Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

DARWIN en de Grote Oorlog.

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Stelling/discussie van de maand Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
biograaf



Geregistreerd op: 23-6-2011
Berichten: 44
Woonplaats: Antwerpen

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2012 13:48    Onderwerp: DARWIN en de Grote Oorlog. Reageer met quote

Sociaaldarwinisme.
De 19e eeuw kende een paar grote cultuurschokken die van fundamenteel belang waren tot 1918, namelijk de industriële revolutie die de gezapige, eeuwenoude op de seizoenen afgestelde levenswijze op zijn kop zette, en daarnaast Charles Darwin die aantoonde dat de mens van de apenfamilie afstamt. De eerste schok heeft voornamelijk de massa getroffen, de tweede de heersers. Die zaten intussen met een groot probleem. Er was namelijk een nieuwe klasse ontstaan, die van de industriëlen, de superrijken die zich met het leiderschap identificeerde en dus concurrentie vormde. Als je ze niet kunt overwinnen, sluit er dan een verdrag mee. En dat was wat de heersers deden, namelijk ze (en zichzelf) wijsmaken dat ze de alfamannetjes waren in de grote apenfamilie. Ze steunden op Darwin’s axioma van ‘the right of the fittest’, wat ze vertaalden door ‘het recht van de sterkste’. Deze stelling bevredigde iedereen die een leiderspositie nastreefde, en was tevens een excuus om de sociale excessen van de nieuwe rijken te rechtvaardigen.
Manipulatie van de massa.
Vooral de landen met een lange geschiedenis van heersers maakten gretig van dit sociaaldarwinisme gebruik van en dat waren niet toevallig het Britse keizerrijk en het Russische keizerrijk. Zij hadden eeuwenlang een arsenaal aan massamanipulatietechnieken opgebouwd om hun bestaan te rechtvaardigen en de massa voor hen te laten werken. Hierdoor konden ze moeiteloos snel en doeltreffend tot oorlogen overgaan. Het zijn dan ook deze rijken die de Eerste Wereldoorlog ontketend hebben, met als inzet het bezit van Constantinopel, de Europese poort naar het rijke oosten.
Rusland dat na de oorlog met Japan zijn Aziatische expansie stopzette en zich naar het westen richtte, had het perfecte alibi om zich in de strijd te mengen door Servië te steunen, de achterpoort naar het oosten, dat sinds 1912 in oorlog was met het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk. Maar ook het Duitse keizerrijk aasde op Constantinopel. Beiden waren al sinds 1804 de belangrijkste leden van het Heilige Roomse Rijk en ze beschikten dus ook over de kunst om de massa’s te hersenspoelen.
Frankrijk was sinds 1871 een republiek, maar had 2000 jaar manipulatietechnieken opgebouwd die door de nieuwe staatsbureaucratie gewoon werden overgenomen en het zou de indringers hardnekkig tegenstand bieden met ‘la patrie sacrée’ als strijdkreet en het zou uiteindelijk de oorlog winnen, waar het echter een hoge prijs voor betaalde. Wellicht is het feit dat het geen monarchie meer was daar de oorzaak van. Napoleon wist dat ook: hij liet zich snel tot keizer kronen en kon daarna miljoenen onderdanen ertoe bewegen hem te volgen in zijn eindeloze reeks oorlogen.
Dit gold trouwens ook voor het naoorlogse Duitsland. Als keizer Wilhelm II na de afkoelingsperiode naar Duitsland was teruggekeerd zou hij zijn land terug eendrachtig gemaakt hebben en zou aldus geen verdeelde samenleving zijn ontstaan die uiteindelijk naar de volgende oorlog leidde. Maar het Verdrag van Versailles heeft daar een stokje voorgestoken.
Leider en volger.
Darwin’s afgeleide theorie was het perfecte medium om de oorlog te beginnen. Doordat de leiders zichzelf de sterksten (ten opzichte van ‘de anderen’) verklaarden, straalde dit ook af op de geringste onderdaan. Daar kom ik verder op terug.
We hebben nu de toestand van de belangrijkste spelers geschetst op de vooravond van de oorlog. Hoe is de oorlog zo gemakkelijk en in zo’n korte tijd kunnen ontstaan? De historici vatten dit samen met het bekende sneeuwbaleffect waarbij de ene natie na de andere de oorlog verklaarde. Dit is een gemakkelijke oplossing en verklaart enkel het hoe en niet het waarom.
Politieke machtspellen zijn nog geen reden om naar de oorlog te trekken en het leven van miljoenen families onherstelbare schade toe te brengen. Zelfs als de diplomatie faalde, was er nog altijd het gezond verstand. Maar dit ontbrak begin augustus 1914. De massa volgde zijn leiders, blindelings en geestdriftig en onvoorwaardelijk.
Hier volgt dus de cruciale vraag: waarom? Wat bewoog de massa om de leiders te volgen?
Nu komen we aan bij een antropologisch aspect van het mensdom, namelijk het verbond tussen leiders en volgers. Dat is er altijd geweest, zelfs in die mate dat zonder deze samenhang een samenleving als onbestaand werd beschouwd. De mens heeft kennelijk leiders (of heersers) nodig, en is zelfs bereid die zelf te kiezen als er geen voorhanden zijn, ook als die gevaarlijke ideeën rondstrooiden, zoals dat met Adolf Hitler, Mao Tse Toeng, Gaddafi en nog van die dictators het geval was. Dat geldt trouwens ook voor de moderne democratie, waarin de politieke partijen de individuele persoonsverering vervangen. Zonder een heersersplatform geen samenleving en dus geen samenwerking onderling.
Verheerlijking van de leider.
Deze samenwerking leidersvolgers was zeer dynamisch in de succesrijke Europese naties, in die mate zelfs dat de massa de taak van de leiders na de oorlogsverklaringen overnam en zelfregulariserend begon te werken. Tienduizenden enthousiaste jongelui boden zich spontaan aan in de rekruteringsbureaus overal in Europa. Vrouwen porden hun zonen, mannen en boyfriends aan om te gaan vechten, mannen staken zich in uniform om op andere mannen te jagen die niet zo happig waren om aan de heilige Drievuldigheid te beginnen (moorden, plunderen, verkrachten). Het duurde maar een paar dagen voor er voldoende kanonnenvlees was samengedreven. Het enige wat de legerleidingen nog moesten doen was de stafkaarten openrollen en de startdatums vaststellen.
België was al 83 jaar een soevereine staat met een monarchie, maar door een semantische truc van de liberale founding fathers stond in de grondwet dat de koning niet van België maar van de Belgen moest zijn. De Europese machtshebbers, die manipulatiekennis onderling uitwisselden, konden met een dergelijke met te weinig sociale controle behepte monarch niets aanvangen en dus beschikte koning Albert I aan de vooravond van de oorlog niet over de juiste manieren om de onderdanen onvoorwaardelijk naar de kazerne te sturen. Hoewel de natie ook zijn aan vaderlandslievende burgers leverde, werden ze niet nagewuifd door de Belgische vrouwen. Die gebruikten hun zakdoeken gebruikten om hun tranen af te drogen bij het afscheid.
De massa had dus de taak van de leiders gedeeltelijk overgenomen, omdat ze zich met hen identificeerden, ze vereerden, en bereid waren de leidersidealen met hun leven te verdedigen.
In Rusland was dit minder het geval omdat de bevolking zich niet in hun dictatoriale heersers herkenden, waardoor de mobilisatie veel trager verliep dan verwacht en de oorlog uiteindelijk rampzalig zou verlopen en de tsaren de zondebok werden.
Nu volgt nog een vraag: waarom accepteerde de massa de internationale verbonden, die enkel tot oorlog konden leiden? We praten hier over de Ententes, de bondgenootschappen onderling. Waren de Britten kwaad op de Duitsers? Waren de Duitsers kwaad op de Russen?
Het Wij-gevoel.
Hier betreden we het strijdperk van de sociologie: het ging om het WIJ tegen ZIJ. WIJ waren de goeden, de superieuren (het recht van de sterkste!), ZIJ waren de slechten, de inferieuren. Dat op zichzelf is nog geen reden om elkaar te haten, maar het schept wel een atmosfeer waarop WIJ ons het gevoel geeft dat een oorlog gerechtvaardigd is. Dat de Duitsers opnieuw Frankrijk aanvielen, was een voorzorgsmaatregel. Ze waren er zich heel goed van bewust dat Frankrijk vroeg of laat de verloren grondgebieden zou heroveren. Het ging niet zozeer om de kanaalhavens, maar om Parijs en dit vanuit de negentiende-eeuwse optiek dat, als de leiders verslagen waren, de massa zou volgen. En de leiders zaten nu eenmaal in Parijs. Het doel was Frankrijk te verslaan voordat het Duitsland zelf zou binnenvallen. De Britten konden niet anders doen dan partij te kiezen, want hun eigenwaarde hing ervan af. Anders zou het pact met Frankrijk maar een vodje papier zijn en tevens zou het een blaam zijn voor het almachtige Britse wereldrijk als dat terugkrabbelde en de massa weleens op het idee kon brengen dat ze al die tijd gemanipuleerd werden. Het uitsturen van een kleine expeditiemacht was al voldoende om het Wij-gevoel te versterken en de oogkleppen terug op te zetten.
Dit WIJ en ZIJ wordt overigens nog altijd gebruikt. We praten bijvoorbeeld over het bedrijf waarin we werken alsof het een deel van ons is en het concurrerende bedrijf is onze gemeenschappelijke vijand. Het is even wezenlijk als het leidersvolgers systeem.
Oogkleppen.
Nu nog een laatste probleem: waarom hebben de massa’s tijdens de zes jaar durende oorlog niet ingezien dat ze gemanipuleerd werden? Het bleef opvallend stil in de frontlinies en na de mislukte offensieven. De burgers thuis bleven de strijd steunen, behalve de Belgen die als enige natie de ellende van de bezetting ondergingen). De Franse troepen hebben wel eens gemuit, maar dat was niet tegen de oorlog, wel tegen de arrogante opperbevelhebbers aan wie ze een hekel hadden (dankzij Pétain bedaarden de gemoederen al snel). De meeste aanklachten over de oorlog gebeurden erna, niet tijdens. Talrijke anti-oorlogsboeken, films, toneelstukken verschenen in het interbellum maar hadden weinig weerklank bij de massa. Enkel het socialisme zou ageren tegen de oorlog maar onthield zich al spoedig van kritiek op de leiders nadat die enkele voormannen hadden geliquideerd.
Het is dus duidelijk dat oorlogen gevoerd kunnen worden doordat de volgers zich in hun oorlogszuchtige leiders herkennen. Ze zetten bewust oogkleppen op en minimaliseerden de bedreven blunders. Ze blijven hun leiders trouw. Een succesrijke samenleving is aldus een samenleving waarin de onderdanen bereid zijn gemanipuleerd te worden en de andere kant opkijken. De leiders beseffen goed dat ze afhangen van hun volgelingen en vice versa. Daarom is het noodzakelijk dat er een ‘contrat social’ blijft bestaan, een onzichtbaar maar toch duidelijk verband dat de natie beschermt. We noemen dat nationalisme en patriottisme, twee begrippen die in de negentiende eeuw vlot dooreen werden gebruikt.
Het maatschappelijke contract kan op vele manieren worden bestendigd. Amerika gebruikt het WIJ-ZIJ systeem regelmatig, Europa voelt zich verenigd in haar strijd om haar bestaansrecht (en Noord- en West-Europa vormen tegelijk ook een WIJ-Zij relatie met Zuid- en Oost-Europa). Japan voelt zich gewoon superieur in haar Aziatische hemisfeer, in zover dat het vertikt om zelfs Chinese rijst te eten. China maakt zich stilaan klaar om een economische wereldoorlog te beginnen. Dat volk is al eeuwen lang gemanipuleerd en volgt zijn leiders onvoorwaardelijk.
En hier helpen geen vodjes papier tegen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
louis



Geregistreerd op: 6-10-2009
Berichten: 340
Woonplaats: Leiden

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2012 14:20    Onderwerp: Reageer met quote

Is dit een zelfgeschreven tekst? Het moet wel, ik zie geen bronvermelding.

Quote:
Maar ook het Duitse keizerrijk aasde op Constantinopel. Beiden waren al sinds 1804 de belangrijkste leden van het Heilige Roomse Rijk en ze beschikten dus ook over de kunst om de massa’s te hersenspoelen

Ik heb volgens mij nooit eerder gelezen dat Duitsland een oogje op Constantinopel zou hebben. Waaruit zou dit blijken?

En Rusland en Duitsland lid van het Heilige Roomse Rijk? Rusland was toch (ook destijds al) orthodox? En delen van Duitsland waren katholiek ja, maar na de Duitse eenwording van 1871 werd het gedomineerd door Pruisen (dat niet Rooms was). Ik snap de logica in die zin trouwens ook niet: hoe volgt uit het lidmaatschap van het Heilige Roomse Rijk de kunst massa's te hersenspoelen? Is dit wellicht bedoeld in de zin van de pastoor die het volk dom houdt?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
moerasdraak



Geregistreerd op: 19-11-2008
Berichten: 506
Woonplaats: Brabants centrum

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2012 16:26    Onderwerp: Reageer met quote

Ik snap wel meer niet van dit relaas. En om een paar dingen alvast recht te zetten:Het Heilige Roomse Rijk werd ontbonden in 1806. Darwin's vaak verkeerd begrepen axioma was dat van de 'survival of the fittest' en da's heel wat anders dan wat Biograaf hier zegt.

Voor het overige: wederom veel krasse taal zonder een enkele onderbouwing.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
biograaf



Geregistreerd op: 23-6-2011
Berichten: 44
Woonplaats: Antwerpen

BerichtGeplaatst: 14 Mrt 2012 9:10    Onderwerp: Reageer met quote

Het klopt dat het Heilige Roomse Rijk in 1806 opgeheven werd, mijn fout. Dat neemt niet weg dat Oostenrijk-Hongarije en Duitsland (lees: Pruisen) 844 jaar een hechte samenwerking hadden en dit bleef nawerken. Vlaanderen is sinds het einde van de vijftiende eeuw geen zelfstandig gewest meer, maar dat blijft bij sommigen ook nog nawerken.
Ik heb duidelijk gezegd dat Darwin's stelling omgebouwd werd om de heersers een excuus te geven hun macht een basis te geven. Beter lezen a.u.b.

Wat de kwestie Constantinopel betreft heb ik hier enkele bewijsvoeringen:

In 1841, na dreiging van een Europese oorlog, sloten de grote Europese mogendheden een overeenkomst waarbij het machtsevenwicht nader werd gewaarborgd. Hierbij werd vastgelegd dat de Bosporus en de Dardanellen in vredestijd voor alle niet-Turkse schepen werden gesloten. Doorvaart moest bij de Turkse autoriteiten worden gemeld en goedgekeurd. De doorvaart van Russische vrachtschepen werd in de meeste gevallen zonder problemen toegestaan; de Russische vloot kreeg op enkele uitzonderingen na, geen toestemming en zat daardoor opgesloten in de Zwarte Zee.

Rusland was van oudsher de erfvijand van Turkije – tot aan de Eerste Wereldoorlog zijn er niet minder dan elf Turks-Russische oorlogen gevoerd. Van 1853-1856 woedde de Krimoorlog (ook wel de negende Turks-Russische oorlog genoemd) waarin Rusland onder meer opnieuw tegenover de Turken stond en waarin Florence Nightingale eeuwige roem oogstte en Rusland gebieden af moest staan. In de loop der tijd verzwakte het Turkije en gingen Turkse gebieden verloren; zo kwam bijvoorbeeld Egypte in 1882 onder Britse controle. Latere opstanden en oorlogen leidden tot het verlies van Turkse gebieden in Oost Europa waarna de Balkanoorlog van 1912-1913 het Turkse rijk in Europa reduceerde tot een klein gebied rondom Constantinopel. Rusland bleef de grote vijand van Turkije ook al vanwege voortdurende irritaties in de Kaukasus.

Bron: De strijd om de Dardanellen door Eric Boot.

…Daarnaast was Engeland bezorgd om het strategische risico dat de Bosporus onder Russische invloedssfeer zou komen, wat de Britse belangen in de Middellandse Zee zou bedreigen.

Het tsaristisch Rusland wilde immers graag een ijsvrije haven in de Middellandse Zee en wilde daarom de Bosporus in handen krijgen.

Bron: Barbara Tuchman 'Guns of August 1914’

Zodra Oostenrijk-Hongarije Servië de oorlog had verklaard, bracht Rusland zijn troepen in gereedheid aan de Oostenrijks-Hongaarse grens, ogenschijnlijk om het kleine Servië te verdedigen. In werkelijkheid waren de Russen er op uit om politieke invloed op de Balkan en rond de zeeroutes naar de Zwarte Zee te krijgen. Dat mislukte dankzij de charismatische Turkse leider Kemal Atatürk. Na de Russische Revolutie tekenden de nieuwe communistische leiders in 1918 een vredesverdrag met Duitsland.
Rusland probeerde zijn oude ambitie te verwezenlijken om meester te worden van Constantinopel en de zee-engtes van de Zwarte tot de Egeïsche Zee. Nu, met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en -zoals de Russen hoopten - met het Het oostfront 1914-1918 verslaan van de Centralen, zag het zijn kans om Turkije in handen te krijgen

Bron: De Eerste Wereldoorlog: Rusland en Turkije | Kunst en Cultuur: OorlogInfoNu.nl > Kunst en Cultuur > Oorlog: De Eerste Wereldoorlog: Rusland en Turkije. (copyright)

In de zomer van 1914 nam de oorlogsdreiging in Europa snel toe. Landen konden neutraal blijven of kiezen voor de Entente (Engeland, Frankrijk en Rusland) of zich aansluiten bij de Centralen (Duitsland en Oostenrijk-Hongarije).
De Turken wilden al jaren graag een bondgenootschap met een Europese grootmacht. Dat bleek niet eenvoudig te zijn. Hun Ottomaanse Rijk was al een eeuw in verval en werd door niemand meer serieus genomen.
Buurland Rusland was uitgesloten als bondgenoot, want de Russen hadden regelmatig oorlog met het Ottomaanse Rijk gevoerd en stimuleerden het Slavische nationalisme tegen de Turken op de Balkan.
Engeland had het zwakke Ottomaanse Rijk tientallen jaren gesteund, om Britse route via het Suezkanaal naar de koloniën in Azië, zoals India, te beschermen. Maar in 1911 werd een verzoek om een vast verbond door de Britse bemiddelaar Winston Churchill afgewezen. Hij sprak over 'het schandalige in elkaar stortende doodarme Turkije.'
Alleen de Duitsers hadden serieuze interesse in een bondgenootschap met de Turken. Hoewel de beide landen ver uit elkaar lagen, meende Duitsland voldoende voordeel uit een dergelijk verbond te kunnen halen.
Ten eerste kon het Ottomaanse Rijk door de strategische ligging van het land de Zwarte Zee afsluiten. Door deze blokkade zouden de Russen de Middellandse Zee niet meer kunnen bereiken. Via die weg konden dan geen voorraden of bondgenoten vervoerd kunnen worden.

Bron: http://www.geschiedenis24.nl/nieuws/2006/februari/Turkije-bondgenoot-van-Duitsland-in-WO-I.html

Of lees ik het verkeerd?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
moerasdraak



Geregistreerd op: 19-11-2008
Berichten: 506
Woonplaats: Brabants centrum

BerichtGeplaatst: 14 Mrt 2012 17:32    Onderwerp: Reageer met quote

Die hechte samenwerking tussen Duitsland/Pruisen en Oostenrijk belette hen er niet van een aantal keren oorlog met elkaar te voeren, de laatste keer nog in 1866. Dus zoveel is die samenwerking ook weer niet waard, in het licht van jouw betoog.

Je schrijft:

'Ze steunden op Darwin’s axioma van ‘the right of the fittest'

en je schrijft dus niet 'survival of the fittest' - ik zou dus niet weten hoe ik dit beter moet lezen. Als je 'survival' bedoelt, schrijf dat dan ook.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Dragonder



Geregistreerd op: 20-11-2007
Berichten: 800
Woonplaats: Oedelem

BerichtGeplaatst: 15 Mrt 2012 7:20    Onderwerp: beste biograaf Reageer met quote

als je iets overneemt uit een artilkel , moet je alles overnemen of met je eigen woorden het relaas neer pennen.
en geen punten uithalen die jou goed uitkomen....

Begin 20ste eeuw had het Ottomaanse Rijk veel vijanden en geen bondgenoten. De ‘Zieke Man van Europa’ werd genegeerd door de grootmachten. De dreigende Eerste Wereldoorlog bracht daar verandering in.



vb """ je vergeet te vertellen dat de Turken islamitisch waren en dat de Duitsers hoopten dat Turkse religieuze leiders zouden oproepen tot een heilige oorlog. Daarmee zouden koloniale machten als Engeland en Frankrijk met hun vele miljoenen islamitische onderdanen buiten Europa in de problemen moeten komen. ""

uit uw bron http://www.geschiedenis24.nl/nieuws/2006/februari/Turkije-bondgenoot-van-Duitsland-in-WO-I.html

dit vb stelt voormij enkele vragen...vooral met de zin "" hun vele miljoenen islamitische onderdanen buiten Europa in de problemen moeten komen. "" klopt niet .......................
_________________
Ab Origine Fortis
Ere Kapt Cdt Rgt 5L
Drager van de juwelen ridder in de kroonorde en ridder in de leopoldsorde
eredrager van overwinningsmedaille en herinneringsmedaille 14-18,Mercantile Marine War Medal,France-Germany Star 1945,the 1939-1945 British Star and British War Medal
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
biograaf



Geregistreerd op: 23-6-2011
Berichten: 44
Woonplaats: Antwerpen

BerichtGeplaatst: 15 Mrt 2012 12:01    Onderwerp: Reageer met quote

Niet Darwin maar Herbert Spencer is de uitvinder van de slagzin ‘survival of the fittest’. Darwin heeft het woord ‘survival’ niet voor de zesde editie van zijn ‘Origin of Species’ in zijn boek gebruikt, wel ‘natural selection’, en dan nog onder de druk van zijn uitgever die het commerciële belang van Spencers populaire uitspraak inzag. Hij bleef er zijn hele leven sceptisch over.
In zijn boek ‘The descent of Man’ merkt Darwin op dat de minder fitte soorten evenveel rechten (rights) of soms meer krijgen dankzij de medische vooruitgang als/dan de natuurlijk fitten (zonder dat hij dit ter discussie stelde). Ik had wellicht dus beter ‘natuurlijke selectie door de aan de omgeving best aangepaste soort’ gebruikt dan ‘right of the fittest’, waardoor de zaak wat dooreengelopen is. Semantisch ziften, ‘k weet het, maar ik moet me eruit kunnen kronkelen.
Wat de oorlog van 1866 betreft, had die eerder met ruzie over grondbezit te maken, waar het volk (de massa dus) weinig of niets mee te maken had. Ik praat in mijn betoog over de volksverbondenheid. Duitsers en Oostenrijkers bleven, vanuit een historisch gevoel van stamverband, vriendschappelijk met elkaar omgaan (Hitler was tenslotte ook een Oostenrijker) waardoor de leiders coalities en afspraken konden maken zonder doorslaggevend protest van de politieke partijen. Het was dan ook geen probleem om een entente te vormen op basis van gemeenschappelijke belangen.
Een van die afspraken was het recht van Duitsland om hun afzetgebieden uit te breiden. De Duitsers zaten namelijk in een ongekende economische bloeiperiode en begonnen de Britse economische wereldoverheersing naar de kroon te steken. Ze hadden daarvoor de Middellandse Zee nodig, met zijn ijsvrije havens. Omdat de Britten zowat het hele zeegebied controleerden, was de kans op een Brits-Duitse conflict reëel. Dit kwam tot uiting tijdens de Marokkaanse crisis, een mislukte poging van de Duitsers om Marokko warm te maken voor de Duitse belangen. Het gevolg was dat de Britten, die tussen haakjes ook op Constantinopel aasden, met de Russen een entente vormden en aldus de wrijvingen deden toenemen.
De Britten hielden zich voorlopig wel op veilige afstand van het maritieme gebied van het Ottomaanse Rijk en lieten het vuile werk zoals gewoonte door anderen opknappen. Tussen haakjes: ‘De Zieke Man van Europa’ is een propaganda-uitvinding. Het Ottomaanse Rijk, spijts het verlies van enige gebieden, was sterk genoeg om de strijd om de Dardanellen te winnen (weliswaar met Duitse logistieke hulp) en de Entente de hele oorlog tegen te houden. De enorme oorlogsschulden zouden de oorzaak worden van de ondergang. En die waren Turkije opgedrongen.
De echte zieke man was Oostenrijk-Hongarije dat de vonk op het kruitvat werd. Maar de oorzaak van het langdurige conflict was Rusland dat eveneens een grote economische groei kende en de Balkan, maar ook Polen en Duitsland als historische achterlanden beschouwde. (Ook hadden de Russen een sterk gevoel van superioriteit. Het woord ‘Slaaf’ komt van ‘slawa’ wat glorificatie of verheerlijking betekent, en niet onderhorigheid).
We kunnen dat ook als een vorm van sociaaldarwinisme beschouwen.
Dat Duitsland Constantinopel (ik praat niet over het Ottomaanse rijk) koos als uitlaatklep voor de eigen expansie, werd in de hand gewerkt door de geopolitieke situatie. Het lukte er niet in Marokko of andere strategische locaties over te halen ze hun havens ter beschikking te stellen; die waren tussen het Britse Rijk en Frankrijk verdeeld. De Zwarte Zee was een optie, maar omdat ook Roemenie niet meewerkte, zag Duitsland zich wel gedwongen om met het Ottomaanse Rijk in zee te gaan. Omdat diplomatieke gesprekken over de verdeling van het Middellandse Zeegebied steevast op de muur van de rivaliteit botsten, was oorlog de meest voorhanden liggende oplossing. Wellicht kunnen we dat op het conto van de Pruisische geestgesteldheid schrijven. Het Pruisische leger was het beste ter wereld en had een enorme impact op het sociale leven in Duitsland. Ook de keizer was een Pruis.
Er werd gekozen voor oorlog op twee fronten. Het aanvalsplan von Schieffen (in 1904 ontworpen vanuit de visie dat Frankrijk vroeg of laat een aanvalsoorlog zou ondernemen om de verloren gebieden na 1871 terug te winnen) kwam hiervoor uitstekend van pas. De oplossing was de Britten en Fransen in het westelijke deel van het zeegebied vast te kluisteren door Frankrijk te bezetten (waar Duitsland voldoende ervaring mee had), waardoor ook de toegang tot ijsvrije havens verzekerd werd en eventueel een omsingeling van het Britse eiland door de Duitse vloot). Als dit achter de rug was (en dat moest binnen de zes weken gebeuren), kon de verovering in het oosten aanvangen, in samenwerking met Oostenrijk-Hongarije dat het dichtst bij het zeegebied lag dankzij de vazalstaat Servië en die daardoor in de koek kon delen.
Rusland stak daar echter onverwachts een stokje voor, toen de historische bondgenoot (Servië werd zo’n beetje als een bakermat van de Russische beschaving beschouwd) werd aangevallen. De Cordiale had een tactische fout gemaakt door ervan uit te gaan dat de Russen meer tijd nodig hadden om te mobiliseren dan de oorlog in Frankrijk zou duren. De Russische legers lukten er bijna in Pruisen te veroveren, zodat de Duitsers noodgedwongen hun westerse troepenmacht gedeeltelijk moesten overbrengen voor de verdediging van de heimat.
Wat de Turks-Duitse samenwerking betreft: de bewering dat het om een religieus verbond was, was een toegeving van de Duitsers (die zelf het meest socialistische land ter wereld waren en de religie aan banden hadden gelegd). Je kunt nu eenmaal met moslims niet onderhandelen zonder religie erin te betrekken. Deutschland über Allah, noemde de Duitse pers dit verbond geringschattend. De uiteindelijke bedoeling van de samenwerking kaderde in de afspraken tussen Duitsland en Italië om het oostelijk zeegebied in bruikleen te houden en tegelijk de toegang tot de Bosporus aan Rusland te ontzeggen. Met het Ottomaanse Rijk (en Constantinopel als terminus voor de Russische vloot) erbij zou dit een machtig verbond betekenen tegen de landen die de koek voor zichzelf wilden houden. Dat ze misbruikt werden, hadden de Turken kennelijk niet door. Ofwel was hun vrees voor een Russische bezetting sterker dan de doelstellingen van de Centralen.
Ik blijf er bij dat het in de Eerste Wereldoorlog om Constantinopel ging. De stad was tenslotte de belangrijkste draaischijf tussen het inhalige westen en het overvloedige oosten. De (snelle) verovering van de Bosporus zou de Entente kunnen doen bijdraaien, de oorlog sneller stopzetten, en de doorgang via het Suezkanaal naar de Duitse kolonies vergemakkelijken (Egypte was slechts vanaf 18 december 1914 Brits protectoraat en stond dus voor die dag politiek nog open voor de meest biedende).
Maar de oorlog eindigde niet met de kerst van 1914, zodat de Duitsers gedwongen werden hun doelstellingen wat bij te stellen. De Russen bleven namelijk een verbitterde strijd tegen het Ottomaanse Rijk voeren en waren niet van plan om hun eigen behoefte aan ijsvrije havens los te laten, waarbij ze vooral Constantinopel in het achterhoofd hadden. Omdat het oostelijk front veel belangrijker was dan het westelijke, opteerden de Duitsers om van het westen een patstellingfront te maken met de bedoeling de Britten en Fransen zolang tegen te houden tot de strijd tegen Rusland achter de rug was. Dan zou ook de Entente uiteen spatten. De Russen hebben dit doel drie jaar lang kunnen tegenhouden, tot ze in 1917 werden verslagen. Door de bezetting van Oekraïne lag de weg naar de Bosporus open, maar intussen waren de geallieerden aan het westelijke front dankzij de deelname van Amerika klaar om het eindoffensief te beginnen. Een snelle, maar slecht doordachte poging van de Duitsers om het tij te doen keren, liep faliekant af en daarmee ook de droom van een zuidelijk Lebensraum. En ook Turkije werd er de belangrijkste dupe van.
Ik neem de moeite niet om mijn bronnen te vermelden. Ze zijn genoeg gedocumenteerd in verschillende naslagwerken. Het enige verschil is dat ik, als leek, onbevangen kan analyseren wat de officiële historici niet kunnen of mogen.
Nog een laatste opmerking. Waarom zou ik mijn ‘vooruitstrevende’ (sic) ideeën niet mogen kond maken? Waarvoor dient een forum trouwens eigenlijk? Om gekende feiten mee te delen? Ze uit te melken zonder echt een bijdrage te leveren? Een forum bevat discussieplatformen en discussies zijn er om … te discussiëren. Als je er niet tegen kunt dat iemand met afwijkende meningen aandraaft die je knusse historisch bewezen feiten, feitjes en quasifeitjes bedreigen en ondermijnen, dan hoor je niet thuis in een forum. Dan ben je intellectueel lui. Dan ga je in de rij staan van de officiële geschiedschrijvers die het allemaal beter weten. Met discussies kun je nieuwe en laterale inzichten verwerven, maar dat moet je wel aankunnen, dat snap ik.
Als dat niet mogelijk is of mag kun je het forum gelijk opdoeken.
Forum: ` fo - rum («Latijn) het -woord fora, forums groep van deskundigen die een bepaald onderwerp in het openbaar bespreken en daarna ter discussie stellen; iets voor het forum der publieke opinie brengen in het openbaar behandelen.
Gevonden op http://www.woorden.org/woord/forum

Geloof me of niet: maar mijn ideeën zijn allemaal nauwgezet gekweekt voor ik ze als rijpe (of rotte) tomaten pluk.
Ik zal binnenkort een nieuwe bijdrage inleveren, zolang de voorraad strekt. Hoe Amerika de wereldheerschappij verwierf tijdens de Eerste Wereldoorlog. Stof tot nadenken. Ik hoop op interessante discussies.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Dragonder



Geregistreerd op: 20-11-2007
Berichten: 800
Woonplaats: Oedelem

BerichtGeplaatst: 16 Mrt 2012 7:04    Onderwerp: beste biograaf Reageer met quote

laat maar komen zou ik zeggen, stof tot nadenken.... Wink
_________________
Ab Origine Fortis
Ere Kapt Cdt Rgt 5L
Drager van de juwelen ridder in de kroonorde en ridder in de leopoldsorde
eredrager van overwinningsmedaille en herinneringsmedaille 14-18,Mercantile Marine War Medal,France-Germany Star 1945,the 1939-1945 British Star and British War Medal
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
mennohj



Geregistreerd op: 21-7-2010
Berichten: 170
Woonplaats: Capelle ad ijssel

BerichtGeplaatst: 16 Mrt 2012 18:45    Onderwerp: Reageer met quote

Petain werd wel tof gevonden na door middel van executies een einde ad rebellie te maken?
Ook de 2000 jaar Franse indoctrinatie(kelten,Romeinen volksverhuizing ,noormannen,100jarige oorlog,duidelijk een coherent geheel inderdaad....)begrijp ik niet.
Ik neem slechts 2 vage beweringen en ik denk dat ik te dom ben om dit allesomvattende complot te snappen,ik zal eens op zoek gaan naar de echte dodezee rollen.......en ik herinner me ook opeens de verloren kwatrijnen van Nostradamus.....
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Stelling/discussie van de maand Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group