/** * */

William Birdwood

Sir William Birdwood (1865-1951) was bijna de gehele Eerste Wereldoorlog aanvoerder van het Australische en Nieuw-Zeelandse legerkorps ('ANZAC'). Hij maakte in die periode de ene promotie na de andere, ondanks het feit, dat de Britse opperbevelhebber, Sir Douglas Haig, een hekel aan hem had, heel anders dan zijn eigen manschappen, die hem liefkozend 'Birdy' noemden. Het spreekt vanzelf, dat de Amerikanen, die in 1917 naar Frankrijk kwamen, bij dit laatste wel de wenkbrauwen fronsten.

Birdwood was een van de weinigen wier reputatie bij het Gallipolidrama geen schade opliep. 'Birdy' en zijn mannen waren daar geplaatst onder het bevel van generaal-dichter Ian Hamilton.

Birdwoods plooibare manier van leidinggeven – hij was een geniaal man, doch welbewust van de voordelen die zijn roep hem bood - maakte hem geliefd bij zijn ondergeschikten. Maar dat Birdwood zo populair was zorgde ook voor de nodige achterdocht bij Haig, die meende dat die populariteit ten koste van de discipline ging.

Birdwood, geboren in Bombay, had carrière gemaakt in het Brits-Indische leger en was een beschermeling van Lord Kitchener. Maar aan meer dan een divisie had hij nooit leiding gegeven, zodat het menigeen bevreemdde dat hij gelijk het bevel over de ANZAC-strijdmacht kreeg. De dagelijkse leiding van zijn troepen liet hij over aan zijn stafchef, de Australiër Brudenell White.

In augustus 1915 werd Birdwood bevorderd tot luitenant-generaal, kort voordat hij hetzelfde jaar tot ridder geslagen werd. Hij bleef bij de ANZAC-strijdkrachten toen die in 1916 werden overgeplaatst naar het westelijke front, ook nadat hij in 1917 was bevorderd tot de hoogste generaalsrang op grond van zijn dienstverband bij het Indische leger. In mei 1918 werd hij aangewezen als bevelhebber van het 5de leger, dat hij leidde tijdens het cruciale offensief bij Kortrijk in de herfst van 1918. Brudenell behield de dagelijkse leiding. Sir John Monash was ondertussen belast met het commando over het ANZAC.

Hoewel de geschiedschrijving in het algemeen mild over hem oordeelde, was er toch wat kritiek op Birdwood zowel tijdens als na de oorlog. Birdwoods stijl van leidinggeven wordt door "Pompey" Elliot (Australisch militair en politicus, 1878-1931) als voornaamste oorzaak genoemd van de Australische verliezen in 1916/17, met name bij Bullecourt. Elliot opperde voorts dat Birdwood zijn voorkeur voor Australiërs liet meetellen, en dat hij eigenlijk weinig ophad met democratie.

Na de wapenstilstand keerde "Birdy" terug naar Brits-Indië als commandant van het noordelijke leger. Hij werd in 1925 opperbevelhebber, en ging vijf jaar later met pensioen. Hij stierf in 1951.

(Vertaling van: http://www.firstworldwar.com/bio/birdwood.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/William_Birdwood"
Personal tools