/** * */

Bombardementsvloot van Trenchard

Hugh Trenchard met de staf van de bombardementseenheid van de RAF
Enlarge
Hugh Trenchard met de staf van de bombardementseenheid van de RAF
Handley Page 0/100 bommenwerper
Enlarge
Handley Page 0/100 bommenwerper
Generaal-majoor Hugh Trenchard
Enlarge
Generaal-majoor Hugh Trenchard
Handley Page 0/100 bommenwerpers boven Duitsland
Enlarge
Handley Page 0/100 bommenwerpers boven Duitsland

De bombardementsvloot van Trenchard was een Britse eenheid die tijdens de Eerste Wereldoorlog Duitse doelen bombardeerde.

Inhoud

Ontstaan

Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 begonnen de Britse en Franse luchtautoriteiten te denken aan langdurige bombardementoffensieven tegen Duitsland. De Britten en Fransen vielen Duitsland maandenlang aan met gewone vliegtuigen die beschikten over een kleine bomlading maar deze waren niet voldoende voor die missie omdat ze niet beschikten over een grote actieradius ten opzichte van zeppelins. Maar zeppelins waren letterlijk en figuurlijk een schietschijf. Ze waren zeer kwetsbaar en traag.

De eerste bommenwerpers van de geallieerden waren Sopwith Tabloid en Short Bomber die verschenen in het voorjaar van 1916. Zo begon men een nieuw bombardementoffensief tegen de Duitse munitiedepots en industrieën. De eenheid die hiervoor werd gevormd zou de Wing No. 3 van de Royal Naval Air Service (RNAS) heten. Kapitein-vlieger W.L. Elder ging in mei 1916 naar Frankrijk om alle benodigde maatregelingen te nemen. Het doel was dat de No. 3 van start ging met 35 bommenwerpers.

De eerste missie

Door de Slag aan de Somme werden de plannen gewijzigd en de bestelde bommenwerpers werden ingedeeld bij het Royal Fying Corps (RFC), dat onder bevel stond van generaal-majoor Hugh Trenchard. Hierdoor begon de No. 3 met mindere toestellen. De eerste aanval met 21 Britse en 6 Franse bommenwerpers was gericht op Oberndorf op 12 oktober 1916. De bommenwerpers die zeer kwetsbaar waren voor vijandelijke jagers werden begeleid door Nieuport-toestellen. In de volgende zes maanden bestookten Handley Page 0/100 bommenwerpers met Sopwith Camels-verkenners verschillende strategische doelen zoals vliegvelden, munitiedepots en industrieën.

Bommenwerpers boven Duitsland

Duitse vliegtuigen voerden overdag op 13 juni 1917 voor het eerst een bombardement op Londen uit. De Britse bevolking eiste een bombardementsoffensief op Duitse steden. Vanuit Groot-Brittannië was het voor de Britse bommenwerpers echter onmogelijk om Duitse steden te bereiken. Daarom kreeg de commandant van het in Frankrijk gestationeerde RFC, Hugh Trenchard, van de Britse regering de opdracht om een offensief te plannen tegen doelen in Duitsland. Hiertoe werd de Wing No. 41 van het Royal Flying Corps gevormd, dat bestond uit het 100ste squadron, het 55ste squadron en het 16de squadron van de Britse marineluchtvaartdienst. Het 100ste squadron was uitgerust met FE2b bommenwerpers, het 55ste squadron met DH-4's en de 16de squadron met Handley page 0/100 bommenwerpers. De eenheid begon in Ochey bij Nancy een serie bombardementen op Duitse installaties. Door de successen breidde de No. 41 zich uit en werd omgedoopt tot de VIIIde brigade met nog eens twee squadrons, nl. het 99ste en het 104de squadron die beide waren uitgerust met DH-9 tweepersoons-dagbommenwerpers.

Van 11 oktober 1917 tot 5 juni 1918 voerde deze eenheid 142 vluchten uit en niet minder dan 57 waren tegen Duitsland gerichte aanvallen waarbij steden als Keulen, Mannheim, Mainz, Stuttgart en Koblenz doelwit waren. De overige doelwitten waren verbindingslijnen met het westelijke front.

Einde

De Wing No. 3 was echter een kort bestaan beschoren. Op 30 juni 1917 werd de eenheid gebonden aan het Royal Flying Corps om steun te geven aan de grondtroepen aan het westfront.

Personal tools