Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

12 Mei
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2006 5:42    Onderwerp: 12 Mei Reageer met quote

May 12

1918 Germany and Austria-Hungary sign pact to exploit Ukraine

On this day in 1918, the rulers of Germany and Austria-Hungary, Kaiser Wilhelm II and Emperor Karl I, meet to sign an agreement pledging their mutual allegiance and determining to share the economic benefits from their relationship with the newly independent state of Ukraine, one of the most fertile and prosperous regions of the former Russian Empire.

One of pre-war Russia’s most prosperous areas, the vast, flat Ukraine (the name can be translated as “at the border” or “borderland”) was one of the major wheat-producing regions of Europe and was also rich with mineral resources, including vast deposits of iron and coal. The majority of Ukraine was incorporated into the Russian empire after the second partition of Poland in 1793, while the remaining section—the principality of Galicia—remained part of the Austro-Hungarian empire and was a key battleground during World War I. With Bolshevik Russia having sued for peace with the Central Powers by the end of 1917, the Ukraine took the opportunity to declare its independence in January 1918.

On February 9, 1918, the leaders of Ukraine’s newly formed Rada government signed a peace treaty with the Central Powers, in which Germany and Austria-Hungary pledged to recognize the Ukrainian National Republic and to provide protection and military assistance against the Bolshevik forces of Russia that were occupying Ukrainian territory. In exchange, the Ukrainian National Republic would provide 100 million tons of food rations to Germany. In practice, the treaty amounted to a virtual annexation of the region by the Central Powers, who forced the Russian troops occupying the country to leave under the terms of the treaty at Brest-Litovsk, signed in March 1918, bringing in their own troops to preserve order and preside over the export of the promised wheat and other food resources to their home countries.

The meeting of the two emperors, Wilhelm and Karl, on May 12 was intended not only to divide the much-needed spoils of the Ukraine treaty but also to strengthen the steadily unraveling alliance between the Central Powers as World War I stretched into its fourth exhausting year. On the Austro-Hungarian side, complete failure on the battlefield against the Russians in Galicia had only been averted by Germany’s help and Russia’s own revolution; indeed, Germany seemed the only hope to preserve the dying empire. For its part, Germany was in his last desperate gasp on the battlefields of the west, throwing everything it had into a major spring offensive that had met with early success but was now confronting a hardening Allied defense, including an influx of fresh troops from the United States. Less than a month later, the Allies would launch their own offensive on the Western Front.

Time was running out for the Central Powers. On the home front, rampant hunger led to strikes and a general atmosphere of discontent and frustration with the war, both at home and on the battlefield. Barely a week after the May 12 meeting, the first in a series of mutinies occurred in the Austro-Hungarian army, led by a group of Slovenian nationalists. Similar rebellions were subsequently launched by Serbs, Rusyns (Ruthenians) and Czechs within the empire’s troops. By the autumn, Germany was confronting mutinies within its own troops and an Allied breakthrough on the previously invincible Hindenburg Line; on November 11, 1918, the war was over.
www.historychannel.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2006 5:45    Onderwerp: Reageer met quote

Der deutsche Heeresbericht:
Neue Kämpfe im Artois und an der Aisne

Großes Hauptquartier, 12. Mai.
Westlicher Kriegsschauplatz:
Heeresgruppe Kronprinz Rupprecht:
Nach stärkster Artillerievorbereitung griffen die Engländer gestern abend beiderseits der Straßen Arras-Lens, Arras-Douai und Arras-Cambrai, stellenweise mit dichten Massen an. Größtenteils wurden sie durch unser Sperrfeuer abgewiesen. Wo es ihnen gelang, in unsere Linien einzudringen, warf unser Gegenstoß sie verlustreich zurück. Am Bahnhof Roeux wird noch gekämpft. Heute morgen haben sich nach höchster Feuersteigerung zwischen Acheville und Quéant an mehreren Stellen neue Kämpfe entwickelt.
Heeresgruppe Deutscher Kronprinz:
Der Artilleriekampf wird an der Aisne und in der Champagne mit wechselnder Stärke fortgesetzt.
Bei Cerny drängten wir die Franzosen in erbitterten Nahkämpfen am Bovellerücken zurück und hielten unsere dadurch verbesserte Linie gegen einen feindlichen Angriff. Gefangene einer frisch eingesetzten Division blieben dabei in unserer Hand.
Angriffe auf die Höhen 91 und 108 östlich von Berry-au-Bac wurden im erbitterten Nahkampf verlustreich abgewiesen. - 15 feindliche Flugzeuge sind gestern abgeschossen.
Östlicher Kriegsschauplatz:
Geringe Gefechtstätigkeit.
Mazedonische Front:
Im Cerna-Bogen, beiderseits am Gradesnica und südlich von Huma sind erneute feindliche Angriffe ohne jeden Erfolg für den Gegner abgeschlagen. Auf den Höhen von Dobropolje (östlich der Cerna) sind kleinere Kämpfe noch nicht abgeschlossen.

Der Erste Generalquartiermeister
Ludendorff. 1)

Die neuen englischen Angriffe verlustreich gescheitert

Berlin, 12. Mai, abends. (Amtlich.)
Die heute morgen gemeldeten Angriffe der Engländer erfolgten zwischen Gavrelle und der Scarpe, beiderseits der Straße Arras-Cambrai und bei Bullecourt. Sie sind unter schweren Verlusten für den Feind gescheitert. Bei Roeux wird noch gekämpft.
An der Aisne und in der Champagne nichts Neues. 1)


Neue U-Boots-Erfolge (29500 Tonnen versenkt)

Berlin, 12. Mai.
1. Russische Motorboote, die sich am Westeingang des Rigaer Meerbusens zeigten, wurden von unseren Batterien unter wirksames Feuer genommen. Die seitliche Beobachtung ergab, daß ein Boot zum Sinken gebracht und ein Boot schwer beschädigt wurde.
2. Einige feindliche Monitoren beschossen am 12. Mai morgens bei unsichtigem Wetter aus große Entfernungen Zeebrügge, sie entfernten sich, als unsere Batterien das Feuer eröffneten. Der Sachschaden ist gering. Keine Menschenverluste. Zwei feindliche Flugzeuge wurden abgeschossen.
3. Neue U-Boots-Erfolge im Atlantischen Ozean und englischen Kanal: 6 Dampfer, 7 Segler,12 Fischerfahrzeuge mit 29 500Brutto-Registertonnen. (Folgen die Einzelheiten.)

Der Chef des Admiralstabes der Marine. 1)


Der österreichisch-ungarische Heeresbericht:
Starkes italienisches Geschützfeuer an der Isonzo-Front

Wien, 12. Mai.
Amtlich wird verlautbart:
Östlicher und südöstlicher Kriegsschauplatz:
Unverändert.
Italienischer Kriegsschauplatz:
An der Isonzofront von Tolmein abwärts unterhielten heute früh die Italiener durch mehrere Stunden sehr starkes Feuer aus Geschützen aller Kaliber.

Der Stellvertreter des Chefs des Generalstabes
v. Hoefer, Feldmarschalleutnant. 1)



Der bulgarische Heeresbericht:
Bulgarische Erfolge bei Huma

Sofia, 12. Mai.
Mazedonische Front:
Zwischen Prespasee und Cerna schwaches Artilleriefeuer. Im Cerna-Bogen unternahm der Gegner gegen 9 Uhr vormittags nach heftiger Artillerie- und Minenvorbereitung einen Angriff gegen Höhe 1050. doch wurde er durch Feuer und teilweise im Handgemenge zurück-geworfen. Östlich Cerna, an der Front Stravina-Trnova heftiges Geschützfeuer. Vormittags wurde ein feindlicher Angriff durch Sperrfeuer, zum Teil im Bombenwerferkampf, zurückgeschlagen. Nachmittags und während der Nacht unternahm der Feind noch drei Angriffe, die blutig abgeschlagen wurden. In der Moglenagegend war die Kampftätigkeit sehr lebhaft. Nach anhaltendem Geschehener, das schon am Morgen begann und sich gegen 3 Uhr nachmittags zum Trommelfeuer steigerte, griff der Feind wiederholt ohne Erfolg in Richtung auf Dobropolje an. Zurzeit tobt dort ein neuer Kampf. Auf den übrigen Abschnitten der Moglenafront wurden wiederholte feindliche Angriffe leicht abgewiesen. Westlich des Wardar war die Kampftätigkeit ziemlich lebhaft. Südlich des Dorfes Huma zwangen wir die Franzosen durch einen glänzenden Gegenangriff, den Graben zu räumen, in welchem sie sich festzusetzen vermocht hatten. Der Feind erlitt sehr schwere Verluste. Etwa 1000 Franzosen liegen in und vor unseren Gräben. Wir machten 27 Gefangene. Neuerliche Angriffe, welche gegen Mittag und Abend unternommen wurden, konnten von unserem Artillerie- und Maschinengewehrfeuer leicht zurückgeschlagen werden. Westlich Altschak Mahle und südlich Gewgheli versuchten feindliche Abteilungen, gegen unsere vorgeschobenen Posten vorzurücken, wurden jedoch durch unser Feuer aufgehalten. Zwischen Wardar und Dojransee war die Gefechtstätigkeit schwach und nur durch spärliches Artilleriefeuer und durch Patrouillengefechte im Vorfeld gekennzeichnet. Bei Belasitza und an der unteren Struma ziemlich spärliches Artilleriefeuer.
Rumänische Front:
Bei Tulcea Artillerie- und Gewehrfeuer.



Der türkische Heeresbericht:
Die Russen über die Diala zurückgeworfen

Konstantinopel, 12. Mai.
Irak-Front: Zwei russische Abteilungen hatten den oberen Lauf der Diala überschritten; die nördlichere Abteilung, bestehend aus zwei Kompagnien, einer Eskadron und einem Gebirgsgeschütz, wurde am 10. Mai nach kurzem Kampf über den Fluß zurückgeworfen. Die andere Abteilung bestand aus einem Bataillon, zwei Kavallerieregimentern und einer Batterie. Der Angriff dieser gemischten Abteilung wurde zunächst durch unsere aus dem westlichen Ufer stehenden Kräfte angehalten, dann wurde der Feind umfassend von Norden und Süden angegriffen und mußte mit großen Verlusten über die Diala zurückgehen. Es ist nachträglich festgestellt, daß an dem Gefecht am Garanpaß östlich von Suleimanie in Persien drei feindliche Kavallerieregimenter, ein Infanteriebataillon und eine Batterie teilgenommen haben. Der Feind ließ nach diesem Gefechte 2 Offiziere und 60 Mann tot vor unseren Stellungen liegen.
www.stahlgewitter.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 16:12    Onderwerp: Reageer met quote

12 May 1914, Commons Sitting

GUN-RUNNING (ULSTER).


HC Deb 12 May 1914 vol 62 cc916-7 916

Sir W. BYLES I desire to ask the Chief Secretary for Ireland a question of which I have given him private notice: Whether he has any official confirmation of the published reports of fresh gun-running out- 917 rages in Ulster, and whether any, and, if any, what action the Government is taking in the matter?

The CHIEF SECRETARY for IRELAND (Mr. Birrell) I have read in the newspapers this afternoon various reports of certain alleged occurrences, or apprehended occurrences, and all I can say is, so far as those reports contain any statement of alleged facts, I have no reason to believe that such facts exist.

Sir W. BYLES Can the right hon. Gentleman give the country any assurance, any credible assurance, that His Majesty's Government are strong enough and resolute enough to put down flagrant and open rebellion?

Mr. PIRIE May I ask the right hon. Gentleman whether, in view of the hon. Member for Salford's newly-born taste for bloodshedding, he will consider the desirability of replacing Sir Nevil Macready and nominating my hon. Friend in his place?

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1914/may/12/gun-running-ulster
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 16:37    Onderwerp: Reageer met quote

Australia and the Gallipoli Campaign

12 May 1915 - 1st Australian Light Horse Brigade arrived during Turkish shelling at Anzac Cove, Gallipoli. These light horsemen came without their horses and were used as infantry in the trenches of Anzac, as were other light horsemen who arrived later.

http://www.anzacsite.gov.au/5environment/timelines/australia-gallipoli-campaign/may-1915.html

100 Events in the Gallipoli Campaign

12 May 1915 - The battleship HMS Goliath was sunk by three torpedoes from the Turkish destroyer Muavenet-I Millet. Goliath’s Captain, Thomas Lowrie-Shelford, and 570 of his crew were lost.

http://www.anzacsite.gov.au/5environment/timelines/100-events-gallipoli-campaign/may-1915.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger


Laatst aangepast door Percy Toplis op 11 Mei 2010 16:41, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 16:39    Onderwerp: Reageer met quote

The Battle Of Festubert, May 1915.

(...) The British Seventh Division was sent south to support the attack which was to have been made on May 12, 1915. On that day it was too foggy for the aviators to see with any degree of accuracy; so the movement was delayed. This gave time for the Canadian Division to be sent south and add their strength to the support. The German trenches, at this point where the attack was to be made, were occupied by the Seventh Westphalian Army Corps. This corps had lost many of its men at Neuve Chapelle; and their places had been taken by youths who had not reached the development of manhood and whose immaturity and lack of military training greatly lessened the efficiency of this famous body of troops.

Finally, on Saturday night, May 15, 1915, all conditions for the attack seemed favorable to the British.

Lees verder op http://outofbattle.blogspot.com/2008/07/battle-of-festubert-may-1915_16.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 16:48    Onderwerp: Reageer met quote

12 May 1915, Commons Sitting

CRUCIFIXION OF CANADIANS (REPORTED).


HC Deb 12 May 1915 vol 71 cc1624-5 1624

Mr. HOUSTON asked the Under-Secretary of State for War whether he has any information regarding the crucifixion of three Canadian soldiers recently captured by the Germans, who nailed them with bayonets to the side of a wooden structure?

Mr. TENNANT No, Sir; no information as to such an atrocity having been perpetrated has yet reached the War Office.

Mr. HOUSTON Is the right hon. Gentleman not aware that Canadian officers and Canadian soldiers who were eye-witnesses of these fiendish outrages have made affidavits? Has the officer in command at the base at Boulogne not called the attention of the War Office to them?

Mr. HARCOURT No, Sir. We have no record of it.

Mr. HOUSTON Will the right hon. Gentleman inquire into the matter?

Mr. HARCOURT Yes, Sir.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1915/may/12/crucifixion-of-canadians-reported
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 16:51    Onderwerp: Reageer met quote

1915 - 1917 ARCHIVE OF ORIGINAL HANDWRITTEN MANUSCRIPT DIARIES, LETTERS, DOCUMENTS AND EPHEMERA BY A BRITISH ROYAL NAVY SURGEON FROM THE TRENCHES OF EUROPE TO THE HOSPITAL SHIPS AT GALLIPOLI

Letter to Mother 12 May 1915: Mail arrived, Working in the front line trenches, Manchester Regt, Sherwood Rangers men I know. The wounded, carried a man for a mile. 4 pages.

Kopen? Voor slechts 4995.99 USD is het van u! http://www.mbenjaminkatzfinebooksraremanuscripts.com/?page=shop/flypage&product_id=981&CLSN_3312=12705702133312b4a2ae2aa8866348b3
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 18:26    Onderwerp: Reageer met quote

German South-West Africa [i.e. Namibia] Campaign, 1915

Colonel Stanley Archibald Markham Pritchard (born 1874) served in the Cape Mounted Rifles 1894-98, the Basutoland Mounted Police 1898-1901 and was Private Secretary to the Commissioner for Native Affairs in August 1901. The rest of his documented career in Africa appears to have remained within the field: he was appointed Director of Native Labour in December 1909. At the period these photographs were taken, Pritchard was also the 1st Administrator for Native Affairs in the newly mandated territories. It has been assumed that he took the photographs of the surrender of Windhoek but the photographs of German officers on patrol are more likely the work of another hand. The occupation had been a relatively trouble-free one: on the declaration of war, the Union Government had telegraphed to the British Government its willingness to help the British war effort (and thus free imperial troops stationed in South Africa for duty elsewhere) and both sides agree that the acquisition of German South-West Africa would be an important strategic move. Complications ensued with an abortive attempt by General De Wet and Manie Maritz to ally with the Germans and proclaim a Free South African Republic, but the campaign was ordered smoothly and efficiently by General Botha and the Germans were soon overcome.

After the surrender of Windhoek (May 12 1915) Pritchard, in his capacity as officer in charge of Native Affairs, was sent on August 4 to establish friendly relations with the Ovamba chiefs in the north of the territory and to persuade them to move south to work in the mines and also to decongest the famine-stricken areas. This he achieved with the help of Chief Martin of the Ondongas, the largest tribe in Ovamboland. In a second visit to Ovamboland in November of the same year he accompanied the new administrators to the area and took up the first batch of relief supplies. During the years 1916-18 Pritchard was Colonel (Staff Officer) of the South African Labour Contingent and was awarded the C.M.G. His later movements have not been established.

http://janus.lib.cam.ac.uk/db/node.xsp?id=EAD%2FGBR%2F0115%2FY3057A
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 18:28    Onderwerp: Reageer met quote

Zeppelin Fire-Bombs Southend

Proximity to London in peacetime may be a boon, but during WWI it was a curse for Southend, as twice in May 1915 Zeppelin LZ38 raided the town while on its way to and from the capital.

The first raid was on May 10 1915. Zeppelin commander Hauptmann Erich Linnarz decided to drop some of his payload on the seaside town as his airship reached land, one of the bombs aimed at liner The Royal Edward moored off Southend Pier, which unbeknownst to the German officer held P.O.W.s and ‘enemy aliens’.

Having dropped a few bombs the ship moved towards London, but was driven back by anti-aircraft guns at Thames Haven. Linnarz decided to get rid of his remaining incendiaries on Southend. Hundreds of the devices exploded in the town. Extensive damage was done over a wide area: a timber yard burned down; several houses were gutted; and at 120 North Road Mrs Agnes Whitwell was killed in her bed and her husband badly burned fighting the fire.

The raid had later consequences: on May 12 a near riot occurred in the town with German- and Austrian-owned shops attacked; local paper The Southend Standard published a special supplement dedicated to the raid, criticised by the government for the damage to morale it might cause; and on May 26 the same Zeppelin again raided Southend, which could be forgiven for taking it personally.

http://www.information-britain.co.uk/famdates.php?id=946

Zeppelins Attack Southend

First major Zeppelin air raid of WW1, bombs fell on Southend and Westcliff. It was reported the shock of the events made a horse panic and bolt through the window of Boots the Chemist. On 12 May 1915 in response to the raids two days earlier, there were anti German riots in Southend and five shops in the High Street and Queens Road, alleged to have been German or Austrian owned, were wrecked.

Mrs Agnes Whitwell

As a result of the bombing above Mrs Whitwell became a victim of the attack and died at her home in Ashburnham Road. Her funeral drew crowds to watch the funeral procession, and enraged the locals enough to attack the homes and businesses of German or Austrian association.

Met fotootjes... http://www.southendtimeline.com/1915.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 18:33    Onderwerp: Reageer met quote

Norman Thomas Gilroy war diary

Wednesday 12th May. - Alongside water tank all day, no news from shore, warships silent. At 7pm the Cape Hellis division of the fleet, commenced a very heavy bombardment against Achi Baba; they shelled the hills mercilessly for hours, the bursting shells lighting up the great impediment to the English army’s advance, and presenting a magnificent spectacle.

http://acms.sl.nsw.gov.au/_transcript/2009/D03167/a2702.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 18:44    Onderwerp: Reageer met quote

Leaders of 1916

The Leaders of 1916 still stir the imagination of many Irish and Irish descendants. Ironically they earned this respect after they had been executed.

Although the average Irish schoolchild will have no problem to rattle off a list consisting of fourteen man commonly known as the Leaders of 1916 we have to make a subtle distinction.

First of all not all the men executed in Kilmainham Gaol between 3 and 12 May 1916 were actual leading figures of the Easter Rising. William Pearse for example was by no means a leader, he just refused to leave his brother's side, and Edward Daly pleaded as defence that he was following orders. The real leaders were the seven men who formed the Military Council of the Irish Republican Brotherhood (IRB) and signed the Poblacht na hÉireann, or the declaration of the Irish Republic.

Secondly Kilmainham Gaol was not the only execution location. Thomas Kent undisputedly belongs to the Easter Martyrs although he was executed in the Cork Detention Barracks.

James Connolly

(...) After the prohibition of his newspaper in February 1915 James Connolly got out of control. In preparation he manoeuvred his Irish Citizen Army (ICA) through Dublin and the Irish Republican Brotherhood (IRB) feared he might alarm the government and jeopardise their plans. The Military Council of the Irish Republican Brotherhood (IRB) decided to include Connolly in their small inner cycle. He was made Military Commander of the Republican Forces.

During the Easter Rising Connolly commanded the Republican Forces from the headquarters at the General Post Office (GPO) and got severely wounded. He attended his trial laying in a bed and was sentenced to death by firing squad. In the early morning of 12 May 1916 he was transported by ambulance from the military hospital in Dublin Castle to Kilmainham Gaol. Due to his wounds Connolly was unable to walk to the spot where his comrades had died. Near the entrance of the jail court he was strapped to a chair and shot.

http://www.triskelle.eu/history/jamesconnolly.php?index=060.120.030.005.070

1916: James Connolly, socialist revolutionary

Injured during the fighting, Connolly had only been given a few more days to live by the doctors that attended him at the Royal Hospital Kilmainham. Unable to stand on his own due to his injuries, he was tied to a chair in order to face the firing squad. The rapidity and brutality of the executions was a shock to the Irish public and the conditions of Connolly’s death were most shocking of all. After the executions, the corpses of the 15 put to death (killed between May 3 and May 12) were placed into an unmarked mass grave. The Irish people, previously largely indifferent to the republican rantings of the revolutionaries, angrily regarded British action against the leaders of the Easter Rising, granting legitimacy to the rebellion.

The death of Connolly and the other leaders of the six-day siege presaged the final revolution that led to a free Irish state. Two of Connolly’s cohorts in the Easter campaign were Eamon de Valera and Michael Collins; within a half dozen years, the two* expanded revolutionary tactics through Sinn Fein that forced the British to the bargaining table, meetings that would give rise to the bitterly partitioned Ireland of today. Connolly is still regarded as one of the greatest Britons, though he spent his life fighting the British, and the Irish have celebrated his memory through several songs.

* While de Valera and Collins were regarded as the primary players in Irish statehood, the Easter Rising included dozens of revolutionaries who would spend their lives fighting for Irish independence.

http://www.executedtoday.com/2008/05/12/1916-james-connolly-socialist-revolutionary/
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger


Laatst aangepast door Percy Toplis op 11 Mei 2010 18:59, in toaal 2 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 18:53    Onderwerp: Reageer met quote

Nogmaals James Connolly

James Connolly is memorised in numerous songs. Perhaps the most beautiful song is an imaginary conversation between James Connolly and his wife Lillie. Beside songs about James Connolly he has also written songs himself, A Rebel Song for example.

James Connolly
This song is an imaginary conversation of James Connolly, one of the leaders of the Easter Rising in 1916, with his wife Lillie.

In our opinion this is one of the best songs about the Easter Rising as it emphasis the men James Connolly instead of the martyr. In essence the conversation is a justification towards Lillie for his participation and certain death.

Marchin' down O'Connell Street with the Starry Plough on high
There goes the Citizen Army with their fists raised in the sky
Leading them is a mighty man with a mad rage in his eye
"My name is James Connolly - I didn't come here to die

But to fight for the rights of the working man
And the small farmer too
Protect the proletariat from the bosses and their screws
So hold on to your rifles, boys, and don't give up your dream
Of a Republic for the workin' class, economic liberty"

Then Jem yelled out "Oh Citizens, this system is a curse
An English boss is a monster, an Irish one even worse
They'll never lock us out again and here's the reason why
My name is James Connolly, I didn't come here to die....."

And now we're in the GPO with the bullets whizzin' by
With Pearse and Sean McDermott biddin' each other goodbye
Up steps our citizen leader and roars out to the sky
"My name is James Connolly, I didn't come here to die...

Oh Lily, I don't want to die, we've got so much to live for
And I know we're all goin' out to get slaughtered, but I just can't take any more
Just the sight of one more child screamin' from hunger in a Dublin slum
Or his mother slavin' 14 hours a day for the scum
Who exploit her and take her youth and throw it on a factory floor
Oh Lily, I just can't take any more

They've locked us out, they've banned our unions, they even treat their animals better than us
No! It's far better to die like a man on your feet than to live forever like some slave on your knees, Lilly

But don't let them wrap any green flag around me
And for God's sake, don't let them bury me in some field full of harps and shamrocks
And whatever you do, don't let them make a martyr out of me
No! Rather raise the Starry Plough on high, sing a song of freedom
Here's to you, Lily, the rights of man and international revolution"

We fought them to a standstill while the flames lit up the sky
'Til a bullet pierced our leader and we gave up the fight
They shot him in Kilmainham jail but they'll never stop his cry
My name is James Connolly, I didn't come here to die...."


A Rebel Song

Come workers, sing a rebel song, a song of love and hate,
Of love unto the lowly, and of hatred to the great
The great who trod our fathers down, who steal our childrens bread,
Whose hand of greed is stretched to rob the living and the dead

Then sing our rebel song, as we proudly sweep along
To end the age-long tyranny that makes for human tears
Our march is nearer done with each setting of the sun,
And the tyrants might is passing with the passing of the years.

We sing no song of wailing, and no song of sights or tears,
High are our hopes and stout our hearts, and banished all our fears
Our flag is raised above us so that all the world may see
'Tis Labour's faith and Labours arm alone can labour free.

Out from the depths of misery we march with hearts aflame,
With wrath against the rulers false who wreck our menhoods name
The serf who licks his tyrants rod may bend forgiving knee.
The slave who breaks his slaverys chain a wrathful man must be.

Our army marches onward with its face towards the dawn,
In trust secure in that one thing the slave may lean upon,
The might within the arm of him who, knowing freedom's worth,
Strikes home to banish tyranny from off the face of earth


http://www.triskelle.eu/lyrics/jamesconnoly03.php?index=080.010.040.040&rec=301
http://www.triskelle.eu/lyrics/rebelsong.php?index=080.010.060.050&rec=398
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:11    Onderwerp: Reageer met quote

From the War Diary of the 11th Middlesex Regiment, WO 95 / 1856

At the time, the battalion was in trenches near Arras.

"12th May 1917

Relief complete 2.30am. There were no casualties. Our dispositions were as follows: ‘A’ Coy on the right in CHAIN trench from BIT lane to the junction of HALBERD & RIFLE trench. ‘B’ Coy in RIFLE trench form the junction to HARNESS Lane. ‘C’ Coy in HALBERD trench, and in the forward piece of RIFLE trench. ‘D’ Coy in trench between MUSKET trench and ORANGE lane, also on each side of the junction CURB lane and RIFLE trench. On our left the 6th Queen’s, 37th Bde, on our right King’s Own [sic] Liverpool Regt, 3rd Division.

During the night a man of the Royal West Kents was brought in by ‘C’ Coy having been in No-Man’s Land since May 3rd. 2nd Lt A A KEOGH[1] and 2 O[ther] Ranks killed [by] shell fire H[eavy] B[attery] at 7.30am, just to the right of the junction CURB lane and RIFLE trench. Coys laid low and rested all day. Enemy very quiet. At 6pm the attack was carried out as per attached Operations Orders, a similar operation being carried out on our right and left. The attack failed to reach its objective, being held up by heavy enemy machine gun and rifle fire from DEVILS trench.

The situation for a long time was obscure, and when eventually [it] cleared up at about 7.30pm it was discovered that we were occupying ARROW trench on our right, and a line of shell-holes level with it, on our left, both our flanks being in the air. Information obtained at this point stated that the Queens had gained their objective, but no information could be obtained from our right. Immediately 2nd Lt WILKINS was sent out with his platoon and an extra Lewis gun to form a defensive flank on our right parallel to [reference] from BIT lane. This was successfully carried out with a few casualties, at about 8pm. Information was obtained that the King’s Own Liverpools [sic] had gained their objective so it was determined to carry DEVILS trench at all costs. Our casualties in officers up to this point were 2nd Lt GODFREY, 2nd Lt MORRISON, 2nd Lt TOWGOOD killed & 2nd Lt GARDENER wounded[2].

At this period, Lt PROCTER, who had already gained very valuable information, was sent forward to OC ‘B’ Coy for him to re-inforce with 2 platoons on the left, take DEVILS trench, and get in touch with the Queens. He found that 2nd Lt REGAN had already decided with the forward artillery observation officer to reinforce Captain ANDERSON on the right with 2 platoons, after a preliminary bombardment at 9.30pm.

Lt PROCTER arranged with 2nd Lt REGAN and the FAOO that the attack should take place at 9.45pm , the 2 platoons reinforcing on the left as ordered. The attack was held up, meeting with the same resistance as before, after getting within 40ft of the trench. Arrangements were being made with the King’s Own Liverpools [sic] to get in touch with our right, by bombing down DEVILS trench, when definite information was received, that both our left and our right had failed to reach their objective. ‘C’ Coy was ordered to withdraw, Lieut PROCTER being put in command, together with the 2 platoons of ‘B’ Coy."

Notes
[1] 2nd Lt Alfred Alexander Keogh is buried at Feuchy British Cemetery; grave ref II.E.5
[2] 2nd Lt Herbert Arthur Godfrey (12th May 1917), 2nd Lt Robert Vernon Morrison (13th May 1917) and 2nd Lt Arthur Cecil Carden Towgood (13th May 1917) are all commemorated on Bay 7 of the Arras memorial.


The 11th Middlesex tried again, unsuccessfully, the following day. Casualties for this second attack were recorded as 6 officers killed and 1 wounded; 26 Other Ranks killed, 66 wounded and 20 missing believed killed.

http://worldwar1veterans.blogspot.com/2009/07/11th-middlesex-12th-may-1917.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:16    Onderwerp: Reageer met quote

50167 Pte Alfred Leonard Wade, 11th Middlesex Regiment

Alfred Wade was the first Great War veteran I interviewed. I’d seen a small article in The Chelmsford & Essex Chronicle in August 1981 which noted that he and his wife Frances had just celebrated their 65th wedding anniversary. The article mentioned that Alfred had served during WW1 and that he’d been wounded and taken prisoner by the Germans. I wrote to Alfred via the Essex Chronicle and asked if I could some and talk to him about the First World War. Two weeks later, I met them both at their home in Kelvedon, Essex.

Alfred was one of four brothers who served their King and Country during the 1914-1918 war . He was born on 25th January 1893 at Tolleshunt D’Arcy, Essex and worked as a groom and gardener before he attested, probably under the Derby Scheme, in October 1915. He was initially posted to the Royal Fusiliers but was then obviously transferred to the Middlesex Regiment. He was given the number 50167 and it is this detail which appears on his medal index card.

I didn’t have my tape recorder with me when I visited Alfred, and my notes are sketchy. On 29th July 1916 he was certainly allowed 24 hours’ leave to marry his fiancée and he probably went to France shortly after that.

On 12th May 1917, a party of men from the 11th Middlesex took part in an attack on DEVILS trench near Arras, and a little under two weeks later, 2nd Lieutenant Percy Chipperfield wrote to Frances Wade in Essex:

24.5.17
BEF

MRS WADE

Dear Madam

I deeply regret to inform you that your husband, 50167 Pte. Wade. A. was killed in action during an attack on a German trench at 6pm on 12.5.17. He was struck by a bullet and killed instantly.

It is my grievous duty to inform you of these facts and I only hope that your sorrow will be in a degree lessened by the fact that he died like many other men, that England may live. A good soldier and a good comrade.

His body will be properly interred as soon as conditions permit, under the direction of the Graves Registration, The War Office.

My deepest sympathy to you and yours.

Yours sincerely

Percy Chipperfield
2nd Lt. 11th MIDX


The following month Frances received another letter from 29731 Private Arthur J Wall.

Pte A Wall 29731
10.6.17

Dear Mrs Wade

I will now try and write just a line to you – I now by now you have heard officially of your dear husband’s death, and believe me you have my sincerest sympathy. We promised each other months ago to write to each other’s wife should anything befall us.

He was on the same gun team as myself until May 12th, when he was suddenly transferred to another; sorry to say I never saw him again and when he didn’t return to the Company I was in hopes he was wounded and gone to the dressing station but unfortunately no news came of him.

I wouldn’t write before as he told me of a little event he was expecting to take place next month. I do hope you are well and that the little chap will cheer and comfort you in your sadness.

Your husband was my best chum, and I miss him sadly – he was brave and never seemed to fear anything, and I have been by his side under very trying circumstances, and he was calm as if nothing was happening.

If there is anything you would like to know and I am able to tell you, I shall be only too pleased to do so.

Believe me,

Yours sincerely

(Pte) A Wall


But of course, Alfred was not dead. He’d been hit in the thigh by machine gun bullets, had tumbled into a shell-hole and had then lain there for two days until he was picked up by a German patrol. Shortly afterwards, he was transferred to a hospital in Belgium.

In July 1917, two months after he had been reported killed, Frances Wade received a postcard from her deceased husband telling her that he was recovering well. He spent the rest of the war in a German labour camp in Posen, Poland.

Alfred Wade died in April 1986 at the age of 93.

http://worldwar1veterans.blogspot.com/2009/07/50167-pte-alfred-leonard-wade-11th.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:25    Onderwerp: Reageer met quote

The Second Battle of Bullecourt

At 03:45 hrs on 12 May two battalions from 91st Brigade launched their attack and in a familiar pattern of events made some ground whilst coming under heavy machine gun fire. The German defenders were showing no signs of weakening their resolve to fight for and retake lost ground.

The Australians from 58th Battalion of the 5th Division AIF lent great support attacking three major points in and near the Diagonal Road. One of these positions was a machine gun position which was causing havoc between the two German lines.

One man's efforts stood out enough to earn him the Victoria Cross.

Lieutenant Rupert Moon's own immediate objective was a position in advance of the hostile trench, and thence against the hostile trench itself, after the capture of which it was intended that his men should co-operate in a further assault on a strong point further in the rear.

Although wounded in the initial advance, he reached the first objective. Leading his men against the trench itself, he was again badly wounded and incapacitated for the moment. He nevertheless inspired and encouraged his men and captured the trench.

Lieutenant Moon continued to lead his much diminished command in the general attack with the utmost valour, being again wounded, and the attack was successfully pressed home. During the consolidation of the position, this officer was again badly wounded, and it was only after this fourth and severe wound through the face that he consented to retire from the fight.

His bravery was magnificent and was largely instrumental in the successful issue against superior numbers, the safeguarding of the flank of the attack, and the capture of many prisoners and machine guns.


The many prisoners amounted to 188.

Further assaults were made and finally the Australians managed to join with the British in the village. For their work the 7th now held all but a small corner of the village.

http://www.webmatters.net/france/ww1_bullecourt5.htm

Rupert Vance Moon

Rupert Vance "Mick" Moon VC (14 August 1892–28 February 1986) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.

He was 24 years old, and a lieutenant in the 58th Battalion (Victoria), Australian Imperial Force during the First World War when the following deed took place for which he was awarded the VC.

On 12 May 1917 near Bullecourt, France, Lieutenant Moon's immediate objective was a position in advance of a hostile trench, and then against the trench itself, after the capture of which it was intended that his men should co-operate in a further assault. Although wounded in the initial advance, he reached the first objective, but was again wounded in the assault on the trench. He nevertheless continued to inspire and encourage his men and captured the trench, but was again wounded when consolidating the position. It was not until he was severely wounded for a fourth time that he agreed to retire from the fight.

He later achieved the rank of captain.

His Victoria Cross is displayed at the Australian War Memorial.

Memorial Garden - On 12 May 2008, the Rupert Vance Moon V.C. Memorial Garden was unveiled at the Mount Duneed Cemetery, with a large crowd in attendance, including Moon's descendents, representatives from the Returned and Services League of Australia, and past and present soldiers.

http://en.wikipedia.org/wiki/Rupert_Vance_Moon
Zijn service record: http://deepthought.hass.adfa.edu.au:8080/showPerson?pid=212349
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:41    Onderwerp: Reageer met quote

Australian rules football during the World Wars

The Australian Football League (AFL) is the premier, national Australian rules football competition in Australia. It is the most popular sports competition in Australia when measured by average domestic sport attendances.

Australian rules football was heavily affected by (...) World War I (...). Hundreds of leading players served their country abroad and many lost their lives. On the home front competitions like the Victorian Football League (VFL) went ahead during these wars but faced many restrictions.

In March 1915, the VFL voted on whether or not to suspend the 1915 season but voted in favour of playing by 13 votes to four. Melbourne University Football Club were forced to withdraw from the league as too many of their players had enlisted to fight. The season began on 24 April, the day before Australian troops landed at Gallipoli. Attendances were poor throughout the year.

St Kilda changed their club colours because their traditional red, white and black colours were the same as the German Empire. Their new colours of black, red and yellow were chosen as support to Australia's ally Belgium where a group of St Kilda players were serving.

The 1916 season was heavily affected by the war. Only four clubs, Carlton, Collingwood, Fitzroy and Richmond competed in the league. The other clubs withdrew from the competition both out of patriotism and as a result of player shortage. Despite finishing the home and away season in last place, Fitzroy won the Grand Final that year.

Both Geelong and South Melbourne returned to the league in 1917 while St Kilda and Essendon made their comeback in 1918. Melbourne spent the longest time out of the league, missing three seasons before rejoining the VFL in 1919.

Notable events
* Geelong and South Melbourne, having refused to compete in 1916 on "patriotic grounds" return to the VFL competition, having concluded that the drop in the number of recruits in 1916 indicated that the VFL competition had no effect on military recruitment. The Geelong team members met their own expenses and played as amateurs, with the club donating all of its 1918 profits to war funds.
* On 12 May 1917, recruiting officers visiting VFL grounds are heckled by spectators. On another occasion a Fitzroy crowd attacks a recruiting sergeant,
* On 4 August, the entire thirteenth round was put back a week, at the request of the State War Council, so that recruiting meetings could be held at each VFL ground.

http://en.wikipedia.org/wiki/VFL/AFL#VFL_begins
http://en.wikipedia.org/wiki/1917_VFL_season
http://en.wikipedia.org/wiki/The_VFL_during_the_World_Wars
Mooie sport... http://www.youtube.com/watch?v=yIReSJhQor0
En dit doen ze trouwens met streakers... http://www.youtube.com/watch?v=qC2Oh8-WWRk&feature=related Evil
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:43    Onderwerp: Reageer met quote

Tenth battle of the Isonzo, 12 May-8 June 1917

The tenth battle of the Isonzo (12 May-8 June 1917) saw the renewal of fighting on the Isonzo front after a six month gap over the winter of 1916-17. It had originally been intended to form part of the Allied spring offensives of 1917, along with the second battle of Arras (9 April-17 May) and the second battle of the Aisne (16 April-15 May), but in the event the attack on the Isonzo was delayed and did not begin until the British and French offensives had failed.

The Italians allocated 28 divisions, of the Third Army and the Gorizia Command to the fighting, supported by 1,058 heavy guns and 1,320 field guns. The Austrian Fifth Army contained only 11 divisions, supported by 1,400 guns.

The Italian bombardment began on 12 May and lasted for two days. At noon on 14 May the Italian infantry attack began. Its main thrust was north of Gorizia and east of Plava. The attack made some progress, capturing Mt. Kuk (2004ft) and Vodice Ridge, expanding the Italian bridgehead around Gorizia.

An Austrian counterattack on 17 May failed, even though the Italians were already moving artillery to the south for a renewed offensive on the Carso Plateau. An Austrian attack at Vodice, on the night of 19/20 May, also ended in failure.

The Carso offensive began with a 6 hour artillery bombardment on 23 May. At 16:00 the infantry attack began, supported by 130 aircraft. On the first day four target hills were captured and held against counterattacks. By 26 May the Italians were at the River Timavo, and on 28 May Italian guns were at the northern tip of the Gulf of Trieste, and were only ten miles from Trieste itself.

By this point the Italian offensive was beginning to lose its momentum. General Cadorna began to plan for his next offensive, what would become the eleventh battle of Isonzo. A final Italian offensive on 1 June was aimed at widening the Italian toehold on the coast by pushing towards Kostanjevica.

The battle ended with an Austrian counterattack, launched on 4 June by General Wurm with three fresh divisions. This counterattack pushed the Italians back off Mt. Hermada, a crucial piece of high ground on the approaches to Trieste.

At the end of the battle the Italians had suffered 157,000 casualties (including 27,000 men taken prisoner), while the Austrians had suffered 75,700 casualties (including 23,400 prisoners). The eleventh battle would come close to breaking the Austrian army, forcing them to call in German aid. In turn the Germans would come close to breaking the Italian armies during the battle of Caporetto.

Rickard, J (31 August 2007), Tenth battle of the Isonzo, 12 May-8 June 1917 , http://www.historyofwar.org/articles/battles_isonzo10.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:46    Onderwerp: Reageer met quote

141st Brigade - 47th Division - 1/18th Battalion - London Regiment - London Irish Rifles - May 1917

Report of Work done by 1/18th Battn London Regt in Spoil Bank Sub-Sector 12th - 20th May 1917

Front Line. Strengthening and raising parapet and building new traverses

Drainage Trench. Digging out to a depth of 4 ft and planting mustard seed

New Support. Clearing out old trench and making new support line.

West Terrace. Building new dugouts under R.E. supervision.

Norfolk Lane. Raising and making parapet bullet proof.

Estaminet Lane. Clearing trench where blown in, raising parapet and repairing trench boards. Clearing drain at lower end.

Old Kent Road. Clearing where necessary and building new cut to front line. Digging new trench to cut off corner of Estaminet Lane. Making new cut from Estaminet Lane to an old Reserve Trench. Making new beds in Infantry Tunnels under R.E. supervision. Building new Dumps in
1. Norfolk Lane (completed)
2. Estaminet Lane (begun)
3. Spoil Bank (begun)
4. Two in Front Line (begun and completed)
5. Three in Front Line (begun)
Repairing damaged Dumps in Spoil Bank.
Clearing cellars in Norfolk House
Work under R.E. supervision in Ecluse 8.
Carrying parties for R.E.
Men supplied to Australians
1 Officer and 35 Other Ranks nightly and 4 shifts of Other Ranks - each shift working 6 hours.

Sgd D B Barry
Lt Colonel Commdg
1st London Irish Rifles

http://www.rimell.u-net.com/London%20Irish%20May%201917.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:53    Onderwerp: Reageer met quote

Sharp to Lansing on assesment of Trotsky and necessity for Japanese intevention

File No. 763.72/9967 [Telegram]

Paris, May 12, 1918, 3 p.m [Received May 13, 3 a.m.]

... To-day General Niessel, head of the French military mission to Russia, called to see me and for nearly an hour gave a most interesting account of the conditions existing in Russia, which country he left the middle of March, after having spent about seven months there. He had an opportunity to know and to study Trotsky and he describes him as a man of ability and cunning, but so lacking in political sense and able judgement as to render impossible anything like constructive work, such as all Russia now needs most. While what may be termed as the more conservative element of the Russian people is opposed to his domination, yet it lacks power to bring about his fall. Chaos reigns everywhere with nothing like a national unity of spirit around which to rally a great movement for constructive reform in government. In many places the workingmen are regularly paid though they refuse to preform any work. The small farmers will not sell their produce and thee lands of former large proprietors are not being cultivated because their is no money to meet the expenses. Such conditions but increase the prospect of famine. The general said that the greatest menace both to Russia and to the Allies at the present time was the possibility of the people in desperation finally turning to Germany to bring order out of chaos, and with it safety from anarchy. He said that already many who opposed the authority of the Bolsheviks would welcome German intervention as preferable to existence under the despotic power of the former. This led to his stating that Japanese intervention was necessary if [Russia] was finally to be saved from German control. Many in the Chamber of Deputies who had heretofore opposed such intervention would no look with favor upon it.

I find indeed many here prominent in French politics who believe that the only course open, in order to prevent German extension of authority in the East, is immediate Japanese intervention on as effective a scale as possible. Men of such opinion are not only high in the French Government but in military and civil circles. While General Niessel did not think that Germany would be able to enroll much of a military support in Russia with which to fight the Allies, yet I am sure this is contrary to general belief.

Sharp

http://www.marxists.org/history/usa/government/foreign-relations/1918/may/12a.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 19:57    Onderwerp: Reageer met quote

The French 6th Army and General Duchêne

On 26 March 1918 General Foch was nominated as Commander in Chief of the Allied forces following a meeting at Doullens.

Doullens 1918 The British would no longer be trying to guard the ports and the French Paris. They would be united under one guiding hand; a hand which proposed forming a general reserve which could be made up by transferring tired British Divisions to a quiet area on the French line relieving fresh French Divisions.

And so on 12 May 1918 the Devon's [2nd Bn Devonshire Regiment] were moved to a nice quiet spot near Berry-au-Bac on the old battlefield of the Chemin des Dames. Nothing had happened here since the French had finally taken the ridge at the end of 1917. It would be a good place for the new arrivals to settle in.

Despite these new arrivals, the battalion was still only about 650 soldiers strong - well below its theoretical strength.

The British IX Corps (including the Devon's 8th Division) had been given the eastern edge of the Chemin des Dames from the Plateau de Californie round to just beyond Berry-au-Bac.

They were situated in between French Divisions making up the French Sixth Army whose commander General Duchêne had decided that, against all the advice he had been given, he would make any necessary stand in front of the River Aisne instead of behind it.

The General was a somewhat odious character forever ready to growl: Because I say so, at anyone who questioned his orders, which now included British generals who were not happy with the idea of putting recruits on a front line that had suddenly turned dangerous.

Word was filtering through that an attack was coming and this was confirmed on 26 April when the French captured two prisoners who eventually informed them that the German Army was about to pounce.

The line throughout was already quite thin and what Duchêne did not realise was that his 22nd Division and their right flank neighbours the British 50th Division were about to be hammered off the ridge by almost four times their number of troops.

http://www.webmatters.net/france/ww1_chemin_24.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 20:09    Onderwerp: Reageer met quote

12 May 1919, Commons Sitting

BRITISH MUSICAL PROFESSION.


HC Deb 12 May 1919 vol 115 cc1318-9 1318

Mr. JESSON asked the President of the Board of Trade if he is aware that before the War the British musical profession was overcrowded with Germans, Austrians, and other foreign musicians; that during the War, when British musicians were called up to serve their country, many of their places were taken by Dutchmen, foreign Jews, and latterly by Russian musicians, and now that British musicians are being demobilised they are experiencing difficulty in obtaining their old situations again, owing to the fact that a large number of Dutchmen and men and women of other nationalities are occupying those positions; and whether he can take any steps to see that all Britishers are reinstated in employment before those of other nationalities are allowed to be employed in this country?

The MINISTER of LABOUR (Sir R. Horne) I have been asked by my right hon. Friend to reply to this question. The attention of the Department has not been specifically drawn to the matters complained of in the first two parts of the question. So far as the last part of the question is concerned, I hope that employers whose musicians were called up for service in the War will be ready and willing to reinstate as many of them as possible on their demobilisation. I have, however, as the hon. Member will readily appreciate, no power to compel reinstatement. I should be glad to have an opportunity of discussing the matter personally with the hon. Member.

Colonel C. LOWTHER Could not some short Bill be introduced giving the power to reinstate in their positions the musicians who have been fighting for their country?

Sir R. HORNE I dare say my hon. and gallant Friend will recognise that that involves very large considerations

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1919/may/12/british-musical-profession
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 20:20    Onderwerp: Reageer met quote

V. I. Lenin - Speech at the Eleventh Issue of Red Commanders of the First Moscow Machine-Gunners Training Courses. May 12, 1920

In a speech to the newly promoted Red commanders Lenin spoke about the things a Red commander should know when going out to the Western Front. A Red commander should remember that we were fighting, not the Polish workers and peasants, but the Polish bourgeoisie and landowners, as well as the capitalists of the Entente who stood behind them and controlled the Polish landed gentry. You know, Comrade Lenin said, that this war has been forced on us against our desire, but we are not going to let ourselves be crushed: better death than defeat.

http://www.marxists.org/archive/lenin/works/1920/may/12.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 21:04    Onderwerp: Reageer met quote

Armeense genocide / berichten uit de Nederlandse pers van 1895 t/m 1923

Turksche moordpartijen

Berichten uit Adana, die gaan tot Mei, schilderen den toestand als ongunstig en bevestigen dat zich hier en daar ook de troepen aan moord en roof hebben schuldig gemaakt. Meer dan vijftien duizend Armeniërs, van wie drie honderd gewond zijn, hebben een toevlucht gezocht in Duitsche en Grieksche fabrieken. Er heerscht gebrek aan voedingsmiddelen, en men vreest voor het uitbreken van besmettelijke ziekten. Nog altijd wordt er geplunderd en gemoord. Hoewel hier en daar ook eigendommen van Europeanen beschadigd zijn, zijn het toch over ’t geheel de Armeniërs die het ontgelden moeten. De Europeanen worden ontzien.

Een Fransch zeeofficier, die den toestand ter plaatse opnam, schrijft daarover aan de Figaro: In de infirmerie liggen de gewonden. Een oude moeder wordt er verpleegd, die door sabelhouwen op de vreeselijkste wijze was verwond, nadat men haar dochter voor haar oogen had gedood, na het meisje eerst de gruwelijkste mishandelingen te hebben doen ondergaan.

De oude vrouw wordt juist verbonden. De woestelingen hebben haar aan het hoofd gekwetst, een voet afgehakt en een arm. De stumperd is krankzinnig. Zij mompelt bijna onverstaanbaar voor zich heen: Onmogelijk, onmogelijk..!

Zoo gaat dit treurig verhaal voort. Het is ijslijk. Een gruwelijke bijzonderheid nog: Een drieduizendtal vermoorden, neergeschoten, werden in de rivier geworpen. De officier zag ze drijven die lijken, onherkenbaar verminkt. Een lijkje van een kind van een jaar of vijf, een man, het lichaam met sabels van de keel tot aan den buik opengereten, armen en beenen afgekapt. Beestachtig, en angstwekkend, die grenzenlooze fanatieke wreedheid.

Schager Courant, 12 mei 1909

De gruwelen in Klein-Azië

Eerst nu verschijnen er in de bladen uitvoeriger berichten over de Christenmoorden in Adana en de omliggende streek. Het moorden begon reeds Woensdag den veertienden April, juist een dag na het uitbreken der tegen-revolutie in Constantinopel (toevallig?); maar daar de telegrammen aan strenge censuur onderworpen waren, kwam men in Europa geen bijzonderheden te weten. Nu vinden wij in eenige bladen brieven, die medegegeven zijn met engelsche schepen en direct over Malta in Europa zijn aangekomen. Aan zulk een brief uit Adana, geschreven aan de Parijsche New-York Herald, ontleenen wij het volgende over de schrikwekkende gebeurtenissen.

Het is volstrekt onmogelijk – zoo begint de briefschrijver – om de afschuwelijkheden te overdrijven en de bijzonderheden die ik schrijf zijn ontegenzeggenlijk waar. Ik heb dit drama met eigen ogen aanschouwd. Ik was in Adana toen den veertienden April het bloedbad begon en hield met den Wali en den militairen gouverneur verblijf in het gouvernementshuis. Het moorden begon Woensdagmorgen vroeg met een aanval der Turken op de uitgebreide en rijke Armenische bazars. Ik bevond mij omstreeks elf uur in het gouvernements-postkantoor, toen daar vijf Armeniërs kwamen binnenvallen, die om bescherming van hun leven smeekten. Ze werden echter op de voet gevolgd door de menigte, die ze daar onder mijn oogen vermoordde en verminkte, zonder dat ik noch de Wali er iets aan konden doen. Ook wij waren in gevaar, maar we wisten te ontkomen.

Toen begon het straatgevecht waarin de Armeniërs trachtten hun wijk te verdedigen. Het duurde twee dagen lang en aan het eind was bijna de heele stad verwoest en een groot deel verbrand. Vrijdagmorgen was het uit. De stad leek op een slagveld: overal zag ik lijken liggen. Niet alleen de mannen kwamen om, ook vrouwen en kinderen, op wie de soldaten vuurden, wanneer zij trachtten hier of daar een schuilplaats te vinden. De gesneuvelde Armeniërs werden niet begraven; hun lijken lagen ten prooi aan de honden.

Majoor Doughty Wylie, de Britsche vice-consul in mersina, kwam naar Adana en trachtte een einde te maken aan het moorden. Hij begaf zich te midden van het gevecht, waar de Turksche officieren niet durfden te komen; maar hij werd gewond en moest verder binnen blijven. Zijn echtgenoote stichtte terstond een hospitaal, dat in een oogwenk overvol was en waarin zich de meest hartverscheurende tooneelen afspeelden. Daar was b.v. een kind van nog geen achttien maanden, met beide beentjes en een arm doorschoten met Mauserkogels. Het was het eenige overgebleven lid van een heel gezin. Maar ook ver buiten Adana op het platteland had zich het bloedbad uitgestrekt. Tal van dorpen waren geheel verwoest. In het nabije Adana gelegen Tarsus hadden de Turken in één nacht schier alle Christenen omgebracht. Zij waren ook de schoone Armenische kerk binnengevallen en hadden daar alles stukgeslagen: altaars, vensters, lampen, geen kerkboek was gespaard. Toen hadden de woestelingen den brand in het gebouw gestoken, maar 't was van steen en zoo deugdelijk gebouwd, dat het weerstand bood aan het vuur.
Tot zoover deze berichtgever.

Een andere correspondent van hetzelfde blad schrijft, dat den 24n April de Christenen te Mersina (aan zee gelegen) niet veilig waren, niettegenstaande de aanwezigheid der vreemde oorlogsschepen. Op Zaterdag 22 April waren er soldaten uit Constantinopel aangekomen, die den Sultan niet meer erkenden, maar bevelen van Enver Bey hadden om de orde te herstellen. Niettemin gingen ze naar Adana, waar inmiddels alles rustig was, en begonnen daar een opnieuw een bloedbad tegen de Armeniërs. Ze staken de enkele aan Armeniërs toebehoorende gebouwen die nog overeind stonden, in brand en doodden de Armeniërs, die ze nog vonden. Een schoolgebouw, ingericht voor ziekenhuis en waarin bovendien een groot aantal Armeniërs een schuilplaats hadden gevonden (alles bijeen waren er 2000 menschen in), werd in brand gestoken en allen kwamen jammerlijk om in de vlammen. Vluchtten ze naar buiten, dan schoten de Turken hen dood. "Adana is nu een verdoemde stad" – aldus de briefschrijver – geen aardbeving had het zoo volmaakt kunnen vernietigen als de menschen hebben gedaan. Het aantal dooden is niet te begrooten. Denk niet dat ik overdrijf; 't is onmogelijk den toestand sterker te kleuren dan hij werkelijk is. Ik zend perstelegrammen, maar die zullen wel in verzachten vorm aankomen. We hebben hier behoeften aan geld om de duizenden te voederen, die van honger sterven; we hebben kleeren noodig om hun naaktheid te bedekken en instrumenten en verplegingsartikelen om hun wonden te heelen. Maar bovenal hebben we meer oorlogsschepen noodig en een protest der mogendheden om een einde te maken aan deze gruwelen.
Al wie kan verlaat deze vervloekte streek.

Ziedaar wat geloofwaardige correspondenten berichten over de gruwelen. Welk een zware taak voor de Jong-Turken, om hier de orde te herstellen en de schuldigen te straffen!

Nieuwe Amersfoortsche Courant, 12 mei 1909

http://www.armeensegenocide.info/pers_nl.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 21:09    Onderwerp: Reageer met quote

De Verdwenen Duitse Begraafplaatsen in en rond het Poelkapelse
Bijdrage: Johan Vanbeselaere, Poelcapelle 1917 Association

Tot in de jaren 50 bestonden er acht Duitse begraafplaatsen uit Wereldoorlog I in Poelkapelle. Poelkapelle is daarmee gemakkelijk koploper qua aantal in de streek. In Beselare en Geluwe waren er telkens een vijftal. Kort na de oorlog en/of tijdens de oorlog waren er zelfs nog meer of andere. Deze kerkhoven schijnen nu echter compleet verdwenen te zijn. Sommige van die begraafplaatsen werden afgeschaft en/of versmolten met andere tijdens of kort na de Grooten Oorlog. In de jaren dertig werden de overblijvende heringericht, maar in de jaren vijftig werden de meeste definitief opgeruimd en overgebracht naar Menen en Langemark.

In het volgende overzicht proberen we in een eerste instantie te achterhalen waar die kerkhoven lagen en hoe ze noemden. (...)

7. Ehrenfriedhof Poelkapelle-Dorf
• nummer 124
• soms aangeduid als Poelcapelle I ?
• 4581m² met 785 gesneuvelden waarvan 253 onbekenden, RIR, oktober 1914, april-mei 1915
• er wordt beweerd dat het kerkhof zou ontstaan zijn door de ontploffing van het munitiedepot in het klooster in de nacht van 11-12 mei 1915
• tijdens de oorlog tot in 1917 stond er een monument voor het 26° Reserverkorps onder leiding van Freiherr von Hügel, met een adelaar erop, waarvan nu nog 2 monolieten te zien zijn ! Hij had plannen voor een groot Denkmal in 1915 op de Zeugeberg op de weg naar Westrozebeke, het slagveld overkijkend voor de bloem van de Duitse jeugd. Blijkbaar is dit laatste er niet echt van gekomen, maar wel een kleinere versie op het “speelplein” !

Lees beslist verder op http://poelkapelle.wimme.net/VerslagJohanVanbeselaere
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 21:15    Onderwerp: Reageer met quote

Jongens uit Sint-Amands, hier geboren of hier wonende, die hun leven lieten tijdens de eerste wereldoorlog.

In totaal werden er te Sint-Amands 145 mannen opgeroepen om soldaat te worden.Verschillende keerden niet terug.

De Graef Josephus Martinus, woont in Sint-Amands, geboren te Moerzeke op 20 december 1887 als zoon van Florentius en van Maria Josephina Aubroeck. Gesneuveld op 12 mei 1915 te Alveringem, begraven te Oeren. Hij was gehuwd met Sophia Henrica Steuns.Eind november 1907 neemt hij vrijwillig dienst (document getekend te Dendermonde) en op 07 december 1907 is hij aanwezig in de kazerne van het 2de Jagers te Voet te Bergen (Mons), waar hij een formulier tekent dat zijn medische geschiktheid bevestigt.Zijn dossier overlijden vermeld : 1° Section d'Hospitalisation.Certificat de deces... entré au dit établissement le 12 mai 1915, y est décédé le 12 mai 1915 a 9h30 par suite de blessure de guerre, recue en service commandé à Caeskerke le 12 mai 1915. Fait à Alveringhem Forthem le 12 mai 1915.Een tweede overlijdens-certificaat, opgesteld op 01 juni 1916 vermeld + 12 mai 1915 à Dixmude. Daar staat bij vermeld dat hij begraven is te Alveringem (Inhumé a Alveringhem centre, cimitiere sud de l'eglise n°45).Overlijdingsakte St-Amands 31/1920 overgeschreven akte 95, soldaat 2de klas bij het 2de Jagers te Voet, vierde bataljon, derde compagnie, stamnummer 50105, overleden te Alveringem 12 mei 1915. En opnieuw overgeschreven akte 18/1923 te Sint-Amands.

http://www.stanny-van-grasdorff.be/gesneuveld_14_18.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 21:26    Onderwerp: Reageer met quote

Kroniek van Baarle in de Eerste Wereldoorlog (1916)

12 mei 1916 - In de Dodengang in Diksmuide sneuvelde Emiel Cornelis Van Dijck, korporaal-brancardier van het 9de linieregiment. Emiel werd op 29 september 1886 in Zondereigen geboren als zoon van schoolmeester Jaak Van Dijck en van Maria Louisa Verschueren.

Emiel was sinds 1909 schoolmeester in Zondereigen. Op muzikaal gebied was hij zeer begaafd, net als zijn vader. Emiel volgde hem op, als onderwijzer maar ook als koster van de St.-Rumolduskerk. In 1912 trouwde hij met Marie Vermeiren, een onderwijzeres uit Borgerhout. Hun huwelijksgeluk was van korte duur. Dochtertje Maria was slechts tien maanden oud toen Emiel op 1 augustus 1914 werd opgeroepen door het leger. Zijn vrouw was bovendien drie maanden zwanger. Emiel kwam voor het eerst als brancardier in actie bij de verdediging van Luik en Antwerpen.

(Tekst van een vriend van Emiel:) “Nog herinner ik mij den dag dat het mij gegund was hem naar zijn geboortedorp te vergezellen, waar wij eenige uren verlof kwamen doorbrengen. Nooit zal ik uit het geheugen verliezen hoe de brave menschen van Zondereigen hun meester met groote blijdschap kwamen begroeten, hoe zijn woorden met begeerigheid, met vertrouwen werden onthaald, hoe in de kerk tranen in de oogen welden bij zoo menige toehoorders wanneer onze vriend met zijn heldere stem den Credo zong. Ik herinner mij nog de blijde jubelende vreugde van die liefdevolle echtgenoote, van die gelukkige ouders.”

Februari 1915 werd dochtertje Louise geboren. De oude dokter Govaerts meldde Emiel het goede nieuws. Zijn brief bereikte de Westhoek negen dagen na de geboorte. Meer dan een jaar later kwam Emiel om het leven. Nooit heeft hij zijn dochter gezien en Louise heeft nooit haar vader gekend.

(Tekst van pater Ladislas:) “Het was in helsche gevechten dat onze meester met zijn divisie ons begin mei afloste. Toen hebben wij malkander gezien, ik keek hem nog na toen hij met zijn berrie optrok ginder naar die hel, waarin hij weldra omkwam met tal van kameraden. Die berrie was voor zijn eigen lijk: eilaas voor vrouw en kroost!”

(Tekst van P.J. Cornelissen, een vriend van Emiel:) “Sedert mei hebben wij eenen nieuwen secteur overgenomen, den Dodengang in Diksmuide. De Duitschen, die slechts eenige meters van ons liggen, beschieten onze loopgrachten met bommen van alle kaliber, wier moorddadige werking verschrikkelijk is. Den twaalfden mei 1916 moest onze compagnie de voorposten leveren. Den elfden ’s avonds hadden wij stand genomen. Den nacht brachten wij grootendeels door met klappen. Ik herinner mij nog hoe Emiel met liefde sprak van zijn teerbeminde vrouw en zijne lieve kinderen, want hij kwam juist een brief te ontvangen van Mr. De Bont of Bonte van Baarle-Hertog. Deze heer had nog met zijn vrouw gesproken eenige dagen voordien. Den twaalfden, rond half vijf ’s morgens, vliegt de eerste bom de lucht in en met een helsch gekraak ontploft hij op eenige meters van onze loopgracht. We maken ons gereed om wat achteruit te trekken buiten bereik der bommen. Maar helaas! Een tweede bom valt juist voor onzen abri. Een plank wordt afgerukt en honderden scherven vliegen binnen. Emiel werd getroffen in het hart, viel ten gronde en ademde spraakloos nog eenige seconden; intusschentijd ontving hij de absolutie van E.H. Stassin alsook het Heilig Olijsel. De dood had haar werk verricht. Mijn andere vriend, René Moreau, werd ook getroffen en stierf een uur later. Wij lagen met zeven man in den abri. Drie ervan werden getroffen; Emiel en René doodelijk en één soldaat lichtelijk. Groot was de verslagenheid in de compagnie, waarin Emiel niets dan vrienden telde en ontelbaar zijn de bewijzen van genegenheid die mij voor hem zijn aangeboden.”

Emiel heeft veel levens gered als brancardier. De soldaten noemden hem ‘meester’ en zij keken vol bewondering naar hem op. Emiel werd vereerd met het Oorlogskruis en de Leopoldsorde. De brancardiers van zijn regiment legden een kroon neer op het graf, zijn Kempense collega-onderwijzers aan het front zorgden voor een Vlaams heldenhulde kruis, dat na de oorlog werd verwijderd door het Belgisch leger en vervangen door een uniform zerkje.

http://www.amaliavansolms.org/joomla15/index.php?option=com_content&view=article&id=189:07-kroniek-van-baarle-in-de-eerste-wereldoorlog-1916&catid=90:oorlog&Itemid=118
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 21:39    Onderwerp: Reageer met quote

Een "Q-Ship" Distinguished Service Medal (WW1 )

Albert Stephen Gay werd geboren te Winchester, Hants (Zuid-Engeland) op 15 april 1890.
Op 16 januari 1906 betrad hij, "Under Age", als Boy 2nd Class het RN-opleidingscentrum HMS Impregnable. te Devonport.
Op zijn achtiende tekende hij een contract voor 12 jaar dienst bij de Royal Navy (afd.dek), en startte als Ordinare Seaman,
PO 235675, zijn definitieve zeemansloopbaan aan boord van de HMS Hindustan, een pre-dreadnought battleship.

Bij het uitbreken van WW1 behoorde hij tot de Home Fleet - 1st Fleet - 3rd B(attle)S(quadron) aan boord van het slagschip HMS Zealandia (16.350 Ton - Capt. T.D.L. Sheppard, MVO).

1917 Bleek achteraf het meest kritische jaar voor de gealllieerden te zijn met april als zwartste maand.
In mei 1917 gaf A.S.Gay zich op als vrijwilliger voor "Special Service" .
Met de rang van L(eading) S(eaman) werd hij gemuteerd aan boord van het 1.470 Ton metende stoomschip HMS Cullist, een als koopvaaardij gecamoufleerd oorlogschip dat als onderzeebootval in de vaart kwam; een Q-ship (submarines decoy vessel).
Rond 12 mei 1917 verzamelde haar bemanning zich te Pembroke (Wales) onder leiding van Lt.Cdr. S.H. Simpson.
Door de aard van de opdracht van het schip bestond de bemanning uit een bonte mengeling van allerhande marinepersoneel.
Naast RN-personeel was er ook RNR-, RNVR-, RMLI- en MMR-(koopvaardij) personeel aan boord.
In een reeks van proefvaarten aclimatiseerde de bemanning aan het schip.

In de namiddag van 13 juli 1917 kwam het schip in het Kanaal voor de eerste maal in contact met een vijandelijke onderzeeboot die, niets vermoedend, vanop 10 km afstand het vuur opende op het (koopvaardij)schip.
Van de tientallen granaten die de onderzeeër afvuurde, raakte niet één HMS Cullist.
Om zijn trefzekerheid te vergroten, verhoogde de U-boot zijn snelheid en de afstand tussen beide schepen verkleinde tot 5 km.
Eens binnen schotbereik besliste Lt.Cdr. Simpson zij camouflage af te werpen en het duel met de vijand aan te gaan.
De onderzeeër werd vrij vlug veelvuldig getroffen en zijn vergissing begrijpend, verdween hij in een vlammenzee onder water (rapport Lt.Cmdr. Simpson).

Lees verder op http://www.marmed.be/cullist.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 21:49    Onderwerp: Reageer met quote

Meierijsche Courant, Maandag 12 Mei 1919.

Valkenswaard. Heidebrand. Zondagmiddag circa 3 uur werd men in de richting Heeze-Geldrop een grooten heidebrand gewaar, welke bleef voortduren tot ongeveer 6 uur n.m. De juiste plaats of den omvang van den brand kon nog niet met zekerheid bepaald worden.

http://www.shgv.nl/KrantenArtikelen/19191.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2010 22:50    Onderwerp: Reageer met quote

Leaflet - A Cheering Letter to the Australian Troops, Australia, 12 May 1915

Leaflet entitled 'A Cheering Letter to the Australia Troops at the Front' written by Jeanie Jobson, a teacher at Ballarat Agricultural High School, 12 May 1915.

On first page:
A CHEERING LETTER / TO THE AUSTRALIAN TROOPS / AT THE FRONT/ "Verona", 120 Lyons St.,/ Ballarat,/ May 12th, 1915./ DEAR AUSTRALIAN BOYS,/ I don't know which of you will read/ this letter; I don't care, for you are all alike,/ dear and precious to every Australian at home./ Every woman's heart this week is/ thrilling with pride, with exultation, and while/ her eyes fill with tears, she springs up as I/ did when the story was finished, and says:-/ "Thank God I am an Australian!"...

http://museumvictoria.com.au/collections/items/380295/leaflet-a-cheering-letter-to-the-australian-troops-australia-12-may-1915
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Fritz Kempf
Ere WikiMusketier


Geregistreerd op: 4-4-2006
Berichten: 10370
Woonplaats: Wipers (Ieper)

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2010 12:57    Onderwerp: Reageer met quote

1918 - De RMS Olympic sloeg de romp van de Duitse onderzeeër U 103 door midden

De oudste zusterschip van de beroemde RMS Titanic, de RMS Olympic, sloeg de romp van de Duitse onderzeeër U 103 door midden met een van haar schroeven. De U 103 explodeerde. Enkele manschappen van de U 103 konden zich redden en 31 werden later door de USS Davis opgevist. De RMS Olympic raakte slechts beschadigd aan die schroef maar kon terugkeren voor reparatie.


RMS Olympic, met op achtergrond de RMS Lusitania, nog voor de Titanic-ramp.
_________________
"Kennscht mi noch?" ~~~ Who is the real "Fritz Kempf"?

Ypres Salient on Pictures
Discover the Salient - Meet the men


FHSW Wikia
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage MSN Messenger
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 20:15    Onderwerp: Reageer met quote

Alaska Theatre opens in Seattle on May 12, 1914.

On May 12, 1914, the Alaska Theatre, a motion picture house on 2nd Avenue between Spring and Seneca streets in Seattle, opens for business. With management trumpeting the house as nothing less than “Seattle’s Photoplay Palace,” the venue opens with a potboiler appropriately entitled The Alaska Interlude, an Edison drama called The Unopened Letter, the John Bunny/Flora Finch comedy Bunko Bill’s Return, and an edition of the Hearst-Selig weekly newsreel. Mademoiselle La Barraque, “the wonderful blind soloist,” offers popular song selections between motion pictures.

The Alaska, at 1114 2nd Avenue, was one of several early movie theaters to have occupied that particular location. In 1909, the Ideal Theatre opened at that same address and ran until 1911, when the house was renamed The Black Cat. By 1914 the space had been extensively remodeled and rechristened the Alaska Theatre. Barely 18 months later, the Alaska itself would be made over and become known as the Strand. With the new name apparently came some stability -- the Strand Theatre operated at 1114 2nd Avenue well into the 1930s.

The Alaska had a seating capacity of nearly 1,100. Press notices from the opening gave varying construction costs for the venue, ranging from $100,000 to $120,000. Boasting a gleaming white terra cotta exterior offset with stained glass windows, the lobby was done in onyx and marble. Frederick & Nelson, the department store, had been contracted to furnish and decorate the interior of the Alaska.

A Skinner (Opus No. 217) pipe organ, costing some $9,000, had been ordered for the theater, although it had not yet been installed by opening day. Instead, the Alaska Theatre Orchestra, under the direction of Harry Aronson, provided musical accompaniment. Later, in 1931, long after the house had been wired for sound pictures, the unused organ was sold to St. Paul’s Episcopal Church in Bellingham.

“[The Alaska] is one of the most beautiful photoplay houses in Western America,” gushed the Daily Times, “and still another proof of the advanced stand that the motion picture has taken in the amusement life of the country” (“Alaska Theatre Opens Its Doors”).

http://www.historylink.org/_content/printer_friendly/pf_output.cfm?file_id=3426
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 20:18    Onderwerp: Reageer met quote

Hr. Ms. O 7


O 7 under construction. Note the steering propeller. Rotterdam, July 1916

Hr. Ms. O 7 was een Nederlandse onderzeeboot van de O 7-klasse.[1] Op 12 mei 1914 begon de Rotterdamse scheepswerf Fijenoord aan de bouw van het schip. De O 7 was de eerste onderzeeboot die door Fijenoord werd gebouwd voor de Nederlandse marine [2]. De O 7 heeft bij Nederlandse marine dienstgedaan als patrouilleschip voor de Nederlandse kustwateren

7" target="_blank">http://nl.wikipedia.org/wiki/Hr._Ms.eerbied7
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 20:45    Onderwerp: Reageer met quote

Internationale Vrouwendag

1912 / Nederland - Internationale Vrouwendag wordt voor het eerst ook in Nederland gevierd op 12 mei.

http://www.iiav.nl/nl/databases/dossiers/dossiers_8maart.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 21:11    Onderwerp: Reageer met quote

Aantekeningen uit het dagboek van Trui Thöne - 1915

Woensdag, 12 Mei 1915 - W. houdt zich pro Duitsch. En eigenlijk kan het ook best zijn, dat hij het werkelijk is. Zooals Vader zegt is het een typisch karaktertrek, sommige menschen worden pro Duitsch geboren, hebben de neiging alles van dien kant te beschouwen en blijven dan ook standvastig pro Duitsch.

http://www.wereldoorlog1418.nl/dagboeken-trui/dagboek-januari-december-1915.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 21:44    Onderwerp: Reageer met quote

Leslie Gossage

Air Marshal Sir Ernest Leslie Gossage (Liverpool, 3 februari 1891 – Sussex, 8 juli 1949) was een Britse officier van de Royal Flying Corps en de Royal Air Force (RAF). Hij diende zowel in de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog.

Gossage werd in 1912 als tweede luitenant toegevoegd aan de Royal Field Artillery.

Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak was Gossage steeds een tweede luitenant bij de Royal Field Artillery, waar hij het eerste oorlogsjaar verbleef. Op 12 mei 1915 werd hij toegelaten tot de Royal Flying Corps (RFC) waar hij als piloot werd toegevoegd aan de RFC-squadron nr. 6. Daar steeg hij snel in rang en was aan het einde van de oorlog een luitenant-kolonel.

Lees verder... http://nl.wikipedia.org/wiki/Leslie_Gossage
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 21:47    Onderwerp: Reageer met quote

Dit is een vastzittende wagon in een obusput, genomen op 12 mei 1915.



Er lag aan de rechterkant van de Brugseweg een treinspoor, dat men gebruikte voor vervoer van munitie enzovoort. De soldaten staan op de loer.

http://www.westhoekverbeeldt.be/beelden/weergave/record/layout/print/start/90/sjabloon/component/trefwoord/straatnamen_facet/Brugseweg?id=heu%3Acol5%3Adat5547
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 21:49    Onderwerp: Reageer met quote

Arthur Reginald Chater

Generaal-majoor Arthur Reginald Chater (1896 – 1979) was een Britse officier bij de Royal Marines tijdens de Eerste Wereldoorlog, het interbellum en de Tweede Wereldoorlog.

In 1913 werd Chater toegevoegd aan de Chatham Battalion bij de Royal Marine Brigade. Tijdens de Slag om Gallipoli was Chater met het Chatham Battalion gestationeerd bij Kaba Tepe. Hij vocht van 28 april tot 12 mei 1915 op het schiereiland van Gallipolli. In maart 1918 was hij betrokken bij de geallieerde aanval op Zeebrugge in België.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Arthur_Reginald_Chater
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 21:53    Onderwerp: Reageer met quote

Begrafenis van de Belgische soldaat A. Lemaire, overleden te Amersfoort op 12 mei 1915.

Foto is te downloaden voor zes euro... fuck nee he http://www.archiefeemland.nl/collectie/fotos/detail?id=464b28c4-dc46-11df-a9e7-7590f0316edd
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 21:55    Onderwerp: Reageer met quote

Diary of EW Manifold - WWI

Edward Walford Manifold was born on 28th April 1892 and grew up in the Western District of Victoria. He travelled to England to join the Royal Field Artillery when World War I broke out.

Diary Entry - 11th and 12th May, 1916 - As we had asked for Mead to be spared from the BAC until we go out on rest, he made a fourth man and so we at last get a day off. I spent Thursday resting, going to the wagon line in the morning, where I found the horses all looking very well with their summer coats. In the afternoon, I visited Hoyland at the guns and shortly after getting there the Colonel arrived and we stood talking on the tram way. He asked if there had been any shelling of the Corrons this time and we remarked that there had been little or no shelling since we came in around the battery. Well, no sooner had we said that than bang whiz smack, just short of the road, two very nice bursts and we saw two horsemen emerge unscathed (we did not at the time know it was Kellagher and his groom). They had gone about 20 yards when two more came over, with 75 yards increase. These both burst a few yards short of the road and so covered both riders from view, but they both emerged again. I have never seen anything so close. When they rode through the Corrons the infantry came out and cheered them. Some heavy shelling went on on the northern fringes of Grenay and I hear a battery of 60-pounders was put out of action. Friday is spent at the guns, a quiet day, with nothing to shoot with - I mean no ammunition. I forgot to add that we were supposed to shoot by aeroplane yesterday afternoon, but it was put off as light was too bad.

http://ewmanifold.blogspot.com/2011/05/diary-entry-11th-and-12th-may-1916.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 21:59    Onderwerp: Reageer met quote

And the banner read: “James Connolly, Murdered May 12th, 1916″


The banner outside Liberty Hall, 1917

The text below is taken from the Bureau of Military History Witness Statement provided by Miss Rose Hackett, a member of the Irish Citizen Army. Rosie had been involved in the Jacob’s biscuit factory strike which took place near the end of August in 1910, ending in success for the workers. She was also involved in a later strike at Jacob’s when in September 1913 three workers were sacked for refusing to remove their trade union badges. During the Rising Rosie was positioned at Stephen’s Green under Commandant Michael Mallin.

Document No. W.S 546

“On the occasion of the first anniversary of Connolly’s death, the Transport people decided that he would be honoured. A big poster was put up on the Hall, with the words: “James Connolly Murdered, May 12th, 1916″.

It was no length of time up on the Hall, when it was taken down by the police, including Johnny Barton and Dunne. We were very vexed over it, as we thought it should have been defended. It was barely an hour or so up, and we wanted everybody to know it was Connolly’s anniversary. Miss Molony called us together- Jinny Shanahan, Brigid Davis and myself. Miss Molony printed another script. Getting up on the roof, she put it high up, across the top parapet. We were on top of the roof for the rest of the time it was there. We barricaded the windows. I remember there was a ton of coal in one place, and it was shoved against the door in cause they would get in. Nails were put in.

Police were mobilised from everywhere, and more than four hundred of them marched across from the Store Street direction and made a square outside Liberty Hall. Thousands of people were watching from the Quay on the far side of the river. It took the police a good hour or more before they got in, and the script was there until six in the evening, before they got it down.

I always felt that it was worth it, to see all the trouble the police had in getting it down. No one was arrested.

Of course, if it took four hundred policemen to take four women, what would the newspapers say? We enjoyed it at the time- all the trouble they were put to. They just took the script away and we never heard any more. It was Miss Molony’s doings.

Historically, Liberty Hall is the most important building that we have in the city. Yet, it is not thought of at all by most people. More things happened there, in connection with the Rising, than in any other place. It really started from there.

Signed: Rose Hackett,
26/5/51.

http://comeheretome.wordpress.com/2010/05/12/and-the-banner-read-james-connolly-murdered-may-12th-1916/
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mei 2011 22:08    Onderwerp: Reageer met quote

The Bellevue Times, 12 mei 1916



http://peel.library.ualberta.ca/newspapers/BVT/1916/05/12/1/Ad00102_10.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 9:01    Onderwerp: Reageer met quote

The Hydra: 12th May 1917



In zijn geheel te lezen op http://www.oucs.ox.ac.uk/ww1lit/collections/document/3130/1841
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 9:04    Onderwerp: Reageer met quote

Cover of "Collier's" weekly magazine, May 12, 1917



http://www.mediastorehouse.com/cover_of_colliers_weekly_magazine_may_12_1917/print/1574487.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 9:07    Onderwerp: Reageer met quote

Vliegenierskapel voor Sgt Vl de Goussencourt en waarnemer De Cubber

Voorbij de ljzertoren te Kaaskerke (Diksmuide), neemt men de eerste straat rechts, (Kapellestraat). We komen eerst voorbij de St.-Jacobskapel. Een 500 à 700 meters in die straat bemerkt men aan de rechterkant temidden van de akkers een kapel, "Het Vliegenierskapelletje".

Een aarden weg voert er naar toe. Het ligt tussen bomen en struiken in de schaduw van de ljzertoren. Het is opgericht op de plaats waar op 12 mei 1917, Sgt Vlieger Paul de Goussencourt en zijn,waarnemer, Ltn Léon De Cubber in een Farman MF40 het leven lieten.

Als men de kapel binnengaat hangt er aan de linkerzijde een gedenkplaat met volgende tekst,A la mémoire du Comte Paul de Goussencourt Engagé volontaire, Sergent Pilote Aviateur Chevalier de I'Ordre de Léopold 11 Décoré de ]a Croix de Guerre et de la Médaillede I'Yser Tué face à l'ennemi en servicecommandé Le 12 mai 1917 A l'age de 25 ans.Ses Père et Mère Stanislas Théodore Marie Comte de Goussencourt et Jeanne Rose Virginie Marie de Patoul Fienru Comtesse de Goussencourt ont élevé cette chapelle à l'endroit même où estmort pour la Belgique leur fils bien aimé. Vous qui passez priez pour lui, priez pour eux MCNIXXIII ,Spreuk van de familie de Goussencourt: MALO MARI QUAM FOEDARI

http://webh01.ua.ac.be/blp/content/vliegenierskapel-sgt-vl-goussencourt-waarnemer-cubber
Zie ook hier: http://blog.seniorennet.be/tfront/archief.php?ID=9558
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger


Laatst aangepast door Percy Toplis op 12 Mei 2011 9:10, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 9:09    Onderwerp: Reageer met quote

De historie van Stolwijkersluis in krantenberichten, 12 mei 1917: F. Christensen komt met zijn rijtuig in aanrijding met de trein uit Schoonhoven.



http://www.stolwijkersluis.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=880&Itemid=149
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 10:59    Onderwerp: Reageer met quote

Letter Home: May 12, 1918

France May 12th 1918

Dear Mother:-

As today is "Mothers Day" I will write you a letter as every boy in the A.E.F. is doing. I hope this finds you feeling as well and happy as I am allthough I am a long ways from home and expect some day to return to the good old U.S.A.

I have learned a good deal more than I expected since crossing the great pond, but am more the worse for it. Things have changed quite a bit back in the States as I read in the papers of Meatless, Wheatless and Heat-less days they are haveing there. A good many of our days here are Heatless, but we have plenty to eat. Which shows that the Folks back home are standing by the boys at the front. I will tell you a whole lot more about France and what I have saw of the war when I come back. During our spare time we play games of different kinds which helps to pass the time. With best wishes and lots of love

I remain your Son

Robert E. Schalles, Pvt. M.D.
1st Amb Co. American E.F.
via New York
N.Y.

http://www.robertschallesmemorial.com/LettersSub/b05121918.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 11:02    Onderwerp: Reageer met quote

Otto en Edith Frank trouwen op 12 mei 1925.



http://www.annefrank.org/nl/Subsites/Tijdlijn/Interbellum-1918-1939/Otto-en-Edith-trouwen/1925/Otto-en-Edith-trouwen-op-12-mei-1925-Het-eerste-jaar-wonen-ze-bij-Ottos-moeder-in-Frankfurt-am-Main/#!/nl/Subsites/Tijdlijn/Interbellum-1918-1939/Otto-en-Edith-trouwen/1925/Otto-en-Edith-trouwen-op-12-mei-1925-Het-eerste-jaar-wonen-ze-bij-Ottos-moeder-in-Frankfurt-am-Main/
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 11:05    Onderwerp: Reageer met quote

ss. 'Zaanland'

Het vrachtschip ss. 'Zaanland' (1900) van de Koninklijke Hollandsche Lloyd (KHL), in maart 1918 gerequireerd door de Verenigde Staten, zinkt na een aanvaring met het Amerikaanse ss. 'Hiko' op 45.29 NB 31.44 WL

http://www.hetscheepvaartmuseum.nl/collectie/maritieme-kalender?j=&m=5&d=12
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 11:31    Onderwerp: Reageer met quote

Herman T. & Jacob Hendrik M.

12 mei 1919 - De preventief gedetineerde Herman T, toevallijder, beklaagd van landloperij, en Jacob Hendrik M, beklaagd van diefstal in vereeniging bezocht op last van den Heer Officier van Justitie te Leeuwarden door den Geneesheer P.B. Westerhuis. Eerst genoemde werd door den geneesheer krankzinnig verklaard, terwijl de tweede werd bezocht op grond dat hij voorgaf heimwee te hebben.

http://www.frieslandzoalshetwas.nl/?aflnr=22
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16026
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mei 2011 11:39    Onderwerp: Reageer met quote

Philipp Scheidemann

De socialist Philipp Scheidemann - van 14 februari tot 20 juni 1919 de eerste Duitse minister-president ná de abdicatie van de Duitse keizer - (...) tijdens de rede die hij op 12 mei 1919 hield in de aula van de Berlijnse Friedrich-Wilhelms Universiteit:

„Als Duitsland in de komende 50 jaar opnieuw in staat is om handel te drijven, is deze oorlog tevergeefs gestreden.”

Scheidemann zou overigens zijn functie ter beschikking stellen uit protest tegen het ‘Verdrag van Versailles’ dat in zijn ogen onacceptabel was. Hij weigerde het verdrag te ondertekenen. ‘Welche Hand müsste nicht verdorren, die sich und uns in diese Fessel legt?’ - kort en vrij vertaald: de hand van degene die het verdrag zou ondertekenen, zou daarmee zichzelf en Duitsland ketenen en moet wel afsterven.

http://www.ssew.nl/eerste-wereldoorlog-heeft-nooit-plaatsgevonden
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
Pagina 1 van 2

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group