/** * */

Fokker Aeroplanbau

tumb
Anthony Fokker startte te Berlijn-Johannisthal op 12 februari 1912 de Fokker Aviatik GmbH, als handelsnaam werd echter vanaf het begin Fokker Aeroplanbau gebruikt. De Spinne III als basisontwerp voor de nieuwe fabriek diende , die Fokker heeft gebouwd in zijn tijd bij Goedecker.

De eerste kans deed zich voor bij de St Petersburg Trails in juli 1912 waar de Russen een competitie hielden om zo een keuze te kunnen maken voor een nieuw aan te schaffen vliegtuigtype. Fokker verloor deze competitie. Pogingen om toestellen aan andere regeringen te verkopen mislukte ook.

Om toch een kans te maken vliegtuigen te kunnen verkopen ging Fokker een watervliegtuig bouwen om mee te kunnen doen met de eerste Schneider Trophy die werd gehouden in april 1914. Met het ontwerpen van de Fokker W.I werd begonnen in januari 1912. Tijdens een testvlucht na een modificatie verongelukte de Fokker W.I en werd het project stopgezet. Met het ontwerp van de aangekondigde Fokker W.II werd nooit gestart.

In 1913 kreeg Fokker Aeroplanbau de eerste opdracht van het Duitse leger. Het betrof twee varianten van de Spinne III. Om te voldoen aan een de nieuwe type-aanduiding werd de toestellen aangeduid met Fokker M.1. De M (militarisch) had Anthony Fokker gekozen omdat het type voor militair gebruik zou worden ingezet. De vliegprestaties waren dusdanig dat zelfs de lage prijs die was betaald de Duitsers niet kon overhalen een vervolgorder te plaatsen.

De volgende poging om opdrachten te krijgen kreeg vorm met de Fokker M.2. Ditmaal werd afgezien van de Spinne als basis, maar was het ontwerp min of meer een kruising tussen twee vliegtuigen van andere ontwerpers, namelijk de Kuhlstein Torpedo en de stahltaube van Emile Jeannin. Na testen te Döbritz in augustus 1913 beweerde Fokker in total tien stuks te hebben verkocht. Bewijzen hiervoor ontbreken.

Aangetrokken door de Morane Saulnier Type H en de Bleriot monoplane werd de Fokker M.3 gemaakt. Het staartstuk was identiek aan de Fokker M.2. Slechte besturing was de belangrijkste eigenschap van dit prototype. Na veranderingen aan het ontwerp werd een nieuw vliegtuig gebouwd wat de aanduiding Fokker M.3A kreeg. Hoewel het enkele exemplaar werd verkocht, verongelukte het vlak na het begin van de Eerste Wereldoorlog.

Met de Fokker M.4 zag een compleet nieuw ontwerp het daglicht. Het was niet gebaseerd op vorige types van Fokker Aeroplanbau. Desondanks was het ontwerp dat voor het eerst vloog in November 1913 geen succes, de ontwerper Palm werd zelfs ontslagen.

Palm was ook de ontwerper van het tweede watervliegtuig van de Fokker Aeroplanbau, de Fokker W.2. Dit ontwerp werd gebouwd naar aanleiding van een behoeft van de Duitse Keizerlijke Marine voor een twee-persoons watervliegtuig met drijvers. Tijdens de selectie in augustus 1914 werden geen orders voor de Fokker W.2 geplaatst. Het enige succes dat werd geboekt was dat Fokker Aeroplanbau in het vervolg opdrachten voor prototypes van de Duitse Keizerlijke Marine kon verwachten.

Het volgende vliegtuig dat aan het assortiment werd toegevoegd was de de Fokker M.5. Dit was een sterk gewijzigde Morane Saulnier Type H. Naar aanleinding van demonstraties waarbij Generaal Erich von Falkenhayn aanwezig was werden tien exemplaren besteld. Deze werden gemodificeerd en kwamen in dienst als als de Fokker E.I.

Aan dit project wordt nog gewerkt.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Fokker_Aeroplanbau"
Personal tools