Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Oorlogskroniek der stad Aalst 1914-1918
Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 9, 10, 11  Volgende
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in België Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 30 Jun 2009 6:20    Onderwerp: Reageer met quote

Sneuvelden vandaag 94 jaar geleden

Franciscus Bauwens is geboren op 19-01-1891 in Aalst. Franciscus is overleden op 30-06-1915 in Adinkerke, 24 jaar oud. Hij is begraven in Adinkerke, B.M.B. 00031.
Notitie bij Franciscus: soldaat 1e Linie

en

Philippe Wellekens is geboren op 06-03-1890 in Aalst. Philippe is overleden op 30-06-1915 in Oud-Stuivekenskerke, 25 jaar oud. Hij is begraven in Adinkerke, B.M.B. 00983.


Notitie bij Philippe: soldaat 1e Jagers te Voet
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 01 Jul 2009 9:16    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

JULI 1
De Duitsers eisen weer 25.000 flessen wijn op. 10.000 konden er worden gevonden in de stad, de overige ging men halen naar Brussel (15.000) en werden (met winst) aan de Duitsers verkocht
.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 02 Jul 2009 6:43    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

JULI 2
De burgemeester laat een bericht uithangen dat het streng verboden is van 10 uur 's avonds tot 10 uur 's morgens door de velden te wandelen, zonder schriftelijke toelating van de politie. Maar de voedseldieven storen zich daar weinig aan wat de hoveniers en de landbouwers noodzaakt zelf hun velden te bewaken.
Vanaf deze datum moet men ook een speciale pas aanvragen bij de Duitse overheid om van Aalst naar Hekelgem te gaan of vice-versa, daar Aalst binnen het Etappengebied lag en aangeduid werd als oorlogszone (bij overtreding gepakt worden kostte 30 frank en uw pakken werden aangeslagen). De smokkelaars trokken over de grens te Hekelgem omdat ze daar veel meer geld van hun waar konden krijgen. En vanaf Hekelgem werd de waar doorgesmokkeld naar Brussel waar ze aan een maximum prijs kon worden verkocht.
Opgaaf van de ganse bevolking en van de veestapel (dus mensen- en veetelling). De mensen worden zeer ongerust.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 03 Jul 2009 6:18    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

JULI 3
Alle personen boven de 15 jaar moeten een paspoort met portret aanschaffen.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 07 Jul 2009 7:34    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

.... En heele drommen groots menschen zag men op den bedelweg. De bedelarij werd een ware plaag. Op zekeren dag trof de ellende dezer rampzalige kudden den E.H. Diocesane Schoolopziener Redant zóó diep, dat hij, in overleg met den E.H. Cl. Borreman, pastor van het hospitaal, aan den Z.E.H. Deken voorstelde van een Liefdadigheidskomiteit te stichten. Den 21 Januari had reeds daarvoor, in de Dekenij, een eerste vergadering plaats, waarop tegenwoordig waren: de Z.E.H. Deken Roelandts, de E.E.H.H. Van Herreweghe, Lauwereys, Borreman, Van Wassenhove, Strobbe, Van Cromphaut, Van Ongeval, Foncke, Demeester, Peirsman, Morre, De Mets, Vercauter en Redant, deze laatste aangeduid als sekretarisschatbewaarder; en het volgende bericht verscheen in De Volksstem :”Aangezien de bedelarij verboden is, heeft de Geestelijkheid van Aalst goed gevonden een oproep te doen tot de bijzondere liefdadigheid der bevolking, om te voorzien in de noodwendigheden der meest behoeftige huisgezinnen. Te dien einde zal er binnen korte dagen een inschrijvingslijst ten huize aangeboden worden. Wie inschrijft zal voor zijn wekelijksche bijdrage eene kaart ontvangen.”
Een tweede bijeenkomst had plaats den 2 Februari en het Liefdadigheidswerk werd bepaald gesticht: aan al de behoeftige huisgezinnen van ten minste zeven personen zouden kaartjes, hebbende eene waarde van 0,50 centiemen, uitgedeeld worden, en zulks in de mate dat de geldmiddelen het toelieten. Den 10 Februari was het Komiteit in werking, met kenspreuk aDJUVet Charltas ChrIstlana, hoCbeLLIteMpore; de giften waren door ieverige Juffrouwen en Heeren ingezameld, en de wekelijksche bijdragen lieten toe zelfs de gezinnen van zes personen te ondersteunen. Om het werk te vergemakkelijken werd het algemeen Komiteit Parochiaal: Mijlbeek ontving eene bijlage van de parochiën Sint Marten en Sint Jozef; van af den 8 Maart bekwamen ook de gezinnen van vijf personen onderstand. Op 7 Juli 1915 had dit bij uitstek menschlievend Werk ontvangen 11,876,50 frank en aan de meest beproefde familiën uitgereikt 11,862 frank, alleenlijk voor de Sint Martensparochie.
In dezen bangen tijd toonde onze Geestelijkheid, dat de noodlijdende bevolking, zooals overigens in alle omstandigheden, steeds op hare zielenleiders mocht rekenen.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 08 Jul 2009 12:33    Onderwerp: Reageer met quote

94 jaar geleden sneuvelde

Georges Huylebroeck, geboren op 13-05-1898 in Aalst. Georges is overleden op 08-07-1915 in Reninge, 17 jaar oud. Hij is begraven in Hoogstade, B.M.B. 00432.



Notitie bij Georges: korporaal 4e Linie

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 17 Jul 2009 9:01    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

– 17 Juli: de studenten van het Sint Jozefscollege worden uitgedreven om plaats te maken voor het Duitsch krijgslazaret. Men hijscht er de vlag van het Roode Kruis.



De Pontstraat met links het St.Jozefcollege en rechtop de St.Martinuskerk (Feldpost 17-11-1917)



De feestzaal van het St.Jozefcollege ingericht als ziekenzaal (Feldpost 17-11-1917)

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 18 Jul 2009 9:56    Onderwerp: Reageer met quote

94 jaar geleden overleed:

Frans Jozef Edgard Barrez, geboren op 29-03-1892 in Aalst. Frans is overleden op 18-07-1915 in Stavele, 23 jaar oud (oorzaak: per ongeluk verdronken). Hij is begraven in Westvleteren, B.M.B. 0850.



Notitie bij Frans: soldaat 3e Linie


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 21 Jul 2009 10:16    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

JULI 21
Alle lokalen en herbergen moeten om 7 uur sluiten.
Uitgave te Aalst van een Duits weekblad (1); te Aalst direkt verboden door de kommandatuur. Toch werd het nog onderduims uitgegeven en het zou blijven bestaan tot 26 juni 1916. Opsteller en uitgever was een Duitse militair die het zelfs waagde moppen over de Keizer en het leger te vertellen. Maar enkele tijd nadien word de man naar het Yzerfront gestuurd... .


Petrus Van Nuffel:

De Duitschers hadden een heiligen schrik voor den nakenden 21 Juli, Nationale Feestdag ! Op straf van zware boeten werd het ontzegd, dien dag winkels of huizen te sluiten en betoogingen te houden; al de scholen moesten geopend blijven. Deze bedreigingen hingen aangeplakt op de muren der stad, tot zelfs op de lijkdeur der Sint Martenskerk; maar neven dien plakbrief prijkte eene plakkaat, met de Belgische kleuren, afgeboord, die de bevolking uitnoodigde tot de plechtige zielmis, ten 9 uur, in de Hoofdkerk opgedragen, tot intentie onzer aan het front gesneuvelde helden. (Een exemplaar van dezen plakbrief werd in den Haver besteld door den telegraafbediende Lefevre, die later, wegens bespieding, te Brussel gefusiljeerd is). Na de zielroerende plechtigheid, opgeluisterd door den zang der geloovigen, had er op de Groote Markt, vlak vóór de Kommandantuur, eene grootsche geestdriftige betooging plaats, ten spijt van gansch de bezetting, onder het lijdzaam toezicht der Belgische politie, onder de oogen van von Kathen, die, beangst voor de spontane opwelling der Vaderlandsche protestatie, zijn bureelen ontvluchtte en naar het Kommissariaat stormde. – “Door vloekwaardige misleiding van enkele personen, zoo deed hij nog denzelfden dag uitplakken, heeft zich de bevolking van Aalst, hoofdzakelijk vrouwelijke personen, tot eene mij onverstaanbare demonstratie laten verleiden. Ik zie mij dus genoodzaakt aan de bevolking tot verders geen pasports meer te geven en alle nog verder geldig zijnde vrijgeleiden nietig te verklaren. Verdere verordeningen heb ik mij voorbehouden.”

21 Juli : alle lokalen en herbergen zijn verplicht om 7 uur te sluiten.


(1) "Landsturm" zie de volledige collectie op http://aalst.courant.nu/index.php?page=0&mod=krantresultaat&q=&datering=&krant=LST&qt=paragraaf&pagina=&sort=score+desc

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 24 Jul 2009 9:46    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

Terloops weze hier insgelijks herinnerd het aanleggen van het Park in de voormalige woestenij van het Osbroek: een uitgestrekte barre grond, herschapen in een lusttuin van betooverenden exotischen plantengroei, groot van 18 tot 19 hectaren, inbegrepen nagenoeg een hectaar water-oppervlakte; en hetwelk werk verschafte aan 15 toezichters en 650 werklieden, die, volgens de getuigenis van den ondernemer M. Frans Peynsaert, wrochtten gelijk oude terrassiers. In den loop der maand September 1915 werd er, voor het aanleggen van dit Park, 2000 frank daags aan loonen betaald. Het was op 24 Juli 1915, dat de eerste ploeg, samengesteld uit 36 manschappen, zich kloekmoedig aan het werk gesteld had. Alhoewel van 't begin November 1915 tot einde Februari 1916, dus gedurende 4 maanden, het weder altijd regenachtig bleef en de bezigheid verhinderde, was het reusachtig ontwerp in een tijdsbestek van acht maanden verwezenlijkt, en word den 29 Maart 1916 in het Park den laatsten boom geplant. Voor het delven der vijvers en het maken der grasperken had men niet minder dan 20,000 kubieke meters grond vervoerd. Er werden geplant: 3100 hoogstamboomen, in 70 soorten, 150 treurboomen, 1200 pyramideboomen, 1200 sparren, 2300 struikgewassen met afvallende bladeren, 4000 struikgewassen met aanblijvende bladeren, 28000 allerhande houtsoorten van dichte struikgewassen; in de vijvers plaatste men de volgende visschen: 15000 blieken, 4500 grondelingen, 200 goudkarpers, 500 spiegelkarpers, 500 gewone karpers, 500 galiciekarpers, 2500 leppers, 500 Ide-melanottes, 2000 regenboog-forellen, 400 goudwinden en 150 karpers van 3 tot 4 kilos. Dat het Park den Aalstenaar beviel, bewees dat het getal bezoekers op 1 Juni 1916 (O. H. Hemelvaart) beliep tot 5,626, 't zij ongeveer 1/6 der bevolking.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 25 Jul 2009 8:49    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

JULI 25
's Nachts worden door geallieerde vliegers bommen geworpen in de omgeving van de Bredestraat, maar gelukkig vielen ze in de weiden aldaar en richtten geen schade aan. Het doelwit was voorzeker de fabriek "Le Lion d'Or" waar gegiste dranken werden gestookt door de Duitsers.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 26 Jul 2009 8:35    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

En in den nacht van 25 op 26 Juli waren uit een vliegtuig bommen geworpen in dén omtrek van de Breedestraat. Edoch-, de woelige bende werd van dag tot dag, van uur tot uur, dunner: die bommen huilden, scheurden het graniet der huizen, deden de menschen dood; en het werd in onze straat zóó stil, zóó droef .... Beim erscheinen von fliegren begebe sich jeder so schnell wie möglich in ein haùs, luidde het vermaan: das gefahr von bombenwürpen getötet zu werden, ist zu gross ...” Ach, 't was in Aalst zoo'n lange, droeve eenzame tijd ! Ik heb zoo menigmaal naar hen, mijn kleine ridders met hun heerlijke harten, uitgekeken en geluisterd of ik de zoete stemmetjes van de blonde meisjes nog niet hoorde jubelen:
Ik heb een vischje gevangen in den IJzer :
't Was de Keizer ! 't Was de Keizer !


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 29 Jul 2009 6:22    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

29-7-1915:
... Opgepast voor het schuifelen, en vooral niet: Paris-Berlin ! dit ondervond René Muylaert (1), uit de Kattestraat; voor dit grof schelmstuk werd de jongeling, den 29 Juli 1915, aangehouden en door major Almenröder eene maand lang achter de grendels gezet; wanneer Muylaert uit het gevang geraakte, bevond hij zich zonder werk, en de Duitschers verbanden hem naar Le Cateau, vervolgens naar Bussignies en Maquignies; na vijf-en-twintig maanden opeisching ontvluchtte hij, met vijf makkers, den 2 November 1918, te Hirson, en kwam te Aalst weer den 9 November 1918.

(1) René Muylaert is geboren op 30-04-1895 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 30 Jul 2009 8:12    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

JULI 30
Al de uithangborden moeten weer op de herbergen geplaatst worden, zoniet 30 mark boete.
Van heden af kwam het "soldaatje" spelen door de kinderen volop op gang. Lange stoeten meisjes van 10 tot 14 jaar deden optochten door de straten. Er was voetvolk, er waren rode-kruiswagentjes met verplegers en verpleegsters, er waren krijgsgevangenen en met stoofbuizen gefabriceerde kanonnen. En er werd gezongen dat het een aard had.
Het laatste stukje grond wordt door de mensen in groententuintjes herschapen.
Aanleggen van het park in de Osbroek. Grootte ± 20 ha. Het werk werd uitgevoerd door 650 werklieden met 15 toezichters. De ondernemer was F. Peynsaert. Het werk duurde 8 maanden en eindigde op 30 maart 1916. Er waren 20.000 km3 grond vervoerd.
Geplante bomen :
hoogstambomen 70 soorten - aantal 3100
treurwilgen 120
piramiden 1.200
sparren 1.200
struiken 6.000

Vissen :
blieken 15.000
grondels 4.500
karpers 1.700 (alle soorten)
allerhande soorten vis 3.500
allen in de vijver gestort.

Op 1 juni 1916 bezoeken 5.500 mensen het park.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 01 Aug 2009 8:52    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

AUGUSTUS EN SEPTEMBER
In deze maanden komen steeds meer en meer legerafdelingen van het Yzerfront naar Aalst om er uit te rusten. Daar er geen lokalen genoeg voorhanden zijn worden deze bij de burgers ingekwartierd. Deze kregen volgens de beschikbare plaatsen één of meer soldaten te herbergen. Meestal zagen deze mannen er zwaar vermoeid uit en moedeloos. Al de klederen die ze aan het lijf hadden, zaten vol met honderden luizen. Het eerste dat ze aan de mensen vroegen was water om zich eens duchtig te wassen. Daarna werden de klederen duchtig met stokken uitgeklopt om ze zoveel mogelijk van luizen en vlooien te ontdoen. Dat kleergoed werd alsdan door de soldaten gewassen en te drogen gehangen. Gezien het zeer warm weder stelde dit alles niet erg veel problemen en de soldaten liepen veelal in hun naakt lijf, enkel met een broek aan. Door den band hadden de burgers met deze mannen heel weinig last en werden door hen vriendelijk bejegend. Meer nog, ze waren zeer gedienstig en staken bij vele mensen een handje toe bij hun dagelijk werk. Wij hebben er eens drie gehad die bij ons hielpen metalen laden en lossen, zakken met koopwaar ledigen of vullen en verder in de hof die mijn vader wat verder huurde, gingen spitten, zaaien en planten. 's Avonds zaten we tezamen op de grote koer en dan vertelden ze soms een en ander over wat ze aan de fronten al hadden meegemaakt. Allen waren de oorlog hartig beu en verlangden niets liever dan naar huis te gaan bij "mutter".
Het meest stak hun tegen dat ze regelmatig naar het kerkplein moesten om inspecties te ondergaan en marcheeroefeningen te doen onder het bevel van brullende feldwebels, die feitelijk zelf niet graag hun werk deden, maar ook door de officieren werden uitgekamd.
In Moorsel zijn er gedurende maanden gelegerd geweest. Deze maakten zich zeer nuttig door het land te helpen bewerken en de oogst binnen te halen. Tweemaal per week kwamen ze met karren naar Aalst om proviand te halen. Langs de andere kant was hun verblijf goed om te helpen de veldvruchten te bewaken en ook om ongenode gasten en ongure elementen van het hof te houden.
Natuurlijk lagen vele andere soldaten in de scholen wat de kinderen zeer blij stemde omdat er alsdan geen sprake was om de klassen na de vakantie te herbeginnen. We gingen er slechts dagelijks heen om ons portie soep en onze koeken. Voor de rest liepen we vrij, straat in, straat uit, om te kijken of nergens iets speciaals gebeurde. Het was voorwaar een rustige periode.
We hoorden alsdan ook zeggen dat er in de stad zoveel jonge vrouwen met de Duitsers liepen, en er in het openbaar gingen mee wandelen. Wat wilt ge ? Vele van onze mannen waren weg, de eenzaamheid woog zwaar bij vele vrouwen en ook gaf dit soms de gelegenheid om wat eten te bekomen. Over echte slonsen of publieke vrouwen behouden we liefst het zwijgen, ten andere we waren te jong om ons daaraan te interesseren.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 11 Aug 2009 8:28    Onderwerp: Reageer met quote

94 jaar geleden

Eduard Alphonse Joseph Deurwaerder (komt voor in de lijst met Aalsterse gesneuvelden, maar heb zijn geboortedatum nog niet teruggevonden) . Eduard is overleden op 11-08-1915 in Reninge. Hij is begraven in Pollinkhove.



Notitie bij Eduard: Onderluitenant 2 Linieregiment, 3e Cie.

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 15 Aug 2009 10:02    Onderwerp: aanvulling Reageer met quote

mercatus @ 07 Nov 2008 11:09 schreef:
A.Van der Heyden:

NOVEMBER 7 (ZATERDAG)
Verplichte opgave van wagens, paarden, met naam en adres van de eigenaars.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink


Uit het oorlogsdagboek van Pieter Daens (S.A.A./D.A.D.D. Fonds Lafortrie I/23)

"Zaterdag 7 November 1914 ... lange treins 40 à 50 à 60 wagens meest met gekwetsten, die uit de slagvelden komen. Wagens met gekwetsten op draagbeddens, 3 op een, gansch hun armen, hun been afgeschoten, met vreeslijke wonden, gekwetsten die onderweg sterven. De eene wagon verwacht den ander niet ook treins met krijgsmaterieel, veldkeukens, enz... ook krijgsvolk"

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 01 Sep 2009 17:26    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel in "De Duitschers in Aalst"

"De stad Aalst moest zware opofferingen doen om het lokaal hulpkomiteit in staat te stellen, de ellende der bevolking te lenigen. Tot 1 September 1915 werden, door de stad, te dien einde meer dan 400,000 frank besteed. Men zal gemakkelijk begrijpen, hoe lastig het was voor een bestuur, wiens inkomsten zeer bekrompen waren, zulke groote uitgaven te doen.
Men had 5000 hulpbehoevende familiën te onderhouden. Voor brood, soep en aardappelen was er alle maanden eene som van 184,480,58 frank noodig. Bij die uitgaaf diende gevoegd te worden deze veroorzaakt door de melkuitdeelingen aan de kinderen onder de twee jaren, de bijzondere hulp verleend aan kraambedden, het aankoopen van kleederen en slaapgoed, uitgaven die ten minste op 5000 frank per maand mochten geschat worden; daarbij eene maandelijksche toelaag van 2500 frank aan het werk der Bescheiden Hulp, en 2000 frank aan het Groen Kruis, en men bereikte een totaal van 65,000 frank per maand. Op einde September 1915 waren 532 hulpgelden toegestaan aan 367 personen, allen tot de kleine burgerij behoorende; het lokaal Komiteit gaf eene toelaag van 2000 frank, doch de vragen om hulp werden meer dringend, en men kwam te kort."



wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 04 Sep 2009 10:51    Onderwerp: "portretten en karakterteekeningen" deel 1 Reageer met quote

Petrus Van Nuffel geeft ons in "De Duitschers te Aalst" nog enkele "portretten en karakterteekeningen" van de bezetter.

"Het was generaal von Mayer, die, na het bombardement van 27 en 28 September 1914, bezit onzer stad nam. Hij betrok de bovenkamers van het Hôtel du Comte de Flandre, Statieplein, en veranderde de benedenplaatsen in bureelen. Van middelmatige gestalte, de wangen glimmig en glad geschoren, scheen hij minachtend op elkeen neer te zien; in den grond was hij even valsch als alle Duitschers. Tijdens een gesprek liet hij zich ontvallen, dat het hem spijt gedaan had, onze stad te moeten beschieten en vooral de schoone Hoofdkerk te hebben beschadigd; hij drukte eveneens zijn leed uit, omdat de schilderijen van Rubens, de Craeyer en ander Meesters gaan vliegen waren Zijn adjudant, graaf de Mum, een groote felle kerel, die weinig of niet sprak, liep gestadig neven hem, net lijk een buldog, die trouw over zijn meester waakt.
von Mayer werd vervangen door generaal Jung. Dit klein dikzakje, hetwelk in het gevecht van Quatrecht 't bevel voerde, was de eerste bevelhebber der Kommandantuur. Onder zijn beheer moest de normale toestand stilaan in voege komen. Hij woonde in het huis Monfils, ter Nieuwstraat, en kenmerkte zich door wreedheid en hardvochtigheid, vooral wanneer hij gewaagde over de burgerlijke slachtoffers van de inneming der stad. Jung vertoefde hier slechts eene maand. Het was een dronkaard van eerste gehalte. Wanneer hij alreede te Gent verbleef, kwam hij eens aan de Aalstersche Komrnandantuur een bezoek brengen; in het naar huis keeren, hetgeen per automobiel geschiedde, liet hij zich door den dienstdoenden politieagent Kamiel Renneboog vergezellen; te Melle, links, aan het afgebrand kasteel toegekomen, deed Jung stoppen; hij trad uit den auto, trok door de puinen naar eenen hem wel bekenden kelder, en kwam, eenige oogenblikken later, weer met drie flesschen Champagne; neergezeten op een gerskant, sloeg hij de flesschen den hals af en deelde broederlijk den inhoud met zijn chauffeur en den politieagent. Hebben wij al gezegd dat Jung generaal was ?
Zijn opvolger heette major Windt, een klein krom ventje, met uitpuilende kabeljauwoogen, twistziek van aard, immer dreigend met den revolver. 't Was een der grootste zatlappen, die Aalst ooit binnen haar muren had, en, uit dien hoofde, noemde men hem “'t Zat Majoorke”; hij ledigde krak-achtereen drie flesschen oud bier De Gheest, en goot daarop nog een drietal flacons witten wijn. Eens dat hij, ferm bezopen, in het Café Riche (1) naar den koer was gegaan, had een officier zijn notaboekje en handschoenen; die op de tafel lagen, voor de grap weggeborgen. Windt kwam in de gelagkamer weer, en de verdwijning bemerkende, barstte hij in arren woede los, zette heel de herberg overhoop, brulde als een beest en dreigde alles, Madame en haar jonste zoon inbegrepen, overhoop te schieten. Na veel geharrewar en donderwetteren, lei de officier notaboekje en handschoenen op de tafel terug: de storm bedaarde; Windt zelf lachte mee, en er werd 'nen goeden pot op geledigd; maar Madame beeft nog als ze aan 't gebeurde denkt.
Wanneer Windt, aan 't hoofd zijner soldaten, onze stad verliet, werd hij triomfantelijk uitgeleide gedaan door al het klein gedoen der achterbuurten, dat het groot succes van den dag - het lied van Marie Plancher - keelde.
Aanvankelijk diende de woning van M.R. Moyersoen, in de Nieuwstraat, tot het herbergen van luitenant-kolonel von Kathen, die Windt als oberstleutnant der Etappen-Kommandantuur verving. In dit huis viel hij ernstig ziek en vernam er het sneuvelen van zijnen zoon, hetgeen de herstelling zeer vertraagde. Na zijn genezing verhuisde hij naar de woning van M. Kamiel Liénart (2), op de Groote Markt (3). von Kathen (4) was afkomstig van Wiesbaden, waar hij handel dreef in kolen. Men noemde hem de Vos; edoch, wanneer men hem zag, met zijn majestueuzen gang, opgestreken knevels, loshangenden en wuivenden mantel, bekroop u onwillekeurig de neiging, eens langs achter te zien of er geen staart uitstak: zoo wonderwel geleek hij aan le chat botté, ofte de Gelaarsde Kat ... Verstokte dronkaard, gelijk al zijn landgenooten, maakte von Kathen liefst het hof aan pagadetten, die hem veel en goeden drank verschaften; dergelijke juffrouwen had hij te Aalst en te Aygem (5). De schoone vrouwen en de wijn waren zijn verderf ....
In 't jaar '17 was de plaatsbevelhebber andermaal naar Aygem getrokken en werd, een paar dagen later, zoo smoordronken in zijne Kommandantuur weergebracht, dat men hem, met mannen gelijk, uit den automobiel nemen moest .... Dergelijke tooneelen, dikmaals hernieuwd, schenen niet, zeer stichtend, want alle burgers moesten uit de poort; dáár lag dan de Vos, of liever de Gelaarsde Kat, de stekers van zijn knevels recht-omhoog, het hoofd als 'nen uurwerkslinger heen en weer botsend, de armen wijd uitgespreid, net gelijk 'nen zatten voddeman. En dan kwam unteroffizier Keitel, een gepatenteerd geneverist, die met de vingers op de wangen van den oberstleutnant tikte en grinnikte:
- So, so, jetzt is est Keitel nicht, der besoffener Schvveinhund ist, jetzt ist 's von Kathen ! - Zoo, zoo, nu is ’t Keitel niet, die dronken zwijnhond is, nu is 't von Kathen !
En Forck, de Judas, die von Kathen allang een strooke wilde steken, wist alles, en hij verraadde zijn meester ... s'Anderdaags, een Maandag, om 7 uur 's morgens, stapte hier de generaal van Gent af, om zich te overtuigen of von Kathen in zijn bureel zat. Eerst zocht men in het huis Liénart, daarna in de woning Leclercq, Statiestraat, maar hij was nergens te vinden. Onverrichterzake keerde de generaal naar Gent terug, aan den feldwebel bevel gevende, hem te telefoneeren zoodra de plaatsbevelhebber weerkwam. Doch von Kathen reed vanher naar Aygem, vanwaar hij naar huis gebracht werd nog zatter als den voorgaanden keer. Zijn ontslag lag geteekend. Spijtig voor Aalst, want van de slechte bevelhebbers was von Kathen de beste: toen hij, in 1917, de beiaardier Karel De Mette (6) gebood den beiaard te doen spelen, en dat onze talentvolle klokkennist een flinke Brabançonne ten gehoore gaf (tot schrik en verbazing der bevolking !), nam de Kommandant het op een lach ... Zijn opvolgers zouden het ons anders leeren.
von Kathen's eerste adjudant, een grijze, gezette man, heette Wendt, ook geboren te Wiesbaden; hij droeg de graad van major. Men noemde hem doorgaans den Scheeven, en, wanneer hij te paard zat, ging hij bij de spotters door voor Wantje Barrez. Wendt had, bij onze weet, geen enkel vijand. Hij sprak gebroken Fransch.
Een lange, aarts-stupide lummel, met gluiperige oogen, was major Peutz, die hier uit Geeraardsbergen aanlandde; hij stamelde zeer langzaam, femelend, en zag dan naar dengrond, alsof de woorden daarop te lezen waren. Deze kwast verbleef een tijdje in de bureelen der Kommandantuur, als Fransche tolk. Maar 't was mij 't Fransch !"


(1) Cafe Riche (voordien "Beiersch Hof" en later "Het Land van Riem") uitbaters Felix Van Landuyt en Maria De Nef.

(2) Camillus Carolus Maria Jozef Ghislenus Liénart, ° Aalst 09/02/1873, gehuwd met Maria Francisca Josephina Leonida Van Overstraeten, ° Aalst 24/07/1877.

(3) Grote Markt 2

(4) von Kathen


(5) Aaigem (B-9420)

(6) Karel De Mette, ° Aalst 10/05/1867, Ere-Beiaardier van de stad Aalst. Groot musicus, onder-bestuurder der Koninklijke Harmonie "Al Groeiend Bloeiend"

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 05 Sep 2009 13:40    Onderwerp: "portretten en karakterteekeningen" deel 2 Reageer met quote

Deel 2 van "Portertten en karakterteekeningen" van Petrus Van Nuffel, verschenen in "De Duitschers te Aalst" in 1921.

"In Januari 1917 kwam adjudant Hornn, een fiesje, altijd kraaknet gekleed; een schneídig man, met snobistische manieren en veel cosmetique aan het kneveltje; liefhebber van een lekker beetje, bij voorkeur in de patisserie van Mevrouw Van Ertvelde-Millecan. Hornn was Katholiek in zijn hert, maar Pruis in zijn ziel; daaglijks zat hij, met een grooten paternoster in de kerk; zijne vrouw had te Lede, in de kostschool der Kanunnikersen gelegen en kende zeer goed verscheidene jonge damen van Aalst. Men vond hem steeds zeer inschikkelijk: als 't maar eenigszins mogelijk was, sloeg hij alles in de beste plooi.
Adjudant Heer kwam in Hornn's plaats op 't einde van 1917.
In hoedanigheid van Oberstleutnant en bevelhebber der plaats van von Kathen kregen wij in November 1917 Wittich; maar hij was hier nauwelijks gezien, of hij vertrok reeds, zonder iets bezonders van hem te laten kennen.
Zijn adjudant Sanguinetto maakte zooveel te meer lawaai, en men noemde hem de Bloedhond.
Sanguinetto, professor aan het Atheneum van Berlijn, aldaar in de Friedrichstrasse gehuisvest. Zijn rechterarm was veel korter dan zijn linkerarm, zoodat hij slechts met moeite aan zijn hoofddeksel reiken kon om te groeten. Hij kwam te Aalst den 22 November 1917, van Beernem, waar hij er zich op beroemde al de boeren te hebben geruineerd, methet inzicht hier hetzelfde te doen. Omdat de bediende Frans Van Kerckhove niet spoedig genoeg voor hem een convenabel logist vond, sloeg hij dezen in het gelaat. Een goed begin: de kerel moest het beste hebben; de vuilste verkens willen immers het schoonste stroo ...
Hij stichtte ter stede het Arbeitersambt van vloekwaardig aandenken. Bijna dagelijks gebood hij opeischingen, bewerkstelligd door Forck en door de brutaalste soldaten; in 1918 gaf hij bevel over te gaan tot de aanhouding van twintig jongelingen; deze moesten bij nacht van hun bed gehaald worden en in het gevang opgesloten tot het oogenblik hunner wegvoering naar Sedan; het was bij dit overbrengen, dat Van den Steen en Cleemput doodgeschoten werden (1). Deze dubbele moord heeft Sanguinetto op zijn rekening, want zij geschiedde stipt volgens zijn onderrichtingen, door hem, bij de opeischingen, in de zaal van den Katholieken Werkmanskring gegeven; verscheidene jongelingen dezer bij nacht opgeëischte ploeg, zijn in ballingschap of tengevolge van ontberingen en mishandelingen gestorven. De adjudant kenmerkte zich inzonderheid door volledig gemis aan opvoeding; door den verwaanden en immer dreigenden toon zijner bevelen; door het brutale opstel zijner plakbrieven en den altijd onveranderden tekst: “Wie niet hooren wil moet voelen”: door zijn schijnheilig masker, onder, hetwelk hij, bij gelegenheid, de valschheid zijner inborst poogde te verduiken.
Den landbouwer verpletteren onder duizenden en nog duizenden marken boet en den burger kwellen door opsluiting binnen huize bij vollen dag; alle verkeer en handel stremmen, waren voor hem schering en inslag. Schreeuwend, willekeurig en onrechtvaardig boette en strafte hij. Die krawat schaamde zich overigens niet, op de muren der stad aan te kondigen, dat hij de Aalstenaars ging tot, den bedelzak brengen: “Wilt ge niet geruïneerd worden, gehoorzaamt !” - Hij was heerscher; wat hij gebood, moest geheuren; medelijden kende hij niet. In de vergaderingen der burgemeesters behandelde hij deze ambtenaars als scholieren: op eene dezer bijeenkomsten meende Anseele vrij te mogen spreken, zooals hij het deed te Gent, met hauptmann Falcke, doch hier te Aalst beet Sanguinetto Anseele 't gerand af met de woorden: “Gij hebt hier niets te vragen of te zeggen, maar te gehoorzamen: zoo wil ik, Sanguinetto, dát, en zoo zal het geschieden.”
Ziehier dus een prachtexemplaar der mannen van Jenseits über gut und böse, die zich boven goed en kwaad verheven achtten, en, om 't te doen, de Tafel der Tien Geboden Gods met de voeten in de lucht keerden.
Intusschentijd had von Hertel den bevelhebber Wittich vervangen. Door zijn vergevorderden leeftijd en ziekelijken toestand liet hij den gang der zaken aan zijnen adjudant over, en weldra was Sanguinetto hem boven het hoofd gegroeid. von Hertel woonde in het huis de Coen-de Call, op de Keizerlijke Plaats, waar Sanguinetto insgelijks zijn intrek nam en de Kommandantuur van de Groote Markt naar hier, in de woning van M. baron Karel de Béthune overbracht.
De Bloedhond bekwam den 24 Juli 1918 zijne aanstelling als plaatsbevelhebber en hoofd der Kommandantuur. Van toen af liet hij geen enkele bedreiging meer onuitgevoerd; zelfs de bedienden beefden onder zijn gloeienden blik; elk vreesde hem: zijn feldwebel, een zeer beleefd en dienstvaardig man, was soms beschaamd bij de onbeschofte uitvallen. Van dan af ook paarde hij aan hartelooze verdrukking de schaamteloosheid in den hoogsten graad: hij werd een ellendige dief: Tijdens de algemeene rekwisitie van den wijn had. M. Ferdinand De Clercq, voor zijn aandeel, 300 flesschen wijn geleverd. Naderhand kwam Sanguinetto in dit huis, waarde eigenaar op het ziekbed uitgestrekt lag, in eigen persoon, gansch den wijnvoorraad in beslag nemen, deed alles in wagens laden en voegde daarbij de glazen roomers en kunstvoorwerpen; hij stool daar voor een bedrag van veel duizenden franken, zonder de minste vergoeding te betalen, zonder medelijden voor den braven en geachten medeburger, die, tengevolge der ontroering, met geraaktheid werd geslagen en stierf. Als de gemeenste boef, stak Zijne Hoogheid twee flesschen wijn in zijn zakken !
Onder Sanguinetto - dit is van 22 November 1917 tot 14 October 1918 - werden hier vier menschen in open straat doodgeschoten, en benevens de honderden lieden, door hem opgesloten in de gendarmerie, in de pupillenschool en in verscheidene fabrieken, deed hij niet minder dan 3,600 personen in het stedelijk gevang der Kapellestraat achter slot en grendel zetten.
't Was in de woning van M. Leo de Coen-de Call, dat de ex-professor luidruchtig feest hield, braspartijen, afgewisseld door zang en muziek, bijgewoond door zijn waardigen en droefbefaamden tegenhanger Almenröder, den protestantschen dominee en een hubsche mädel, naar't exemplaar van zijne bijzit Marguerite Vorberg, van Berlijn, “swester der kranken und Lazarettabteilung im felde.” Margriet had steeds op haar toilettafel, in plaats van doosjes poudre-de-riz Neige de Noël en reukfleschjes Iris en Heliotrophe, een koppel revolvers liggen; en 't Germaansche bloed der Dikke Bertha ziedde in haarlijf. Als doortrapte dievegge die ze was, liet zij in het huis Liénart haar vingers te lang hangen.
Die fraaie verzameling van spitsboeven was volledigd door de tegenwoordigheid van den Gouden Tand, de speurhond van Sanguinetto, bij name Koeutnich; de Gouden Tand was een simpel krijger, door al de soldaten om zijn valschheid gevreesd; al wat er gebeurde droeg hij over; hij zocht de kwartieren op, deed onmeedoogend de huizen ruimen, en terwijl hij u vriendelijk beloofde, uwe woning te sparen, schreef hij u den eerste op zijne lijst; verders leefde Koeutnich op goeden voet met juffertjes der stad, wier foto's hij nam en die daarom hunne wederliefde betoonden met aan den hals van zijn hondje, Brabanconneken, roode zijden lintjes te strikken
Maar wij vergeten dat wij over het huis van M. Leo De Coen handelen. De eigenaar was den 27 September 1914, tijdens het bombardement, gevlucht en verbleef in Engeland tot in den loop van Januari 1919. In den kelder, die met eene ijzeren deur gesloten was, had hij een eikenhouten kistje met zilverwerk verborgen; in dezen en een anderen daaraanpalenden kelder lagen ongeveer 6000 flesschen wijn. De drie meiden kwamen in het huis terug elf dagen na de beschieting der stad, en bestatigden alsdan dat de deuren der kelders opengebroken en 1000 flesschen wijn, alsmede het bedoelde zilverwerk gestolen waren; het ledig kistje bleef ter plaatse liggen; slechts de brandkoffer had weerstand geboden aan alle pogingen om hem te openen. Een drietal maanden later kwamen de bediende en de knechten van M. Leo De Coen insgelijks terug, en deze verborgen de overblijvende 5000 flesschen wijn in den hof. Alhoewel de woning standvastig door Duitschers bezet was, ontsnapten deze flesschen aan de opmerkzaamheid der dieven, tot als, een vijftal dagen vóór den Wapenstilstand, hier een Casino ingericht werd. Bij toeval vonden de soldaten de 5000 flesschen wijn, en 't is bijna onnoodig te zeggen, hoe het er dan toeging: de hoeveelheid al te groot zijnde, om die in eenige dagen te ledigen, heeft men den overschot der flesschen in autos geladen en bij den aftocht meegenomen.
En zoudt ge gelooven, dat er Aalstenaars gevonden werden, die op den machtigen arm van Sanguinetto steunden ? En, ja, om hem te behagen, geweldige domheden begingen, en vóór hem plat op den buik lagen ?
“Waarde Heer, schreef hem, den 4 December 1917, een bewoner der Gentschestraat: “Ik neem de eerbiedige vrijheid, mij tot Ued. te richten, ten einde mijn estaminet te mogen openen Fur militär gestätet; het is een groote en gezonde zaal met ruimen koer, onmiddellijk achter het estaminet gelegen. Ik bezit een winkel van kaas, zeep, cigaren, cigaretten, enz., die veel bezocht wordt door uwe soldaten; ook vragen die immer naar drank; ik mag hen geen verschaffen, en dat is erg vervelend voor mij. Hopende, waarde heer Oberleutnant, een gunstig antwoord te mogen ontvangen, groet ik U hoogachtend.”
De bevelhebber schreef, met rood potlood, dwars over dien brief, niet ééne linie, - een enkel woord: Nein !
Sanguinetto laat in onze stad ook een weinig stichtende herinnering na als toonbeeld voor de smokkelaars, die hij zelf aankloeg en duchtig strafte. Reeds was ons uit Beernem zijn faam als doortrapten smokkelaar overgewaaid; hier voerde hij zijn winstgevend stieltje uit op groote schaal, en wist hij behendig allerlei waren, wijn, vleesch, chocolade, en m.a. op te stapelen en weg te smokkelen; dit met medehulp van den Gouden Tand en den Ganzennek van 't Havenambt, die hij zijn edele gaven had weten te inoculeeren, - een andere schoft van zijn gehalte, die burgers en kinderen mishandelde.
Wat al schelmstukken heeft dit drietal op zijn Germaanschen kerfstok !
Een vijftal weken vóór den Wapenstilstand vertrok de Bloedhond, met zijn handlangers van 't Krijgsgerecht, Meldeambt en soortgelijke Duitsche kultuurinrichtingen, naar Turnhout. De woning van M. de Béthune, die hij kwam te verlaten, werd derwijze gehavend en geplunderd, dat de eigenaar voorzeker een doorslaand bewijs zal gehad hebben van de behendigheid eener welingerichte dievenbende."


(1) later meer hierover

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 07 Sep 2009 11:52    Onderwerp: "portretten en karakterteekeningen" deel 3 Reageer met quote

Deel 3 van "Portretten en karakterteekeningen" van Petrus Van Nuffel, verschenen in "De Duitschers te Aalst" in 1921.

"Freiherr von Richthofen (1), chef der Kommandantuur van Kortrijk, voorlooper van den A.O.K., sloot de rij der plaatsbevelhebbers. Hoogstaltig, een man van diep in de zestig, was braaf en zacht van inborst; zeer hardoorig. Wij ontmoetten hem, glimlachend aanstarend de bende vluchtende Duitschers, de dronken en de Marseillaise zingende Elzassers, over de Markt trekkende, naar hun vrij gevochten geboorteoord; en wij meenden een zweem van genoegen in zijn oogen te hebben ontwaard bij 't zien van die wijkende troepen, die eindelooze reeks bemodderde kanonnen, vrachtwagens en autos, allen de Molenstraat af, naar Duitschland .... Baron von Richthofen opende ten Landhuize het Duitsch politiebureel der Ortskommandantuur, 't geen voor gevolg had dat de lokale politie den 15 October 1918, gedwongen was te verhuizen naar de lokalen der Staatsmiddelbare Meisjesschool, in de Pontstraat, waarzij verbleef tot 12 November; ook het Arbeitersambt en andere instellingen namen ten stadhuize intrek, en den 19 October moest de gemeente-ontvanger, tot den 25 November, in dezelfde school zijn bureelen overbrengen.
Vanaf 20 October 1918 lag Aalst in het Operatiegebied. Voor reizen buiten de gemeente; was een reispas noodig; van 6 uur 's avonds tot 7 uur 's morgens mocht geen inwoner zich op straat bevinden; het wielrijden was verboden; den 2 November werd het politie-uur voor de landbouwers vastgesteld op 7 uur 's avonds tot 6 uur ’s morgens ... Maar 't was opgeschept met de Duitsche verordeningen ! Een der laatste bevelen, onderteekend door baron von Richthofen's adjudant und hauptmann Braun, verschenen den 19 October 1918, verbood “aan alle stielmannen” zonder schriftelijke toelating der technische afdeeling, werken voor de burgerlijke bevolking te aanvaarden of uit te voeren.”
Ziehier nu het persooneel der Kommandantuur:
Reisig Willem, van Frankfurt, kwam hier van het front toe, met een groote wonde in het hoofd. Door oppassenheid en ernst, klom hij op tot leutnant-betaalmeester, en vertrok in die hoedanigheid, met kommandant Wittich, naar Wetteren. Reisig was welwillend voor het publiek.
Taube, insgelijks van Frankfurt, feldwebel, de eenige zoon eener weduwe, handelaarster in kanten, die driemaal tienduizend mark betaalde om haar zoontje zoo ver mogelijk van het front verwijderd te houden; trouwens, het kereltje had, wanneer de oorlog uitbrak, weinig lust gevoeld, zijn Vaterland groszer te helpen maken; edoch, eens von Kathen weg, moest hij ook met pak en zak optrekken. Taube is te Aalst zoo vet geworden als een slek; hij at gaarn, en zoop wijn gelijk water.
Keitel, bediende eener Verzekeringsmaatschappij, liefhebber van genever en cognac en ander sterke dranken; liet zich gewillig ompraten in zake paardenmonsteringen, vleeschslachtingen, kolenbons, enz., waarvan de opbrengst diende om voor zekere juffers uit de Kattestraat ringen, armbanden, zelfs schoone witgeëmalieerde slaapkamers te koopen. Hij noteerde iederen avond, in Het Paviljoen, de dagelijksche voorvallen.
Willy, motocyclist, een vent van rond de twee meters lengte, met een halfcenskenswezen; hij reed als een dulle, op een wedding tegen Taube, in zestien minuten naar Gent. Nooit den nek gekraakt.
Freisendorfer Fritz, van Frankfurt, ordonnance, schuimlooper en verklikker, vriend der gekende smokkelaars, reed met den automobiel der Kommandantuur; er blijft voor Freisendorfer in België nog een rekening te vereffenen. Freisendorfer, es bleibt hier in Aalst noch einen kleinen Posten für dich auszugleichen. Verstehst du dieses Deutsche ?
Kirsch, jonge, magere ziekelijke jongeling, bloo, met slechte oogen: hij droeg brilglazen van 6 m/m.; sprak wat Fransch en Engelsch. Bij het uitbreken van den oorlog bevond hij zich in Engeland en werd aldaar gevangen gehouden; edoch, op zijn papieren, uitwijzende dat hij tot den krijgsdienst ongeschikt was, liet men hem vrij; maar onder eed, dat hij nooit de wapens tegen de verbondenen zou opnemen. Nauwelijks losgelaten zijnde, werd Kirsch soldaat en schrijver op de Kommandantuur. Hij kon moeilijk zwijgen en verklapte meermaals zijn meesters en hun geheimen. Kirsch maakte het hof aan eene juffer der Hopmarkt, die hem eens het volgende briefje zond: (Letterlijk afgeschreven).
“Monsieur Kirsch. Veuillez avoir la bonté de me rendre ma Fhotographie; donne la à Wily, il me rendra bien cela, parce que je suis toute froiser de sa façon de faire, et maintenant jespére que tout sera fini et restera fini entre nous deux; tout ses compliments se n'ait pas de mon abitude, tu ne fait que chercher des disputs, et se n'ait pas à Julia (uit de Statiestraat) qu'il faut vous expliquer, mais bien à moi; cela ne lui regarde pas, et tous qui c'est passé à la Gendarmerie, ce n'est pas notre faute, mais bien la votre. Mais enfin nous ne parleront plus de cela et il est bien possible de rester de bons amis, et n'oubliez pas ma Fhotographie et donnez la à Wily. Remerciment. Marie.”
Nauwelijks had M. Gustaaf De Coninck-Van den Bossche (2), Esplanadeplein, zijne woning verlaten, om naar Engeland uit te wijken, of Duitsche soldaten namen er hunnen intrek, elkander steeds van regiment en van landaard afwisselend. De aldaar verblijvende Elzassers werden, in 't begin van 1915, verplicht dit huis te verlaten, ten einde er plaats te maken voor de inrichting van het Pasbureel, hetwelk aldaar verbleef tot 18 Mei 1918, wanneer deze bureelen werden overgebracht naar het Gesticht der Broeders van de Christelijke Scholen, op de Keizerlijke Plaats; alsdan kwam hier eene groep electriciens, die bleef nestelen tot October 1918. De inwendige vernieling van het huis De Coninck-Van den Bossche ging alle gedachte te boven: in veel plaatsen zag men sporen van moedwillige verwoesting. Duizenden en nog duizenden personen kwamen er tijdens de bezetting heen en weer; honderden en nog honderden soldaten verbleven hier gedurende vier opvolgenlijke jaren en speelden er heer en meester. Al de voorwerpen van waarde vonden een liefhebber; zelfs de koopwaar, bestaande in balen hop, werden, evenals veel meubels, opgeladen en sloegen den weg naar Duitschland in. In één woord, het huis werd op en top kaal geplunderd; want wanneer aldaar het Pasburo verhuisde naar de Keizerlijke Plaats, vonden de Duitschers niets beters, dan de nog weinig overgebleven meubels van M. De Coninck te verhuizen naar hunne nieuwe verblijfplaats; wat er nadien van die voorwerpen gewerd, is niet stellig gebleken, doch men vermeent datdeze naar Turnhout zijn overgebracht en vandaar, langs over Holland, naar Duitschland. Wie maakte zich hier aan vandalism en diefstal plichtig ? .... De eerste bewoners behoorden tot een regiment soldaten van Ersfeld; de aldaar verblijvende bevelvoerende officieren, wiens namen hier volgen, vervingen elkander na een tijdstip van ongeveer vijf maanden. De aanzienlijkste verwoestingen werden echter gepleegd door electriciens, telefoonisten, enz., die te beginnen van 18 Mei 1918, tot bij den Wapenstilstand, hier niets anders deden dan breken, metselen en veranderen."


(1) vader van "The Red Baron"

(2) Gustaaf De Coninck is geboren op 20-03-1877 in Aalst.
Notitie bij Gustaaf: Net als zijn vader Camiel (Aalst 1841-1907) was hij een gekend hophandelaar. Zijn vader was uitgever van het veertiendaagse blaadje "Le Houblon" (1897-1899) een blad voor hopkwekers, hophandel en brouwers.
Gustaaf maakte zich vooral tijdens de oorlog 1914-1918 verdienstelijk door het organiseren van verlof te Londen voor soldaten uit het arrondissement Aalst.
Lid van het A.N.V. (1904-1914).
Adres: Esplanadeplein 8 (1907), Esplanadeplein 7 (1927), Aalst
Beroep: hophandelaar
Gustaaf trouwde met Celestina Van Den Bossche. Celestina is geboren op 02-03-1873 in Berlare.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 08 Sep 2009 7:15    Onderwerp: "portretten en karakterteekeningen" deel 4 Reageer met quote

Deel 4 van "Portretten en karakterteekeningen" van Petrus Van Nuffel, verschenen in "De Duitschers te Aalst" in 1921.

Leiders van 't Pass- und Meldeamt waren: Hille; wanneer men hem in zijn grillen volgde, en vooral indien men hem groette, werd hij, van trotsch en barsch, zeer inschikkelijk; - Eckhardt, Perres en Zepke gaven geen reden tot klagen; zelfs werd Eckhardt, na kort verblijf, uit hoofde van zijne toegevenheid, verplaatst; - Hentschel kwam op het laatst van 1917 en werd vervangen door Seib; dan volgden Köneke, en, den 4 October 1918, Schilling. - De schrijvers Hermann en Karl, de ordonnance Jacob, stelden zich dienstvaardig aan; maar Walter ging door voor een heimelijken schelm.
Luitenant Forck, bijgenaamd Porc, zoon van een protestantsch dominee, werd naar Aalst gezonden voor de eerste opeischingen onzer werklieden, en nam de leiding van het Arbeitsambt waar; hij had eveneens, in hoedanigheid van landwirtschaftoffizier, het toezicht over het Landbouwersambt.'t Was een onmensch, botuit gezegd. Die kerel, jong en vlug, kregelig, knorrig, lichtgeraakt, behandelde de opgeëischte jongens, reeds zoo diep ongelukkig, als een kudde vee; sloeg hen in 't aangezicht, schopte in den hoop, spotte met vrouwen en kinderen, die kwamen om van hunne geliefden afscheid te nemen. De straffen en boeten van allen aard, door hem toegepast, zijn bij duizenden te tellen en betroffen overtredingen op verordeningen van allerlei slach. Weinige personen ontsnapten aan zijn vervolgingswoede, en 't waren inzonderheid de landbouwers, die onder het minste voorwendsel getroffen werden. Hij riep o.a. in de Pupillenschool luidkeels uit, dat zijn innigste verlangen was, al de Belgen te zien vermoorden ! Verdacht van smokkelhandel, dieften en andere zaken, werd Forck van zijnen graad verlaagd tot offizier-stelvertreter, en, in 1917, naar Sottegem verplaatst. Het Gerecht zoekt hem op.
Bedienden in het Arbeitersambt: de onderofficier Flemming, van Berlijn, die de aandacht zijner overheden op zich trok, wegens zijn buitensporige uitgaven, en van zijn graad ontheven werd, om zich te laten omkoopen; Otto, Paul Balvin, van Gotha a/Rhur, en August. Het Kommandantuurbevel N° 174, van 31 Januari 1918, had op de handelwijze van Flemming betrek: “De Belgen dezer streek pogen herhaaldelijk van aangestelden der Kommandantuur, door geldgeschenken, strafvrijheid of bijzondere gunsten te verkrijgen. In zulke gevallen zal men in de toekomst de scherpste straffen, en wel in 't algemeen gevangenis, opleggen. De Burgemeester moet dit de inwoners der gemeente bekend maken.”
Aanvankelijk werd het Krijgsgerecht ingericht ter woning van den bevelhebber der Pupillenschool, in de Kapellestraat, om later te verhuizen naar de Denderstraat, rechtover de Gendarmerie, alsdan in gevang herschapen.
Gedurende vier jaren, van 1914 tot 1918, zetelde hier als vertegenwoordiger van 't Gerecht, de manke major Almenröder, van Frankfurt, in het burgerlijk leven kinderrechter; hij had ook onder zijn gebied de Kommandantuur van Dendermonde, waar hij wekelijks tweemaal heentrok. Eerst woonde hij in het huis van M. Isidoor Leclercq, Statiestraat, en vanaf den 13 Juli 1917 nestelde hij ter woning van M. Prosper Callebaut (1), Keizerlijke Plaats, 59. Die kerel had altijd een Judas-lach op de lippen. Lafheid en schijnheiligheid waren in zijn tronie vergroeid; onmeedoogend, valsch en tergend, strafte hij duizenden onschuldige menschen; door vleierij poogde hij vrouwen en jonge meisjes tot zich te lokken, als lokaas zijner beestige driften, en wanneer hij daarin niet lukte, ontsnapten hem de schandigste verwijten, of greep hij naar den stok om zijn slachtoffers af te ranselen. Uit dien hoofde legde Willems Clementine (2), vrouw Slagmulder Emiel, Dendermondschensteenweg, 226, tegen Almenröder, den 10 Maart 1918, eene klacht neer bij het Belgisch Gerecht.
Wie gestraft werd, moest het geld persoonlijk bij Almenröder brengen, - en de marken stroomden bij duizenden in zijne kas ! Wie niet onmiddellijk betaalde of wachtte tot dat de gendarmen kwamen, kreeg nog eene straf bij; zelfs degenen, die meenden onrechtvaardig gestraft te zijn, of kwijtschelding of vermindering van straf vroegen, kregen vermeerdering;
het indienen van een genadevraag werd gestraft met 100 mark boet ! .... Gedurende zijn verblijf in de woning van M. Callebaut, Keizerlijke Plaats, eischte hij aldaar de breedste gastvrijheid. Ten titel van dankbetuiging, verjoeg hij den eigenaar, den 4 October 1918, uit zijnen eigendom, om er huis te houden met de keukenmeid, die hem later volgde. Deze had hem de ligging der woning goed aangeduid en gewezen waar al de voorwerpen van waarde zich bevonden. Dan plunderde hij als een gepatenteerd roover: een groote hoeveelheid kostelijken wijn, kunstvoorwerpen, lijnwaad, luchters, kortom, al wat waarde had ....
Almenröder en Sanguinetto kwamen te Aalst toe meteen handvaliesje en vertrokken naar hun lieb Vaterland met zeven opgepropte wagens. Alle kommentaar overbodig !
Jochim Hendrik, Almenröder's secretaris, de Witte; brutaal; roeper en schreeuwer gelijk zijn meester, had een geweten van elastiek; kende geen medelijden; hij gaf nochtans toe, wanneer hem de handen gevuld werden, geen geld - dat had hij slechts voor het grabbelen,
- maar boter, vleesch, eieren, enz.. Die voorbeeldige griffier leefde op gemeenzamen voet met Dina Hofman, waar hij ten huize dagelijks de koffie ging drinken, en die met hem de plaat poetste.
Bij die twee duivels van't Kriegsgericht verbleven evenwel twee redelijke schepsels: Theo, de taalman, schoolmeester, in Duitschland van Hollandsche ouders geboren; gaf goeden raad en sprak van tijd tot tijd een woord ten beste; dank aan zijne voorspraak werd meer dan een ongelukkige geholpen. - Mözes, gekend van al de jonge meisjes, deed dienst als boodschapper, eerst in redingote, later in soldatenuniform, hetwelk hem aan 't lijf hing als aan een kapstok. Mözes had 'nen bult en een bakhuis zonder tanden; hij liep veelal met de tong uit den mond of schuifelend over straat; hij had de oogen van een zeehond en de kleur van een Maleyer; overal waar hij binnenkwam, riep hij: Astablieft, menheer ,... merçi ,.... om te toonen dat hij Vlaamsch kon; 't was een der leelijkste menschen van den aardbol, en men noemde hem doorgaans Serlippens of den Bult van Mieneka's. Hij was geboren en woonde, met zijn oude moeder, in den Jodenhoek van Berlijn, die aldaar oliekoeken en vetbollen bakte.


(1) Prosper Callebaut is geboren op 04-02-1860 in Aalst. Prosper is overleden vóór 1927, ten hoogste 67 jaar oud. Prosper trouwde met Maria De Blieck. Maria is geboren op 01-04-1865 in Lebbeke.

(2) Clementia Willems is geboren op 15-11-1888 in Aalst. Clementia trouwde met Emiel Emmanuel Slagmulder (oudstrijder 1914-1918). Emiel is geboren op 10-06-1886 in Aalst. Emiel is overleden op 04-12-1948 in Aalst, 62 jaar oud. Hij is begraven op 09-12-1948 in Aalst, St.Jozef.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 09 Sep 2009 10:00    Onderwerp: "portretten en karakterteekeningen" deel 5 Reageer met quote

Deel 5 van "Portretten en karakterteekeningen" van Petrus Van Nuffel, verschenen in "De Duitschers te Aalst" in 1921.

"Gedurende den tijd der bezetting hadden wij af te rekenen met vier geheime Duitsche politiemannen, die in de Statiestraat gehuisvest waren.
Bergmann, alias de Vloeren Hoed, geheim politieman van beroep, was de chef, met den graad van luitenant, waarvan hij zeer zelden het uniform droeg; elk had van hem schrik. Vooral de smokkelaars en al dezen die poogden de verboden omschrijving te overschrijden, schuwden den Vloeren Hoed. Hij was zeer streng in het uitoefenen van zijn ambt. - Willem Lenzkens, de hond van Bergmann, kortstaltig, tamelijk zwaarlijvig, met roode, gezonde gelaatskleur, amandeloogen, sprak langzaam en zacht, vroeger was hij in de hoofdstad bediende in een magazijn van kleerstoffen en woonde met zijn vrouw te Vorst, in de rue de Liège; gerugsteund door Bergmann, toonde Lenzkens zich zeer moedig, en speelde hij nog al met den revolver, maar alleen was hij een bloodaard en 'nen sukkelaar. Lenzkens werd, in Januari 1921, te Vorst aangehouden en, in April van hetzelfde jaar, te Dendermonde tot verscheidene maanden gevang veroordeeld. - Meer gehaat werd Viéwé, die, in 1917, van Audenaarde kwam, om den Vloeren Hoed tijdelijk te vervangen; hij sloeg de verdachten om hen te doen spreken, deed de gevangenen op den grond slapen, liet ze gedurende verscheidene dagen zonder het minste voedsel en pleegde meer ander onmenschelijkheden. - Eindelijk, Beeker Wilhelm, alias Wilhelm Bötsel, geboren den 14 October 1872, te Dönberg (Pruisen), een geheim politieman, van elk gekend, nademaal hij, den 13 November 1902, hier te Aalst komen wonen was, als meestergast in de firma Torley, Tresses et Lacets.
De Feldgendarmerie huisde eerst in de Belgische Gendarmerie der Denderstraat, daarna in het huis De Smedt-Blondiau, Nieuwstraat, en later in het Gesticht van de Broeders der Christelijke Scholen, Keizerlijke Plaats, terwijl alsdan hunne paarden gestald waren in de woning van M. Cyriel De Coen (1), Lange Zoutstraat, 35, die dan eigenlijk ook voor Gendarmerie doorging. M. De Coen was naar Engeland uitgeweken. Vooraleer te vertrekken had hij, in een kas, op eene der bovenkamers, eene hoeveelheid zilveren tafelgerief laten staan. Wanneer den 28 September '14 de vijand onze stad innam; vluchtten de meid Camilla Meiresonne en juffer Maria, de zuster van M. Cyriel, naar Sint-Laureyns bij Eecloo. De Duitschers maakten er zich van alles meester en braken meubels en deuren open. De meid keerde, slechts elf dagen nadien, terug en bestatigde alsdan dat gansch den inboedel overhoop lag: zij stelde ook vast dat het zilverwerk verdwenen was. Heel het huis lag vol soldaten. Camilla verwittigde juffer Maria, die naar Aalst kwam en hier voorgoed bleef. Onophoudend was de woning door soldaten belegd en toen de Gendarmerie er haren intrek genomen had, verplichtten ons onze ambtsbezigheden, er den voet in te zetten: alle deuren, alle meubels droegen sporen van braak; ruim 3000 flesschen wijn waren gestolen, en de dieven hadden zelfs de rolgordijnen van de vensters meegenomen.
Gendarmen kregen we genoeg, meer dan te veel ! En, bijgestaan door de velorijders-markenpikkers, vormden zij een klein legertje, waarmee af te rekenen viel: Johannes Boma, van Berlijn; Karl Aderhold; Benke, uit Oost-Pruisen; Buse; Läwers; Kirchberg, beroemd als deugniet; Jan; Willy, vleeschhouwer in 't burgerlijk leven; Hilgarthner, de kommandant, een blonde, lange kerel; Otto Brandt, in tijd van vrede landbouwer; bij 't begin van den oorlog soldaat, gendarm in 1918, plomp en zwaar, stond altijd met zijn groote handen open; hij dampte uit een houten pijp, kon schreeuwen als een speenvarken: “Pasport ! bitte ! Donnerwetter ! Potsausend !” 't Was Otto, die, na de gastvrijheid genoten te hebben bij juffer Maria De Gheest (2), Keizerlijke Plaats, aldaar de woning hielp plunderen, de eigenaarster deed in het gevang werpen en straffen met een zware boet. - Een schurft ook was Robert Jütener, bijgenaamd de Doghond of de Platneus; elk die onder zijn bereik viel, werd mishandeld of bestolen; hij schoot met den revolver voor een nietigheid; was alle nachten op zoek naar eene prooi. In Juli 1916 begeleidde Jütener den genaamden Evarist Van der Poorten (3), oud 21 jaar, wonende Ledebaan, 9, naar de statie, om dezen naar het strafbataljon van Maroy over te brengen. Op de Fabriekplaats gekomen, gaf de Platneus den opgeëischte een zoo geweldigen vuiststamp in het wezen, dat de ongelukkige verbijsterd ten gronde stuikte; vervolgens werd de sukkelaar zoo schandig mishandeld, dat hij bleef liggen; het verontwaardigd publiek kwam tusschen en droeg Van der Poorten in een aanpalend huis, waar een Duitsch doctor hem kwam verzorgen; zes maanden lang bleef het slachtoffer bedlegerig. Dergelijke feiten vernieuwden zich dagelijks. De laffe Jütener, door zijn overheid beticht van diefstal, werd uit het Gendarmeriekorps weggejaagd en in een tuchtcompagnie gestoken: dáár was zijn plaats, en nergens anders. - Toen de gendarmen van Aalst naar Antwerpen verhuisden, namen zij het rijtuig van M. Cyriel De Coen mee: hierdoor bewezen zij volkomen op de hoogte te zijn van hun beroep en der Duitsche wetten.
Het bestuur van het Havenambt, gelast met de politie der haven, was ingericht ter woning van M. Leo Gheeraerdts (4), Vaartstraat, en in een bureel op de Damkaai. Men moet het met eigen oogen gezien hebben, om zich een denkbeeld te vormen van het afstootelijkst vandalism, ter woning van M. Gheeraerdts gepleegd. Bij dagen en nachten hadden er bijeenkomsten plaats van lichtekooien en soldaten, die er baas speelden."


(1) Cyriel Emmanuel De Coen is geboren op 21-01-1865 in Aalst. Cyriel is overleden op 27-06-1942 in Aalst.

(2) Maria De Gheest is geboren op 10-08-1885 in Aalst. Maria is overleden op 05-08-1950 in Aalst

(3) Evarist Van Der Poorten is geboren op 14-02-1898 in Aalst.
Evarist trouwde met Helena François. Helena is geboren op 06-04-1896 in Aalst.

(4) Leo Gheeraerdts is geboren op 30-04-1908 in Aalst, zoon van Othon Gheeraerdts en Gabriëlla De Vos

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 10 Sep 2009 21:36    Onderwerp: Raymond De Vidts (E.P. Dom Martinus) Reageer met quote

Petrus Van Nuffel over zijn stadsgenoot Raymond De Vidts (E.P. Dom Martinus)

De stad Aalst genoot ook de uitstekende eer, te mogen wijzen op een inboorling, die, met de Engelschen, oprukte ter verovering van Jerusalem en de Heilige Plaatsen, en de bevrijding van het Heilig Graf. Wij willen spreken van onzen stadgenoot E.P. Dom Martinus der Benediktijnerabdij van Maredsous (Raymond De Vidts) zoon van M. Leo De Vidts, die zelf, in 1870, als Pauselijke Zouaaf, naar Rome ijlde tot verdediging der Eeuwige Stad.
E.P. Martinus bevond zich reeds, als Benediktijn, gedurende meer dan drie jaren in Engeland, te Erdington, wanneer de oorlog losbrak. Aanstonds vroeg hij aan zijn oversten om naar Maredsous te mogen komen, ten einde als aalmoezenier in het Belgisch leger dienst te nemen. Het antwoord kwam hem den 16 Augusti 1914 toe, en hij kreeg, te Londen, door graaf de Lalaing, een vrijgeleide. Wanneer Raymond De Vidts in België voet aan wal zette, kon hij niet meer tot Maredsous geraken, daar de Duitschers bereids het land, tusschen Namen en Brussel bezetten, maar hij schreef naar den algemeenen aalmoezenier, te Antwerpen, vragende van als aalmoezenier aanvaard te worden. Het antwoord van Mgr. de Wachter kwam slechts op het einde van September, hetwelk luidde dat er reeds te veel aalmoezeniers waren, vermits al de jonge priesters zich van in den beginne hadden aangeboden. Pater Martinus kwam dus te laat en keerde terug naar Engeland, in bestemming voor Ramsgate, waar hij gedurende eenigen tijd verbleef, ten dienste der Belgische gekwetste soldaten en der uitgewekenen. Hij wenschte nochtans, veel meer voor het Vaderland te doen, en drong nogmaals in Londen aan, om in het Belgisch leger aanvaard te worden. 't Zelfde weigerend antwoord. Op dit tijdstip deed kardinaal Bourne, van Westminster, een dringenden oproep om katholieke aalmoezeniers in het Engelsch leger te bekomen. Onze stadgenoot besloot dezen hulpkreet te beantwoorden: de Engelschen immers waren onze verbondenen, hunne zaak was ook de Belgische, en tezelfdertijd deze der H. Kerk. Dom Martinus vroeg aan zijn overheid de noodige toestemming, die zijn ontwerp volmondig goedkeurde, want de Hoogw. Prelaat der Benediktijnen, die Zijne Eminentie goed kende, schreef aan den kardinaal een brief, onzen Aalstenaar warm aanbevelende. Z. Em. kardinaal Bourne zond den naam van Pater Martinus naar het War Office, en, den 9 September 1915 werd hij aalmoezenier genoemd; op 13 September vervoegde hij zijne afdeeling, de 57e Territoriale divisie van Canterbury. Hij was echter slechts aanvaard als toegevoegd aalmoezenier en alleenlijk voor Engeland; geen Engelschman zijnde, kon hij enkel bekomen de graad van officier, hetgeen men noemde de “commission”.
Den 1 Januari 1916 werd Pater Martinus gezonden naar Grantham, in hoedanigheid van eersten katholieken aalmoezenier van het nieuw mitrailjeurskorps, hetwelk kwam gevormd te worden. In dit korps bleef hij gedurende dertien maanden. Op het einde van 1916 vroeg het War Office zijn ouderdom, en eenige dagen later ontving hij bevel te vertrekken naar het Oosten. Zulks was een radikale verandering in zijn toestand, en het War Office de moeilijkheden inziende, beloofde hem den titel van eerekapitein. Eenige maanden later, bij zijn aankomst in Mesopotamië, werd hij genoemd, en het diploma, door den Koning geteekend, kwam hem den 24 December 1916 toe; deze titel gaf hem het recht, het uniform te dragen. Van toen af was Dom De Vidts gelijk gesteld met de ander aalmoezeniers ... Wij vergaten te zeggen, dat onze eerwaarde stadgenoot, rond midden Juli 1916, door het Belgisch leger opgeroepen was. Het War Office schreef dan naar de Belgische Legatie om te vragen, hem in het Engelsch leger te laten, gezien het klein getal aalmoezeniers waarover men beschikte; hetgeen toegestaan werd.
In 't begin dus van 1917 vertrok E.P. De Vidts, met een transportschip naar het Oosten. De reis was niet zonder gevaar. Twee der vaartuigen, die de troepen kwamen halen, werden in den grond geboord, alvorens in de have van Dennport binnen te loopen. De boot van Pater Martinus zelf werd door Duitsche onderzeeërs achtervolgd, en het was slechts dank aan de vaardigheid van den kapitein, en ook aan een vreeselijk tempeest, hetwelk losbrak, dat men kon ontsnappen.
Onze aalmoezenier begaf zich dan met de troepen naar Sierra Leone, vervolgens naar Freetown, waar men generaal Smuts ontmoette, die toen naar Londen kwam om deel te maken van den Grooten Krijgsraad. Nadien trok men naar de Kaap, vandaar op Durban, waar een oponthoud van zes weken plaats had. Van Durban ging het naar Bombay, basis der verzendingstroepen naar Mesopotamië. Van Bombay, waar men eenigen tijd vertoefde, werd de reis naar Bassora aangevangen. Het relaas van veertien maanden verblijf in Mesopotamië breedvoerig beschrijven, bracht ons buiten het bestek van dit werk, en we moeten over veel bijzonderheden zwijgen uit plaatsgebrek. E.Dom Martinus werd eerst gezonden naar de 13e Engelsche divisie, die zich alsdan bevond te Syndia, op den Tiger, een dertigtal mijlen ten noorden van Bagdad. Deze laatste stad kwam juist in de handen der Engelschen te vallen, en onze legers, onder het bevel van den oppergeneraal Maude, togen ten noorden vooruit, naar Teekrit, op de baan van Mennel. Pater Martinus werd naar KhanJadida, voor het “vliegend” hospitaal nr 19, gestuurd. Het was zomer, tijdstip van stilstand, want oorlogvoeren gaat hier niet in dezen tijd van het jaar; tengevolge der danige hitte kon niets ernstigs ondernomen worden. Men had tot 54° 1/2 centigraden in de tenten. Ook leden de troepen geweldig: zich blootshoofd een minuut aan de hitte der zon blootstellen, was doodelijk. Het klimaat deed de Engelsehen meer mannen verliezen, dan de Turken het konden, en nochtans waren de gezondheidsdienst, en de bevoorrading bewonderenswaardig ingericht. Na eenige maanden verblijf in de woestijn, ging Dom De Vidts van Khan-Jadida naar Bakula, eene kleine stad op de Diala, een liefelijk oasis, te midden van palmboomen; men kwam er toe in September 1917, op het oogeublik dat de 14e Indiaansche divisie, onder het bevelhebberschap van generaal Egerton, vooruitkwam naar de bergen van Perzië en zich meester maakte van Charaban. Het verblijf was er zeer kortstondig. Alsdan begon het gevecht van Ramadi, op den Euphraat, en E.P. De Vidts moest naar Feluga, en werd gehecht aan de 15e Indiaansche divisie, bevolen door generaal Brookine, die de voornoemde stad bezette en bijna gansch het Turkseh leger gevangen nam. Na deze schitterende overwinning, in 't begin van 1917 behaald, bereidde men zich tot een nieuwen veldtocht.
Den 7 December 1917 werd Hebron, op slechts 20 kilometers ten zuiden van Jerusalem bereikt, en den 9 December viel de H. Stad in de handen der Engelschen, nadat zij sinds de Kruistochten onder het juk der Turken gebleven was. De Engelschen hadden de eerbiedweerdige te veroveren steden steeds met inzicht zooveel mogelijk ingesloten, ten einde in dezelve groote schade te vermijden: in Jerusalem was geen enkele bom gevallen en geen een gebouw vernield. Een andere slag had plaats op den Euphraat einde Maart 1918, en was even zegerijk. Er bleven om zoo te zeggen geen Turken meer tusschen Hil en Aleppo.
Te dien tijde had in Frankrijk het groot Duitsch offensief plaats, en had men op dit front veel volk noodig. Eenige Engelsche afdeelingen werden bijgevolg uit Palestina getrokken en naar Frankrijk gestuurd. De divisie van onzen stadgenoot moest naar Palestina, om hen te vervangen, en kwam in Egypte, te El Kantara, op het Kanaal van Suez, den 16 Juni 1918. Voegen wij hierbij, dat de Engelschen alsdan reeds, bepaaldelijk den 22 Februari 1918, Jericho hadden bezet.
Gedurende eenige weken werd men op een nieuwen tocht voorbereid, en midden September trok men naar Rentieh, Noord-Oost van Jaffa. De Engelsche generaal Allenby leidde de troepen. Den 19 September 1918, om 4 ure 's morgen s, begon een vreeselijk bombardement; Dom Martinus bevond zich in het heetste van `t gevecht; Nazareth werd ingenomen den 20 September, en de strijd duurde om zoo te zeggen onafgebroken voort. 25,000 krijgsgevangenen, Turken, Duitschers, Oostenrijkers, enz., werden gemaakt, en veel Italianen en Engelschen verlost; 260 kanonnen vielen ten buit. In min dan een maand tijds bereikte men zegepralend Aleppo (Syrië) en de Turken teekenden met hun veroveraars, den 27 October 1918, vrede.
Eerw. Dom Martinus De Vidts, na nog eenigen tijd in Egypte verbleven te hebben als aalmoezenier en leeraar van Fransche taal aan de krijgsschool, werd gedemobiliseerd einde Augusti 1920. Zijne deelname aan de verovering der Heilige Plaatsen en de bevrijding van het H.Graf verwierf hem van Z.H. den Paus het ridderkruis van het H. Graf, en, van de Engelsche regeering, de oorlogsmedalie en de medalie der verbondenen. Met zijne eerw. Zuster Nelly De Vidts, religieuse, der Ursulinen van Waver, die zich gedurende den oorlog, in Engeland, als eene weldoenster van 't menschdom onderscheidde, vormde Eerw. Dom Martinus De Vidts een paar, waarop hun geboortestad mag fier zijn.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 11 Sep 2009 18:53    Onderwerp: portretten en karakterteekeningen" deel 6 Reageer met quote

Deel 6 van "Portretten en karakterteekeningen" van Petrus Van Nuffel, verschenen in "De Duitschers te Aalst" in 1921.

"De politie van het Havenambt bewaakte de schippers, alle beweging op den Dender en de kaaien; de overgang van sluizen of sassen en het zich ophouden in de nabijheid der waterwerken of bruggen was slechts toegelaten aan soldaten en burgers, die daartoe een bewijs hadden bekomen. Onophoudend waren vaartuigen, oevers en bruggen bewaakt door de polizeileuten Ernest, Wilhelm, Willy Fisser (van Hannover), Cürtil (van Saksen- Coburg), Fritz, de inspektor, en Necker.
Onder het lijdzaam toezicht van Fritz gebeurden in het havenbureel der Damkaai walgelijke tooneelen met doodelijken afloop. Die zonderlinge inspektor zocht de personen op, begeerig naar een borreltje, en had er zijn behagen in, die lieden, bij hem in het Havenambt, te ontbieden en brandewijn met heele pinten te doen drinken. Den 15 Februari 1918 had hij den genaamden Petrus De Groodt (Pee Commies) (1) zooveel snaps opgegoten, dat deze met een karretje naar zijn woning, op de Hoogevesten, moest gebracht worden: men dacht een dronkaard te vervoeren en 't was nog slechts een lijk ! ..
Negen dagen later, op 24 Februari 1918, lokte de Wasserpolizeiman een ander slachtoffer binnen, Philemon Steenhout (2) , uit de Walstraat, die, wanneer hij thuis bij vrouw en kinderen weerkwam, in den vloer doodviel ! ...
Van dezen fameuzen Fritz bezitten we ook een briefje, door hem gezonden aan eene vledermuis uit de Peperstraat:
„Meine liebe Charlotte !
Wünsche dir von Herzen recht vergnügte Feiertage. Habe dir durch Joseph schon einmal geschrieben, aber er ist ja fort von Aalst. Bin hier im Lazarett werde in 3 Wochen wieder entlassen, werde dich, mein Liebling, dann wieder besuchen. Hast du mich inzwischen auch recht lieb gehabt ? Will es annehmen. Wenn ich dieses mal nach Aalst komme, will ich mich dir gegenüber benehmen als wie das letzte mal. Bin hier im Lazarett als telephonist (Brüssel). Habe mich 4 tage gut hier amüsiert in Brüssel, grossartig. Will nun schlieszen u. sei recht herzlich gegrüst u, geküszt von deinen lieben Fritz. Viele grüsze an Emma, Marry, Miré, Lisa, ù, die kleine Elvira.”
Necker ook verdient een bijzondere melding. De Ganzennek, zoo werd hij betiteld; alhoewel nog piepjong, was van groot en klein gevreesd; immer trof men hem, per rijwiel, aan in het holle van den nacht, langsheen de oevers van den Dender; de kinderen van den waterkant zagen den Ganzennek in hunne droomen; de grooten loerden op een gunstige gelegenheid om hem in het water te werpen; maar de nietdeug was zoo arglistig als stout, en glibberde telkens als een paling door de vingers. Necker heeft honderden Aalstenaars doen straffen, veel menschen, vrouwen en kinderen mishandeld; de heldendaden van dien 21 jarigen snotbek zullen niet licht vergeten worden.
Ter reizigersstatie kende men de oversten Kienast en Nausel; den ingenieur Kreiss, den betaalmeester Pelsen; de kabienoversten Stache en Langebeck, die vernachtten in de woning van den bouwmeester M. Ach. De Stobbeleir (3), Kapellestraat, waar het veiliger was dan in het station. In het atelier nestelden de ingenieur Edgard Kreull en de kommies Wolfhall, die beiden om het meest stolen; de eerste pikte de lederen riemen, koper, tot zelfs het mobilier; hij had er bovendien een handje van, de werkjongens af te troeven.
Als postsecretarissen hadden wij Krüger en Rumbach, van Mariënburg; Fritzken, een klein springlevend soldaatje, die dagelijks met den zak briefwisseling naar de statie toog, en, Elzasser zijnde, alle Duitschers naar den duivel wenschte; hij kreeg meer dan eens straf om, ter straat, luidkeels de Marseillaise te zingen.
De Postprüfstelling, gevestigd in een huis van 't Esplanadeplein, werd bediend door Martin, een onderwijzer van Keulen, die verbleef in de woning de Cocquéau des Mottes, Albert Liénartstraat, waar hij, in 1917 en 1918, een Duitsche avondschool stichtte. (Tusschen haakjes gezegd: in dit huis werd eene kostelijke schilderij gestolen, maar niet door Martin, want het was een eerlijk man). Martin las met voorliefde de gewrochten onzer Vlaamsche schrijvers en bezat de volledige werken van Hendrik Conscience.
Het magazijn der electriciteit stond onder het toezicht van herr Hugo, die logeerde bij M. Ferdinand De Clercq. Hem wordt ten laste gelegd, dat hij het stedelijk bestuur voor veel honderden marken beetnam.
Te beginnen van Juni 1916 kwam het Slachthuis onder Duitsch beheer: onderluitenant-inspector Beerens, zoon van een cigarenfabrikant te Bremen; verders een onderluitenant, zoon van eenen bankier te Kassel; en een ander onderluitenant, wonende aan de Russische grens; slachtmeesters: Otto en Antoon Rekki, hotelier te Wiesbaden; slachters: Jan, Hans en Hendrich.
In het gebouw der Nederlandsche Poetsdoekenmaatschappij, Fabriekstraat, was eene wasscherij ingericht, waar door een talrijk persooneel, onder 't bestuur van swester Willibrorda, het linnen voor de lazaretten gereinigd werd. Men ontmoette er dikwerf de doctors Meier, Riedel, Hugelmann en Krauss. Deze laatste was de Waterdoctor genaamd, omdat hij voor bijzondere opdracht had, in de huizen het water na te zien. Waar hij binnenkwam, noodigde hij altijd zich zelf uit om mee te eten, hetgeen weinig pakte; waar jong vrouwvolk huisde, zag men met den kwast veel af. Krauss was afstootelijk van gelaat; wanneer hij grinnikte, zag men in zijn wijden tandenloozen mond slechts een paar zwartgerookte, afgeknotte kiezen."


(1) Petrus (Pee Commies) De Groodt is geboren op 08-12-1895 in Aalst. Kaaiwerker van beroep. Pee Commies trouwde met Leopoldina Vindevogel. Leopoldina is geboren op 22-02-1898 in Aalst. Hij leefde nog in 1935.

(2) Philemon Steenhout is geboren op 05-04-1858 in Aalst. Philemon trouwde met Mathilda Van De Walle. Mathilda is geboren op 20-12-1864 in Aalst.

(3) Achile Gustave Felix De Stobbeleir is geboren op 29-07-1871 in Aalst.
Achile trouwde met Maria Josephina Feron. Maria is geboren op 01-06-1876 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 17 Sep 2009 10:01    Onderwerp: Reageer met quote

Vandaag 94 jaar geleden overleed

Alfons Van der Niepen, geboren op 09-04-1889 in Aalst. Alfons is overleden op 17-09-1915 in Hoogstade, 26 jaar oud. Hij is begraven in Hoogstade, B.M.B. 00066.
Notitie bij Alfons: soldaat 3e Linie

geen foto beschikbaar


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 29 Sep 2009 7:23    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

SEPTEMBER 29
Verordening : alle varkens van meer dan 80 kg. en 150 koeien moeten worden ingeleverd. Verslagenheid bij de boeren.


Petrus Van Nuffel:

En dan, de opvorderingen, altijd talrijker en meer-eischend ! Den 29 September beveelt hauptman Smidt dat al de varkens, wegende meer dan 80 kilos, en 150 rundbeesten in de statie van Haaltert moeten geleverd worden.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 01 Okt 2009 14:38    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 1
De Duitsers vragen vrijwilligers om voor hen te werken, maar geen succes. Slechts enkelen boden zich aan. De lonen werden bepaald op 3,5 fr. per dag.
Maar toen kwam het toezicht op verkeer en personen ten strengste op gang. Voor het minste vergrijp kreeg de stad of de persoon in kwestie hoge boete of gevangeniszitten ….


Petrus Van Nuffel:

Met het aanbreken der maand October 1915 verschenen de Duitsche vragen naar arbeidskrachten, die gezien de besliste halsstarrige weigering van ons volk, weldra zou leiden tot het inrichten der beruchte kontrools en van het droefbefaamd Arbeiters- und Meldeamt, en vandaar tot de gedwongen opeischingen. Eerst vroeg men werklieden om te arbeiden aan de baan van Aalst naar Assche, aan een loon van 3,50 fr. daags; vervolgens werd een oproep gedaan tot metsers en schrijnwerkers, slotmakers, dakleggers en kasseiers; die arbeiders moesten den 11 October 1915, ten 9 uur voormiddag, op de Groote Markt vereenigd zijn, en zouden vervoerd worden naar Oostende, Roeselare of Ledeghem. Deze oproep verscheen niet alleen te Aalst, maar ook te Dendermonde en te Lokeren. In de laatste stad had de heer burgemeester Herbert de werklieden vergaderd en sprak hen in dezer voege toe:
“Ik heb u hier doen bijeenkomen om u kennis te geven van eenen brief, die mij door het Duitsch legerbestuur, niet door de Kommandantuur van Lokeren, is gezonden. Gij moet verstaan dat ik niet spreek uit eigen naam, maar wel als tusschenpersoon; het is dus niet mijn eigen meening, welke ik u zal zeggen, doch woordelijk wat er gaande is.”
Hij las den brief, die luidde als volgt:
“Lokeren wordt bevolen een zeker getal (70) metsers, timmermans, schrijnwerkers, dakleggers, slotmakers, glazenmakers te leveren voor Dadizeele. Er zou betaald worden boven kost en huisvesting twee frank per dag. Wanneer er zich geen vrijwilligers zouden aanbieden, moet er gelot worden; leveren moet de stad in alle geval, en de weerspannigen zullen gestraft worden tot zelfs met verbanning naar Duitschland.”
Daarop vervolgde M. Herbert:
“Wanneer die brief mij toekwam, ben ik dadelijk naar de Kommandantuur gegaan om duidelijke inlichtingen. Ik moet u vooreerst zeggen dat Dadizeele ligt in West-Vlaanderen, onder Roeselare, bij Kortrijk, op drie uren van het front, dus buiten de vuurlijn. Ik wilde van den heer oberleutnant duidelijke verklaringen: 1) moesten die werken dienen tot het maken van barakken, loodsen voor de soldaten en ook voor het maken van tranchées ? in dit geval zou ik mij op de Conventie van den Haag beroepen, welke dergelijke opeischingen van inwoners voor militair belang verbiedt en zou ik het, als burgemeester uwer stad, als plicht aanzien hebben u allen het werk af te raden. Men antwoordde mij dat ik gerust mocht zijn; dat die werken alleenlijk dienden voor het maken van woningen voor de burgerij, opdat zij voor dezen winter eene schuilplaats zouden bezitten, dat er aan de werklieden de stellige verzekering mocht gegeven worden dat er daar voor hen geen gevaar dreigt, daar Dadizeele ver buiten de vuurlijn gelegen is; 2) daarop vroeg ik wat er bedoeld wordt met kost en inwoon, en waarin dit bestond ? men antwoordde mij, dat ik u mocht zeggen dat het eten van allerbeste hoedanigheid was en dat er voor goede en gezonde slaapplaatsen zou gezorgd worden; dat er alle tien dagen zou betaald worden en dat er gelegenheid zou worden gegeven om het geld naar ouders, familiën of vrouwen te zenden. Mijne derde vraag was of Lokeren alleen die werklieden moest leveren en waarom men die niet uit den omtrek van Dadizeele nam, waarop mij gezegd werd dat elke stad en gemeente zijn deel moest leveren en dat ook de werklieden uit den omtrek van Dadizeele aan den arbeid gezet waren. Ik vroeg, of allen dit gemakkelijk aanvaardden, en men antwoordde dat er weinig weerspannigen waren, en was er al eens eenen, dat men hem bij den arm nam en bij de andere zette. Ik moet u ook meedeelen wat maatregelen men zal nemen tegen de moedwilligen. Wanneer gij soms zoudt denken, u na de vergadering door de vlucht aan het werk te onttrekken, dan zult gij getroffen worden door het straffen uwer vrouw, ouders of zusters; men zal u bij aanhouding kunnen naar Duitschland sturen, en daarenboven kan de stad gestraft worden. Gij hoort het: vrijwillig of niet, leveren moet de stad in alle geval. Ik vraag dus aan degenen die willen werken, van hier te komen teekenen. Men heeft mij ook nog gezegd dat het nog niet gekend is wanneer de werken juist zullen beginnen en of ze kort of lang zullen duren. Ik herhaal nog eens: al wat ik hier gezegd heb, is mij medegedeeld; ik heb er geen woord bijgedaan, ik deed er ook geen woord af.”
Al de aanwezige werklieden verlieten de zaal, zonder te teekenen.
En zulks gebeurde ook te Aalst: niemand beantwoordde den oproep.
Ander aanmaningen betroffen de uitgewekenen, de burgerwachten en de vreemdelingen.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 04 Okt 2009 9:29    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

"Zoo naderde het tijdstip der verjaring van de indiensttreding des heeren Jaak Van den Bergh als waarnemend burgemeester der stad, en het gemeentebestuur had er aan gehouden, dit oogenblik te baat te nemen om hem een plechtige hulde te brengen. In de raadszitting van 4 October 1915 stond de achtbare heer schepen Felix De Hert recht, en vertolkte, in warme bewoordingen, de erkentelijkheid van al de raadsleden.
Bij deze hulde sloten zich aan het stedelijk Onderstands- en Voedingskomiteit, het Politiekorps en tal van maatschappijen der stad."


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 06 Okt 2009 8:03    Onderwerp: Reageer met quote

94 jaar geleden overleed

Lodewijk Van Herreweghe, overleden op 06-10-1915 in Diksmuide.
Meer gegevens ontbreken.



wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 09 Okt 2009 8:31    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 9
De Duitsers gaan zelf in de fabrieken koper, brons en andere edele metalen uitbreken. Daarmee kwamen weer fabrieken stil te vallen.


Petrus Van Nuffel:

Den 9 October vraagt men 't koper en 't brons uit fabrieken en brouwerijen.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2009 8:10    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 10
De bezetter eist de onmiddellijke inlevering van 200.000 kg. hooi.


Petrus Van Nuffel:

Den 10 October vergt men, onder bedreiging van 5000 mark boet, 200,000 kilos hooi van de eerste snede

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 13 Okt 2009 10:03    Onderwerp: Reageer met quote

Twee postkaarten "Feldpost" uit Aalst 1915

"Alost" Postkantoor op de hoek van de Hopmarkt en de Nieuwstraat.
Feldpost - 53 Reserve-Division - datum 2-2-1915





"Alost - Ecole des Pupilles de l'armée" Pupillenschool aan de Graanmarkt
Feldpost - Landsturm Infanterie Bataillon Kompagnie Hersfeld - datum 6-3-1915





Het zou een grote hulp zijn mocht er iemand de tekst kunnen transcriberen in het nederlands
Alvast bedankt.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 14 Okt 2009 7:09    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 14
In de stadsschouwburg (1) wordt een weldadigheidsopvoering (revue) gebracht, waarvan de opbrengst moest gaan naar het fonds der krijgsgevangenen en de armen.


Petrus Van Nuffel:

Den 14 October geschiedde in de Hoofdkerk een orgel-auditie, ten voordeele der kleeding onzer krijgsgevangenen.

(1) Stadsschouwburg op de Botermarkt



wordt vervolgd

mvg. mercatus
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 15 Okt 2009 9:20    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 15
We knipten een artikeltje uit "De Werkman", geschreven door P. Daens :
D'Arme Stadsgenooten

- Hoe aat zijdegij, Vriend ?
- Twee en 't zeventig joir, Menheer.
- En hoe leeft gij ?
- Hoe zouden wijjer leven ! Erremoei troef... Grooten honger en lettel te knabbelen.
- Wa trekt ge ?
- 8 Broeikes per week en 8 kilo Patatteren, dorbij Soep, ja Soep.
- Goei Soep ?
- Me botten, bij wijlen heeft ze den asma. Vroeger kregen wij 8 fr. alle 14 dogen en soms alle monjen. Maar sedert 4 weken niks ne meer.
- Ge betoltj hoissier ?
- Ja, anders'ne frank en e kortjen, ná 30 cens in de week.
- Hoe gerokte on da geldj ?
- Me rond te goïn bij de goei mensjen en nor boiten.
- Brengt da nog al op ?
- Twee fran, 2 fran en half of droi fran, volgens de gezindjheid van de mensjen... . Dormeé betolen we ons betjen hoisshier en trachten al wat hoelje te koopen; dikkels zitten we soves zonder licht of werpen e stoksken haat op de stoef om toch iets of wadde te zien.
- En de kleêren ?
- Versleten, Menheer, tot op den droiet... . En ons PINSJOENTJEN !
... ons PINSJOENTJEN, wanneer komt het toch, we snakken er nor gelek'nen Avekoot nor e Proces... . Wanneer komt het toch !
- Thalven van dees maand, Vriend.
- Ha, dad es goed.


Petrus Van Nuffel:

Dank aan de spoedige herstelling der gebouwen van 't oud hospitaal (1), kon men, den 15 October 1915, de leergangen der teeken-, muziek- en nijverheidscholen hernemen; de leergang van kunstschildering herbegon den 15 December.
Scholen voor volwassenen werden ingericht in de Binnenstraat, Vrijheidstraat, Driesleutelstraat en op de Moorselschebaan.


(1) Oud Hospitaal, in 1899 verhuisde het hospitaal naar de nieuwe gebouwen aan de Hertshage en in de oude gebouwen kwam de muziekschool, de academie voor schone kunsten, de bibliotheek en het museum.

(foto Herman Louies)

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 16 Okt 2009 8:59    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 16
In de akademie worden een drietal klassen heropend.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 19 Okt 2009 13:25    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 19
Niemand meer op straat na 8 uur; ook soms van na 12 uur 's middags.
Honden mogen niet meer blaffen.


Petrus Van Nuffel:

Te beginnen van 19 October 1915 mocht niemand meer te Aalst na 8 uur s'avonds op straat; en later sloot de fameuze Sanguinetto de menschen op van 12 uur 's middags, precies lijk meikevers in een doos. Er verscheen zelfs een bevel dat de honden niet meer mochten blaffen ! ... Opgepast voor het schuifelen, en vooral niet: Paris-Berlin ! dit ondervond René Muylaert (1), uit de Kattestraat; voor dit grof schelmstuk werd de jongeling, den 29 Juli 1915, aangehouden en door major Almenröder eene maand lang achter de grendels gezet; wanneer Muylaert uit het gevang geraakte, bevond hij zich zonder werk, en de Duitschers verbanden hem naar Le Cateau, vervolgens naar Bussignies en Maquignies; na vijf-en-twintig maanden opeisching ontvluchtte hij, met vijf makkers, den 2 November 1918, te Hirson, en kwam te Aalst weer den 9 November 1918.


(1) René Muylaert, geboren op 30-04-1895 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 21 Okt 2009 7:06    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 20
Wie nog gesnapt wordt om spotliederen te zingen of op straat te "schuifelen" riskeert een zware straf en gevangeniszitten bij "Hoebeeck" (1). Dit was een gevangenis in een gebouw naast de Handelsrechtbank in de Kapellestraat, waar de gevangenen (voor kleine vergrijpen) hun straf konden gaan uitzitten, indien ze de opgelegde boeten niet konden of wilden betalen. Honderden Aalstenaars zijn daar een tijd opgesloten geweest.


(1) August Hoebeeck (Aalst 1831 - 1913), schoenmaker van beroep, zwaaide de scepter in het doorgangshuis. Op 1-6-1921 kwam Oscar De Buck er zich vestigen. De cellen werden in 1969 gesloopt.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 28 Okt 2009 7:38    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

OKTOBER 28 (1915)
Verordening : 8.000 kg. haver moet binst de drie dagen bij de bezetters worden ingeleverd.


Petrus Van Nuffel:

den 28 October dient er 8000 kilos haver in de koopwarenstatie gebracht te worden

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 01 Nov 2009 10:56    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

Aan het Front en in Frankrijk vernemen we ander nieuws, hetwelk ons, ingesloten Aalstenaars, ten zeerste aanbelangt:
In November 1915 werd Philemon Rowies, zoon van Romanus, van den Brusselschensteenweg, doodziek te St. Lunaire aangebracht. Een andere stadgenoot, Paul Audaert (1), zoon van M. Jan Audaert, die in 't zelfde hospitaal verzorgd werd, vroeg om in zijn kamer te mogen slapen en hem dag en nacht te verzorgen; wat hij dan ook tot op de laatste dagen van zijn vriend doen mocht. Plechtig is Rowies begraven: gansch de geneeskundige dienst en de landgenooten, ten getalle van tweehonderd, te St. Lunaire verblijvend, waren bij de begrafenis aanwezig. De stafdrager van St. Lunaire onder de wapens zijnde, vond men nog een Aalstenaar, Frans D'Haese, van den Gentschen steenweg, om die plaats te vervullen; zoo stonden ze elkander bij tot in den dood. - Een der beste Aalstersche kaatsers, bij name Janssens, werd onlangs gekwetst. - Polydoor Van Holder (2) kreeg een slag van zijn paard, vlak in den buik: de stamp kwam echter terecht op zijn patroontasch en zoo waren de gevolgen gelukkiglijk niet erg.


(1) Paul Audaert is geboren op 22-04-1894 in Aalst.

(2) Polidoor Van Holder is geboren op 24-09-1889 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 05 Nov 2009 7:49    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

NOVEMBER 5
De gemeente Mere krijgt een boete van 5.000 mark wegens het afsnijden van 500 meter telefoondraad door onbekenden. Een inwoner uit de Langestraat krijgt 6 maand gevangenis in Duitsland wegens het verstopt houden van 2 duiven.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 07 Nov 2009 14:57    Onderwerp: inlichtingendienst Reageer met quote

Petrus Van Nuffel over de inlichtingendienst te Aalst en omgeving:

In het begin van 1915 kreeg M. Raymond Tallier (1), meester in de werkhuizen van den ijzerenweg in onze stad, ten zijnent M. Jozef Geerinckx, van Antwerpen, die zich aanbood met de schriftelijke aanbeveling van M. Charles Tallier, onze stadgenoot, woonachtig te Antwerpen, die later door de Duitschers, wegens bespieding, ter dood veroordeeld werd. M. Geerinckx verklaarde aan Raymond Tallier, dat hij van het Belgisch Gouvernement zending had, te Aalst een inlichtingsdienst tot stand te brengen nopens de bewegingen, de handelingen en in 't algemeen over alles wat het Duitsch leger betrof. Het manhaftig karakter zijns broeders kennend, en na al de noodige inlichtingen te hebben ontvangen, aanvaardde R. Tallier de hulp welke men van hem in onze stad verlangde. Hij richtte, bij dag en bij nacht, een observatiepost in op de lijn Aalst-Gent. De statiewerkman Godfried Van Hauwe (2) en zijn zoon Ernest (3), gereformeerd soldaat en stoker aan den ijzerenweg, waren met dezen dienst gelast; deze twee eenvoudige medewerkers vervulden op de loffelijkste wijze hunnen plicht. M. Tallier schiep een tweede waarnemingsdienst te Denderleeuw, voor de lijn Brussel-Kortrijk, die toevertrouwd werd aan Mijnh. Baertsoen, telegraafbediende, en Désiré Van Droogenbroeck, treinoverste van de standplaats Denderleeuw; beiden bleven regelmatig en ievervol werken tot einde Juli. Op dit tijdstip veranderde M. Baertsoen van verblijfplaats en moest de post van Denderleeuw overgebracht worden naar Meire Oostdorp. Hier vond men een gewetensvollen bespieder in den chefpiocheur Remi Ceulebroeck, bijgestaan door zijne dochter Georgine en zijn broeder Edmond, kabienwachter; dit trits van verkleefde Vaderlanders werkte van af Augusti 1915 tot in het begin van Januari 1916.
Maar, zal de lezer vragen, die menschen werden voorzeker dubbel en vet betaald? Men waagt toch zijn hoofd niet voor nen plak in de hand ? Het officieel verslag van den bespiedingsdienst beantwoordt deze dubbele vraag: Ceulebroeck Remi, Ceulebroeck Georgine en Ceulebroeck Edmond trokken daarvoor te zamen, wekelijks 7,50 fr. !
Te Audegem had M. Geerinckx zelf rechtstreeks een bespiedingsdienst optil gezet voor de lijn Dendermonde-Gent. Deze post was bekleedt door Ed. Caudron, werkman in de statie van Audegem en Hendrik Cautaert, aangestelde bij het beheer der spoorwegen. Later zag M. R. Tallier zich verplicht, ook dezen post onder zijn leiding te nemen, derwijze dat hij met drie afdeelingen gelast was, die zeer regelmatig werkten.
Benoit Van de Perre (4), stoker, en Jozef Verbestel, machinist, beiden gehecht aan de standplaats der lokomotieven, te Aalst, werden door de Duitschers opgeëischt en gedwongen te werken, de eerste in hoedanigheid van lampist, de tweede als machinist voor den waterleidingsdienst. Dit was nu eens schoon de wolf in den schaapstal gebracht ! Die twee mannen bleven standvastig in aanraking met hunnen vroegeren meester R. Tallier. Volgens zijn aanduidingen deden ze de Duitschers zooveel mogelijk schade en nadeel. 't Rolde nog al dikwijls eens verkeerd in ons station: 't Waren zij, die de olie uit de vergaarbakken lieten verloren loopen; die de “Lux”-lampen, onontbeerlijk bij nacht, beschadigden; die een groote hoeveelheid materiaal van eerste vereischte onbruikbaar maakten; de lokomotieven, die in Aalst gereed gebracht werden in bestemming voor Duitschland, trokken hun bijzondere aandacht: kleine hoeveelheden ijzermaal, bouten, enz., gingen in de ontlastingsbuizen der machienen, verstopten de pijpen, beschadigden de kleppen en de trekkers en maakten de lokomotieven onbruikbaar. Wekelijks gaven Van de Perre en Verbestel verslag over hun werkzaamheden, de eene in dienst van het atelier, de andere in het station, en ze speelden Kamarad met de Duitschers, die, zoo men ziet, wel geleverd waren. Al wat in het werkhuis voorviel, de minste beweging in de statie, waren vliegens naar de Verbonden legers overgeseind: vervoer van troepen, van munitie, van kanons, niets ontsnapte ! Van de Perre gaf zelfs verslag over de verdedigingsmaatregelen, die genomen waren tegen de aanvallen van vliegers !
De remmer Frans Van de Perre was gelast de wekelijksche verslagen van Denderleeuw in verzekering te brengen; hij had zich een vrijgeleide van koopman in aardappelen weten aan te schaffen, waarmede hij gansch de streek doorkruiste en in staat was inlichtingen te geven over de belangrijkheid der troepen, die den omtrek doortrokken. Jan Anné en zijn twee zonen Frans en Kamiel verleenden aan M. Tallier hun gansche verkleefdheid in het overbrengen der rapporten van Meire, Audegem en Aalst. Die twee kinderen gelukten erin, ondanks de moeilijkheden der verbinding en de gevaren van het verkeer, den dienst van koeriers te verzekeren, en verdienden een bijzondere hulde voor hun moedige toewijding. Hendrik Verbeeren (5), werkman in de standplaats der lokomotieven, hield zich dag en nacht onledig met het overschrijven en het bewaren der in dubbel gehouden verslagen; daarvoor trok de kranige medewerker, in 't al en in 't geheel, een wekelijks loon van 7,50 fr. ! Al de verslagen van deze zoo belangrijke werking werden overgemaakt aan den heer bevelhebber Belliard.


(1) Raymond Tallier is geboren op 12-09-1873 in Aalst.

(2) Godefridus Van Hauwe is geboren op 04-03-1857 in Lede.

(3) Ernest Emillus (Mieleken de Waele) Van Hauwe geboren op 19-01-1887 in Aalst. Mieleken de Waele is overleden op 20-06-1974 in Aalst.
Schoonvader van burgemeester Marcel De Bisschop.


(4) Benedikt Van Der Perre is geboren op 12-03-1883 in Aalst.

(5) Henri Verbeeren is geboren op 14-10-1892 in Aalst, zoon van Joseph Maria (Jozef) Verbeeren en Leontine Van Den Broeck. Henri is overleden op 11-03-1960 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 08 Nov 2009 14:09    Onderwerp: inlichtingendienst Reageer met quote

Nogmaals Petrus Van Nuffel over de inlichtingendienst:

Niet minder verdienstelijk dan de spioeneerdienst, werkte hier ter stede de geheime postinrichting.
In 1915 ging de postbode Jozef Smet een overeenkomst aan met Jan De Ryck, postklerk te Gent, voor doel hebbende het verzenden en bestellen van geheime briefwisseling, in betrek met het Belgisch leger, de uitgewekenen en de bespieders. Alles werd in het werk gesteld om dezen dienst zoo nuttig mogelijk te maken, en aanstonds had hij den besten uitslag. Spoedig was men verplicht, de hulp van twee verkleefde ambtgenooten in te roepen, en, in den Aalsterschen omtrek, hulpbureelen te stichten. Den 30 Maart 1915 bevond zich Jozef Smet bij zijne zuster, die de voor Aalst bestemde brieven ten harent ontving, wanneer hij aldaar verwittigd werd dat Duitsche soldaten in zijn woning gedrongen waren en er alles doorzochten. Daar Smet een bijzondere boodschap voor de ouders van Jan De Ryck in bewaring hield, snelde hij naar huis, ten einde dit stuk te redden, maar hij werd onderwege in hechtenis genomen en vóór het krijgsgerecht gebracht. Overtuigd dat het hier een gevaarlijk spioen gold, onderging Smet een eerste brutale ondervraging en nadien deed men hem naar het gevang. Wat hij daar verduren moest, grenst aan het ongeloofbare: geworpen in een enge vuile cel, tusschen vier naakte muren, beroofd van lichten lucht, had hij voor alle meubel een houten brits, een vuilemmer en een verwarmingstoestel, hetwelk een stikkenden walm verspreidde; alles was den postbode ontnomen en zijn burgerkleedij had men verwisseld door een Duitsch soldatenpak. Dag en nacht bleef de cel bewaakt. De schildwacht bekende dat hij, gedurende zijn verblijf in de Pupillenschool, nog niemand zóó streng had moeten bewaken: “Tien jaren gevang, zegde hij, indien men tot Smet een enkel woord spreekt.” Drie dagen bleef de gevangene zonder het minste voedsel. (Er waren Aalstenaars, die in de Pupillenschool gedurende vijf dagen op water en brood zaten, en wanneer ze thuis kwamen, van flauwte in onmacht vielen). Eindelijk, op het aanhoudend smeeken zijner vrouw, werd hem, na zorgvuldig onderzoek, eenig eten gebracht. Volgden dan kwellend verhoor en gestadige bedreiging met opsluiting in eene vesting, ten einde den ongelukkige bekentenissen af te persen. Maar Smet liet zich niet bepraten. Hardnekkig in zijn stilzwijgen, het hoofd biedend tegen alle verleidingen en strikvragen, een zedelijke en lichamelijke strijd strijdend, hadden die langdurige kwellingen den moedigen postbode nochtans zoodanig teneergedrukt, dat hij nauwelijks nog iets nutten kon. En zijn onaangeroerd eetmaal werd zijn bewaker afgestaan, in ruil van wat versche luchten een straaltje van Gods lieve zon !
Ondertusschen waren twee ambtgenooten en een medewerker uit Evergem aangehouden en gekerkerd. Gelukkig was een der bijzonderste samenzweerders over de Hollandsche grens kunnen vluchten, en werden, met zijn toestemming, de zwaarste beschuldigingen te zijnen laste gelegd. Na drie weken voorloopig gevang kwam de zaak vóór de Rechtbank. Dank aan knappe pleidooien ontsnapten de postbeambten aan verbanning en zelfs aan den dood. Jozef Smet, zijne zuster en Jan De Ryck werden veroordeeld tot zes weken gevang; August Vlaemynck, van Evergem, kreeg vier weken opsluiting; Valery Keymeulen (1) en Victor Matthieu (2) zagen zich verwezen tot twee weken gevang, al straffen, die te Dendermonde uitgeboet werden.
Na de vlucht richtten andere postboden een geheimen brievendienst in, voor doel hebbende de soldatenbrieven ter bestemming te brengen. Dit geschiedde in November-December 1914 en duurde tot April 1915, dank zij de welwillende tusschenkomst van den heer Kuyck, consul der Nederlanden, in Sint Amandsberg, en later van vrienden uit Gent en Saffelaere. Wat al heilzaams deze inrichting in den omtrek, in Herzele, Ninove en Geeraardsbergen teweegbracht, is gemakkelijk te verstaan; wat al blijheid en vrede de geheime postboden in de huisgezinnen van zooveel soldaten, en anderzijds in de harten onzer dappere verdedigers verwekten, zulle zij getuigen die het ondervonden. Maar angst, kommer en duizenden voorzorgen waren hun dagelijksch aandeel. Of moest men niet, vóór alles, verhoeden dat het nieuws der Belgische soldaten in de handen des vijands terechtkwam ? .... Dan, in veel omstandigheden, geraakte men er met schrik en veel geloop van af.
Het klein vriendental werkte voorzichtig voort, tot op het oogenblik dat de toestand onhoudbaar werd, en dat men, met onzeggelijk spijt, verplicht was het brievensmokkelen te staken.


(1) Valerius Keymeulen is geboren op 12-03-1879 in Aalst.

(2) Victor Mathieu is geboren op 19-11-1892 in Aalst, zoon van Camiel Mathieu en Odila Deghels. Victor is overleden op 24-04-1968 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 09 Nov 2009 7:30    Onderwerp: Reageer met quote

A. Van der Heyden:

NOVEMBER 9
Een zeppelin boven de stad. Daarop het liedje :
" 'k Heb ne zeppelin gezien
met den Duitse keizer in
En met zijn 10 miljoen soldaten
Vliegen ze den Yzer in".


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 16 Nov 2009 15:38    Onderwerp: Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

Honderden stadgenooten werden in het gevang geworpen of in ballingschap gesleurd naar de hel van Sedan: Van der Elst Petrus-Firmin, van de Ledebaan, beticht van telefoondraad afgesneden te hebben, zag zich veroordeeld tot 18 maanden tuchthuisstraf; Omer Vermeiren, Frans Cornand (1), en zooveel anderen, boetten hun verkleefdheid aan Land en Vorst met opsluiting; het stedelijk bestuur legde men boetstraffen op van 3000 mark (16 November 1915) en 2000 mark (3 Februari 1916), omdat de politie verwaarloosd had huiszoekingen te doen bij Jozef Heyman en Gustaaf Baeten, bij wie, in strijd met de verordening van 3 Mei 1915, reisduiven ontdekt waren.

(1) Frans Cornand is geboren op 08-01-1888 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 20 Nov 2009 7:45    Onderwerp: 20-11-1915 Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

De stad Aalst kwam er, den 20 November, af met eene geldboet van 3000 mark, omdat hare politie niet kunnen ontdekken had, dat er bij Judocus Van der Elst nog vier duiven verstopt zaten. De gemeente Erembodegem, waar telefoondraad afgesneden en ontvreemd was, werd eene geldboet van 5000 mark opgelegd. Strijpen kreeg 10,000 mark boet, omdat op haar grondgebied een ijzerenwegaanslag beproefd was. Straffen van een jaar tot achttien maanden opsluiting troffen drie Aalstenaars voor het wegnemen van telefoondraad. Kerksken, Velzeke en Zonnegem moesten ieder 500 mark afdoppen, wegens overtreding op de duiven .... Maar kom, er was voor de markenpikkers zooveel werk op de plank als ze maar begeerden: ’t was hen slechts om doen, eenige nieuwe verordeningen uit te vaardigen, en klaar was kees.
Een drietal nieuwe proeven:
“Aangezien, luidde de nieuwe bekantmachung, dat de gevallen vermeerderen, waarbij de landbouwers valsche geruchten over de rugwaartsche bewegingen der Duitsche troepen en de tegenslagen van het Duitsch leger verspreid hebben, worden de burgemeesters verwittigd dat iedereen, die, hetzij ware of valsche berichten over de Duitsche aangelegenheden en bewegingen over de grenzen brengt of in het land verspreidt, volgens de oorlogswetten zal gestraft worden, en dat, bovendien, de betreffende gemeenten strenge straffen te verwachten hebben.”
– “Verzamelingen van ieder soort, illustratiën, gazetten, enz., in herbergen en lokalen, zoo ook op openbare plaatsen, zijn verboden zonder Duitsche toelating. Deze overtreding wordt gestraft met eene geldboet van 1000 mark of tot gevangzitting. Voor degene die deze verzamelingen ergens binnen brengen of daarheen zenden, en deze die daartoe de hand leenen, wordt aanhouding beloofd.” - Den 4 October werd nogmaals herinnerd “dat de verkoop van alle alcoholische dranken aan soldaten verboden is. Nichtbefolgung wird mit geldstrafe und Entziehung der Konzession bestraft.”
Wat was er niet verboden ? ....
Herinnert u de verordeningen op den uitvoer van paarden, vee en eetwaren; op de samenscholingen, het dragen van wapens, lichtteekeningen te nemen, op de rijwielen en ander voertuigen, op het inzamelen van den oogst, den verkoop van huiden, houten blokken, enz., enz.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 28 Nov 2009 15:35    Onderwerp: 28 november 1915 Reageer met quote

A. Van der Heyden:

NOVEMBER 28
Razzia in de omliggende gemeenten. Vele personen werden aangehouden en zwaar beboet omdat ze zonder geldig paspoort hun gemeente hadden verlaten.


Petrus Van Nuffel:

Intusschentijd verscherpte van dag tot dag het toezicht op het verkeer. De eenzelvigheidskaart en het vrijgeleide werden zeer streng vereischt. Weldra maakten de ongestrafte medeburgers een uitzondering uit op den algemeenen regel: men kon met moeite den voet verzetten, of de markenpikkers zaten u op de hielen en sloegen u in de boet. Het is waar ook, dat die tergende passen de Duitschers een mooi pfennigje opbrachten ! Bij de markenpikkers werd een militaire politie gevoegd, die als herkenningsteeken een witten armband droeg met de letters M. P. en den stempel van het Duitsch keizerrijk.
Thans gingen z'r op los ! ...
Die helden kwamen hier, Zondag 28 November 1915, om 11 uur 's morgens, zegepralend toe, met twee-en-veertig menschen van Pamel, die naar Okegem ter kerk waren geweest; allen werden in de Pupillenschool tot s'anderdaags opgesloten, en in vrijheid gelaten mits 6 mark boet elk.
Den Zondag nadien zag men de polizei door onze straten trekken met een zende inwoners van Liedekerke, die zich verstout hadden, te Denderleeuw de mis bij te wonen.


wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 01 Dec 2009 7:40    Onderwerp: December 1915 Reageer met quote

A. Van der Heyden:

DECEMBER
Grote troepenverplaatsing in de richting van het front.
De Duitse gevangenis, genaamd "bij Hoebeeck" in de Kapellestraat, zit steeds vol met gestraften (m'n zuster (1) kreeg 8 dagen "bak" om een gesmokkeld broodje bij zich te hebben).
Aalst en de omringende gemeenten kregen bijna wekelijks boeten. Meestal een kwestie van duiven en telefoondraden.
Nu begint zelfs sabotage bij de spoorwegen.
In geen enkele openbare plaats (lokalen en herbergen) mogen nog gazetten of tijdschriften ter lezing voorhanden zijn, tenzij met speciale Duitse toelating.


(1) Antonia Van Der Heyden, geboren op 12-11-1894 in Aalst, dochter van Joannes Alexius Van der Heyden en Maria Josepha Van Vaerenbergh.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 03 Dec 2009 10:46    Onderwerp: eind 1915 Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

Ten einde de werking in het voordeel zijner medeburgers meer uit te breiden, werd het Komiteit tot onderstand aan de Aalstersche krijgsgevangenen, op het einde van 1915, door de bevoegde overheid, in overeenstemming met artikel XIV der Haagsche Overeenkomst betreffende de wetten en gebruiken van oorlog, aangesteld als succursaal van het “Belgisch Inlichtingsbureel”. Een reglement, uitgevaardigd door de Duitsche overheid, bepaalde de werkzaamheden, tot dewelke het Inlichtingsbureel was toegelaten. MM, Prosper D'Hoir (1) en Charles Calewaert (2) gelastten zich met het bestuur en zetten zich onmiddellijk aan het werk voor de inrichting der verschillige diensten der nieuwe instelling, namelijk het ontvangen, nazien en verzenden per spoor, der pakken levensmiddelen, kleergoed, enz., aangebracht door de inwoners der stad en der gemeenten deeluitmakende van de groep Aalst; het verzenden van pakken door tusschenkomst van “La Cantine du soldat prisonnier” te Brussel, en het “Bureau de Secours”, te Bern (Zwitserland), voor rekening van het Komiteit en en der bijzonderen; de inlichtingsdienst voor de gesneuvelden, gewonde en krijgsgevangen soldaten. - Het verzendingsbureel werd gevestigd in de fabriek der heeren Moens de Hase (3), Burcht, door deze heeren welwillend ter beschikking gesteld, benevens het noodig persooneel voor de ontvangst, het wegen, het inschrijven en verzenden der pakken; dit gebeurde den 15e van elke maand. De andere diensten geschiedden in een der afhankelijkheden van het lokaal der Koophandelsrechtbank. Het dagelijksch bestuur was toevertrouwd aan M. Prosper D'Hoir, die zich standvastig en kosteloos ter beschikking van het publiek hield, en al zijn vrijen tijd met edelmoedigen iever aan dit werk offerde. 8,663 pakken werden aangebrachit en verzonden rechtstreeks uit Aalst naar de Duitsche gevangenkampen; 2,840 pakken levensmiddelen, voor eene waarde van 20 duizend frank, zijn besteld geweest aan “La Cantine”, te Brussel, en 5,067 pakken eetwaren, tabak en kleederen, eene waarde van 60,000 frank vertegenwoordigende, werden naar Bern verzonden; 486 vragen om inlichtingen werden ingebracht, waarop er ongelukkiglijk maar een klein getal antwoorden toekwamen, - het meerendeel door de Duitschers achtergehouden.

(1) Prosper D’Hoir, geboren op 20-11-1877 in Aalst. Prosper is overleden in 1938 in Aalst. Griffier bij de Handelsrechtbank en secretaris van de Catharinisten.
Prosper huwde met Lucia Haven, geboren op 17-04-1886 in Hasselt, dochter van Emiel Haven. Zij was secretaris van het dameskoor van het ANV-tak Aalst.

(2) Karel Calewaert, geboren op 16-01-1882 in Aalst. Advocaat.

(3) Fabriek Moens Frères, Burchtstraat 9, opgericht op 1-1-1881, doel: verven van stoffen en speciaal van mérinoswol. Op 10-1-1907 stichting van S.A. Moens Frères. Beheerder directeur was Henri Moens de Hase, geboren op 22-09-1885 in Aalst. Hij huwde met Germaine De Clippele, geboren op 11-06-1893 in Aalst.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1679
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 04 Dec 2009 14:20    Onderwerp: 4 december 1915 Reageer met quote

Petrus Van Nuffel:

Den 4 December deed de Kommandantuur opmerken, dat er nog zoo veel mannelijke Aalstenaars buiten de grens, namelijk in Holland verblijf hielden en dat veel Belgen in het buitenland bleven, uit vrees dat ze, bij hun terugkomst, naar Duitschland zouden gebracht worden. De bezetter zwoer, bij hoog en laag, dat zulks zijn inzicht niet en was: al die lieden, alsmede de burgerwachten, hadden zich enkel, bij hunne aankomst te Aalst, op het Meldeambt aan te bieden, en deze laatsten zouden alleenlijk, evenals alle andere in België verblijvende dienstplichtigen, onder toezicht gehouden worden. Op dezelfde wijze, beloofde men, de gewezen soldaten van het Belgisch leger, onbekwaam geworden voor den krijgsdienst, te zullen behandelen.

wordt vervolgd

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Overige oorlogstonelen in België Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5, 6 ... 9, 10, 11  Volgende
Pagina 5 van 11

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group