/** * */

Sopwith Camel

Sopwith Camel in de lucht.
Enlarge
Sopwith Camel in de lucht.
Sopwith Camel
Omschrijving: tweedekker
Gebouwd door: Sopwith Aviation Company
Bouwjaar: 1916
Functie: jachtvliegtuig
Max. snelheid: 185 km/h
Motor (type / vermogen): 1 x Clerget 9B 9-cilinder Rotatiemotor (130 pk)
Plafond: 6.400 m
Actieradius: 485 km
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

8,53 m / 5,71 m / 2,59 m; 21,46 m²
Gewicht: 420 kg (leeg), 660 kg (max.)
Bemanning: 1
Wapensystemen: 2×7.7 mm Vickers en 2 x 22,5 kg bommen
Aantal gebouwd: 5.550
Gebruik: Royal Naval Air Service, Royal Air Force, Australian Air Forces
Bijzonderheden:

De Sopwith Camel (Kameel) was een Brits eenpersoons gevechtsvliegtuig uit de Eerste Wereldoorlog, beroemd om zijn wendbaarheid, en geproduceerd door de Sopwith Aviation Company.

Inhoud


Geschiedenis

Aanvankelijk bedoeld als de vervanger van de Sopwith Pup vloog het eerste prototype in december 1916. De kap over de twee 7.7 mm Vickers mitrailleurs zorgde voor een bult vóór de cockpit, waardoor hij de naam Camel kreeg. De Camel werd in juni 1917 in service genomen en er werden naar schatting 5500 eenheden geproduceerd.

In tegenstelling tot de Pup en de Sopwith Driedekker was de Camel niet comfortabel om te vliegen. Het toestel had een sterk gyroscopisch effect door de rotatiemotor en daardoor erg gevaarlijk als lestoestel. Hij kon door dit effect scherp naar rechts draaien (waarbij de neus naar beneden drukte), maar traag naar links (met de neus naar boven drukkend). Bij het opstijgen crashten veel toestellen vanwege het verschoven zwaartepunt van de Camel door de volle brandstoftank en ook de landing ging vaak mis. Hierdoor moest het roer altijd naar links worden ingedrukt bij het draaien. Het overtrekken van de Camel resulteerde direct in een heftige spin. Door behendige piloten bleek de Sopwith Camel echter één van de bekendste geallieerde vliegtuigen uit de Eerste Wereldoorlog. Samen met de SE5a konden de Britten luchtoverwicht behalen ten koste van de Albatros scouts en haalde in totaal 1294 vijandelijke toestellen neer, meer dan enig andere geallieerde verkenner. De meest succesvolle Camel was die van Majoor William Barker met het neerhalen van in totaal 46 vliegtuigen en ballonnen vanaf september 1917 tot september 1918, met in totaal 404 vlieguren. Barker hield de klok van het toestel als aandenken na het ontmantelen van het vliegtuig, ook al was hem verzocht het terug te brengen de volgende dag. Midden 1918 was de Camel in principe overbodig geworden vanwege zijn traagheid en relatieve zwakke prestaties boven de 3500 m. De Camel bleef echter in functie tot de Armistice in gebruik werd genomen.

Varianten

  • Sopwith Camel F.1 was een eenzitter gevechts- en verkenningstoestel en de belangrijkste productieversie.
  • Sopwith Camel 2F.1 was een gevechts- en verkenningstoestel die op een vliegdek kon landen.
  • Sopwith Camel 'Comic' Night Fighter is een variant waar de pilotenzetel naar achteren werd geplaatst, voornamelijk als verdedigingstoestel tegen Zeppelin-bombardementen.
  • Sopwith Camel F.1/1 had kleinere vleugels.
  • Sopwith Camel T.F.1 was (Loopgravenjager) was een experimentele versie. Het was een anti-loopgraven en was zwaarder bepantserd. De Vickers Mitrailleurs waren naar beneden gericht.

Er zijn verschillende rotatiemotoren gebruikt voor de Camel.

  • 97 kW Clerget 9B Rotary
  • 104 kW Clerget 9Bf Rotary
  • 82 kW Le Rhone 9J Rotary
  • 112 kW Bentley BR1 Rotary
  • 75 kW Gnome Monosoupape 9B-2 Rotary
  • 112 kW Gnome Monosoupape 9N Rotary

Trivia

Er zijn slechts zeven originele Sopwith Camels wereldwijd. Eén ervan is te vinden in de Verenigde Staten in het Aerospac Education Center in Little Rock, Arkansas, een andere in het Air Force Museum in Dayton, Ohio. Een fraai gerestaureerd exemplaar in Europa is te vinden in het luchtvaartmuseum in Brussel.

Externe links

Sopwith Aviation Company toestellen

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Sopwith_Camel"
Personal tools