/** * */

Hansa-Brandenburg W 29

Hansa Brandenburg W 29
Omschrijving: eendekker
Gebouwd door: Hansa und Brandenburgische Flugzeug-Werke
Bouwjaar: 1918
Functie: jager
Max. snelheid: 175 km/u op zeeniveau; klim naar 2000 m in 13 min.
Motor (type / vermogen): 1x Benz Bz.III-lijnmotor van 112 kW (150 pk)
Plafond:
Actieradius: circa 4 uur
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

13,5 m / 9,36 m / 3 m; 32,2 m²
Gewicht: leeg 1000 kg; maximaal startgewicht 1494 kg
Bemanning: 2
Wapensystemen: 1 of 2 7,92 mm LMG 08/15 vaste voorwaarts vurende mitrailleurs op de neus en een 7,92 mm Parabellum beweegbare achterwaarts vurende mitrailleur in de achterste cockpit
Aantal gebouwd: 78
Gebruik: Kaiserliche Marine
Bijzonderheden: watervliegtuig
Hansa Brandenburg W-29 in Duitse dienst (boven) en in Noorse dienst (onder).
Enlarge
Hansa Brandenburg W-29 in Duitse dienst (boven) en in Noorse dienst (onder).

In Nederland werd dit type in de Eerste Wereldoorlog door Van Berkel in licentie gebouwd voor de Nederlandse Marine, maar dan met een 360 pk Rolls-Royce in plaats van de oorspronkelijke 150 pk Benz Bz III. Het protoype van de W 29 werd gelijk door Christiansen meegenomen naar Zeebrugge om daar ingezet te worden. Het toestel was ontworpen door de briljante ontwerper Ernst Heinkel, die ook na de Eerste Wereldoorlog nog veel van zich zou laten horen.

Jachtvliegtuig met drijvers

Een van de belangrijkste gebruikers van de W 12 en de eraan verwante W.19-jagers op drijvers was luitenant-ter-zee Friedrich Christiansen, de commandant van de vlootvliegbasis Zeebrugge. Waarschijnlijk heeft hij een groot aandeel gehad in het ontwerp van de Hansa-Brandenburg W.29 eendekker. Eind 1917 vertelde hij Ernst Heinkel, dat de marine spoedig behoefte zou krijgen aan een watervliegtuig dat betere prestaties leverd dan de W 12.

schematische weergave
Enlarge
schematische weergave

Omdat Duitsland steeds krapper in zijn hoogwaardige grondstoffen kwam te zitten, waardoor de bouw van steeds sterkere motoren ernstig gehinderd werd, zag Heinkel in, dat betere prestaties moesten komen uit een vermindering van luchtweerstand en gewicht in plaats van een opvoeren van het vermogen. Een eendekker was de enige mogelijke oplossing daarvoor.

De W.29 was een variant van de W 12 met grotendeels dezelfde maar iets verkorte romp, een sterkere versie van dezelfde motor en dezelfde drijvers in combinatie met een iets gewijzigde staart. Het toestel werd een laagdekker. De W.29 was grotendeels van hout met een multiplexromp en linnenbespanning over de vleugels. De vleugel kreeg een grotere spanwijdte en diameter zodat het totale oppervlak bijna even groot was als dat van de W 12.

De motor was gebaseerd op de lijnmotor van de Benz Bz.III. Deze had een lichtmetalen omkapping met koelsleuven waar de cilinderkoppen bovenuit staken. Het toestel had een tweebladige houten propeller en stond op twee houten parallelle drijvers met een enkele hak.

De eerste serie van zes W.29's werd in december 1917 besteld. Het eerste van deze toestellen maakte begin 1918 zijn eerste vlucht met Christiansen in de cockpit. Hij was zo ingenomen met het ontwerp, dat uiterst wendbaar was en ook verder goede prestaties leverde, dat hij het de volgende dag wilde meenemen naar Zeebrugge om operationeel in te zetten. De overige vijf toestellen van de eerste serie W.29's werden in april 1918 in gebruik genomen met dezelfde motor als het eerste toestel, namelijk een Benz Bz.IIIb-motor van 145kW (195pk). In april en mei bestelde de Duitse marineluchtvaartdienst nog vier partijen van veertien, dertig resp. twintig toestellen met de Benz Bz.III-motor van 112kW (150pk), en ten slotte nog zes stuks met de Bz.IIIa-motor van 138kw (183pk). Van de toestellen met de Bz.III-motor werden er ten minste twintig en mogelijk veertig afgeleverd waarvan de vaste neusbewapening was teruggebracht van twee naar één mitrailleur,zodat een radio kon worden geïnstalleerd.

De W.29's vormden een aanvulling op de W 12's maar vervingen ze niet. De bemanningen van de Short watervliegtuigen en de Curtiss Felixstowe vliegboten merkten al gauw dat de nieuwe Duitse jager een geduchte tegenstander was.

De W.29 werd af en toe ook ingezet tegen vaartuigen. Op 6 juli 1918 verraste een formatie Hansa-Brandenburg-watervliegtuigen de Britse onderzeeboot C.25, die aan de oppervlakte voer. Binnen de kortste keren waren de motoren van de onderzeeboot uitgeschakeld en was een groot aantal bemanningsleden gedood door mitrailleurvuur van de rondcirkelende toestellen, dat gemakkelijk door de romp van de oude onderzeeboot drong. De C.25 werd zo lek als een mandje Harwich binnengesleept en Christiansen mocht een zege op zijn conto bijschrijven. Na afloop van de Eerste Wereldoorlog in november 1918 werd een klein aantal W.29's aan Denemarken verkocht,waar ze nog enkele jaren dienst deden.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Hansa-Brandenburg_W_29"
Personal tools