/** * */

Nikolai Nikolajewitsj

Groothertog Nikolai Nikolajewitsj (1856-1929) was opperbevelhebber van de Russische strijdkrachten tijdens het eerste jaar van de Eerste Wereldoorlog en ook nog voor korte tijd aan het einde van de regeerperiode van tsaar Nicolaas II.

De groothertog had een voortreffelijke militaire achtergrond. Hij volgde de academie van de generale staf voordat hij in 1872 tot het leger toetrad. Daarna vocht hij in de Russisch-Turkse Oorlog van 1877/78 en was tien jaar lang, vanaf 1895, inspecteur-generaal der cavalerie, gedurende welke tijd hij de opleiding op talloze punten verbeterde. In 1905 werd hij militair bevelhebber van het district St. Petersburg.

Nadat de tsaar ervan had afgezien om persoonlijk leiding aan de strijdkrachten te geven, werd de groothertog - ook nog eens oom van de tsaar - bij het begin van de oorlog in augustus 1914 met het opperbevel belast. Al gauw bleek dat de communicatie tussen de diverse legeronderdelen ernstig te wensen overliet. Zodra zijn commandanten naar het front waren vertrokken had hij nauwelijks zicht meer op hun activiteiten, hoewel hij daar publiekelijk en officieel wel verantwoordelijk voor bleef.

De vroege successen in Oostpruisen bleken een uitzondering; de strijdmacht van het koppel Paul von Hindenburg (die van pensioen teruggeroepen was) en Erich Ludendorff verdreef het Russische leger in betrekkelijke korte tijd uit Oostpruisen, een rampzalige nederlaag van de Russen bij Tannenberg inbegrepen, waar de legercommandant Samsonov liever zelfmoord pleegde, dan de tsaar onder ogen te moeten komen voor het echec.

Net zo zag het er in Galicië uit. Het aanvankelijke succes tegen de ongelukkige Oostenrijkers werd meer dan goedgemaakt toen de Duitsers op het toneel verschenen. De Duitse doorbraak bij Gorlice-Tarnów in mei 1915 liep uit op kolossale Russische verliezen en verdreef de Russen bijna geheel uit Polen.

De tsarina, Alexandra, die de groothertog zijn de populariteit misgunde, drong er bij haar echtgenoot op aan hem uit zijn functie van opperbevelhebber te ontheffen. Tegen het advies van het kabinet in deed de tsaar dat en – wat zijn ministers nog meer zorgen baarde – nam zelf het bevel over de strijdkrachten op zich.

De groothertog werd vervolgens overgeplaatst naar het front in de Kaukasus en tot bevelhebber van de regionale troepenmacht benoemd, die daar reeds succesvol opereerde onder de leiding van Nikolai Joedenitsj.

Hoewel hij grotendeels tot passiviteit veroordeeld was terwijl zijn ondergeschikte Joedenitsj zijn indrukwekkende reeks overwinningen op de Turken voortzette, speelde de groothertog toch een opvallende rol toen hij de tsaar eerst adviseerde de grondwet te wijzigen om hem daarna, toen dit op een mislukking was uitgelopen, na de Februarirevolutie te bewegen afstand te doen van de troon.

De laatste officiële daad van de tsaar was de groothertog opnieuw te benoemen tot opperbevelhebber van de strijdkrachten, een benoeming die prompt ongedaan werd gemaakt door prins Georgij Lwow, het hoofd van de voorlopige regering.

Nadat hij was ontslagen door de voorlopige regering verbleef hij op de Krim, tot een Brits oorlogsschip hem meenam naar Italië. In maart 1919 kwam hij in Frankrijk terecht waar hij zich aan het hoofd stelde van een organisatie die de belangen van vluchtelingen voor het communisme behartigde.

Hij stierf op 5 januari 1929 in Antibes in Frankrijk op 72-jarige leeftijd.


{Vertaling van: http://www.firstworldwar.com/bio/nikolai.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Nikolai_Nikolajewitsj"
Personal tools