/** * */

Eerste Slag aan de Aisne

Westelijk front 1914-1918 (naar Putzger, Hist. Schul-Atlas, ed. 1928).
Enlarge
Westelijk front 1914-1918 (naar Putzger, Hist. Schul-Atlas, ed. 1928).
De Eerste Slag aan de Aisne of Slag aan de Aisne was een vervolgoffensief van de geallieerden tegen de Duitse rechtervleugel: het 1ste en 2de Duitse leger (onder resp. Kluck en Bülow), die na de Slag aan de Marne in september 1914 waren teruggetrokken. Het offensief begon 12 september 's avonds nadat tamelijk laat de achtervolging op de Duitsers was ingezet.

Er wordt wel gezegd dat de geallieerden veel meer profijt van hun succes bij de Marne zouden hebben gehad als ze het terugtrekkende 1ste en 2de Duitse leger onmiddellijk hadden aangevallen. Maar nu verliep de Britse en Franse opmars te traag als gevolg van vermoeidheid, deels ook omdat men aarzelde. Op 11 september beseften de geallieerden dat het doel van de Duitse terugtocht de Aisne was.

Het gevolg was dat de twee Duitse legers, samen met het nieuwe 7de Duitse leger (onder Heeringen) zich konden ingraven langs de noordelijke oever van de Aisne. De lange heuvelrug van de Chemin-des-Dames vormde daarbij voor de Duitsers een prachtige natuurlijke verdedigingslinie.

Het Franse 5de en 6de leger (resp. geleid door d'Espérey en Maunoury), bijgestaan door het Britse expeditieleger, de BEF (onder Sir John French), ondernamen een frontale infanterieaanval op de Duitse posities aan de overzijde van de Aisne zodra ze daar op 13 september aankwamen.

Nadat ze op 14 september een bruggenhoofd hadden geslagen ten noorden van de rivier, bestormden de geallieerden de hooggelegen Duitse posities; maar Duitse versterkingen waren binnen enkele uren ter plaatse en drongen de geallieerden terug.

Wederom toonden de Duitsers aan dat de verdediging in het voordeel was ten opzichte van de aanval, gebruikmakend van machinegeweervuur en zware artillerie om hun stellingen te verdedigen. De geringe terreinwinst die de geallieerden boekten, kon niet worden geconsolideerd.

Op 18 september hadden de geallieerden de intensiteit van de aanval verminderd en het offensief op 28 september helemaal afgeblazen, toen duidelijk werd dat geen van beide partijen, en zeker niet de geallieerden, in staat zou zijn tot een frontale aanval op de hechte vijandelijke defensie. Bovendien kwamen de Fransen zelf onder toenemende druk te staan bij Reims.

In plaats daarvan probeerden beide partijen langs elkaar heen te manoeuvreren naar het noorden in een zogeheten "wedloop naar de zee". De Franse opperbevelhebber, Joseph Joffre, was begonnen zijn strijdkrachten in noordwestelijke richting te verplaatsen met de bedoeling de onbeschermde Duitse rechterflank bij Noyon aan te vallen (de Eerste Slag bij Albert).

Er vonden nog twee slagen aan de Aisne plaats: april-mei 1917 (de Tweede Slag aan de Aisne) en mei-juni 1918 (de "Slag bij Soissons en Reims" of de Derde Slag aan de Aisne).

(Vertaling van: http://www.firstworldwar.com/battles/aisne1.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Eerste_Slag_aan_de_Aisne"
Personal tools