Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Zacht en eervol - Leo Van Bergen

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Ludo



Geregistreerd op: 5-6-2006
Berichten: 323
Woonplaats: Wingene

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 8:11    Onderwerp: Zacht en eervol - Leo Van Bergen Reageer met quote

Is er iemand die dit boek gelezen heeft?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Mario



Geregistreerd op: 20-2-2005
Berichten: 4423
Woonplaats: Rotterdam

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 10:35    Onderwerp: Reageer met quote

Ik denk het wel.

Beste WO1-boeken aller tijden, editie 2006.
Top-10 secundaire literatuur.

Daar eindigde het boek op de vijfde plaats.

http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?p=122721#122721
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
beerensatw



Geregistreerd op: 19-3-2006
Berichten: 95

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 10:37    Onderwerp: Zacht en eervol Reageer met quote

Ja, Ik heb het boek gelezen. Het geeft aan dat sterven in boed, uitwerpselen en modder minder fraai is, dan vaak wordt geromantiseerd. Projecteer zo'n beeld op je eigen kinderen en je bent waarschijnlijk gelijk genezen van het beeld dat oorlog leuk is. Volgens mij een must voor iedereen die gelooft dat oorlog een net vak is.

groet,

Ad
_________________
Ik zoek info van Hauptmann Kalau vom Hofe. Ieder die gegevens heeft helpt me enorm.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
wvanrosm



Geregistreerd op: 31-5-2006
Berichten: 501

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 13:52    Onderwerp: Re: Zacht en eervol Reageer met quote

beerensatw @ 26 Mei 2007 11:37 schreef:
Ja, Ik heb het boek gelezen. Het geeft aan dat sterven in boed, uitwerpselen en modder minder fraai is, dan vaak wordt geromantiseerd. Projecteer zo'n beeld op je eigen kinderen en je bent waarschijnlijk gelijk genezen van het beeld dat oorlog leuk is. Volgens mij een must voor iedereen die gelooft dat oorlog een net vak is.

Ja, maar toch heeft oorlog beslist iets zinneprikkelends. Als dat niet zo zou zijn, zouden de pages van deze site geheel leegblijven. Wat ook wel iets heeft natuurlijk, als stil protest. Maar de meesten genieten ervan. En laten we maar eerlijk zijn, wij in Nederland zijn heimelijk jaloers op de Belgen, die zo'n fijne spannende oorlog gewoon door hun voor- of achtertuin zagen trekken, en er niet eens de deur voor uit hoefden. Ik heb wel eens het idee, dat sommigen – niet alleen onze Vlaamse vrienden vanzelfsprekend - eigenlijk 1418-bourgondiërs zijn. Ze kunnen er maar niet genoeg van krijgen. Bismarck, aan wie wij het tot voor kort te danken hadden dat we maar tot ons 65ste hoefden te werken, zei het al: "Oorlog is een natuurlijke zaak voor de mens."

mvg, Wim
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
beerensatw



Geregistreerd op: 19-3-2006
Berichten: 95

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 14:18    Onderwerp: oorlog is leuk? Reageer met quote

Ha Wim,

Geweldig, al die rondtrekkende legers. Zeker fascinerend, maar stel je eens voor. Jezelf met afgeschoten ledematen, creperend in no man's land in een doodsstrijd van een paar dagen. Of langzaam wegrotten in een noodhospitaal aan grangeen. Je zoons die een voor een niet meer van het front terugkeren en vermist blijken te zijn. Je vrouw verkracht door een horde begerige soldaten met een zware zak.

Begin eens met een weekje kamperen, in de natte klei op een akker in de buurt van Ieper, rond november. Laat de Goretex outfit en donzen slaapzak dan wel thuis. Wellicht is het ook aardig om het boek oorlog aan den oorlog van Ernst Friedrich te lezen en de gruwelijke foto's eens in te laten weken. Is er na een week kamperen, water drinken uit plassen op het veld en goor blikvoer eten nog lust, draai dan eens aan een rondzwervende mosterdgas obus. Succes verzekerd.

Maar je hebt gelijk: het is enorm fascinerend allemaal. Vooral de waanzin. Als de energie van een beetje wereldoorlog, in bouwen aan stabiele welvaart gestoken wordt, ziet de wereld er waarschijnlijk een beetje leuker uit, ipv totaal verwoest.

Ik ben enorm geboeid door met name WOI en vooral door de manier waarop Duitsland het vier jaar tegen een enorme overmacht wist uit te zingen. Maar ik ben niet jaloers op welk land of welk mens die er bij betrokken raakte.

Verder met respect voor ieder's mening.

Ad
_________________
Ik zoek info van Hauptmann Kalau vom Hofe. Ieder die gegevens heeft helpt me enorm.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Ludo



Geregistreerd op: 5-6-2006
Berichten: 323
Woonplaats: Wingene

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 17:28    Onderwerp: Reageer met quote

Bedankt allen die hierop geantwoord hebben, het is dus wel een boek dat aan te bevelen is.
Ik kreeg die tip van een vriend die mij dit boek aanbevolen heeft. Eens zien of dit nog ergens te koop is. alvast bedankt.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
beerensatw



Geregistreerd op: 19-3-2006
Berichten: 95

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 18:05    Onderwerp: waar te koop Reageer met quote

Kijk eens bij abebooks.co.uk Klop zacht eervol en bergen inen er komt een boek voor ronde de 10,== euro bij een Amsterdamse handelaar. In de reguliere handel is het boek volgens mij uitverkocht.

succes,

Ad
_________________
Ik zoek info van Hauptmann Kalau vom Hofe. Ieder die gegevens heeft helpt me enorm.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Fedor



Geregistreerd op: 17-3-2006
Berichten: 598

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 20:04    Onderwerp: Reageer met quote

Boek is idd aan te bevelen. Veel info en goed geschreven.
_________________
War does not determine who is right... only who is left. (Bertrand Russell)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
aaron



Geregistreerd op: 15-12-2006
Berichten: 57
Woonplaats: oldenzaal

BerichtGeplaatst: 26 Mei 2007 20:06    Onderwerp: Reageer met quote

het is geen spannend boek waar je eventjes doorheen leest,
maar verschrikkelijk interessant en dus zeker een aanrader.
ik hoop dat je er nog eentje vindt, in de boekhandel is het niet
meer te bestellen.
_________________
W.L.- 'de dood' heeft de zeis bij het oud ijzer
gegooid, en is machinist geworden.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Ludo



Geregistreerd op: 5-6-2006
Berichten: 323
Woonplaats: Wingene

BerichtGeplaatst: 09 Jun 2007 22:56    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb het boek besteld bij Antiqbook en hoop binnen enkele dagen te ontvangen. Bedankt voor de informatie.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 30 Dec 2007 10:58    Onderwerp: Reageer met quote

Zacht en Eervol wordt heruitgegeven!!



Het beroemde boek van Leo van Bergen wordt komend jaar door SDU heruitgegeven.
Het wordt dan de derde druk van dit magistrale aan te bevelen boek.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) stonden aan beide zijden van het front industriële grootmachten. In deze bloedige loopgravenoorlog werden voor het eerst op grote schaal machinegeweren, tanks, gas,vliegtuigen en vlammenwerpers ingezet. Het was de eerste oorlog waarin door het gebruik van de
telefoon de hoge officieren niet meer zelf aan het front aanwezig hoefden te zijn. De vroeger haast spreekwoordelijke band tussen soldaat en officier viel hierdoor weg. Het individu ging in de moderne,geïndustrialiseerde oorlogvoering volledig ten onder. Daardoor vroeg die oorlog, ondanks alle machinale hulpmiddelen, vooral geestelijk nog veel meer van een soldaat, dan voorgaande oorlogen.
Er is veel over de doden, zieken en gewonden van deze oorlog
geschreven, maar vaak geeft men alleen de naakte cijfers of gaat de
aandacht uit naar de medische stand van zaken en niet naar de
patiënten.

In Zacht en eervol gaat historicus Leo van Bergen dieper in
op de psychische en lichamelijke ontberingen van de soldaten aan
weerszijden van het westelijk front in de Grote Oorlog.


Dr.Leo van Bergen promoveerde in 1994 op een studie naar het Rode Kruis en het vraagstuk over Oorlog en vrede.. Hij is auteur van o.a ‘Zacht en Eervol, ’Lijden en Sterven in een grote oorlog’(2001) en ‘Een menslievende en nationale taak, Oorlog, kolonialisme en het Rode kruis in Nederlands Indië (2004)

ISBN 978 90 12 12651 9
Prijs € 35,00
Formaat 17 x 24 cm
Aantal pagina’s 456.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Paddy



Geregistreerd op: 9-11-2007
Berichten: 9287
Woonplaats: Idiot Trench, Dendermonde

BerichtGeplaatst: 30 Dec 2007 11:37    Onderwerp: Reageer met quote

Mario @ 26 Mei 2007 10:35 schreef:

Beste WO1-boeken aller tijden



Volledig mee eens
_________________
Greetings from a Little Gallant Belgian:-)
Patrick De Wolf
http://ablhistoryforum.be/

There is a very fine line between "hobby" and "mental illness".
"We're doomed, I tell ye!"
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 27 Dec 2009 0:07    Onderwerp: Reageer met quote

Nog een oude recensie gevonden:


Lijden aan d'n klop
Trauma's van de Grote Oorlog


Vrijdag 11 augustus 2000 door Hans van der Ploeg

De Eerste Wereldoorlog was massaler en gruwelijker dan alle eerdere oorlogen. Nieuw was ook de aandacht voor psychische wonden die miljoenen soldaten opliepen. Moeizaam kregen de weinige legerpsychiaters inzicht in het verschijnsel `shell shock', ook wel `Granatfieber', `choque traumatique' genoemd, of gewoonweg `d'n klop'.
Leo van Bergen: Zacht en eervol. Lijden en sterven in een Grote Oorlog. Sdu Uitgevers, 455 blz. ƒ69,90Ian R. Whitehead: Doctors in the Great War. Leo Cooper (imprint van Pen & Sword Books), 309 blz. ƒ99,50Trauma's
`Onze geneesheer-directeur met de mooie ogen, professor Bestombes, had om ons weer moed in te pompen een heel ingewikkelde installatie van blinkende elektrische apparaten laten aanbrengen, die met regelmatige tussenpozen op ons werden ontladen, omdat de stroom, beweerde hij, onze energie zou opwekken', zegt de hoofdpersoon Bardamu in Voyage au bout de la nuit (1932) van de Franse arts-schrijver Louis-Ferdinand Céline. `Zo wil ik mijn zieken behandelen, Bardamu, voor 't lichaam elektriciteit en voor de geest krachtige doses vaderlandslievende ethiek, ware injecties van levenskrachtige moraal'. Met dit citaat typeert de Nederlandse historicus Leo van Bergen (1959) de taakopvatting van veel Franse militaire artsen die werden geconfronteerd met psychisch gewonde slachtoffers tijdens de Eerste Wereldoorlog: het voorkomen van oorlogsinvaliden door hen zo snel mogelijk op te lappen zodat zij onverwijld terug konden naar de loopgraven.

In twee recente boeken wordt uitvoerig stil gestaan bij de betekenis en de gevolgen die de Eerste Wereldoorlog heeft gehad voor strijders en legerartsen. Het nieuwe van deze oorlog was de massaliteit van de strijd en het grote aantal (psychisch) gewonde soldaten waar men niet op berekend was. In Zacht en eervol heeft Van Bergen karrenvrachten oorlogsellende en menselijk leed bijeengebracht. De schrijver beperkt zich evenals de Britse historicus Ian R. Whitehead in Doctors in the Great War tot het westelijk front. De titel Zacht en eervol verwijst naar het oorlogsgedicht `Dulce et decorum' van Wilfred Owen over de soldaat die droomt dat hij, door de groene glazen van zijn masker heen, een andere soldaat ziet sterven aan gasvergiftiging. Het geluid van het bloed dat bij de soldaat uit de longen omhoog werd geperst zou de burgers voor eens en voor altijd afleren om naar eer en roem hunkerende kinderen te bestoken met de oude leugen van Horatius dat het zacht en eervol is om voor het vaderland te sterven.

Massaslachting

Het Nederlandse boek verdient de voorkeur vanwege de internationale en grondige aanpak en de kritische beoordeling van artsen die frontslachtoffers behandelden. Het relaas is een aaneenrijging van talloze feiten en citaten, vaak afkomstig uit egodocumenten waarnaar verwezen wordt in een al even uitputtend notenapparaat. Zacht en eervol is een uitstekend naslagwerk, maar het mist de vaart en spanning van een ijzersterk verhaal. De overdaad werkt bovendien verlammend. Na 165 bladzijden kreeg ik het gevoel volledig in de modder vast te lopen. Terwijl het interessantste gedeelte over de psychiatrie dan nog moet komen.

De zwakte van het tweede boek is dat de schrijver zich bijna uitsluitend beperkt tot de organisaties waarvoor artsen dienst deden, zoals de Royal Army Medical Corps. In weerwil van de titel komen de artsen in Doctors in the Great War nauwelijks in beeld. Het boek lijkt vooral geschreven te zijn ter verdediging en meerdere glorie van de Engelse organisaties. Een enkele keer noemt Whitehead feiten die bij Van Bergen summier worden vermeld of ontbreken. Zo zagen de Engelsen pas in het laatste oorlogsjaar het belang in van een speciale opleiding tot militair arts. De meeste burgers hadden geen flauw idee van de massaslachting aan het front. In hun directe leven merkten ze van de oorlog weinig meer dan dat het aantal beschikbare artsen slonk. In 1918 waren ongeveer 13.000 artsen in actieve dienst van het leger, meer dan de helft van het totale aantal. Daardoor moesten de achterblijvers in Engeland vaak twee tot drie praktijken runnen. Na de oorlog veranderde er niet veel in de medische praktijkvoering, schrijft Whitehead terecht. Maar invoering van een door de staat gereguleerde gezondheidszorg stuitte op groot verzet van vooral teruggekeerde artsen vanwege hun negatieve ervaringen met de militaire bureaucratie.

Loopgraafvoet

Nooit eerder hadden artsen bij een oorlog zo'n grote rol gespeeld. Van Bergen schetst een verbijsterend beeld van de problemen en ziekten waarmee de artsen voor het eerst in de geschiedenis te maken kregen: de slachtoffers door gifgas, ratten en luizen, koude en modder, loopgraafkoorts en loopgraafvoet. Hèt grote probleem was het verschijnsel `shell shock' waar de schrijver uitgebreid op ingaat. De Duitsers noemden het `Kriegsneurose', `Granatshock' of `Granatfieber', al werd de aandoening zelden of nooit door granaatscherven veroorzaakt, de Fransen spraken van `choque traumatique', en de Belgen van `d'n klop', wat sloeg op soldaten die schichtig om zich heen spiedend, ineengedoken door de loopgraaf schuifelden of stijf van angst onbeweeglijk op hun brits lagen. De universele term voor de zenuwinstorting tijdens de Eerste Wereldoorlog is evenwel shell shock, waarin de heftige schok van deze oorlogswaanzin voor altijd naklinkt. De Engelsen maakten onderscheid tussen een neurasthene vorm met huilbuien, vermoeidheid, nachtmerries en paniekaanvallen, die voornamelijk bij officieren voorkwam, en een hysterische vorm met verlammingsverschijnselen, tics in het gelaat, stomheid en doofheid, die vooral bij soldaten werd gezien. Patiënten met neurasthenie kregen psychotherapie, terwijl patiënten met hysterie de veel snellere `behandeling' met elektrische stroom kregen waarmee artsen net zo lang doorgingen tot de patiënt zich weer normaal gedroeg. Door het stellen van de diagnose neurasthenie bespaarden de artsen de officieren een barbaarse therapie.

Eind 1915 paste de Duitse militaire psychiater Fritz Kaufmann deze behandeling voor het eerst toe om het hoge aantal oorlogsuitkeringen tegen te gaan. Ter verdediging van Kaufmann dient gezegd dat hij geen terugkeer naar het front nastreefde maar naar de burgermaatschappij. Het nieuwe ziektebeeld was eerder dat jaar al gesignaleerd door de Duitse psychiatrie, die in het begin van de twintigste eeuw nog een voortrekkersrol vervulde. Zo beschreef hoogleraar Robert Gaupp in maart 1915 een aantal patiënten die tot een soort droomtoestand vervielen, waarin ze soms uren, maar ook weken bleven en waaruit ze vaak plotseling ontwaakten. Eerst dacht hij dat de symptomen berustten op een zware hersenaandoening, later ontdekte hij de psychische oorzaak van het probleem. De symptomen verdwenen veelal snel, maar keerden even spoedig terug als de arts de woorden `frontdienst' of `garnizoensdienst' in de mond nam. Stuurde men de patiënt toch naar het front terug omdat simulatie werd vermoed, dan waren aanvallen van razernij niet zelden het gevolg. Gaupp noemde het geval van een jonge officier die zich door gesprekken liet afleiden van zijn klachten, maar die in luid gejammer uitbarstte zodra Gaupp begon over diens terugkeer naar het front: `Professor, zolang de oorlog duurt kan ik niet gezond worden.'

Opmerkelijk genoeg probeerden de Engelsen de aandoening in de vakpers nog lang te verzwijgen. Zelfs na de bloedige slag bij de Somme, toen de Engelsen op de eerste dag, 1 juli 1916, al ongeveer 40.000 gewonden en 20.000 doden moesten betreuren, hield de hoogste chef van de medische dienst nog vol dat publicaties over shell shock in de British Medical Journal beter achterwege konden blijven. Overigens waren te weinig Engelse artsen geschoold in de psychiatrie om de juiste diagnose te stellen en adequaat op te kunnen treden. Pas de laatste twee jaar van de oorlog kwam daar lichte verbetering in doordat 65 legerartsen een speciale opleiding kregen in een psychiatrisch ziekenhuis. Maar in het begin van de oorlog wisten ze niet wat ze met psychiatrische patiënten aanmoesten, zoals blijkt uit de notities van Charles McMoran Wilson, Regimental Medical Officer en de latere lijfarts van Winston Churchill. Op een dag in 1914 te Armentières, toen het eerste bataljon van de Royal Fusiliers kwartier maakte, werd McMoran geroepen bij een sergeant met vreemd gedrag die in het vuur staarde. De sergeant was ongeschoren en zijn broek hing half open. Het leek McMoran een vreemd, knorrig type, maar ondanks verwoede pogingen kwam hij niets van de man te weten. De bevelvoerend officier wilde echter niet dat hij ziek werd gemeld en het bataljon zou verlaten. De sergeant leek ook niet ziek, schrijft Moran. Daarom besloten ze hem een poos rust te gunnen. Maar toen de volgende dag iedereen naar het front was vertrokken schoot hij zich door het hoofd.

Een specifieke aandoening die vooral bij Franse soldaten voorkwam heette `cafard', voor de moderne psychiater herkenbaar als depressie. Volgens Van Bergen hadden veel Fransen er last van omdat zij meestal geen beroepssoldaten waren. Treffend noteerde de artillerie-officier Paul Lintier in zijn dagboek: `Er zijn dagen van ongeneeslijke depressiviteit. Je wordt er ineens door gegrepen, door getekend. Het beangstigt je. Je weet niet waarom. En daarom maakt het bedroefde gevoel je zo onrustig. Het is een diepgeworteld, ondefinieerbaar gevoel van malaise, dat je keel dichtknijpt in afwachting van onheil, waarvan je niet weet wat het zal zijn. Men noemt het le cafard.' Een niet te onderdrukken verlangen naar huis en het leven van voor de oorlog kon de oorzaak zijn, maar ook het korten van de dagen, een plotselinge gedachte aan de familie, de indringende stank van een andere soldaat, of de alomtegenwoordige dood en het machteloze gevoel niets te kunnen veranderen aan de eigen situatie.

Beschamend is wat de auteur schrijft over de `vaderlandslievende ethiek' van Emil Kraepelin, een van de bekendste figuren uit de geschiedenis van de psychiatrie. In vergelijking met de Engelse antropoloog-neuroloog W.H.R. Rivers die de dichters Siegfried Sassoon en Wilfred Owen behandelde, gedroeg Kraepelin zich jegens de schrijver Ernst Toller (1893-1939) als een nationalistische botte hork. In Eine Jugend in Deutschland (1933) beschrijft Toller hoe hij als vrijwilliger in maart 1915 naar het front in Frankrijk vertrekt, dat hij na dertien maanden moet verlaten wegens maag- en hartklachten. Toller probeert de oorlog te vergeten, maar ziet voortdurend beelden van kapotgeschoten kameraden. Door zijn betrokkenheid bij een fabrieksstaking wordt hij opgepakt. Om te voorkómen dat hij terecht moet staan wegens landverraad, laat zijn familie hem opnemen in de psychiatrische kliniek te München van professor Kraepelin, die overigens zelf destijds een nationalistische Bund zur Niederkämpfung Englands oprichtte.

Lebensraum

Aan een jonge vrouwelijke arts vraagt Toller 's avonds om een slaappil omdat hij vreest dat zijn zenuwen niet bestand zijn tegen nog een derde slapeloze nacht. `Dat wil ik wel geloven, eerst het vaderland verraden en dan zo slap zijn om een slaappil te vragen', antwoordt ze bits. De arts blijkt de dochter van Kraepelin, die hem op zijn beurt met rood aangelopen gezicht en het pathos van een manische volksredenaar de huid komt vol schelden: `Hoe durft u de machtsaanspraken van Duitsland te betwisten? Deze oorlog wordt gewonnen, Duitsland heeft nieuwe Lebensraum nodig, België en de Baltische provincies, het is uw schuld dat Parijs niet veroverd is, u verhindert de overwinning, de vijand heet Engeland.' Deze tirade bracht Toller tot de conclusie dat je twee soorten geesteszieken had: ongevaarlijke in gestichten en gevaarlijke van het type Kraepelin die bonden oprichtten om Engeland te verslaan en mensen opsloten die geen vlieg kwaad deden.

Na de oorlog was voor velen de ellende nog niet echt voorbij. De gestichten stroomden vol met mensen die niet in staat bleken hun verdriet te verwerken. Tot de Engelse dichter Ivor Gurney drong zelfs bij daglicht niet door dat de oorlog was afgelopen. Na in 1917 gewond te zijn geraakt, bleef hij tot zijn dood in 1937 in een gesticht oorlogspoëzie schrijven, vol angst voor oorlogsgeweld en schuldgevoel over het verlaten van zijn kameraden. Niemand kon hem ervan overtuigen dat eind 1918 de wapens waren neergelegd.

http://www.nrcboeken.nl/recensie/lijden-aan-dn-klop
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
louis



Geregistreerd op: 6-10-2009
Berichten: 339
Woonplaats: Leiden

BerichtGeplaatst: 13 Apr 2010 13:12    Onderwerp: Reageer met quote

Het enige dat mij aan dit boek tegenstond (vond het een fantastisch boek) is dat er quotes voorkomen uit romans en andere literatuur die primair fictief is (Remarque, met name, die heeft bij mijn weten maar kort aan het front gezeten, in tegenstelling tot Jünger en Barbusse bijvoorbeeld). Ik vraag mij af waarom deze quotes opgenomen zijn. Wellicht heb ik de rechtvaardiging daarvan over het hoofd gezien.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
AOK4



Geregistreerd op: 10-11-2006
Berichten: 2396
Woonplaats: Wevelgem

BerichtGeplaatst: 09 Feb 2013 16:00    Onderwerp: Reageer met quote

louis @ 13 Apr 2010 13:12 schreef:
Het enige dat mij aan dit boek tegenstond (vond het een fantastisch boek) is dat er quotes voorkomen uit romans en andere literatuur die primair fictief is (Remarque, met name, die heeft bij mijn weten maar kort aan het front gezeten, in tegenstelling tot Jünger en Barbusse bijvoorbeeld). Ik vraag mij af waarom deze quotes opgenomen zijn. Wellicht heb ik de rechtvaardiging daarvan over het hoofd gezien.


Ik werk momenteel aan één en ander rond begraafplaatsen en militaire hospitalen en had al zoveel over dit boek gehoord dat ik het eens ontleend heb om te zien of het echt zo goed is.

Ik was eerlijk gezegd ontgoocheld. Er zijn zo goed als geen bronnen gebruikt en er wordt rijkelijk met citaten gestrooid die vooral komen uit romans. Er wordt ook omzeggens niet genuanceerd. Je zou haast geloven dat zo goed als iedere soldaat gewond raakte en als gevolg van ontoereikende zorgen ook nog eens overleed, wat overduidelijk het geval niet is geweest...

Wetenschappelijk onderbouwde cijfers, aangevuld met diverse getuigenissen, hadden ongetwijfeld wel niet zo goed verkocht.

Men zou ook haast geloven dat geen enkele dode een degelijk graf kreeg (een voorrecht enkel voor officieren, zou je haast denken (p. 391-392)), terwijl de doden bijna enkel tijdens de hevigste gevechten in, voor of tussen de frontlijn achterbleven. De Duitsers deden bijvoorbeeld alle moeite om hun doden (zonder onderscheid van rang of stand) in 1917 en 1918 tot 20-30 km terug te brengen naar de rustkwartieren om hen daar een (hopelijk) veilig graf te kunnen geven. Dergelijke nuanceringen worden niet gegeven.

De selectie van de gebruikte werken is op zijn zachtst gezegd eenzijdig te noemen en verhindert volgens mij een meer waarheidsgetrouw beeld.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
A. Depage



Geregistreerd op: 1-6-2008
Berichten: 2882
Woonplaats: Dendermonde, Oost-Vlaanderen (B)

BerichtGeplaatst: 15 Mei 2014 12:06    Onderwerp: Reageer met quote

Dit boek zonet in de Standaard Boekhandel gezien (ik schrok me een hoedje) want lange tijd niet meer verkrijgbaar.



De oorspronkelijke kaft is toch wat serener.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group