/** * */

Hansa-Brandenburg D.I

Hansa-Brandenburg KDW
Hansa-Brandenburg KDW
Omschrijving: Oostenrijkse-Hongaarse watervliegtuig
Gebouwd door: Phönix
Bouwjaar: 1916
Functie: jachtvliegtuig
Max. snelheid: 176 km/u
Motor (type / vermogen): 150 pk zware Benz Bz.III watergekoelde lijnmotor
Plafond: 4.500 m
Actieradius: 2 uren 35 minuten
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

8,50 m / 6,35 m / 3,35 m; m²
Gewicht: kg (leeg), kg (max.)
Bemanning: 1
Wapensystemen: 1x of 2x 8 mm Schwarzlose machinegeweren
Aantal gebouwd: circa 60
Gebruik: Kaiserliche und Königliche Luftfahrtruppen
Bijzonderheden:
Hansa-Brandenburg D.I
Hansa-Brandenburg D.I
Omschrijving: Oostenrijkse-Hongaarse jachtvliegtuig
Gebouwd door: Hansa-Brandenburg & Phönix
Bouwjaar: 1916
Functie: jachtvliegtuig
Max. snelheid: 186 km/u (Hansa-Brandenburg)
Motor (type / vermogen): 150 pk zware Austro-Daimler 6 cilinder (Hansa-Brandenburg) 185 pk zware Austro-Daimler 6 cilinder (Phönix)
Plafond: 5.200 m
Actieradius: 2 uren 35 minuten
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

8,50 m / 6,35 m / 2,79 m; m²
Gewicht: 673 kg (leeg), 925 kg (max.)
Bemanning: 1
Wapensystemen: 1x 8 mm Schwarzlose machinegeweren
Aantal gebouwd: 122 (Hansa-Brandenburg 50, Phönix 72)
Gebruik: Kaiserliche und Königliche Luftfahrtruppen
Bijzonderheden:
De Hansa-Brandenburg D.I "Spinne", ook vaak aangeduid als Hansa-Brandenburg KD, was een Oostenrijks-Hongaarse tweedeks jachtvliegtuig dat tijdens de Eerste Wereldoorlog werd ingezet. In 1916 werd het ontworpen door Ernst Heinkel, gebouwd door en getest Hansa-Brandenburg. Het had een romp uit triplex en de vleugels waren houten casco's bedekt met linnen doeken. Opmerkelijk waren de sterren steunpunten tussen de vleugels, die lijken op een "Czech hedgehog". Hierdoor kreeg het toestel de bijnaam Spinne, Duits voor Spin. De piloot zat in een diepe romp en had weinig vooraanzicht. De bewapening bestond uit een voorwaarts vurende 8 mm Schwarzlose machinegeweer, dat op de vleugels in een bak werd geplaatst. Hierdoor zou de machinegeweer net boven de vleugels vuren. Echter bij technische problemen met het machinegeweer had de piloot geen of weinig bereik om het machinegeweer te herstellen. Het toestel werd in 1916 in productie genomen met 122 exemplaren. Drie fabrikanten zouden de D.I bouwen. Een van die fabrikanten was Ufag. Maar het contract werd niet uitgevoerd zodat Ufag nooit de D.I bouwde. 50 exemplaren werden gebouwd door Hansa-Brandenburg, die voorzien werden met een 150 pk zware Austro-Daimler motor, en 72 exemplaren door Phönix, die voorzien werden met een 185 pk zware Austro-Daimler motor. Een tweede exemplaar is de Hansa-Brandenburg KDW. Dit was een variant die kon landen op het water en zou gebruikt worden om de kusten van de Noordzee en de Adriatische Zee te verdedigen. Circa 60 exemplaren werden door Phönix in licentie gebouwd. Tegenover de D.I, werd de KDW voorzien met een 150 pk zware Benz Bz.III watergekoelde lijnmotor. De bewapening kon oplopen tot twee voorwaarts vurende 8 mm Schwarzlose machinegeweren die op de romp bevestigd waren. Vanaf 1916 deed de D.I en de KDW dienst tot 1917. Enkele Phönix-exemplaren zouden dienst hebben gezien tot 1918, hoewel men vaak de Phönix versie verwart met de Phönix D.I, de verbeterde versie en kopij van de Hansa-Brandenburg D.I.
Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Hansa-Brandenburg_D.I"
Personal tools