/** * */

Nikolai Joedenitsj

Generaal Joedenitsj (zittend) overlegt met leden van zijn staf.
Enlarge
Generaal Joedenitsj (zittend) overlegt met leden van zijn staf.
Nikolai Joedenitsj (1862-1933) was, hoewel hij in een dunbevolkt gebied opereerde, de meest succesvolle Russische commandant uit de Eerste Wereldoorlog. Wat hij eenmaal had veroverd, gaf hij nooit meer prijs, daar aan dat wijdvertakte Kaukasische front.

Hij werd geboren op 18 juli 1862 en trad tot het keizerlijke Russische leger toe in 1879. Acht jaar later slaagde hij voor de academie van de generale staf, waarna hij tot 1902 bij de generale staf diende.

Nadat hij was benoemd tot regionaal commandant, vocht Joedenitsj in de rampzalig verlopen Russisch-Japanse Oorlog van 1904/05. In 1905 volgde zijn bevordering tot generaal, in 1907 werd hij plaatsvervangend stafchef en in 1913 stafchef van de Russische krijgsmacht in Kaukasiƫ, een functie die hij ook bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog bekleedde.

Hoewel hij een uitstekend commandant was, waren zijn tegenstanders van een beduidend minder kaliber. Eerst als aanvoerder van het 2de legerkorps van Turkestan en daarna (tot augustus 1915) als opperbevelhebber behaalde hij een reeks overwinningen op de Turken, waaronder de opvallende nederlaag van het 3de Turkse leger in december 1914 bij Sarikamisj. Het jaar daarop slaagde hij erin Enver Pasja's binnengedrongen troepen terug te slaan.

In augustus 1915 werd groothertog Nikolai Nikolajewitsj zijn directe chef, maar niettemin ging Joedenitsj door met zijn zegereeks en veroverde Erserum in februari 1916, Trapezunt in april en Erzincan in juli.

Op veilige afstand gehouden van de centra van de macht werd hij veelvuldig geprezen en was een dankbaar onderwerp voor de Russische propaganda.

In maart 1917 kreeg hij opnieuw het opperbevel, maar Joedenitsj kon in verband met de politieke ontwikkelingen in Rusland geen vervolg meer geven aan zijn operaties in de Kaukasus en Klein-Aziƫ. Kort daarna werd hij door de voorlopige regering met pensioen gestuurd. Joedenitsj keerde terug naar het inmiddels in Petrograd omgedoopte St. Petersburg, tot de Oktoberrevolutie hem dwong om naar Finland te vluchten.

Daarna stelde hij zich aan het hoofd van de Witte strijdkrachten die in de herfst van 1919 optrokken naar Petrograd, wat door velen werd beschouwd als het beslissende moment in de Russische burgeroorlog.

Maar de troepen van het Rode leger waren talrijker en Joedenitsj werd teruggedreven naar Estland waar zijn strijdmacht ontbonden werd. Voor de tweede maal moest hij vluchten, nu naar Frankrijk. In ballingschap overleed hij op 5 oktober 1933 in Saint-Laurent-du-Var op de leeftijd van 71 jaar.

(Vertaling van http://www.firstworldwar.com/bio/yudenich.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Nikolai_Joedenitsj"
Personal tools