/** * */

Gebruiker:Inhapi

Inhoud

Dit is een pagina met wat kladwerk



26 cm minenwerfer M.17 model Škoda

Schwere Feldhaubitze 02

Oorlogsschepen: Wie kocht/ geconfisqueerde wat ?


OPGELET/ DEZE PÄGINA IN OPBOUW BEVAT WAARSCHIJNLIJK VERKEERDE GEGEVENS

26 cm minenwerfer M.17 model Škoda
Gebouwd door: Škoda
Bouwjaar: maart1918-1918
Gewicht geschut: 1550kg
Totale lengte: TEKST
Lengte loop: m
Gewicht granaat: {{{gewicht granaat}}}
Kaliber: 260 mm
Elevatiehoek: pus34° tot plus 80°
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: schoten/minuut
Mondingssnelheid: m/s
Bereik: 2400 of 1650m m
Gebruik: Loopgraafmortier
Bijzonderheden: {{{bijzonderheden}}}


Alvin York


8inch mk VI-VIII vurend: terugloop kanon !!!!! http://www.youtube.com/watch?v=3602gsLTIQ4&feature=related

BL 8 inch Howitzer Mk VI - VIII


Hun opvolger was de 8-inch BL Howitser Mk VI,die nieuw gebouwd werd en een langere schietbuis en een grotere dracht had. Deze werd eind 1916 opgevolgd door de 8-inch BL Howitser Mk VII met nog een langere schietbuis en een draadomwonden (wirewound) loop. De Mk VII had problemen met de snelle sleet van de loop en defecten zodat er werd overgegaan op een model met een sterkere loop de MK VIII De latere 8-inch BL Howitser Mk VIII verschilde slechts op detailpunten van zijn voorganger.

Geavanceerde affuit. De Mk VII en Mk VIII waren uitstekende wapens,die de basis legden voor een familie wapens die tot op heden in gebruik zijn. De later Mk's hadden een veel betere doordachte affuit dan hun voorgangers en waren zoveel gemakkelijker te hanteren dat ze als complete nieuwe kanonnen beschouwd kunnen worden. Sommige van deze latere modellen werden aan de Amerikanen overgedragen toen die in 1918 arriveerden. Via hen is uiteindelijk het moderne 203-mm geschut ontstaan. Na 1918 werden de oude Mk's I-IV afgeschaft,voor zover nog operationeel. De Mk's VII en VIII bleven echter in gebruik bij het Britse en Amerikaanse leger. In 1939 werden ze in de openingsfase van de Tweede Wereldoorlog nog ingezet en omgebouwd tot een nieuw kaliber van 7,2-inch (183-mm). Enkele wapens werden door de Duitsers in Frankrijk buitgemaakt en kregen de aanduiding 20,3-cm sFH 501(e). Ze zijn echter nauwelijks gebruikt. Moderne versies waren de M115 203-mm Howitser (getrokken) uit WO 2 en de M110 203-mm Howitser (gemechaniseerd) uit de jaren '60.


met dank aan user Tandorini (forumartikel), aanvullingen en opmaak Aglooka, afbeeldingen: wikipedia (Engels)

Specificatie. 8-inch BL Howitser Mk VII. Kaliber: 8-inch (203-mm). Schietbuislengte: 3,77 m. Gewicht: In actie 9017 kg. Elevatie: 0°tot +45°. Traverse: 8°. Mondingssnelheid: 457 m/sec. Maximale dracht: 11.245 m. Granaatgewicht: 90,7 kg.

Tandorini

http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?p=299648#299648





Obusier de 400mm modele 1915-1916 sur affut à berceau Saint-Chamont

Canone da 75/27 modello 12

.. 38 cm "Max"

de Loop

De loop was een 38 cm stuk dat ontworpen was om te monteren in de slagschepen van de Bayern klasse en de slagkruisers van de "Erzatz Yorck" klasse. Aangezien deze laatste schepen grotendeels in de ontwerpfase bleven steken is het onwaarschijnlijk dat er ook lopen voor gemaakt werden.

Het stuk had de marine designatie 38 cm/45 SK L/45. De Bayern klasse werd gepland als bestaande uit vier schepen: Baden, Bayern, Sachsen, Württemberg. de "Erzatz Yorck" klasse bestond uit 3 schepen. Elk ship kreeg acht kanons opgesteld in vier dubbeltorens. Er werden dus op zijn minst 56 lopen besteld of gepland op termijn.

Doordat de bouw van deze schepen steeds maar vertraging opliep, en het laatste paar nooit werd voltooid wegens de totale concentratie op het bouwen van duikboten, kwamen er steeds weer lopen vrij die door het leger konden worden ingezet. (noot: dit geeft een flexibiliteit aan die de Britten niet bezaten: de Britse marine bewaarde jaloers alle mogelijke kanons en was bv. nooit bereid om niet verouderde reservelopen aan het leger af te staan.) De kanonnen bleven wel tot de marine behoren en werden dus door matrozen bediend, op één na.

Toen de bouw van de Baden en Bayern sterke vertraging opliep (tot 1916) door de oorlogsomstandigheden,(scheepswerfpersoneel gemobiliseerd, tekort aan materialen ea.) Werden de acht lopen van deze schepen in begin 1915 aan het leger ter beschikking gesteld.

Het eerste kanon was reeds in 1913 klaar en werd opgesteld in een proefstand : het Anschiessgerüst (zie onder). Deze proefstelling liet slechts 24 graden elevatie toe, aangezien de maximum elevatie op de schepen maar 20° was.

Affuiten

Ter inleiding dient vermeld te worden dat deze affuiten niet enkel voor de 38 cm "Max" werden gebruikt, doch ook voor 3 andere typen stukken: het Paris Kanone, de 35/38cm König Luitpold en het 35,5 cm S.K. L/52,5.

Anschiessgerüst

Dit was eigenlijk een proefopstelling en niet bedoeld om aan het front in te zetten. Het bestond op een betonnen fundatie waarop een simpel, geïmproviseerd affuit, voor proefschieten enkel, werd geplaatst. Deze affuit liet slechts een elevatie van 24° toe. Deze lage elevatie wordt verklaard doordat het een proefopstelling voor een marinestuk was, waar de elevatie in de torens tot 20° beperkt was.

Toen men bezig was met de voorbereidingen voor de slag om Verdun, had men echter nood aan een lange afstandsgeschut. Daarom werden er toch drie Anschiessgerüstte gebouwd, doch men had deze zo opgesteld dat ze naar achter overhelden en een elevatie van 29° toelieten. Dit gaf het kanon een maximum bereik van 27km.

Deze montering toonde alle tekenen van een improvisatie. De elevatie werd ruw ingesteld met een takel en vervolgens verfijnd met een draadstang. De traverse was slechts 30 graden bij de twee eerste monteringen, bij de derde gebouwde montering was deze 36°. De traverse werd ook ingesteld met behulp van takels.

De volgende beschreven beddingen lieten allemaal een elevatie van 45° of 55° toe.

Bettungsschiessgerüst mit Betonbettung

Dit was de eerste montering die ontworpen was om in het veld ingezet te worden en de eerste die een elevatie van 45° toeliet. De loop lag in een terugslagmechanisme en werd gemonteerd op een stalen doosvormige affuit. Deze affuit draaide vooraan rond een pivot voor de traverse. Dit alles werd opgeseld in een ronde betonnen onderbedding in een kuil, meestal zodat de bovenkant van het stalen affuit gelijk kwam met het grondniveau, wat de aanvoer van granaten sterk vereenvoudigde. De afmetingen van de betonnen kuil bepaalde de traverse die uiteenliep van 33° tot 360°. De normale maximum elevatie was 45°, doch 4 werden gebouwd voor een elevatie van 55° (waarvan er twee gebruikt werden voor het Paris Kanone in twee van de drie opstellingen nabij Crépy.) Een anomalie vormde het affuit van de batterij Deutschland te Bredene, die een pantserbescherming kreeg.

Bettungsschiessgerüst mit Eisenbettung

Deze montering is eigenlijk gelijk aan de vorige in concept, maar werd volledig in metaal uitgevoerd. Een kuil werd gegraven en hierin werd de volledige stalen affuit en onderbouw gemonteerd. De traverse varieerde naargelang de afmetingen van de kuil die men groef, maar 360° traverse was mogelijk. Hierdoor werd de langdurige voorbereiding van het gieten van enorme massas beton vermeden en kon de opstelling veel sneller gebeuren. Drie stuks werden gebouwd.

Eisenbahn und Bettungsschiessgerüst mit Betonbettung

Bij deze montering werd het stuk tezamen met zijn volledige affuit (maar niet de bedding) per spoorweg vervoerd. Het geheel werd gedragen door vier vierassige onderstellen. Hoewel het eigenlijk niet echt de bedoeling was, was het mogelijk met een elevatie tot 20 graden vanaf het spoor te vuren.

De bedding was een rond massief gegoten stuk gewapend beton met een centraal opgestelde pivot met daarop stalen dragers om het affuit op te monteren.

Het kanon kwam aangereden, op de bedding geplaatst, vastgevezen, en de spoorwegcomponenten verwijderd. Door het transport via spoor en de mogelijkheid om het stuk in noodgevallen (beperkt) in te zetten in zijn spoorweg configuratie leidde ertoe dat het stuk meestal een spoorweggeschut wordt genoemd, terwijl het een primaire taak had als beddingsgeschut. Daarenboven toont het merendeel van de gepubliceerde foto's deze montering waardoor het lijkt dat er weinig of geen vaste beddingen gebruikt zijn. Het geheel draaide rond de centrale pivot met een traverse van 360 graden.

Eisenbahn und Bettungsschiessgerüst Bettung mit Eisenunterbau

Deze montering was eigenlijk dezelfde als deze in de vorige paragraaf beschreven, doch om een snellere opstelling mogelijk te maken werd de bedding in staal uitgevoerd en werd betongieten overbodig. Van dit type werden vermoedelijk 9 stuks gebouwd.

Lijst van Duitse ultra zware Batterijen


R-typen (Riezenflugzeuge)

Duitse vliegtuigbommen

amiens gun: http://www.awm.gov.au/exhibitions/1918/battles/amiensgun.asp

This gun, known as the Chuignes Gun, was a German 14 inch (35.6cm S.K.L/52) Heavy Naval gun used to bombard Amiens about 30 kilometres away. The gun with its 21 metre barrel and concrete foundations weighed more than 500 tons and could fire a one ton projectile at least 38 kilometres. It was the largest gun used to fire on Amiens and had been in action since early June 1918. The first barrel was worn out, a second was fitted and the gun was again in action on 7 August 1918. After firing only 35 shells it was destroyed by the Germans on the morning of the 8 August 1918.


38cm autohaubitze.


Kruisers.

Rol.

De Kruiser was traditioneel een meid voor alle werk. In de tijd van de zeilschepen was de naam kruiser eerder een benaming voor een rol die een schip kreeg toebedeeld in plaats van een naam voor een bepaald ontwerp van schip. Zo was het mogelijk dat een Linieship (een Slagschip uit die periode met kanons op 2 of meer dekken) als kruiser werd aangeduid indien het ingezet werd buiten de slagvloot op o,afhankleijk patrouille. Het scheepstype dat het meeste overeenkwam met wat later de Kruiser zou worden was het zogenaamde Fregat: Dit was het grootste type schip met slechts één dek kanons. Door zijn kleinere vuurkracht dan een linieschip (24 tot 44 kanons tegenover 64 tot 130 kanons) kon het niet deelnemen aan vlootgevechten. Wel was het door zijn afmetingen een ideale zieler: Het was doordat het slechts één dek hoog was veel wendbaarder dan de logge linieschepen en over het algemeen een stuk sneller. Doordat het het grootste schip was met slechts één dek kanons was het dan weer zeewaardiger dan kleinere schepen en kon voldoende voorraden vervoeren voor lange tochten. In de praktijk was het meestal sneller dan kleinere schepen door zijn grotere zeewaardigheid.


Ordnance BL 60-pounder

Ordonance BL 60-pounder Mk I
Gebouwd door: Elswick, Armstrong (origineel ontwerp, later verschillende bouwers)
Bouwjaar: 1905-1918 (?)
Gewicht geschut: 2000 kg
Totale lengte:
Lengte loop: 4.06 m
Gewicht granaat: {{{gewicht granaat}}}
Kaliber: 127 mm
Elevatiehoek: min 5 tot plus 21,5 graden
Traverse: {{{traverse}}}
Vuursnelheid: 2 schoten/minuut
Mondingssnelheid: 634 m/s
Bereik: 11200 m
Gebruik: Groot-Brittannië, Verenigde Staten (enkele test stukken)
Bijzonderheden: {{{bijzonderheden}}}


Genese

Het succes van de aanvankelijk geïmproviseerde 4.7 inch QF gun in de boerenoorlog maakte dat Lord Roberts (Britse opperbevelhebbber in de Boerenoorlog) een specificatie opstelde voor een lange afstands veldgeschut. het geschut moest een bereik hebben van 9800 meter, minder dan 4 ton wegen voor transport en een zo zwaar mogelijke granaat afvuren. Na verschillende ontwerp iteraties kwam men in 1905 tot een bevredigend ontwerp van Armstrongs. De 60 pounder was een zeer modern ontwerp voor zijn tijd, doch spijtig genoeg had het parlement niet gewacht tot het ontwerp voltooid was en ondertussen had het leger gedwongen het 4.7 inch QF gun in productie te nemen. Deze zet zou de introductie van de 60 pounder vertragen.

Beschrijving

Uit de ervaringen van de Boerenoorlog had men berekend dat een kanon met een kaliber van 127 mm en een granaatgewicht van 60 pond het beste compromis zou vormen tussen ballistische eigenschappen en gewicht van het geschut.

De loop van de 60 pounder was een wire wound gun, zoals typisch voor Britse kanonnen en kanons in deze periode. Het kanon had een hydraulische rem en een hydropneumatische recuperator in twee grote cylinders boven de loop, die het kanon zijn karakeristieke uitzicht gaven.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Gebruiker:Inhapi"
Personal tools