Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

13 juni

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2006 6:33    Onderwerp: 13 juni Reageer met quote

1914 Kaiser Wilhelm concludes meeting with Archduke Franz Ferdinand

On June 13, 1913, Kaiser Wilhelm I of Germany leaves Konopischt, Bohemia (today the Czech Republic), the hunting lodge and country estate of Archduke Franz Ferdinand of Austria-Hungary, after a weekend visit.

Although Wilhelm had ostensibly come to admire the lavish gardens at Konopischt, the reality was that he and Franz Ferdinand wanted to discuss Austria-Hungary’s insecurities about the tenuous balance of power in the tumultuous Balkan region. In 1908, the Dual Monarchy of Austria-Hungary had annexed Bosnia-Herzegovina, formally still a province of the Ottoman Empire, and populated not only by Bosnians but also by Croats and Serbs. Serbia reacted angrily to the annexation, reasoning that if Bosnia were not under Turkish rule, it should be governed by Serbia. After two successful Balkan Wars—and enjoying support from the Russian empire, the other great European power in the region apart from Austria-Hungary—Serbia had emerged as a more powerful and ambitious nation than ever before, thus threatening the position of the Dual Monarchy, already in decline.

Historical evidence exists to suggest that Franz Ferdinand, at the behest of Austrian Emperor Franz Josef, was intending to extract a promise from Wilhelm (similar to a pledge the kaiser had made in November 1912) that Germany would back Austria unconditionally in the case of a confrontation with Serbia. Wilhelm resisted making such a commitment at the time, however, as he disagreed as to the extent of the Serbian threat. Also at the meeting, the two leaders discussed which Balkan nation should be wooed as their main ally in the region.

Though the Austrian government preferred Bulgaria, Serbia’s opponent in the Second Balkan War of 1913, Franz Ferdinand, along with the Germans, favored Romania, despite the latter country’s clash with the Magyars (Hungary’s majority population) over their oppressive rule in Transylvania, ethnically Romanian but part of Hungary. Franz Ferdinand detested the Magyars, and resented the weakness that forced Austria to partner with Hungary in government of the empire. Wilhelm was more inclined to negotiate with the Hungarian prime minister, Istvan Tisza; at Konopischt, he and Franz Ferdinand discussed the possibility of persuading Tisza to look more favorably on an alliance with Romania.

The meeting of June 12-13, 1914, at Konopischt was not, by any means, a war council. Both Wilhelm and Franz Ferdinand—though anxious over the situation in the Balkans and fearful of Serbian and Russian aggression—had up to that point been voices of restraint among their more belligerent colleagues in the government and military of the two nations. Some historians have argued that if the two men had continued to work together to pursue their common aims, the Great War of 1914 might never have happened. Two weeks later, however, on June 28, Franz Ferdinand and his wife Sophie were killed by a young Serbian nationalist during a diplomatic visit to Bosnia. Vienna, along with most of the world’s capitals, blamed Serbia. Kaiser Wilhelm was stunned, saddened and outraged. Barely a month later, Europe was at war.

http://www.historychannel.com
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2006 6:46    Onderwerp: Reageer met quote

1917

Die abgeschlagenen Angriffe der Engländer

Großes Hauptquartier, 13. Juni.
Westlicher Kriegsschauplatz:
Heeresgruppe Kronprinz Rupprecht:
In starken Feuerwellen bekämpften sich die Artillerien im Ypern-Bogen und südlich der Douve.
Westlich von Warneton kam mittags ein englischer Angriff in unserem Vernichtungsfeuer nur an wenigen Stellen aus den Gräben; die vorbrechenden Sturmwellen wichen in unserer zusammengefaßten Infanterie- und Artillerieabwehr unter Verlusten zurück. Abends scheiterte dort in gleicher Weise ein erneuter Angriff der Engländer.
Westlich der Straße Arras-Lens lag morgens heftiges Wirkungsfeuer auf unseren Stellungen. Starke englische Kräfte, die auf dem Nordufer des Souchezbaches angriffen und in unsere Gräben drangen, wurden in kraftvollen Gegenstoß geworfen. In nachfolgenden erbitterten Handgranatenkämpfen engten unsere Stoßtrupps eine noch verbliebene Einbruchsstelle ein.
Heeresgruppe Deutscher Kronprinz:
In einzelnen Abschnitten der Aisne-Front, in der Champagne und an der Maas zeitweilig lebhafte Feuertätigkeit.
Heeresgruppe Herzog Albrecht:
Nichts Neues.
Auf dem östlichen Kriegsschauplatz und an der mazedonischen Front keine größeren Kampfhandlungen.

Der Erste Generalquartiermeister
Ludendorff. 1)


London mit Fliegerbomben beworfen

Berlin, 13. Juni, abends. (Amtlich.)
Von den Fronten sind bisher keine größeren Kampfhandlungen gemeldet.
Die Festung London wurde heute von unseren Fliegern mit Bomben beworfen. 1)


Der erfolglose englische Ansturm im Wytschaete-Bogen

Berlin, 13. Juni.
Im Wytschaete-Bogen leiden die Engländer weiter in hohem Maße unter den Schwierigkeiten, die das völlig zerstörte Gelände für die Anlage neuer Stellungen und den gesamten Nachschub- und Verpflegungsdienst bietet. Die Minensprengungen, deren Vorbereitungen die Engländer schon vor über 1½ Jahren begannen, haben im Verein mit dem tagelangen Granat- und Minenfeuer den gesamten Wytschaete-Bogen in einer Weise zerstört, daß er nunmehr ein wüstes Chaos von Trichtern und Betonbrocken bildet, das ein Gewirr von Stacheldraht durchzieht. Durch ihre gewaltigen Sprengungen hatten die Engländer wohl gehofft, diesmal den Durchbruch zu erzwingen. Die Kaltblütigkeit und die heroische Tapferkeit der deutschen Verteidiger, die sich nicht durch die schauerlichen Verheerungen der explodierten Minen einschüchtern ließen und der anstürmenden Übermacht den Boden Schritt für Schritt streitig machten, haben den in so großem Maßstabe angelegten Durchbruchsversuch zuschanden werden lassen. Mit der Zurücknahme der deutschen Stellungen in die Linie Hollebeke- Warneton haben die Engländer alle ihre früheren Vorteile verloren. Ihre Batterien, die mit größten Schwierigkeiten über das fast unwegsame Gelände vorgebracht wurden, versuchten am 12. Juni, sich aus neuen Stellungen einzuschießen. Da das gesamte geräumte Gebiet unter dem planmäßigen schweren Feuer der treffsicher eingeschossenen deutschen Artillerie liegt, erlitten die englischen Batterien beim Vorgehen und Einschießen schwere Verluste. In nicht minder schwieriger Lage befindet sich die englische Infanterie, die im deutschen Trommelfeuer sich notdürftig neue Deckungen graben muß. Diese ungünstigen Verhältnisse veranlagen die Engländer wohl zu dem Versuch, ihren Truppen im Wytschaete-Bogen durch einen Vorstoß gegen die Linie Warneton -La Bassée-Ville Luft zu verschaffen. Allein die feindliche Sturmabsicht wurde rechtzeitig erkannt und die mit Truppen gefüllten Gräben wurden unter Vernichtungsfeuer genommen. Nur südlich der Töpferei gelang es den Engländern, aus den Gräben vorzubrechen. Unter schweren Verlusten mußten sie wieder zurückfluten. Auch ein zweiter am Abend an derdelben Stelle angesetzter Angriff erstickte im deutschen Eisenhagel. 1)


20100 Tonnen versenkt - Kampf mit einer U-Bootsfalle in den Hebriden

Berlin, 13. Juni.
In den Sperrgebieten um England sind durch die Tätigkeit unserer U-Boote 20100 Brutto-Registertonnen versenkt worden. (Folgen die Einzelheiten.)
Eines unserer U-Boote hatte mit einer Segler-U-Bootfalle bei den Hebriden ein Gefecht, wobei das U-Boot mindestens vier Treffer auf der U-Bootsfalle erzielte.

Der Chef des Admiralstabes der Marine. 1)


Der österreichisch-ungarische Heeresbericht:
Vergebliche Teilangriffe der Italiener

Wien, 13. Juni.
Amtlich wird verlautbart:
Italienischer Kriegsschauplatz:
Wie aus den jüngsten Feindberichten hervorgeht, ist es abermals die italienischerseits oft beklagte Witterungsunbill, die auch in den letzten Tagen die italienische Stoßkraft nicht zu machtvollerer Entfaltung gelangen läßt. So vermochte auf der Hochfläche der Sieben Gemeinden der Gegner gestern erst nach Einbruch der Dunkelheit seine Angriffe wieder aufzunehmen, die er zuerst im Zebiogebiet und nach Mitternacht auch gegen den Monte Forno und die Grenzhöhen ansetzte. Unsere alpenländischen Truppen schlugen den Feind zurück. Er erlitt namentlich am Nordflügel seiner Angriffsgruppe - sehr schwere Verluste. Bei der Isonzo-Armee stellenweise lebhafterer Geschützkampf.
Östlicher und südöstlicher Kriegsschauplatz:
Unverändert.

Der Chef des Generalstabes. 1)


Besetzung von Larissa durch die Franzosen

London, 13. Juni.
Aus Paris wird dem Reuterschen Bureau gemeldet, daß französische Kavallerie am 12. Juni morgens in Larissa eingerückt ist. 1)

www.stahlgewitter.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 21:52    Onderwerp: Reageer met quote

The Year 1914

On 12 June [1914], German Kaiser Wilhelm visited Austrian Archduke Franz Ferdinand near Prague, informing him of his liking for hard-liner Hungarian Prime Minister Count Tisza.

On 13 June [1914], the Tsar and his family sailed from Yalta for a brief formal visit to Constanza on the Romanian Black Sea coast. They returned to Tsarskoe Selo on the 18th. The Tsar celebrated his 56th birthday on the 19th. The next day he received a courtesy visit from King Frederick of Saxony.

http://warchron.com/murderAtSarajevo.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 22:07    Onderwerp: Reageer met quote

Australia and the Gallipoli Campaign

13 June 1915 - First issue of fresh bread on Anzac from the 1st Australian Field Bakery on Imbros. A 10th Battalion (South Australia) commentator remarked that despite the fact that the bread got a bit wet from being on the open deck on its way from Imbros, it was a good deal better than the standard issue hard army biscuit known as the ‘Anzac Wafer’.

http://www.anzacsite.gov.au/5environment/timelines/australia-gallipoli-campaign/june-1915.html

Encyclopedia - ANZAC biscuits

The army biscuit, also known as an ANZAC wafer or ANZAC tile, is essentially a long shelf-life, hard tack biscuit, eaten as a substitute for bread. Unlike bread, though, the biscuits are very, very hard. Some soldiers preferred to grind them up and eat as porridge.

The popular ANZAC biscuit is a traditional, eggless sweet biscuit. Ingredients include rolled oats, sugar, plain flour, coconut, butter, golden syrup or treacle, bi-carbonate of soda and boiling water.

http://www.awm.gov.au/encyclopedia/anzac/biscuit/index.asp

ANZAC tile/wafer recipe

(...) The following recipe has been supplied courtesy of Arnott's Biscuits Limited, through Frank Townsend, Chief Chemist. Originally, the biscuits were baked in large industrial ovens but the recipe has been altered so that one can bake them in a domestic oven.

Ingredients sufficient for six biscuits:
•200 gm/1.5cups/300 mls flour
•400 gm/3 cups/600 mls wholemeal flour
•40 gm/5 tbls sugar
•20 gm/3 tbls milk powder
•1.5 gm/good pinch salt
•220 mls water
Use self-raising flours. If self-raising flours are not available, sieve 10 grams of baking powder together with plain flour before adding other ingredients.

Method
Place flour, sugar, and milk powder in a large bowl and blend with finger tips. Form into pile and scoop out a hole (well) in the centre. Add all of the water in which the salt has been dissolved. Thoroughly work the flour from the inside of the well into the water until the whole is a mass of lumps of flour and water. Once the dough is formed, transfer it to a table top or pastry board. The dough should now be torn apart, rubbed into balls, and thrown together, and the process repeated until the mass is well mixed and in the form of a hard dough. The dough is then rested for about half an hour. Now roll the dough in 8 mm–thick sheets using a rolling pin and two 8–mm thick guides (wooden slats are ideal), the dough being rolled down between the two guides until the rolling pin rests on the guides during each traverse.

The rolled sheet of dough is then cut into 90 mm squares, preferably by pressing with the edge of a steel rule rather than slicing with a knife. The pressing action helps to join the top and bottom surfaces and will improve the lift on baking. A cardboard square, 90 mm on each side, can be used as a pattern to ensure uniformity in your tiles.

Next, the biscuit squares should be docked by having a regular horizontal and vertical pattern of holes pushed into them at about 18 mm spaces with a flat-ended pin or rod. Push it in until it bottoms, twist slightly, and then withdraw. Repeat at the next position. Each biscuit should have five vertical and five horizontal rows of docker holes, 25 holes in all. There are those at the Memorial who argue for 49 holes (7 x 7) as the authentic number of docker holes.

Place on a lightly greased steel baking sheet, with the biscuits about 6 mm apart, and form a wall around the load with scrap dough to avoid burning the edges of the biscuits. Bake at about 200 degrees centigrade for 30 to 40 minutes on a low shelf in the oven. Take care not to burn them. To achieve a suitable hardness in your biscuits, store for a time in an air-tight container.

Popular ANZAC biscuit recipe
The popular ANZAC biscuit is a traditional, eggless sweet biscuit.

The following is a original recipe provided by Bob Lawson, an ANZAC present at the Gallipoli landing.

Ingredients
•1 cup each of plain flour, sugar, rolled oats, and coconut
•4 oz butter
•1 tbls treacle (golden syrup)
•2 tbls boiling water
•1 tsp bicarbonate soda (add a little more water if mixture is too dry)

Method
1. Grease biscuit tray and pre-heat oven to 180°C.
2. Combine dry ingredients.
3. Melt together butter and golden syrup. Combine water and bicarbonate soda, and add to butter mixture.
4. Mix butter mixture and dry ingredients.
5. Drop teaspoons of mixture onto tray, allowing room for spreading.
6. Bake for 10 to 15 minutes or until golden. Allow to cool on tray for a few minutes before transferring to cooling racks.

http://www.awm.gov.au/encyclopedia/anzac/biscuit/recipe.asp
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 22:13    Onderwerp: Reageer met quote

Ordnance Survey, Trench Map, 13 June 1916

http://pw20c.mcmaster.ca/ordnance-survey-trench-map-13-june-1916
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 22:23    Onderwerp: Reageer met quote

The Battle of Mount Sorrel, 2-13 June 1916

Eyewitness account:
Charles Harington -always known as Tim- was Brigadier-General, General Staff of the Canadian Corps during the Mount Sorrel fighting. In his biography of the redoubtable Herbert Plumer, commander of Second Army, he wrote: "It was between 3rd and 13th June that General Byng said to me 'You have got to go to the Second Army as Major-General, General Staff'. Knowing his sense of humour I never took it seriously. I had known that Brigadier-General Bruce Williams was vacating the appointment in order to take up a command, but I had never given a thought to any idea that I should be even considered for such an appointment. When, however, General Plumer visited our HQ next day, I thanked him for his kindness in selecting me. Whereupon, he remarked in a moment, 'I won't have you unless you get Mount Sorrel back'".

Between 2 June and 14 June 1916, the Canadian Corps lost a total of 73 officers and 1053 other ranks killed; 257 officers and 5010 other ranks wounded; 57 officers and 1980 other ranks missing, a total of 8430. German losses recorded were 32 officers and 1191 other ranks killed; 71 officers and 3911 other ranks wounded; 6 officers and 554 other ranks missing, a total of 5765. It is generally believed that German methods of reporting wounded differed and that losses were about the same on both sides.
The British losses included the following senior officers:

Lieutenant-Colonel Herbert Buller DSO, 34, OC Princess Patricia's Canadian Light Infantry and formerly of the Rifle Brigade, killed in action at Sanctuary Wood, 2 June 1916. Buried in Voormezele Enclosure No. 3.
Major-General Malcolm Mercer CB, 56, GOC 3rd Canadian Division, killed in action at Mount Sorrel, 2 June 1916. Buried in Lijssenthoek Military Cemetery.
Lieutenant-Colonel Alfred Shaw, 34, OC 1st Canadian Mounted Rifles, a resident of Calgary, killed in action at Mount Sorrel, 2 June 1916. Has no known grave, and is commemorated on the Menin Gate Memorial to the Missing, Ypres.
Lieutenant-Colonel George Baker, 38, OC 5th Canadian Mounted Rifles (Quebec Regiment), a Member of the Canadian House of Commons, died of wounds, 2 June 1916. Buried in Poperinghe New Military Cemetery.
Lieutenant-Colonel Frank Creighton, 41, OC 1st Canadian Battalion (Western Ontario Regiment), originally from Nova Scotia but a resident of Winnipeg, died of wounds incurred during the relief of his unit on 13 June, on 19 June 1916. Buried in Lijssenthoek Military Cemetery.

http://www.1914-1918.net/bat14.htm#sorrel
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 22:55    Onderwerp: Reageer met quote

Second Apparition-June 13, 1917

Second Apparition at Fatima of the Virgin Mary

As soon as Jacinta, Francisco and I had finished praying the Rosary with approximately 50 other people who were present, we saw once more the flash reflecting the light which were approaching (which we called lightening.) The next moment, our Lady was there on the holm oak, exactly as she was on May 13, 1917.

"What do you want of me?" I asked.

"I wish you to come here on the 13th of the next month, to pray the Rosary every day, and to learn to read. Later, I will tell you what I want." I asked for the cure of a sick person.

"If he is converted, he will be cured during the year." "I would like to ask you to take us to heaven."

"Yes, I will take Jacinta and Francisco soon, But you are to stay here some time longer. Jesus wishes to make use of you to make me known and loved. He wants to establish in the world devotion to my Immaculate Heart."

Blessed Francisco died, April 4, 1919; Blessed Jacinta died: February 20, 1920;

Sister Lucia died February 13, 2005.

"Am I to stay here alone?" I asked sadly.

"No my daughter. Are you suffering a great deal? Don't lose heart, I will never forsake you. My Immaculate Heart will be your refuge and the way that will lead you to God."

As Our Lady spoke these last words, she opened her hands and for the second time, she communicated to us the rays of that same immense light. We saw ourselves in this light, as it were, immersed in God. Jacinta and Francisco seemed to be in that part of the light which rose towards heaven, and I in that which was poured out on the earth. In front of the palm of Our Lady's right hand was a heart encircled by thorns which pierced it. We understood that this was the Immaculate Heart of Mary, outraged by the sins of humanity, and seeking reparation.

You know now, Your Excellency, what we referred to when we said that Our Lady had revealed a secret to us in June. At the time, Our Lady did not tell us to keep it secret, but we felt moved to do so by God.

http://www.fatimaconference.org/secondapparitionjune131917.htm
Zie ook http://www.ewtn.com/fatima/apparitions/June.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 22:58    Onderwerp: Reageer met quote

The Yanks Arrive in Europe

"Vive l'Amèrique!" shouted the little boy standing at the edge of a Bologne pier as he waved his arms at the steamer passing into port.

On deck, the American General raised a hand to the distant lad. Near him, a newspaperman noted this exchange and looked to the dock ahead at the waiting French emissaries, a guard of honor and a band playing the French national anthem and The Star Spangled Banner.

For the 190 American soldiers and civilians that comprised Gen. John J. Pershing's entourage, the arrival at Bologne-sur-Mer 13 June 1917 was rather quiet. Yet all appreciated their place in history.

Just as they had been the first U.S. military force to ever set foot in Great Britain a week earlier, they were also the first to arrive on the Continent. The contingent included only 67 enlisted men and 40 regular army officers. It was a disappointingly small group from the perspective of the French, who hoped America's declaration of war would mean instant waves of corn-fed Yankees hitting their shores. And so the waves would come, but excruciatingly slowly.

The coordination effort of moving one division, let alone seven corps, across the Atlantic was profound. Landing the units, analyzing circumstances and reorganizing the divisions as quickly as needed was an unprecedented task.

The First Division landed at the ports of the ancient shipbuilding town of St. Nazaire in late June. This first wave was about 14,500 strong -- some regular army, a battalion of Marines, and many very raw recruits. "Sturdy rookies," Pershing called them. The general was on hand to greet the 14- vessel convoy as it sailed into port with American flags flying. The sight, Pershing would write, "gave us all a thrill of pride."

It was not the sharpest-looking outfit, however. Uniforms were so new and ill-fitting they looked as though they had been purchased from a catalogue. Many experienced officers and veterans had been stripped out to help train other units. The lack of preparation decried by Pershing retarded the U.S. participation in the conflict, though none of the allied commanders expected the Americans to be ready before the end of the "fighting season" for that year. Also at issue was how much of an influence the French officers would be in the training of the doughboys.

The soldiers in the First Division may have been in dire need of drilling but they were enthusiastic. Being safely back on land after the fretful crossing (with the constant threat of German U-boats), the Yankees were a happy, singing lot. The citizens of St. Nazaire did not care what they looked like or how long they had trained. Their welcome was boisterous. It took at least three days for the division to complete its debarkation in the port city, long enough for the soldiers to avail themselves of all the amenities and introduce themselves to France.

In the days between his own arrival and that of the First Division, Pershing had come to a full grasp of the deplorable state of morale for the French people and the French Army. The allied commanders knew that the sight of the fresh American soldiers would have a bolstering effect; had anticipated it for months, in fact. For that reason, a grand reception was arranged for the Fourth of July in Paris.

Pershing brought a battalion of the 16th Infantry to parade in Paris with great pomp and circumstance. The general's contingent rose to the dramatic occasion. "Nous voilà, Lafayette!" declared Lt. Col. Charles Stanton before the jubilant Parisians assembled at the Marquis' tomb. Pershing kissed the sword of Napoleon that was presented for his viewing. Eschewing protocol, women infiltrated the ranks to grab the soldiers and shower them with garlands and kisses. Others fell to their knees on the sidewalks.

The arrival of the rest of the American Expeditionary Force would be less theatrical. While the First Division was undergoing heavy training and Pershing was shaking up and rebuilding his command, the Second Division began arriving in late August. The Second, in total about 25,000 men, rather trickled into France. In March, April and May of 1918 they were still arriving. This again was mainly due to the experienced men being transferred to train other units and being replaced piecemeal by new recruits and conscripts still coming in from the States.

Once in port, the doughboys were loaded into railroad boxcars - large enough for 40 men or eight horses - and sent off to their designated training areas. The trip sometimes took a few days and was almost always followed by a long hike to camp. For the divisions that arrived in the late fall and winter, the French excursion was a swift awakening to the wet, cold conditions they would slog through for months.

Meanwhile, French officials were becoming impatient for the doughboys to actually get into the fight.

In July 1917, Pershing sent Washington his request for one million soldiers. He insisted on keeping his Americans an independent army, and anything less than one million men could not be called a real army, in his estimation. Long before he left Washington, he was battling the French and English demands that the Sammies be placed under the command and training of the allied commanders. Pershing, with the backing of President Wilson, demanded that his men fight only under American officers and only when they were good and ready.

In September, the 26th Division was on French shores and then in October, the 42nd (Rainbow) Division. Both were comprised of National Guard units, the former mainly from New England and the latter from all over the country. This ingress, too, was slow and in installments. Even regiments had to be temporarily broken apart to facilitate shipping. Part of the 26th had already been in some scraps before the entire division had completely disembarked by January 1918.

Units also faced rapid command changes. Many a division, many a regiment, many a battalion found itself with a different commanding officer than it had trained under in the States. Again, the situation can be marked down in part to the shifting of experienced officers, but a large reason for it was the quick assessment of the officers' real abilities. Pershing and his staff were no respecters of persons when it came to weeding out long-time officers they deemed unfit for the warfare they faced. The Second Division, made up of Army, Navy and Marines, was completely reorganized in France.

Three other divisions, or at least division commands, began arriving on French shores before the end of 1917. The 32nd, a National Guard division, came out of Michigan and Wisconsin. The 41st, another NG division, was comprised of units from all over the West and became the 1st Depot Division.

And then there was the 93rd National Army Division, a so-called "colored" unit. The U.S. military was, of course, not integrated, and some generals had already made it very clear they did not want to command black soldiers. The British, too, stated to Pershing that training with the African-Americans would be bad for morale. The French had no such hesitations and welcomed the chance to fill their lines with the four infantry regiments. Almost as soon as the division command arrived in January, Pershing executed a rare break from his firm stand against American soldiers fighting under foreign command and sent the 93rd to the French. This was ostensibly on a temporary basis as replacements. They would be with the French troops for the rest of the war.

Residents of crowded ports like Brest became accustomed to the sight of Yankees marching off the ships and the American stevedores, white and black side-by-side, unloading supplies. So common was the sight of disembarking U.S. soldiers after a time that the reception by residents became quite lackadaisical and inclined to self-interest. Prices, already bloated by war, shot up. Hospitality businesses thrived. It would not be long before the ports were well known as havens for prostitutes and the accompanying diseases.

As those first divisions arrived, Pershing's staff began to put the organizational plan into order. Already determined were the location of training centers, the procedures of transportation within the French interior, lines of communication and the business of trying to feed and supply an unprecedented American Expeditionary Force.

Sources and Thanks:
My Experiences in the First World War by General John J. Pershing
The AEF: With General Pershing and the American Forces by Heywood Broun
The American Army in France, 1917-1919 by James G. Harbord
The Doughboys: The Story of the AEF, 1917-1919 by Laurence Stallings
The Nation at War by Peyton Marsh
Mr. Wilson's War by John Dos Passos


http://www.worldwar1.com/dbc/arrival.htm
Zie ook http://www.cheminsdememoire.gouv.fr/page/affichepage.php?idLang=en&idPage=9546
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 12 Jun 2010 23:02, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 23:00    Onderwerp: Reageer met quote

Deadliest WWI Raid on London - The 13th of June 1917 AD

The WWI German High Command had great confidence in the effectiveness of air raids on civilian targets: not only would they damage morale, but they would disrupt production. Initially Zeppelins were used in a somewhat sporadic fashion, the first raid hitting Great Yarmouth and other East Anglian towns in January 1915; London followed in May that year. Zeppelins were soon easily dealt with by the British, so at the end of 1916 a new campaign was planned: Operation Turkenkreuz (Turkish Cross).

Gotha heavy bombers were deployed in numbers, flying from occupied Belgium. Their first sortie to London on May 23 1917 hit bad weather, diverting them to attack Folkestone instead: 95 died there. On June 13 18 Gothas hit the capital in daylight: 162 were killed and more than 400 injured. Tragically 46 of the dead were children in an infants’ school in Poplar. The raids were deadly because few precautions were taken by civilians – many ran to the streets to observe events – plus the Gotha G.IV could fly too high for the few British fighters kept for home defence to engage them in time.

Eventually the Sopwith Camel enabled the Royal Flying Corps to make the raids costly for the Imperial German Airforce; and the public demanded not capitulation but revenge: on October 17 1917 DH.4 bombers of the Royal Naval Air Service were sent to attack Saarbrucken in the first full-scale British raid on Germany.

http://www.information-britain.co.uk/famdates.php?id=988
Zie ook http://www.nationalarchives.gov.uk/pathways/firstworldwar/spotlights/airraids.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005


Laatst aangepast door Percy Toplis op 12 Jun 2010 23:12, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 23:12    Onderwerp: Reageer met quote

CHATEAU-THIERRY - THE BATTLE FOR BELLEAU WOOD

12 June 1918 - Brigade command holds a council of war and conclude the German hold on the northern third of the wood is tenuous. An attack at 6 pm achieves a breakthrough, but they are now exposed.

13 June 1918 - Marines plug the line in their exposed area. German counterattack begins supported by the artillery from three divisions and almost recaptures Bouresches. Heavy gas casualties. A planned relief of 2/5 goes for naught as 2/6 is caught in the open by a artillery barrage with gas. Gunnery Sgt F. Stockham is nominated for the Medal of Honor for putting his gas mask on a wounded Marine while continuing to assist others. Stockham died a few days later from the effects of the gas, but his medal was not awarded until 1939 following a unit reunion at which it was discovered that the recommendation from the then Lt. Clifton Cates was never acted on.

http://www.worldwar1.com/dbc/ct_bw.htm

Fred W. Stockham

Fred William Stockham (March 16, 1881, Detroit – June 22, 1918, France) was a United States Marine who was posthumously awarded the Medal of Honor for his self-sacrificial valor during the Battle of Belleau Wood in World War I. (...)

By February 8, 1918, Sgt. Stockham was in France and heading for the trenches. Between that time and his death, he served in the Toulon sector, in the Aisne operation, and at Belleau Wood. During the last-named battle, Gunnery Sergeant Stockham displayed the "conspicuous gallantry and intrepidity above and beyond the call of duty" which later earned him the Medal of Honor by an Act of Congress.

Gy. Sgt. Stockham died in France on June 22, 1918. Thanks to the efforts of his former comrades, one of whom undoubtedly was the man whose life his gas mask saved, Gy. Sgt. Stockham was belatedly and posthumously awarded the Medal of Honor by an Act of Congress on December 21, 1939, over 20 years after his sacrifice.

Medal of Honor citation
Rank and organization: Gunnery Sergeant, U.S. Marine Corps, 96th Company, 2d Battalion, 6th Regiment. Place and date: In Bois-de-Belleau, France, 13-June 14, 1918. Entered service at: New York, N.Y. Birth: Detroit, Mich. G.O. NO.:--.

Citation:
During an intense enemy bombardment with high explosive and gas shells which wounded or killed many members of the company, G/Sgt. Stockham, upon noticing that the gas mask of a wounded comrade was shot away, without hesitation, removed his own gas mask and insisted upon giving it to the wounded man, well knowing that the effects of the gas would be fatal to himself. He continued with undaunted courage and valor to direct and assist in the evacuation of the wounded, until he himself collapsed from the effects of gas, dying as a result thereof a few days later. His courageous conduct undoubtedly saved the lives of many of his wounded comrades and his conspicuous gallantry and spirit of self-sacrifice were a source of great inspiration to all who served with him.

http://en.wikipedia.org/wiki/Fred_W._Stockham
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 12 Jun 2010 23:24    Onderwerp: Reageer met quote

The Stars and Stripes: The American Soldiers' Newspaper of World War I, 1918-1919

From February 8, 1918, to June 13, 1919, by order of General John J. Pershing, the United States Army published a newspaper for its forces in France, The Stars and Stripes. This online collection, presented by the Serial and Government Publications Division of the Library of Congress, includes the complete seventy-one-week run of the newspaper's World War I edition.
When The Stars and Stripes began publication, American forces were dispersed throughout the Western Front, often mixed at the unit level with British, French, and Italian forces. The newspaper's mission was to provide these scattered troops with a sense of unity and an understanding of their part in the overall war effort. The eight-page weekly featured news from home, sports news, poetry, and cartoons, with a staff that included journalists Alexander Woollcott, Harold Ross, and Grantland Rice. Printing the paper on presses borrowed from Paris newspaper plants, the staff used a network of trains, automobiles, and a motorcycle to deliver the news to the doughboys (as the American soldiers were called). At the peak of its production, The Stars and Stripes had a circulation of 526,000 readers.

Lees meer op http://memory.loc.gov/ammem/sgphtml/sashtml/
Zie ook http://www.worldwar1.com/dbc/st_st.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2010 11:49    Onderwerp: Reageer met quote

Gedenkplaat voor Lt-Kol. M. Rademakers (Beerst - WOI)

Beschrijving Locatie
Opgehangen aan voorgevel woonhuis Beerstblotestraat, nr 8, langs de IJzer, vlak tegenover de Dodengang. Omgeving is vlak en bestaat uit weiland.

Beschrijving Relict
Rechthoekige bronzen plaat met verdikte rand. Alle teksten in hoofdletters en zonder accenten. Links: 'Hommage des fraternelles des 3me et 6me regt de chasseurs à pied à leur glorieux chef de corps le lt colonel B.E.M.'; in het midden een reliëf met brandende toorts en links en rechts de regimentskentekens met de getallen '3' en '6' op; rechts: 'Huldeblijk der verbroederingen van de 3de en de 6de regten jagers te voet aan hun roemrijke korpsoverste de lt colonel S.B.H.', 'Maximilien Rademakers', 'Tombé en héros ici le 12 juin 1915', 'Tués en lui portant secours:', 'Hier vond hij op 12 juni 1915 de heldendood', 'Snelden hem ter hulp en sneuvelden', de namen van de doden, tweetalig en alfabetisch gerangschikt, '1914-1918'. H. 98,5 cm x Br. 118 cm

Historische Achtergrond
Maximilien A.H. Rademakers, geboren in Maaseik op 31 mei 1864 en gehuwd met Gabrielle Dumon de Menten, had al een ganse militaire carrière doorlopen, toen de oorlog in augustus 1914 uitbrak: in 1885 werd hij onderluitenant, in 1890 luitenant, in 1899 kapitein, in 1902 kapitein-commandant. In 1903 ging hij naar de Krijgsschool en werd hij Stafadjunct (vanaf 1923 werd dit Stafbrevethouder genoemd, vandaar de afkorting S.B.H. of B.E.M in het Frans op de gedenkplaat). In 1912 werd hij als majoor bevelhebber van het 1ste Bataljon van het 4de Linieregiment. Bij de Slag bij Halen (12 augustus 1914) raakte hij gewond, maar nog in augustus 1914 (wat vrij uitzonderlijk was) werd hij benoemd tot “Officier in de Leopoldsorde”, wegens zijn tentoongestelde militaire kwaliteiten tijdens deze slag. Op 27 september 1914 werd hij opnieuw gewond, dit tijdens een gevecht bij Hofstade. Hij belandde in het militaire hospitaal van Antwerpen. In februari 1915 werd Rademakers bevelhebber van het 3de Regiment Jagers te Voet en werd hij bevorderd tot Luitenant-kolonel. De 5de Legerdivisie, waartoe zijn regiment behoorde, werd ingezet in de sector Diksmuide. Op 6 april 1915 werd hij voorgesteld voor bevordering tot kolonel. Het Belgische Algemene Hoofdkwartier beval aan de 5de Legerdivisie om een bruggenhoofd over de Ijzer, ten N van Diksmuide, te veroveren en uit te bouwen. De opdracht werd toevertrouwd aan het 3de Regiment Jagers te Voet. In de nacht van 9 op 10 mei 1915 overschreed het regiment de Ijzer en richtte er een stelling in. Duitse tegenaanvallen bleven de volgende dagen niet uit, waardoor heel wat bloed vloeide. Niettemin werd tussen beide partijen ook een korte wapenstilstand afgesloten, om de gewonden en doden van het slagveld te halen. Tussen 16 en 26 mei 1915 volgden opnieuw zware Duitse beschietingen. Luitenant-kolonel Rademakers raakte op 12 juni 1915 in zijn hoofd getroffen door een kogel, toen hij zich in de stelling bevond. Drie mensen die hem ter hulp schoten - soldaat Bauwens, aalmoezenier Lehoucq en brancardier Wademant - moesten het eveneens met hun leven bekopen. De 4 lichamen werden naar het kantonnement Alveringem gedragen. Het regiment werd de volgende dag (13 juni 1915) afgelost. Op 16 juni 1915 werd Rademakers begraven op de Belgische militaire begraafplaats van Adinkerke. Op 20 augustus 1921 werd Rademakers, die woonachtig was in Brugge, herbegraven in een familiegraf in Sint-Kruis. In 1920 werd een kazerne in Brugge, nabij de Kruispoort, naar hem genoemd. Toen die kazerne begin jaren '70 werd afgebroken, werd een nieuwe kazerne in Lissewege opnieuw naar hem genoemd. De officiële onthulling van de gedenkplaat, op de plaats waar Rademakers gevallen was, had plaats op 18 juni 1950 in aanwezigheid van zijn weduwe en vertegenwoordigers van het ministerie van Landsverdediging, parlementsleden, militaire en burgerlijke overheden, familieleden, oud-strijdersverenigingen en het gemeentebestuur.

http://inventaris.vioe.be/woi/relict/313
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2010 12:07    Onderwerp: Reageer met quote

Dick's Diary - The 1916 war diaries of 2nd Lieut. Richard T C Willis Fleming

13 June 1916 - Section gun drill this morning, followed by a bathe. A very hot day today and no sea breeze. Section gun drill this evening. I walked down by the line tonight; they are getting on at a tremendous pace and it's all ready for laying the lines. The light railway round the coast from Port Said (32 miles) has reached here too.

The Australians got back from a reconnaissance today with two Turks. They came on a patrol of eight of them, but their trotting camels streaked away from the Anzac horses, and they only managed to wing these two.

Worrall went back to Kantara today.

http://www.willisfleming.org.uk/dicksdiary/entries/1916/06/tuesday-13-june-1916.html
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2010 12:11    Onderwerp: Reageer met quote

Eine neue Rede Wilsons

New York, 13. Juni. (W. B.) - In seinen Ansprachen an die Zöglinge der Militärakademie in Westpoint sagte Wilson, daß die Vereinigten Staaten, wenn die Zeit für den Friedensschluß gekommen sei, eine uneigennützige Rolle spielen würden. Unter allem, was die Vereinigten Staaten wünschten, sei nichts, was sie durch den Krieg erlangen müßten. Wohl aber gebe es vieles, was die Vereinigten Staaten tun müßten. Sie müßten vor allem dafür sorgen, daß ihre Lebensinteressen nicht durch irgend eine andere Macht bedroht werden. Über die Rüstungen sagte Wilson, die Welt werde einsehen lernen, daß Amerika wirklich meint, was es sagt. Wilson erklärte weiter, es habe ihn in der letzten Zeit sehr beunruhigt, daß einige von denen, die die amerikanischen Bürgerrechte erworben hätten, wenn dies auch nach seiner Meinung nur eine sehr kleine Zahl sei, den Geist Amerikas nicht in sich aufgenommen hätten und andere Länder dem Lande, dessen Bürger sie geworden seien, vorzögen. Für Menschen, die Amerika nicht über alles stellten, sei in Amerika kein Platz. Wilson schloß: Wir sind bereit, uns mit den übrigen Völkern der Welt zu vereinigen, um dafür zu sorgen, daß die Gerechtigkeit, an die wir glauben, über alles zur Herrschaft gelangt.

"Frankfurter Zeitung" (1916), http://www.stahlgewitter.com/16_06_13.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2010 12:13    Onderwerp: Reageer met quote

Kroniek van Baarle in de Eerste Wereldoorlog (1917)

13 juni 1917 - Opnieuw moest de plaatselijke commandant van ‘Halber­stadt’ (hauptmann Schlufke) uitrukken om de dood vast te stellen van één van zijn mannen. Over de omstandigheden waarin de jonge recruut Franz Brandt om het leven kwam, spre­ken de verslagen zich tegen. Volgens één versie werd de oner­varen grenswachter geëlectrocuteerd, terwijl een ander verhaal opteert voor het scenario van een nachtelijk vuurgevecht met smokkelaars. Franz Brandts stoffelijk overschot werd na de oorlog ontgraven en rust nu op het Duitse militaire kerkhof te Lommel, tussen een aantal andere Duitse slachtoffers van “de dodendraad”. (Jan Huijbrechts in “Castelré 1914-1918, Begrensd Overleven”)

http://www.amaliavansolms.org/joomla15/index.php?option=com_content&view=article&id=190:08-kroniek-van-baarle-in-de-eerste-wereldoorlog-1917&catid=90:oorlog&Itemid=118
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2010 12:26    Onderwerp: Reageer met quote

De Afsluitdijk
Yvette Hoitink

(...) Oudste plannen - Na de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) bloeide Nederland op en werden windmolens ontwikkeld. Met deze techniek werd het mogelijk land droog te leggen. Naarmate de techniek verder vorderde, werd het mogelijk grotere gebieden droog te leggen. Langzaamaan werd het ene na het andere water drooggelegd en ontstond het Nederlandse polderlandschap.

Het idee kwam op om de al maar oprukkende Zuiderzee in te dammen. De druk nam in de loop van de jaren toe door een aantal overstromingen in Amsterdam. Het eerste plan kwam al in 1667 van Hendrik Stevin, zoon van de beroemde wiskundige Simon Stevin. Hij stelde in het twaalfde boek van zijn Wisconstich Filosofisch Bedrijf voor om "het gewelt en vergif der Noortzee uytter Verenigt Nederlant te verdrijven". Stevins belangrijkste doel was om de Zuiderzee te temmen, door deze door middel van dijken van de Noordzee af te sluiten. Stevin plande een ring van dijken van de kop van (het huidige) Noord-Holland via de Waddeneilanden tot aan Friesland. Hiermee zou het gevaar van overstromingen weggenomen worden en zouden mogelijkheden ontstaan om land in te polderen. Het bleek echter onuitvoerbaar: de techniek om dijken te bouwen was nog niet ver genoeg gevorderd.

Nieuwe mogelijkheden, nieuwe plannen

Het plan Kloppenburg en Faddegon - In 1848 lanceerden J. Kloppenburg en P. Faddegon het eerste in de reeks plannen die zouden leiden tot de uiteindelijke Zuiderzeewerken. Beide heren hadden echter geen verstand van water, Kloppenburg was zeepfabrikant en Faddegon was werktuigbouwkundige. Ze gingen in hun plannen dan ook niet in op de techniek van het droogleggen van de gebieden. Het plan omvatte het droogleggen van het IJ en het grootste deel van de Zuiderzee. Deze zou afgesloten worden door een dijk van Enkhuizen naar Stavoren. In het drooggevallen gebied diende een nieuw kanaal aangelegd te worden om Amsterdam met de zee te verbinden. Het plan hield geen rekening met de waterafvoer van de IJssel en was daarom onhaalbaar.

Het plan Van Diggelen - Een jaar later, in 1849, stelde Ir. B.G.P. van Diggelen een nog ambitieuzer plan voor. Niet alleen zou de Zuiderzee ingepolderd worden, maar ook flinke delen van de Waddenzee, waarnaar hij in 1845 en 1846 op verzoek van de Friese Commissaris van de Koning onderzoek had gedaan. Van Diggelen, een praktisch man met grote aandacht voor de sociale noden van zijn tijd, had wel rekening gehouden met de afwatering van de IJssel.

Hij had namelijk eerder, in zijn woonplaats Zwolle, zich al ingespannen voor verbetering van de Overijsselse en Drentse scheepvaartverbindingen met de Zuiderzee. Wat tenslotte had geleid tot de aanleg van beschermende strekdammen nabij het huidige Keteldiep en door naijver van anderen helaas ook tot zijn politiek echec en tot de Tweede Parlementaire Enquete (1855). Het plan Van Diggelen stond ten gevolge daarvan lange tijd niet in de belangstelling tot in de jaren '60 van de 19e eeuw de waterkering problematisch werd en door stijging van de grondprijzen de interesse in landaanwinning toenam.

De ingenieurs T.J. Stieltjes en J.A. Beijerinck bekeken het plan het kwamen tot de conclusie dat het technisch en financieel onhaalbaar was.

Het plan Beijerinck - Inpoldering van het ondiepe zuidelijke deel van de Zuiderzee zou echter wel haalbaar zijn. Beijerinck stelde in 1865 een eigen plan op. Met een afsluitdijk van Enkhuizen over Urk naar Keteldiep bij Kampen zou het zuidelijk deel van de Zuiderzee afgesloten worden en vervolgens zou het met stoommachinerie drooggelegd worden. Het plan Beijerinck werd uiteindelijk afgekeurd doordat de Raad van Waterstaat tot de conclusie kwam dat het project financieel te weinig opbracht.

Het plan Stieltjes - De raad liet echter wel de mogelijkheid open dat een beter opgesteld plan wel een concessie zou krijgen. Stieltjes probeerde het plan Beijerinck te verbeteren en stelde bredere boezemkanalen voor de afwatering voor. Verder voorzag hij in een kanaal van het IJ naar de Ketel, de Zuidelijke IJsselmonding.

Het plan Leemans - Het eerste plan dat serieus overwogen werd uit te voeren kwam van Ir. W.F. Leemans. Leemans kreeg direct van de regering opdracht een plan op te stellen om de Zuiderzee droog te leggen. Het plan van Leemans was beperkter dan dat van Stieltjes, Urk zou een eiland blijven. De Zuiderzee zou afgesloten worden met een dijk van Blokkershoek naar de Ketel. In 1877 werd een wetsvoorstel ingediend om het plan Leemans uit te voeren, maar een volgende regering trok het weer in.

Het Plan Lely - In 1882 diende Tweede Kamerlid A. Buma een wetsvoorstel in om te onderzoeken of het mogelijk was de hele Zuiderzee droog te leggen. In de noordelijke provincies was men tegen het droogleggen van alleen het zuidelijk deel, omdat dat geen bescherming bood aan de noordelijke provincies.

Verzet leidde ertoe dat Buma zijn wetsvoorstel weer introk. Niet bij de pakken neer zittende zocht hij contact met P.J.G. van Diggelen, zoon van de opsteller van het ambitieuze plan Van Diggelen. Zij richtten op 4 januari 1886 de Zuiderzeevereniging op die moest gaan onderzoeken of het droogleggen van de gehele Zuiderzee haalbaar was. Ingenieur Cornelis Lely leidde het onderzoek.

Lely berekende dat de Afsluitdijk weliswaar 40 mln gulden zou kosten (het hele plan: 200 mln, zoveel als de Staatsbegroting toen van een jaar), maar dat het voordeel zich uitbetaalde in goedkopere, lagere dijken van de polders.

Lely tekende in de Zuiderzee vijf grote polders, die alle inderdaad zijn aangelegd op de Markermeer na. De plaats van de polderdijken werd bepaald door de kleigebieden, met kleine toegevingen aan de IJsselmonding en een kanaalverbinding vanuit Amsterdam.

De grond in deze polders zou uitstekend geschikt zijn voor landbouw. Het droogleggen van de Waddenzee zou niet aantrekkelijk zijn, de grond zou ongeschikt zijn voor de landbouw.

Op 21 maart 1918 werd de Zuiderzeewet door de Tweede Kamer aangenomen, en op 13 juni 1918 goedgekeurd door de Eerste Kamer. De wet hield in dat de Zuiderzee voor rekening van de Staat zou worden afgesloten door 'een' afsluitdijk (formulering: "loopende van de Noordhollandsche kust door het Amsteldiep naar het eiland Wieringen en van dit eiland naar de Friesche kust bij Piaam"). Dit hield wel in dat gedeelten van de af te sluiten Zuiderzee zouden worden drooggemaakt, maar pas op een later tijdstip zou de regering bepalen welke gedeelten van de Zuiderzee dat zouden zijn.

Bouw van de Afsluitdijk

De aanleg van de eigenlijke Afsluitdijk begon in januari 1927. Er werd gewerkt vanuit vier locaties: de beide oevers en de beide speciaal aangelegde werkeilanden Breezand en Kornwerderzand.

Op 28 mei 1932, om twee minuten over een 's middags, werd De Vlieter gesloten, het laatste gat in de Afsluitdijk. Vier maanden later, op 20 september 1932, werd de naam Zuiderzee officieel gewijzigd in IJsselmeer. Nadat de afrondende werkzaamheden waren voltooid, werd de Afsluitdijk op 25 september 1933 officieel geopend.

http://www.historischecartografie.nl/Logboek/Nieuws/Afsluitdijk-bestaat-75-jaar.html
Zie ook http://islas.ruudbijlsma.nl/wrg_nl.htm
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2010 12:33    Onderwerp: Reageer met quote

James Dacres Belgrave

The son of a barrister, James Belgrave of Kensington, James Dacres Belgrave enlisted in December 1914. Whilst serving with the Oxford and Bucks Light Infantry, he was wounded in action in November 1915 and transferred to the Royal Flying Corps in July 1916. Posted to 45 Squadron, he scored 6 victories flying the Sopwith 1½ Strutter in 1917. He served with 61 Squadron on Home Defence before joining 60 Squadron as a flight commander in April 1918. Flying the S.E.5a, he scored 12 more victories before he and another member of his flight were shot down east of Albert on 13 June 1918.

Military Cross (MC)
Lt. James Dacres Belgrave, Oxf. and Bucks. L.I. and R.F.C.
For conspicuous gallantry and devotion to duty. On at least five occasions he successfully engaged and shot down hostile aeroplanes, and has consistently shown great courage and determination to get to the closest range; an invaluable example in a fighting squadron. Supplement to the London Gazette, 18 July 1917 (30188/7221)

Military Cross (MC) Bar
Lt. (T./Capt.) James Dacres Belgrave, M.C., Ox. & Bucks. L.I., attd. R.A.F.
For conspicuous gallantry and devotion to duty whilst leading offensive patrols. In four days he destroyed two enemy machines and drove down four others. The odds were heavy against him, and he did magnificent work. (M.C. gazetted 18th July, 1917.)
Supplement to the London Gazette, 16 September 1918 (30901/10881)

http://www.theaerodrome.com/aces/england/belgrave.php
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2010 12:45    Onderwerp: Reageer met quote

Rosa Luxemburg

Rosa Luxemburg (1871-1919) was een belangrijke vertegenwoordigster van de internationale arbeidersbeweging. Samen met Karl Liebknecht richtte zij in 1916 de Spartakusbond op die streed voor beëindiging van de eerste wereldoorlog. Na de oorlog voerde zij de arbeiders aan die de macht in Duitsland opeisten. Garde-soldaten zagen in de nadagen van hun macht kans Luxemburg en Liebknecht op te sporen. Luxemburg werd op 15 januari 1919 gevangen genomen. Ze werd verhoord en zwaar mishandeld. Op 1 juni 1919 werd haar levenloze lichaam uit het Landwehrkanal gevist. Op 13 juni 1919 is ze naast Karl Liebknecht begraven op het Zentralfriedhof Friedrichsfelde.

http://www.berlijninfo.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=74&Itemid=98
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 20:55    Onderwerp: Reageer met quote

Diary Entry - 13th June, 1916

At the guns all day and relieved Claudie in the evening. Nothing exciting happened.

http://ewmanifold.blogspot.com/2011/06/diary-entry-13th-june-1916.html
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:03    Onderwerp: Reageer met quote

Aubrey de Vere Arnold Turquand


Aubrey Turquand entered Appleby College as boarder in 1911. He was the Head Prefect in 1914. He was killed at Ypres on June 13, 1916.

Biografie
AUBREY DE VERE ARNOLD TURQUAND
was born at Toronto on September2 , 1896,the son
of Mrs. B. McAllum. He entered Appleby School
in September, 1911, having previously attended the
Preparatory School at Upper Canada College, and
left the school in December, 1914, to enlist in the
Thirty-fifth Battalion, C. E. F. Promoted to Corporal,
and then to Sergeant, he went to England
with a draft, but reverted to private in order to get
to France. He was drafted into the Third Battalion
and was promoted to

Lees verder:
http://www.facebook.com/pages/Aubrey-de-Vere-Arnold-Turquand/227863960562353?v=info

en:
http://www.veterans.gc.ca/eng/sub.cfm?source=collections/virtualmem/detail&casualty=1596720
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:12    Onderwerp: Reageer met quote

13th June 1916

At Chatham. First leave returned 7 a.m. We (2nd leave) received our railway tickets at 8-30 a.m. and then went to station. Caught train at Chatham 9-40 a.m. Arrived Victoria 11-10 a.m. Went by “tube” to Paddington caught the noon express. Good journey to Newton Abbott then had to change onto slow train. Wired to Mother informing her train would arrive Mutley 5-5 p.m. Arrived Mutley 5-10 p.m. met by Judy. Took cab home.

A most happy day especially when I saw you at 8 p.m. Caught you “napping” was not expecting me so soon. Was grand to meet you again after nearly 8 months.

http://www.leiermann.co.uk/archives/1336
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:18    Onderwerp: Reageer met quote

> 13 juni 1916: de Canadezen heroveren Hill 62. Hooge daarentegen zal meer dan een jaar volledig in Duitse handen blijven.

http://www.wo1.be/ned/geschiedenis/gastbijdragen/hooge.htm
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:20    Onderwerp: Reageer met quote

http://users.telenet.be/blindganger/hooge.htm
13 juni 1916:

De Canadese bondgenoten heroveren Hill 62 en omliggende hoogten. Hooge daarentegen zal vanaf dan meer dan een jaar volledig in Duitse handen blijven.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:22    Onderwerp: Reageer met quote



The King and Queen of Great Britain on their way to Saint Paul's Cathedral to attend Lord Kitchener's memorial service (June 13th, 1916).

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:LordKitchenerMemorialService--nsillustratedwar01londuoft.png
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:29    Onderwerp: Reageer met quote

Der 13.6.1916 war ein Dienstag.

Tageseinträge für 13. Juni 1916

13.6.1916
Bei Baranowitschi kann die russische Offensive zum Stehen gebracht werden. Durch die Verlegung deutscher Truppen nach Wolhynien und Galizien beginnt sich die militärische Lage an der Ostfront zu stabilisieren.

13.6.1916
In Genf trifft ein Zug mit 16 verwundeten deutschen Offizieren und 214 Soldaten aus britischen Gefangenenlagern ein. Sie werden nach St. Gallen gebracht, wo sie auf verschiedene benachbarte Kurorte verteilt werden.
http://www.chroniknet.de/daly_de.0.html?year=1916&month=6&day=13
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:41    Onderwerp: Reageer met quote

Western Front

Daylight aeroplane raid on London: 162 killed, 432 injured.

Southern Front

Austrian attack on Mt. Ortigara repulsed.

Trikala and Volo (Thessaly) occupied by Allies.

Naval and Overseas Operations

H.M.S. "Avenger", merchant cruiser, sunk by submarine.

Political, etc.

Serious explosion in munitions factory at Ashton-under-Lyne.
http://www.firstworldwar.com/onthisday/1917_06_13.htm
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45457

BerichtGeplaatst: 20 Jun 2011 21:43    Onderwerp: Reageer met quote

The first daylight bombing attack on London by a fixed-wing aircraft took place on 13 June, 1917.

Fourteen Gothas led by Squadron Commander Hauptmann Ernst Brandenberg flew over Essex and began dropping their bombs. It was a clear day and the bombs were dropped just before noon. Numerous bombs fell in rapid succession in various districts in the East End. In the East End alone; 104 people were killed, 154 seriously injured and 269 slightly injured.

http://www.ideastore.co.uk/en/containers/digital_asset/online_exhibitions_upper_north_street
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2017 9:06    Onderwerp: Reageer met quote

Demonstratie voor Vrouwenkiesrecht 18 juni 1916

Op 18 juni 1916 gingen achttienduizend vrouwen en mannen de Amsterdamse straten op om te demonstreren voor het vrouwenkiesrecht. De demonstratie was een initiatief van de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht. Verschillende partijen waren betrokken bij de organisatie. De demonstratie vormde de opmaat tot het invoeren van algemeen kiesrecht voor vrouwen in de grondwet. Het bestuur van de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht nodigde verschillende organisaties uit voor het evenement. Hiermee wilden de vrouwen aantonen dat algemeen kiesrecht voor vrouwen in alle lagen en groepen van de Nederlandse samenleving breed gedragen en belangrijk geacht werd. (...)

Voorafgaand aan de demonstratie werd in de Nederlandse dagbladen veel aandacht besteed aan de demonstratie. In het verzuilde Nederland hadden de verschillende partijen andere ideeën over vrouwenkiesrecht. Ook de pers was verzuild en dus verdeeld: De Tijd was een katholieke krant, De Standaard bediende protestant Nederland, Het Volk kwam uit de socialistische hoek, het Algemeen Handelsblad had een liberale inslag. Die inslag beïnvloedde de berichtgeving. De demonstratie werd groots opgezet. In de weken voor de demonstratie riepen verschillende progressieve dagbladen op om mee te doen. Het Algemeen Handelsblad meldde op 12 juni 1916 dat er voor de betoging ‘groote animo bestaat’. Het aantal aanmeldingen van demonstranten had alle verwachtingen al overtroffen en dat terwijl meer dan de helft van de uitgenodigde organisaties nog niets had laten horen. Ook De Telegraaf (13 juni 1916) riep op de lezers op om te komen betogen. Volgens De Telegraaf gold deze oproep voor iedereen, omdat het verwerven van vrouwenkiesrecht iets was dat alle partijen aanging.

Interessant artikel op https://nl.wikipedia.org/wiki/Demonstratie_voor_Vrouwenkiesrecht_18_juni_1916
Zie ook https://www.kb.nl/themas/geschiedenis-en-cultuur/nederland-tijdens-de-eerste-wereldoorlog/wo-i-demonstratie-voor-algemeen-vrouwenkiesrecht-op-18-juni-1916
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2017 9:09    Onderwerp: Reageer met quote

Meerle tijdens de Eerste Wereldoorlog - De dagboeken van burgemeester Lodewijk Van Nueten (1914-1918)

Dinsdag 13 juni 1916
Geheel de nacht en voormiddag geregend. De Mark en beeken loopen al vol, en men vlucht al met het afgemaaid hooi.
Oorlog. De Russen vechten goed en hebben vele manschappen en buit gewonnen.
Er kwam er weer eenen Duitscher loeren om bij ons te logeren maar wij bleven maar doof.

http://www.meerle14-18.be/2016/06/13/dinsdag-13-juni-1916/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2017 9:15    Onderwerp: Reageer met quote

Letter from T P O'Connor to Lloyd George, 13 June 1916

This document is a secret letter written by T P O’Connor to Lloyd George on 13 June 1916. In the letter O’Connor outlines his interpretation of public feeling in Dublin in the aftermath of the executions and government action. O’Connor discusses the character and religion of many of the executed men, the semi-religious aspect of the rebellion, the formation of secret societies and his belief that martial law should be withdrawn as wholesale arrests were increasing exasperation and hostility.

Lees de brief op https://www.parliament.uk/about/living-heritage/evolutionofparliament/legislativescrutiny/parliamentandireland/collections/easter-rising-1916/t-p-oconnor-5-morpeth-mansions-sw-to-lloyd-george-secret/
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 13581
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 13 Jun 2017 9:18    Onderwerp: Reageer met quote

Stadsarchief Rotterdam: Rotterdams Jaarboekje

Het Rotterdams Jaarboekje bevat sinds het begin van zijn verschijning een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen in het voorgaande jaar. Ook de jaarboekjes 1915-1919 bevatten een dergelijke dagelijkse kroniek. De kroniek geeft een aardig inkijkje in de gang van zaken in Rotterdam tijdens de Eerste Wereldoorlog

JUNI 1916
13 juni. De vrouwenvereeniging Ons Belang, overhandigt ten stadhuize een adres tegen de duurte.
13 juni. De federatie Rotterdam der S.D.A.P. en de Rotterdamsche Bestuurdersbond houden op het exercitieterrein aan de Linker Rottekade een betooging tegen de duurte. Op deze betooging volgt eene straatbetooging, die aanleiding geeft tot handtastelijkheden. De politie voert in de omgeving van het stadhuis bij herhaling charges met de blanke sabel uit. In tal van winkels worden de spiegelruiten stuk geslagen.

http://www.stadsarchief.rotterdam.nl/eerste-wereldoorlog/kroniek-1914-1918
_________________

"Omdat ik alles beter weet is het mijn plicht om betweters te minachten."
Marcel Wauters, Vlaams schrijver en kunstenaar 1921-2005
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group