Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hťt WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privť berichten te bekijkenLog in om je privť berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

De oorlog ter zee

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Zeeoorlog Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6765
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 28 Aug 2011 18:42    Onderwerp: De oorlog ter zee Reageer met quote

De Eerste Wereldoorlog werd vooral op het land uitgevochten; grote zeeslagen waren eerder uitzonderlijk. De confrontaties op zee kaderden vooral in het afdwingen van een economische blokkade tegen de vijand. De blokkade tegen Duitsland was moordend en ook voor de geallieerden was de bevoorrading over zee van vitaal belang, zodat de Duitsers van hun kant ook die toevoer probeerden af te snijden.

Groot-BrittanniŽ had in 1914 nog altijd de grootste vloot ter wereld. De slagorde van de Royal Navy zag er als volgt uit: 60 slagschepen, 42 zware kruisers, 42 lichte kruisers, 270 destroyers, 77 onderzeeŽrs. Deze schepen werden bemand door 146.000 zeelui en beschikten over zeer veel geschut. Willem II had de Duitse vloot laten ombouwen tot de tweede sterkste en zelfs de modernste van Europa. Medio 1914 telde ze 38 slagschepen, 13 zware kruisers, 40 lichte kruisers, 144 destroyers, en slechts 21 onderzeeŽrs. De Franse vloot was heel wat zwakker, maar toch de derde sterkste van Europa, terwijl de Russische vloot opgesloten zat, zowel in de Baltische als in de Zwarte Zee.
Bij het uitbreken van de oorlog stelden de Britten meteen een economische blokkade in tegen Duitsland. Vanuit haar basis Scapa Flow op de Orkney-eilanden dwong de Grand Fleet de "Hochseeflotte" in haar havens te blijven. De verspreide Duitse schepen die niet in de havens opgesloten zaten, probeerden daarop als echte piratenschepen zoveel mogelijk handelsschepen te kelderen, waarbij het nu en dan tot een treffen kwam met Britse schepen.

In exotische wateren.


Het Ostasiengeschwader van vice-admiraal von Spee verlaat Valparaiso (Chili), oktober 1914, kort voor de Slag bij Coronel.

De eerste zeeslag speelde zich af bij de Chileense kust. Sinds het uitbreken van de oorlog zaaide het Duitse Oostaziatische eskader van vice-admiraal Maximilian von Spee dood en vernieling. Von Spee wist dat de Britten met een stevig eskader jacht zouden maken op hem. Hij verzamelde zijn schepen bij het Paaseiland en besloot de Britten aan te vallen.
Op 1 november 1914 ontmoeten de eskaders elkaar voor de kust van het Chileense Coronel. De strijd kon beginnen: vooraan bij de Duitsers voeren de zware kruisers "Scharnhorst" en "Gneisenau", daarachter volgden de lichte kruisers "Dresden" en "Leipzig" en in de verte volgde een andere lichte kruiser, de "NŁrnberg". Om 19.04 uur openden de 210-mm kanons van het Duitse eskader van op 11 km het vuur.
De zware kruisers van het Britse eskader, de "Good Hope" (het vlaggenschip van vice-admiraal Christopher Cradock, de bevelhebber van de Britse vloot in de regio) en de "Monmouth" werden door het nauwkeurig gerichte vuur verpletterd. De andere schepen konden ontkomen. De Royal Navy had twee schepen en meer dan duizend matrozen verloren.
Toen de eerste lord van de admiraliteit Winston Churchill vernam wat er gebeurd was, stuurde hij onmiddellijk een armada naar de Falklands, aangevoerd door de slagschepen "Invincible" en "Inflexible". Dit eskader was op 8 december 1914 om 8.30 uur kolen aan het innemen, toen het van vice-admiraal Frederic Sturdee vernam dat de Scharnhorst en de Gneisenau op 20 mijl van de Falklands gesignaleerd waren. Het geluk leek de Duitsers toe te lachen, want schepen die kolen innemen, kunnen niet vechten. Von Spee aarzelde echter en besloot de Falklands voorbij te varen. Daarop zetten de Britten de achtervolging in.
Von Spee besloot de slag aan te gaan met zijn twee zware kruisers, terwijl de lichte het bevel kregen te vluchten. Daarop plaatsten de zwaarste schepen zich met hun langzij tegenover elkaar, terwijl de lichter Britse schepen de lichte Duitse schepenachtervolgden.
De Duitse schepen weerden zich manhaftig, maar waren kansloos tegen het zwaardere geschut van de Britten. Rond 16.20 uur gingen von Spee en de zijnen de dieperik in en om 18.02 uur zonk ook de Gneisenau, slechts 187 man overleefde het drama.
Wat later werden de NŁrnberg en de Leipzig gekelderd. De Dresden kon voorlopig ontsnappen. Op 14 maart 1915 werd het schip opgespoord op 600 km van de kust van Chili: de kapitein liet de witte vlag heisen, zijn bemanning aan land gaan en blies daarna het schip op.

Moordende onderzeeŽrs.


De U-20 die de Lusitania tot zinken bracht, de kapitein was luitenant Walter Schwieger. In 1916 zou de boot aan de grond lopen bij de Deense kust.

Ondertussen beloerden de Grand Fleet en de Hochseeflotte elkaar. Enkele Duitse slagschepen, bevolen door vice-admiraal Hipper, vielen geregeld Britse kuststeden aan. Daarom stuurde admiraal John Jellicoe enkele slagschepen, bevolen door vice-admiraal David Beatty, naar de marinebasis Rosyth in de Firth of Forth. Bij een nieuwe aanvalvan Hipper kwam het op 24 januari 1915 aan de Doggersbank tot een treffen waarbij de zware kruisers BlŁcher gekelderd werd. De keizer was hierdoor zo geschrokken dat hij de Hochseeflotte verbood verdere aanvallen uit te voeren.
Als antwoord op de totale blokkade tegen hun land kondigde het Duitse Rijk op 4 februari 1915 aan dat het duikboten zou inzetten tegen alle koopvaardijschepen - dus ook de neutrale - in oorlogszones, de wateren rond Groot-BrittanniŽ, Ierland en de Kanaalzone. De Duitse duikboten hadden in de eerste oorlogsmaanden enkele grote Britse oorlogsbodems met torpedo's gekelderd en dat had nogal wat indruk gemaakt.
Op 1 mei werd het eerste Amerikaanse schip, de "Gullflight" zonder verwittiging tot zinken gebracht. Op 7 mei 1915 kelderde de U-20 de Britse "Lusitania", waarbij 1198 mensen omkwamen, waaronder 128 Amerikanen. De VS protesteerden. Op 6 juni 1915 beval de keizer dat passagiersschepen moesten gespaard blijven. Toch werd op 19 augustus het Britse passagiersschip "Arabic" zonder waarschuwing tot zinken gebracht. Opnieuw kwamen twee Amerikanen om. De Duitse chef van de marinestaf moest opstappen.
De Duitse onderzeeŽrs werden erg voorzichtig. Op 15 maart 1916 nam ook de minister van Marine admiraal von Tirpitz ontslag. In mei 1916 werden de U-boten teruggeroepen uit vrees voor een Amerikaanse interventie.

De Slag bij Jutland.


31 mei 1916, de Britse slagkruiser HMS Queen Mary explodeert tijdens de Slag bij Jutland.

In januari 1916 werd Reinhard Scheer bevelhebber van de Hochseeflotte. Hij was meer bereid het gevecht aan te gaan dan zijn voorgangers.
Als voorbereiding op een operatie tegen de Britten, opereerde Hipper in de nacht van 30 op 31 mei met de verkenningsafdeling van de Hochseeflotte in het Skagerrak. Ondertussen verliet de slagvlootvan Scheer de basis van Wilhelmshaven. De Britten waren hiervan op de hoogte, omdat ze de Duitse marinecode hadden kunnen ontcijferen. Jellicoe wilde de Duitsers in een hinderlaag lokken. Lichte kruisers zouden het Skagerrak en het Kattegat (de twee zeestraten tussen enerzijds Denemarken en anderzijds Noorwegen en Zweden) invaren. De Britse slagvloot zou zich ondertussen opstellen bij Horn Reef aan de Deense westkust om zo de Duitsers te kunnen opvangen die de Britse kruisers uit het Kattegat wilden drijven.
Als bij toeval kwam het op 31 mei tot een treffen tussen beide voorhoedes. Kort na 14.30 uur kwamen schepen van beide partijen die een Deens vrachtschip wilden controleren tot een kanonnade. Hipper moest het met vijf zware schepen opnemen tegen tien schepen met zwaarder geschut. De Duitsers waren toch sneller in formatie en openden het vuur op een afstand van 16,5 km. De Indefatigable, de Queen Mary en de Nomad zonken. Ook twee Duitse torpedobootjagers zonken.
Ondertussen trok de Duitse voorhoede zich terug in de richting van de naderende hoofdmacht van de Hochseeflotte. Beatty stoomde hierop naar het noorden om de Duitsers naar Jellicoe's Grand Fleet te lokken. Weldra stonden de zware slagschepen tegenover elkaar. In allerlei schermutselingen zonk de Wiesbaden, terwijl de Britten de Defence en de 3Warrior verloren. Rond 18.30 uur werd het slagschip Invincible gekelderd.
Weldra werd de toestand van de Duitsers, die numeriek erg in de minderheid waren, onhoudbaar. Gedekt door torpedobootjagers probeerde Scheer te ontkomen naar het zuidwesten. Daarop poogden de Britten naar het zuiden te varen om de Duitsers van hun basis af te snijden. In de loop van de nacht slaagden de Duitsers er echter in door te breken, hoewel een aantal schepen tot zinken gebracht werden. Maar ook de Britten verloren opnieuw schepen...
De Duitsers hadden een tactisch succes geboekt. Scheer en Hipper werden als helden gevierd. Fundamenteel was er echter weinig veranderd. De Britten bleven veel sterker. Zo'n 8500 zeelui hadden het leven gelaten in een zeeslag waarbij de schepen elkaar nauwelijks hadden gezien.

Alles op alles.
De Duitsers zagen in dat de tijd tegen hen speelde. Daarom deden ze op 12 december 1916 een vredesaanbod. Toen dat geweigerd werd, zetten ze alles op alles en kondigden ze een onbeperkte duikbotenoorlog af. Die moest de bevoorrading van Groot-BrittanniŽ door Britse schepen erg bemoeilijken en de neutralen afschrikken.
Toen Wilson op 1 februari 1917 vernam dat de onbeperkte duikbotenoorlog was afgekondigd, verbrak hij op 3 februari de diplomatieke betrekkingen met Duitsland. Het kelderen van 7 Amerikaanse koopvaardijschepen op 21 maart 1917 leidde tot een bijeenroeping van het Congres en op 6 april volgde de oorlogsverklaring.
De eerste successen van de onbeperkte duikbotenoorlog overtroffen de stoutste verwachtingen. In april werd bijna 900.000 scheepston gekelderd. Gemiddeld werd in 1917 600.000 ton per maand gekelderd.
De geallieerden wisten het dodelijke gevaar te bezweren door zich beter te gaan organiseren en in geŽscorteerde konvooien te varen, het Kanaal met oorlogsbodems en mijnenvelden te beveiligen, gebruikt te maken van de - net uitgevonden - sonar en inlichtingen over onderzeeŽrs te centraliseren en te verspreiden. Toch werd in 1918 nog gemiddeld 300.000 scheepston per maand gekelderd.
De blokkade van Duitsland en de inzet van de landlegers zouden uiteindelijk voor de beslissing zorgen. Toen in november 1918 muiterij uitbrak op de Hochseeflotte, was het voor de Duitsers definitief voorbij.

Zie ook in de Wiki:

Onderzeebootoorlog
Zeeslagen
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de GalliŽrs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45458

BerichtGeplaatst: 28 Feb 2015 11:46    Onderwerp: Reageer met quote

24 januari 1915 Doggersbank betekende het einde van sms BlŁcher


https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10203408486485175&set=a.2268558725766.2100490.1602517580&type=1&permPage=1
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Zeeoorlog Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group