Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

12 Maart
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45584

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2006 8:40    Onderwerp: 12 Maart Reageer met quote

March 12

1917 Russian army lends support to rebels in February Revolution

After being called out to quell workers’ demonstrations on the streets of Petrograd (now St. Petersburg), regiment after regiment of soldiers in the city’s army garrison defect to join the rebels on March 12, forcing the resignation of the imperial government and heralding the triumph of the February Revolution in Russia.

The most immediate cause of discontent among the Russian people was the country’s disastrous participation in the First World War. Despite enjoying success against Austria-Hungary in the first years of the war, the czar’s armies had suffered repeated crushing defeats at the hands of the German army on the Eastern Front. When combined with Russia’s backward economy, its repressive government and its huge population of hungry and frustrated peasants, defeat on the battlefield pushed the country into full-scale revolution in 1917.

Demonstrators took to the streets of Petrograd, the Russian capital, on March 8, 1917, clashing with police but refusing to leave the streets. By March 10, all of Petrograd’s workers were on strike; the next day, the troops of the Petrograd army garrison were called out to quell the uprising.

In some initial encounters, the regiments opened fire, killing some workers; the total number killed reached about 1,500. Though the demonstrators fled after being fired upon, they refused to abandon the streets altogether and returned to confront the soldiers again. Soon, many troops began to waver when given the order to fire on the demonstrators, even allowing some to pass through their lines. On March 12, regiment after regiment defected to join the demonstrators. Within 24 hours, the entire Petrograd garrison—some 150,000 men—had joined the February Revolution, ensuring its triumph.

Three days later, Czar Nicholas II abdicated the throne in favor of his brother Michael, who refused the crown, ending the czarist regime and leaving Russia in the hands of a new provisional government, led by Russia’s minister of war, Alexander Kerensky, and tolerated by the Petrograd Soviet, the worker’s council formed by the February rebels. Kerensky hoped to salvage the Russian war effort while ending the food shortage and many other domestic crises. It would prove a daunting task: in April, Vladimir Lenin, founder of the radical socialist group known as the Bolsheviks, returned to Russia from exile to lead the October (or Bolshevik) Revolution and take over power of the country.

www.historychannel.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2006 9:58    Onderwerp: Reageer met quote

Events
None for 12 March

Births
1 1891 Wilhelm ReinhardGermany
2 1892 Charles RossSouth Africa
3 1894 William BrownCanada

Deaths
1 1928 Samuel KinkeadSouth Africa
2 1930 William BarkerCanada
3 1936 Friedrich NolteniusGermany
4 1973 Andre LevyFrance

Claims
1 1916 Noel de RochefortFrance #1
2 1916 Georges GuynemerFrance #8
3 1916 Oswald BoelckeGermany #10
4 1917 Siegfried GussmannGermany #1
5 1918 Robert HeibertGermany #4
6 1918 Franz SchleiffGermany #7
7 1918 Bernhard UltschGermany #9
8 1918 Lovell BakerIreland #5
9 1918 Ernesto CabrunaItaly #3
10 1918 Herbert DrewittNew Zealand #5
11 1918 Charles RobsonScotland #1
12 1918 George ThomsonScotland #10
13 1918 John ChickWales #3 #4 #5 #6 #7

Losses
1 1918 Peter McDougallEnglandwounded in action

http://www.theaerodrome.com/today/
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2010 22:36    Onderwerp: Reageer met quote

Slag om Gallipoli

De voorbereidingen
Op 19 februari 1915 wordt de aanval op de Dardanellen geopend door bombardementen op de forten, maar door communicatieproblemen wordt de actie afgebroken. Enkele dagen later, op 25 februari 1915, wordt de aanval herhaald, en nu slaagt admiraal Gardener erin een van de forten te vernietigen, maar drie schepen worden beschoten door verdekt opgestelde houwitsers.

Van 27 februari tot 3 maart 1915 landen eenheden mariniers op de Turkse kust en stellen 50 stukken geschut buiten werking. Deze actie wekt enthousiaste reacties in Londen. Lord Kitchener vermoedt dat bij het verschijnen van de Britse vloot, de Turken gewoon op de vlucht zullen slaan. De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Grey, denkt dat het een staatsgreep in Turkije zal teweegbrengen.

Maar men vergeet dat de Turken door de aanvallen op de hoogte zijn van de Britse plannen en op 4 maart 1915 al moeten de Britten zich terugtrekken door de hevige Turkse tegenstand. Verdere pogingen om aan wal te komen mislukken en de plannen worden verschoven naar april.

In maart worden de troepen aangevuld en voorbereid. De Britse generaal Hamilton wordt benoemd tot commandant van de Expeditionary Forces die Gallipoli zullen innemen. Zijn kennis van het strijdgebied is nihil en hij moet zijn informatie halen uit toeristische folders over de streek. Ook de communicatie tussen de landmacht en de marine ontbreekt en de Turken zijn volledig van hun plannen op de hoogte door gebrek aan geheimhouding. De Duitse generaal Liman von Sanders krijgt het bevel over 60.000 Turkse troepen in de regio en begint de verdediging voor te bereiden.

Er wordt op 12 maart 1915 nog een poging ondernomen tot besprekingen met de Turkse regering maar deze lopen op niets uit omdat Groot-Brittannië niet kan garanderen dat Istanboel gevrijwaard zal blijven.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_om_Gallipoli
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2010 22:41    Onderwerp: Reageer met quote

In oorlogsnood - Virginie Lovelings dagboek 1914-1918

Vrijdag 12 maart.
Ik ben bezig aan mijn dagboek voort te schrijven. Het is kwart voor twaalven. De meid verschijnt: "Daar is een Duitsche soldaat beneden. Ik heb hem in de achterkamer geleid."
"Wat komt hij doen?"
"De gazetten hier onderzoeken; maar zijn Fransch — hij spreekt Fransch — is zoo zonderling, dat ik het niet al versta."
Zoo, zoo, ik ben dus verdacht... Ook goed. Verboden vrucht. Dagbladenoorsp.: betrekkelijk dagbladen wil ik niet in huis, hoeveel vrienden er ook zijn, die ze mij letterlijk willen opdringen, bewerend dat er voor mij geen gevaar bestaat. Maar... mijn dagboek. De copij is in zekerheid, meen ik, maar deze enkele bladen hier!... Hij zal ze vinden... waar ze bergen? Ik steek ze eerst in een deensch prentenboek, haal ze er onverwijld uit, schuif ze tusschen de onopengesneden vouwen vanoorsp.: een een aflevering van "Nederland" en ga beneden.
Daar staat een soldaat met het teeken van het "Rood Kruis" op den arm. Hij groet, met het hoofd bijna tot tegen den grond.
Het is een man met een bruin gelaat, kort geknipt zwart haar en een bril over groote gitoogen.
"Wat begeert gij van mij?" vraag ik zonder de minste ontsteltenis.
"O, u spreekt duitsch!" roept hij uit met een blijde uitdrukking op den mond. "Ik ben zoo gelukkig te vernemen, dat ik hier kwartier krijgen kan."
Hij houdt een geplooid briefje in de hand, dat hij mij wil afgeven.
"Er moet een misverstand zijn: de meid berichtte mij, dat u dagbladen kwaamt nazien."
Nu lacht hij jong en helder op, met witte tanden.
"Nein, gnädige Frau, maar het meisje antwoordde "ja" toen ik vroeg om hier kwartier te krijgen."
"Mijnheer, ik woon hier als dame alleen. Men heeft mij verzekerd, dat zulke geen soldaten aanvaarden moeten."
"Ik geloof, dat u gelijk hebt," zegt hij heel beteuterd. "Nochtans spreekt mijn briefje wel duidelijk op uw adres. Alles is zoo overvol en ik moet nu opnieuw gaan dompelen rondom de stad. Ik loop reeds drie uren van 't een naar 't ander."
Ik kreeg onwillekeurig medelijden met zijn nood.

Spannend? Lees verder op http://www.kantl.be/ctb/pub/loveling/html/d_1915-03-12.htm#d_1915-03-12entry1
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2010 23:19    Onderwerp: Reageer met quote

Treaty of Versailles

In Germany
On 29 April the German delegation under the leadership of the Foreign Minister Ulrich Graf von Brockdorff-Rantzau arrived in Versailles. On 7 May when faced with the conditions dictated by the victors, including the so-called "War Guilt Clause", von Brockdorff-Rantzau replied to Clemenceau, Wilson and Lloyd George: "We know the full brunt of hate that confronts us here. You demand from us to confess we were the only guilty party of war; such a confession in my mouth would be a lie."[27] Because Germany was not allowed to take part in the negotiations, the German government issued a protest against what it considered to be unfair demands, and a "violation of honour"[28] and soon afterwards, withdrew from the proceedings of the Treaty of Versailles.

Germans of all political shades denounced the treaty—particularly the provision that blamed Germany for starting the war—as an insult to the nation's honour. They referred to the treaty as "the Diktat" since its terms were presented to Germany on a take-it-or-leave-it basis. Germany's first democratically elected Chancellor, Philipp Scheidemann, refused to sign the treaty and resigned. In a passionate speech before the National Assembly on 12 March 1919, he called the treaty a "murderous plan" and exclaimed,

Which hand, trying to put us in chains like these, would not wither? The treaty is unacceptable.

http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Versailles
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2010 23:28    Onderwerp: Reageer met quote

Punch, or the London Charivari, Volume 156, March 12, 1919

The spread of influenza is said to be greatly assisted by "germ-carriers." We can't think why germs should be carried. Let 'em walk.

It is good to know that a perfectly noiseless motor car has been produced. Even that nasty grating sound experienced by pedestrians when being run over by a car is said to have been eliminated.

Charged at Hove with bigamy a soldier stated that he remembered nothing about his second marriage and pleaded that he was absent-minded. A very good plan is to tie a knot in your boot-lace every time you get married.

http://www.gutenberg.org/files/11094/11094-h/11094-h.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2010 23:50    Onderwerp: Reageer met quote

BRITISH FISHING VESSELS LOST AT SEA DUE TO ENEMY ACTION

INTER-NOS, smack, 59grt, 12 March 1917, 12 miles NNW from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

RIVINA, smack, 22grt, 12 March 1917, 15 miles NNW from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

LENT LILY, smack, 23grt, 12 March 1917, 13 miles NNW from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

GRACIA, smack, 25grt, 12 March 1917, 12 miles N by W from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

NELLIE, smack, 60grt, 12 March 1917, 13 miles N by W from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

C.A.S., smack, 56grt, 12 March 1917, 12 miles NNW from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

JESSAMINE, smack, 56grt, 12 March 1917, 14 miles NNW from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

HYACINTH, smack, 61grt, 12 March 1917, 15 miles N by W from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

REINDEER, smack, 52grt, 12 March 1917, 15 miles SE from Berry Head, captured by submarine, but not known how sunk

FORGET-ME-NOT, smack, 40grt, 12 March 1917, 12 miles SW by W from Portland Bill, captured by submarine, but not known how sunk

ENA, smack, 56grt, 12 March 1917, 10 miles N by W from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

PROVERB, smack, 24grt, 12 March 1917, 25 miles NW from Trevose Head, captured by submarine, sunk by bomb

http://www.naval-history.net/WW1LossesBrFV1917-18.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2010 23:59    Onderwerp: Reageer met quote

The Battle of Neuve Chapelle

Losses to British senior officers
Lt-Col Laurence Fisher-Rowe, OC 1st Grenadier Guards. Died of wounds 12 March 1915. Buried at Estaires Communal Cemetery.
Lt-Col George Laurie, OC 1st Royal Irish Rifles. Died of wounds 12 March 1915. Buried at Pont du Hem Cemetery, La Gorgue.

http://www.1914-1918.net/bat9.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2010 0:07    Onderwerp: Reageer met quote

12 MARCH 1915 ; Days like these

MARIE BELLOC LOWNDES writes in her diary: "Mr Liddell gave me a curious account of his duties as the Lord Chancellor's secretary. He opens all the letters ..."

http://www.weblo.com/celebrity/available/asset_news/1007721/Marie_Belloc_Lowndes/12_MARCH_1915_;_Days_like_these/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:28    Onderwerp: Reageer met quote

The March 12, 1914 issue of the Sykesville Herald.



http://www.sykesvilleonline.com/index.php?option=com_content&view=article&id=131:this-week-in-sykesville-history-march-12-1914&catid=88:past-weeks-in-sykesville-history&Itemid=401
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:33    Onderwerp: Reageer met quote

V. I. Lenin: "The British Liberals and Ireland"
Published: Put Pravdy No. 34, March 12, 1914.

What is taking place today in the British Parliament in connection with the Bill on Irish Home Rule is of exceptional interest as far as class relationships and elucidation of the national and the agrarian problems are concerned.

For centuries England has enslaved Ireland, condemned the Irish peasants to unparalleled misery and gradual extinction from starvation, driven them off the land and compelled hundreds of thousands and even millions of them to leave their native country and emigrate to America. At the beginning of the nineteenth century, Ireland had a population of five and a half millions; today the population is only four and one-third millions. Ireland has become depopulated. Over five million Irish emigrated to America in the course of the nineteenth century, so that there are now more Irish in the United States than there are in Ireland!

The appalling destitution and sufferings of the Irish peasantry are an instructive example of the lengths to which the landowners and the liberal bourgeoisie of a “dominant” nation will go. Britain owes her “brilliant” economic development and the “prosperity” of her industry and commerce largely to her treatment of the Irish peasantry, which recalls the misdeeds of the Russian serf-owner Saltychikha.[1]

While Britain “flourished”, Ireland moved towards extinction and remained an undeveloped, semi-barbarous, purely agrarian country, a land of poverty-stricken tenant farmers. But much as the “enlightened and liberal” British bourgeoisie desired to perpetuate Ireland’s enslavement and poverty, reform inevitably approached, the more so that the revolutionary eruptions of the Irish people’s fight for liberty and land became more and more ominous. The year 1861 saw the formation of the Irish revolutionary organisation of Fenians. Irish settlers in America gave it every assistance.

With the formation, in 1868, of the government of Gladstone—that hero of the liberal bourgeoisie and obtuse philistines—the era of reform in Ireland set in, an era which has dragged on very nicely till the present day, i.e., just under half a century. Oh, the wise statesmen of the liberal bourgeoisie are very well able to “make haste slowly” in the matter of reform!

Karl Marx, who had been living in London for over fifteen years, followed the struggle of the Irish with great interest and sympathy. He wrote to Frederick Engels on November 2, 1867: “I have done my best to bring about this demonstration of the English workers in favour of Fenianism.... I used to think the separation of Ireland from England impossible. I now think it inevitable, although after the separation there may come federation....” Reverting to the same subject in a letter dated November 30th of the same year, Marx wrote: “The question now is, what shall we advise the English workers? In my opinion they must make the repeal of the Union [the abolition of the union with Ireland] (in short, the affair of 1783, only democratised and adapted to the conditions of the time) an article of their pronunziamento. This is the only legal and therefore only possible form of Irish emancipation which can be admitted in the programme of an English [workers’] party.”[2] And Marx went on to show that what the Irish needed was Home Rule and independence of Britain, an agrarian revolution and tariffs against Britain.

Such was the programme proposed to the British workers by Marx, in the interests of Irish freedom, of accelerating the social development and freedom of the British workers; because the British workers could not become free so long as they helped to keep another nation in slavery (or even allowed it).

Alas! Owing to a number of special historical causes, the British workers of the last third of the nineteenth century proved dependent upon the Liberals, impregnated with the spirit of liberal-labour policy. They proved to be, not at the head of nations and classes fighting for liberty, but in the wake of the contemptible lackeys of the money-bags, the British Liberals.

And the Liberals have for half a century been dragging out Ireland’s liberation, which has not been completed to this day! It was not until the twentieth century that the Irish peasant began to turn from a tenant farmer into a free holder; but the Liberals have imposed upon him a system of land purchase at a “fair” price! He has paid, and will continue to pay for many years, millions upon millions to the British landlords as a reward for their having robbed him for centuries and reduced him to a state of chronic starvation. The British liberal bourgeois has made the Irish peasant thank the landlord for this in hard cash....

A Home Rule Bill for Ireland is now going through Parliament. But in Ireland there is the Northern province of Ulster, which is inhabited partly by English-born Protestants as distinct from the Catholic Irish. Well then, the British Conservatives, led by Carson, the British version of our Black-Hundred landlord Purishkevich, have raised a frightful outcry against Irish Home Rule. This, they say, means subjecting Ulstermen to an alien people of alien creed! Lord Carson has threatened rebellion, and has organised gangs of reactionary armed thugs for this purpose.

An empty threat, of course. There can be no question of a rebellion by a handful of hoodlums. Nor could there be any question of an Irish Parliament (whose powers are determined by British law) “oppressing” the Protestants.

It is simply a question of the reactionary landlords trying to scare the Liberals.

And the Liberals are losing their nerve, bowing to the reactionaries, making concessions to them, offering to conduct a referendum in Ulster and put off reform for Ulster for six years!

The haggling between the Liberals and the reactionaries continues. Reform can wait: the Irish have waited half a century; they can wait a little longer; you can’t very well “offend” the landlords!

Of course, if the Liberals appealed to the people of Britain, to the proletariat, Carson’s reactionary gangs would melt away immediately and disappear. The peaceful and full achievement of freedom by Ireland would be guaranteed.

But is it conceivable that the liberal bourgeois will turn to the proletariat for aid against the landlords? Why, the Liberals in Britain are also lackeys of the money-bags,capable only of cringing to the Carsons.

Notes
[1] Saltychikha (Saltykova, D. I.) (1730–1801)—a landowner, notorious for her brutal treatment of her serfs. She was responsible for the death of 139 peasants. The name Saltychikha became a synonym for bestial treatment of the peasants by the feudalist squirearchy.
[2] See Marx and Engels, Selected Correspondence, Moscow, 1955, p. 236.


http://www.marxists.org/archive/lenin/works/1914/mar/12.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:36    Onderwerp: Reageer met quote

Slag om Gallipoli

In maart [1915] werden de troepen aangevuld en voorbereid. De Britse generaal Hamilton werd benoemd tot commandant van de Expeditionary Forces die Gallipoli zullen innemen. Zijn kennis van het strijdgebied was nihil en hij moest zijn informatie halen uit toeristische folders over de streek. Ook de communicatie tussen de landmacht en de marine ontbrak en de Turken waren volledig van hun plannen op de hoogte door gebrek aan geheimhouding. De Duitse generaal Liman von Sanders kreeg het bevel over 60.000 Turkse troepen in de regio en begon de verdediging voor te bereiden.

Er werd op 12 maart 1915 nog een poging ondernomen tot besprekingen met de Turkse regering, maar die lopen op niets uit, omdat Groot-Brittannië niet wilde garanderen dat Istanboel gevrijwaard zou blijven.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_om_Gallipoli
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:39    Onderwerp: Reageer met quote

WO I en Delft

12 maart 1915: De Belgische vluchtingen ten gevolge van de Eerste Wereldoorlog worden overgebracht naar een vluchtelingenkamp in Ede. Ter herinnering aan het verblijf van de vluchtelingen werd een penning vervaardigd



penning
Op verblijf Belgische vluchtelingen te Delft 1914-1915
Maker/Fotograaf: anoniem
Vervaardigingsdatum: 1915
Afmetingen: diameter: 4 cm (1 9/16 in.), geslagen ; zilver

VZ: drie panelen met eronder het gekroonde stadswapen van Delft en de jaartallen 1914 - 1915; linker paneel: ruines waarboven een bliksemschicht en een zwevende engel; midden paneel: de Nieuwe Kerk te Delft rechter paneel: brug over gracht Symbolisch staan de panelen resp. voor oorlog, overwinning en vrede; KZ: opschrift binnen ring van kralen: TER HERINNERING AAN HET VERBLIJF DER BELGISCHE VLUCHTELINGEN TE DELFT 8 OCT. 1914 - 12 MRT. 1915 eronder een ster.


http://www.wikidelft.nl/index.php?title=Hoofdpagina
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:43    Onderwerp: Reageer met quote

Gallipoli - Een nieuwe hoofdrolspeler: generaal Ian Hamilton

Rond deze tijd komt een nieuwe hoofdrolspeler op het militaire toneel: generaal Sir Ian Hamilton. Hij was stafchef van Kitchener tijdens de Boerenoorlog en adjudant van koning George V. Hamilton wordt op 12 maart 1915, tot zijn eigen verrassing, door Kitchener benoemd tot commandant van de Mediterranean Expeditionary Force (MEF) die het schiereiland Gallipoli moet innemen.

Hij wordt mede gekozen voor deze functie omdat hij de meeste senioriteit in rang heeft wat in die dagen zeer belangrijk werd geacht. Zijn kennis van het strijdgebied is nagenoeg nihil en hij moet zijn informatie halen uit toeristische folders over de streek.


Generaal Sir Ian Hamilton (midden) commandant van de Mediterranean Expeditionary Force

De expeditionaire Britse strijdmacht bestaat uit vier divisies waaronder het Australian and New Zealand Army Corps (ANZAC) dat in Egypte aanwezig was en één Franse divisie, totaal 80.000 man. Het transport naar het eiland Lemnos, dat gelegen is in de Egeïsche Zee ten oosten van Turkije, wordt begin maart georganiseerd ondanks eindeloze discussies over de wijze van de inzet van deze troepen.

Lees verder op http://www.wereldoorlog1418.nl/gallipoli/strijd-dardanellen/index.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:47    Onderwerp: Reageer met quote

Hitler: een waardeloze soldaat
Johannes Houwink ten Cate

In Mein Kampf en in zijn toespraken schiep Adolf Hitler de mythe dat hij tijdens de Eerste Wereldoorlog met overgave had gevochten aan het front. In werkelijkheid was hij een Etappenschwein, een lafaard. Veel van zijn vroegere kameraden moesten na de oorlog dan ook niets van hem hebben.

Rijkskanselier en rijkspresident Adolf Hitler verscheen niet vaak in het parlement. Daar had hij het te druk voor; bovendien was hij ervan overtuigd dat ‘de minste voermansknecht’ het vaderland grotere diensten had bewezen dan ‘het allerbeste parlementslid’. Op 1 september 1939 sprak hij de parlementariërs wel toe. Hij verklaarde dat Duitsland en Polen met elkaar in oorlog waren en onthulde het niet-aanvalsverdrag met de Sovjet-Unie. Hij betoogde ook dat hij een onwrikbaar vertrouwen in de Wehrmacht had.

‘Toen ik dit leger onder de wapenen riep en wanneer ik nu van het Duitse volk offers eis en, indien noodzakelijk, alle offers, dan heb ik een recht daartoe. Want ik ben ook zelf vandaag precies zo bereid om elk persoonlijk offer te brengen als ik dat vroeger was. Ik verlang van geen enkele Duitse man iets anders dan ikzelf meer dan vier jaar lang vrijwillig bereid was elk moment te doen. […] Ik wil niets anders nu zijn dan de eerste soldaat van het Duitse Rijk. Daarmee heb ik weer die wapenrok aangetrokken die voor mij vroeger zelf de heiligste en de kostbaarste was. En ik zal die wapenrok pas na de overwinning weer uittrekken, of ik zal dit einde niet beleven!’

Hitler had zichzelf als held uitgevonden toen hij na zijn mislukte staatsgreep in 1923 zijn politieke autobiografie Mein Kampf schreef. Daarin vertelt hij hoe hij ‘ten prooi aan overweldigende geestdrift’ op zijn knieën was gevallen om de hemel ‘uit de diepte van mijn overvol hart’ te danken voor het uitbreken van de oorlog. Voor de onopgeleide en semi-werkloze man van 25 jaar die als kunstschilder te weinig talent had gehad en er op een vage manier van droomde ooit een beroemd architect te worden, was de oorlog een godsgeschenk.

Eindelijk wist hij wat hij wilde. De Oostenrijkse Hitler wilde soldaat zijn, niet voor de Habsburgse monarchie, maar voor Duitsland. Op 3 augustus 1914 schreef hij een verzoek aan de Beierse koning om in een Beiers regiment dienst te mogen nemen. Naar eigen zeggen kreeg hij per kerende post toestemming. Zijn vreugde en dankbaarheid ‘kenden geen grenzen’. Een paar dagen later droeg hij het uniform, dat hij pas zes jaar later weer zou uittrekken, als een van de meer dan 2 miljoen Duitsers die vrijwillig dienst namen.

Met deze verzonnen brief van de koning begon Hitler zijn eigen oorlogsgeschiedenis. Dit was zeker niet de enige leugen over zijn bestaan als soldaat van het 16e Beierse Reserve Infanterie Regiment. In de officiële geschiedenis uit 1932 van dit regiment komt Hitler nauwelijks voor. Hij was namelijk helemaal geen grote held geweest, maar een Etappenschwein, een lafaard die steeds buiten het bereik van de vijand wist te blijven.

Anders dan vaak wordt beweerd, bestond zijn regiment niet uit vrijwilligers, maar voor het merendeel uit slecht uitgeruste half-fitte dienstplichtigen van het zeer katholieke Beierse platteland, die tijdens een spoedcursus van tien weken hadden geleerd verouderde geweren te gebruiken, een tent op te zetten en wat drinkwater te koken. Niettemin hoopten zij op een snelle overwinning om Kerstmis thuis te kunnen vieren.

Hun vuurdoop vond plaats bij Ieper op 29 oktober 1914 en duurde vier dagen. Het goede nieuws was dat aan hen het nieuwe standaardgeweer was uitgereikt. Het slechte nieuws dat ze geen idee hadden hoe ze het moesten gebruiken. Het resultaat was een slachting. Het regiment werd gedecimeerd van 3000 tot 750 man; de overigen sneuvelden of raakten gewond.

Van de 25 officieren stonden er nog vier overeind. Wie nog kon lopen werd bevorderd, en Hitler dus ook. Hij werd Gefreiter: hij was niet eens korporaal, hij voerde over niemand het bevel, maar hij werd ordonnans en een van de vier koeriers van het achter het front gelegen hoofdkwartier van het regiment. Begin december werden zestig man gedecoreerd met het IJzeren Kruis 2e Klasse; de vier koeriers hoorden daarbij, omdat zij hun commandant, die te vroeg uit zijn dekking was gekomen, met gevaar voor eigen leven hadden verdedigd. Voor Hitler, die eindelijk het gevoel had dat hij ergens bij hoorde, was de dag waarop hij werd onderscheiden ‘de gelukkigste dag van mijn leven’.

De mannen in de loopgraven keken hier wat anders tegenaan. Zij stonden lange maanden tot hun knieën in de modder en het water, in loopgraven die half op instorten stonden. Alles aan hen was doorweekt, tot hun brood aan toe. Het regiment raakte gedemoraliseerd, en hervond daarop het katholieke geloof. Daarmee hadden de officieren niet het minste probleem, maar wel met de manier waarop het regiment de kerstgedachte in praktijk bracht.

Nadat Britten daarmee waren begonnen, klom op tweede kerstdag 1914 minstens de helft van het regiment de loopgraven uit, liep het niemandsland in, zong kerstliederen, maakte een onwennig dansje met de tegenstanders, en wisselde als geschenken sigaretten, ansichtkaarten, plumpudding en bier uit. Hitler identificeerde zich met de officieren in het hoofdkwartier en hield zich hier verre van. In zijn oorlogszuchtige beschouwingen in Mein Kampf paste dit vredelievende verhaal al helemaal niet. Nadat officieren van beide kanten deze spontane verbroedering als hoogverraad strafbaar hadden gesteld, eindigde deze wapenstilstand, die ook elders aan het Brits-Duitse front voorkwam.

Terwijl het regiment wachtte op verdere versterkingen, bleef het regenen. De mannen, die er inmiddels uitzagen als ‘lopende kleimonsters’, kregen eerst luizen en daarna tyfus. Hitler wilde wraak op de Britse troepen. Zijn medestrijders wilden vooral naar huis, maar werden gelegerd bij Tourcoing, tussen Lille en de grens met België.

Op 12 maart 1915 wachtte Hitler in de commandopost van het hoofdkwartier een paar honderd meter achter het front af. De officieren stuurden het regiment bij Neuve Chapelle in een tegenaanval. Het liep regelrecht tegen een muur van Brits machinegeweervuur aan. Elk machinegeweer vuurde zeshonderd kogels per minuut. De mannen werden neergemaaid.

Ongeveer 20 procent van het regiment sneuvelde of raakte gewond. Begin mei vielen er opnieuw zeshonderd doden en gewonden aan kant van het 16e regiment. Honderden Britse soldaten lagen in het niemandsland te creperen. Hun gekreun was aan beide kanten van het front te horen; de zoete stank reikte tot een kilometer ver.

Hitler had er niet de minste last van. Hij was koerier van het hoofdkwartier, lag ’s nachts warm en overdekt op een luisvrij bed, en bracht met de benenwagen boodschappen naar de hoofdkwartieren van de bataljons die samen het regiment vormden. Dat was gevaarlijk werk, net als al het werk van dit regiment. Maar al in 1914-1915, tien jaar voordat hij Mein Kampf schreef, deed hij het in brieven naar huis voorkomen alsof zijn werk extreem gevaarlijk was. Elke dag moet ik de dood ‘recht in het gezicht’ zien, schreef hij. In werkelijkheid kwam hij nauwelijks aan het front. In Mein Kampf gaf hij er weer andere draai aan; daarin vergat hij te schrijven dat hij koerier was geweest, zodat de indruk moest ontstaan dat hij altijd in de loopgraven had gestaan.

De volgende herfst, die van 1915, was even nat als de vorige. Het hoofdkwartier zat droog, maar in sommige loopgraven stond het water een meter diep. Voor muizen en ratten was het er ideaal. Voor de soldaten wat minder, vooral als de ratten aan de handgranaten knabbelden. Hitler lag in het hoofdkwartier te lezen.

Tot de zomer van 1916 bleef het rustig aan het front. Het regiment nam het ervan; er werd geklaagd wanneer het bier niet koud genoeg was of niet van de tap kwam. De soldaten gingen in Lille de kroeg in en bezochten de lokale vrouwen. Hitler, een overtuigd geheelonthouder, ging de gewone manschappen uit de weg en het hoeren en snoeren ook. Met het geloof had Hitler evenmin iets, net als de vier officieren in het hoofdkwartier die hij, gedienstig als hij was, beschouwde als de hoofden van zijn surrogaatfamilie.

Bij de vijftig andere onderofficieren en manschappen in het hoofdkwartier voelde hij zich op zijn gemak, zoals hij zich bij zijn moeder op zijn gemak had gevoeld. Het object van zijn liefde was een Britse deserteur: de witte terriër die hij ‘Foxl’ – ‘kleine vos’ – had gedoopt. Hij leerde zijn hond kunstjes en genoot van diens gehoorzaamheid.

Zijn collega’s vonden Hitler een onpraktische boekenwurm zonder leidinggevende kwaliteiten. Ze grapten dat hij nog in een vleesconservenfabriek van de honger zou sterven, omdat hij anders dan zij niet met zijn bajonet een blik vlees kon openmaken. Wanneer hij niet las, tekende hij karikaturen. Brieven schreef hij niet meer, want hij had niemand meer om aan te schrijven. Bevorderd worden wilde hij evenmin. Hij vond het goed zo.

Medio juli 1916 boekte het regiment een eerste echte overwinning, in een gevecht met Australische troepen. Toen de mannen begrepen dat zij in de slag aan de Somme zouden worden ingezet, waar gifgas werd gebruikt, werden ze bang. Op de vierde dag van het regiment in die veldslag, op 5 oktober, raakte een lichte Britse granaat de hut waarin de koeriers verbleven. Drie koeriers werden gewond, onder wie Hitler; hij had granaatsplinters boven in zijn linkerdij. In Mein Kampf schreef Hitler echter: ‘Ik kwam zonder verdere ongelukken uit de frontlijn en moest met een transport naar Duitschland.’

Van veel anderen kon dat niet worden gezegd. In totaal sneuvelden 335 mannen van het regiment aan de Somme en raakten 827 man gewond. Alleen de vuurdoop in 1914 was nog verwoestender geweest. Bij gebrek aan gevechtskracht werd het regiment, waarvan in de loop van de oorlog in totaal 16.000 mannen deel hebben uitgemaakt, uit de strijd gehaald.

Hitler bleef twee maanden in een ziekenhuis bij Berlijn. Terwijl zijn regiment in de modder lag, bekeek hij de architectuur en musea van Berlijn, waar hij nog niet eerder geweest was. Daarna bleef hij tot maart 1917 in München. De oorlogsmoeheid van de bevolking ergerde hem. Bovendien was hij onder gewone burgers weer de nietsnut die hij voor de oorlog was geweest. Hij smeekte om terug te mogen naar zijn oude regiment en zijn kameraden van weleer. Dat mocht.

Eind 1917, nadat Rusland en Italië de oorlog hadden gestaakt, verheugde Hitler zich op de aanstaande overwinning. Maar het Duitse voorjaarsoffensief kostte tussen maart en juli 1918 de levens van 800.000 soldaten, van wie er 482 tot Hitlers regiment behoorden. Als helper van zijn officieren liep Hitler op 4 augustus 1918 tegen zijn tweede onderscheiding aan, het IJzeren Kruis 1e Klasse, dat hem werd verleend op voorspraak van adjudant Hugo Gutmann, een Joodse officier.

Twee maanden later werd Hitler met andere koeriers slachtoffer van mosterdgas. Hij raakte verblind, maar in de kliniek waarin hij na aankomst in Pasewalk, ten noordoosten van Berlijn, werd verpleegd kwam hij niet terecht op de oogheelkundige afdeling. Hij werd verpleegd op de afdeling Psychiatrie, wegens oorlogshysterie. In Mein Kampf schreef hij alleen dat het weer zwart werd voor zijn ogen toen hij van de wapenstilstand hoorde. Hij wankelde terug naar de slaapzaal, drukte zijn hoofd in deken en kussen, en huilde voluit, voor het eerst ‘sinds den dag, dat ik aan het graf van mijn moeder had gestaan’.

In Mein Kampf schrijft Hitler dat hij daar en toen besloot politicus te worden. Keizer Wilhelm II, de marxisten en de Joden zouden het Duitse leger hebben verraden. Hij schreef ook dat hij eind november 1918 naar München ging, naar het depotbataljon van zijn regiment. Toen hij daar merkte dat de socialistische ‘soldatenraden’ van de Joods-socialistische politicus Kurt Eisner de macht hadden overgenomen vertrok hij zo snel mogelijk, omdat het hem tegen de borst stuitte.

Hitler bleef in München en sloot zich juist aan bij de radenrepubliek, die hij in Mein Kampf later als verwerpelijke ‘Jodenheerschappij’ zou wegzetten. Hij liet zich kiezen in de raad van zijn bataljon. Op filmbeelden van de begrafenis van de vermoorde Eisner op 26 februari 1919 is te zien hoe Hitler met enkele andere mannen uit zijn bataljon achter de baar aan liep met twee armbanden om: een zwarte rouwband en een rode band in de kleur van de socialistische revolutie. Nadat de Sovjetrepubliek was uitgeroepen, was Hitler opnieuw verkiesbaar, en werd hij de plaatsvervangend bataljonsvertegenwoordiger die het contact onderhield met het ministerie van Propaganda van de nieuwe socialistische regering.

Tot Hitler op 12 september 1919 zijn eerste vergadering van de marginale Deutsche Arbeiter Partei bijwoonde, lag zijn politieke toekomst open. Dat werd zijn nieuwe tehuis. Hij probeerde zo veel mogelijk mannen uit zijn vroegere hoofdkwartier te rekruteren voor zijn nieuwe partij, waarin hij als een komeet omhoogschoot. Maar de meeste veteranen gingen hem uit de weg, omdat zij in hem het Etappenschwein van vroeger zagen. Later werden wel de meeste naaste kameraden uit het hoofdkwartier van het regiment lid van Hitlers politieke partij, maar van het regiment als geheel werd meer dan 80 procent nooit ofte nimmer partijlid.

Zij geneerden zich daar niet eens voor. In de herfst van 1934 organiseerde de nazipropagandamachine een grote reünie van Hitlers regiment. Omdat zoals verwacht de opkomst van regimentsleden laag was, marcheerden er allerlei andere mensen als figuranten mee, tot postbodes aan toe. De partijkrant maakte er niettemin iets moois van en benadrukte opnieuw dat Hitler als gewone soldaat uit de rangen van zijn regiment omhoog was gekomen om Duitsland te redden.

Hitler zelf bleef voor de zekerheid thuis, want hij durfde zijn regimentsleden niet onder ogen te komen. Een veteranenvrouw schreef een dag later: ‘Ik hoop dat spoedig de dag zal aanbreken dat Hitler bij zijn kameraden kan zijn. Mijn hart bloedt dat er nog steeds kameraden zijn wie het ontbreekt aan de heiligste en innerlijke overtuiging dat Hitler de toekomst heeft. Dat is de reden dat Hitler niet [aan de reünie] kan deelnemen. Ik begrijp dit volledig, hoewel ik maar een vrouw ben.’

Meer weten?
Dit artikel is gebaseerd op Thomas Webers Hitler’s First War. Adolf Hitler, The Men of the List Regiment, and the First World War (2010). De moeite waard zijn ook Ian Kershaw, Hitler. De biografie (2008) en Richard Overy, Dictators. Hitlers Duitsland en Stalins Rusland (2005).
De citaten uit Mein Kampf zijn ontleend aan de geautoriseerde Nederlandse vertaling door Steven Barends (1939).


Historisch Nieuwsblad, http://www.veenmagazines.nl/00/hn/nl/154/artikel/print/27102/Hitler:_een_waardeloze_soldaat.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:50    Onderwerp: Reageer met quote

Rudolf Steiner: Gedichten, spreuken, meditaties

(...) Een ander motief dat steeds weer terugkomt, is dat van het overschrijden van de beperkingen van ruimte en tijd, zoals in de spreuk van 12 maart 1915:

"De dingen in de wijde ruimten
spreken tot de zinnen van de mensen,
zij veranderen in de loop der tijd.
Zichzelf wekkend
ontwaakt de mensenziel,
niet ingeperkt door ruimte,
noch verdoold in tijdsverloop,
in het stromende worden der eeuwigheid!"

Wát? http://www.christofoor.nl/srsv/v504gedi.pdf
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:54    Onderwerp: Reageer met quote

HUGO BALL: “Dada Fragments” (1916-17)

March 12, 1916—Introduce symmetries and rhythms instead of principles. Contradict the existing world orders...
What we are celebrating is at once a buffoonery and a requiem mass…

http://www.mariabuszek.com/kcai/DadaSurrealism/DadaSurrReadings/BallFrgmnts.pdf
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:56    Onderwerp: Reageer met quote

Keith Jack diary, Mar 12, 1916, Mt Erebus erupting


Drawings by Jack of Mt Erebus erupting

He described the eruption: "12 March 1916 Erebus eruption looking NE 9pm. At 11pm plume had acquired gradual slope – current from SSE to NNW and level. Wind mainly N changing to E through NNE (I think)"

http://www.cv.vic.gov.au/stories/the-ross-sea-party/5609/keith-jack-diary-mar-12-1916-mt-erebus-erupting/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 21:58    Onderwerp: Reageer met quote

Diary of EW Manifold - WWI

Edward Walford Manifold was born on 28th April 1892 and grew up in the Western District of Victoria. He travelled to England to join the Royal Field Artillery when World War I broke out.

Diary Entry - 11th and 12th March, 1916 - Nothing of interest happened on the 11th. On Sunday, we gave a large dinner party. The guests were Colonel Kerwin, Major Powell, Waldren, Barham, Luiller. All day it was expected that Kellagher had to go to the 9th as captain – in fact, he had reported — but at dinner Luiller announced that he was to be captain of the 48th, which cheered him up immensely. The evening ended about one am.

http://ewmanifold.blogspot.com/2011/03/diary-entry-11th-and-12th-march-1916.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:00    Onderwerp: Reageer met quote

Guide Book of New Orleans, Week of March 12 1916



Digitaal bladeren op http://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Guide_Book_of_New_Orleans,_Week_of_March_12_1916
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:12    Onderwerp: Reageer met quote

Belgische militaire begraafplaats: Adinkerke

In Adinkerke werden heel wat geallieerde troepen gekantonneerd. In het dorp waren ook verscheidene medische posten geïnstalleerd, waarvan de bekendste het militair veldhospitaal in het domein Cabour was. De industrieel Cabourg (sic) uit Rijsel had het duinengebied aan het begin van de 20ste aangekocht van de staat. Hij liet binnen dit domein een landhuis bouwen. Vandaag de dag is domein Cabour een natuurgebied en waterwinningsgebied geworden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd binnen dit domein, behalve pompinstallaties voor drinkwater, een militair veldhospitaal opgericht, als tegenhanger van het veldhospitaal L'Océan van het Rode Kruis die door Dr. Depage was opgericht in De Panne. Het Cabour-hospitaal stond o.l.v. Dr. Derache en Dr. Nolf. Het hospitaal was actief tussen april 1915 en februari 1920. Van 26 april 1915 tot 12 maart 1917 werd er een chirurgische ingreep uitgevoerd op 2652 militairen. Tussen 12 maart 1917 tot 17 februari 1920 werden 8246 mannen behandeld, waaronder slachtoffers van gasaanvallen.

Lees verder op http://inventaris.vioe.be/woi/relict/487
Zie ook http://inventaris.vioe.be/woi/relict/1469
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 11 Mrt 2011 22:18, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:15    Onderwerp: Reageer met quote

Military aircraft crashes in the south west Midlands - 1917

12/03/1917 RE8 D4810 was being collected from Radford aerodrome, to be delivered to 37 Reserve Squadron. It crashed at Tannery Farm, after spinning. 2/Lt D Stross and 2/AM A. W. Giles were both killed. Stross had been attached to the Machine Gun Corps and the Royal Field Artillery. He left a wife and child at 53 Grange Avenue, Chapeltown Road, Leeds and his parents lived at West Hampstead. His brother was Maurice Stross, Oak Bank, Harehills Lane, Leeds. Giles left a wife and a one year old child at Kelsall, St Anne’s Road, Headington, Oxford. He was a carpenter and joiner by trade and had transferred from the Devon Regiment. His brother-in-law was Henry Meadows, of Yarnton Manor near Oxford.

http://www.aviationarchaeology.org.uk/marg/crashes1917.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:16    Onderwerp: Reageer met quote

Knight, Ronald Victor - Obituary

Knight, R.V., Flight Sub-Lieut. Educated at Bedford Grammar School, where he was captain of the school Rugby XV. And while still at school played for the East Midlands. While in his teens he was reserve three-quarter for England. He entered Guy's as a Dental Student in May, 1914. On the outbreak of war he joined up and was granted a commission in the London Rifle Brigade, serving in France for over a year. He subsequently joined the R.N.A.S. He was killed in a flying accident on March 12th, 1917.

http://kingscollections.org/warmemorials/guys-hospital/memorials/knight-ronald-victor
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:29    Onderwerp: Reageer met quote

GEMEENTE BOOM


Bereiding van de volkssoep in de zinkfabriek

(...) Vanaf 12 maart 1917 richtte het gemeentebestuur de "Volkssoep" in. De soep werd bereid onder de kantoren van het gemeentehuis en later in de zinkfabriek.

Aan iedere ondersteunde werd 75 centiliter soep per dag toegekend tegen de prijs van 10 centiemen. Op dat ogenblik waren er 9.000 ondersteunden! (...)

http://www.tenboome.webruimtehosting.net/tenboome/paginas/hondenfretters.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:30    Onderwerp: Reageer met quote

Letter from Karl Abraham to Sigmund Freud, March 12, 1918

Allenstein
12 March 1918

Dear Professor,
A few days ago I heard from Sachs that at the moment you have the joy of seeing all three sons home on leave. Certainly this time, however short it might be, has had a favourable effect on your mood. May a quick end to the war enable them to come home altogether, so that they can rest on their well-deserved laurels! I often think how hard it must have been for you and your wife to bear such worries for all these years. How are your two sons-in-law? (...)

http://www.pep-web.org/document.php?id=zbk.052.0373a
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:34    Onderwerp: Reageer met quote

Meierijsche Courant, Dinsdag 12 Maart 1918.

Valkenswaard. Tusschen alhier en Dommelen waren verschillende telefoondraden stuk gemaakt. Van de daders geen spoor.

http://www.shgv.nl/KrantenArtikelen/1918.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:38    Onderwerp: Reageer met quote

Marie Elisabeth Belpaire en Koningin Elisabeth: een briefwisseling (1917-1919)
Katrien François

(...) Belpaire klaagt meermaals over de wantoestanden aan het Belgische front en de Noord-Franse strafkampen. Ze haalt daarbij scherp uit naar het spionagesysteem van de veiligheidsdienst om Vlamingen in het leger op hun vaderlandsgevoel te betrappen, met als resultaat dat respectabele soldaten opgesloten werden, het vertrouwen in de chefs zoek raakte en de geest aan het front verslechterde. In een brief van 16 augustus 1918 vraagt Belpaire aan Elisabeth er bij haar man op aan te dringen dat een ,,andere politiek'' gehandhaafd wordt. Belpaire neemt meer dan eens de kans te baat om de koningin over de acuutheid van de Vlaamse kwestie te informeren. Ze rekent in deze sterk op Elisabeth, die ze in een ongedateerde brief uitvoerig over de zaak informeert (dd maart of april 1918 ?). Op 12 maart is ze ervan overtuigd met de koningin haar zorgen te kunnen delen omtrent een ,,vitale" kwestie zoals de Vlaamse Beweging. En wie weet, ,,cela m'aidera peut-être à voir clair moi-même dans ce problème."

(...) Doorheen de hele briefwisseling van 1918 kronkelt een bijna mateloze adoratie voor de koningin. Van meet af aan steekt Belpaire haar erkentelijkheid en bewondering voor Elisabeth niet onder stoelen of banken. Reeds in een brief van 12 maart 1918 onthult ze haar houding tegenover het vorstenpaar: ,,Vraiment il faut approcher Vos Majestés de près pour apprécier toutes les ingéniosités de leur bonté. Le public admire de loin l'héroïsme, le dévouement du Roi et de la Reine, mais c'est un sentiment plus profond qu'on épreuve lorsqu'on a le bonheur de s'entretenir avec eux. C'est là une des plus douces consolations /…/ et j'en bénis Dieu, comme je le bénis d'avoir accordé à la Belgique de si exceptionnels Souverains.''

Helemaal te lezen op http://www.wo1.be/ned/geschiedenis/gastbijdragen/KatrienFrancois.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:48    Onderwerp: Reageer met quote

Dorp Buitenpost (Oost-Friesland): het lijk van Fogelsangh-state

12 maart 1919 - Buitenpost - Een droeve stoet trok de vorige week de aandacht van ingezetenen uit Buitenpost. De huisknecht van mevrouw douarière van Heemstra te Veenklooster vervoerde namelijk per hondenkar het leek van een ouden afgeleefde grijsaard, gekleed in een bruine jas. De kleine kar, die zich langzaam voortbewoog en nog al vrij wat hotste, was niet in staat het lijk, dat door een beddelaken was bedekt, aan het oog der voorbijgangers te ontrekken, tenminste het hoofd, dat menigen stoot moest verduren, stak gedeeltelijk van onder het doodskleed vandaan. Dit laatste was dan ook de oorzaak, dat het getal volgelingen onder het voorbijrijden groeide tot een groote schare. Op de vraag, wie de doode was en waar hij heengevoerd zou worden, antwoordde de geleider der kar, dat het lijk door arbeiders in een vijver van het bosch te Veenklooster was gevonden en thans door hem naar het gemeentehuis te Buitenpost zou worden gebracht. Waarschijnlijk had de oude stumperd zich moedwillig door verdrinking van het leven beroofd, velen, waaronder, per fiets, bleven den droeven stoet volgen. Ze waren zeer onder de indruk van dit tragisch sterfgeval, dat spoedig als een lopend vuurtje zich door het geheele dorp verspreidde en weldra nog meer nieuwsgierigen op de been lokte.

Ter bestemder plaatse aangekomen hield evenwel het voertuig niet stil voor het gemeentehuis, maar reed door in de richting van de openbare school. De geleider werd opmerkzaam gemaakt op zijn vergissing, maar antwoordde daar eerst een boodschap te moeten verrichten. De stoet hield stil en meteen werd het doek opgelicht dat den doode bedekte. En wat bleek nu? De doode was niemand anders dan Carl. Liebknecht... de Heremiet uit het Veenkloostebosch met scheuren en gaten in zijn hoofd, alsof dit met slagzwaard en geweerkolf was bewerkt, en welke op boven omschreven wijze in staatsie, niet naar zijn laatste rustplaats, maar naar den chirurgijn Wegman gebracht werd, om voor het aanstaande zomerseizoen heelkundig te worden behandeld.

Dat de omstanders leelijk op hun lange neus keken en allerlei min lieflijke verwenschingen bromden aan het adres van ‘Piet’ den huisknecht, tevens een onvervalschte Nimrodszoon, behoeft geen nader betoog. Piet had ze eerlijk in het ootje genomen.

Kollumer Courant, http://www.binnenbuitenpost.nl/buitenpost/geschiedenis/lijkfogelsanghstate.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:49    Onderwerp: Reageer met quote

‘Studentenweerbaarheden draagvlak voor defensie’

Studentenweerbaarheden dragen bij aan de werving van academici voor het leger, schreef minister Kamp vorige maand in antwoord op kamervragen van PVDA Tweede-Kamerlid Frans Timmermans over het nut en de kosten van de studentenschietverenigingen.

De studentenschietclubs ‘creëren draagvlak voor Defensie onder studenten’ en dragen bij aan de werving van academisch opgeleid personeel, ‘zeker sinds de dienstplicht is opgeschort’, aldus de minister. Defensie kan ze daarnaast ceremonieel inzetten bij gelegenheden als Prinsjesdag en staatsbegrafenissen. Zij zullen niet voor andere defensietaken worden ingezet.

Defensie betaalt de kosten, ‘afhankelijk van het aantal leden van de studentenweerbaarheden en bedragen maximaal 10.000 euro per jaar’. De weerbaarheden oefenen ‘gemiddeld twee maal per jaar’. Pro Patria, de Leidse weerbaarheid, zit overigens boven dat gemiddelde, met tweemaandelijkse oefeningen. Andere civiele schietclubs, zoals die van de Koninklijke Nederlandse Schutters Associatie, betalen wel zelf voor de schietfaciliteiten.

Kamerlid Timmermans wilde weten welk maatschappelijk nut de weerbaarheden dienen ‘anders dan het in stand houden van een zekere traditie en het bieden van vertier voor leden van studentenverenigingen’. Verder vroeg hij de minister of de belastingbetaler voor de kosten opdraait. Hij stelde die vragen naar aanleiding van een reportage in Mare over de jaarlijkse Prins Bernhard Weerbaarheden Trofee - een schietwedstrijd van de studentenweerbaarheden op Infanterie Schietkamp de Harskamp.

Timmermans vroeg de minister ook of hij het nodig vond dat de studenten beschikken over schietvaardigheid. Daar gaat de minister niet op in. Wel wijst hij op de traditionele band tussen Defensie en de studentenweerbaarheden, die sinds de negentiende eeuw bestaat, en noemt hij het Koninklijk besluit van 12 maart 1919. Het rijk kan ondersteuning geven, staat daar, aan ‘verenigingen, die gelegenheid geven om het schieten met handvuurwapens te beoefenen’. (AvV)

Mare 17, 18 januari 2007; http://www.mareonline.nl/0607/17/0502.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Mrt 2011 22:55    Onderwerp: Reageer met quote

Influenza pandemic: Hawaii

While mortality and morbidity rates are often impossible to calculate, Hawaii does not appear to have suffered tremendously from the pandemic. In Honolulu, reports sent to the PHS indicate that thirty-two people had died in the city from influenza and sixteen of the city’s residents had died of pneumonia, a related complication, during January. On March 12, 1919, a letter from Chief Quarantine Officer to the Surgeon General stated “that for the week ended March 1st, there were 125 cases of influenza and 20 deaths in the City and County of Honolulu. Influenza was the cause of death in seven of the cases, while the remaining 13 were due to a complicating pneumonia.”

http://1918.pandemicflu.gov/your_state/hawaii.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:10    Onderwerp: Reageer met quote

HANSARD → 12 March 1919 → Commons Sitting → ROYAL NAVY.

BATTLE OF JUTLAND
.

Sir C. KINLOCH-COOKE asked the First Lord of the Admiralty whether the Hon. Barry Bingham, captain of His Majesty's ship "Nestor," brought to the notice of the Admiralty the circumstances under which the late Lieutenant Maurice J. Bethel met his death at the Battle of Jutland; whether the Admiralty were informed that this gallant young officer, when his ship was sinking and had been deserted, and was being hit by salvo after salvo, elected to stay on board so that he might attend to a dying signalman, thereby sacrificing his life; whether the only recognition of this gallant deed was the publicity of the death of the officer in the "London Gazette" as mentioned in dispatches; will he say, if it was not considered possible to make the posthumous award of the Victoria Cross in this case, why no official statement has been allowed to appear regarding this heroic deed; and will he say whether, if that is the practice of the Admiralty, he will consider the advisability of making a change in a practice which should long since have become obsolete?

Or. MACNAMARA The answers to the first and second parts of the question are in the affirmative. With reference to the second part, this information was not brought to the Admiralty's notice in the commanding officer's original dispatch, but was subsequently brought to their notice by the commanding officer on his return from imprisonment in Germany. The answer to the third part of the question is also in the affirmative. The rule against the posthumous award of honours prohibited the award of any other honour than the Victoria Cross, and the Board did not consider that his conduct, gallant as it was, reached the high standard for which the Victoria Cross is awarded. As regards the fourth and fifth parts of the question, it is, I am advised, not practicable to publish in the "Gazette" descriptions of the services for which all officers and men are mentioned in dispatches.

Sir C. KINLOCH-COOKE If this commander had not been taken prisoner and taken over to Germany, would it not have been possible for him to have reported to the Admiralty the gallant action of this, young man?

Dr. MACNAMARA He would have reported earlier, no doubt, but whether that would have affected the decision of the Board that this officer's conduct, gallant as it was, did not reach the high level required for the award of the Victoria Cross I cannot say.

Sir C. KINLOCH-COOKE Does he mean to inform the House that if this gallant action had been brought to the notice of the Admiralty before the man died no action would have been taken?

Dr. MACNAMARA No, I do not say that. I am here dealing with the only honour which it is possible to award posthumously. As to what would have happened if the report had reached us before he died, I cannot say.

Sir C. KINLOCH-COOKE If it were impossible for the report to have reached the Admiralty before the officer died, will not the Admiralty consider it on that basis?

Dr. MACNAMARA That raises this point, that you cannot award any posthumous honour except the Victoria Cross.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1919/mar/12/battle-of-jutland
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:14    Onderwerp: Reageer met quote

Opposition to post-war employment of married women

Letter from the local Trades Council and Labour Party to the Liquor Control Board in Carlisle, 12 March 1919.

The end of the war in November created a furious backlash against the employment of women on 'men's work' in Britain. Married women were given particularly short shrift. This letter concerns complaints made by members of the local Trades Council and Labour Party in Carlisle about the continued employment of married women in the liquor trade. In Britain's straitened post-war economic situation, with unemployment and labour unrest rife, this practice was viewed with discomfort even on the political left - which tended to emphasise the primacy of a woman's maternal role after 1918.

Transcript:

Dear Sir,
EMPLOYMENT OF MARRIED WOMEN.
During a discussion at the last meeting of my General Committee, in connection with the unemployment question, it was alleged by one or two of the delegates that the Liquor Control Board were continuing to employ married women whose husbands were in receipt of a living wage, and I was requested to bring the matter to your notice. My Committee feel that, at a time like the present when there are such large numbers of men and women unable to obtain a livelihood, an effort should be made to do everything possible to absorb those who are now practically destitute as a result of the government decision to withdraw the Out of Work Donation.
Perhaps you will kindly bring the matter before your Advisory Committee and kindly let me hear from you in course.
Yours faithfully,
(signature) Thos. F. Thompson
Hon. Secretary.

http://www.nationalarchives.gov.uk/pathways/firstworldwar/document_packs/p_carlisle.htm &
http://www.nationalarchives.gov.uk/pathways/firstworldwar/transcripts/doc_pacs/carlisle.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:19    Onderwerp: Reageer met quote

T. E. Lawrence Society - The international Society for everyone with an interest in the life of T. E. Lawrence

12 MARCH 1917

“I lay down under the rocks and rested. My body was very sore with headache and high fever, the accompaniments of a sharp attack of dysentery which had troubled me along the march and had laid me out twice that day in short fainting fits, when the more difficult parts of the climb had asked too much of my strength …

“… while I was lying near the rocks a shot was fired.”


Events of 12 March 1917 as recounted by T. E. Lawrence in Seven Pillars of Wisdom (1926).

Lawrence’s journey to Wadi Ais proved hard going when he was
beset by attacks of dysentery, malaria and boils. There was also much quarrelling among his Arab travelling companions – an odd lot thrown together in haste by the urgency of Clayton’s orders.

Overnight at Wadi Kitan, the eruption of tensions between the Arabs would result in one of the most terrible experiences in his life.

http://www.telsociety.org.uk/12-march-1917/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:22    Onderwerp: Reageer met quote

12th March 1917 - The Pavlovsky Regiment Mutiny.

As promised yesterday, I have begun to translate from Russian into English the story of the Pavlovsky Grenadier Guards Regiment in the last days of the Romanov Empire. As the day goes on I will be adding to the post but here's a quick summary for now.

My confusion in finding the correct details of the mutiny is due to that Russia uses the Cyrillic Alphabet. Because of the many technical restrictions in computing and also because of the unavailability of Cyrillic keyboards abroad, Russian is often transliterated using the Latin alphabet. This often leads to mispronunciation.

The history of the Imperial Guard (Pavlovsky/Preobrazhensky Regiment) is well documented right up until the Tsars abdication and one well worth reading especially the Napoleonic Wars.

Napoleon while reviewing Tzar's Guards in 1807. once said:

"I was surprised at the precision and assurance of this infantry, so well disciplined and of such extraordinary firmness would be the first in the world if, to these qualities, it united a little of the electric enthusiasm of the French (infantry)."

The Russian Imperial Guard was founded to replace the Streltsy which was considered too politically unreliable by Czar Peter the Great. He started with 50 close friends he had known since his youth and followed closely the example of the Prussians and so the Russian force was often known as the Leib Guard and all members had the title of "Life Guard" attached to their ranks. Throughout the life of the Russian Empire the Leib Guard distinguished itself in many battles in many wars across Europe alongside their first duty of protecting the life of the Czar of all the Russias.

Early on the Leib Guard was known more for parade ground precision and as a way to prepare Russian nobles for military command in combat units. They remained behind, for example, drilling in the squares of St Petersburg while other Russians units fought in the Seven Years War. Aristocrats traditionally predominated in the Leib Guard although it was open to all levels of society. Czar Paul enforced stricter guidelines on the Guard and his son, Czar Alexander, took them into the field as a front-line unit. During the Napoleonic Wars they really gained their reputation as an elite fighting force in the Imperial Russian Army. They performed heroically, for example, at the epic battle of Borodino. After the battle of Austerlitz, though it was a defeat, no one would ever again think of the Leib Guard as parade ground troops.

Every regiment of the Leib Guard had a Romanov as honorary colonel-in-chief and was a common sight on battlefields throughout Europe with the Russian military.

In 1905 it was troops of the Leib Guard who fired what many consider the first shots of the Russian Revolution when they killed 96 out of a crowd of 80,000 protestors at the Winter Palace.

The Pavlovsky Regiment

Tzarina Catherine the Great gave Paul the estates of Pavlovsk and Gatchino. In 1782 he began to build up his own infantry troops, described as the Gatchina Corps.

The end of the Guard came in World War I in which, as happened in virtually every other army involved, this elite corps of troops was decimated in massive frontal attacks against storms of German and Austrian machine gun fire.

The Russian Revolution hit hard in February 1917 and, unfortunately, the Leib Guard was not immune. The Pavlovsky Regiment mutinied and had a shoot out with Russian police forces and thereafter one guard regiment after another mutinied as well to join the forces of the revolution.

The remaining regiments of the Palace Grenadiers of the Moscow Regiment were the last to remain loyal to the Czar and when Nicholas II ordered them to leave the Winter Palace so as not to make it a potential battleground the unit simply *dissolved on its own and not long thereafter Czar Nicholas II abdicated and the ancient Russian Empire came to an end.

*Disbanded in December 1917 by Alexander Kutepov, its last commander.

Interessante FB-pagina... https://www.facebook.com/TheGreatWar191418/posts/1014173062048278:0
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:23    Onderwerp: Reageer met quote

HM Submarine E49: 12 March 1917

HM Submarine E49 was built by Swan Hunter and commissioned on 14 December 1916. She was mined off the Shetland Isles on 12 March 1917 in a minefield laid by the Uboat UC 76 two days earlier. There were no survivors. This community remembers those who died.

Lees verder op https://livesofthefirstworldwar.org/community/6236
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:42    Onderwerp: Reageer met quote

Worcestershire in WWI - 12th March 1917

A Sinai Yeomanry Memorial: A Worcester officer now in Sinai, writing home, says: Last week I made a pilgrimage to the place where our Yeomanry were killed. There’s a good solid wooden cross on the hill with an inscription. All round the country is finer than here, many palm groves and millions of small wild flowers. There were three of us. We left here at six in the morning and got back in the evening.

http://www.ww1worcestershire.co.uk/key-dates/1917/03/start-of-the-first-revolution-in-russia/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:45    Onderwerp: Reageer met quote

Percy Toplis @ 11 Mrt 2011 22:16 schreef:
Knight, Ronald Victor - Obituary


Ook hier: http://www.wellscathedralschool.co.uk/oldwellensian/index.php/chairman-s-blog/391-lieut-r-v-knight-killed-12-march-1917
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:49    Onderwerp: Reageer met quote

V. I. Lenin - The Revolution in Russia and the Tasks of the Workers of All Countries - Written on March 12 (25), 1917

Comrade workers,

The prediction of the socialists who have remained faithful to socialism and have not succumbed to the savage and beastly war hysteria has proved correct. The first revolution, caused by the world-wide predatory war among the capitalists of various countries, has broken out. The imperialist war, that is, a war for the capitalist division of spoils, for the strangling of weak nations, has begun to turn into civil war, that is, a war of the workers against the capitalists, of the toilers and the oppressed against their oppressors, against tsars and kings, landowners and capitalists, a war for mankind’s complete liberation from wars, from poverty of the masses, from oppression of man by man!

To the Russian workers has fallen the honour and the good fortune of being the first to start the revolution—the great and only legitimate and just war, the war of the oppressed against the oppressors.

The St. Petersburg workers have vanquished the tsarist monarchy. Having started the uprising unarmed in face of machine-guns, in their heroic struggle against the police and the tsar’s armies, the workers won over the majority of the soldiers of the St. Petersburg garrison. The same thing occurred in Moscow and in other cities. Abandoned by his armies, the tsar had to capitulate: he signed an abdication on behalf of himself and his son. He suggested that the throne be transferred to his brother Mikhail.

Owing to the great rapidity of the revolution, the direct assistance of the Anglo-French capitalists, insufficient class-consciousness of the mass of the workers and the people in St. Petersburg, the organisation and preparedness of the Russian landowners and capitalists, they succeeded in seizing power. The key posts, the premiership and the Ministries of the Interior and War, in the new Russian government, the “Provisional Government”, have gone to Lvov and Guchkov, the Octobrists who had done their best to help Nicholas the Bloody and Stolypin the Hangman crush the Revolution of 1905, shoot down and hang workers and peasants fighting for land and freedom. The less important ministerial posts have gone to the Cadets: Foreign Affairs to Milyukov, Education to Manuilov, Agriculture to Shingaryov. One quite insignificant post, that of Minister of Justice, has gone to the glib-tongued Trudovik Kerensky, whom the capitalists need-to pacify the people with empty promises, fool them with high-sounding phrases, reconcile them to the government of landlords and capitalists who, in union with the capitalists of England and France, want to continue the predatory war, a war for the seizure of Armenia, Constantinople, Galicia, a war to enable the Anglo-French capitalists to retain the spammer they have taken from the German capitalists (all Germany’s African colonies), and, at the same time, recover the spoils seized by the German capitalist robbers (part of France, Belgium, Serbia, Rumania, etc.).

The workers could not, of course, trust such a government. They had overthrown the tsarist monarchy in their fight for peace, bread and freedom. They immediately saw why Guchkov, Milyukov and Co. succeeded in wresting victory from the hands of the working people. The reason was that the Russian landlords and capitalists were well prepared and organised; that they had on their side the power of capital, the wealth both of the Russian capitalists and of the richest capitalists in the world, the English and the French. The workers realised from the very start that in order to fight for peace, bread, and freedom, the labouring classes, the workers, soldiers and peasants, must organise, close their ranks, unite independently of the capitalists and against the capitalists.

Thus the St. Petersburg workers, having overthrown the tsarist monarchy, immediately set up their own organisation, the Soviet of Workers’ Deputies, immediately proceeded to strengthen and extend it, to organise independent Soviets of Workers’ and Soldiers’ Deputies. Only a few days after the revolution, the St. Petersburg Soviet of Workers and Soldiers’ Deputies comprised over 1,500 deputies of workers and peasants dressed in soldier’s uniform. It enjoyed such wide confidence among the railway workers and the entire mass of the labouring population that it began to develop into a real peoples government.

And even the most faithful friends and patrons of Guchkov-Milyukov, even the most faithful watchdogs of Anglo-French predatory capital, the staff correspondent of the richest newspaper of the English capitalists, Robert Wilson of The Times, and the staff correspondent of the richest paper of the French capitalists, Charles Rivet of Le Temps, even they, while hurling curses at the Soviet of Workers’ Deputies, have been obliged to admit that there are two governments in Russia. One—recognised by “everybody” (actually, by everybody among the wealthy), the landlord and capitalist government of the Guchkovs and the Milyukovs. The other—recognised by “nobody” (of the wealthy classes), the government of the workers and the peasants—the St. Petersburg Soviet of Workers’ and Soldiers’ Deputies that is trying to establish Soviets of Workers’ and Soviets of Peasants’ Deputies throughout Russia.

Let us see, now, what each of these two governments is saying and doing.

1. What is the landlord and capitalist government of Lvov-Guchkov-Milyukov doing?

It is handing out the most glowing promises right and left. It promises the Russian people the fullest freedom. It promises to convoke a national Constituent Assembly to determine Russia’s form of government. Kerensky and the Cadet leaders declare themselves in favour of a democratic republic. The Guchkovs-Milyukovs are unsurpassed masters of theatrical revolutionism. Their publicity machine is working at top speed. But what about their deeds?

While promising freedom, the new government actually negotiated with the tsar’s family, with the dynasty, with a view to restoring the monarchy. It invited Mikhail Romanov to become regent, that is, temporary tsar. The monarchy in Russia would have been restored, bad not the Guchkovs and the Milyukovs been stopped by the workers, who marched through the streets of St. Petersburg and inscribed on their banners: “Land and Freedom! Death to the Tyrants!”—who, together with the cavalry regiments, assembled on the square in front of the Duma and unfurled banners with the inscription: “Long Live Socialist Republics in All Countries!” Mikhail Romanov, the ally of the Guchkovs-Milyukovs, realised that in this situation it would be wiser to decline the offer, pending his election to the throne by the constituent assembly, and Russia has—temporarily—remained a republic.

The government did not deprive the former tsar of his freedom. The workers compelled his arrest. The government wanted to hand over the command of the army to Nikolai Nikolayevich Romanov. The workers forced his removal. Obviously, were there no Soviet of Workers’ and Soldiers’ Deputies, the landlords, the Lvovs-Guchkovs, would come to terms with a Romanov or with some other landowner.

In its manifesto to the people and in Milyukov’s telegram to all Russian representatives abroad, the government declared that it would abide by all the international treaties entered into by Russia. These treaties had been concluded by the deposed tsar. The government does not dare to publish them—first, because it is bound hand and foot by Russian, English and French capital; second, because it fears that the people would tear the Guchkovs and the Milyukovs to pieces if they discovered that the capitalists were ready to sacrifice another five or ten million workers and peasants in order to win Constantinople, strangle Galicia, etc.

What, then, is the value of these promises of freedom, if the people are not allowed to know the truth about the treaties of the landowner tsar, for which the capitalists are prepared to shed more and more soldiers’ blood?

And what is the value of the promises of various freedoms, and even of a democratic republic, to a people threatened with famine, a people whom they wish to lead blind fold to the slaughter in order that the Russian, English, and French capitalists may rob the German capitalists?

At the same time the government of the Guchkovs and Milyukovs is suppressing by sheer force every attempt of the Russian workers to come to an understanding with their brothers, the workers of other countries: the government does not permit Pravda, which resumed publication in St. Petersburg after the revolution, the manifesto issued in St. Petersburg by the Central Committee of our Party, the Russian Social-Democratic Labour Party, or the proclamations of Duma Deputy Chkheidze and his group, to be sent abroad.

Workers and peasants! You can rest assured: you have been promised freedom—freedom for the dead, freedom for those who have died of hunger, who have been slaughtered in the war!

In none of its programmes has the new government said a single word about land for the peasants or higher wages for the workers. No date has as yet been set for convocation of the constituent assembly. No elections to the St. Petersburg City Council have as yet been appointed. The people’s militia is being placed under the supervision of rural and urban local government bodies which, in accordance with the Stolypin law, were elected only by capitalists and the richest landowners. Governors are being appointed from the landowning class—and this is “freedom”!

2. What is the government of the workers and peasants doing, and what should it do?...[1]

Notes
[1] The manuscript breaks off here.—Ed.

En dat is wél zo prettig... https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1917/mar/12b.htm#fwV23P354F01
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:56    Onderwerp: Reageer met quote

V. I. Lenin - Letters From Afar - FOURTH Letter: How To Achieve Peace

I have just (March 12/25) read in the Neue Zürcher Zeitung (No. 517 of March 24) the following telegraphic dispatch from Berlin:

“It is reported from Sweden that Maxim Gorky has sent the government and the Executive Committee greetings couched in enthusiastic terms. He greets the people’s victory over the lords of reaction and calls upon all Russia’s sons to help erect the edifice of the new Russian state. At the same time he urges the government to crown the cause of emancipation by concluding peace. It must not, he says, be peace at any price; Russia now has less reason than ever to strive for peace at any price. It must be a peace that will enable Russia to live in honour among the other nations of the earth. Mankind has shed much blood; the new government would render not only Russia, but all mankind, the greatest service if it succeeded in concluding an early peace.”

That is how Maxim Gorky’s letter is reported.

It is with deep chagrin that one reads this letter, impregnated through and through with stock philistine prejudices. The author of these lines has had many occasions, in meetings with Gorky in Capri, to warn and reproach him for his political mistakes. Gorky parried these reproaches with his inimitable charming smile and with the ingenuous remark: “I know I am a bad Marxist. And besides, we artists are all somewhat irresponsible.” It is not easy to argue against that.

There can be no doubt that Gorky’s is an enormous artistic talent which has been, and will be, of great benefit to the world proletarian movement.

But why should Gorky meddle in politics?

In my opinion, Gorky’s letter expresses prejudices that are exceedingly widespread not only among the petty bourgeoisie, but also among a section of the workers under its influence. All the energies of our Party, all the efforts of the class-conscious workers, must be concentrated on a persistent, persevering, all-round struggle against these prejudices.

The tsarist government began and waged the present war as an imperialist, predatory war to rob and strangle weak nations. The government of the Guchkovs and Milyukovs, which is a landlord and capitalist government, is forced to continue, and wants to continue, this very same kind of war. To urge that government to conclude a democratic peace is like preaching virtue to brothel keepers.

Let me explain what is meant.

What is imperialism?

In my Imperialism, the Highest Stage of Capitalism, the manuscript of which was delivered to the Parus Publishers some time before the revolution, was accepted by them and announced in the magazine Letopis,[3] I answered this question as follows:

“Imperialism is capitalism at that stage of development at which the dominance of monopolies and finance capital is established; in which the export of capital has acquired pronounced importance; in which the division of the world among the international trusts has begun; in which the division of all territories of the globe among the biggest capitalist powers has been completed” (Chapter VII of the above-mentioned book, the publication of which was announced in Letopis, when the censorship still existed, under the title: “Modern Capitalism”, by V. Ilyin).[1]

The whole thing hinges on the fact that capital has grown to huge dimensions. Associations of a small number of the biggest capitalists (cartels, syndicates, trusts) manipulate billions and divide the whole world among themselves. The world has been completely divided up. The war was brought on by the clash of the two most powerful groups of multimillionaires, Anglo-French and German, for the redivision of the world.

The Anglo-French group of capitalists wants first to rob Germany, deprive her of her colonies (nearly all of which have already been seized), and then to rob Turkey.

The German group of capitalists wants to seize Turkey for itself and to compensate itself for the loss of its colonies by seizing neighbouring small states (Belgium, Serbia, Rumania).

This is the real truth; it is being concealed by all sorts of bourgeois lies about a “liberating”, “national” war, a “war for right and justice”, and similar jingle with which the capitalists always fool the common people.

Russia is waging this war with foreign money. Russian capital is a partner of Anglo-French capital. Russia is waging the war in order to rob Armenia, Turkey, Galicia.

Guchkov, Lvov and Milyukov, our present ministers, are not chance comers. They are the representatives and leaders of the entire landlord and capitalist class. They are bound by the interests of capital. The capitalists can no more renounce their interests than a man can lift himself by his bootstraps.

Secondly, Guchkov-Milyukov and Co. are bound by Anglo-French capital. They have waged, and are still waging, the war with foreign money. They have borrowed billions, promising to pay hundreds of millions in interest every year, and to squeeze this tribute out of the Russian workers and Russian peasants.

Thirdly, Guchkov-Milyukov and Co. are bound to England, France, Italy, Japan and other groups of robber capitalists by direct treaties concerning the predatory aims of this war. These treaties were concluded by Tsar Nicholas II. Guchkov-Milyukov and Co. took advantage of the workers’ struggle against the tsarist monarchy to seize power, and they have confirmed the treaties concluded by the tsar.

This was done by the whole of the Guchkov-Milyukov government in a manifesto which the St. Petersburg Telegraph Agency circulated on March 7(20): “The government [of Guchkov and Milyukov] will faithfully abide by all the treaties that bind us with other powers,” says the manifesto. Milyukov, the new Minister for Foreign Affairs, said the same thing in his telegram of March 5 (18), 1917 to all Russian representatives abroad.

These are all secret treaties, and Milyukov and Co. refuse to make them public for two reasons: (1) they fear the people, who are opposed to the predatory war; (2) they are bound by Anglo-French capital which insists that the treaties remain secret. But every newspaper reader who has followed events knows that these treaties envisage the robbery of China by Japan; of Persia, Armenia, Turkey (especially Constantinople) and Galicia by Russia; of Albania by Italy; of Turkey and the German colonies by France and England, etc.

This is how things stand.

Hence, to urge the Guchkov-Milyukov government to conclude a speedy, honest, democratic and good-neighhourly peace is like the good village priest urging the landlords and the merchants to “walk in the way of God”, to love their neighbours and to turn the other cheek. The landlords and merchants listen to these sermons, continue to oppress and rob the people and praise the priest for his ability to console and pacify the “muzhiks”.

Exactly the same role is played—consciously or unconsciously—by all those who in the present imperialist war address pious peace appeals to the bourgeois governments. The bourgeois governments either refuse to listen to such appeals and even prohibit them, or they allow them to be made and assure all and sundry that they are only fighting to conclude the speediest and “justest” peace, and that all the blame lies with the enemy. Actually, talking peace to bourgeois governments turns out to be deception of the people.

The groups of capitalists who have drenched the world in blood for the sake of dividing territories, markets and concessions cannot conclude an “honourable” peace. They can conclude only a shameful peace, a peace based on the division of the spoils, on the partition of Turkey and the colonies.

Moreover, the Guchkov-Milyukov government is in general opposed to peace at the present moment, because the “only” “loot” it would get now would he Armenia and part of Galicia, whereas it also wants to get Constantinople and re gain from the Germans Poland, which tsarism has always so inhumanly and shamelessly oppressed. Further, the Guchkov Milyukov government is, in essence, only the agent of Anglo-French capital, which wants to retain the colonies it has wrested from Germany and, on top of that, compel Germany hand back Belgium and part of France. Anglo-French capital helped the Guchkovs and Milyukovs remove Nicholas II in order that they might help it to “vanquish” Germany.

What, then, is to be done?

To achieve peace (and still more to achieve a really democratic, a really honourable peace), it is necessary that political power be in the hands of the workers and poorest peasants, not the landlords and capitalists. The latter represent an insignificant minority of the population, and the capitalists, as everybody knows, are making fantastic profits out of the war.

The workers and poorest peasants are the vast majority of the population. They are not making profit out of the war; on the contrary, they are being reduced to ruin and starvation. They are bound neither by capital nor by the treaties between the predatory groups of capitalists; they can and sincerely want to end the war.

If political power in Russia were in the hands of the Soviets of Workers’, Soldiers’ and Peasants’ Deputies, these Soviets, and the All-Russia Soviet elected by them, could, and no doubt would, agree to carry out the peace programme which our Party (the Russian Social-Democratic Labour Party) outlined as early as October 13, 1915, in No. 47 of its Central Organ, Sotsial-Demokrat[2] (then published in Geneva because of the Draconic tsarist censorship).

This programme would probably be the following:

1) The All-Russia Soviet of Workers’, Soldiers’ and Peasants’ Deputies (or the St. Petersburg Soviet temporarily acting for it) would forthwith declare that it is not bound by any treaties concluded either by the tsarist monarchy or by the bourgeois governments.

2) It would forthwith publish all these treaties in order to hold up to public shame the predatory aims of the tsarist monarchy and of all the bourgeois governments without exception.

3) It would forthwith publicly call upon all the belligerent powers to conclude an immediate armistice.

4) It would immediately bring to the knowledge of all the people our, the workers’ and peasants peace terms:

liberation of all colonies;

liberation of all dependent, oppressed and unequal nations.

5) It would declare that it expects nothing good from the bourgeois governments and calls upon the workers of all countries to overthrow them and to transfer all political power to Soviets of Workers’ Deputies.

6) It would declare that the capitalist gentry themselves can repay the billions of debts contracted by the bourgeois governments to wage this criminal, predatory war, and that the workers and peasants refuse to recognise these debts. To pay the interest on these loans would mean paying the capitalists tribute for many years for having graciously allowed the workers to kill one another in order that the capitalists might divide the spoils.

Workers and peasants!—the Soviet of Workers’ Deputies would say—are you willing to pay these gentry, the capitalists, hundreds of millions of rubles every year for a war waged for the division of the African colonies, Turkey, etc.?

For these peace terms the Soviet of Workers’ Deputies would, in my opinion, agree to wage war against any bourgeois government and against all the bourgeois governments of the world, because this would really be a just war, be cause all the workers and toilers in all countries would work for its success.

The German worker now sees that the bellicose monarchy in Russia is being replaced by a bellicose republic, a republic of capitalists who want to continue the imperialist war, and who have confirmed the predatory treaties of the tsarist monarchy.

Judge for yourselves, can the German worker trust such a republic?

Judge for yourselves, can the war continue, can the capitalist domination continue on earth, if the Russian people, always sustained by the living memories of the great Revolution of 1905, win complete freedom and transfer all political power to the Soviets of Workers’ and Peasants’ Deputies?

N. Lenin

Zurich, March 12 (25), 1917

First published in the magazine The Communist International No. 3–4, 1924
Published according to the manuscript


Notes

[1] [PLACEHOLDER FOOTNOTE.] —Lenin
[2] [PLACEHOLDER FOOTNOTE.] —Lenin
[3] Imperialism, the Highest Stage of Capitalism was written in the first half of 1910, and on June 19 (July 2) was sent to Petrograd via Paris. It was to have been published by the Parus publishing house which, on Maxim Gorky s initiative, was putting out a series of popular surveys of West-European countries involved in the war. Lenin maintained contact with the publishers through the editor of the series, M. N. Pokrovsky. On September 29, 1916, Gorky wrote Pokrovsky in Paris that Lenin’s book was “really excellent” and would be put out in addition to the regular series. However, the Parus editors strongly objected to Lenin’s criticism of Kautsky’s renegade position and substantially altered the text, deleting all criticism of Kautsky’s theory of ultra-imperialism and distorting a number of Lenin’s formulations The book was finally published in mid–1917 with a preface by Lenin, dated April 26.
Parus (Sail) and Letopis (Annals)—the names of the publishing house and magazine founded by Gorky in Petrograd.
Letopis—a magazine of literature science and politics whose contributors included former Bolsheviks (the Machists V. A Bazarov and A. A. Bogdanov) and Mensheviks. Gorky was literary editor, and among the other prominent writers contributing to Letopis were Alexander Blok, Valeri Bryusov, Fyodor Gladkov, Sergei Yesenin, A. V. Lunacharsky, Vladimir Mayakovsky, Vyacheslav Shishkov and A. Chaplygin. Letopis appeared from December 1915 to December 1917. The Pares publishing house existed from 1915 through 1918.


https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1917/lfafar/fourth.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 10:58    Onderwerp: Reageer met quote

On 12 March 1917 Rodzianko, the President of the Duma, telegraphed the Tsar:

The situation is getting worse. Something has to be done immediately. Tomorrow is too late. The last hour has struck. The future of the country and the royal family is being decided.

https://www.sutori.com/item/march-1917-on-12-march-1917-rodzianko-the-president-of-the-duma-telegraphed-t
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:04    Onderwerp: Reageer met quote

Boy Cook SYDNEY CAWSEY - died 12 March 1917

Age: 13
Regiment/Service: Schooner “Reward” (Swansea) Mercantile Marine
Memorial: TOWER HILL MEMORIAL

I include him as one of the youngest deaths in the CWGC records. He did not face the enemy directly, did not fight at the front, but is still regarded as a victim ‘on active service’.

Sydney Cawsey was 13 year and nine months old (though CWGC has him as 14 years) when he worked as a cook on a merchant navy vessel during World War One. He was posthumously awarded a British War Medal and Mercantile Marine War Medal. He was among 10 other boys aged under 15 who served in the merchant navy during the Great War

The boat, which was mastered by his father John, would transport troops from Devon to Guernsey. The father and son were part of a crew transporting troops and coal from Falmouth in Devon to Guernsey when they came under heavy fire by a German UC-72 submarine. The deadly German UC-72 submarine downed 38 ships during the war using a deadly combination of torpedoes and mines.

His father, aged 39, was given a Torpedo badge Medal for other services.

http://eyewitnesstours.com/boy-cook-sydney-cawsey-died-12-march-1917/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:07    Onderwerp: Reageer met quote

12 March 1916 - First car to Birdsville

On 12 March 1916 a Model T Ford left Glenelg, with five adults, three children and a pile of luggage, bound for Birdsville. The driver was Joseph Kelly, an employee of Ford agents Duncan and Fraser, who undertook to drive the owner, Jack Gaffney, licensee of the Birdsville hotel, and his family, in the new vehicle up the notorious Birdsville track.

On the way to Beltana the party had to cope with washouts and creek crossings. Beyond Marree the going became even heavier, through trackless, deep sand. The ladies in their fashionable long coats began to look completely out of place. Further along the way, towards the Cooper Creek, the going was even rougher and strewn with stones. More sandhills had to be crossed, but at Mulka, due east of central Lake Eyre, a race meeting was being held, so the party had a short respite and attended the ball held in the evening.

More rough tracks, floodwaters and sandhills had to be negotiated. At one point a horse team from a nearby station pulled the car out of the Koonchera sandhills. Finally, after 1200 tortuous kilometres, they reached Birdsville. The only problem with the car was one puncture.

Lois Litchfield, Marree and the track beyond in black and white, 1983, pp. 54-55, (Excerpt from Stuart Nicol, Bullock Tracks and Bitumen , RAA, 1978.)

http://www.sahistorians.org.au/175/chronology/march/12-march-1916-first-car-to-birdsville.shtml
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:08    Onderwerp: Reageer met quote

ON THIS DATE IN THEIR OWN WORDS: ALEXEI ROMANOV – 12 MARCH, 1916

From 1916 diary of Alexei Romanov: 12 March. Got up early. Studied and took a walk. Had breakfast with Mama, O., T., M. and A. Took a walk in the afternoon. Titi was here. Went to tea at Mama’s and dinner. Had dinner at 6 o’cl. Went to bed early. It was raining.

http://www.theromanovfamily.com/date-words-alexei-romanov-12-march-1916/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:10    Onderwerp: Reageer met quote

12 March 1916 - Went for a walk

Haltwhistle Film Project, https://vimeo.com/258183152
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:12    Onderwerp: Reageer met quote

Letter and envelope 12th March 1916 from Private J Martin from the war zone, addressed to Mrs Crang 64 High St Ilfracombe and stamped 'censored'

https://ehive.com/collections/4574/objects/512211/letter-and-envelope-12th-march-1916-from-private-j-martin-from-the-war-zone-addressed-to-mrs-crang-
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:15    Onderwerp: Reageer met quote

Winona Rosalie ‘Jess’ Armstrong

Winona Rosalie Armstrong was born on 25 September 1893 in Sligo. She was Marcus and Rosalie’s third child and second daughter. Winona enjoyed dancing and social outings but was much more of a home-bird than her sister Ione. She enjoyed nothing better than a quiet evening by the fireside, sewing or reading. She was a good cook and had a natural instinct for nursing and caring for others. She was best known in the family for her great attachment to animals, particularly dogs. Although christened Winona, she was invariably known by all as Jess or Jessie. At the start of the war, she was living with her mother and two sisters in a boarding house at 14 Trinity Crescent, Folkestone.

Sunday 12 March - I stayed in bed all morning, as I had a horrid headache & sore throat. I was going to tea with the Stokes, but couldn’t find the house, so came back, Ione & the Balds went. Kitty came round after tea, & later Corp. Anderson came. He wanted to tell us about Mr Buchanan, he said that his last words were to send us messages. He must have suffered awful pain, & it was all from neglect. Anderson came down to the club with us, & I talked to him for a long time, he is awfully cut up about it. One of the men from the Manor House was down at the club. Anderson walked back with Muz & me, he thinks he is going to the front tomorrow, as there is no use waiting any longer, now that Mr Buchanan is dead.

http://longwaytotipperary.ul.ie/week-89/ & http://longwaytotipperary.ul.ie/armstrongs/jess-armstrong/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:17    Onderwerp: Reageer met quote

Enoggera and off to war

Many of the Dungarees were recruited into the 11th Reinforcements of the 25th Battalion. Others were given specialist roles in other battalions depending on their qualifications and work experience.

On Sunday 12 March 1916, prior to their departure from Brisbane, the 11th Reinforcements were taken on a boat trip to Redcliffe on the ‘Beaver’. They marched from Thompson’s Paddock at Enoggera to the train, and then to Central Station, marching down to the dock for the trip. Food and drink were provided by a range of local companies keen to show their support for the soldiers.

The exact date, ship and route of the men’s departure overseas were not publicised.

News was often spread by less official means, for example, Dungaree Sydney Marsh of Silkstone cabled his parents and they forwarded the news to ‘Queensland Times’ newspaper. Marsh indicated that the 11th reinforcements of the 25th Battalion had arrived in Egypt on 11 May 1916 and were expecting to head to the front in France soon.

An excerpt of Sydney Marsh’s (#4503) service records outlines his activities over the subsequent year. Sadly he did not live to see the first anniversary of his arrival in Egypt. He is buried in the Queant Road Cemetery, Buissy, France.

https://recreation.npsr.qld.gov.au/march-of-the-dungarees/?id=enoggera
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:20    Onderwerp: Reageer met quote

John Sherard Veasey, 12 March 1915 - Oundle School

John Sherard Veasey was the son of Mr and Mrs Charles Veasey of Langley, near Oxted in Surrey. He was born on 3rd December 1888 and was at school in Potters Bar and Gosport, before joining Grafton House at Oundle in May 1904. He left School just two years later and trained for Sandhurst, which he entered in January 1908.

He received a commission in the 1st Worcestershire Regiment in February 1909 and was promoted Lieutenant in June 1912 and was Adjutant of his battalion by the time he arrived at the Front. He was killed during the Battle of Neuve Chapelle.

Although the British successfully took the village, there were over 11,000 casualties on the British side and some 10,000 for the Germans. One British commander reflected afterwards that the British would have to get used to even bigger casualties in the future, if they were to defeat the Germans on the Western Front.

During the battle, Veasey’s battalion – the 1st Worcestershires lost 19 out of 26 officers and 420 out of 870 men.

In the official regimental history, John Veasey was described as ‘a brilliant young officer.’ Like Duncan Gotch and Ronald Sundius-Smith, also killed at Neuve Chapelle, he has no known grave and is commemorated on a memorial in the nearby village of Le Touret.

http://www.oundleschool.org.uk/John-Sherard-Veasey-12-March-1915?returnUrl=/World-War-I-

Duncan Hepburn Gotch, 12 March 1915 - Oundle School


Duncan Hepburn Gotch was the second son of David and Ethel Gotch of Bassingburne, Kettering. He entered Sidney House in September 1905 and left in July 1910.

In his last year, he helped Sidney to win the House Rugby Cup, beating Dryden 35 – 0 in the final. Whilst at Oundle, he developed a passion for the study of insects and in the summer term of 1910, gave a talk to the School’s Science Society on moths and butterflies. He gained a scholarship in Natural Sciences at Caius College, Cambridge and took his degree just two years later. In 1913, he was appointed assistant at the Imperial Bureau of Entomology in South Kensington.

At the outbreak of war, he joined the Artists’ Rifles. In November 1914, he sailed from Southampton to Le Havre having been posted to the 1st Battalion of the Worcestershire Regiment. In January 1915 he was gazetted 2nd Lieutenant and his battalion went into action in the British offensive at Neuve Chapelle on 10th March. Three days later, they had lost 19 officers and over 400 men. Amongst the officers killed on 12 March 1915 was 2nd Lieutenant Duncan Gotch who was just 23 years old.

His younger brother, Davis Ingle Gotch, also a Sidney boy, joined the Northamptonshire Regiment, was mentioned in dispatches and became a prisoner of war.

Duncan Gotch’s chief at the Imperial Bureau in South Kensington wrote of him; “His cheery enthusiasm and charm of manner endeared him to all who had the pleasure of working with him and his place will be hard indeed to fill.”

Duncan Gotch has no known grave and is commemorated on the memorial erected in the village of Le Touret, close to Neuve Chapelle.

http://www.oundleschool.org.uk/Duncan-Hepburn-Gotch-12-March-1915?returnUrl=/World-War-I-
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:22    Onderwerp: Reageer met quote

12 March 1915; Friday | The Diary of Arthur L. Linfoot

At work as usual. Kept busy all day. Finished about 5.30. Rode bicycle in the evening. Kitchen fire being repaired. Wrote letter to Ernie. Posted letter last thing. British advance a big thing. German losses about 17 or 18,000.

https://www.arthurlinfoot.org.uk/2015/03/12/12-March-1915-Friday/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 14927
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Mrt 2018 11:24    Onderwerp: Reageer met quote

Worcestershire in WWI - 12th March 1915

1st Batt: At 5:30 am a counter-attack along the whole line but mainly directed against the right flank took place. The following occurred. The Sherwood Foresters retired right back to their support trenches. ‘A’ Company, 1st Worcs Regt immediately formed at right angles to their own trenches and brought a withering fire on the German attack, this they repulsed with heavy losses and charging with fixed bayonets retook the Sherwood Foresters’ trenches. By 7am the position was as follows:- ‘A’ Company some distance in front of the Sherwood Foresters’ trenches and much scattered among houses and orchards. The Germans now brought heavy fire to bear on us with machine guns and at 11 am ‘A’ Company was forced to retire. The Sherwood Foresters had meanwhile re-occupied their trenches but had made no attempt to support us. In the meantime on the left the remainder of the Battalion had repulsed the attack with heavy loss to the enemy and at 7 am advanced under a very heavy fire reaching a line on road which they held for an hour and a half. At 10 am, the Battalion, being unsupported either in rear or on either flank retired and regained their original trenches, in which they remained until 11 pm. The retirement took place under a very heavy fire and we lost heavily. About 1 pm OC Sherwood Foresters ordered ‘A’ Company 1st Worcs to try and gain a position nearer the German lines. It was only possible for Capt Arden, who was commanding the Company to collect about 20 of his own men. With these and about the same number of Sherwood Foresters he advanced another 150x and held on to his new position until late in the afternoon. Then, as no support arrived and casualties were very heavy he returned to his original trench. About 9 am orders came that the 2nd Devons were to occupy our trenches and in conjunction with ourselves and the Sherwood Foresters to make a night attack on the same position. Arrangements for this attack were concluded about 11 pm and until 3 am of the 13th we remained lying on the ground awaiting the order to advance. At this hour we received orders that the attack would not take place and that the Battalion was to march back into Brigade Reserve behind ‘B’ Lines on Rue Tilleloy. Lt F.C. Roberts took on the duties of adjutant ;

2nd Batt: In billets at Bethune. Standing by ready to move;

3rd Batt: Kemmel. Marched from Locre at 2.30 am and occupied ‘Assembly Trenches’ west of Spanbroek Molen preparatory to an assault on German Trenches on Spanbroek Molen. The orders for the assault were that it was to be carried out by 2 Companies Worcs Reg on right and 2 companies Wilts Regt. on left. The remaining two companies of each Battalion being detailed one (each) to dig communication trench to captured German trench and one (each) to consolidate and place in state defences the German Trench when captured. The assault to be preceded by an artillery bombardment to commence 7am. The assault at 8.40am – owing to fog the former was unable to commence and the hour of assault consequently was postponed. The 13th lay in the assault trenches all day, they were very wet. The fog clearing off sufficiently, the artillery bombardment commenced at 2.30 pm. During the night the wire in front our trenches had been moved and some plank bridges made across the trenches. Punctually at 4.10 pm the leading company left their assault trench followed by the second company. They came after passing our trenches under heavy rifle and machine gun fire. Heavy casualties occurred but a party of about 40 Coms and men with 2Lt Holland and Lt Martin RE succeeded in occupying a point on the front German trench. 2Lt Clarke was hit just going into the trench and carried in dying shortly afterwards. A party had been collected but these were just about to make a dash for the German trench to support when our own Artillery unfortunately dropped a high explosive shell in their buildings killing those surrounding and scattering the remainder. The party that had gained the trench proceeded at once to attack each end and succeeded in holding on for over 3 hours until ordered to withdraw under cover of darkness. They succeeded in bringing away all the wounded from the German trench. Under cover of darkness the Battalion was withdrawn and returned to Locre. The attack by the Wilts on left had been held up almost immediately in their passing their own wire chiefly by machine gun fire from their left. The casualties were very heavy as shown in their records - all the officers of ‘A’ Co were killed.

http://www.ww1worcestershire.co.uk/key-dates/1915/03/britain-forms-the-mediterranean-expeditionary-force-under-general-sir-ian-hamilton-to-carry-out-military-operations-at-the-dardanelles/

Ook hier:
Attack on Spanbroek Mill, Lindenhoek, Belgium (12th March 1915)
http://www.worcestershireregiment.com/wr.php?main=inc/h_spanbroek_mill
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 12 Mrt 2018 11:28, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina 1, 2  Volgende
Pagina 1 van 2

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group