/** * */

Slag bij Gumbinnen

Slag bij Gumbinnen (naar Putzger, Hist. Schul-Atlas, ed. 1928).
Enlarge
Slag bij Gumbinnen (naar Putzger, Hist. Schul-Atlas, ed. 1928).
Op 17 augustus 1914 begon de oorlog op het oostfront. Het 1ste Russische leger, 200.000 man sterk, viel onder bevel van generaal v. Rennenkampf Oost-Pruisen binnen. Tegenover dit leger stonden de 150.000 manschappen van het Duitse 8ste leger onder bevel van generaal v. Prittwitz die de oostelijke grens van Pruisen beschermden en waarvan het commando gelegerd was te Königsberg (na WO II in Russisch bezit als Kaliningrad).

In overeenstemming met het gewijzigde Schlieffenplan bestond de opdracht van dit 8ste leger er in het oostelijk front te beschermen en een eventuele Russische aanval te vertragen zodat de Duitse hoofdopmars aan het westelijk front zich op deze taak kon concentreren. Toen de Russen op een 55 km breed front oprukten ontmoetten de twee legers elkaar bij Stallupönen, een dorpje op zo'n 8 km over de grens.

Het Pruisische Iste korps onder bevel van generaal v. François voerde een lange verspillende aanval (3000 verliezen) uit tegen het centrum van Rennenkampf en drong de Russen terug tot de grens waarna François zich 15 km naar het westen terugtrok bij Gumbinnen. Prittwitz plande een tegenaanval tegen de Russen, die weer langzaam oprukten.

Op 20 augustus, bij zonsopgang, begon François, zonder op een bevel daartoe te wachten, op de linkerflank een aanval vanuit Gumbinnen en dreef de Russische rechtervleugel +/- 10 km terug. In het centrum, waar de aanval pas vier uur later van start ging, was het voor het XVIIde korps onder bevel van generaal v. Mackensen veel moeilijker om vooruitgang te boeken. De Russen waren inderdaad door de aanval op hun rechterflank gealarmeerd en ontketenden een massale artilleriebeschieting waardoor een Duitse opmars in het centrum ernstig belemmerd werd. Het korps van Mackensen trok zich zelfs in totale wanorde 25 km terug. Hierdoor had op de Duitse rechterflank, waar de strijd juist was losgebarsten, het 1ste reservekorps onder bevel van generaal v. Below, geen ander alternatief dan zich eveneens terug te trekken.

Door de massale terugtrekking van de Duitsers in het centrum en het zuiden kwam de positie van generaal v. François in het noorden eveneens in het gedrang. Hierdoor werd hij gedwongen om tegen het vallen van de avond de terreinwinst weer prijs te geven en zich eveneens terug te trekken.

Alhoewel de Russen, die 6.000 krijgsgevangenen hadden gemaakt, nalieten de vijand te achtervolgen * ), besloot generaal v. Prittwitz, in paniek na het vernemen van de Duitse catastrofe, zich terug te trekken achter de rivier de Weichsel, waardoor hij Oost-Pruisen aan de Russen overliet. Zijn besluit werd nog versterkt toen hij vernam dat Oost-Pruisen eveneens vanuit het zuiden werd aangevallen door het Russische 2de leger onder bevel van generaal Samsjonow.

Het Duitse opperbevel, dat het Oost-Pruisische front koste wat kost wilde behouden, kon zich absoluut niet verzoenen met de beslissing van Prittwitz, die op staande voet ontslagen werd. Hij werd vervangen door de reeds op rust gestelde generaal v. Hindenburg. Generaal Ludendorff werd diens stafchef. Dit vermaarde duo zou al vlug het tij in het voordeel van de Duitsers doen keren (Zie slagen bij Tannenberg en de Mazoerische Meren)

* ) Rennenkampfs 1ste leger werd op aandringen van Frankrijk te vroeg ingezet. De mobilisatie was nog niet volledig voltooid en de ravitaillering was nog niet op orde. Een exploitatie van het Russisch succes zou fataal geweest kunnen zijn.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Slag_bij_Gumbinnen"
Personal tools