/** * */

Fokker Dr.I

Fokker Dr.1
Enlarge
Fokker Dr.1

De Fokker Dr.I Dreidecker (driedekker), oorspronkelijk Fokker F.I genoemd, was een jachtvliegtuig uit de Eerste Wereldoorlog en ingezet door de Duitse Luftstreitkräfte, gebouwd door Fokker. Het ontwerp kwam van Reinhold Platz. De Dr.I is vooral beroemd geworden als het toestel van de Rode Baron, Manfred von Richthofen.

Inhoud

Geschiedenis

Dreidecker van Manfred von Richthofen, ook bekend als De Rode Baron
Enlarge
Dreidecker van Manfred von Richthofen, ook bekend als De Rode Baron
De Dreidecker van Josef Jacobs
Enlarge
De Dreidecker van Josef Jacobs

In april 1917 werd door de RNAS de Sopwith Driedekker in gebruik genomen. Dit toestel bleek superieur tegenover de jachtvliegtuigen van Albatros en Halberstadt die op dat moment in dienst waren van de Duitse luchtmacht. Enkele vliegtuigfabrikanten waagden zich tot een driedekkerontwerp, waarvan alleen de Pfalz Dr. I tot bescheiden productie werd gebracht.

Fokker beantwoorde de vraag met de V.3, waarbij vooral de besturing erg zwaar bleek te zijn. Hierna probeerde Fokker een aangepast ontwerp, de V.4. Dit toestel bleek erg wendbaar en vooral beter dan de voorgestelde driedekkers van de andere fabrikanten. De rolroeren bleken licht in de bediening, maar waren niet erg effectief. Het roer en hoogteroer waren licht in de bediening én bleken goed te functioneren. Het toestel bleek uiteindelijk erg scherp te kunnen draaien (vooral naar rechts vanwege het gyroscopisch effect) en snel te klimmen. Het nadeel was dat duikvluchten traag gingen en ook de zweefeigenschappen waren matig. Na testen werd onmiddellijk gestart met de productie en de eerste toestellen werden in oktober 1917 opgeleverd als Dr.I.

De driedekker bleek ook behoorlijke nadelen te hebben. Het was opmerkelijk veel trager dan de geallieerde jagers in kruisvlucht en tijdens duikvluchten. Het was zelfs trager dan de Albatros en Pfalz verkenners die het moest vervangen. De lage-compressie Oberursal rotatiemotor verloor veel vermogen op grote hoogte. Verder was het toestel moeilijk te landen waardoor veel piloten gewond raakten bij een mislukte landing.

Door meer structurele tekortkomingen was er geen vooruitzicht op grootschalige productieorders, zodat de productie volledig werd beeindigd in mei 1918. Er zijn er uiteindelijk slechts 320 gemaakt. De Fokker D.VII werd in gebruik genomen, waardoor de overgebleven driedekkers werden teruggetrokken van het front en gebruikt als les- en verdedigingstoestel.

Eén van Manfred von Richthofens driedekkers, de 152/17, werd het pronkstuk van het nieuwe Duitse luchtvaartmuseum in Berlijn. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd dit exemplaar geëvacueerd naar Polen, maar is vermoedelijk tegen het eind van de oorlog verwoest. Er is geen enkel origineel exemplaar van de driedekker bekend.

De Fokker V8 was een zeer indrukwekkend variant van de Dr.I met vijf vleugels!
Enlarge
De Fokker V8 was een zeer indrukwekkend variant van de Dr.I met vijf vleugels!

Uitvoeringen

  • V3 - Eerste prototype
  • V4 - Eerste productie prototype
  • V5 - Uitgerust met een Goebel Goe.III motor
  • V6 - Grotere versie, met een Mercedes D.II motor
  • V7 - Uitgerust met een Siemens-Halske Sh.III motor
  • V8 - Vijfdekker (drie vleugels bij de neus, dubbeldekker achter de cockpit. Modificatie van de V6.
  • V9 - Dubbeldekker versie met een Oberursel U.0 motor
  • V10 - Uitgerust met een Oberursel Ur.III motor

Vergelijkbaar Jachtvliegtuig

Dreideckers van de Jasta 11
Enlarge
Dreideckers van de Jasta 11


Bronnen

Johannes Janzen bij zijn Dr.I (403/17).
Enlarge
Johannes Janzen bij zijn Dr.I (403/17).

1993. "Fokker Dr.1 Driedekker". Airplane, vol. 4, p. 106, 109.

Externe Link

Warbirds informatie over dit type

Overgenomen van: Wikipedia Fokker DR.I

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Fokker_Dr.I"
Personal tools