Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

10 oktober

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45588

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2006 7:45    Onderwerp: 10 oktober Reageer met quote

Der Weltkrieg am 10. Oktober 1914

DEUTSCHER HEERESBERICHT - ÖSTERREICHISCHER HEERESBERICHT



Der deutsche Heeresbericht:
Einnahme von Antwerpen - Flucht der englischen und belgischen Besatzung


v. Beseler

Großes Hauptquartier, 10. Oktober, abends.
Nach nur zwölftägiger Belagerung ist Antwerpen mit allen Forts in unsere Hände gefallen. Am 28. September fiel der erste Schuß gegen die Forts der äußeren Linie. Am 1. Oktober wurden die ersten Forts erstürmt, am 6. und 7. Oktober der stark angestaute, meist 400 Meter breite Netheabschnitt von unserer Infanterie und Artillerie überwunden. Am 7. Oktober wurde entsprechend dem Haager Abkommen die Beschießung der Stadt angekündigt. Da der Kommandant erklärte, die Verantwortung für die Beschießung übernehmen zu wollen, begann Mitternachts vom 7. zum 8. Oktober die Beschießung der Stadt. Zu gleicher Zeit setzte der Angriff gegen die innere Fortlinie ein. Schon am 9. Oktober früh waren zwei Forts der inneren Linie genommen und Nachmittags konnte die Stadt ohne ernstlichen Widerstand besetzt werden. Die vermutlich sehr starke Besatzung hatte sich anfänglich tapfer verteidigt. Da sie sich jedoch dem Ansturm unserer Infanterie und der Marine-Division sowie der Wirkung unserer gewaltigen Artillerie schließlich nicht gewachsen fühlte, war sie in voller Auflösung geflohen. Unter der Besatzung befand sich auch eine unlängst eingetroffene englische Marinebrigade; sie sollte nach englischen Zeitungsberichten das Rückgrat der Verteidigung sein. Der Grad der Auflösung der englischen und belgischen Truppen wird durch die Tatsache bezeichnet, daß die Übergabeverhandlungen mit dem Bürgermeister geführt werden mußten, da keine militärische Behörde aufzufinden war. Die vollzogene Übergabe wurde am 10. Oktober vom Chef des Stabes des bisherigen Gouvernements von Antwerpen bestätigt. Die letzten noch nicht aufgegebenen Forts wurden von unseren Truppen besetzt.
Die Zahl der Gefangenen läßt sich noch nicht übersehen. Viele belgische und englische Soldaten sind nach Holland entflohen, wo sie interniert werden. Gewaltige Vorräte aller Art sind erbeutet. Die letzte belgische Festung, das "uneinnehmbare" Antwerpen, ist bezwungen. Die Angriffstruppen haben eine außerordentliche Leistung vollbracht, die von Seiner Majestät damit belohnt wurde, daß ihrem Führer, dem General der Infanterie v. Beseler, der Orden Pour le mérite verliehen wurde. 1)


Proklamation des Generals v. Beseler in Antwerpen

Brüssel, 10. Oktober.
General v. Beseler hat folgende Proklamation erlassen:

"Einwohner von Antwerpen! Das deutsche Heer betritt Eure Stadt als Sieger. Keinem Eurer Bürger wird ein Leid geschehen und Euer Eigentum wird geschont werden, wenn Ihr Euch jeder Feindseligkeit enthaltet. Jede Widersetzlichkeit dagegen wird nach Kriegsrecht bestraft und kann die Zerstörung Eurer schönen Stadt zur Folge haben." 1)


Antwerpen in deutschem Besitz

Die "Frankfurter Zeitung" schrieb am 10. Oktober 1914:
Antwerpen ist gefallen! Wochenlang hatten unsere Truppen im Süden der Stadt gelegen, um unsere Durchfahrtslinien durch Belgien vor den Belästigungen des Antwerpener Heeres zu schützen. Das Land ist so klein, und alle Orte schieben sich so eng zusammen, daß unsere Feinde, aber vielleicht auch mancher Zweifler unter uns selber, glauben mochten, die Deutschen drängten vergeblich nach der Festung vor. Dann aber kam plötzlich der Angriff und nach einem Dutzend stürmischer Tage war die Stadt unser. Wir wissen, was wir an unseren Truppen, an den Wehrfähigen des deutschen Volkes, für ein köstliches Gut besitzen, wir wissen, daß die Armee wohlgeübt ist und daß sie technisch unerreichte Hilfsmittel hat.
Aber nie konnten wir hoffen, daß ein so kleiner, in der Gesamtzahl der Millionen verschwindender Teil unseres Heeres in dieser unglaublich kurzen Zeit das gigantische Festungswerk Antwerpens zertrümmern und die unsäglichen Schwierigkeiten eines genialen Verteidigungsplans überwinden könne, der den Angreifer von allen Seiten mit Wasser und Feuer überschüttet und seinen Anlauf durch Minen und Eisenstacheln und alle Mittel eines schonungslosen Festungskriegs aufzuhalten sucht. Für diesen Heldenmut und diese unbeugsame Lust am kühnen Angriff finden wir schwerlich ein ebenbürtiges Beispiel. Die Tage von Antwerpen werden unsern Feinden unvergeßlich bleiben. Englische Blätter sprachen mit einem Anflug von Entrüstung von dem Kampf der Kruppschen Stahlgeschütze gegen belebte Menschenmassen.
Nun gut, wir ertragen den Vorwurf, denn was wir tun, ist Kriegsbrauch. Krupp hat gesiegt. Aber nicht die starren Ungeheuer aus Erz und Panzer, sondern der Geist, der die Wunderwerke schuf und ihnen Sinn und Leben gab.
Wir jubeln diesem Sieg zu, denn er führt uns einen mächtigen Schritt weiter zum Ziel. Aber mancher ließ wohl die Bahnen mit einem Gefühl der Beklemmung in den grauen Morgen flattern. Nicht, weil er der Opfer gedenkt, die uns dieser Kampf gekostet hat, denn unser Volk fühlt stark genug, um den Preis unserer Siege ohne Klage zu zahlen, sondern weil das furchtbare Elend der gefallenen Stadt für uns so sinnlos ist und so leicht abwendbar gewesen wäre. England ist dort in Antwerpen geschlagen worden. Es hat die Stadt verloren und ist zugleich moralisch furchtbar getroffen worden. Erst hätte man noch sagen können, dieses zähe Festhalten an dem wertvollen Besitz habe etwas Bewundernwertes, ja Heroisches. Aber eine Hilfe in der letzten Stunde und mit viel zu schwachen Mitteln. wenn uns vielleicht auch die schweren Schiffsgeschütze manche Not machten, und vor allem: eine herrische Hilfe, die den Eigentümer der Stadt zu einem wahnsinnigen Ausharren zwingt, verdient kein Lob. Die grausamen Stunden der Bedrängnis und der Beschießung verdankt Antwerpen seinen englischen Freunden. Uns selber aber verdankt die Stadt, daß dieses Leid so kurz war, als es nur eben sein konnte. Wir haben die Hoffnung, daß wenigstens der Schaden, den Antwerpen erlitten hat, bei weitem hinter dem zurückbleibt, den eine mehrtägige Beschießung hätte anrichten müssen. Als der Sturm der Geschosse anschwoll und in ihrem Schutz das deutsche Heer furchtlos die innersten Werke der Stadt angriff, machte sich die Schar der Verbündeten von dannen. Sie zogen gen Westen längs der Grenze, den Spuren der Regierung und des Königs nach. Es mag eine eilige Flucht gewesen sein, denn vom Süden her waren die Deutschen über die Schelde gekommen, um den Fliehenden den Rückzug an die Nordsee abzuschneiden. Darum ist unsere Siegesbeute in Antwerpen in jedem Fall groß und wichtig, denn wir können als sicher annehmen, daß die gesamte schwere Artillerie, die belgische, französische und vor allem die englische, stehen geblieben sind. Der Feind selbst ist fürs erste aus der Stadt entkommen. Das mag manchen enttäuschen. Aber noch sind die Flüchtlinge nicht an der Nordsee. Wir können uns ruhig darauf verlassen, daß die Führer unserer Belagerungsarmee mit diesem Ende gerechnet haben. Also werden sie auch Vorsorge für die Vereitelung eines glücklichen Entkommens getroffen haben.
Die Größe und Bedeutung unseres Erfolges in Antwerpen läßt sich in ihrem ganzen Umfang noch nicht übersehen. Der Fall der belgischen Festungsstadt ist für die Verbündeten ein ungeheurer Schlag. Der strategische Rang des Ereignissen ist annähernd abschätzbar an den riesigen Anstrengungen unserer Feinde, die mit geradezu verzweifelten Mitteln versucht haben, Antwerpen zu entsetzen. Diesem Ziel zuliebe ließen sich die Franzosen verleiten, ihren linken Flügel in Nordfrankreich immer weiter nach Norden hinaufzuschieben und durch den Aufbau neuer Truppen bis über die belgische Grenze hinaus phantastisch zu verlängern. Zugleich zeugen die wahnwitzigen Bemühungen der Engländer, in der belagerten Stadt Widerstand bis zum Äußersten zu leisten, von dem hohen Wert, den die Verbündeten mit Recht dem Besitz Antwerpen zuschrieben. Die große und reiche Stadt mit ihren starken Hilfsquellen und ihren trefflichen Festungswerken, die ungezählten Tausenden sichere Unterkunft boten, war eine ständige Gefahr in unserem Rücken. Antwerpen konnte jeden Augenblick der Ausgangspunkt höchst gefährlicher Ausfälle werden, die das Zeichen zu neuen Erhebungen belgischer Franktireurs gewesen wären. Unsere Sicherheit in Belgien war dauernd schwer bedroht. Das ist mit einem Mal anders geworden, denn von nun an fehlt für die Belgier auch die letzte Spur eines Vernunftgrundes für jeden weiteren Widerstand. Zugleich erschließen sich uns die Vorratskammern und Hilfsmittel der Großstadt, was allein für die Verpflegung unserer Truppen von hohem Wert ist. Die Hauptsache, gerade im jetzigen Augenblick der Entscheidungskämpfe, ist aber, da unsere Heeresleitung über Hunderttausende vorzüglicher Truppen und ungezählte schwere und schwerste Geschütze und Mörser verfügen kann, die bei der großartigen Organisation unserer Truppenverschiebungen mit überraschender Schnelligkeit gerade an dem Punkte auftreten könnte, an dem es der Feind am allerwenigsten vermutet hätte.
Belgien ist mit dem Fall Antwerpens zum weitaus größten Teil als Kriegsschauplatz ausgeschieden. Mit einem unserer Gegner sind wir im großen ganzen zu Ende gekommen. Der Rest ist Kleinarbeit. Und das geschah zu einer Zeit, in der die Verbündeten und mancher andere den großen Sieg über Deutschland erwartet haben. Wir stehen aber fester da als je und schlagen nach allen Seiten kräftig um uns. Dieses Ergebnis der letzten Tage, das Zeugnis einer ungeheueren Stärke und unvermindert fließender Hilfsquellen, macht die politische Bedeutung unseres Sieges aus. Unsere Feinde sind bestürzt, die Abwartenden fühlen, daß sie klug getan haben, sich zurückzuhalten, und die unbekümmert Zuschauenden werden mit Bewunderung von einer Nation sprechen, die keinen Zweifel gelassen hat, daß sie die stärkste ist von allen.


Ein Telegramm des Kaisers

Karlsruhe, 10. Oktober. (W. B.)
Der Kaiser hat gestern Abend an die Großherzogin Luise telegraphiert: "Antwerpen wurde heute Nachmittag ohne Kampf besetzt. Gott sei für diesen herrlichen Erfolg in tiefer Demut gedankt. Ihm sei die Ehre." (gez.Smile Wilhelm. 2)


Der österreichisch-ungarische Heeresbericht:
Die Entsetzung von Przemysl

Wien, 10. Oktober. (W. B.)
Amtlich wird gemeldet:
Gestern versuchte der Feind noch einen Sturm auf die Südfront von Przemysl, der jedoch zurückgewiesen wurde. Dann wurden die Rückwärtsbewegungen der Russen allgemein. Auch mußten sie die Westfront räumen. Unsere Kavallerie ist dort bereits eingeritten. Fünf bis sechs russische Infanterie-Divisionen stellten sich bei Lancut, mußten jedoch gegen den San-Fluß flüchten. Ferner wurden eine Kosaken-Division und eine Infanterie-Brigade östlich von Dymow zurückgeworfen. Unsere Truppen sind dem Gegner überall auf den Fersen.

Wien, 10. Oktober. (W. B.)
Der Kriegsberichterstatter der "Reichspost" meldet: Am Dienstag haben die Russen einen heftigen Angriff auf einen Teil des äußeren Fortgürtels von Przemysl unternommen. Die Verteidiger ließen den Feind auf 800 Meter herankommen und eröffneten erst dann ein starkes Geschütz-, Maschinengewehr- und Infanteriefeuer. Die Wirkung des plötzlichen Feuers war entsetzlich. Gegen 10000 Russen waren zu diesem Angriff angesetzt und bis auf geringfügige Überreste sind alle tot oder verwundet am Platze geblieben. Der russische Angriff war hier völlig in sich zusammengebrochen.

Krakau, 10. Oktober. (W. B.)
Wie die Blätter melden, traf die Statthalterei Vorkehrungen zur Wiederaufnahme der Amtstätigkeit der Bezirkshauptmannschaften Tarnobrzeg, Nisko, Kopoycs, Sanok und Lisko. Der bei der ersten Besetzung von Russisch-Polen im August eingeführte Automobilverkehr Krakau - Kielce ist am 8. Oktober wieder aufgenommen worden. 2)


König Karol von Rumänien tot

Karol von Rumänien
Karol von Rumänien

Bukarest, 10. Oktober. (W. B.)
König Karol ist heute früh gestorben. 2)



Der 1. Weltkrieg im Oktober 1914
www.stahlgewitter.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45588

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2006 7:46    Onderwerp: Reageer met quote

1916 : Eighth Battle of the Isonzo

On this day in 1916, Italian forces during World War I initiate the Eighth Battle of the Isonzo, essentially continuing a previous assault on Austrian positions near the Isonzo River and attempting to increase gains made during previous battles in the same region.

The mountainous terrain around the Isonzo, at the border between Italy and Austria-Hungary, despite being ill-suited to offensive operations, saw no fewer than 12 battles over the course of World War I, beginning in the late spring of 1915 after the entry of Italy into the war on the side of the Allied powers. After the Italians established positions at Gorizia, including a long-desired bridgehead across the river in a successful offensive in the Sixth Battle of Isonzo in August 1916, Luigi Cadorna, chief of staff of the Italian army, was determined to extend his gains. In mid-September, the Italians launched the seventh of the Isonzo battles; they were quickly pushed back by Austro-Hungarian forces and suffered heavy casualties.

The Eighth Battle of the Isonzo, fought from October 10-12, 1916, was a continuation of these Italian attempts to extend their positions at Gorizia. As in the previous month, the short, concentrated burst of fighting resulted in heavy Italian casualties, prompting Cadorna to call the offensive off pending his army’s recuperation. Although the Italians made a fifth and final attack of the year, the Ninth Battle of the Isonzo, on November 1, stalemate in the region continued until the following October, when Austria-Hungary called on its ally, Germany, for reinforcements in the region. The resulting offensive, the Twelfth Battle of the Isonzo, or the Battle of Caporetto, was a decisive victory for the Central Powers, and a crushing blow for the Italian forces—one that resulted in Cadorna’s dismissal and a comprehensive change in strategy. By war’s end, Italy had suffered some 600,000 casualties—fully half of those came in the Isonzo region.

www.historychannel.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
abn



Geregistreerd op: 11-12-2005
Berichten: 706

BerichtGeplaatst: 12 Okt 2006 21:17    Onderwerp: Reageer met quote

10/10/1914
De aftocht van het Belgisch leger uit Antwerpen

Duitse spotprent: De zeeslag van Antwerpen
Koning Albert vecht aan het hoofd van zijn troepen voor een plaatsje op de stoomboot naar Engeland.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2017 13:18    Onderwerp: Reageer met quote

Wat gebeurde er op 10 oktober 1914?

De Duitse generaal von Beseler had gehoopt de Belgische koning gevangen te nemen in Antwerpen. Die is echter in Oostende, de nieuwe hoofdstad van België. Welke feiten halen nog het nieuws?

Over de Meir marcheren Duitsers en op het stadhuis ondertekent men de capitulatie. Het feit doet in alle Duitse steden en dorpen de kerkklokken luiden. Tot grote teleurstelling van de Duitse generaal von Beseler, die Antwerpen binnentrad in de volle overtuiging dat hij het Belgische leger, de regering en zelfs de Koning ging gevangen nemen.’ Die is echter in Oostende, de nieuwe hoofdstad van België. Daar overlegt de koning met Franse en Britse generaals.

Virginie Loveling is verbolgen. ‘Telkens kwamen er verhalen van zege: de Duitschers waren gevlucht, hadden zich overgegeven daar of ginder na ernstige verliezen te hebben ondergaan…’ Gisteren verzekerde een officier Loveling dat de forten stand houden en nu ontdekt ze dat de vijand al een maand in Luik is. Door gebrek aan kranten weet Diksmuide niet dat Antwerpen verloren gaat. Het IJzerstadje is verbijsterd als er vier dagen lang vluchtende soldaten arriveren.

Het bayerisches Reserve-Infanterie-Regiment 16 – bekend als regiment List is een allegaartje. De drieduizend dienstplichten en vrijwilligers paradeerden in München voor koning Ludwig III. Eind oktober moeten ze aan het westfront zijn. Vandaag vertrekken ze voor de laatste training. De toejuichingen contrasteren met wat een soldaat schrijft. Van zes uur in de morgen zijn ze bezig. Ze zijn moe en bivakkeren in openlucht. Slapen doen ze niet. Het geklaag komt van een zekere A. Hitler.

http://www.standaard.be/cnt/dmf20140929_01293609
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2017 13:19    Onderwerp: Reageer met quote

De Slag aan de IJzer - 10 oktober 1914

Op 10 oktober werd - weer op advies van Pau - beslist om de Tweede Divisie alvast per spoor vanuit Zelzate naar Calais te laten vertrekken. De volgende dag, omstreeks 17 uur, werd dit bevel ingetrokken en de Tweede Divisie - die nog in Veurne was - werd in het land gehouden.

Dit gebeurde omdat tijdens de nacht Joffre had laten weten dat het Belgisch leger in Boulogne totaal werkeloos zou toekijken, terwijl er in de regio Ieper-Poperinge dringend troepen nodig waren. Joffre liet verdere afspraken aan generaal Ferdinand Foch over en die ging uiteindelijk akkoord met een tijdelijk hergroeperen van de Belgen in het gebied Nieuwpoort-Veurne-Diksmuide. Wél hoopte de Franse legerleiding dat zij na 48 uur rust d.w.z. op de 13de en ten laatste op de 14de weer inzetbaar zouden zijn. Belgisch opperbevelhebber koning Albert wees op de lamentabele toestand van zijn troepen, maar hij slaagde er niet in om de Fransen duidelijk te maken dat deze alléén op papier nog gevechtswaarde hadden.

http://www.wo1.be/nl/geschiedenis/slagen-in-de-westhoek/het-ijzerfront/10-oktober-1914
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2017 13:20    Onderwerp: Reageer met quote

10 oktober 1914 - aankomst Belgische vluchtelingen

Toen in 1914 de oorlog uitbrak gingen, na de bezetting van hun land, veel Belgen op de vlucht naar Nederland. Ze werden zo goed en zo kwaad als dat ging opgevangen in vluchtelingenkampen die her en der uit de grond werden gestampt.

Ook Harderwijk kende een aantal van dergelijke kampen, het grootste daarvan lag op de plaats waar later de WGF kazerne werd gebouwd. (tegenwoordig Bouw & Infra Park) In eerste instantie werden de Belgisch militairen ‘achter het prikkeldraad' gehouden, geïnterneerd dus, maar naarmate de oorlog langer duurde, werden de regels versoepeld. Zo mochten de mannen in het weekeinde een pintje drinken in de stad en bezochten daarvoor cafés in de stad, daar had Harderwijk toen veel van.

https://www.harderwijksezaken.nl/geschiedenis/10-oktober-1914-aankomst-belgische-vluchtelingen/10-oktober-1914-aankomst-belgische-vluchtelingen
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2017 13:22    Onderwerp: Reageer met quote

WO I: Belgische vluchtelingen overspoelen onze grensgebieden

(...) Roosendaal zat halverwege oktober vol met gemobiliseerde soldaten en vluchtelingen. De regering trachtte, zoals gezegd, de druk op de grensstad te verlichten, maar doordat de toestroom naar Roosendaal dagenlang aanhield, bleef de situatie in de stad penibel. Ook de kranten prezen de inzet van de Roosendalers, maar erkenden dat de situatie praktisch niet in de hand te houden was. De Tijd op 10 oktober:

Dezen middag kwam er een leelijke stagnatie in het liefdebedrijf, dat hier zoo schitterend werd, uitgevoerd. Er was tegen vijf uur in heel Roosendaal geen stukje eten meer te krijgen. Alles, wat hier te krijgen was, werd gegeven aan de hongerige vluchtelingen, totdat... de menschen niet meer geven konden. (...)

https://www.kb.nl/themas/geschiedenis-en-cultuur/nederland-tijdens-de-eerste-wereldoorlog/wo-i-belgische-vluchtelingen-overspoelen-onze-grensgebieden
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2017 13:24    Onderwerp: Reageer met quote

1914 - 1915 - JULIANA VAN STOLBERGKAZERNE

Na de val van Antwerpen op 10 oktober 1914 vluchtten, naast ongeveer één miljoen burgers, ongeveer 32.000 Belgische militairen de Nederlandse grens over. Vanwege de neutraliteit van Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog, moesten deze militairen worden ontwapend en worden geïnterneerd om te voorkomen dat ze weer deel gingen nemen aan de strijd. De militairen werden opgevangen in kazernes verspreid over Nederland. Dit was mogelijk omdat de kazernes leegstonden vanwege de mobilisatie van Nederlandse militairen aan de grenzen.

De eerste 2.000 Belgische militairen arriveerden op 10 oktober 1914 op het station van Amersfoort. In de loop van de week groeide hun aantal tot 16.000. De ongeveer 250 officieren werden ondergebracht in pensions, hotels en bij burgers in Amersfoort. De onderofficieren en soldaten werden opgevangen in de Juliana van Stolbergkazerne.

Lees verder op http://belgengezocht.nl/webexposities/detail/bbf31f70-36ba-4eba-b4fa-60fe2c9deda4
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2017 13:25    Onderwerp: Reageer met quote

10 oktober 1914 - 12de brief Villefranche, (de brief is erg beschadigd)

Mijn liefste vriendin,

Ik heb zojuist je achtste brief ontvangen. Ik denk dat het goed is om een nummer op je brief te zetten, dit zal het makkelijk voor je maken om te zien op welke datum ik je brieven ontvang. Werkelijk, het zijn kranten, zes grote pagina’s bijna acht eigenlijk want eentje is verweven. Je doet veel te veel moeite, waarschijnlijk kun je niet uitrusten omdat je mij moet schrijven. Ik zie dat je waarschijnlijk veel aan me denkt, en dat ik een lieve en aardige vrouw heb, toegewijd aan haar man. Ik denk vaak aan deze mooie momenten die we samen hebben doorgebracht, zeker het dagelijkse werk liet ons niet… (onleesbaar). Deze momenten hebben meer waarde, dan …(onleesbaar) omdat ze zo kort waren. Als we nu een halve dag samen zouden kunnen hebben, zo veel aan elkaar te vertellen, ik denk dat dit moment voor altijd in onze harten gekerfd zal blijven. Ik weet niet of we dit geluk hier beneden zouden hebben, heb je je dit wel eens afgevraagd? Want het zou heel goed kunnen dat ik ook naar het slagveld moet gaan. Je moet er niet te gerust op zijn, nu vrees ik niks, maar je weet nooit wat er kan gebeuren. In elk geval, wees gerust, want ook al zit ik tussen de kogels, de Heer kan ze zowel daar behoeden als elders. Ik ben heel blij om te weten dat jij je vertrouwen in Hem stelt. Je vertelt dat je geen goed nieuws hebt gehoord toen je buitenshuis was, ja inderdaad als je de kranten leest, dan zijn ze niet erg geruststellend. Overal zijn de machten der wereld in oorlog, of bijna zover. Er zijn al tien, wie weet zullen er nog meer komen. Dit alles is erg triest, laten we dit in de gratie van God laten en vragen we hem om de zijnen te beschermen …(onleesbaar) gestuurd in het midden van deze duisternis bevinden. Je zegt me dat je … (onleesbaar) hebt ontmoet. Blijkbaar begrijpt ze de militaire dienst niet goed, maar je had je niet moeten laten vervelen door haar. Je had gelukkig moeten zijn om over je geliefde te horen praten. Je zou wel jaloers moeten zijn geweest om deze reis te moeten maken, zoals nicht Lydie. Helaas heeft ze niet lang met haar man kunnen blijven. Je vraagt me of ik kleding nodig heb voor de winter, als ik hier blijf heb ik niks nodig en als ik moet vertrekken dan zou ik kleding in het opslagmagazijn vinden. Het zou om handschoenen gaan, maar ik zou een oplossing vinden om deze te bemachtigen. Dus stuur me maar nog niks als ik het je nog niet gevraagd heb. Ook niet geen eten, dat wordt erg duur en dat zou jammer zijn. Ik bedank je hartelijk voor deze kleine attenties. Ik verdien voldoende voor alles wat ik nodig heb. Ik ben erg blij om alle details te lezen over onze kleine, lieve Georges. Dit interesseert me zeer, dit zal erg … (onleesbaar) voor jou om hem om je heen te zien dribbelen. Hij is de gelukkigste van ons drie. Hij zal zich deze verschrikkelijke oorlog niet herinneren. Weet je waar ik aan heb zitten denken, ik zal het je zeggen, elke dag lees ik de krant en om jou op de hoogte te houden zal ik krantenknipsels aan je sturen welke je met zorg zult bewaren. Ze zullen een soort van samenvatting van de oorlog zijn. Ik heb lang geaarzeld om je deze te sturen, want ik zou het erg jammer vinden als ze onderweg kwijt zouden raken, maar ik zal er vandaag toch mee beginnen.

Liefste, ik ben vergeten je te zeggen dat ik je zevende brief op 7 oktober heb ontvangen. Nu schaam ik me dat ik je daarop niet geantwoord heb, voordat ik je achtste brief ontving. Wat was deze ook lang, vol charmante details! Duizend maal dank hiervoor. En vooral veel dank voor het kroontje wat er tussen zat, ik zal deze zorgvuldig bewaren. Het voelt alsof ik daarboven ben als ik al deze details lees.

Ik heb enkele wijzigingen gehad op mijn werk, vanaf heden houd ik me alleen nog bezig met de sectie buitenrang en met het schieten. Een andere adjudant die uit het westen is gekomen, houdt zich bezig met de rest; ik ben er niet boos om. Ik zal minder werk en minder zorgen hebben. ken je niet een bakker van …(onleesbaar) M. Avoic, hij was ernstig geblesseerd door een schotwond in zijn borst. Men heeft niet …(onleesbaar) eruit halen, en hij is overleden in een ziekenhuis van Beaulieu, drie kilometer hier vandaan. Hij is gisteren om 8 uur begraven. Het schijnt dat zijn broer ook was gekomen. Ik ken zelf echter niet de details, maar ik denk helaas dat het wel waar is. Tot gauw mijn liefste, ik laat het hierbij voor vandaag. Ik houd je dicht bij mijn hart. Doe de groetjes aan je ouders en aan onze vrienden.

Je lieve man, Raymond.

Ps: ik geef kusjes aan de bloem die je mij gestuurd hebt en ik zal het je terug sturen.

https://lettresdunsoldatnl.wordpress.com/2014/10/10/10-oktober-1914/amp/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 08 Okt 2018 11:41    Onderwerp: Reageer met quote

Leeuwarder Nieuwsblad d.d. 10-10-1918

Zwaagwesteinde -
Neen, mooie woorden zijn het niet geweest die de 48-jarige IJkje vd W. den rijksveldwachter I. Roorda op 30 juni heeft toegevoegd.
Men oordeele: “Ploert, sm….lap. Jij bent een gemeene kerel!”
-“Ik zei het niet tegen den agent, maar tegen een hond”, zegt bekl. heden.
-“Zei je ook tegen den hond “jij bent een gemeene kerel?” vraagt de president.
-“H’m….h’m….” zegt bekl. Maar verder zegt ze niets.
De heeren lachen
Eisch f25 of 10d. hecht.

http://www.frieslandzoalshetwas.nl/?aflnr=15
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 10:20    Onderwerp: Reageer met quote

10 oktober 1917 | Nieuwsbericht | Oorlog in Alveringem

Jozef Sestig is op 24 februari 1893 geboren in Mechelen. De zoon van Louis en Leontine Neutjens huwt in 1913 met Maria Tielemans. Hij verdient de kost als boekbinder in de Drukkerij – Uitgeverij Dessain in Mechelen. Deze firma verzorgt ook het drukwerk voor het aartsbisdom Mechelen. Wijlen kardinaal Mercier kent de familie Dessain trouwens zeer goed.

Jonkheer Emile Charles Ferdinand Marie Du Bois de Nevele is 28 oktober 1893 geboren op de Ekerense wijk Donk. De ongehuwde zoon van Joseph en Elisabeth Meyvaert is student, 1,69 meter groot en heeft kastanjebruin haar en een blonde snor. Op 18 augustus 1913 treedt hij als milicien in dienst van het Belgisch leger.

Op 10 oktober 1917 worden beiden in de sector Diksmuide door granaatscherven gedood en overgebracht naar het militair dodenhuis van Alveringem. Emile wordt op 12 oktober en Jozef op 13 oktober 1917 begraven op de Belgische militaire begraafplaats van Oeren.

http://www.oorlogserfgoedalveringem.be/nl/10-oktober-1917
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 10:22    Onderwerp: Reageer met quote

Het Panamakanaal bereikt de Stille Oceaan (1913)

Op 10 oktober 1913 werd het 81 kilometer lange Panamakaal voltooid. Althans, op die dag werd de Atlantische Oceaan officieel met de Stille Oceaan verbonden. De Amerikaanse president Woodrow Wilson bracht de verbinding die dag ceremonieel tot stand door in het Witte Huis op een knop te drukken. De officiële opening van het beroemde kanaal volgde in augustus 1914.

Voordat het Panamakanaal bestond, was een scheepsreis van New York naar San Francisco een hele onderneming. Om van het aan de oostkust van Amerika gelegen New York naar San Francisco te varen, moest men om de zuidelijkste kaap van Zuid-Amerika, Kaap Hoorn, heen. Een afstand van 21.000 kilometer die indertijd zeker een maand duurde.

Een snellere verbinding was dus gewenst. In 1870 stuurde de Amerikaanse marine daarom twee schepen uit naar Panama, dat toen nog onderdeel uitmaakte van Colombia, om op zoek te gaan naar een goede plek voor het graven van een kanaal. Een kanaal in Panama zou de zeereis van New York naar San Francisco enorm verkorten, tot ongeveer 8.000 kilometer.

Het aanleggen van een kanaal was echter geen eenvoudige opgave. Op het smalste punt moest nog een afstand van 45 kilometer afgelegd worden en grote delen van het gebied waren moeilijk toegankelijk.

In 1881 begonnen de Fransen met de bouw van het kanaal maar het uiteindelijk zou het werk afgemaakt worden door de Amerikanen.

https://vandaagindegeschiedenis.nl/10-oktober/

Voor meer informatie over de geschiedenis van het Panamakanaal: https://historiek.net/panamakanaal-geschiedenis/6568/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 10:26    Onderwerp: Reageer met quote

Oorlogsdagboek Raphaël Waterschoot 1914-1918 - hoe een burger van Sint Niklaas de Groote Oorlog beleeft

10 oktober 1914 zaterdag Bouchaute - Op de middag zijn de Duitsers Sint-Niklaas binnengekomen. Enkele huizen zijn opengebroken geweest en gedeeltelijk geledigd. Voor de rest hebben zij iedereen en alles gelukkig geëerbiedigd. In heel de stad waren de Duitsers toen met muziek op kop de stad binnengedrongen – en zonder te overdrijven – geen 5000 man. Het schepencollege is ze tegemoet gegaan ; alle huizen waren potdicht ; alle pastoors hadden zich in burgerkleren gestoken, want niemand vertrouwde hen.

Genoeg daarover. Bij de eerste schemering kruip ik uit mijn donzen bed om mijn ogen open te wassen in de brouwerij. Goed weer vandaag.

Nadien eten wij wel met ons twintigen een boterham bij de brouwer en gaan naar het appel tegen 8 uur. Daar krijg ik gratis een nieuw paar schoenen dat mij wel van pas komt. Men verwittigt ons dat de Duitsers reeds in Wachtebeke zijn. Om 11 uur middagmalen ik en mijn broer bij Madame Dumez die ik reeds eerder heb genoemd, maar ditmaal gratis. Het zien er mij brave en propere mensen uit.

Op de middag gaan wij te voet naar Bouchaute op zes en een halve km van hier en vervoegen wij ons -daar het hier te gevaarlijk werd – bij de overige wachten van Sint-Niklaas die hier reeds ingekwartierd waren.

Wij worden in de jongensschool gelogeerd en krijgen ’s avonds elk een boterham met kaas te eten. Wij slapen op stro in een van de klassen.

De overheid heeft niets meer aan de gardes te zeggen. Niemand wil nog op wacht staan; de majoor wordt uitgelachen – wat een warboel. s’ Nachts komt er een heel regiment groene jagers uit de vesting van Antwerpen binnen. Antwerpen is gevallen zeggen zij, wij zijn de laatsten die de Duitsers in Moerbeke langsheen de Hollandse grens hebben kunnen voorbijsteken. Deze jongens zijn doodmoe en slapen naast ons op stro.

https://raphaelwaterschoot.wordpress.com/2014/10/10/10-oktober-1914-zaterdag-bouchaute/

10 oktober 1917 woensdag Sint Niklaas - Dezen middag is het 3 jaar geleden dat de Duitscher St Niklaas bezet heeft en nog geen uitkomst te zien!
We kopen 100 kgr patatten aan 50 fr: de 100 kgr!

https://raphaelwaterschoot.wordpress.com/2017/10/04/10-oktober-1917-woensdag-sint-niklaas/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 10 Okt 2018 12:46, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 12:34    Onderwerp: Reageer met quote

Yvonne @ 10 Okt 2006 7:46 schreef:
1916 : Eighth Battle of the Isonzo


De achtste slag van de Isonzo, die kort van 10-12 oktober 1916 werd gevecht, was in wezen een voortzetting van pogingen die tijdens de zevende slag van de Isonzo (14-17 september 1916) werden gemaakt om de brughoofd in Gorizia te vestigen tijdens de zesde slag van de Isonzo in augustus 1916.

Italiaanse stafchef Luigi Cadorna was vastbesloten om Italiaanse aanvallen aan de linkerkant van de stad voort te zetten, een beleid dat voortgezet werd tijdens de volgende (negende) strijd – met een gelijke gebrek aan succes.

Net als bij de vroegere, zevende aanval, deden zware Italiaanse slachtoffers dat het korte, scherpe, geconcentreerde initiatief uitgeschakeld wordt, in afwachting van het herstel van het leger.

De schijnbaar onvermijdelijk Isonzo aanslag werd vervolgens vernieuwd met de negende slag van de Isonzo op 1 november 1916, de vijfde en laatste aanval van het jaar.

In de strijd werd de Italiaanse architect Antonio Sant’Elia gedood, een belangrijk lid van de Futuristische beweging in de architectuur.

Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Eighth_Battle_of_the_Isonzo

http://www.isonzobattlefields.com/eighth-battle-of-the-isonzo-10-12-october-1916/?lang=nl
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 12:39    Onderwerp: Reageer met quote

De Armeense genocide, in The New York Times, 10 oktober 1915

Letters Tell Of Outrages - One from a Turk Laments Over Expulsions of the Armenians

"The cruelty of the authorities is beyond description. In some cases nails and sharp points are being driven into the ends of the fingers; men are beaten until they fall senseless on the ground; the soles of the feet are pounded, and then boiling water is poured upon the raw, bleeding flesh; in other cases the man is pounded and beaten until it is impossible to know who he is, even though he be a near friend. All of this torture is given to compel the person to reveal secrets and to inform the Government of plots and schemes that may or may not be planned against it."

"Some five hundred of the worst criminals in the prisons", the letter continues, "have been let loose and sent to the Russian frontier to burn villages and to destroy the lives and property of the enemy. We met bands of these men as we came across the country."

A second letter tells of the wholesale deportation of Armenians to the desert and other distant parts of the Turkish Empire... from a certain unnamed town, the writer states that "the 1st included the educated and leading men of thecommunity, some of whom had been subjected to indescribable tortures and were unable to walk."

A third letter is from a Turk, a Moslem to his son, who is now in the United States. This is the first letter published from a strictly Turkish source-and a most reliable one-which confirms the stories of frightfulness and torture and death, sent to this country from various non-Turkish sources.

"I am returning the check you sent, for we cannot cash it, there being no Raya (Christians) her any more. The inhabitants of our village are all Moslems now, for all our Raya neighbors were driven away by night, nobody knows where. There houses are now occupied by Kurd and Cherkes Bashibasooks with their one or two Raya slave girls each.

"Times are bad, my son. The Raya was everything to us, and the thief Cherkes is by no means a fair substitute for us. All the elders of the village realize this, although there are few who sympathize with this unhappy people. I am only taking my chances to write to you the way they were treated. It being the harvest time, the poor Raya had not a handful of already ground flour in their home, and were largely living on vegetables. If there were any who had a bare subsistence at hand, they were not given the chance to take anything with them. Some were taken out from bed and not given the time to dress so many (mostly old women and children) went half naked and barefooted. We hear many of them died before the end of the first day."

"There is no more business activity in the whole of _____. Everything is in an anarchical state. The wheatstacks, still in the field, are constantly being set on fire by the Bashibaseeks. It tell you when the Winter comes we ourselves will have to starve, for, as you know, we all live on Raya's crops."

http://www.armeensegenocide.info/pers-vs/NYT-10-10-1915.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 12:42    Onderwerp: Reageer met quote

Meerle tijdens de Eerste Wereldoorlog - De dagboeken van burgemeester Lodewijk Van Nueten (1914-1918)

Donderdag 10 oktober 1918

Schoon weder, ‘s nachts gevrozen, koud, gisteren ook.

Geen beslissing gekend, Wilson vraagt uitleg over zekere zinnen van de Duitsche nota. In de Fransche, Engelsche en Amerikaansche pers is men ongunstig aan wapenstilstand. De Times schrijft voor verdere beschietingen, tand voor tand. Indien Rijsel vernietigd wordt zal Frankfurt worden plat gelegd, of Brugge dan zal het Hamburg moeten ontgeld, enz.

Men houdt vast, voor men over wapenstilstand of vrede onderhandelingen begint, Ontruiming der bezette gebieden België Frankrijk en de andere. Dat is eene zware vernederende zaak, er zal wel wroeging zijn en geknars der tanden. Wat gedaan met zijne oorlogsbuit in Antwerpen en elders. Dan later wat zal Elsas Lotharingen’s lot zijn. Zijne vloot en Colonien. Wat zullen de vrede onderhandelingen lang duren. Turkije en Oostenrijk zijn geheel buiten adem. Wij verhoopen maar.

http://www.meerle14-18.be/2018/10/10/donderdag-10-oktober-1918/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 12:50    Onderwerp: Reageer met quote

10 november 1918: asielzoeker keizer Wilhelm II

Op 10 november 1918 kreeg de geschiedenis een bijzondere wending. Nederland kreeg een keizer in het land, zij het een gevluchte. Keizer Wilhelm II van Duitsland zocht hier asiel.

De naderende nederlaag in de Eerste Wereldoorlog heeft keizer Wilhelm II doen besluiten asiel te zoeken in neutraal buurland Nederland. Historici hebben er over getwist of koningin Wilhelmina al voor zijn komst van deze vlucht wist. Wilhelmina-biograaf Cees Fasseur schreef dat Wilhelmina ongelovig reageerde op de vlucht van de keizer, laat staan dat zij ervan zou hebben geweten.

Koningin Wilhelmina. In 2006 onderzocht militair historicus dr. Paul Schulten in Franse militaire archieven een document. Hieruit komt naar voren dat Wilhelmina minstens een maand voor de komst van de Duitse keizer daarvan mogelijk wel op de hoogte was. Het document is van 10 oktober 1918, een maand voor het eind van de Eerste Wereldoorlog. Koningin Wilhelmina schreef in haar autobiografie Eenzaam maar niet alleen dat zij pas nadat de oorlog was beëindigd op de hoogte was gesteld van de komst van de keizer.

De Franse militaire attaché in Den Haag meldt in het document dat het Nederlandse hof de burgemeester van Oldenzaal onder geheimhouding heeft opgedragen om veertig koffers van het Duitse keizerlijk hof door te sturen naar het kasteel van graaf Godard Aldenburg-Bentinck.

Huize Doorn. Een maand later, op 10 november 1918, kwam de Duitse keizer naar Nederland. Daar kreeg hij aanvankelijk onderdak op het kasteel van graaf Bentinck in Amerongen om uiteindelijk te belanden in Huize Doorn waar hij in 1941 overleed.

http://www.historien.nl/asielzoeker-keizer-wilhelm-ii/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 12:54    Onderwerp: Reageer met quote

De schoorsteen van de Baanbreker (Wildkamp) bestaat 100 jaar

De schoorsteen van de voormalige aardappelmeelfabriek De Baanbreker te Lutten nu Wildkamp bestaat 100 jaar. Hoe kan het dat deze na al die jaren nog bestaat?

De Nederlandse regering verplichtte de aardappelmeelfabriek De Baanbreker in 1918 tot het bouwen van een aardappeldrogerij. De eerste wereldoorlog waarin Nederland neutraal was, vergde extra inspanning om de voedselvoorziening veilig te stellen, vandaar deze verplichting. Het bedrijf bouwde daarvoor een drooginstallatie die aangedreven en verwarmd werd door een stoommachine. Hiervoor was een nieuwe schoorsteen nodig. De aardappeldrogerij werd rond oktober 1918 in gebruik genomen. Echter met het beëindigen van deze oorlog op 11 november 1918 was er ook geen reden meer om aardappels te drogen. Het productieproces werd gestopt en de schoorsteen werd niet meer gebruikt. En zoals nu blijkt ook nooit meer is gebruikt dan een aantal weken.

Aardappels drogen. De geoogste aardappelen werden gewassen, in schijfjes gesneden en voorgekookt. Na het koken kwamen ze in een droogmachine waar de aardappelschijfjes twee en een half uur onder een temperatuur van 70c verbleven. Wanneer de aardappels weer voor consumptie gereed gemaakt moesten worden liet men ze twee uur weken, waarna ze gewoon weer gekookt werden, en er een aardappelpuree ontstond.

De schoorsteen zelf. De schoorsteen zelf is gebouwd in september 1918. Nadat de bouwopdracht ontvangen is worden de stenen met het schip de Waalstroom van Oegstgeest naar Lutten vervoerd. De schipper tekent voor het ontvangst nemen van de vracht op 9 september 1918. Een transport van een vergelijkbare vracht van Oegstgeest naar Hardenberg in die tijd duurde minder dan 10 dagen. Het schip kan aanleggen voor de locatie waar de schoorsteen gebouwd moet worden. De bouw zal vermoedelijk ongeveer 10 dagen na 9 september begonnen zijn. De schoorsteen heeft een hoogte van 30 meter en een binnendiameter van 1.20 meter. Voor de bouwtijd kan men rekenen ongeveer een meter hoogte per dag te kunnen metselen. Een voorbeeld uit Hardenberg uit 1928, maar dan 6 meter hoger, met een iets kleinere diameter namelijk 1.10 meter, werd ook in 24 dagen gebouwd. De schoorsteen zal dus waarschijnlijk ongeveer 25 dagen na 19 september zo rond 10 oktober gereed moeten zijn geweest. Voor de bouw waren 19.560 stenen nodig zoals uit de vrachtbrief blijkt. De schipper kreeg 324,- gulden voor het transport. De stelling dat de schoorsteen slechts enkele weken of maanden in gebruikt is geweest klopt aardig. Volgens bovenstaande rekensom is de oplevering van de bouw rond 10 oktober 1918. Het einde van de oorlog was op 11 november 1918. De schoorsteen stond tot 2008 al 90 jaar ongebruikt zonder enig onderhoud. In 2008 heeft de eerste onderhoudsbeurt plaatsgevonden waarbij het voegwerk hersteld is en de bliksemafleider vervangen.

http://www.detoren.net/artikelen/Nieuws/De_schoorsteen_van_de_Baanbreker__Wildkamp__bestaat_100_jaar_171722#.W73n9mgzbIU
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 12:59    Onderwerp: Reageer met quote

Duitse duikboten veroorzaken veel slachtoffers, wil Duitsland wel vrede?
Tim Trachet, Jan Ouvry

Op 10 oktober 1918 brengt een Duitse duikboot een Britse mailboot tot zinken, er vallen zeker 500 doden. Enkele dagen eerder is ook een Japans schip tot zinken gebracht in de Ierse zee. Het veroorzaakt grote twijfels over de Duitse vredeswil.

In de Ierse zee is de mailboot Leinster door een Duitse onderzeeër tot zinken gebracht. De dodentol is bijzonder zwaar.

De Leinster verzorgde veerdiensten tussen Ierland en Groot-Brittannië. Hij had net de Baai van Dublin verlaten op weg naar Holyhead, toen de passagiers een torpedo zagen die het schip vlak voor de boeg miste.

Kort daarop raakte een andere torpedo de boeg. De ontploffing trof de ruimte waar de post werd verwerkt. 20 postbedienden overleefden het niet. De kapitein liet toen het schip rechtsomkeer maken. Bij het draaien veroorzaakte een derde torpedo nog een ontploffing. Daarop zonk het schip snel. Slechts enkele reddingsboten konden in zee worden gelaten bij slecht weer. De opvarenden werden snel opgepikt.

Volgens de officiële gegevens waren er 77 bemanningsleden en 694 passagiers aan boord, waarvan bijna 500 militairen uit diverse delen van het Britse Rijk en uit de Verenigde Staten. Daarvan zouden 501 zijn omgekomen.

Onder de slachtoffers bevinden zich prominenten en leden van voorname families. Er zijn ook nogal wat verpleegsters bij, plus moeders met kinderen.

Nog geen week eerder, op 4 oktober, is het Japanse passagiersschip Hirano Maru op de Atlantische Oceaan getorpedeerd. 292 mensen, waaronder kinderen, zijn omgekomen.

Deze menselijke catastrofes doen opnieuw de verontwaardiging rijzen in de Geallieerde pers, te meer daar Duitsland net aanbiedt om over vrede te praten. Zeker in de Verenigde Staten is dit koren op de molen voor hen die niet met de Duitse “barbaren” willen onderhandelen.

Afbeeldingen op https://www.vrt.be/vrtnws/nl/drafts/Wetenschap/10-10-1918-duitse-duikboot-veroorzaakt-weer-veel-slachtoffers/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 13:00    Onderwerp: Reageer met quote

Fragment uit het oorlogsdagboek Joris van Severen, 10 oktober 1918: officierssterren

https://www.youtube.com/watch?v=r9sSE3ExCf4
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 13:04    Onderwerp: Reageer met quote

Het Centrum, 10 oktober 1919: De nieuwe mode-steen

Op het oogenblik is de robijn zeer „en vogue". Deze steenen waren altijd vrij zeldzaam in Europa en ze worden steeds met hooge prijzen betaald. Bij de kroonjuwelen van Frankrijk bevond zich in 1791 een collectie van 80 groote robijnen die een onmetelijke waarde. vertegenwoordigen. De grootste Europeesche robijn bevond zich echter in het bezit van den Czaar: dit prachtige juweel was zoo groot als een dulvenei en was in 1777 door koning Gustaaf aan de Czarina geschonken. Het is niet bekend, waar deze steen gebleven is. Buiten Europa vindt men echter nog kostbaarder robijnen. Zoo bezit de Shah van Perzië een robijn van 175 karaat en de koning van Birma heeft nog fraaier robijnen, wat niet te verwonderen is, want hij woont in het land der robijnen. Birma en Ceylon leveren de mooiste steenen. Op Ceylon worden ze tegelijk met saphleren gevonden, voornamelijk te Ratnapoura en Banhara. De exploitatie' dezer mijnen ls zeer eenvoudig. Men graaft den grond een meter uit tot op een mergellaag, „Ulam" genaamd. Deze aarde wordt uitgewasschen en zoo vindt men de steenen. Ook in Afghanistan en op Madagaskar worden robijnen gevonden. Op dit eiland bevat het oeverzand van de Bakinankarala en Ambakatra behalve goud ook robijnen.

https://www.kb.nl/historische-kalender/2017/10-oktober-1919-de-nieuwe-mode-steen
Hier de krant zelf: https://www.delpher.nl/nl/kranten/view?coll=ddd&identifier=ddd:010006186:mpeg21:a0025
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 13:06    Onderwerp: Reageer met quote

Bijltjesdag in Helvoirt (1919)

Het grote online aanbod aan regionale en landelijke krantenarchieven, biedt ruime mogelijkheden om bijzondere historische verhalen op het spoor te komen. Een aardig voorbeeld is een bericht over een Bijltjesdag in Helvoirt, georganiseerd in oktober 1919 vanwege een buitenechtelijk avontuur. Het verhaal is een mooi voorbeeld van dorpsbinding gericht tegen ‘indringers’ van buitenaf.

Het Zalt-Bommelsch Nieuws- en Advertentieblad van 10 oktober 1919, pagina 2, bericht het volgende:

“Men schrijft uit Helvoirt over een Amsterdammer, een zekere de B., die tijdens de mobilisatie [van 1914-1918] te Helvoirt is ingekwartierd geweest en er nu als kostganger verblijf hield. Er waren zekere betrekkingen ontstaan met de kostvrouw, met het gevolg dat haar man j.l. Maandag met zijn boeltje op straat werd gezet. Toen nam de buurt het voor hem op. Eenige jongelui uit de buurt, met medewerking van nog een 25-tal kameraden zouden het zaakje wel opknappen. Dinsdagavond om 7 uur kwam men bijeen bij het huis waar de B. woonde. De B. had lont geroken en was door een kelderraampje ontvlucht, maar na korten tijd had men hem ‘krijgsgevangen’ gemaakt. Onder hevig verzet en kabaal werd de B. een lang stevig touw om het middel gebonden, en zoo werd hij, omringd door een groote menigte nieuwsgierigen, onder zingen en jouwen het dorp rondgeleid!

Onderweg moest ook de B. zijn geoefendheid als militair toonen door op commando van den aanvoerder flink te exerceren en nu en dan een dansje te maken. Als hij weigerde werd hij ertoe gedwongen. Omstreeks 10 uur bij het huis teruggekeerd zijnde werd hem gelast nog een afscheidslied te zingen, waarna hij een eind in de richting Tilburg werd getransporteerd na de belofte te hebben afgelegd nooit meer in Helvoirt te zullen terugkomen!”

https://historiek.net/bijltjesdag-in-helvoirt-1919/40347/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15134
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 10 Okt 2018 13:09    Onderwerp: Reageer met quote

Estonian Land Reform of 1919

The Estonian Land Reform Act 1919 (Estonian: 1919. Eesti maareform) was passed in Estonia on the 10 October 1919 shortly after the independence of the nation earlier that year. The act expropriated land from the Baltic German landowners which had previously made up much of the landowning elite. As part of the act the government distributed the nationalised land to mainly Estonian small farmers.

Distribution of Land - The reforms expropriated 1065 manors (96.6% of large landowners were affected) of which only 57 manors came from Estonian owners with the rest owned mainly by Baltic Germans along with land from the Russian state and church land. The amount of land in total nationalised came to over 2.34 million hectares of land which accounted for 58% of the total agricultural land in Estonia. Manorial industrial enterprises were also nationalised by the state and sold (this included 225 vodka factories, 344 mills, 74 sawmills, 64 stone and clay industries, 18 dairies and 7 breweries). Overall about 53,000 Estonian settlers received expropriated land with 1.2mn hectares going to the 23,000 individuals affected by the land reform (though just 3.6% of land was given back to the former owner).

Compensation - In 1926 the previous landowners affected by the reforms (mostly large native landowners) received a small amount of compensation.

https://en.wikipedia.org/wiki/Estonian_Land_Reform_of_1919
En in het Ests... https://et.wikipedia.org/wiki/1919._aasta_maareform ... voor wie die échte Estland-ervaring wenst...
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group