Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

[Weblog]WO1-weblogs
Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Linkjes en feitjes Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 17 Apr 2010 22:20    Onderwerp: Reageer met quote

FRIDAY, 16 APRIL 2010

G/8807 L/Cpl William Charles Wrack, 8th Bn, RWK
G/8807 Lance-Corporal William Charles Wrack of the 8th Battalion, Queen's Own Royal West Kent Regt, was killed in action on the 16th April 1917. He was born in Peckham, south east London, but was living at Stoke Poges (Buckinghamshire) and enlisted at High Wycombe around July 1915. He hads no known grave and is commemorated on the Arras Memorial.

At the going down of the sun, and in the morning, WE WILL REMEMBER THEM.

Sources:

Ancestry (MIC)
Soldiers Died in The Great War
Army Service Numbers
The Commonwealth War Graves Commission
REMEMBERED BY PAUL NIXON AT 05:59

http://ww1remembrance.blogspot.com/2010/04/g8807-lcpl-william-charles-wrack-8th-bn.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 26 Apr 2010 20:52    Onderwerp: Reageer met quote

Je kunt het zo gek niet denken..


Eerste Wereldoorlog - Memory Alpha - De Star Trek Wiki
Quote:

De Eerste Wereldoorlog, ook wel De Grote Oorlog genoemd, was een conflict dat hoofdzakelijk op het Europese vasteland op Aarde werd uitgevochten in het begin van de 20e eeuw.
De Centrale Mogendheden Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk stonden tegenover Frankrijk, Rusland en hun bondgenoten Italië, Groot Brittannië en het Japanse Rijk. In 1917, in het vierde jaar van de oorlog, ging Rusland over in de USSR en zocht naar vrede met de Centrale Mogendheden, terwijl de Verenigde Staten van Amerika zich in het conflict mengde tegenover hen.
Toen John Gill zichzelf de Führer van Ekos ging noemen droeg hij een ouderwets IJzeren Kruis als één van zijn Nazi medailles. (TOS:"Patterns of Force")
Toen Jonathan Archer de tijdlijn herstelde warn scènes uit de Eerste Wereldoorlog te zien toen de tijdstroom zichzelf weer in lijn bracht. (ENT:"Storm Front, Deel II")
Toen Spock de slachtingen van de eerste drie wereldoorlogen op Aarde beschrijf, merkte hij op dat in deze oorlog zes miljoen mensen om het leven waren gekomen. (TOS:"Bread and Circuses")


Voor de klikbare linkjes:
http://nl.memory-alpha.org/wiki/Eerste_Wereldoorlog
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 26 Apr 2010 21:00    Onderwerp: Reageer met quote

Histoire pour Tous

http://www.histoire-pour-tous.fr/nl/
In het nederlands, ook over WO1.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 26 Apr 2010 21:58    Onderwerp: Reageer met quote



Poppy


Druk weekend hier met herdenkingen. Gisteren liepen er al her en der mensen (gemiddelde leeftijd boven de 60) poppies te verkopen. Door het op je revers spelden van zo'n 'poppy' geef je aan dat je meeherdenkt en dat je belang hecht aan het blijven herinneren en waarderen van alle inspanningen van de NZ-se en ook Australische legers in de eerste wereldoorlog in Gallipoli. Er zijn zelfs kiwi's afgereisd naar Gallipoli om daar ook te gaan herdenken. Mik was helemaal in de gloria dat hij gisteren een 'poppy' vond en heeft er een tijdje stralend mee rond gelopen, zat in het knoopsgat van zijn overhemd. De vertederde blikken waren niet van de lucht.. zo jong en dan al respect voor de veteranen van de eerste wereldoorlog....

http://hamperiumnewzealand.blogspot.com/2010/04/poppy.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13473
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 27 Apr 2010 8:50    Onderwerp: Reageer met quote

http://blog.seniorennet.be/tfront/archief.php?ID=437141

Eerste en Tweede Wereldoorlog. Veel foto's van toen en nu.
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 27 Apr 2010 9:06    Onderwerp: Reageer met quote

Percy Toplis @ 27 Apr 2010 9:50 schreef:
http://blog.seniorennet.be/tfront/archief.php?ID=437141

Eerste en Tweede Wereldoorlog. Veel foto's van toen en nu.


Tsja..
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?p=274265#274265
Quote:
Jammer dat men de moeite niet neemt ,
om een linkje naar het forum te plaatsen .
Of om iets te vragen , twas maar een kleintje geweest .
Ik bijt niet hoor!


Jammer.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 03 Mei 2010 17:25    Onderwerp: Reageer met quote

This oil pastel on card was completed about a week ago. It is a homage to my great uncles who died in the great war. They were twin brothers who lied about their ages (aged 16yrs) not uncommon at the time.

They were in engaged in trench warfare in France and found their kilts sodden with rain and mud. They removed their kilts to dry on the barbed wire because the pleats of the kilt when wet cut into the back of the legs very badly.

It was at this point they came under fire from the Germans and both died. I think a kilt hanging on a barbed wire fence is an appropriate memorial to this sad experience.


Voor het schilderij:
http://miketurpieart.blogspot.com/2010/05/1914-1918.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 16 Mei 2010 12:23    Onderwerp: Reageer met quote

Conscription and the Conscription Crisis in Canada During WWI

Read more at Suite101: Conscription and the Conscription Crisis in Canada During WWI http://canadianhistory.suite101.com/article.cfm/we-need-more-soldiers--conscription-in-canada-during-wwi#ixzz0o5gBTlS4

Deze site heeft vaal WO1 artikelen, maar zijn erg streng op het overnemen ervan, dan dus alleen het linkje.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 16 Mei 2010 12:25    Onderwerp: Reageer met quote

Giro d'Italia

Geen Giro i.v.m. Eerste Wereldoorlog
1915 to 1918
De Giro wordt i.v.m. de Eerste Wereldoorlog niet verreden.

http://www.dipity.com/Kennislink/Giro-dItalia/list
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 16 Mei 2010 12:26    Onderwerp: Reageer met quote

Willful way with words
by mandy on May 13th, 2010
January 14, 2007 by barbara


by LeftyMN


“During the battle of the Marne in September 1914, France’s Marshal Ferdinand Foch declared: ‘My center is giving way, my right is retreating, situation excellent, I am attacking.’ Thus wrote George Will in Sunday’s Minneapolis Star Tribune.

Foch did attack. And his “Fochian panache” resulted in a win of sorts, “followed by four years of carnage that destroyed empires, including the Ottoman Empire, a shard of which became Iraq.”

It is fitting for the estimable George Will to address the issue of our Iraq experience in the mirror of World War I. WWI was similarly a catastrophic mistake of hubris and imperialism.

The “Great War” wiped out a generation in Europe, wasted and crippled that part of the generation that survived, set loose an international influenza pandemic, destabilized the Middle East to this day, created a Europe ripe for totalitarianism, set forth the Soviet experiment in Russia and its attendant influence on the post imperial world, furthered ethnic hatreds in the Balkans and Central Europe, incubated the grandiose philosophy of hatred and manipulation of a failed artist and wallpaper hanger named Schickelgruber who later killed millions, exacerbated the financial devolution that resulted in the Great Depression, helped create the modern military-industrial complex and the corporatization of the craft of war machinery and war profiteering, along with a litany of other ills that plague the world to this day.

Our ill-conceived, politically motivated Iraq war might not be as devastating. But it is certainly the most significant foreign policy blunder of the 21st Century and no doubt will generate a release of Pandora-like outcomes as well.

Field Marshal Foch’s great gamble definitely saved France from defeat but, as Will himself notes, the sacrifice was enormous, both short- and long-term. And we must question the “sacrifice” made by the Field Marshal.

For all his brave talk, Foch himself was not actually endangered. His aides de camps and orderlies no doubt continued to deliver his meals with exquisite tableware. His fois gras and Bordeaux likely were still served with aplomb. Sounds a lot like our great commander, George II, who spoke briefly of “sacrifice” on Wednesday last.

How much sacrifice will George and Laura and the twins make? Will William Kristol lose his editorial or pundit stipends? Will Condi Rice be forced to pawn her designer shoes or to reduce her coiffure budget? Will Mitch McConnell find less corporate sponsorship for his Republican fundraising? Will the stock market or the Wall Street bankers who took in over 35 billion in 2006 bonuses sacrifice?

No. This sacrifice, like that of 1914-1918, will be borne by the military men and women and their families.

How fitting, then, to liken our leader’s armchair bravado to the era of the The Great War.

Here is another WWI memory from the poet Wilfred Owen, written sometime during September-October 1917. Owen died leading his troop in an attack in France on November 4, 1918. The armistice was signed one week later.

Anthem for doomed youth
by Wilfred Owen

What passing-bells for these who die as cattle?
Only the monstrous anger of the guns.
Only the stuttering rifles’ rapid rattle
Can patter out their hasty orisons.
No mockeries now for them; no prayers nor bells;
Nor any voice of mourning save the choirs,
The shrill, demented choirs of wailing shells;
And bugles calling for them from sad shires.
What candles may be held to speed them all?
Not in the hands of boys, but in their eyes
Shall shine the holy glimmers of good-byes.
The pallor of girls’ brows shall be their pall;
Their flowers the tenderness of patient minds,
And each slow dusk a drawing-down of blinds.

http://mandy.colincao.com/2010/05/13/willful-way-with-words/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 18 Mei 2010 10:38    Onderwerp: Reageer met quote

Wist u dat..

Coupe de France 1917/18
Het seizoen 1917/18 was het eerste seizoen van de Coupe de France in het voetbal. Deze editie werd georganiseerd door het Comité Français Interfédéral (CFI), de overkoepelende sportfederatie in Frankrijk in die periode.
Het toernooi ging van start ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Aan de eerste editie namen 48 clubs deel die bij vier sportorganisaties waren aangesloten. De meeste clubs (26) waren aangesloten bij de USFSA, twaalf bij de (christelijke) FGSPF, negen bij de LFA en één bij de FCAF. Clubs uit de regio Elzas-Lotharingen vielen nog onder Duits gezag.
Het toernooi ging in oktober 1917 van start met een voorronde en eindigde op 5 mei 1918 met de finale in het Stade de la Rue Olivier-de-Serres in het XVe arrondissement van Parijs. De zege ging naar het USFSA-lid Olympique Pantin dat met vier Belgen in de finale aantrad; doelman René Decoux en de verdedigers Van Roey, Lambrechts en Van Steck. Olympique Pantin versloeg FC Lyon met 3-0.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6745
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 06 Jun 2010 10:40    Onderwerp: Reageer met quote

Ik weet niet of deze er al tussen staat:

http://worldwar1letters.wordpress.com/
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 16 Jun 2010 22:11    Onderwerp: Reageer met quote

Het leven zoals het is

Soms draag ik de pen met plezier over aan een ander. Zoals nu. Volgende tekst werd ingezonden. Een dokter schreef het en ik vond het mooi.

Vanmiddag ben ik een patiënt van me gaan bezoeken in het ziekenhuis. Vorige week heb ik 'm laten opnemen nadat hij thuis in elkaar gezakt was. Gisteren is hij 96 geworden.

Als ik de kamer binnenkom tref ik hem op z'n zij in bed, in foetushouding. Hij herkent me en na enige aarzeling komt er een zwakke glimlach op het bleke diepgegroefde gelaat, met de tranerige uitgezakte oogleden. Op de vensterbank staat een lege fles Champagne.

Ik ga naast hem zitten en zeg: "ge hebt hier een schoon uitzicht".
“Ja”, zegt hij, “daar kijkt ge dan eens naar en dat is het dan....”

Ik vraag hem wat hij nu voelt en waaraan hij denkt. Er hangt een lege stilte tussen mijn vraag en zijn antwoord. De steriele kamer ademt troosteloosheid.
Eigenlijk is er niets wat hem nog interesseert, maar klagen doet hij niet. Hij berust in zijn lot: "Een mens moet een doel hebben om voor te leven en dat heb ik niet meer. Ik ben oud en versleten. We hebben het gehad, niets aan te doen."

Er zijn twee dorpsgenoten, geen familie, die voor hem zorgen. Ze doen wat ze kunnen. "Ze doen maar", denkt hij. Hij had liever thuis gebleven, maar dat ging niet meer. Gelaten en vermoeid van het leven, berust hij in z'n lot.

Ik houd zijn hand vast terwijl we praten. Hij vertelt me over de Grote Oorlog. Een jonge man van een jaar of 22, die 50 meter van hem verwijderd was, werd plots dodelijk getroffen door een kogel. "Hij reutelde nog wat en wilde nog iets zeggen, maar ik kon hem niet verstaan; hij is in mijn armen gestorven.”

Wat later vertelt hij me dat er dagen zijn dat hij, alleen in zijn hospitaalkamer, z'n moeder en zussen hoort en ziet, op TV. Ze praten in hun dialect, met die typische tongval, waaraan hij onmiskenbaar weet dat zij het zijn. "Maar de TV staat helemaal niet aan dokter, raar hé?"

Er komen tranen uit zijn ogen en zijn stem breekt. Ik knijp wat harder in zijn hand en laat hem praten, zonder weerwoord. Ik droog de tranen op zijn wangen met zijn zakdoek.
"hoe mooi dat ge mij zo in vertrouwen neemt en mij dit allemaal durft te vertellen", bedenk ik.

Ik vind het fascinerend wat die 96 jarige zonder vrees, zo kort voor zijn dood en toch zo helder van geest, mij vertelt. De ambities zijn op, de verwachtingen opgedroogd. Zijn aanvaarding zonder klagen, getuigt van grote wijsheid. Ik heb respect voor hem.

Hij vertelt me verder dat hij nooit iemand bevelen kon geven op 't werk. Dat lag niet in zijn aard. Als hij zag dat iemand een klus niet goed deed, deed hij het liever zelf. Met bewondering spreekt hij over twee vroegere bazen van hem. “Die konden hun werkvolk doen werken zonder hun stem te verheffen. Ze hadden gezag, en toch respect voor hun arbeiders. Hij zal die twee nooit vergeten.

We hebben ook over zijn vrouw gesproken. Nelia is nu precies twee jaar dood. Als ze ruzie hadden,zei ze "ZWIJGEN!"en dat deed hij. Hij verbaast zich er nu nog over dat hij zo'n "dwaze kloot" was die zich liet doen. “Maar,'t is daarom niet slecht geweest voor ons tweetjes", voegt hij eraan toe.
"In een huwelijk moeten hoogtes en laagtes zijn, anders komt de sleur erin", zei z'n vrouw destijds.

Ik neem afscheid van hem. Hij heeft er zichtbaar van genoten. Het heeft 'm goed gedaan, z'n hart eens te luchten. Ik beloof nog eens terug te komen. Hij bedankt me en glimlacht. Ik verlaat het hospitaal beseffend dat dit een kostbaar moment was. Voor hem, en voor mij.


Dit werd Ingezonden
(c) http://www.heidischoefs.com/ingezonden/het-leven-zoals-het.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 30 Jun 2010 21:26    Onderwerp: Reageer met quote

http://alamerant.photoshelter.com/gallery/Ieper-Last-Post-Ceremony/G0000ZBrqGpGwams/

Ieper Last Post Ceremony (97 images)
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6745
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 01 Jul 2010 17:29    Onderwerp: Reageer met quote

Wereldoorlog I in Afrika.

http://worldwaroneafrica.blogspot.com/
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 23 Jul 2010 0:06    Onderwerp: Reageer met quote

Lessons learned at war graves

Posted By GEOFF JOHNSTON, SPECIAL TO THE CHRONICLE



The dead won't let us go.


My father-in-law was a signaler with the fortieth artillery battery in the First World War and one of our children decided he wanted to retrace his grandfather's movements on the western front. He had made good use of material my father in law had left us and we went along for the ride. We travelled from Ypres to Vimy , down to the Somme, then back again north of Ypres to the village of Passchendale.

We saw a lot of cemeteries. The land had been donated, mainly by the French.
The cemeteries themselves were tastefully laid out and meticulously maintained by the Commonwealth Graves Commission. Then there were the memorials. The specifically Canadian one is at Vimy, but we saw two others, one at Ypres and the other not far from Amiens.

The latter were enormous arches, inscribed with thousands of names, people who had disappeared in action, but whose bodies had never been found. At both sites and in the cemeteries we found the words "Their names live forever".

Graves are a happy hunting ground for archaeologists, because they often contain, not just a body, but all sorts of other things, food, tools, clothing and sometimes other bodies. Our ancestors seem to have believed that the dead needed the same things in the afterlife as in the present one.

After our tour of the war graves we went to Edinburgh for a conference on world Christianity, that is to say Christianity everywhere but Europe and North America. One of the papers was on ancestor veneration in China.

No question was more vexatious for Christians in China than the veneration of ancestors. Some missionaries regarded it as the very heart of Chinese religion, and certainly the notion of filial piety was central to traditional Chinese society.

Filial piety meant that you regarded your elders with a mixture of respect and affection, always putting their interests before your own.

That concern extended beyond the grave. It was crucially important to have a son, because only sons could perform the sacrifices necessary for the well being of the ancestors. On New Year's Eve the family gathered for the most solemn event of the year, the offering of the sacrifices at the family altar, before the tablet on which were written the names of the ancestors.

Only a man could preside over this most solemn event. Even today, after a century of republican government and fifty years of communism, families still hanker for sons. The one child policy limits their options considerably and is one reason why Chinese orphanages are full of girls.
http://www.dunnvillechronicle.com/ArticleDisplay.aspx?e=2677613
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 24 Jul 2010 11:23    Onderwerp: Reageer met quote

De 4 daagse van Nijmegen

Op 1 september 1909 ging de eerste Vierdaagse van start. Er waren 306 deelnemers. Bij de wandelaars waren maar tien burgers, verder alleen militairen. Er werd in vier dagen 140 kilometer afgelegd waarbij men pas op de laatste dag weer terugkeerde naar de startplaats. In 1914 en 1915 ging de Vierdaagse niet door in verband met de mobilisatie vanwege de eerste Wereldoorlog

http://zonnebloem-hanneke.blogspot.com/2010/07/de-4-daagse.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6745
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 24 Jul 2010 19:18    Onderwerp: Reageer met quote

Staat die er al tussen:

http://imtheboy.wordpress.com/
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 06 Aug 2010 20:54    Onderwerp: Reageer met quote

Photo Essay: Harrow on the Hill War Memorial

http://desicritics.org/2010/08/05/015722.php
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 11 Aug 2010 19:41    Onderwerp: Reageer met quote

De Bikini-eilanden
A glimpse of history shows that Bikini was visited by only a dozen or so ships before the establishment of the German colony of the Marshall Islands in 1885. Along with the rest of the Marshalls, Bikini was captured by the Imperial Japanese Navy in 1914 during World War I (1914-1918) and mandated to the Empire of Japan by the League of Nations in 1920.

http://globalgeopolitics.net/wordpress/2010/08/09/peace-signals-from-u-s-nuclear-footprint-sites/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 11 Aug 2010 19:52    Onderwerp: Reageer met quote

Kleurenfoto’s uit Russische tsarenrijk

Hoewel de kleurenfilm in 1930 geïntroduceerd werd, zijn er ook voor die tijd diverse kleurenfoto’s gemaakt. Sergei Mikhailovich Prokudin-Gorskii fotografeerde het Russische tsarenrijk in de beginjaren van 1900.

Begin 1900 klopte de Russische scheikundige en fotograaf Sergei Mikhailovich Prokudin-Gorskii aan bij tsaar Nicolaas II met het ambitieuze plan om het Russische tsarenrijk vast te leggen. Hij won de steun van de tsaar en zijn plan geschiedde.

In een speciale treinwagon, omgetoverd tot donkere kamer, reisde hij van 1909 tot 1912, en opnieuw in 1915 door het tsarenrijk. De beelden van Prokudin-Gorskii laten het Rusland van vlak voor de Eerste Wereldoorlog en de Russische Revolutie zien.

Voor de beelden:
(c) http://www.digifotopro.nl/artikel/2329548/kleurenfoto%E2%80%99s-uit-russische-tsarenrijk
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6745
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 14 Aug 2010 8:59    Onderwerp: Reageer met quote

http://stahlgewitter.wordpress.com/
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 25 Aug 2010 20:21    Onderwerp: Reageer met quote

Het operahuis van de Rahvusooper Estonia (de Estse Nationale Opera) werd op 24 augustus 1913 in gebruik genomen. Het was in die tijd het grootste gebouw van Tallinn en bevatte (net als vandaag) twee vleugels: de ene voor een theater, de andere voor een concertzaal. De Finse architecten Armas Lindgren en Wivi Lönn ontwierpen het gebouw.

Een jaar na de opening, na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, werd het operahuis als militair ziekenhuis en orthodoxe kerk gebruikt. En ook in 1919 werd het gebouw op een alternatieve wijze ingezet, namelijk als plek voor de eerste vergadering van het Estse parlement.
http://www.operamagazine.nl/achtergrond/7644/de-wereld-in-40-operahuizen-tallinn/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 03 Okt 2010 0:38    Onderwerp: Reageer met quote

Niet zeveren, leven!


Beste Willem,
't Zal nog niet voor 2013 zijn dat de koers aan de achterdeur passeert. Poperinge, nu ja, heel West-Vlaanderen eigenlijk, heeft het moeten afleggen tegen Firenze. Tja, de Ponte Vecchio tegen de Hooipiete, 't is een ongelijke strijd hé. Maar voor 2014 proberen ze 't nog een keer. 2014? Hoe zal onze streek er tegen dan uitzien? Woensdag las ik dat minister Bourgeois nu toch niet heel de Westhoek door de Unesco wil laten erkennen als werelderfgoed. Misschien beter. We moeten toch nog een beetje kunnen leven met het oog op morgen.

Ik was van de zomer in Assisi, ook helemaal erkend door de Unesco. Maar het stadje is dan ook puntgaaf en authentiek middeleeuws. Daar word je vanzelf een 13de-eeuwse pelgrim. De Unesco-erkenning van de Westhoek zou vasthangen aan

- daar zijn we weer - de relicten van de Eerste Wereldoorlog. Het ging om een oppervlakte van 600 hectare. Dat is Poperinge en Veurne maal drie! Hoe moeten we ons dat dan voorstellen? Moeten we een streek nastreven die lijkt op die van 1918? Alsof we hier de voorbije 100 jaar niet geleefd hebben. Het wonder van de frontstreek is precies dat we zo vanzelfsprekend met die Grote Oorlog hebben leren leven. Koeien schuilen in soldatenbunkers en drinken uit obusputten, wij doven onze sigaret in de bodem van een bomhuls en tooien de vensterbank met douillen. De oorlog zit in onze kleren maar we laten niet van leven. De boeren hebben grote lelijke hangars gezet, burgers hebben fermettes en blokkendozen gebouwd om in te wonen. Er zijn autowegen en (gelukkig ook) fietspaden aangelegd dwars over de tranchées van toen. Wat had je gewild? Natuurlijk is zo'n begraafplaats als Ramparts op de Ieperse Vesten of Coxyde, in de duinen aan jouw achterdeur, prachtig. Maar Poperinge New of La Brique, te midden nieuwe sociale woonwijken, zeggen misschien meer over hoe wij met ons verleden zijn omgegaan: niet zeveren, werken!

IJverige groeten, Wim

Wim is muzikant, journalist, radiomaker en directeur in het kunstonderwijs. Hij schrijft om de twee weken een brief over wat leeft in de Westhoek naar streekgenoot Willem Vermandere. Wim woont in Reningelst.

(c) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=NI304SPG&subsection=100
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 03 Okt 2010 14:17    Onderwerp: Reageer met quote

CAMPBELLTOWN student Laura Trevaskis is touring the World War I cemeteries and battlefields of France and Belgium - and documenting it along the way.

http://www.macarthuradvertiser.com.au/blogs/teen-tours-the-battlefields/polygon-wood-cemetery-and-hill-60/1953798.aspx

http://www.macarthuradvertiser.com.au/blogs/teen-tours-the-battlefields/
En de rest van haar reis.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 05 Okt 2010 18:46    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Officieel is het onbekend hoe de inktviszwam hier in Nederland terecht is gekomen. Zijn eerste waarneming in Nederland stamt uit 1921, maar in Engeland is hij al in 1914 voor het eerst aangetroffen. Dat laatste jaartal doet vermoeden dat de sporen onder de zolen van Australische soldaten zijn meegelift toen die in de Eerste Wereldoorlog in de loopgraven van België en Noord-Frankrijk hun leven moesten wagen om Europa te bevrijden van de Duitsers.

In Nederland is hij lange tijd zeldzaam geweest, maar de laatste paar jaar lijkt hij toch in aantallen toe te nemen. Zoals zo vaak kun je daar op twee manieren naar kijken: óf je gelooft dat het een verrijking van de vaderlandse natuur is óf je bent een purist die meent dat een buitenlandse soort hier niets te zoeken heeft. Nu is het bij deze paddestoelensoort wellicht niet direct een probleem, maar vele andere invaders verdringen de soorten die hier thuishoren. En die kunnen nergens anders terecht en zijn dus gedoemd uit te sterven.


Afkomstig uit:
http://exota.blogspot.com/2010/09/deel-21-inktviszwam.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 06 Okt 2010 10:26    Onderwerp: Reageer met quote

Joe's Box

I had often identified of my Uncle Joe of course, but I knew very tiny about him and what he was like. It was only at my Mum’s funeral that I first learnt a lot more. He was the second eldest of every one of the 7 children born to my Nan and Granddad and had been wiped out in the First World War. My Mum had worshipped Joe and called him the “Gay Cavalier”, resulting from his carefree manner and his devil may probably care attitude. She used to say “Sure he had a lttle bit of the dIvil in him”. My Granddad, who was a poulterer, had appear in undesirable of to Liverpool from Dublin in 1910 to appear for work. Nan and every one of the other kids followed a twelve months later. Joe was the second eldest; he was 17 in the time; so it was he and my Mum who kept the more compact kids in line for my Nan during that journey.

in accordance to my Mum, he had a wild streak in him and after several years in Liverpool, disappointed that as opposed to my Granddad he couldn’t find work, very much toward Granddads wishes he just upped sticks and went down to Kent exactly where he joined the British Army. The Royal Irish Fusiliers to be exact.

In the August of 1914 in the get older of twenty he was among the first of the British expeditionary force to be shipped away to France. Granddad wrote a letter toward the War workplace asking to be informed of his whereabouts. They just returned his letter that has a handwritten be aware on the back yet again fobbing him away with another deal with to immediate his enquiry to. as a result i’ve created it my firm to research his short route through life to discover out all about him. I did this mainly through a comprehensive history of his regiment in the superb War, which traced his battalion’s route through its history and particularly the years of 1914-1918, by which i had been interested

That first Christmas at war, a absolutely great thing took place in the trenches. It is well documented, that on Christmas Eve of 1914 the soldiers in the trenches ceased fighting and met each and every other across no-mans territory to need each and every other well and use a drink; in addition they sang carols together and played a game of football toward each and every other that has a makeshift ball. Sadly, that “truce” didn’t final long along with the pursuing day they were back yet again toward the firm of killing each and every other. .

I cannot say for just about any number of whether or not Joe himself ever absolutely played in that game of football. i really do know however, from my research that Joe’s outfit, No 1 Battalion of the Royal Irish Fusiliers, were there and section of that Christmas “Truce”. From what i’ve been informed about him, I solidly think he would are actually just one of the first to provide a hand in friendship to his “enemies”. He would also have shared a glass, or billycan of beer with them and sung many different carols

He went on to overcome right from the War with his regiment, through France and into Belgium. He survived a few of the most renowned of battles, The Somme twice, exactly where literally an enormous selection of thousands were slaughtered, the first and second battles of Ypres, Paschendale along with the fight of Kemmel Mont, exactly where in may probably of 1918, he was wounded and sent home for recuperation. . He invested a while within a hospital in England, but in the June of that exact same year, he was returned toward the front. He was tragically wiped out in what was called “The final Push”, within of many different days of the finish of the War on 2nd sept 1918

resulting from his affinity to her, he named my Mum as his pursuing of kin and it was she, that they sent all his belongings to on his death. Mum had often said that when she died i had been to be provided his bits and pieces, as she called them because I seemed so like Joe as a boy and as a youthful man had reminded her of her favourite brother.

I even now have his possessions in what I contact “Joes box” and it is simply one of my most prized possessions. They are in the box that he kept them in, a Cadbury’s chocolate box; that has marked on the lid ”½ Gross chocolates, ½ p each”. It consists coming from all his medals, the death medal, an enormous significant bronze thing that all soldiers wiped out in action got. The Victory medal, the British War medal along with the most beneficial to me resulting from its reverence among military men, The Mons Star. They are there with his pipe, his rosary beads, playing bank cards and an army issue bible, containing an inscription from Lord Roberts War Minister of the time.

The box also consists of varied items of correspondence among which is a telegram sent by the War workplace to inform Nan and Granddad of his death. Also found in the box are paperwork with details of his grave and exactly where he is buried. On the notification of his grave, they had spelt his name wrongly as Hylands rather of Hyland; the reply back yet again from Granddad was terse and very much toward the point. Telling them in no uncertain terms what exactly are the suitable spelling was. Also in the box is a letter to him written by Nan; which I don’t think he absolutely received.

In 1995 I felt an irresistible urge to go Belgium and find his grave. It originally crossed my ideas to make the getaway as he did, by going from Dover to France on the ferry and traveling from the battlegrounds exactly where he fought and on into Belgium exactly where he was killed. This absolutely was a lttle bit of “A pie in the sky” idea, as it turned out, as it could perhaps have used weeks, which I didn’t have resulting from my work and as well neither my loved one Bren, nor I absolutely fancied making this kind of a journey. We would basically unquestionably have had to try and do it by car or truck and i’ve an aversion nowadays to generating on the wrong section of the road. So we settled for flying in undesirable of to Brussels and traveling equally as much as Antwerp exactly where an extremely good friend of ours, a Belgian lad by the name of Rene Masquille found us a small motel and showed us near to for several days.

We were remaining in Belgium for 4 times so on the 3rd day after sampling a few of Rene’s hospitality, we caught a educate from Antwerp station to Ieper, which is a anglicized name for Ypres; a city down near to the French border. It was a absolutely rotten, miserable, rainy day along with the getaway took us about two hours. It was invested in the main, staring out at an extremely wet and for that most part, flooded landscape. What I hadn’t used into account although was that as it was a Sunday, there would be no community transport after we got to Ieper.

just one of the many things I like about the Belgian individuals was their willingness to aid a stranger. This trait showed alone after we got there and were informed there were no buses running. I went upon the concourse of the station and was phoning a taxi from just one of the ads by the telephone, when the stationmaster followed me out and said, “No, no, they can be as well expensive” and gave me another number to try. I tried number he had provided me and a dude turned up within a individuals carrier variety taxi. He took a appear in the instructions toward the cemetery that I had been provided by The War Graves Commission, nodded and said, “Yes, i am aware it”.

We set out pursuing these instructions and fairly soon I recognised the name of Lindhoek road; which I knew to be the road the cemetery, was on. We had traveled several miles along this road when up in the distance I saw rows and rows of tiny bright crosses and said to Bren, “There it is”. “No its not that one” the taxi driver said as he had overheard me. Disbelievingly I said, “How many military cemeteries can there be near to here”? “Oh, about two hundred” he replied. Now that just provides you a small idea of the slaughter that took place in that war along with the utter futility of it.

On reaching the cemetery, we found it to be somewhat small along with the surrounding countryside bleak. We soon found Joe’s grave from the details provided on the paperwork in his box. It was a pleasant shock to see how well it had been seemed after and how the inscription and his name even now stood out proudly after all these years. Granddad would are actually pleased. It is unfortunate really, to consider that I remain the only real member of our home who has ever stood at Joe’s graveside and said a prayer for him. I also laid a wreath of poppies, I had brought with me and created an entry in the book of remembrance; which was kept in the gatehouse of the cemetery, on behalf of Nan and Granddad I felt that by undertaking this, somehow I had brought them to see their son at last.

Collectors of military memorabilia have offered me money recently for its contents, but Joe’s box is beneficial to my home and i’d dearly like to see it remain within of our ranks. Which is why when my Grandson Keagan showed an fascination in the box and its contents a while ago when I showed it to him and explained Joe’s story to him, i had been delighted. as a result i’ve promised the box to him when I as well eventually shuffle away this mortal coil.

(c) anoniem http://englandtraveldeals.ebloge.com/joes-box/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 15 Okt 2010 21:08    Onderwerp: Reageer met quote

Eerste Wereldoorlog

k liep door Ieper en dacht aan Brandevoort. De gebouwen in Ieper moeten ouder lijken dan ze zijn, net als in de Helmondse wijk Brandevoort. Maar er is een belangrijk verschil: de gebouwen in Ieper waren echt oud, toen ze in de Eerste Wereldoorlog aan puin werden geschoten. Daarna zijn ze grotendeels in de oorspronkelijke stijl herbouwd. In Brandevoort zijn de panden slechts nagebouwd in de stijl van echte, andere vestingstadjes.
Het contrast tussen Brandevoort en het Belgische Ieper is dus oneindig groot. Waar Brandevoort buiten een opvallende bouwstijl niet meer dan tien jaar weinig aansprekende geschiedenis te bieden heeft, is in Ieper wereldhistorie geschreven. Ieper was tussen 1914 en 1918 met vier loopgraafveldslagen het centrum van de Eerste Wereldoorlog. Daar voor was het eeuwenlang een belangrijke Vlaamse stad waarin de lakenhal het grootste niet-kerkelijke en niet-adelijke gebouw ter wereld was.
Vandaag zochten we naar sporen van de Eerste Wereldoorlog. In het zeer beeldende museum 'In Flanders Fields' hoefden we die sporen niet te zoeken. Ze werden ons op zeer indringende wijze gepresenteerd in woord en beeld. Bij ons hotel, even buiten Ieper, liggen nog resten van loopgraven en een krater die veroorzaakt is door de grootste explosie uit de Eerste Wereldoorlog.
Indrukwekkend vind ik altijd de oorlogsbegraafplaatsen. Naast foto's van nieuwe oude gebouwen in Ieper en aangrijpende beelden in het museum, maakte ik ook foto's tussen oorlogsgraven. Alles viel op zijn plaats, toen een bejaard Brits stel tussen de graven liep, terwijl ik juist had ingekaderd op een graf met een Australische vlag. Er wordt hier veel Engels gesproken in Ieper, want de Engelsen zijn hun Great War nog altijd niet vergeten.
Duits hoorde ik ook. Een ouder stel liep te zoeken naar iets wat ze hier verloren: de Eerste Wereldoorlog.

Van de blog: Scherpstellen
http://scherpstellen.blogspot.com/2010/10/eerste-wereldoorlog.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 28 Okt 2010 23:38    Onderwerp: Reageer met quote

Lipizzaner paard

n de vroeg negentiende eeuw was dit het geval met de nadering van het Napoleontische leger. Mocht het de lezer nog niet duidelijk zijn, de beschrijving van Westermans bezoek aan de stoeterij (“de alma mater van de Lipizzaner”) maakt duidelijk dat dit paardenras een bewogen geschiedenis heeft. De Eerste Wereldoorlog bedreigde echter het voortbestaan van het ras, toen na een exodus vanuit Lipica naar Slot Laxenburg aan de Donau, de kudde rusteloos bleef, er veel minder veulens geboren werden en er ook nog eens 31 drachtige merries stierven in 1916. Na de oorlog werden de Lipizzaners uit Lipica gezien als een oorlogsbuit die verdeeld mocht worden onder de geallieerden.

http://www.geschiedenis.nl/index.php?go=home.showBericht&bericht_id=3266
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 28 Okt 2010 23:45    Onderwerp: Reageer met quote

Korfbal:

Het begon in november 1914 met een oproep van baron Van Tuyll van Serooskerken als voorzitter van het Nederlands Olympisch Comité om sport in het leger te introduceren. ‘Het is een onloochenbaar feit, dat de militairen zich in hun vrijen tijd, vooral wanneer zij zich in de forten of kleine plaatsen bevinden, ontzaglijk vervelen doordat hun in de meeste gevallen de gelegenheid voor gezonde ontspanning ontbreekt.’ Waarna de baron expliciet korfbal noemde als een voor soldaten geschikte bezigheid.

Inderdaad groeide een band met het militaire apparaat, want vertegenwoordigers van de Korfbalbond waren in 1913 aanwezig bij de opening van de Militaire Gymnastiekschool in Utrecht. Verder werden er demonstratiewedstrijden georganiseerd, waaronder op 10 april 1915 in Abcoude en Aalsmeer. Het socialistische dagblad Het Volk schreef dat deze een groot succes waren: ‘Een groot aantal soldaten genoot van ’t werkelijk goede spel.’ Aan het einde van de oorlog leek alles koek en ei, zo maken we op uit de Nieuwe Rotterdamsche Courant van 5 september 1918: ‘Met opgewektheid speelden de soldaten het grensbal, het honkbal en korfbal tot vermaak van het publiek.’

(c) http://www.sportgeschiedenis.nl/2010/10/15/korfbal-is-geen-oorlog.aspx
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 21 Nov 2010 19:45    Onderwerp: Reageer met quote

The marked year 1914
Peter Buckley | November 14, 2010

The four years between 1914 and 1918 were, as Graham Wallas observed, “four years of the most intense and heroic effort the human race has ever made” (Human Nature in Politics – Third Edition , 1921). When that effort was spent, illusions and enthusiasms possible up to 1914 turned to massive disillusionment, an image not unlike the luxurious, class-conscious RMS Titanic, which sank just two years before. The only gain, if any, for humanity was a painful reminder of its own limitations.
“The Great War of 1914-18 lies like a band of scorched earth dividing that time from ours, in wiping out so many lives which would have been operative on the years that followed, in destroying beliefs, changing ideas, and leaving incurable wounds of disillusion, it created a physical as well as psychological gulf between two epochs.” ( The Guns of August)
The nineteenth century, the great age of European civilisation, was an edifice of grandeur and passion, of riches and beauty, but with dark cellars below. Its inhabitants lived, as compared to a later time, with more self-reliance, more confidence, more hope, more careless ease, but also hypocrisy, injustice and false sentiment ( Barbara Tuchman, The Proud Tower: A Portrait of the World before the War, 1890-1914)..

Looking back on that world, Emile Verhaeren, the Belgian poet, dedicated his work “With emotion, to the man I used to be”. Ninety-six years later, it is increasingly difficult to remember the pre-1914 world that used to be. Here is a reminder.
Historian Eric Hobsbawm agrees: “There has, since 1914, been a marked regression from the standards then regarded as normal in the developed countries . . . It is not easy to grasp the extent of the, unfortunately accelerating, return to what our nineteenth-century ancestors would have called the standards of barbarism.” (Age of Extremes : The Short Twentieth Century 1914-1991)
In the book The Generation of 1914 , Professor Robert Wohl observes: “Those who lived through the war could never rid themselves of the belief that one world had ended and another begun in August 1914.”
Referring to “the relatively peaceful and prosperous Victorian age of Great Britain,” he considered ‘the world he was born in’ to be one that would get “better and better” but “suddenly, unexpectedly, one morning in 1914 the whole thing came to an end.”- former Prime Minister Harold Macmillan
“Thoughts and pictures come to my mind. . thoughts from before the year 1914 when there was real peace, quiet and security on this earth, a time when we didn’t know fear. . . Security and quiet have disappeared from the lives of men since 1914”-. German statesman Konrad Adenauer
“It is indeed the year 1914 rather than that of Hiroshima (1945) which marks the turning point in our time.”—René Albrecht-Carrié, The Scientific Monthly, July 1951
“Ever since 1914, everybody conscious of trends in the world has been deeply troubled by what has seemed like a fated and predetermined march toward ever greater disaster. Many serious people have come to feel that nothing can be done to avert the plunge towards ruin.”—Bertrand Russell, The New York Times Magazine, 27/9/53.
“The whole world really blew up about World War I and we still don’t know why. . . . Utopia was in sight. There was peace and prosperity. Then everything blew up. We’ve been in a state of suspended animation ever since.”—Dr. Walker Percy, American Medical News, 21/11/77.
“In 1914 the world lost a coherence which it has not managed to recapture since. . . . This has been a time of extraordinary disorder and violence, both across national frontiers and within them.”—The Economist, 4/8/79.
“Nobody expected World War I, It was a tremendous shock. People had been saying that the world had become too civilized for war. But world war came out of nowhere, like a bolt from the blue.” -George Hannan, born in 1899
“In World War I, for the first time in history, mankind came to know total war. Entire populations of the fighting nations worked in the war effort. Millions of men, women, and children were killed.”- The World Book Encyclopedia
“The war of 1914-1918 broke Europe’s waning self-confidence in the merits of its own civilization. Since it was fought between Christian nations, it weakened worldwide Christianity.”—Encyclopædia Britannica

http://www.thebookblog.co.uk/?p=1592
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 22 Nov 2010 11:00    Onderwerp: Reageer met quote

A sermon for Remembrance


I have been so moved by the Ceremonies tonight from the Royal Albert Hall.

Four years ago I preached a sermon which I will reproduce here. The casualities in Afghanistan hadnt reached the dreadful toll they have four years on, but I hope some by find it of help at this poignant time.

In the city of Birmingham in 1862 was born a baby boy called Henry Tonks.I would be very surprised if any of you had ever heard of him.If you bear with me for a couple of minutes I’ll tell you about Henry.

After being educated at Clifton College in Bristol, he studied medicine at Brighton, and London and became a doctor at the Royal Free Hospital in London.

Henry attended drawing lessons at the London Technical Institute where he met the artist Frederick Brown. When Brown became principal of Slade Art School, he convinced Henry to give up medicine and become one of its teachers.
On the outbreak of the First World War, Henry returned to medicine and joined the Royal Army Military Corps on the Western Front. In 1918 Henry and John Singer Sargent were both invited to become official war artists.

They both witnessed men being treated for blindness after a mustard gas attack. This awful event inspired John sergeant to convey the horrors of war in a painting called Gassed. Henry produced a picture called An Advanced Dressing Station in France and during his time on the Western Front painted other graphic scenes of casualty stations.



After the war Henry returned to the Slade Art School. He continued to paint and his most well-known work, Saturday Night in the Vale, was completed just before his retirement in 1930. Henry Tonks died in 1937 aged 75 years.

I came across Henry Tonks some years ago when I reading about the different ways that war has been portrayed over the years. Up until then, I had not taken on board the fact that one way warfare has been reported is through art as well as poetry, prose and the camera. Of course, during the first and second world wars, there was no way that battle site pictures could be instantly transmitted into our sitting rooms as they are now.

Art can portray in a most powerful way the harrowing nature of war. Each Remembrance Sunday when I preach at an adult service I give out some stark statistics of war.To remind myself not least just how appalling the two great wars were in terms of human suffering.

1914-1918: 9 ½ million soldiers and civilians killed. ¾ million British Armed Forces.

Battle of the Somme 1st July 1916 20,000 alone died, 60,000 British casualties.

WW2 – 55M soldiers and civilians killed – 5M Jews in CCs, Financial costs 5x that of the 1st WW – social/personal cost desperately high- vast amount of bereavement, damage to environment and poverty.

Since then at a conservative estimate 20M people have died in wars since.

The war with Iraq has claimed the lives of 2,814 USA personnel since March 03 and 118 British soldiers – one statistic we cannot forget either is the number of those serving in the forces who sustain serious injury and psychiatric problems. The number of civilians in Iraq killed during the conflict is 100,000.

Words and statistics though may not strike us as hard as pictures. When Henry Tonks and his artist companion John Singer Sargent were working as the official war artists, they painted some very harrowing pictures indeed. Ironically as a result of their portrayal especially of injured faces, they became an essential part of the team of people who were working to develop plastic surgery and facial reconstruction. Many of Tonk’s paintings were hard hitting and portrayed the horrors and acute suffering of war. By contrast, John Sargents pictures sometimes had a more hopeful aspect to them.

Sargent painted one called Gassed. It shows a line of ten men making their way through the mass of other gas victims sprawling on either side of them. Their eyes are bandaged and each man has his hand on the shoulder of the one in front. An orderly guides and steadies the two men at the front and further off, to the right of the low sun, another group stumble forward.

In the sky there are planes where the birds should be, fly haphazardly.

Henry Tonks was with Sargent when he painted the picture and recalls the scene:

“ They sat or lay on the grass, there must have been several hundred, evidently suffering a great deal, chiefly I fancy from their eyes which were covered by lint.



Gassed by John Sargent 1918

In Gassed there is little suffering. Or rather, what suffering there is, is outweighed by the painters compassion. The scene has little in common with Wilfred’s Owen harrowing portrayal of gas victims in one of his poems from the time.

Sargent rather depicts the solace of the blind, the comfort of putting your trust in someone, of being safely led. At the same time, the light itself seems enough to restore their sight, light so soft that it will soothe even their gas ravaged eyes. Pain is noisy, clamorous, In Sargents painting coughing and retching are absorbed by the tranquillity of the evening. The scene is already touched by the beauty of the world as it will be revealed when their suffering is over – the message can be ambiguous – will that be in a next life or when the war is over?

There are plenty of very moving poems, photographs paintings and first hand graphic accounts which remind us rightly of the horrors of wars. As the head of the RBL said on an interview on Radio 4 last year, the reason we remember the bravery of so many is the hope that as we honour their extreme bravery, we may work all the more vigorously for a world free from the horrors of war. So that what they had to endure in the name of freedom may never be repeated.

The German novelist Helman Woolfe wrote a novel about the second world war called War and Remembrance and in it he says “ The beginning of the end of war lies in Remembrance”

If that is true – how vital and important it is to keep this day and remember and pray for all those working for a lasting peace throughout the world.

So, whilst so many portrayals of war are harrowing and bring home to us the extreme sadness of war – I have to stop short of saying futility – as this surely undermines the great sacrifice that so many made. Would that Hitler could have been stopped in some other way – and yes, it was tragic that so many lost their lives trying to stop the advance of evil that was on the march. But reading the poems, the first hand accounts, seeing the pictures there seems to be an inevitability about it all. The message now is for peacemakers, academics who study war, peace-keeping forces, the United Nations, diplomats and politicians to do all their can to solve disputes without resort to arms – arms which now are obscenely costly and which can cause so much more lasting damage.

Final thoughts on Sargents painting.

Laurence Binyon in his poem “ For The Fallen” writes how those who were lost shall always be remembered.

“ There is music in the midst of desolation, and a glory that shines upon our tears…..

But where our desires are, and our hopes profound

Felt as a well-spring that is hidden from sight

To the innermost part of their own land they are known

As the stars are known to the night…..

As the stars that are starry in the time of our darkness

To the end, to the end they remain.

Maybe some of that hope for God’s peace beyond this war torn world - both for those who lost their lives and for the world in general – shines through in the scene which John Sargent depicts in his picture “ Gassed” The wounded and fearful bathed in hope and the gentle sunshine of Gods glory that longs to heal them and the world. Laurence Binon also offers the profound hope that those who gave everything will never be forgotten and will live on in Gods love – “ To the innermost heart of their own land they are known”

As in the painting, we also must look to serve each other as the men, though blind, lead each other gently through the hell around them and the diving planes above. War and tragedy can release the most powerful compassion in people – and through that caring comes the most powerful redemption.

So today, we remember, in what way we are comfortable with – our own memories, pictures, poems, TV and radio features on war, articles, newspaper remembrances, stories passed down within families. We remember and express our gratitude for all that so many give.

We pledge ourselves as well to listen, to learn about the causes of modern day war, to pray for peace and justice, to give generously to those struck by natural tragedies and those suffering from the preventable scandals of modern day living, extreme poverty and hunger.

As Sargents painting tells us – there is always hope amidst the most harrowing of scenes. That hope for gentle love of God ever striving to bring healing and new life out of death and destruction.

(c)http://paxtonvic.wordpress.com/2010/11/13/a-sermon-for-remembrance/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 24 Nov 2010 0:05    Onderwerp: Reageer met quote

The Great War 1914-1918-fotoblog:
http://www.gadling.com/photos/the-great-war-1914-1918/#3562318
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 24 Nov 2010 0:17    Onderwerp: Reageer met quote

"We should always remember"
By Les Allison

At Vimy Ridge, Amiens, and the horrific battle of Passchendale was where my father, Milton Allison, served in 1917 with the 3rd Field Ambulance attached to the 16th Canadian Scottish Battalion.

Serving with him was Archie August of Carman, Jack McIntosh of Manitou (later Sylvan Lake, Alberta) and 'Bob' Hope of Winnipeg (later mayor of Port Coquitlam, B.C.).

My Dad told me that sometimes they were together or close by during the First World War.
Terrible conditions

Usually two men could handle a stretcher but with the terrible mud of Passchendale, it usually took four.

I'm sure if any who were there, and could have seen the recent Canadian film Passchendale, they'd agree "that was the way it was".

It wasn't uncommon for First World War vets to meet or reunite after the war.

But most never talked much about the war and my Dad was the same.

Only a couple of times did he mention what it was like.

"We followed the infantry and started helping the wounded and taking them back to the medical centres. The mud was terrible with so many wounded and dead lying in those mud holes caused by the heavy artillery shelling. The next day we saw more of the shelling with arms, legs, and heads scattered all over.

"We were not as well trained as the tough infantry, but we forced ourselves sometimes past our limits. And we had to quit by darkness because we could slip into those mud holes. At night we could hear the cries and yells for help, but we had to wait until morning. By then, too many were dead."

Later he spoke about how they rolled a soldier over but he was dead.

Soldier from Roland

And Dad also recognized him from his home town of Roland. He thought, 'what will we tell his wife and family'.

In the early 1960s these four men did visit with each other and recalled the hard times, depression, and the war.

I never saw Dad cry very often, maybe at a funeral he was playing Last Post for a good friend, or playing at Remembrance Day services.

But he sadly said once about his experiences overseas: "it wasn't war, it was murder".

In a big book giving all the details on the 67,000 Canadians lost in the First World War, about 500 were doctors, nurses and medical stretcher bearers.

My son Neil and I decided to visit those battlegrounds last year.

From Brussels, we spent two evenings at Mening Memorial in Belgium close to the French border.

Every night they have had a short memorial service since 1928 in their larger memorial building, where some 8,000 Canadians and many others are listed inside as "never found." Only during 1940-44 was it closed.

They usually import a band from nearby England and while we were there, two teenagers read Memorial Poems, wreaths were laid with a prayer, and up to six trumpeters from the local volunteer firefighters played the Last Post and Reveille.

Neil and I met the memorials CEO and his wife and talked to all the others involved.

Vimy Memorial

We went on many walking tours a couple of hours in the underground tunnels and then we got to go to Vimy Memorial a half a mile away.

Several of us well over 80 years old said we couldn't go, but one of the dozen Canadian teenagers who worked there arrived with a golf cart and took us there and back.

It makes you wonder though, considering that our federal government recently spent millions of dollars to repair the memorial, yet they only have one golf cart for rent.

We visited many small and large cemeteries.

It was a very worthwhile 10-day trip and showed why - especially on November 11th - we should always remember.

--

Les Allison, who now resides in Carman, is originally from Roland and has authored several books on the Second World War.

Article ID# 2840130
http://www.mordentimes.com/ArticleDisplay.aspx?e=2840130
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 24 Nov 2010 21:53    Onderwerp: Reageer met quote

Prachtige blog:

de vijand

11 november. Wapenstilstand. Overal in het land wordt vandaag het einde van de eerste wereldoorlog gevierd. De wind, de koude, de regen en de modder zijn zo onaangenaam dat je er nog geen hond doorjaagt. Toch zijn ze niets vergeleken met de omstandigheden die heersten op het front.

Koude rillingen en wat nat worden, och, als het dat maar is. Niemand die van zo'n prutsen doodgaat. Dus trotseerden we, warm ingeduffeld, het gure herfstweer en bezochten we in Lommel het grootste Duitse militaire kerkhof van de tweede wereldoorlog buiten Duitsland. Naast de 542 doden uit de eerste wereldoorlog rusten hier 38556 Duitse soldaten, meestal heel jonge mensen.

Na de tweede wereldoorlog werden de Duitse gesneuvelden van op 4 tijdelijke verzamelkerkhoven (Henri-Chapelle, Fosse, Overrepen en Neuville-en-Condroz) overgebracht naar deze heidevlakte in Lommel. Tevens werden er 542 soldaten van de eerste wereldoorlog overgebracht van een klein soldatenkerkhof in Leopoldsburg.

De Belgische autoriteiten lieten voor telkens 2 doden een massief betonnen kruis aanbrengen. Op deze kruisen werden de namen op metaalplaatjes aangebracht, tenminste voor zover de identiteit nog kon worden vastgesteld.
Onmiddellijk na het afsluiten van een Oorlogsgravenovereenkomst tussen de Belgische en Duitse regering (1952) begon de Duitse Oorlogsgravendienst het grote heidegebied vorm te geven. De meest dringende taak bestond erin om de woestijnvorming van het gebied tegen te gaan. De grond werd verbeterd en versterkt door de aanplanting 15.000 bomen en struiken. Ook werden de rijen van graven geaccentueerd door de aanplanting van dophei. De werkzaamheden werden ondersteund door jongeren uit 15 verschillende staten

In 1955 kon een einde worden gesteld aan de inrichtingswerken. Op 6 september 1959 werd de begraafplaats ingewijd. Van de oorspronkelijke 13000 onbekende soldaten kon 'der Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge' er meer dan 7500 identificeren.

Van op de parking kom je op de begraafplaats via de crypte. Hierin ligt, even van de grond verheven, een stenen figuur die de dood symboliseert. Op het massieve bouwwerk staat een indrukwekkende groep, gebeeldhouwd uit donkere basalt. Het kruisbeeld is bijna zes meter hoog en de twee zijdelingse figuren, Maria en Johannes, meten elk 3,30 meter. De volledige groep weegt bijna 40 ton.


Geen praal en pracht op dit bijzonder sobere kerkhof. De gedachte dat onder ieder kruis twee of meer soldaten begraven liggen, noopt tot stilte. De grootte van het kerkhof is zo immens dat de wreedheid en zinloosheid van oorlog en geweld je overdonderen. Vrede, of noem het wapenstilstand, is van een onschatbare waarde. Hoe groot de tegenslagen en moeilijkheden in ons leven ook zijn, het blijft een voorrecht om te kunnen leven in vredestijd.





Daarom dat ik blij ben dat naast het kerkhof ook een ontmoetingscentrum voor jongeren werd ingericht. Schoolklassen en jeugdgroepen, uit Duitsland en België, komen hier met de geschiedenis van de oorlog in het reine en leren er, ondermeer door het onderhoud van de oorlogsgraven, hoe belangrijk het is om op vreedzame wijze met elkaar door het leven te gaan. 'Verzoening via de graven- werken in dienst van de vrede' is hierbij de onderliggende gedachte.

Op deze begraafplaats vind je ook nog een struikvormige Ginkgo biloba (Japanse notenboom). Deze werd in 1995, 50 jaar na het einde van de 2de wereldoorlog, aangeplant als symbool van de vrede. Heel wat betonnen kruizen zijn bijzonder mooi begroeid met allerlei soorten korstmossen.
Een speciale gemeenteverordening verbiedt dat het schorriemorrie van Vlaams Belang en Blood and Honour dit Duits kerkhof misbruiken om hun nazi-sympathieën te verspreiden. Ook hier hebben ze niks van begrepen: "Soldatengraven zijn de grootste predikers voor vrede" (Albert Schweitzer).


--------------------------------------------------

Schitterend gewoonweg
(c) http://muggenbeet.blogspot.com/2010/11/de-vijand.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 24 Nov 2010 22:37    Onderwerp: Reageer met quote

donderdag 11 november 2010
11 november
Een verhaal, maar niet over onze Voorstad.
Mijn grootmoeder was van een sterk ras. Zijzelf is 94 jaar geworden, haar broers en zusters haalden allemaal de tachtig jaar. Alleen Oscar werd maar 22. Hij ligt begraven op het Belgisch oorlogskerkhof van Houthulst. Hij was een slachtoffer van 'den duits'. Oscar Becu was één van de duizenden die de 'grote oorlog' net niet uitgediend heeft. Hij stierf toen er plannen werden gemaakt om de wapenstilstand in 1918 te tekenen. Het mocht niet zijn.
Kon ik het grootmoeder kwalijk nemen dat zij van de Duitsers nooit meer moest hebben? Nochtans had de soldaat, die Oscar doodgeschoten heeft het ook niet zo gewild. En wellicht heeft Oscar zélf ook vijanden verwond of gedood, daar aan de Yzer???
Eén verhaal van één familie. Vandaag, naar aanleiding van 11 november, worden er zoveel verteld. De grote oorlog. Duizenden graven van nog zoveel meer duizenden soldaten. Niet toevallig wil ik een foto van "het treurend ouderpaar" hier plaatsen.
Sorry grootmoe, het is gemaakt door de Duitse Käte Kolwitz, maar het is het mooiste oorlogsbeeld dat ik hier kan zetten.
Iedereen van onze Voorstad weet natuurlijk dat deze twee beelden op het Duits oorlogskerkhof van Vladslo staan. De expressie van een ouder, die een zoon verloor in zinloos geweld. In een zinloze oorlog.

Geplaatst door Bestuur Voorstad Veurne op 11.11.10
http://voorstad-veurne.blogspot.com/2010/11/11-november.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 24 Nov 2010 22:39    Onderwerp: Reageer met quote

De grote oorlog...
Het is goed om eens stil te staan bij de menselijke waanzin bij uitstek: oorlog...
Volgens ons vader hoofdzakelijk een economisch verschijnsel, maar volgens mij vooral een menselijk drama!
14-18... nog steeds de grote oorlog genoemd, was de eerste oorlog met "moderne" wapentuigen, en met een totaal ander manier van oorlog voeren dan voorheen.
Het grootste verschil zit hem in het aantal slachtoffers, en het enorme aantal burgerslachtoffers.
Je zou denken dat na één van die enorme slachtingen de mensheid zou wakker geworden zijn, maar niets daarvan, ze zijn sindsdien eigenlijk nooit meer gestopt, en zijn ook heden nog steeds bezig.
Eén ding is een beetje veranderd... daar momenteel de oorlog dagdagelijks op je scherm passeert, zijn er relatief minder burgerslachtoffers... Relatief, want er zijn ook landen waar we geen, of strikt gecensureerde beelden van krijgen. En van landen die de democratie hoog in het vaandel voeren stellen we vast dat er ook daar soms censuur is...

Kortom, oorlog was en is vuil, gemeen, bloederig en ... menselijk. Menselijk, want er zijn echt niet veel diersoorten die via moorden dingen proberen te verwerven. Als in dierengevechten van één soort, er een gewonde of een dode valt, dan is dat eerder een ongeluk dan wel opzet.

Menselijk lijkt plots wel een scheldwoord, terwijl we het steeds gebruiken om onze superioriteit mee aan te geven... ????

Ach, werp geen steen naar regeringen of dictators, zelfs niet naar de lui van the big business... werp een steen gewoon recht naar boven en ga er zorgvuldig onder staan... Want allemaal doen we mee aan het spel van de haat. Kijk maar eens naar de rassendiscriminatie, naar godsdienstfanaten die hun overtuiging desnoods met geweld willen opdringen, denk een aan... en aan... je weet vast nog we voorbeelden. En ergens, ook al doen we ons best, ergens doen we allemaal een beetje mee.

Mochten wij, de massa voetvolk, dit niet in ons hebben, dan zou de regering en/of haar leiders het niet zo makkelijk hebben om oorlog te gaan voeren, met ons, het gewone klootjesvolk, als slachtvee.

Enkele dagen geleden heeft men nog enkele stoffelijke overschotten gevonden uit de grote oorlog... enkele van de vele die vermist zijn. En aan het graf van een van deze onbekende lijken wordt vandaag een plechtigheid gevierd, ter herdenking...

Aan de Ijzer staat een monument: Hier liggen hun lijken als zaden in 't zand, hoop op de oogst, oh Vlaanderland...

De eerste oogst kwam heel kort nadien... 40-45...
de les was al vergeten...

Wordt wakker, en waak op jezelf en je eigen haat !

tot de volgende ?
http://zoetjes.blogspot.com/2010/11/de-grote-oorlog.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 24 Nov 2010 23:41    Onderwerp: Reageer met quote

Mooie blog:

DE BRONNEN VAN CLIO

Dit blog begeeft zich in de schemerzone tussen geschiedenis en archivistiek: waar het verleden altijd een geschiedenis heeft en archieven hopelijk nog een toekomst.


Beeldtaal (3): de symboliek van oorlog (11/11/11)

Later deze week is het de elfde van de elfde. Op die dag, om elf uur 's ochtends, kwam er op 11 november 1918 een einde aan de Eerste Wereldoorlog. De Engelsen herdenken 'the Great War' jaarlijks op Remembrance Sunday en d.m.v. het dragen van een rode papaver of poppy. Dit is tevens een manier om geld in te zamelen voor veteranen (de Royal British Legion).

Wapenstilstand

Sinds 7 september 1918 hadden er besprekingen plaatsgevonden over een wapenstilstand in de bossen van Compiegne. De Duitsers hadden voorgesteld tussentijds al tot een wapenstilstand over te gaan. De besprekingen waren overigens niet veel meer dan een opgelegd ultimatum van de kant van de geallieerden o.l.v. de Franse maarschalk Foch: de Duitsers kregen 72 uur de tijd om hierover na te denken.
Van de sluiting van het akkoord zijn opmerkelijk genoeg geen beelden bewaard: noch op foto noch op film. Gelet op de historische reikwijdte van het moment is het zonder meer verbijsterend te noemen dat er eigenlijk geen documentatie van is overgeleverd, behalve de documenten zelf. Er bestaat slechts een foto van de geallieerde delegatie buiten de treinwagon.

Wellicht dat het feit dat het hier slechts om een wapenstilstand ging (later te volgen door de vredesonderhandelingen te Versailles, die overigens maar liefst zes maanden zouden duren) daar toe heeft bijgedragen, maar dan nog.

De laatste doden

Misschien nog opmerkelijker dan dit gegeven zijn de verrichte krijgshandelingen van die dag. Het totale dodental van die dag wordt geschat op rond de 10.000, meer nog (!) dan op de openingsdag van D-Day - wat door velen toch gezien wordt als een brute slachtpartij. Wie zich afvraagt waarom WOI voor velen nog zo'n fascinatie inhoudt, vind hier wellicht een klein deelantwoord.
De wapenstilstand werd kort na vijf uur in de morgenstond gesloten en vond daarna zijn bredere weg naar het front en de betrokken naties via telegrammen, kranten etc. Volgens de archieven van de Commonwealth War Graves Commission overleden er op die dag desondanks nog 863 soldaten van het Britse rijk. Met name rond Mons, waar tevens enkele van de vroegste gevechten van de oorlog hadden plaatsgevonden, was er nog een actief front geleid door Canadezen. Tot een van de laatste doden die week behoorde de zogenaamde 'war poet' Wilfred Owen.

De Franse doden van die dag werden officieel allemaal geantedateerd naar 10 november 1918. Er is dus geen Frans graf te vinden met de datering 11-11-1918. Mogelijk heeft dit een financiële reden gehad i.v.m. pensioenuitkeringen aan de nabestaanden. Waarschijnlijker echter is de gedachte achter dit stukje fictie geweest om het publiek niet te confronteren met de in wezen zinloze doden van die dag, iets waar eigenlijk geen militaire rechtvaardiging voor bestond en dat zeker ook niet geaccepteerd zou zijn. Frankrijk is een van de zwaarst getroffen naties geweest van de Eerste Wereldoorlog als het om doden gaat.

Lees verder:
http://hethistorischatelier.blogspot.com/2010/11/beeldtaal-3-111111.html


Beeldtaal (4): de symboliek van oorlog; de onbekende soldaat


In mijn vorige blog schreef ik over het einde van de Eerste Wereldoorlog. Zoals ik tevens concludeerde, zijn oorlogen in wezen nooit over. Op enig moment ontstaat de behoefte tot 'herdenken'.

Cenotaph

De herdenking in Groot-Brittannië op 'Remembrance Sunday' centreert zich altijd rond de regeringsgebouwen te Whitehall. Dit jaar is het negentig jaar geleden dat aldaar de Cenotaph of lege tombe werd onthuld. De gedenknaald is een ontwerp van Sir Edwin Lutyens. In 1919 stond er al een tijdelijk staketsel (op aangeven van premier Lloyd George) van hout en pleisterwerk ter gelegenheid van de viering van de vrede in juli.
Het publiek legde er vervolgens massaal bloemen neer. Daarnaast verschenen in de kranten foto's van de gebrachte eresaluten door de leiders. Hierdoor was al gauw de gedachte geboren er een meer permanent gedenkteken van te maken (dit was dus uitdrukkelijk niet de bedoeling geweest).
De definitieve versie van Portland Stone werd onthuld in 1920. Behalve met de woorden The Glorious Dead is zij verder niet versierd.

Lees verder op deze uitstekende blog:
http://hethistorischatelier.blogspot.com/2010/11/beeldtaal-4-de-symboliek-van-oorlog-de.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 13 Dec 2010 23:04    Onderwerp: Reageer met quote

Peter Chasseaud-
PETER CHASSEAUD: LANDSCAPE, AIR PHOTOS, TRENCH MAPS
THIS BLOG COVERS THOSE ASPECTS OF MY LANDSCAPE WORK WHICH DEAL WITH THE RELATIONSHIP BETWEEN AERIAL PHOTOGRAPHY, LANDSCAPE IN ITS VARIOUS MANIFESTATIONS, AND MAPPING (PARTICULARLY 1914-18 TRENCH MAPPING).


Met bijvoorbeeld:

Factory Farm (Ultra Trench) and Ultimo Crater (Ultimo Trench) 1915

This British summer 1915 air photo shows the German front position east of St Yvon (St Yves) at Factory Farm (bottom) and a few hundred yards to the north. This position was known to the British from late 1916 as Ultra Trench (south of the road) and Ultimo Trench (north of the road). British mines were blown on 7 June 1917 under Factory Farm, a medieval moated farm known to the French and Belgians as Reebrouck ('brouck' meaning marsh), and to the Germans as Wasser-Gut (meaning water estate), and at Ultimo Trench just north of the road.

Static and dynamic interpretation.
Static interpretation reads the image as a single text - it draws out what is there, looking for characteristic signatures. In the photo above we can see a medieval and early modern cultivation system, roads and farm tracks, and a typical medieval moated farm, overlain by a relatively simple German trench and breastwork front system, with communication trenches running to the rear. The direction of light and season are given by the shadows of the trees, which are in full leaf. This photo was taken in the evening, with the low sunlight coming from the north-west. The light striking the front edge of the parapets and paradoses of trenches and breastworks, and catching the smooth, reflecting surfaces of bare earth and sandbags, contrasted with the deep shadows thrown by these features, throws them into strong relief.

Lees verder:
http://trenchmaps.blogspot.com/2008/08/factory-farm-ultra-trench-and-ultimo.html

http://trenchmaps.blogspot.com/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 17 Dec 2010 0:52    Onderwerp: Reageer met quote

De Groote Oorlog
25/11/2010 Door onderdeappelboom
Jullie zullen straks nog gaan denken dat de herfst mij volledig in het hoofd en gemoed geslagen is, maar niets is gelukkig minder waar. Nu de dagen te kort zijn om de tuin bij daglicht te zien (en het dus wachten wordt tot het weekend vooraleer er nog eens tuinfoto’s gemaakt kunnen worden), heb ik gewoon alle gelegenheid en tijd van de wereld om jullie eens met wat andere, niet tuin-gerelateerde stokpaardjes lastig te vallen. En als er eentje is waarvoor herfst en winter het ideale seizoen zijn, dan moet het wel de Westhoek met zijn oorlogsverleden zijn. Vooral van de eerste WO dan.

Het is wellicht de papa van mevrouw onderdeappelboom die de eerste kiemen van interesse bij zijn dochter heeft gezaaid. Door de boeken die op tafel lagen. Door de reportages die hij bekeek. En door enthousiast te beginnen vertellen als mevrouw onderdeappelboom op school iets over de beide wereldoorlogen leerde. En dat ik het niet mocht doorvertellen, maar dat de eerste wereldoorlog veel interessanter is dan de tweede. Getuige daarvan de frontdagboeken in de boekenkast, regionale publicaties over WO I en, als kers op de taart, het boek van Sophie De Schaepdrijver (‘De Groote Oorlog’). Volgden later nog: de familieverhalen over oorlog en dienstplicht, en enkele ritjes door de westhoek (met minstens evenveel aandacht voor de eindproducten van de lokale hoppe-teelt als voor de eindeloze rijen witte zerken).

Van de mama van mevrouw onderdeappelboom kwamen er weer andere oorlogsverhalen, over honger en verzaken aan de dienstplicht (wat nog eens in een nieuw stukje ‘waar komt het vandaan’ terecht zou moeten komen), en natuurlijk ook poëzie, Vlaams en Engels. De poëzie was de doodsteek; eens er gedichten bij zijn, is mijn liefde terminaal: afstevenend op totale overgave. En dan moet ik het jullie toch even vertellen, hoe dat zat met die oorlog en die dichters, en waarom het zo mooi (hoewel natuurlijk geromantiseerd) is.

Lees verder:
http://onderdeappelboom.wordpress.com/2010/11/25/de-groote-oorlog/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 02 Jan 2011 22:03    Onderwerp: Reageer met quote

Er is wel héél veel pas na WO1 in de mode gekomen, maar deze kende ik nog niet:
Wist U dat...
Het scheren van okselhaar is cultureel bepaald. Het begon pas na de Eerste Wereldoorlog, toen er voor het eerst scheermesjes op de markt kwamen
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6745
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 13 Feb 2011 18:49    Onderwerp: Reageer met quote

Staat die er al tussen.

http://saintomer8ri.canalblog.com/archives/1___bienvenue__/index.html
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2011 0:14    Onderwerp: Reageer met quote

Mooi, erg mooi, veelbelovend:
http://ruthillustreert.blogspot.com/2011/03/eerste-wereldoorlog-krabbels.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 17 Apr 2011 22:17    Onderwerp: Reageer met quote

The Old Contemptibles
http://www.oldcontemptibles.com/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 03 Mei 2011 11:40    Onderwerp: Reageer met quote

HERNE - In de Leenstraat ommegang voor Vrede

Het eerste verhaal heeft volgens de legende betrekking op de periode van de Eerste Wereldoorlog. Om Maria’s hulp in te roepen voor de bescherming van de jongemannen uit de Leenstraat en omgeving die in 1914 werden opgeroepen om deel uit te maken van het Belgische leger in de strijd tegen Duitsland werd door de thuisblijvers een belofte gemaakt. Indien alle soldaten veilig en wel uit de oorlog zouden terugkeren zou op de Leenstraat uit dankbaarheid een kapel gebouwd worden.

Kort na het vertrek van de soldaten trokken dan ook haast alle overgebleven inwoners van de Grote en Kleine Leenstraat en ook een gedeelte van de Druimerenstraat te voet op bedevaart naar de Maria-stad Halle. Zij kwamen terug met een heiligenbeeld van de Zwarte Lieve Vrouw. Nadat in 1918 alle soldaten de oorlog bleken overleefd te hebben, kreeg zij een plaats in de nieuwe Kapel voor de Vrede.


http://www.editiepajot.com/regios/13/articles/18396
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6745
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 03 Mei 2011 19:48    Onderwerp: Reageer met quote

Op Facebook: Isonzo Front.

http://www.facebook.com/pages/Isonzo-Front-So%C5%A1ka-Fronta-So%C4%8Dsk%C3%A1-Fronta/128113833907213
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 07 Mei 2011 21:26    Onderwerp: Reageer met quote

Het past hier eigenlijk helemaal niet, maar het is zo mooi!
http://work.axismaps.com/amd/lll/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 18 Mei 2011 18:23    Onderwerp: Reageer met quote

Prachtige blog:
My Ypres Salient Homage
Remembrance,respect and homage.

http://imtheboy.wordpress.com/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 6745
Woonplaats: Laarne

BerichtGeplaatst: 08 Jun 2011 17:41    Onderwerp: Reageer met quote

Mooie blog:

http://ukniwm.wordpress.com/
_________________
"Horum omnium fortissimi sunt Belgae"
"Van hen(de Galliërs) allemaal zijn de Belgen de dappersten"
Julius Caesar(100 VC - 44 VC)
http://nl.escertico.wikia.com/wiki/Militaria_Wiki
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:11    Onderwerp: Reageer met quote

About:

“After the war – providing time allows – I shall rewrite the diary I have kept and so if possible make one book, which will be a memento and possibly a heirloom”.

This is an ongoing transcription of a diary written by my grandfather, a 2nd Sick Berth Steward (later promoted to Sick Berth Chief Petty Officer) on HMS Roxburgh from July 1914 to July 1917.

I’ll add photos and scans of the journals later.

I’ve censored one or two passages which give names and information that I guess families might prefer to be left undisturbed.

The sick berth:

“Every ship is fitted with a specially equipped “sick berth,” which is really the ship’s hospital, and all minor cases of sickness are attended to here, the more severe ones being sent to one or other of the naval hospitals, as opportunity offers. In the event of war the sick berth would be supplemented by an “operating theatre,” fitted up below the waterline, the doctors and their staff, the sick berth stewards, carrying out this work. These sick berth stewards are all properly qualified medical and surgical assistants, having to qualify at our naval hospitals before they can rise above the rank of “attendant.”


[From http://www.royal-navy.org/lib//index.php?title=The_Ships_Company_(1914) ]

http://www.leiermann.co.uk/
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Linkjes en feitjes Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina Vorige  1, 2, 3, 4, 5  Volgende
Pagina 3 van 5

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group