/** * */

William Beardmore and Company

Een belangrijke speler in de Britse wapenindustrie gedurende de Tweede Wereldoorlog was William Beardmore and Company.

Inhoud

Voor de Eerste Wereldoorlog

William Beardmore and Company is opgericht door William Beardmore in Parkhead, Schotland omstreeks 1890 als staalproducent voor de scheepswerven aan de rivier. De diversificatie begon in 1899 toen de Govan-scheepswerf over werd genomen. In 1901 werd gestart met het bouwen van een compleet nieuwe scheepswerf. Deze werd geopend omstreeks 1905 te Dalmuir en werd bekend als The Naval Construction Yard en was na voltooiing in 1908 één van de grootste ter wereld. Vervolgens werd de Govan scheepswerf weer verkocht.

De vliegtuigbouw begon met het in licentie produceren van DFW- en B.E.2c-vliegtuigen vanaf begin 1913.

Het bouwen van vliegtuigmotoren door William Beardmore and Company is begonnen met het verwerven van een licentie voor een Austro-Daimler-motor met 120 pk in maart 1914.

De Eerste Wereldoorlog

Nadat de Eerste Wereldoorlog was begonnen stroomden de orders binnen bij William Beardmore and Company. De diversificatie ging in snel tempo en gedurende de oorlogsjaren werden onderzeeërs, vliegtuigen, tanks, luchtschepen, kanonnen en ontstekers voor bommen aan de productencatalogus toegevoegd. Op het hoogtepunt van de productie waren meer dan 13.000 arbeiders werkzaam op het industriële complex te Dalmuir.

Scheepsbouw

Diverse typen schepen werden gebouwd, naast destroyers werden drie dreadnoughts afgeleverd: Conqueror (1911), Benbow (1913) en de Ramillies (1917). William Beardmore and Company had een wereldprimeur in 1917 met de Argus; dit was het eerste vliegdekschip met een vliegdek over de volledige lengte van het schip.

Luchtvaart

Een significant onderdeel van William Beardmore and Company na 1914 was de luchtvaartindustrie. De licentiebouw van zowel vliegtuigen als motoren werd uitgebouwd tot het ontwerpen van eigen producten.

Vliegtuigen

G. Tilghman-Richards heeft een aantal vliegtuigen ontwikkeld. Als eerste werd in 1917 een bommenwerper afgeleverd, de Beardmore W.B.I. Daarna werd op eigen initiatief de eenpersoons jager Beardmore W.B. II in elkaar gezet. Deze is niet verder gekomen dan de prototypefase, hoewel na de oorlog twee civiele toestellen werden gebouwd met de typeaanduiding Beardmore W.B. IIB.

Beardmore W.B. III was een voor de Royal Navy Air Service aangepaste Sopwith Pup. Na eenmaal de marineluchtvaart te hebben ontdekt werden tegelijkertijd de éénpersoons Beardmore W.B. IV en Beardmore W.B. V ontwikkeld, waarbij de Beardmore W.B. IV niet verder werd ontwikkeld doordat het concept afweek van de gebruikelijke wijze waarop de motor is geplaatst. Deze was achter de cockpit in de romp gezet. De Beardmore W.B. V was te laat in de oorlog gereed om nog in productie te worden genomen.

Motoren

Van de Austro-Daimler-motor werden er na enige verbeteringen te hebben toegepast een paar duizend stuks geproduceerd. Verdere verbeteringen hadden in 1915 als resultaat een productie van een 160 pk zware motor. De ontwikkeling door Beardmore ging door totdat een 192 pk motor in maart 1916 van de productielijn afkwam. In opdracht van Defensie werd door F.B Halford de 160 pk versie verbeterd. Dit was de start van een serie motoren die op de markt kwamen onder het label BHP.

Na de Eerste Wereldoorlog

Het aantal orders werd snel minder na de Eerste Wereldoorlog, waardoor de William Beardmore and Company snel in de problemen kwam. Desondanks werden nog nieuwe vliegtuigtypes en luchtschepen ontwikkeld en werd in 1919 een serie automobielen geproduceerd vanwege de aankoop van de Sentinel Waggon Works Ltd in 1917.

Een poging om spoorwegmaterieel te bouwen kan worden bestempeld als minder succesvol met een totaal aantal gebouwde locomotieven onder de 200 stuks.

Het bedrijf werd diverse malen opgesplitst en verkocht aan andere bedrijven. Als eerste werden in 1931 de poorten van de scheepswerf gesloten. In 1975 werd het laatste onderdeel wat ooit tot het bezit van William Beardmore and Company behoorde ontbonden.

Referenties

  • Gunston, B: World encyclopedia of aero engines, 5th edition, 2000
  • Gunston, B: World encyclopedia of aircraft manufacturers, 2th edition, 2005
Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/William_Beardmore_and_Company"
Personal tools