Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Scherpschutters
Ga naar Pagina Vorige  1, 2
 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Techniek, wapens en uitrusting Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
LeoK



Geregistreerd op: 19-8-2007
Berichten: 210
Woonplaats: Delft

BerichtGeplaatst: 09 Mrt 2009 17:17    Onderwerp: Reageer met quote

Hier een van het museumweekend 2007


_________________
All Gave Some - Some Gave All
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
1stLF/SRD
Rumkruik


Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 3010

BerichtGeplaatst: 09 Mrt 2009 17:24    Onderwerp: Reageer met quote

Die 'Sniperscopes' zijn echt wel onzin.
Met zo'n periscoop kun je zeker niet gericht schieten, laat staat scherpschieten. De periscoopgeweren zijn puur voor 'supressive fire' en niets anders.
Wie ooit al met een SMLE of Mauser geschoten heeft zal kunnen beamen dat de terugslag alleen al het niet zou toelaten om gericht met een periscoop te schieten.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
1stLF/SRD
Rumkruik


Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 3010

BerichtGeplaatst: 09 Mrt 2009 17:32    Onderwerp: Re: Sniper/sluipschutter Reageer met quote

Limburgse Jager @ 08 Mrt 2009 15:38 schreef:
Bij het Nederlandse leger wordt er onderscheid gemaakt tussen de sluipschutter en schutter lange afstand. De schutter lange afstand (SLA) bevindt zich bij het peloton of groep en is opgeleid om doelen te onderkennen en de belangrijkheid daarvan te bepalen en daar vuur op uit te brengen, tot 600 meter. Hij bepaald ook zelf zijn opstelling in het grotere verband. De bedoeling was om in iedere groep een SLA te hebben. Weet niet in hoeverre men daar in is geslaagd.
De sniper is geheel anders getraind en is in staat om dagen onderweg te zijn om een tevoren bepaald doel uit te schakelen. Daarbij komt dat snipers worden ingezet om snipers van de tegenpartij op te sporen en uit te schakelen. De prof sniper opleiding werd voor Nederland eerst in Engeland (6 weken) gegeven maar wordt nu in Nederland zelf gedaan. Hij wordt zeker niet ingezet om een enkele willekeurige tegenstander uit te schakelen, zoals in de topic's WO1.


Volledig juist. Maar in WO1 werd sharpshooter en sniper door elkaar gebruikt. Een geïsoleerde soldaat die gericht vuurde (al dan niet met sportvizier, telescoop of gewoon geweer) werd ook sniper genoemd.
Dus niet verwarren met wat we vandaag de dag onder sniper verstaan.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hessel Pieterszn



Geregistreerd op: 26-4-2010
Berichten: 6

BerichtGeplaatst: 10 Mei 2010 15:34    Onderwerp: Reageer met quote

Interessant onderwerp!
Ik weet nog niet zo heel veel van de WO1, maar door dit forum wordt dat gelukkig snel aangevuld. Ik weet wel iets over ‘snipen’ en ‘snipers’, enkele jaren geleden heb ik voor een speciaal project voor het Legermuseum een klein onderzoek gedaan naar de geschiedenis van de snipers.
Misschien staat u mij toe om het een en ander wat hierboven al gezegd is samen te voegen en aan te vullen tot een overzichtelijk geheel.

Het woord SNIPER;
Het woord SNIPER duikt voor het eerst op aan het einde van de 18e eeuw, waarmee Britten die in India verblijven iets aangeven wat erg moeilijk is. ‘Going out sniping’ of ‘Snipe shooting’ waren synoniem voor iets wat erg moeilijk is. De snipe is dan ook een klein vogeltje met een snel en chaotisch vliegpatroon, om deze uit de lucht te schieten (zeker met de toenmalige wapens) was een hele opgave. Dit werd al snel vereenvoudigd tot het woord sniper.

WO1:
De echte sniper duikt op tijdens de WO1, daarvoor had men het over scherpschutters. Voor het eerst was het namelijk technisch mogelijk om op (zeer) grote afstanden zeer nauwkeurig te schieten. Dit werd mogelijk gemaakt doordat er wapens waren ontwikkeld die in combinatie met optische richtmiddelen zeer nauwkeurig waren. Voor die tijd waren er al wel scherpschutters actief, eerste voorbeelden gaan terug naar de middeleeuwen, maar niet in die mate die deze laatste technische ontwikkelingen mogelijk maakten.

Het Duitse leger was bij het uitbreken van de oorlog zeer duidelijk in het voordeel. Zij konden beschikken over grote aantallen jagers die gewend waren om te schieten met een richtkijker. Britse jagers gebruikten deze niet, zij vonden het maar zeer onsportief om richtkijkers te gebruiken, zij gebruikten liever de gewone (ijzeren) richtmiddelen op hun geweren.
Daardoor beschikten zij over een prima wapen, de Mauser, en uitstekend gemonteerde richtkijkers.
Het duurde even voordat de Britten het doorkregen dat al die schoten door het hoofd geen toeval waren, maar gerichte schoten, vanaf dat moment werd het woord sniper voor het eerst officieel gebruikt.

De Britse reactie hierop kwam natuurlijk snel. Een aantal jagers aan de Britse kant wierpen zich op als scherpschutters, zij beschikten over jachtgeweren met richtkijkers (veelal van Duitse makelij) maar hoewel zij waarschijnlijk wel goede scherpschutters waren, ontbrak hun de middelen om echt een vuist te kunnen maken tegen de Duitse scherpschutters, de verliezen waren daardoor erg hoog.
Maar ze zaten natuurlijk niet stil, er werd al snel geëxperimenteerd met wapens en ook zogenaamde Galilean sights, waarbij er een soort van vergrootglas voor op het geweer wordt gemonteerd en achterop een klein vergrootglas of een ‘peepsight’. Hoewel die prima werkt, zijn deze vizieren ontwikkeld voor doel schieten en niet voor militair gebruik. Ze voldeden dus niet aan de eisen die eraan gesteld werden, ze beslaan bijvoorbeeld snel en zijn erg kwetsbaar. Maar er is helaas weinig bekent over het gebruik van deze vizieren in de WO1.
De militaire leiding zag ook in dat het zo niet kon en ging snel experimenteren met buit gemaakte richtkijkers. Ook werden er buitgemaakte Duitse geweren en richtkijkers door de Britten gebruikt.

Het is ironisch dan het Britse leger bezig is geweest met de ontwikkeling van het P14 geweer, maar deze werd aan de kant geschoven voor de SMLE. Later bleek deze P14 een prima scherpschutter wapen te zijn!

Mondjesmaat kwamen er Enfield geweren met richtkijkers beschikbaar voor Britse leger, maar deze kwamen helaas niet altijd bij de juiste persoon! Niet iedere trotse eigenaar van het geweer met richtkijker kon er ook daadwerkelijk mee omgaan.
Op 4 mei 1915 word het contract getekend om daadwerkelijk Enfield geweren met richtkijkers (Aldis) te gaan maken en leveren aan de fronttroepen. Wonderbaarlijk genoeg is de richtkijker links van het geweer gemonteerd en niet recht boven de loop. Op zich is niet rampzalig, maar het is toch echt beter om de richtkijker in lijn te monteren met de loop, iets wat de Duitse wapenmakers wel deden, maar de Britse leiding achtte het wenselijk dat er nog steeds met clips kon worden geladen, iets wat in de praktijk nauwelijks voor zal komen voor een scherpschutter. Hierdoor komt het hoofd van de scherpschutter in een ongemakkelijk schiethouding, iets wat ze probeerden op te lossen door een noodverband op de kolf te binden. Sommige scherpschutters schroefden zelf een blokje hout op de kolf, iets wat ten strengste verboden was!

De eerder al genoemde Australische scherpschutter Sing was een geval apart. Hij was in staat om met een geweer zonder richtkijker (het is mogelijk dat hij een peepsight gebruikte) snel en nauwkeurig te schieten, dit wordt ‘snap-shooting’ genoemd. Deze techniek heeft hij onder de knie gekregen als kangoeroe jager thuis. Hij werkte altijd samen met een ‘spotter’, deze keek met een kijker naar mogelijke doelen en als de gelegenheid zich voordeed voor een schot, kon Sing deze snel maken. Snap-shooting is ook vrijwel onmogelijk met een richtkijker, het is een bijna instinctief uitlijnen van het wapen op het doel. Er waren overigens meer schutters die deze techniek beheersten, maar de heer Sing springt er wel bovenuit.

Munitie;
Ook de ontwikkeling van kogels kwam de nauwkeurigheid ten goede, van de ‘roundnose’ kogel van rond 1900, naar de spitse kogel en uiteindelijk naar de ‘boattail’ kogel. Het voert ter ver om daar gedetailleerd op in de gaan (is een artikel op zich).
Het is inderdaad waar dat de Duitse scherpschutters munitie gebruikte die eigenlijk voor mitrailleurs ontwikkeld was, deze hadden een grotere snelheid en een groter bereik, maar waren erg slecht voor de loop van het wapen, daarom werd dit niet echt toegejuicht door de leiding.
Hierin ligt waarschijnlijk wel het feit van de fabeltje dat de Duitse scherpschutters ‘dumdumkogels’ gebruikten of zelf hun kogels modificeerden, iets wat tegen alle regels inging. Britse soldaten die getuigen waren van de inslag van deze hoge snelheid kogels waren overtuigd van het feit dat er geknoeid was met de kogels, niet wetende wat het werkelijke effect is van deze munitie. Gevangen genomen Duitse scherpschutters werden dan ook uitvoerig gecontroleerd op hun munitie en als er werkelijk geknoeid zou zijn hiermee, dan zou directe executie geoorloofd zijn, maar deze kogels werden nooit aangetroffen. Feit is dat het laatste wat je wilt doen is het inkerven of afvijlen van kogels, dit schaadt de nauwkeurigheid enorm.
Veel scherpschutters polijsten wel hun munitie, iets waar toen erg lacherig over werd gedaan, maar inmiddels toch wel bewezen dat dit wel helpt.
Duitse scherpschutters maakten wel gebruik van omgekeerde kogels, door kogels uit de huls te trekken en deze omgekeerd er weer in te stoppen en af te schieten, maakt het mogelijk om door het gepantserde staal van ‘sniper plates’ te schieten. Zonder dat zij het door hadden hebben zij zo de pantser doorborende ‘shaped charge’ uitgevonden.

Training;
Het Britse leger had al snel door dat een nauwkeurig wapen met richtkijker niet genoeg was, mannen moesten ook getraind worden. In 1915 begonnen dan ook de eerste onofficiële sniper scholen aan de training. In 1916 kwamen de eerste officiële sniper scholen. De mannen werden niet allen getraind in nauwkeurig schieten, maar ook leerden zij camouflage en observatie technieken.
En hier ontstaat dus eindelijk de echte sniper, want dit onderscheidt hem van de scherpschutter, hij kan niet alleen zuiver schieten, maar is ook getraind in camouflage en observatie technieken.

Camouflage;
Hier hadden de Britse soldaten een stapje voor, al aan het begin van de 19e eeuw werden de Lovat Scouts opgericht, Schotse jachtopzieners, ghillies genaamd, getraind in camouflage, observatie en “stalking’. Zij maakten gebruik van pakken gemaakt van jute zakken om ongezien stropers te vangen. Deze pakken bestonden uit jute zakken in combinatie met allerlei losse stukken jute in verschillende kleuren die erop genaaid werden. Soms was het ook enkel een soort van poncho die de sniper over zichzelf heen kan gooien. Deze pakken worden later dan ook bekend als ‘Ghillie suits’.
Deze jachtopzichters waren er dus al, iets waar het Britse leger graag gebruik van maakten. In combinatie met de juiste geweren en richtkijkers werden zij de eerste echte snipers.

Iets wat de Britten minder handig deden was het maken van de loopgraven. Deze waren allemaal keurig netjes en uniform van vorm, hierdoor viel ieder ding wat uitstak of en anders uitzag direct op, dat was in het voordeel van de Duitse snipers. De Duitse loopgraven waren een zooitje waar van alles omheen lag en uitstak, hierin is het veel makkelijker voor een sniper om zich te verstoppen.

Ik wil het hier even bij laten, er is nog heel veel meer te vertellen over dit onderwerp, als iemand daarin is geïnteresseerd wil ik dat graag doen.
Ook eventuele aanvullingen en/of opmerkingen zijn uiteraard meer dan welkom!

Groet,
Hessel.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
vlim



Geregistreerd op: 5-7-2005
Berichten: 1161

BerichtGeplaatst: 10 Mei 2010 18:46    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Wie ooit al met een SMLE of Mauser geschoten heeft zal kunnen beamen dat de terugslag alleen al het niet zou toelaten om gericht met een periscoop te schieten.


Ik heb het genoegen gehad met de Lee Enfield, de K98 en nog wat stevig kaliber spul te schieten (waaronder een Zastava M76 in 8x57 Mauser, de M14 karabijn, AR15, M1 Garand, SIG PE90, Heckler en Koch MP5, FAL) en ik moet zeggen dat de terugslag van de GKG stevig is, maar niet dusdanig dat richten (zelfs zonder scope) een uitdaging werd. Aangezien je eerst richt en dan pas schiet is de terugslag nauwelijks van invloed op de richtmiddelen. Zeker wanneer je opgelegd schiet (leve de loopgraaf en de zandzakken) is de terugslag een factor die eigenlijk niet van invloed is.

Ik ben er dan ook van overtuigd dat een geoefend schutter met K98 en eenvoudige scope het de vijand behoorlijk lastig kon maken, en zelfs zonder scope op afstanden waar we nu nog respect voor mogen hebben.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Hessel Pieterszn



Geregistreerd op: 26-4-2010
Berichten: 6

BerichtGeplaatst: 10 Mei 2010 19:22    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb het 'genoegen' gehad om een geweer met 'sniper periscope' in handen te hebben gehad en kan je verzekeren dat hier nooit zo nauwkeurig mee kan worden geschoten als een geweer met een gewone scope. Het is meer een apparaat die je laat schieten zonder je hoofd bloot te stellen aan sniper vuur.
Ik vind daarom de naam sniperscope dan ook misleidend, ik zou het liever aan 'anti-sniper (peri)scope' willen noemen.

De grote van terugslag heeft inderdaad, in de vorm waar we het nu over hebben, geen invloed op de nauwkeurigheid van het schot.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Paddy



Geregistreerd op: 9-11-2007
Berichten: 9280
Woonplaats: Idiot Trench, Dendermonde

BerichtGeplaatst: 10 Mei 2010 20:34    Onderwerp: Reageer met quote

On-line te lezen of te downloaden als PDF

Sniping in France, with notes on the scientific training of scouts, observers, and snipers ([1920])

Author: Prichard, Hesketh Vernon Hesketh, 1876-
Subject: World War, 1914-1918 -- Great Britain; Shooting, Military; Great Britain -- Army First army school of scouting, observation and sniping
http://www.archive.org/details/snipinginfrancew00pricrich
_________________
Greetings from a Little Gallant Belgian:-)
Patrick De Wolf
http://ablhistoryforum.be/

There is a very fine line between "hobby" and "mental illness".
"We're doomed, I tell ye!"
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Hessel Pieterszn



Geregistreerd op: 26-4-2010
Berichten: 6

BerichtGeplaatst: 10 Mei 2010 23:24    Onderwerp: Reageer met quote

Bedankt voor de info!

Ik was al een tijdje op zoek hiernaar en op de een of andere manier kon ik het boek niet vinden (zegt misschien iets over mijn computer skills......... Confused )
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Paul



Geregistreerd op: 25-2-2005
Berichten: 1576

BerichtGeplaatst: 20 Mei 2010 12:49    Onderwerp: Scherpschutters. Reageer met quote




Engelse sluipschutter.
_________________
Er is nog zoveel wat we niet weten.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45628

BerichtGeplaatst: 17 Apr 2011 20:05    Onderwerp: Reageer met quote

Snipers in WW1
http://www.youtube.com/watch?v=xEFPMbkYspo
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Finnbar
Moderator


Geregistreerd op: 5-11-2009
Berichten: 6982
Woonplaats: Uaso Monte

BerichtGeplaatst: 06 Jan 2013 8:50    Onderwerp: Reageer met quote

Patrick Mestdag @ 18 Sep 2006 22:51 schreef:
Trooper William Edward (Billy) Sing
The Assassin of Gallipoli
Billy Sing was a cold-blooded killer.
This ace Australian sniper cut down 150 Turks.
To the Anzacs in the trenches he was "The Assassin



het trieste verhaal zie link
http://www.lighthorse.org.au/Pershist/billsing.htm

@+
Patrick


Van Billy Sing is er ook een Facebook pagina: http://www.facebook.com/pages/Billy-Sing/201623666364
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Sjoerd



Geregistreerd op: 27-5-2005
Berichten: 963
Woonplaats: Bijna in Fort Vechten (Nieuwe Hollandse Waterlinie)

BerichtGeplaatst: 07 Jan 2013 10:49    Onderwerp: Reageer met quote

En nog eentje van Francis Pegahmagabow, een Canadese sniper tijdens wo1.

http://en.wikipedia.org/wiki/Francis_Pegahmagabow
_________________
"if nothing else works, a total pig-headed unwillingness to look facts in the face will see us through"- General Sir Anthony Hogmanay Melchett
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
milko



Geregistreerd op: 2-4-2010
Berichten: 79
Woonplaats: West-Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 19 Nov 2014 23:33    Onderwerp: Reageer met quote

Nog wat aanvulling :

De Duitse sluipschutter :

Het woord heckenschütze, letterlijk vertaald ‘haagschieter’, blijkt in het Duits een niet officiële jager te zijn. Beter vertaald is ‘een jager die zich niet aan de regels houdt’. In het militaire blijkt dit een laffe schutter te zijn, een soldaat die de echte gevechts confrontatie uit de weg gaat. Deze naam lijkt mij ook de meest correcte. In vroegere oorlogen ging het er meer nobel aan toe, waarbij fel gekleurde gala costuums met pluimen en floschen je positie en rang zomaar prijsgaven. Omdat een sluipschutter zich verdekt opsteld en zijn uniform ‘verstopt’ werd hij als laf beschouwd. In het begin van de Eerste Wereldoorlog was die nobele mentaliteit nog altijd gebruikelijk (zie bepaalde uniform begin jaren), daardoor kwam het soms dat een sluipschutter ter plekke werd doodgeschoten, als hij zich overgaf of gevangen werd genomen, wegens zijn lafheid.
Zoals eerder vermeld komt deze term uit de jachtwereld, het waren dus ook jagers die de eerste en beste sluipschutters werden in veldslagen. Deze vorm van oorlogsvoering werd niet echt toegepast in eerdere oorlogen. Toch zijn er wel enkele vermeldingen van soldaten die van ver, goed een tegenstander konden neerschieten. (eerder dan vermeld als scherpschutter, tussen deze twee is er soms verwarring. Je kan scherpschutter zijn in bijvoorbeeld pistoolschieten, maar een sluipschutter is altijd een scherpschutter in het wapen dat hij hanteerd en heeft ook de nodige kennis
De eerste keer dat het werd toegepast, was in de Amerikaanse Burgeroorlog onder de naam ‘skirmisher’(afgeleid van schermutseling). Hun taak was meer gericht op verkenning, informatie inwinnen over vijandelijke troepenbewegingen. Ze werden vooruitgeschoven om eventuele hinderlagen op te sporen, om officieren en andere hooggeplaatsten te elimineren tijdens vijandelijke bewegingen en zo de vijand te demoralizeren (pricipe hit and run). Eigelijk waren ze continu rond hun eigen troepen aan het bewegen om zo de hoofdmacht veilig te stellen en een onverwachte vijandige aanval te alarmeren. Deze tactiek werd al gebruikt bij de Grieken.
Tot in de Eerste Wereldoorlog, hier had men een patstelling wat resulteerde tot een loopgraven oorlog. In deze situatie werd de functie van de sniper ingebonden tot het van ver neerschieten van een vijand. Al snel had men door dat dit een geducht wapen was en begon men het verfijnen van deze taktiek.

Het waren de Axis troepen die deze vorm het eerst toepasten. Voor de loopgravenoorlog waren de heckenshutze al berucht. Vanuit bomen, grachten, huizen en schuttersputten bestookten ze de geallieerde troepen. Hun reputatie was in deze fase van de oorlog al vrij groot, ook omdat men hierop geen antwoord had.
In de loopgrachten waren de Duitsers op vlak van sniping heer en meester tijdens het begin van de oorlog. Hun wapens, technieken, uitrusting waren superieur ten opzichten van de geallieerden.

Het Duitse wapen :

Al veel over geschreven maar nog even deze details :







De "scope" blijkt ook een uitvinding te zijn van de Duitsers.
Een zekere August Fiedler die jachtopziener was bij prins Reuss van
Duitsland zou op het idee zijn gekomen. Hij ontwierp het voor de prins zodat hij beter kon jagen. De Oostenrijker Karls Robert Kahles zou deze gemaakt hebben, jawel met de hand, in zijn fabriek. Later werd deze fabriek overgekocht door Swarovski, die blijkbaar tot op vandaag nog altijd scopes maakt.

HET BRITSE ANTWOORD
In het begin had men hierop geen antwoord bij het Britse leger. Er zijn wel vermeldingen van lagere officieren en onderofficieren, die brieven schreven naar huis, om te vragen of ze hun eigen jachtgeweer met telescoop konden opsturen. Ook waren er enkele jongens, van rijkere afkomst weliswaar, die naar huis schreven om hun ‘elephantgun’ op te sturen. Ze hadden al gezien dat die Duitse sluipschutters kropen tot in het niemandsland achter een stalen schuttersplaat. Enkel een aanval met enkele manschappen kon deze snipers uitschakelen, wat natuurlijk een bloederige bedoening werd voor de Britten. Ook mortieren en artillerie werd hiervoor gebruikt. Met hun elephantguns slaagden deze enkelingen er wel in om door de stalen plaat te schieten en zo de sniper te doden.


Er waren ook gasten die zelf een scope kochten, deze waren vrij eenvoudig te monteren op het geweer, waren niet zo accuraat en hadden slechts en vergrotingsfactor van x2. De ene grote lens werd op het voorste deel van het vizier geplaatst, de kleine lens op het achterste gedeelte van het vizier. (kijkend dus van klein naar groot). Hier heb je zo een voorbeeld van een vizier :



Ze werkten vrij goed op korte afstand, maar ze waren heel broos en slecht bij lange afstanden. Het Britse ministerie kocht er maar liefst een slordige 13.000 van deze zo genaamde Galileï telescopen bij bedrijven zoals Lattey, Barnett en Martin. Dit was al een klein antwoord maar deze lenzen waren
heel snel slecht uitgelijnd, een klein tikje ertegen en het schot ging meters naast. Om dan nog niet te spreken over modder en regen die op de lenzen bleven plakken.

Tegen juli 1915 werd er een bestelling geplaatst van echte telescopische vizieren door de Britse regering.
Toch waren deze scoped rifles van de Britten niet echt de beste. Het vizier moest namelijk aan de linkerkant van de SMLE geplaatst worden. Officieel zou dit te maken hebben dat het nog altijd moest mogelijk zijn om de clip met kogels in het geweer te krijgen. Dit zou ook beter zijn om met beide ogen te werken. Het rechter om door de scoop te kijken en met het linker een breder overzicht te hebben van de frontlinie. Links en rechtshandigen zouden minder hinder ondervinden met het laden van het geweer, en het zo genaamde ‘rapid fire’ zou nog steeds mogelijk zijn. Niks van dit blijkt gegrond. Als een scoop recht boven de loop staat, kan men zowel met het rechter als het linker oog mikken en een overzicht van de frontlijn behouden met het andere oog. Als de scope meer naar voren wordt geplaatst blijft het laden even makkelijk en rapid fire met een telescoop op het geweer lijkt totaal zinloos.

Toch werd deze tactiek toegepast door de soldaten :

"The purpose of the long range sights was not always for accuracy. The British like to fire in volleys and were able to use this strategy to terrorize
the enemy with a hail of bullets from long range while the hapless
enemy could not return fire." (uit full tekst of Lee Enfield)

Deze sluipschutters werd 's nachts in het niemandsland gezonden (ongeveer 12 man), om dan als de aanval start het vuur te openen op Duitse machinegeweer nesten. Deze tactiek bleek vrij succesvol met getrainde schutters. Het nadeel was dat de verliezen bij de 'snipers' te hoog lag (+60%)en het niet opwoog om deze mannen te verliezen tijdens 1 aanval terwijl ze anders maanden aan een stuk de Duitse lijnen konden terroriseren.


Lee Enfield met scope naast loop linker kant.

Dit had ook 2 grote nadelen, het was moeilijker met een zijdelingse scope om echt accuraat te schieten, de wang van de schutter kon niet echt rusten op de kolf !

sorry voor de moderne foto ...
Omdat de scope aan de linker kant stond moesten de schietgaten ook breder zijn (ook in de stalen schuttersplaten). Dit maakt dat het voor de Duitsers wat makkelijker was om deze gaten te spotten en om erdoor te schieten.

De Canadezen :

De Canadezen hadden beter gekozen en monteerden de Warner en Swasey kijkers op hun Ross geweer. Deze stonden loodrecht op de loop en waren dus een stuk beter dan de Britse. Hierdoor komt het, denk ik, dat er heel wat Canadezen staan in de top 10 lijst van de beste sluipschutters. Vanaf het begin van de oorlog was deze combinatie uitstekend in tegenstelling tot de Britse keuze.





Enkele foto's van snipers met hun Ross
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
milko



Geregistreerd op: 2-4-2010
Berichten: 79
Woonplaats: West-Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 20 Nov 2014 2:11    Onderwerp: Reageer met quote

DE TACTIEKEN

Deze ga ik uit de doeken doen via het verhaal van Hesketh-Prichard.
Na heel wat onderzoek en het ondervragen van soldaten en Duitse krijgsgevangenen kwam hij tot deze bevindingen.

Bij aanvang van de eerste wereldoorlog hadden de Britten niet echt een antwoord op de Duitse sluipschutters. Volgens het boek van Majoor Hesketh-Prichard zou het ‘casualty’-aantal bij de Britten door de Duitse snipers ongeveer 18 per dag per bataljon geweest zijn. Als je die 18 vermenigvuldigd met het aantal bataljons aan het Westelijk front dan kom je aan een aanzienlijk getal (laat ons dan maar zwijgen over wat die mannen afschoten in een maand). Sluipschutters zijn ook gek op officieren, wat niet ten goede kwam voor de werking en de structuur in de loopgrachten. Niet enkel het dodental maar ook het moraal kreeg een sterke deuk als een loopgracht continu werd bestookt door Heckenschütze. Dit maakt dat er wel iets moest gebeuren aan dit fenomeen. Het was Hesketh die bij een bezoek aan de loopgrachten ondervond dat die open ‘Gallileo’ vizieren op grotere afstanden eigenlijk niks betekenden. Ze waren slecht bij regen, makkelijk ontlijnd en de schutters zelf hadden weinig tot geen kennis over het gebruik hiervan.



Dit is Hesketh-Prichard. Geboren op 17-11-1876 in India. Zijn vader was officier in de ‘Kings Own Scottish Borderers en stierf 6 weken voor Hesketh geboren was.

Begin 1915 was Hesketh ‘intelligence officer’ en moest hij mee naar verschillende gebieden en eenheden met oorlogscorrespondenten. Hierdoor had hij een goede kijk op hoe de Britse snipers met hun geweren omgingen. Telkens weer kwam hij tot de constatatie dat bijna geen enkel soldaat in staat was om goed gebuik te maken van zijn telescopisch geweer. Toen hij dit verhaal deed aan een zekere Kolonel Stuart bracht deze Pritchard in contact met generaal majoor Lynden-Bell. Stuart kon Lynden-Bell overtuigen en toen Pritchard na een gesprek tussen Lynden-Bell en luitenant generaal McDonogh (Pritchard zijn baas) een vrijgeleide kreeg was de eerste Britse sniper school geboren. In het begin was het vrij amateuristisch. Aangezien militaire instanties altijd een beetje log zijn, duurde dit lang voor Hesketh subsidies, tereinen en middelen kreeg. Door enkele prive financieringen en heel wat gesprekken met de gezagvoerders van de verschillende eenheden kreeg Hesketh het toch voor mekaar dat sluipschutters voor enkele dagen bij hem op school mochten komen. In die tijd was het niet evident om enkele mannen zo maar van het front terug te roepen. Zijn eerste taak bestond er in om de officieren er van te overtuigen dat deze lessen wel een nuttig waren. Door ze uit te nodigen en ze zelf proefondervindelijk te laten deelnemen, had hij snel hun steun. Het volgende was om de snipers hun wapen correct te leren gebruiken en te herstellen. Als hij kon gaf hij zelfs enkele telescopen mee aan de mannen die terug vertrokken naar het front. Deze waren op dat moment zo zeldzaam dat sommige officieren ze niet aan de soldaten mee gaven om naar de school te gaan. Ze waren te nuttig aan het front. Maar Hesketh wist uit ervaring dat deze meestal slecht uitgelijnd waren, en verkeerd werden gebruikt. Meestal na wat overleg met die bepaalde officieren kon hij ze overtuigen van het belang dat de sniper met zijn eigen scope naar zijn school kwam.

Na de lessen over het geweer kwamen de praktrijk lessen. Hesketh was voorstander om van snipers een team te maken van 2 soldaten. Vooreerst had je een ‘observer’, die met een verrekijker of periscoop de vijand kon bespieden, en dan de schutter zelf.


let op de kijkers een met doek naast de sniper en 1 zonder

Hesketh-Pritchard had ook al vrij snel door dat het observeren nog een groot voordeel met zich meebracht. Je kon zien aan de kentekens welke eenheid tegenover je mannen stond, wat die eenheid aan het uitvoeren was, etc… Hierin werd er door beide partijen een spel gespeeld, helmen met valse nr's van eenheden, of veel verschillende helmen werden even boven de loopgracht gehouden om de vijand te doen geloven dat er een offensief op komst was.
Hij liet daarom zijn mensen trainen op observeren, spotten van vijandelijke snipers en bouwde observatieposten uit in de loopgrachten en bedacht technieken.
Hier enkele voorbeelden van observeren


foto uit 'sniping in france' let op het gordijn, dit om geen licht binnen te laten om deze post onzichtbaar te houden voor de Duitsers. Er waren meestal 2 gordijnen achter elkaar zodat ze een soort sas vormden.
Het probleem dat hij hier had was, dat bij aflossing van de troepen in de frontloopgrachten, de niet getrainde soldaten op deze technieken deze schuilplaatsen snel ten prijze gaven aan de Duitsers. Zo ging soms maanden werk de mist in, in enkele dagen.

Een van zijn beste technieken zijn toch wel de hoofden van Hesketh. Er zijn hier al enkele foto's verschenen maar toch nog wat uitleg.


Over dat eerste voordeel, dat je vanuit een veilige positie de vijandelijke sluipschutter kon lokaliseren, had hij een idee. Hij wist dat vele soldaten de truck met de helm probeerden om de Duitse sluipschutters te lokaliseren.


Eenvoudig truckje maar wie trapt daar nog in na enkele weken loopgraven oorlog en je eigen contra schutter mag dan nog niet gespot worden ! Hier is hij duidelijk zichtbaar, zware fout, ik zou wel weten op wat ik moet schieten.


Toen hij in Frankrijk even van de frontlijn was kwam hij langs een soort poppenmaker die poppen maakte voor poppentheaters etc. Zijn frank viel en vroeg aan dit bedrijfje of ze voor hem geen typische Britse gezichten kon maken. Zie hier zijn plan.
Hoe gaat dit in zijn werk. Een poppenhoofd wordt op een vast statief vastgemaakt en boven de loopgracht uitgeschoven. De vijandelijke sniper
schiet op zijn doel en maakt een gat in het poppenhoofd. De man met de
‘periscoop’ maakt de periscoop vast aan de achterkant van het poppenhoofd
en kan zo via het kogelgat in het hoofd exact bepalen waar de heckenshutze zit.

Op de tekening kan je duidelijk zijn dat er een sigaret in het poppenhoofd zit. Via een darmpje kon er zelfs aan de sigaret worden getrokken. Heel ingenieus, maar ik denk dat dit enkel bij valavond of tijdens de nacht werd gebruikt. Ten eerste zou de vijandelijke scherpschutter bij daglicht het hoofd wel zien, bij valavond al wat minder. ’S Nachts is een sigaret zeker als er aan getrokken wordt van mijlen ver te zien, dus een perfect doel. De periscoop keek dan door het gat in het hoofd, ik vroeg mij af of dit gat niet te groot was. Na wat onderzoek in de lokale bib blijkt dat de kogel bij impact altijd een klein gaatje maakt bij exit een groter gat. Dus keken deze mannen door een gaatje de grootte van de kogel zelf, en konden ze vrij accuraat de plaats van het shot bepalen. Nu kon de Britse sniper zijn werk doen, en de vijand uitschakelen. Of er werd gebeld naar de artillerie ...





werkplaats voor deze hoofden

Kan jij de echte vinden ?

Duitse primitieve tegenhanger met titel 'plagen met pop'

Een ander vorm van observatie en lokalisatie van een sniper was de valse boom. Mooie uitvinding.




dit is het basisstuk van de valse boom.

Toch een klein woordje uitleg ivm deze dingen. Een boom die zo maar op een nacht aan het front te voorschijn komt is maar al te gek. Nee dit is iets complexer. Er werd een boom uitgekozen,(als er nog een was, of een stuk kapot geschoten boom), hiervan werden er foto's gemaakt een tekeningen zelfs de diameter en hoogte werd exact bepaald. Deze data werden dan naar een atelier gebracht waar de boom getrouw werd nagemaakt. Op één nacht werd de echte boom afgezaagd en vervangen door de valse. Dit werd bijna altijd gedaan onder dekking van een heftige artillerieaanval zodat de vijand in dekking moest.
(foto's imperial war museum)


De loopgrachten zelf.

Ok je kan wel een sniper localiseren, maar hij moet nog afgeschoten worden ook. Een probleem bij de Britten was dat veel van hun eigen snipers vroeger werden afgeschoten dan ze een eigen schot konden lossen. Hier was er een verklaring voor. De Britse loopgrachten waren te mooi gemaakt. Jawel, te plat waren ze, Britse officieren gaven zelfs bevelen uit om de bovenste zandzakjes met schopjes te bekloppen om ze mooi effen te maken. Ok, een rechte platte streep en plots een Brits helm bultje, makkie om hier een kogel door te jagen. Het duurde wel even voor Pritchard dit door had maar hij was terug wat wijzer geworden.


Voorbeeld Britse loopgracht kopjes duidelijk zichtbaar

voorbeeld Duitse loopgracht

enkel de manier van het stapelen van zandzakjes was hier al een belangrijk item
foto's sniping in france

Ook had hij gezien dat bij de Duitse loopgrachten er van alles te zien was kijkgaten, schietgaten, metalen panelen, prikkeldraad, karrewielen, stukken hout enz. Het was dus heel wat moeilijker om daartussen iets te zoeken dan bij een mooie nette loopgracht. Hier een typische vorm van een Duitse loopgracht. In zijn boek vermeld hij ook dat de zandzakjes van de Duitsers zelfs geschilderd werden in kleuren, dit om het menselijk oog nog meer te misleiden. Sommige schietgaten werden zelfs geschilderd in het kleur van de menselijke huid.

Een kleurenfoto zal ik hierover wel niet vinden maar toch deze

De zwarte vlekken maken het zeer moeilijk om sniper schietgaten te vinden.

BESCHERMING.

Toen de Britse loopgrachten omgevormd werden ging dit al heel wat beter, maar nog steeds hadden de Britse snipers nog niet hetzelfde effect als de Duitse. Na nog heel wat denkwerk en ondervragen van enkele Duitse gevangenen werden er nog aanpassingen gedaan aan de loopgrachten. Er werden schuttersposten gemaakt en de schietgaten werden verbeterd. Toen Pritchard enkele Duitse metalen platen met schietgaten er in kon bemachtigen kwam hij tot de vaststelling dat de Duitse bestendig waren tegen de kogels van de SMLE geweren. De Britse waren zelfs niet altijd bestendig tegen de gewehr 98. Toen de Britse platen versterkt waren zat hij nog met het probleem van de telescoop aan de linkerkant, het kijkgat in deze plaat moest daarom breder zijn, en zo kon de Duitse sniper makkelijker door het kijkgat schieten. Na veel denkwerk en onderzoek plaatste Prichard 2 platen na elkaar op een afstand van enkele tientallen centimeter. Het bleek bijna onmogelijk te zijn om door beide gaten te kunnen schieten. Enkele keren kon hij door het eerste gat schieten met zijn geweer maar telkens stuitte de kogel op de 2e plaat. Zo was de Britse sniper beter beschermd. Ook werd het schietgat gecamoufleerd met zandzakken zie tekening. De 75 seconden regel werd ook ingevoerd. Als de schuttersplaat werd geopend, moest de sniper 75 seconden wachten voor hij door het schietgat mocht kijken. Werd er binnen die 75 seconden op de plaat of schietgat geschoten dan was deze bekend bij de vijand en dus verloren.

foto uit sniping in france
nu nog een gordijn aan de achterkant en dit schietgat is onzichtbaar

In het midden zien we een metalen schietplaat met daarvoor zandzakken gebonden, daarachten werd een 2e schietplaat geplaats. Zo had de Brit nog een betrekkelijk schotsveld en was hij perfect beschermd tegen contra snipers. Ook liet hij onderaan de borstwering of zelfs in de grond schietgaten aanbrengen. Zelfs schietgaten die schuin stonden ten opzichte van de vijandelijke linies. Door middel van lange buizen die schuin geplaatst werden in de borstwering konden de Britse snipers, welliswaar met een beperkt schotsveld, de Duitsers beschieten. Hij kwam tot de conclusie dat de buis best werd geplaatst van net onder de grond in de loopgracht, schuin oplopend tot net boven de grond buiten de loopgracht. Zo hadden de Britten een goed zicht op de Duitse loopgracht en moesten de Duitse snipers het hoofde ver boven de bescherming van de loopgracht uitsteken om deze buis te spotten of om er proberen in te schieten.

Dit is een foto met de buizen van Hesketh


hier nog enkele voorbeelden van bescherming voor snipers





Ik heb geen rechten op deze foto's

De parabel van de schuttersplaat ....

Hierover heb ik heel wat onderzoek gedaan maar ik denk dat ik het hier wel correct heb.



Zoals eerder al vermeld was een 'elephantgun' het enige wapen in het begin van de oorlog die door deze platen kon schieten. Als hij er al kon door schieten (wat ik niet heb gevonden), hij was zeer zeldzaam tijdens de oorlog. Later verschenen er wel op het toneel te anti tank geweren en specialere patronen. Maar wat ik wel zeker weet is dit, de omgekeerde kogel.


Door het draaien van de kogel en met de platte kant op de plaat te vuren, geraakte de kogel niet door de plaat. De impact maakte wel een pak energie vrij zodat de deuk groter was en fragmenten metaal aan een hoge snelheid uit de achterkant van de plaat wegvlogen. Zo werd de schutter achter de plaat verwond.

http://www.youtube.com/watch?v=y33b_e-cqGM


Laatst aangepast door milko op 28 Okt 2018 12:12, in toaal 5 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the dugout



Geregistreerd op: 31-10-2008
Berichten: 504
Woonplaats: Ieper

BerichtGeplaatst: 20 Nov 2014 9:21    Onderwerp: Reageer met quote

Mooi uitgebreid artikel!
_________________
owner of a unique WW1 museum-B&B:
www.thedugout-ypres.be
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
milko



Geregistreerd op: 2-4-2010
Berichten: 79
Woonplaats: West-Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 20 Nov 2014 15:28    Onderwerp: Reageer met quote

Rond minuut 30 start de uitleg van deze techniek. Er was op youtube een beter filmpje maar deze vind ik helaas niet meer terug.

Het godsgeschenk.

Prichard kreeg omdat hij meer en meer naar observatie van de vijand werkte contact met de scouts van het Britse leger. Meer bepaald de Lovat Scouts. Deze mannen hadden al de knepen van het observeren onder de knie maar bovenal hadden deze mannen ook de kennis van camouflage. De meesten van het kwamen uit Schotland en waren herders of schapenboeren. Om wolven en ander ongedierte van hun schapen te houden hadden ze bepaalde technieken waaronder de ‘Gilly suit’, het perfecte camouflage pak. Tevens hadden ze ook technieken die je enkele in de praktrijk kan uittesten. Een beet van een wolf ok, maar uittesten tijdens een oorlog kan heel wat levens kosten. Dit werd een uitwisseling van je welste, Prichard leerde hen correct schieten en zij leerden hem alles van camouflage.



Hier een ghillie suit van de Lovat Scouts



Hier de Franse variant de 'grenouille'



Het probleem van de gewone Britse soldaat was al in de eerste plaats zijn uitrusting (geen scope) en ten tweede zijn kledij (geen helm, maar wel een pet) en geen camouflage kledij. Deze kwamen wel maar hier een voorbeeld van hoe het in het begin was en hoe Hesketh zijn mannen alles leerde.

De pet noemde hij de 'fatal cap'.


Het hoofddeksel van deze Brit blijft nog altijd zichtbaar (net naast de plant met de ronde blaadjes). Hij zit wel mooi in het groen maar nog altijd dodelijk zichtbaar.

Deze foto is een prachtige foto van hoe een ghillie suit werkt.

De linker soldaat is duidelijk zichtbaar, rechts van deze soldaat zijn de contouren van een hoofd zichtbaar met wat verbeelding. Links onder deze contouren zie je de loop van een Lee Enfield. De loop is het enige wat nog de positie van deze sniper kan verraden.

Dit voorbeeld is ook wel leuk van enkele Amerikaanse soldaten op leerschool in Engeland.

'haha, meneer de officier, hier een man aan onze voeten ?'


'Yes guys, sniper at your feet !'


Het ging hem niet alleen over het pak en hoe het aanpassing aan de omgeving waar je zich bevind. Ook lichtinval was zeer belangrijk voor Hesketh-Prichard.
Hier een voorbeeld.


Op de bovenste foto is het duidelijk dat de man in de ghillie in het zonlicht staat, de andere in de schaduw, als we dit dan even omdraaien is de ghillie man bijna niet meer zichtbaar.

Zelf had men sniper-handschoenen.


Ook had men enkele speciallekes die wel goed gevonden zijn.




Deze is nog beter, het lijk ...

Vanuit de holte onder de buik werd er geschoten. Voor zover ik weet was dit een Franse uitvinding 'Le cadavre blindé'

Nog een foto maar deze keer van Lovats op training.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
milko



Geregistreerd op: 2-4-2010
Berichten: 79
Woonplaats: West-Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 20 Nov 2014 16:41    Onderwerp: Reageer met quote

HET SCHIETEN ZELF

Niet enkel op sluipen, oosterse-gevechtssport en optica, maar natuurlijk op het schieten werd er veel getraind.

Een lesje die de snipers kregen van Prichard, velen van hen haalden de trekker te snel over, misten hun schot en gaven soms zo hun positie vrij. Enkel schieten, zei hij, als je doel voldoende in je vizier is.


Bij de linkse nog niet vuren, de rechtse vuren is toegestaan, doel voldoende zichtbaar.

Aangezien Prichard niet altijd met universitairen kon werken, maakte hij alles heel eenvoudig en visueel . Zoals hier bij deze tekening, die de rasters van de verschillende vizieren toont, voor een perfect schot te nemen. Bij het leren schieten moest men leren de afstand inschatten, rekening houden met de windrichting en windsnelheid. Dit was niet altijd eenvoudig om dit aan deze mannen te leren.



Bij een van de laatste testen werd de klas in 2 groepen verdeeld, een groep moest vanuit een loopgracht met losse flodders schieten op de andere groep die moest observeren. Daarna werd er van kant gewisseld.

Het examen decor van Hesketh


Van een geweer op een houten constructie, met een periscoop die niet accuraat over de zandzakjes kon schieten, naar een welgetraind duo die de Duitse Heckenschütze deftig van antwoord konden zijn. Dat was te danken aan Hesketh.
Wel werden er nog enkele verbeteringen aangebracht. Blijkbaar werden de kogels voor het snipen wat zwaarder gemaakt met krachtiger (of meer) kruit. (deftige uitleg hoe ze dit deden in WO1 heb ik niet gevonden, in WO2 werden deze gemaakt door de fabrikanten). Ook heb ik iets gevonden over rookloos kruit, maar ook niet meer dan een vermelding niks over samenstelling en gebruik.

Wel nog deze 2, normaal ging ik ze houden voor "raad het plaatje".


jawel een demper, wist niet dat deze bestonden in WO1


Deze is echt straf, de voorloper van het laservizier, 'lightspotter' genaamd. Hoe ze er juist mee werkten is mij nog niet echt duidelijk.

Wanneer is nu het beste tijdstip om te snipen in WO1 ?

Bij zonsondergang en zonsopgang, bij schemerlicht denken de soldaten dat ze AL niet meer zichtbaar Of nog altijd onzichtbaar zijn voor snipers en riskeerden zich al wat verder. Ook door wat onderzoek zag Hesketh dat bij een luchtaanval heel wat targets zichtbaar werden. De vijand was meer bezig met de vliegtuigen, dus naar omhoog aan het kijken. Zo werden de snipers even vergeten, terug met dodelijk gevolg.
Er werden ook borden met teksten, vlaggen en andere geplaatst op het slagveld om de vijand zich te laten zien of om toch enige reactie te verkrijgen.
Hier een voorbeeld van een houten plaat met een tank op geschilderd.



Hier nog enkele regels voor het snipen (Vassili Zaitsev)

1. Do not create a basecamp or fixed positions.
A sniper is a nomad. You must pop up where least expected. Never remain long in one position: it might be observed.
2. Be meticulous about gathering intelligence.
Where, when, and under what circumstances are our own soldiers being killed by enemy snipers? Then reconnoitre the ground and work out how the enemy snipers may be operating.
3. Work closely with ordinary soldiers deployed nearby.
They can provide intelligence, decoys, and distractions. They have awareness of events around them.
4. Always use a trench periscope for scouting and surveillance.
Never assume it is safe to expose yourself to gather intelligence. Always assume apparent quiet harbours danger. Work slowly, cautiously, and methodically. The successful sniper ‘measures seven times and cuts once’.
5. When you must expose yourself, you should expose the barest minimum, be totally camouflaged, and as still as possible.
Lie like a stone and merely observe. Aim to be completely invisible, even to the trained eye.
6. Yours is a war of nerves, concentration, and endurance.
Create distractions, exasperate him with diversionary movements, and exhaust his ability to concentrate.
7. Use a dummy close to your own position.
The dummy is designed to draw the attention and fire of an enemy sniper, so that he reveals his position.
8. Alternatively, allow the enemy sniper to get used to a dummy until he becomes careless about it.
Then take its position, and get the enemy sniper in your cross-hairs.
9. Do not fire until you are absolutely certain of a kill.
If you fire without a clear target, you reveal your own position.
10. Everything depends upon exhaustive intelligence, meticulous preparation, careful attention to detail, and endless patience.
Impatience is death.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
milko



Geregistreerd op: 2-4-2010
Berichten: 79
Woonplaats: West-Vlaanderen

BerichtGeplaatst: 20 Nov 2014 18:53    Onderwerp: Reageer met quote

Enkele getuigenissen :

Lucky one: William J. Lake, who was 107 when he sat down with Mr Rubin, talked about how he was sitting with a fellow soldier when he was suddenly shot by a sniper. He said that the shooter ‘picked him instead of me’
He said that the allied forces later found the shooter in a tree and [killed] him. ‘Oh yeah. They didn’t take [snipers] prisoner.’

(1) In January 1916, a British sniper officer produced a teaching pamphlet, Notes From the Front.

It is absolutely essential that the use of the telescope be taught from the stalking of Big Game point of view. If we had one Officer teaching it in every battalion of our army in France, we should kill a lot of Germans. Not only this, but the work of the Intelligence Officer would be greatly facilitated. With 4 good telescopes on every battalion front, very little can happen in the enemy line without our knowing it.
 
(2) R. A. Chell, had his first experience of sniper duty in September, 1915.

After about fifteen mincapless bald head come up behind the plate. The day was bright and clear and I hadn't the slightest difficulty in taking a most deliberate aim at the very centre of that bright and shiny plate - but somehow I couldn't press the trigger: to shoot such a 'sitter' so deliberately in cold blood required more real courage than I possessed. After a good look round he went down and I argued with myself about my duty. My bald-headed opponent had been given a very sporting chance and if he were fool enough to come up again I must shoot him unflinchingly. I considered it my duty to be absolutely ready for that contingency. After about two minutes he came up again with added boldness and I did my duty. I had been a marksman before the war and so had no doubt about the instantaneousness of that man's death. I felt funny for days and the shooting of another German at 'stand-to' the next morning did nothing to remove those horrid feelings I had.
 
(3) Lieutenant Neville Woodroffe, letter sent during the Mons retreat (3rd September, 1914)

We have been trekking hard all these last days. Heat and dust terrible. We were in action the day before yesterday. We got in a wood and were surrounded by Germans. The Germans are very fond of wood fighting and detail snipers to get up trees. We lost considerably including nine officers.
 
(4) A message attached to German kite received by the 7th Battalion of the Royal Sussex Regiment on 7th July, 1915.

We Germans fear nothing in the world, and we Germans await victory. Englishmen! How badly you shoot. The Russians are defeated; so will you be. You Englishmen, we have wine, sausage and meat, you English are hungry and thirsty. You stupid soldiers; do not let yourself be misled and do not believe your superiors that Russia and France have up to now been victorious. They have been defeated by the Germans. The writing of this has been done by two German soldiers.
 
(5) Robert Graves, Goodbye to All That (1929)

The Germans had the advantage of having many times more telescopic sights than we did, and bullet-proof steel loop-holes. Also a system by which snipers were kept for months in the same sector until they knew all the loopholes and shallow places in our trenches, and the tracks that our ration parties used above-ground by night, and where our traverses occurred and so on, better than most of us did ourselves. British snipers changed their trenches, with their battalions, every week or two, and never had time to study the German trench-geography. But at least we counted on getting rid of the unprofessional sniper. Later we secured an elephant-gun that could send a bullet through enemy loopholes and if we failed to locate the loop-hole of a persistent sniper, we tried to dislodge him with a volley of rifle-grenades, or even by ringing up the artillery.

Mocht ik hier historische fouten hebben geschreven laat het mij gerust weten. Alle info ivm dit item is altijd welkom.

Hier nog enkele foto's voor de liefhebbers :









































Indien teveel foto's dan haal ik ze hier wel weg, aan de mods om te oordelen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
virjinz



Geregistreerd op: 24-5-2006
Berichten: 140

BerichtGeplaatst: 21 Mrt 2015 20:24    Onderwerp: Reageer met quote

zeer interessante info!
_________________
www.bajonet.be
forum.bajonet.be
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Cnock



Geregistreerd op: 3-8-2005
Berichten: 1771
Woonplaats: Knokke

BerichtGeplaatst: 29 Mrt 2015 18:45    Onderwerp: Reageer met quote

inderdaad interessante info!

Cnock
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15300
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 31 Mrt 2015 9:16    Onderwerp: Reageer met quote

milko @ 20 Nov 2014 18:53 schreef:
Indien teveel foto's dan haal ik ze hier wel weg, aan de mods om te oordelen.

Nee, nee, nee... niet doen! ;-)
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Lingekopf
Bismarck


Geregistreerd op: 19-10-2006
Berichten: 16013
Woonplaats: Binnen de Atlantikwall en 135 km van het WO1-front

BerichtGeplaatst: 31 Mrt 2015 15:58    Onderwerp: Reageer met quote

Geen nood, ik heb het teveel al verwijderd... Evil Evil Evil
_________________
"Setzen wir Deutschland, so zu sagen, in den Sattel! Reiten wird es schon können..... "
"Wer den Daumen auf dem Beutel hat, der hat die Macht."

Otto von Bismarck, 1869
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15300
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2018 10:37    Onderwerp: Reageer met quote

BILLY SING - FAMOUS AUSTRALIAN SNIPER.

The "Cairo Evening Mail" publishes
the following graphic account of the
wonderful work of an Australian marks-
man on the Gallipoli Peninsula, the
story being written by Private Frank
Reed, another Australian :—
Trooper W. E. Sing may well be
termed Australia's champion rifle shot,
for during the time he was on Galli-
poli he accounted for over 200 Turks.
Of course, during enemy attacks he
probably shot many more, but as a
sniper he knows that over 200 fell
owing to his excellent marksmanship.
Sing's sniping methods are somewhat
similar to those of the Turk. He play-
ed them at their own game, and beat
them badly. His "posy" was so close
to the Turkish trenches that their
artillery rarely troubled him. He had
three distinct targets that his mates
by tacit consent left to him. One was
an enemy trench 350 yards away, an-
other was a communication sap 500
yards off, and the third was a track
in a gully 1,000 yards distant. Com-
fortably ensconced in his nest, Sing lay
with a couple of telescopes focussed
on likely places. An officer lay near by
with another telescope. So afraid were
the Turks of these unlucky spots that
the patient sniper often lay a whole
day without getting a glimpse of the
enemy. On other days, the Turks (new
troops probably) looked for trouble.
They walked boldly into view at a
bare 500 yards, and Sing, as he toppled
them over, exclaimed, "It's too easy
to be called sport."

LOCATING HIS POSY.
Every time Billy Sing felt sorry for
the poor Turks, he remembered how
their snipers picked off the Australian
officers in the early days of the land-
ing, and he hardened his heart. But
he never fired at a stretcher-bearer or
any of the soldiers who were trying
to rescue wounded Turks. At first the
enemy had not the slightest idea
whence the death-dealing bullets came.
Often Sing would bag a Turk, and the
enemy would blaze furiously at some
of our loopholes a hundred yards away.
But after a time they located him,
and the sandbags and bushes around
his ''posy" were riddled with bullets.
On one occasion a bullet found its way
through the loophole, badly wounding
a sergeant who was observing, and
slightly wounding Sing. Another ser-
geant took the telescope, and Sing,
after having his wound dressed, resum-
ed his sniping.
At times the Turks adopted bluffing
methods by dodging, but Sing just
smiled. He knew that he would get
them in time. One day a Turk who
knew the danger spot bobbed up his
head for an instant, and then disap-
peared. The imperturbable Sing never
moved—just kept his rifle focussed on
to where he knew the Turk must show
up. A couple of minutes later a head
appeared in the sap, then, the shoul-
ders, then the chest. There was a
sharp crack of the rifle. The Turk
threw up his arms and collapsed in an
ugly heap. The marker notched an-
other to Billy Sing.

A HIT THAT DIDN'T COUNT.
One day a well-known general crawl-
ed up into Sing's "posy" to observe for
him. Sing was in a bad mood, for it
was blowing hard, and he had missed
a man—actually missed a man at 300
yards. "I'll have to start and learn
shooting again," he said, disgustedly.
Just then a hat showed on a parapet
500 yards off. Once more Sing sight-
ed and waited. Soon a head appear-
ed, and Sing pulled the trigger. As
he fired two things happened. A gust
of wind blew strongly across the val-
ley, and the keen-eyed Australian knew
that it would deflect his bullet at least
a foot to the right, but as he fired
another Turk poked up his head right
next to the first one, and received the
bullet fair in the face. "I say, Gen-
eral," said Sing, "I'm awfully sorry for
that poor old Turk. I never meant
to hit him. I wanted the other chap.
I don't think I'll count him."
During recent months our snipers
put such a wholesome fear into the
Turks that none of them would show
up for an instant. So Sing changed
his tactics. He changed his "posy,"
and the Turks wasted ammunition on
his old sniping post for days after-
wards. He built a new "posy" right
opposite the nearest Turkish trench.
By the aid of a strong telescope, he
could not only pick out the loopholes
in the enemy's firing line, but whether
there was a face behind or not. Care-
fully adjusting the sight of his rifle, he
could nearly always score a bull's eye.
It takes keen eyesight and clever
marksmanship to do this, and Sing
was not the only Australian who could
do it. But it made the Turks fear
the Kangaroos all the more. At first
they feared our bayonets, and called
us "the mad white Gurkhas.'' Later
on they feared our bullets, and called
us other nasty names. But we didn't
mind, and Billy Sing didn't mind.
[Private Sing's name appears in to-
day's cablegrams, giving the details of
the acts for which the Distinguished
Conduct Medal has been awarded.]

Uit: The Mercury (Hobart, Tas.), March 13 1916,
https://trove.nla.gov.au/newspaper/article/1037767
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Lingekopf
Bismarck


Geregistreerd op: 19-10-2006
Berichten: 16013
Woonplaats: Binnen de Atlantikwall en 135 km van het WO1-front

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2018 18:26    Onderwerp: Reageer met quote

milko @ 20 Nov 2014 19:53 schreef:
Enkele getuigenissen :

Lucky one: William J. Lake, who was 107 when he sat down with Mr Rubin, talked about how he was sitting with a fellow soldier when he was suddenly shot by a sniper. He said that the shooter ‘picked him instead of me’
He said that the allied forces later found the shooter in a tree and [killed] him. ‘Oh yeah. They didn’t take [snipers] prisoner.’

(1) In January 1916, a British sniper officer produced a teaching pamphlet, Notes From the Front.

It is absolutely essential that the use of the telescope be taught from the stalking of Big Game point of view. If we had one Officer teaching it in every battalion of our army in France, we should kill a lot of Germans. Not only this, but the work of the Intelligence Officer would be greatly facilitated. With 4 good telescopes on every battalion front, very little can happen in the enemy line without our knowing it.
 
(2) R. A. Chell, had his first experience of sniper duty in September, 1915.

After about fifteen mincapless bald head come up behind the plate. The day was bright and clear and I hadn't the slightest difficulty in taking a most deliberate aim at the very centre of that bright and shiny plate - but somehow I couldn't press the trigger: to shoot such a 'sitter' so deliberately in cold blood required more real courage than I possessed. After a good look round he went down and I argued with myself about my duty. My bald-headed opponent had been given a very sporting chance and if he were fool enough to come up again I must shoot him unflinchingly. I considered it my duty to be absolutely ready for that contingency. After about two minutes he came up again with added boldness and I did my duty. I had been a marksman before the war and so had no doubt about the instantaneousness of that man's death. I felt funny for days and the shooting of another German at 'stand-to' the next morning did nothing to remove those horrid feelings I had.
 
(3) Lieutenant Neville Woodroffe, letter sent during the Mons retreat (3rd September, 1914)

We have been trekking hard all these last days. Heat and dust terrible. We were in action the day before yesterday. We got in a wood and were surrounded by Germans. The Germans are very fond of wood fighting and detail snipers to get up trees. We lost considerably including nine officers.
 
(4) A message attached to German kite received by the 7th Battalion of the Royal Sussex Regiment on 7th July, 1915.

We Germans fear nothing in the world, and we Germans await victory. Englishmen! How badly you shoot. The Russians are defeated; so will you be. You Englishmen, we have wine, sausage and meat, you English are hungry and thirsty. You stupid soldiers; do not let yourself be misled and do not believe your superiors that Russia and France have up to now been victorious. They have been defeated by the Germans. The writing of this has been done by two German soldiers.
 
(5) Robert Graves, Goodbye to All That (1929)

The Germans had the advantage of having many times more telescopic sights than we did, and bullet-proof steel loop-holes. Also a system by which snipers were kept for months in the same sector until they knew all the loopholes and shallow places in our trenches, and the tracks that our ration parties used above-ground by night, and where our traverses occurred and so on, better than most of us did ourselves. British snipers changed their trenches, with their battalions, every week or two, and never had time to study the German trench-geography. But at least we counted on getting rid of the unprofessional sniper. Later we secured an elephant-gun that could send a bullet through enemy loopholes and if we failed to locate the loop-hole of a persistent sniper, we tried to dislodge him with a volley of rifle-grenades, or even by ringing up the artillery.

Mocht ik hier historische fouten hebben geschreven laat het mij gerust weten. Alle info ivm dit item is altijd welkom.

Hier nog enkele foto's voor de liefhebbers :









































Indien teveel foto's dan haal ik ze hier wel weg, aan de mods om te oordelen.


Ze hebben zichzelf al weg gehaald, als zo veel fotoos... Mad
_________________
"Setzen wir Deutschland, so zu sagen, in den Sattel! Reiten wird es schon können..... "
"Wer den Daumen auf dem Beutel hat, der hat die Macht."

Otto von Bismarck, 1869
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5688
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 06 Aug 2018 8:21    Onderwerp: Reageer met quote

Een dubbele Bulls Eye. en wat voor één !

We zijn in het polygon bos zonnebeke .

In September 1917 Lt. Col. Scott commanded the 56th Battalion of the A.I.F., which advanced through the Butte in the second wave on 26 September 1917.
During the night of 30 September they were relieved by a British Battalion, but Scott remained to brief the incoming commander.

On 1 October Scott was shot through the head by a German sniper.
Buried Plot II. A. 12.

The same bullet also struck and killed Lt. Col. D.R. Turnbull, C.O. of the 20th Manchesters. Buried Plot IC9

27 and 25 years old


Inderdaad ze liggen beiden op BUTTES NEW BRITISH CEMETERY
met datum 1oct 1917

Gelezen op http://pierreswesternfront.punt.nl/content/2008/03/polygon-wood-zonnebeke.
Scrollen tot Bijna onderaan het topic .

Zou uit Major and Mrs Holt Battlefield guide Ypres salient komen ,
maar vind de passage niet .

Is dit ooit door de Duitsers geclaimd?
De schutter zal dit wel geweten hebben en gemeld hebben,
twee LT col met één schot !

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Techniek, wapens en uitrusting Tijden zijn in GMT + 1 uur
Ga naar Pagina Vorige  1, 2
Pagina 2 van 2

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group