/** * */

Royal Aircraft Factory B.E.12

Royal Aircraft Factory B.E.12a.
Enlarge
Royal Aircraft Factory B.E.12a.
Royal Aircraft Factory B.E.12
Omschrijving: Britse tweedekker
Gebouwd door: RAF
Bouwjaar: 1912-1916
Functie: Jachtvliegtuig
Max. snelheid: 164km/u (B.E.12)
Motor (type / vermogen): ■ B.E.12 & B.E.2a: RAF 4a V12-motor / 150 pk (110 kW)
■ B.E.12b: Hispano-Suiza 8b V-8 / 200 pk (149 kW)
Plafond: 3800 m
Actieradius: 492 km
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

12,42 m / 8,31 m / 3,39 m; 34,47 m²
Gewicht: 742 kg (leeg), 1066 kg (max.)
Bemanning: 1
Wapensystemen: ■ B.E.12 & B.E.2a: 1x 7,7-mm Vickers
■ B.E.12b: 2x Lewis machinegeweren
Aantal gebouwd: 600
Gebruik: Groot-Brittannië b& Australië.
Bijzonderheden:

De Royal Aircraft Factory Blériot Experimental 12 (RAF B.E.12) was een Brits jachtvliegtuig.

Ontstaan

In de loop van 1915 kreeg de Britse luchtmacht steeds meer last van de superieure Duitse Fokker-toestellen en de verliezen namen steeds verder toe. Om aan deze dreiging het hoofd te bieden besloot de RAF in 1915 om een nieuw jachtvliegtuig te ontwikkelen. Het B.E.2c verkenningsvliegtuig was hiervoor als één van de weinige toestellen geschikt en zo werd het ontwerp aangepast. Dit leidde tot de ontstaan van de Royal Aircraft Factory B.E.12. Het verschil tussen de B.E.2c en de B.E.12 was dat de plaats van de waarnemer werd vervangen door een grotere brandstoftank om een grotere actieradius te verkrijgen. De B.E.2c had een 90 pk zware RAF Ia V8-motor, terwijl de B.E.12 werd voorzien van een 150pk zware RAF 4a V12-motor.

Het prototype werd in juni 1915 gebouwd, terwijl de "Fokker-plaag" steeds groter werd. Op 1 augustus 1915 behaalde de Fokker E.I zijn eerste overwinning met de beroemde Max Immelmann als piloot, toen het een Brits vliegtuig neerschoot tijdens een Brits bombardementen op het vliegveld van Douai. Toen was al bekend dat de B.E.12 niet de ideale oplossing was om de plaag het hoofd te bieden, maar de Britten hadden verder geen beschikbare toestellen die het op konden nemen tegen de Fokkers. Dat kwam omdat de Britten nog geen systeem hadden om met een machinegeweer door de propeller te vuren, terwijl de Duitsers dit systeem wel hadden, op o.a. hun Fokker Eindeckers. De Vickers-Challenger “interrupter” was op dat moment het enige systeem dat hiervoor werd ontwikkeld, maar het boekte nog weinig succes.
Praktijkproeven met het B.E.12 prototype werden eind 1915 voortgezet met de nieuwe RAF 4 motor met aangepaste koeling. De koeling van de achterste cilinders van de RAF 4 bleef een groot probleem. Pas in mei 1916 (toen de Fokker-plaag in de lucht voorbij was) werd besloten om een gesynchroniseerd Vickers machinegeweer te monteren op de B.E.12 dat eerder al was toegepast op de B.E.2c. De B.E.12a variant vloog voor het eerst in februari 1916 en had de vleugels en staart van de B.E.2e. Het was wendbaarder dan de B.E.2, maar was in algemeen weinig verbeterd. De B.E.12b gebruikte het B.E.2c casco en had een 200 pk zware Hispano-Suiza motor, waardoor het toestel herkenbaar is dankzij zijn aangepaste rechthoekige neus. Het toestel was bedoeld als een pure nachtjager en het werd voorzien van een Lewis machinegeweer in plaats van de gesynchroniseerde Vickers. Dit werd centraal op de bovenvleugel geplaatst om over de propeller heen te kunnen schieten. In september 1917 werd het eerste toestel voltooid door de Southern Aircraft Repair Depot in Farnborough en tijdens de test was dit toestel stukken beter dan zijn voorgangers. Er werden 200 stuks besteld bij Daimler. Van 50 toestellen werden later de motoren weer verwijderd omdat ze nodig waren voor de S.E.5a. Hierdoor waren maar 150 exemplaren voorzien van een motor en de rest van de toestellen werd gesloopt.

Royal Aircraft Factory B.E.12b.
Enlarge
Royal Aircraft Factory B.E.12b.

Varianten

  • B.E.12: Standaard variant. 300 exemplaren gebouwd;
  • B.E.12a: B.E.12 met de vleugels en staart van de B.E.2e. 100 exemplaren gebouwd, 50 door Daimler en de overige 50 door Coventry Ordnance Works;
  • B.E.12b: B.E.2c casco met een 200 pk zware Hispano-Suiza 8b V-8. 200 exemplaren gebouwd door Daimler. De meeste werden hun motor afgenomen, omdat de S.E.5a toen de motoren dringender nodig hadden dan de B.E.12b. Voorzien met een Lewis machinegeweer, centraal op de bovenvleugel, in plaats van de Vickers.
Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Royal_Aircraft_Factory_B.E.12"
Personal tools