/** * */

Anton Denikin

Anton Iwanowitsj Denikin (1872-1947) diende na de Februarirevolutie als chef-staf onder de Russische opperbevelhebbers Alexejew, Broessilow en Kornilow, voordat hij zelf de leiding kreeg over de Witte strijdmacht in Zuid-Rusland, die de bolsjewieken bestreed.

Hoewel Denikin van tamelijk eenvoudige komaf was, slaagde hij er ondanks alles in zich toch een goede reputatie te verwerven in het keizerlijke leger van tsaar Nicolaas II. Na de officiersopleiding in Kiew en de academie van de generale staf vocht Denikin in de Russisch-Japanse Oorlog van 1904/05, die in een beschamende Russische nederlaag eindigde.

Denikin was maar net bevorderd tot generaal-majoor en stafchef in het militaire district Kiew toen in augustus 1914 de oorlog uitbrak. Hij werd aangesteld bij de staf van Broessilows 8ste leger en kreeg een maand later het commando over het 4de regiment Jagers, dat werd ingezet in de Karpaten en Galiciƫ.

In 1916 kreeg hij het bevel over het VIIIste legerkorps dat zij aan zij met de Roemenen (de nieuwe bondgenoot) streed tijdens het aanvankelijk zo succesvolle Broessilow-offensief. Daarna werd hij chef-staf aan het zuidwestelijke front.

Ondanks zijn vooraanstaande rol binnen de strijdmacht raakte Denikin uit de gratie toen de tsaar tijdens de zogeheten Februarirevolutie van 1917 moest aftreden, wat uiteindelijk leidde tot de aanstelling van Kerenskij als hoofd van de voorlopige regering.

Denikin werd toen benoemd tot chef-staf van achtereenvolgens Alexejew, Broessilow en Kornilow. Doch toen de laatste een (mislukte) coup had gepleegd, kwam Denikin ook onder verdenking te staan en werd samen met de voormalige opperbevelhebber gevangengezet.

De zogenoemde Oktoberrevolutie, later dat jaar, bood Denikin en Kornilow de kans om te ontsnappen. Vervolgens sloten ze zich aan bij Alexejew in Zuid-Rusland en vormden het anti-bolsjewistische Witte Leger.

Door de dood van Kornilow in de lente van 1918 kreeg Denikin het bevel over de Witte strijdmacht in handen. Hij voerde deze aan tijdens een reeks succesvolle acties in de noordelijke Kaukasus en langs de Don. Eind 1918 werd Denikin commandant van de strijdkrachten in Zuid-Rusland, hoewel hij steeds minder op geallieerde hulp kon steunen.

Denikins poging om de macht in Moskou te grijpen in juni 1919 bleek een brug te ver. Zijn troepen werden vernietigend verslagen bij Orel in oktober; zijn strijdmacht moest voortdurend wijken en werd teruggedrongen naar de Krim, voorjaar 1920.

Beseffend dat de zaak verloren was, verliet Denikin zijn post en begaf zich in ballingschap, achtereenvolgens in Engeland, Belgiƫ, Hongarije, Frankrijk en ten slotte in de Verenigde Staten, waar hij in 1947 overleed.

(Vertaling van: http://www.firstworldwar.com/bio/denikin.htm)

Afkomstig van WO1Wiki NL, de Vrije Encyclopedie. "http://forumeerstewereldoorlog.nl/wiki/index.php/Anton_Denikin"
Personal tools