/** * */

Bloody April

April 1917 was een bloedige maand tijdens de luchtoorlog. Beide partijen verloren talrijke onvervangbare piloten. Het hoogste cijfer lag bij de geallieerden toen ze het opnamen tegen de nieuwe Duitse toestellen. De geallieerden hadden tijdens de Eerste Wereldoorlog grote plannen gemaakt voor een offensief in april 1917. De Franse Aéronautique Militaire zou aanvallen bij de rivier de Aisne en het Britse Royal Flying Corps (RFC) zou aanvallen bij Arras.

Inhoud

Franse aanval

De Franse Aéronautique Militaire (ook wel eens beschouwd als Aviation Militaire) ging op 4 april 1917 in de aanval langs de Aisne. Maar de Duitsers konden Franse documenten voor de aanval bemachtigen, waarin stond vermeld waar en wanneer de Fransen zouden aanvallen met hoeveel toestellen en noem maar op. De Franse aanval bij de Aisne mislukte.

Britse aanval

De Britten hadden een overwinning kunnen boeken bij Arras maar het in verband hiermee ingezette luchtoffensief werd een mislukking. Het Royal Flying Corps ging op 4 april 1917 in de aanval bij Arras. Vijf dagen later zouden de grondtroepen aanvallen. Als doel moesten de Britse piloten de Duitse jagers onderscheppen en vernietigen of verjagen zodat de Britse fotoverkenners en artilleriebespieders zonder probleem boven het front konden vliegen ter ondersteuning voor de grondtroepen.

Tegenval

Het weer viel niet echt mee. Laaghangende bewolking en voortdurende regen zorgden voor vele problemen en verliezen. De RFC had tijdens de eerste vijf dagen 78 vliegtuigen verloren tijdens de gevechten en nog eens 56 toestellen door ongelukken bij het landen of tijdens het opstijgen. Vliegtuigen zijn vervangbaar maar niet hun 105 piloten die uitgeschakeld werden tijdens de strijd. Van de 105 piloten waren er 73 vermist, 19 dood en 13 gewond. Dit was veelal te wijten aan de onervaren piloten die gemiddeld 25 vlieguren hadden voltooid en de vele tactische fouten van de vliegtuigbemanningen. De mitrailleur van de waarnemer werd beschouwd als het belangrijkste wapen. Deze werden op een Scarff-ring bevestigd die rond de waarnemerscockpit werd geplaatst. De Scarff-ring was een ring die op het toestel werd bevestigd en kon 180° draaien. Daarop werd de mitrailleur gemonteerd. De schutter kon zowel 180° draaien met de mitrailleur en kon ook omhoog vuren. Het bleef echter een verdedigingswapen dat alleen naar achteren en naar voren kon worden gericht. Men maakte toen weinig gebruik van de vaste voorwaarts vurende mitrailleur omdat men het toestel moest bewegen naar de vijandelijke toestellen. Ook hadden de Britten een nieuw en ongemakkelijk toestel in gebruik genomen waarmee weinig was gevlogen, de Bristol F.2 Fighter, ook wel eens “Brisfit” genoemd. In Groot-Brittannië waren tijdens trainingen met deze toestellen veel ongelukken gebeurd.

De nieuwe vijanden

De Luftstreitkräfte hadden nieuwe toestellen in petto. Al sinds begin 1917 vlogen de Duitse piloten met de Halberstadt D.II en de Albatros D.III zodat ze goed overweg konden met de nieuwe toestellen. De Halberstadt D.II kon een snelheid behalen tot 145 km/h met een hoogte van 4000 meter. De Albatros D.III kon een snelheid behalen tot 175 km/h en kon een hoogte bereiken van 5500 meter. Voor april 1917 waren de geallieerden voorzien van jachtvliegtuigen met een duwschroef, zoals de Airco DH 2, die de Duitsers aankonden. Toen de Duitsers kwamen opdagen met hun nieuwe toestellen hadden ze het luchtruim in handen.

5 april

Het Britse 57e squadron werd voorzien van FE 2D bommenwerpers. Ondanks hun zware motoren (250pk) leden ze grote verliezen. Op 5 april gingen twee toestellen verloren tijdens een aanval op een Duitse formatie met tweezitters. Het Britse 48e squadron verloor vier van de zes Bristol Fighters toen ze op dezelfde dag in contact kwamen met de Duitse eenheid Jasta II van de beruchte Manfred von Richthofen, beter bekend als de Rode Baron, Der rote Baron of Red Baron. De Rode Baron vernietigde twee toestellen. Op diezelfde dag werd een poging ondernomen om de Rode Baron in de val te lokken en uit te schakelen door een squadron FE 2D bommenwerpers boven Frankrijk te sturen dat diende als lokaas. Een ander squadron met Britse jagers zou in de buurt blijven om de Rode Baron te onderscheppen. Boven Douai werden de bommenwerpers aangevallen door de Rode Baron. Luitenant-vlieger Time Morice, commandant van het squadron, liet zijn toestellen een cirkelvormige formatie aannemen zodat ze de bommenwerpers beter konden verdedigen. De Rode Baron kon niet aanvallen en werd gedwongen om buiten de formatie te vliegen buiten het bereik van de actieve mitrailleurs en wachtte op zijn kans. Hij kreeg zijn kans toen een Duitse tweezits vlak onder de Britse formatie vloog en een van de Britse vliegtuigen er achteraan ging. De Rode Baron vloog door de formatie heen en opende het vuur. Twee FE 2D bommenwerpers werden neergeschoten. Er werden twee Duitse toestellen beschadigd. Dit was te danken/wijten aan de waarnemer van Morice. De Rode Baron zette de achtervolging in van de FE 2D bommenwerper van Morice en kon het instrumentenpaneel raken en beschadigen. Morice en zijn waarnemer bleven ongedeerd. Bij een Britse geschutsopstelling kon Morice zijn toestel veilig op de grond zetten.

Duitse luchtoverwinning

Met hun Fokker eendekkers (Fokker E) hadden de Duitsers het luchtruim tussen herfst 1915 en lente 1916 in handen. Maar het tij keerde zodat de geallieerden het luchtruim konden beheersen. Pas in april 1917 hadden de Duitsers dankzij hun Halberstadt D.II- en de Albatros D.III toestellen de heerschappij in de lucht teruggekregen. De Britten hadden toen nog geen snellere toestellen die de Duitse vliegtuigen aankonden qua snelheid. Vooral de Albatros D.III was een zeer moeilijke tegenstander. Met zijn snelheden tot 175 km/h, kon dit toestel ruim 5500 meter hoog vliegen. De Airco DH 2 kon maar 150 kml/h vliegen met een hoogte van ruim 4400 meter. De Britse verkenningsvliegtuigen konden enkel ingezet worden met begeleiding van een groot squadron jagers. Er waren grote squadrons maar ook kleine squadrons of vliegers die op eigen houtje gingen opereren. Een daarvan was Cpt. Billy Bishop van het 60e squadron en een andere was Cpt. Albert Ball van het 56e squadron.

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Bloody_April"
Personal tools