/** * */

Mannesmann Poll

Mannesmann Poll
Omschrijving: Duitse experimentele reuzen driedekker
Gebouwd door: Geen, private onderneming door Poll Mannesmann
Bouwjaar: Onbekend
Functie:
Max. snelheid: Mogelijk 120 km/u
Motor (type / vermogen): 10 motoren, onbekende type / Onbekend pk (Onbekend kW)
Plafond: Onbekend m
Actieradius: 80 uren, 10.000 km.
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

50,3 m / 45,7 m / Onbekend m; Onbekend m²
Gewicht: Onbekend kg (leeg), Onbekend kg (max.)
Bemanning: Onbekend
Wapensystemen: Onbekend, maar waarschijnlijk geen bommen
Aantal gebouwd: Een niet voltooid toestel
Gebruik: Luftstreitkräfte
Bijzonderheden: Wellicht grootste ontworpen en gedeeltelijk gebouwd vliegtuig uit de Eerste Wereldoorlog!


Inhoud

Inleiding

Ontwerpschets van de Mannesmann Poll
Enlarge
Ontwerpschets van de Mannesmann Poll

De Mannesmann Poll was een Duitse reuzen-driedekker die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd ontworpen door Poll Mannesmann voor Siemens-Schuckert. Een eerder toestel van deze fabriek, de Siemens-Schuckert R VIII, staat bekend als het grootste vliegtuig dat tijdens de Eerste Wereldoorlog werd geproduceerd. Het was 21,7 meter lang, 7,4 meter hoog en had een spanwijdte tot 48 meter met een vleugeloppervlakte tot 440m².
Als de Mannesmann Poll zou zijn geproduceerd, zou het veruit het grootste vliegtuig van zijn tijd geweest zijn, want de reusachtige driedekker had een romp van maar liefst 45,7 meter lang en een spanwijdte van 50,3 meter. Dat is maar 4,2 meter korter en 19,8 meter minder spanwijdte dan de Convair B-36 Peacemaker, het grootste productievliegtuig met propelleraandrijving dat ooit werd gebouwd, en dat was vanaf 1948. De houten wielen hadden een diameter van 2,2 meter. Een daarvan werd door de Entente in 1918 terug gevonden. Het toestel kon 80 uur vliegen, een vliegbereik halen tot 10.000 km en een snelheid tot 120-130 km/h (volgens een schatting door de inspectiecommissie), dankzij de 10 motoren! Het had vijf motorgondels met elk twee motoren. Vier gondels werden gemonteerd op de middelste vleugel, de overige gondel werd gemonteerd centraal op de lagere vleugel. Er werden vijf trekpropellers en vijf duwpropellers aangebracht, elk aangedreven door een eigen motor. Men wilde met het toestel New York bereiken.
Het toestel werd uiteindelijk nooit afgewerkt en na de oorlog vernietigd. Het onvoltooide vliegtuig werd ontdekt in een hanger nabij Keulen, na de Wapenstilstand, door een Allied Control Commissie inspectieteam.

Bedoeling van het toestel

Het wiel dat na de oorlog werd teruggevonden
Enlarge
Het wiel dat na de oorlog werd teruggevonden

Over het doel van dit vliegtuig zijn de meningen verdeeld. Sommige bronnen menen dat het toestel een bommenwerper was, terwijl andere bronnen verklaren dat het toestel werd ontworpen voor het transporteren van troepen. Weer andere bronnen denken dat het bedoeld was om folders over de Atlantische Oceaan te brengen en te laten vallen op New York City.

Een ander raadsel is wie de opdracht heeft gegeven om het toestel te bouwen. Tot nu toe is er nooit een leger- of marinedocument gevonden dat de bouw van dit vliegtuig in opdracht gaf, of een officiële specificatie voor zulk een toestel. Ook getuigenissen van militairen betrokken bij de bouw en aanschaf van vliegtuigen wijzen erop dat ze niets afwisten van het project.


Een recente theorie is dat het toestel dan toch ontworpen was om pamfletten uit te werpen boven de grote steden aan de oostkust van de Verenigde staten, om de militaire macht en technologische voorsprong van Duitsland te tonen en om zo de publieke opinie in de VS te overhalen om buiten de oorlog te blijven. Het vliegtuig zou dan betaald zijn door een privéconsortium van grote banken en bedrijven, die alle belang hadden bij een Duitse overwinning of op zijn minst een mild vredesverdrag, waarbij hun productiemiddelen niet vernietigd zouden worden of als herstelbetalingen afgevoerd. Uit recent gevonden documenten blijkt dat dit inderdaad zo was: het vliegtuig werd gefinancierd door de Deutsche Bank (die waarschijnlijk diende als centrale holding voor een reeks van andere bedrijven die in het project "investeerden") en gebouwd door de firma Brüning. Deze had enkel beperkte ervaring met het construeren van landtransportmiddelen, maar was vooral gespecialiseerd was de productie en verwerking van triplex en andere vormen van gelamineerd hout en niet in vliegtuigbouw (Aan het algemeen ontwerp van bepaalde onderdelen zou echter de ervaren Anthony Fokker hebben meegewerkt, maar die zou niet aan de constructiedetails gewerkt hebben, enkel aan wat aerodynamische berekeningen en gissingen).

Vreemde constructie

Een aanwijzing voor deze laatste theorie is het feit dat constructiedetails van de onderdelen die door de geällieerde inspectiecommissie werden gevonden (de romp, bijna voltooide vleugels en staart). De enige belangrijke onderdelen die eigenlijk ontbraken waren de motorgondels en motoren, maar alles was nog niet tot een vliegtuig gemonteerd. Alles leek erop te wijzen dat het vliegtuig was ontworpen en gebouwd door een firma die weinig tot geen ervaring met vliegtuigbouw had (en dus waarschijnlijk niet betrokken was bij eerdere opdrachten voor militaire vliegtuigen). Zo was bijvoorbeeld de romp enerzijds veel te zwaar uitgevoerd, maar door verkeerde constructie en planning waarschijnlijk te zwak voor de te verwachten krachten erop. Hetzelfde gold voor de vleugels. De romp was gebouwd uit dikke houten balken en de bekleding bestond uit drie lagen triplex-hout met een een tweede drievoudige triplex-hout laag aan de binnenzijde van de romp. Vreemd genoeg werden er (zoals in bijna alle vliegtuigen uit die periode) geen staalkabels ter versterking van de romp gebruikt, dat enorm had bij kunnen dragen aan de stevigheid van deze laatste en een vermindering van het gewicht). De kwaliteit van de houtbewerking en de triplex-afdekkingen was echter zeer goed, wat er weer op wijst dat de firma Brüning met haar expertise in houtbewerking het vliegtuig bouwde. Ook werden er geen aanwijzingen gevonden dat het toestel bommen kon vervoeren en afwerpen.

Wat over bleef

Overblijfselen vandaag: Eén wiel en een stuk van de romp bevinden zich in de magazijnen van het Imperial War Museum te Londen.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Mannesmann_Poll"
Personal tools