/** * */

Grigorovich M-11

De twee varianten van de M-11. Bovenaan de tweepersoons variant, onderaan de eenpersoonsvariant.
Enlarge
De twee varianten van de M-11. Bovenaan de tweepersoons variant, onderaan de eenpersoonsvariant.
Grigorovich M-11 (eenpersoons variant)
Omschrijving: Russische watervliegtuig
Gebouwd door: Shchetinin
Bouwjaar: 1916
Functie: jachtvliegtuig/verkenner
Max. snelheid: 148 km/u
Motor (type / vermogen): Le Rhône / 110 pk (80 kW)
Plafond: m
Actieradius: 2u 42min
Afmetingen (spanwijdte / lengte / hoogte) en

vleugeloppervlak:

8,76 m / 7,60 m / m; 27 m²
Gewicht: 676 kg (leeg), 927 kg (max.)
Bemanning: 1
Wapensystemen: 1x 7,62mm Maxim machinegeweer
Aantal gebouwd: 60
Gebruik: Russische luchtmacht.
Bijzonderheden:

De Grigorovich M-11 (Russich: Григорович М-11), die ook vaak aangeduid werd als Shchetinin M-11 (Russisch: Щетинин М-11), was een Russisch tweezits watervliegtuig. Het werd in 1916 ontworpen door Dmitry Pavlovich Grigorovich en gefabriceerd in datzelfde jaar door de Shchetinin fabriek in Petrograd (Petrograd was tussen 1924 en 1991 bekend als Leningrad en vanaf 1991 tot heden bekend als Sint-Petersburg) in Rusland. Het toestel was gebaseerd op de oudere M-5 en de M9. Het ontwerp werd aangepast en voorzien van minder steunpunten en spandraden tussen de vleugels. Bovendien was de M-11 kleiner dan de M-5 en de M9. De motor was een 110pk zware Le Rhône raotatiemotor met een duwpropeller, beschermd door een eivormige motorkap. Oorspronkelijk was de M-11 een tweezits toestel dat gebruikt werd voor verkenningen of training. De verkenner of leerkracht zat voorin de neus, terwijl de piloot net voor de vleugels zat. Voor het verdedigen werd de verkenner voorzien van een 7,62mm Maxim machinegeweer. Een tweede variant was een eenzitsvariant. De eenzitsvariant werd bewapend met een voorwaarsvurend Maxim machinegeweer. De piloot werd beschermd door een harnas dat vaak werd voorzien van 4 mm pantsering. De testpiloten keurden het toestel goed, zodat de eenzitsvariant in productie werd genomen. Halfweg 1916 was de M-11 de snelste vliegende boot die in dienst was genomen. Maar de M-11 was geen succesvol toestel. Er moesten allerlei aanpassingen gedaan worden om het toestel te gebruiken tijdens strenge winterdagen. De staart bijvoorbeeld moest aangepast worden als men de M-11 wilde voorzien van ski's. Ondanks het feit dat het gebouwd was als jachtvliegtuig werd de M-11 vooral gebruikt als waarnemer. Bovendien was de M-11 ook moeilijk te escorteren. Hoewel er 160 eenpersoons toestellen werden besteld, werden slechts 60 toestellen gebouwd. De laatste actie van M-11 was tijdens de Russische Burgeroorlog. Uit de M-11 werd de betere M-12 ontwikkeld.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Grigorovich_M-11"
Personal tools