Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

Telegraaf: Hier werd Hitler een monster

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> WO1 in het nieuws Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Eric '14-'18



Geregistreerd op: 19-11-2010
Berichten: 2713
Woonplaats: in een oude Hanzestad

BerichtGeplaatst: 27 Jul 2014 11:11    Onderwerp: Telegraaf: Hier werd Hitler een monster Reageer met quote

Helaas heb ik niet het hele artikel, want dat is achter een betaalsite.
Maar Telegraaf had dus weer eens een lekkere pakkende tekst.
Als iemand artikel wel heeft, wilt u het dan plaatsen?


http://www.telegraaf.nl/reportage/22894966/___Hier_werd_Hitler_een_monster___.html
_________________
In a foreign field he lay. Lonely soldier, unknown grave. On his dying words he prays. Tell the world of Paschendale.
lyrics: Iron Maiden
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
leibhusar



Geregistreerd op: 4-12-2005
Berichten: 321

BerichtGeplaatst: 27 Jul 2014 11:14    Onderwerp: Reageer met quote

Yvonne blik zeker weer "Komkommertijd"op de redactie...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht AIM Naam
Tandorini



Geregistreerd op: 11-6-2007
Berichten: 7074

BerichtGeplaatst: 27 Jul 2014 11:45    Onderwerp: Reageer met quote

Nederlandse onderzoekers doken in WO I-verleden Duitse dictator
’Hier werd Hitler een monster’
Charles Sanders

Met de Oostenrijks-Hongaarse invasie van Servië begon 28 juli 1914 de Eerste Wereldoorlog; maandag honderd jaar geleden. Onderzoekers Henk van Capelle en Arie-Pieter van de Bovenkamp gingen de gangen van de toen nog jonge Adolf Hitler na. Want in die bloedige Grote Oorlog werd de latere Führer gevormd.

Adolf Hitler was geen korporaal, zoals de overlevering vertelt, maar schopte het niet verder dan de schamele rang van soldaat eerste klas. Nachtbraker als hij was, dreef hij zijn slapende Duitse lotgenoten tot waanzin door ’s nachts in de van bloed doordrenkte loopgraven van West-Vlaanderen en Noord-Frankrijk met een houten knuppel op ratten te jagen.

En aan het einde van de Grote Oorlog, nadat hij verblind was geraakt tijdens een Britse mosterdgasaanval, werd Hitler niet in een gewoon hospitaal opgenomen, maar opgesloten in een psychiatrische inrichting. Omdat artsen toen al vermoedden dat de man die enkele jaren later als Führer de wereld zou doen wankelen zwaar geestesziek was…

Te lezen in het nieuwe boek van de Nederlanders Van Capelle en Van de Bovenkamp. Het duo schreef eerder over Hitler in de Tweede Wereldoorlog. Over zijn Adelaarsnest, over zijn handlangers, over de hoofdstad van het Derde Rijk, over zijn vermeende homoseksuele geaardheid. Met de honderdjarige herdenking maandag van het begin van die Eerste Wereldoorlog is Hitler aan het Westfront een historisch en vooral ook toegankelijk document.

Als we bij het kasteel van Geluveld staan in West-Vlaanderen, wijst Arie-Pieter van de Bovenkamp op een granaat. Zomaar in het gras, pal naast de opritlaan van de oude burcht. Bijna een eeuw geleden afgevuurd en nooit ontploft. Laatste spoor van zomaar een veldslag in een oorlog die ruim vier jaar duurde en bijna tien miljoen soldaten het leven kostte.

„Hier vocht Adolf Hitler in oktober 1914 voor het eerst en feitelijk ook voor het laatst”, aldus Van de Bovenkamp. „Want zijn vuurdoop, man-tegen-mangevechten met Britse soldaten in het dorp en het kasteel, betekende tevens de enige keer dat hij zijn wapen daadwerkelijk op de vijand richtte. Dat hij moest strijden om te overleven. De modderpoel vlakbij, waarin hij wegdook tijdens een beschieting, is er nog steeds. In Mein Kampf beschrijft hij die poel en zijn eigen optreden. Natuurlijk heroïsch, oprukkend met andere dappere kameraden. De werkelijkheid was ietsje anders, want Hitler sjoemelde graag met feiten en data. Om zijn persoonlijke optreden in die Grote Oorlog tot een entree richting Duits leiderschap vele jaren later te transformeren.”
Ansichtkaarten

Als 25-jarige vrijwilliger had hij zich eerder aangemeld bij het Duitse leger. Een Oostenrijker met Groot-Duitse sentimenten die in 1913 naar München was afgereisd. Daar schilderde hij ansichtkaarten, liep rond met een wandelstok met zilveren knop, leefde van de erfenis die hij na de dood van zijn ouders kreeg. „Helemaal niet straatarm, maar een dandy. Een klaploper, een nietsnut.”

Henk van Capelle onderzocht met coauteur Van de Bovenkamp het leven van Hitler. Samen bezochten ze de plekken van zijn vroegste jeugd, de ziekenhuizen waarin hij werd opgenomen, de locaties waar hij in de Eerste Wereldoorlog diende. Met maar één doel: achterhalen waarom Hitler tot massamoordenaar en dictator zou verworden.

„Die reden was de Eerste Wereldoorlog”, aldus Van Capelle. „Adolf Hitler, Adi werd hij door zijn ouders genoemd, ging het leger in omdat hij een familie zocht. Zijn vader Alois en moeder Klara waren gestorven, met zijn zus Paula, zijn halfzus en zijn halfbroer had hij evenmin iets op. Hitler diende bij het Reserve Regiment 16, onder kolonel Julius List. In de nacht van 28 op 29 oktober werd zijn eenheid afgemarcheerd naar het front bij Geluveld. Daar zou een felle strijd met Engelse infanteristen wachten.”

Van Capelle wijst naar een greppel, in geaccidenteerd terrein. „Daar lag Hitler, hij zal zeker hebben geschoten, misschien zelfs zijn bajonet hebben gebruikt. Maar na de gevechten hier, werd hij regimentskoerier. Slimme zet, want regimentskoeriers werden door de andere soldaten Etappeschweine genoemd. Al deed Hitler zijn werk later voor als uiterst gevaarlijk, soldaat die vier lange jaren in de frontloopgraven lag, in werkelijkheid was het leven van een koerier relatief veilig en luxe. In het ergste geval moest hij naar een loopgraaf van een van de drie bataljons. Nog altijd achter de voorste gevechtslinie. Van de acht koeriers met wie Hitler diende, overleefden er zeven de oorlog. En de enige dode sneuvelde niet aan het westfront, maar in Roemenië.”

Toch was Hitler niet laf of bang, zoals later wel is gesuggereerd. Hij meldde zich voor missies vaak aan als vrijwilliger. Van de Bovenkamp: „Dat kwam ook voort uit zijn ontzag voor meerderen en macht. Hij had respect voor mensen die kracht uitstraalden. Dat zie je bij veel dictators, nu ook bij Vladimir Poetin. Zwakkelingen zijn verachtelijk, voor krachtige figuren moet je waken. Zo redde Hitler eens zijn commandant, door voor hem te springen en hem weg te duwen nadat Franse eenheden hun wapens op de officier leegschoten.”

Drie keer kreeg Hitler een hoge onderscheiding. In december 1914 het IJzeren Kruis 2e klasse. Vier jaar later het regimentsdiploma wegens dapperheid tegenover de vijand en vlak voor het einde van de oorlog het aan gewone manschappen zelden verleende IJzeren Kruis 1e klasse. Ook tekenend: de Joodse luitenant Hugo Gutmann, zijn directe meerdere die hem deze laatste onderscheiding bezorgde, liet hij in het begin van de Tweede Wereldoorlog uit nazi-Duitsland naar de Verenigde Staten vertrekken. Gutmann ontliep zo de gaskamers van het Derde Rijk.

Uit het boek van de twee Nederlandse schrijvers komt het beeld van een vreemde eenling naar voren. Een man die veel las, desnoods pamfletten en folders. Die amper contacten onderhield en op verlof in Lille niet omkeek naar vrouwen en drank. Zijn collega-koeriers waren zijn leven geworden. Net als zijn tekeningen en de honden die hij had. Zo was er de terriër, die vanuit de Britse loopgraven – tijdens de jacht op een rat – in januari 1915 bij Reserve Regiment 16 verzeild raakte. Hitler aanbad het dier. Hij noemde hem Foxl en beschreef de hond in zijn later openbaar gemaakte brieven.

„Mijn Foxl heb ik zo vaak bestudeerd. Hij zat altijd naast mij als ik aan het eten was en staarde me aan. Als ik hem bij de vijfde of zesde hap nog niets had gegeven, legde hij zijn poot op me en keek met een blik ’ik ben er ook nog’. Wat mocht ik hem graag. Iedereen was gek op hem. Ik heb alles met hem gedeeld en ’s avonds sliep hij bij me. Toen de gasoorlog begon, kon ik hem niet langer meenemen, mijn kameraden gaven hem dan te eten.”

Als hij de hond na een troepenverplaatsing eind 1917 kwijtraakt, is Hitler ontroostbaar. „Ik merkte opeens dat Foxl verdwenen was. Ik was radeloos. De Schweinhund die hem heeft meegenomen, weet niet wat hij mij heeft aangedaan…”

„Een eenzame en vreemde man, zelfs door zijn militaire kameraden die hij als zijn familie beschouwde zelden begrepen”, zegt Arie-Pieter van de Bovenkamp. „Hij maakte zijn diensttijd in de Eerste Wereldoorlog groter, belangrijker en gevaarlijker dan die in werkelijkheid was. Maar hier werd de kiem gelegd voor de waanzinnige die de wereld later zou leren kennen en nooit vergeten. Want het einde van de oorlog, het Duitse verlies, de eisen tot herstelbetalingen, het Verdrag van Versailles… Dat alles zou hem veranderen. Hitler werd het monster dat samen met Goebbels de Holocaust bedacht, zijn Derde Rijk zou Europa ruim vijf jaren geselen.”
Verdiepen

De beide schrijvers verdiepen zich al decennialang in Adolf Hitler. Dat begon aan de universiteit, toen zij in de jaren zeventig promoveerden.

Van Capelle: „Op een proefschrift over de economie van het Derde Rijk. Ik kreeg daarvoor een beurs, deels uit Duitsland. Tijdens een reis naar Heidelberg besloot ik nazi-architect Albert Speer te bellen. Hij stond gewoon in het telefoonboek en woonde aan de rand van de stad. En hij wilde me ontvangen. Later hebben Arie-Pieter en ik hem samen nog eens gesproken, kort voor zijn dood. Speer vertelde dat Hitler ontzag voor hem had. De Führer wilde immers architect worden en Albert Speer wás architect. ’Als Hitler vroeg om een gebouw met pilaren van vijftig meter, zei ik: maar Führer, we maken er 150 meter van, dat kan! Dan keek hij me in extase aan.’ Blinde bewondering voor kennis en macht, dat kenmerkte Hitler.”

In de Eerste Wereldoorlog ontsnapte Hitler telkens weer aan de dood. Als hij op verlof was, moest zijn regiment in het offensief. Met honderden doden tot gevolg. Zelf werd hij eens in zijn slaap getroffen door een granaat die zijn bunker binnenrolde. Met scherfverwondingen zou Hitler naar het ziekenhuis in Duitsland worden gebracht. Waarna het 16e regiment opnieuw zwaar onder vuur kwam te liggen en hij de dans ontsprong. Op koeriersmissie rende hij zo hard, geen andere ordonnans haalde zijn snelheid. Als een haas, met snelle spurts in haakse bochten. Bepaald niet heldhaftig, maar het hielp hem de vier lange en bloedige jaren door. Voor Franse en Amerikaanse tegenstanders had hij minachting. Dat Frankrijk soldaten uit India en zelfs zwarten inzette, vond hij belachelijk. „Die kunnen niet vechten.” Britten bewonderde hij daarentegen. Om hun historie en hun machtige vloot.

„Toen was er aan het einde van de Grote Oorlog die Engelse gasaanval, 14 oktober 1918”, aldus Van Capelle. „Hitler jammert er later volop over, ook in Mein Kampf. Maar terwijl anderen na vergelijkbaar contact met mosterdgas voor altijd blind zouden blijven, kon Hitler al snel weer zien. Het wekt de indruk dat het voor hem allemaal niet zo dramatisch was. In het Pruisische militaire hospitaal Pasewalk is de diagnose vervolgens onthullend: ’psychopaat met hysterische trekken’. Adolf Hitler ligt niet op de oogafdeling, maar in de vleugel voor psychiatrische patiënten. Als hij in 1933 aan de macht komt, laat hij zijn verleden door de Sicherheitsdienst (SD) vernietigen. Vooral ook het dossier van Pasewalk, in Noordoost-Duitsland. Maar neuroloog Foerster vertelt na de oorlog aan de Amerikanen de waarheid.”
Waarheid

De waarheid onthullen is ook voor Van Capelle en Van de Bovenkamp belangrijk. Hun boeken worden bejubeld door het NIOD. Omdat ze onthullen en toegankelijk zijn, compleet met bijna 500 unieke foto’s, vaak uit Amerikaanse oorlogsarchieven. Maar archiefonderzoek is niet hun belangrijkste bron. Dat zijn de gesprekken met de allerlaatste ooggetuigen, soms decennia terug gevoerd. En bezoeken aan de plekken van weleer, de huizen waar Adolf Hitler woonde, de scholen die hij bezocht. Dat alles geeft een compleet beeld van een dictator die de wereld nog altijd doet huiveren.

„Het is het jaar van de grote herdenkingen, van terugkijken naar de Eerste Wereldoorlog”, vertelt Van Capelle. „Dat doen wij ook in ons boek. Wij kijken door de ogen van een ogenschijnlijk gewone soldaat. Adolf Hitler. Kansloze ansichtkaartschilder die door zijn ervaringen tussen 1914 en 1918 het monster van na 1933 werd.”

HITLER AAN HET WESTFRONT

ISBN 978-94-6097-194-5

bron: http://www.telegraaf.nl
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
FJB



Geregistreerd op: 24-6-2014
Berichten: 15

BerichtGeplaatst: 28 Jul 2014 13:05    Onderwerp: Reageer met quote

Tandorini @ 27 Jul 2014 11:45 schreef:
Nederlandse onderzoekers doken in WO I-verleden Duitse dictator
’Hier werd Hitler een monster’
Charles Sanders

Met de Oostenrijks-Hongaarse invasie van Servië begon 28 juli 1914 de Eerste Wereldoorlog; maandag honderd jaar geleden. Onderzoekers Henk van Capelle en Arie-Pieter van de Bovenkamp gingen de gangen van de toen nog jonge Adolf Hitler na. Want in die bloedige Grote Oorlog werd de latere Führer gevormd.

Adolf Hitler was geen korporaal, zoals de overlevering vertelt, maar schopte het niet verder dan de schamele rang van soldaat eerste klas. Nachtbraker als hij was, dreef hij zijn slapende Duitse lotgenoten tot waanzin door ’s nachts in de van bloed doordrenkte loopgraven van West-Vlaanderen en Noord-Frankrijk met een houten knuppel op ratten te jagen.

En aan het einde van de Grote Oorlog, nadat hij verblind was geraakt tijdens een Britse mosterdgasaanval, werd Hitler niet in een gewoon hospitaal opgenomen, maar opgesloten in een psychiatrische inrichting. Omdat artsen toen al vermoedden dat de man die enkele jaren later als Führer de wereld zou doen wankelen zwaar geestesziek was…

Te lezen in het nieuwe boek van de Nederlanders Van Capelle en Van de Bovenkamp. Het duo schreef eerder over Hitler in de Tweede Wereldoorlog. Over zijn Adelaarsnest, over zijn handlangers, over de hoofdstad van het Derde Rijk, over zijn vermeende homoseksuele geaardheid. Met de honderdjarige herdenking maandag van het begin van die Eerste Wereldoorlog is Hitler aan het Westfront een historisch en vooral ook toegankelijk document.

Als we bij het kasteel van Geluveld staan in West-Vlaanderen, wijst Arie-Pieter van de Bovenkamp op een granaat. Zomaar in het gras, pal naast de opritlaan van de oude burcht. Bijna een eeuw geleden afgevuurd en nooit ontploft. Laatste spoor van zomaar een veldslag in een oorlog die ruim vier jaar duurde en bijna tien miljoen soldaten het leven kostte.

„Hier vocht Adolf Hitler in oktober 1914 voor het eerst en feitelijk ook voor het laatst”, aldus Van de Bovenkamp. „Want zijn vuurdoop, man-tegen-mangevechten met Britse soldaten in het dorp en het kasteel, betekende tevens de enige keer dat hij zijn wapen daadwerkelijk op de vijand richtte. Dat hij moest strijden om te overleven. De modderpoel vlakbij, waarin hij wegdook tijdens een beschieting, is er nog steeds. In Mein Kampf beschrijft hij die poel en zijn eigen optreden. Natuurlijk heroïsch, oprukkend met andere dappere kameraden. De werkelijkheid was ietsje anders, want Hitler sjoemelde graag met feiten en data. Om zijn persoonlijke optreden in die Grote Oorlog tot een entree richting Duits leiderschap vele jaren later te transformeren.”
Ansichtkaarten

Als 25-jarige vrijwilliger had hij zich eerder aangemeld bij het Duitse leger. Een Oostenrijker met Groot-Duitse sentimenten die in 1913 naar München was afgereisd. Daar schilderde hij ansichtkaarten, liep rond met een wandelstok met zilveren knop, leefde van de erfenis die hij na de dood van zijn ouders kreeg. „Helemaal niet straatarm, maar een dandy. Een klaploper, een nietsnut.”

Henk van Capelle onderzocht met coauteur Van de Bovenkamp het leven van Hitler. Samen bezochten ze de plekken van zijn vroegste jeugd, de ziekenhuizen waarin hij werd opgenomen, de locaties waar hij in de Eerste Wereldoorlog diende. Met maar één doel: achterhalen waarom Hitler tot massamoordenaar en dictator zou verworden.

„Die reden was de Eerste Wereldoorlog”, aldus Van Capelle. „Adolf Hitler, Adi werd hij door zijn ouders genoemd, ging het leger in omdat hij een familie zocht. Zijn vader Alois en moeder Klara waren gestorven, met zijn zus Paula, zijn halfzus en zijn halfbroer had hij evenmin iets op. Hitler diende bij het Reserve Regiment 16, onder kolonel Julius List. In de nacht van 28 op 29 oktober werd zijn eenheid afgemarcheerd naar het front bij Geluveld. Daar zou een felle strijd met Engelse infanteristen wachten.”

Van Capelle wijst naar een greppel, in geaccidenteerd terrein. „Daar lag Hitler, hij zal zeker hebben geschoten, misschien zelfs zijn bajonet hebben gebruikt. Maar na de gevechten hier, werd hij regimentskoerier. Slimme zet, want regimentskoeriers werden door de andere soldaten Etappeschweine genoemd. Al deed Hitler zijn werk later voor als uiterst gevaarlijk, soldaat die vier lange jaren in de frontloopgraven lag, in werkelijkheid was het leven van een koerier relatief veilig en luxe. In het ergste geval moest hij naar een loopgraaf van een van de drie bataljons. Nog altijd achter de voorste gevechtslinie. Van de acht koeriers met wie Hitler diende, overleefden er zeven de oorlog. En de enige dode sneuvelde niet aan het westfront, maar in Roemenië.”

Toch was Hitler niet laf of bang, zoals later wel is gesuggereerd. Hij meldde zich voor missies vaak aan als vrijwilliger. Van de Bovenkamp: „Dat kwam ook voort uit zijn ontzag voor meerderen en macht. Hij had respect voor mensen die kracht uitstraalden. Dat zie je bij veel dictators, nu ook bij Vladimir Poetin. Zwakkelingen zijn verachtelijk, voor krachtige figuren moet je waken. Zo redde Hitler eens zijn commandant, door voor hem te springen en hem weg te duwen nadat Franse eenheden hun wapens op de officier leegschoten.”

Drie keer kreeg Hitler een hoge onderscheiding. In december 1914 het IJzeren Kruis 2e klasse. Vier jaar later het regimentsdiploma wegens dapperheid tegenover de vijand en vlak voor het einde van de oorlog het aan gewone manschappen zelden verleende IJzeren Kruis 1e klasse. Ook tekenend: de Joodse luitenant Hugo Gutmann, zijn directe meerdere die hem deze laatste onderscheiding bezorgde, liet hij in het begin van de Tweede Wereldoorlog uit nazi-Duitsland naar de Verenigde Staten vertrekken. Gutmann ontliep zo de gaskamers van het Derde Rijk.

Uit het boek van de twee Nederlandse schrijvers komt het beeld van een vreemde eenling naar voren. Een man die veel las, desnoods pamfletten en folders. Die amper contacten onderhield en op verlof in Lille niet omkeek naar vrouwen en drank. Zijn collega-koeriers waren zijn leven geworden. Net als zijn tekeningen en de honden die hij had. Zo was er de terriër, die vanuit de Britse loopgraven – tijdens de jacht op een rat – in januari 1915 bij Reserve Regiment 16 verzeild raakte. Hitler aanbad het dier. Hij noemde hem Foxl en beschreef de hond in zijn later openbaar gemaakte brieven.

„Mijn Foxl heb ik zo vaak bestudeerd. Hij zat altijd naast mij als ik aan het eten was en staarde me aan. Als ik hem bij de vijfde of zesde hap nog niets had gegeven, legde hij zijn poot op me en keek met een blik ’ik ben er ook nog’. Wat mocht ik hem graag. Iedereen was gek op hem. Ik heb alles met hem gedeeld en ’s avonds sliep hij bij me. Toen de gasoorlog begon, kon ik hem niet langer meenemen, mijn kameraden gaven hem dan te eten.”

Als hij de hond na een troepenverplaatsing eind 1917 kwijtraakt, is Hitler ontroostbaar. „Ik merkte opeens dat Foxl verdwenen was. Ik was radeloos. De Schweinhund die hem heeft meegenomen, weet niet wat hij mij heeft aangedaan…”

„Een eenzame en vreemde man, zelfs door zijn militaire kameraden die hij als zijn familie beschouwde zelden begrepen”, zegt Arie-Pieter van de Bovenkamp. „Hij maakte zijn diensttijd in de Eerste Wereldoorlog groter, belangrijker en gevaarlijker dan die in werkelijkheid was. Maar hier werd de kiem gelegd voor de waanzinnige die de wereld later zou leren kennen en nooit vergeten. Want het einde van de oorlog, het Duitse verlies, de eisen tot herstelbetalingen, het Verdrag van Versailles… Dat alles zou hem veranderen. Hitler werd het monster dat samen met Goebbels de Holocaust bedacht, zijn Derde Rijk zou Europa ruim vijf jaren geselen.”
Verdiepen

De beide schrijvers verdiepen zich al decennialang in Adolf Hitler. Dat begon aan de universiteit, toen zij in de jaren zeventig promoveerden.

Van Capelle: „Op een proefschrift over de economie van het Derde Rijk. Ik kreeg daarvoor een beurs, deels uit Duitsland. Tijdens een reis naar Heidelberg besloot ik nazi-architect Albert Speer te bellen. Hij stond gewoon in het telefoonboek en woonde aan de rand van de stad. En hij wilde me ontvangen. Later hebben Arie-Pieter en ik hem samen nog eens gesproken, kort voor zijn dood. Speer vertelde dat Hitler ontzag voor hem had. De Führer wilde immers architect worden en Albert Speer wás architect. ’Als Hitler vroeg om een gebouw met pilaren van vijftig meter, zei ik: maar Führer, we maken er 150 meter van, dat kan! Dan keek hij me in extase aan.’ Blinde bewondering voor kennis en macht, dat kenmerkte Hitler.”

In de Eerste Wereldoorlog ontsnapte Hitler telkens weer aan de dood. Als hij op verlof was, moest zijn regiment in het offensief. Met honderden doden tot gevolg. Zelf werd hij eens in zijn slaap getroffen door een granaat die zijn bunker binnenrolde. Met scherfverwondingen zou Hitler naar het ziekenhuis in Duitsland worden gebracht. Waarna het 16e regiment opnieuw zwaar onder vuur kwam te liggen en hij de dans ontsprong. Op koeriersmissie rende hij zo hard, geen andere ordonnans haalde zijn snelheid. Als een haas, met snelle spurts in haakse bochten. Bepaald niet heldhaftig, maar het hielp hem de vier lange en bloedige jaren door. Voor Franse en Amerikaanse tegenstanders had hij minachting. Dat Frankrijk soldaten uit India en zelfs zwarten inzette, vond hij belachelijk. „Die kunnen niet vechten.” Britten bewonderde hij daarentegen. Om hun historie en hun machtige vloot.

„Toen was er aan het einde van de Grote Oorlog die Engelse gasaanval, 14 oktober 1918”, aldus Van Capelle. „Hitler jammert er later volop over, ook in Mein Kampf. Maar terwijl anderen na vergelijkbaar contact met mosterdgas voor altijd blind zouden blijven, kon Hitler al snel weer zien. Het wekt de indruk dat het voor hem allemaal niet zo dramatisch was. In het Pruisische militaire hospitaal Pasewalk is de diagnose vervolgens onthullend: ’psychopaat met hysterische trekken’. Adolf Hitler ligt niet op de oogafdeling, maar in de vleugel voor psychiatrische patiënten. Als hij in 1933 aan de macht komt, laat hij zijn verleden door de Sicherheitsdienst (SD) vernietigen. Vooral ook het dossier van Pasewalk, in Noordoost-Duitsland. Maar neuroloog Foerster vertelt na de oorlog aan de Amerikanen de waarheid.”
Waarheid

De waarheid onthullen is ook voor Van Capelle en Van de Bovenkamp belangrijk. Hun boeken worden bejubeld door het NIOD. Omdat ze onthullen en toegankelijk zijn, compleet met bijna 500 unieke foto’s, vaak uit Amerikaanse oorlogsarchieven. Maar archiefonderzoek is niet hun belangrijkste bron. Dat zijn de gesprekken met de allerlaatste ooggetuigen, soms decennia terug gevoerd. En bezoeken aan de plekken van weleer, de huizen waar Adolf Hitler woonde, de scholen die hij bezocht. Dat alles geeft een compleet beeld van een dictator die de wereld nog altijd doet huiveren.

„Het is het jaar van de grote herdenkingen, van terugkijken naar de Eerste Wereldoorlog”, vertelt Van Capelle. „Dat doen wij ook in ons boek. Wij kijken door de ogen van een ogenschijnlijk gewone soldaat. Adolf Hitler. Kansloze ansichtkaartschilder die door zijn ervaringen tussen 1914 en 1918 het monster van na 1933 werd.”

HITLER AAN HET WESTFRONT

ISBN 978-94-6097-194-5

bron: http://www.telegraaf.nl


Smile Hier werd Hitler een monster ? Toch apart dat het alom gerespecteerde en zeer lezenswaardige werk van Weber juist het tegenovergestelde beweerd....

Hitler, de eenzaamste man aan de frontlijn
PETER GIESEN/Volkskrant − 02/04/11, 00:00
Klakkeloos werd aangenomen dat Adolf Hitler als een halve held uit de Eerste Wereldoorlog terugkeerde. Een Duitse historicus toonde aan dat de werkelijkheid een stuk ontluisterender is.
Adolf Hitler was een oorlogsheld. Vier jaar deelde hij het slijk van de loopgraven met zijn kameraden, trotseerde kogels en granaten en was wegens grote moed onderscheiden met het IJzeren Kruis. Dat hij de Eerste Wereldoorlog überhaupt overleefde was puur toeval. Althans, zo presenteerde Adolf Hitler zich aan het Duitse volk. De meeste historici namen dit verhaal in hoofdlijnen over. Maar de Duitse historicus Thomas Weber dook dieper in de archieven en ontdekte dat er niets klopte van Hitlers heldenverhalen.

Hitler werd door frontsoldaten een Etappenschwein genoemd, een soldaat die dienst deed in de relatief veilige linies achter de loopgraven. Het IJzeren Kruis had hij slechts te danken aan zijn goede connecties met zijn officieren. Ironisch genoeg kreeg hij deze onderscheiding op voordracht van een Joodse commandant.

'De Britse kranten schreven naar aanleiding van mijn boek dat Hitler een lafaard was. Dat heb ik nooit gezegd. Hij was koerier achter het front. Dat was een gevaarlijk baantje, ik zou niet graag met hem willen ruilen. Maar hij liep veel minder gevaar dan de soldaten in de loopgraven', zegt Thomas Weber, docent aan de universiteit van Aberdeen, die vorige week in Amsterdam de Nederlandse vertaling van zijn boek presenteerde, Adolf Hitler en de Eerste Wereldoorlog.

Tussen 1914 en 1918 was Hitler een doodgewone soldaat. Daarom waren er maar weinig bronnen, afgezien van zijn eigen opschepperijen in Mein Kampf. Aanvankelijk wilde Weber Hitlers regiment onderzoeken. 'Ik dacht: als ik meer weet over het regiment, begrijp ik ook meer van de context waarin Hitler de Eerste Wereldoorlog meemaakte. Maar tot mijn verrassing vond ik ook veel nieuwe informatie over Hitler zelf', zegt Weber. 'Sommige archieven waren slecht ontsloten. Mede daardoor waren documenten nog nooit bekeken.'

Elf dagen
Hitler diende slechts elf dagen aan het front. Hij vocht mee in de eerste slag bij Ieper, waarbij een kwart van zijn regiment sneuvelde. Maar Hitler overleefde en werd als koerier aangesteld. Hij bracht berichten van het regimentshoofdkwartier naar het bataljonshoofdkwartier, in de achterste linie van het front. Hitler is maar zelden in een loopgraaf geweest. 'In het boek staat een foto van de acht koeriers van Hitlers regiment. Ze hebben allen de oorlog overleefd, op eentje na, maar die werd overgeplaatst naar Roemenië. Het is niet bekend of hij daar ook koerier was', zegt Weber.

Het beeld dat hij zijn berichten zigzaggend tussen de kogels en granaten moest afgeven, is dan ook zwaar overdreven. Hitler lag soms onder vuur van de artillerie, maar had nooit te maken met machinegeweervuur, dat veel meer slachtoffers maakte. Ongevaarlijk was het werk natuurlijk niet. Hij raakte twee keer gewond. Een keer werd hij getroffen door een granaatscherf, een keer raakte hij blind doordat hij in aanraking was gekomen met mosterdgas. De hoeveelheid was echter zo klein dat zijn gezichtsvermogen niet echt was aangetast. In het militair ziekenhuis werd hij dan ook niet behandeld op de afdeling oogheelkunde, maar op de afdeling psychiatrie wegens 'oorlogshysterie' en 'hysterische blindheid'. De oorlog was hem simpelweg te veel geworden.

Hitler bleef de hele oorlog koerier: 'Hij was een goede, gewetensvolle soldaat. Hij klaagde nooit en deed altijd wat hem werd opgedragen. Zijn superieuren waren blij met hem. Er is echter nooit sprake van dat hij tot onderofficier zou worden bevorderd. Ironisch genoeg beschikte hij absoluut niet over leiderschapskwaliteiten. Hij was een vreemde man met gebrekkige sociale vaardigheden. Niemand wilde hem de leiding over ook maar één andere soldaat toevertrouwen.'

Hitler zelf lijkt het onderscheid tussen frontsoldaten en Etappenschweinen achter het front niet zo scherp te hebben gezien. Bij een ontmoeting een paar honderd meter achter het front had hij zijn epauletten afgedaan. In gevechtszones was dat gebruikelijk, om te voorkomen dat de eenheid door de vijand zou worden herkend. De soldaten die uit de loopgraven kwamen, hadden hun epauletten gewoon op, omdat ze vonden dat ze buiten de gevechtszone waren.

Ontgoocheld
In 1922 keerde Adolf Hitler ontgoocheld terug van een reünie van zijn regiment. De frontveteranen negeren hem, omdat ze vinden dat hij nooit werkelijk gevaar heeft gelopen. Het is een zware klap voor Hitler, die zijn regiment als een surrogaatfamilie beschouwde. Bij een met veel publiciteit omgeven reünie in 1934 kwam hij zelf niet opdagen.

Begin jaren dertig werd hij scherp aangevallen door enkele voormalige regimentsgenoten, die onthulden dat Hitlers oorlogsverleden lang niet zo glorieus was als hij zelf deed voorkomen. Hitler wist deze kritiek succesvol de kop in te drukken, enerzijds door keiharde rechtszaken te voeren, anderzijds door de verhalen af te doen als rancune van politieke tegenstanders. Weber: 'In een Amerikaans archief vond ik een mooie brief van een medekoerier. Die schreef: kom op, Adolf, we hebben onze plicht gedaan, maar jij weet net zo goed als jij dat we lang niet zo veel gevaar liepen als de soldaten aan het front.'

Weber suggereert ook dat Hitler bevattelijk was voor de 'dolkstootlegende' - de rechts-nationalistische mythe dat Duitsland de oorlog verloor door een 'dolkstoot' in de rug van socialisten en Joden - omdat hij de ergste verschrikkingen van de oorlog niet meemaakte. 'Natuurlijk zag hij ook veel ellende. Maar hij verbroederde zich nooit met de soldaten aan het front', zegt Weber. Bovendien was hij wegens verwondingen in Duitsland op de momenten dat er het hevigst gevochten werd. Hij maakte derhalve niet mee hoe de Duitsers geen dolkstoot, maar een frontale aanval te verduren kregen.

Wie Webers boek leest, krijgt bijna medelijden met Hitler. Hij was waarschijnlijk de eenzaamste man in de oorlog. Hij schreef en ontving zelden brieven. Anders dan de meeste andere soldaten kreeg hij nooit een pakketje met lekkernijen. Hij stond weliswaar op goede voet met zijn officieren en collega-koeriers, maar mengde zich zelden onder de andere soldaten. Toen zij op verlof de cafés en bordelen van Lille onveilig maakten, trok Hitler zich terug om gebouwen te tekenen.

Zijn beste vriend was het zwerfhondje Foxl waarover hij zich ontfermd had. 'Hij rookte niet, hij dronk niet, hij maakte nooit lol. Hij was niet in staat om emotionele banden met anderen aan te gaan', zegt Weber. 'Mensen beschouwen hem als een zeer vreemde figuur.'

Thomas Weber heeft veel nieuwe gegevens boven water gehaald, maar maakt het raadsel Hitler alleen maar groter. Vaak is aangenomen dat Hitlers antisemitisme een product was zijn armoedige periode in het vooroorloogse, multi-etnische Wenen. De Oostenrijkse historica Brigitte Hamann heeft echter laten zien dat Hitler in die tijd helemaal niet zo'n antisemiet was en volop zaken deed met Joden. Ook de Eerste Wereldoorlog is vaak beschouwd als een periode die Hitler heeft gevormd. Maar Weber toont aan dat Hitlers oorlog lang niet zo dramatisch was als hij zelf altijd heeft gezegd.

Ook zijn politieke ideeën waren nog niet uitgekristalliseerd. Hij trakteerde zijn medesoldaten wel eens op rechts-nationalistische tirades, maar die waren gericht tegen het Habsburgse Rijk of de geallieerde vijand. Van de nazi-ideologie was hij nog ver verwijderd.

Raadsel
Het grootste raadsel schuilt echter in de persoonlijke transformatie die Hitler onderging in 1919, toen hij terugkeerde in München. Aanvankelijk was hij totaal in de war. Hij liep zelfs mee in de begrafenisstoet van Kurt Eisner, de man die Beieren tot een socialistische republiek uitriep en door een rechtse nationalist werd vermoord. Op filmmateriaal is te zien hoe Hitler achter de kist liep, met een zwarte rouwband en een rode armband die socialistische revolutie symboliseerde. Maar in december 1919 werd hij lid van de Deutsche Arbeiterpartei, de latere NSDAP.

Toen hij in 1920 op 31-jarige leeftijd het leger verliet, was hij een eenzame, maatschappelijk mislukte veteraan, door iedereen beschouwd als een vreemde vogel zonder leiderscapaciteiten. Hoe kon deze man van de NSDAP een succesvolle partij maken?

Weber: 'Het is niet zo verrassend dat Hitler na de oorlog in extreem-rechts vaarwater terecht kwam. Maar het is wel verrassend dat hij opeens geen volgeling meer is, maar een leider. Waarom is hij geen manusje-van-alles voor de NSDAP geworden? Dat zou veel meer in de lijn der verwachtingen hebben gelegen. In München heeft zich in korte tijd een radicale verandering in persoonlijkheid voorgedaan. Wat er precies gebeurd is, weten we niet, ook omdat er maar weinig bronnen over zijn. Na dit boek was ik een beetje Hitler-moe, maar ik wil toch verder in die periode duiken. Maar het is best mogelijk dat het raadsel nooit opgelost zal worden.'
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
the dugout



Geregistreerd op: 31-10-2008
Berichten: 504
Woonplaats: Ieper

BerichtGeplaatst: 29 Jul 2014 7:29    Onderwerp: Reageer met quote

Zeer interessant en zeker iets om me verder in te verdiepen!
_________________
owner of a unique WW1 museum-B&B:
www.thedugout-ypres.be
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
FJB



Geregistreerd op: 24-6-2014
Berichten: 15

BerichtGeplaatst: 30 Jul 2014 10:46    Onderwerp: Reageer met quote

the dugout @ 29 Jul 2014 7:29 schreef:
Zeer interessant en zeker iets om me verder in te verdiepen!


Het is ook nog eens een zeer leesbaar boek, aanrader... thumbs up
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45662

BerichtGeplaatst: 31 Jul 2014 17:55    Onderwerp: Reageer met quote

Ik ben eens benieuwd wat AOK4 hier van zou vinden.

Duidelijke review:

http://www.go2war2.nl/artikel/3815/Hitler-aan-het-Westfront.htm

Ik citeer even een relevant stukje:

Quote:
"Door Hitler aan het Westfront op de voet te volgen wordt veel duidelijk over zijn latere meedogenloze en mensenverachtende gedrag dat hij als Führer van het Duitse Rijk en initiator van de Holocaust ten toon zou spreiden. Tevens wordt duidelijk dat de Eerste Wereldoorlog eigenlijk de gruwelijke inleiding was tot de Tweede Wereldoorlog", aldus de beide schrijvers. Welnu, beide inzichten worden in de verste verte niet verschaft. Dat kan ook niet als de schrijvers niet of nauwelijks doen aan het analyseren van de gepresenteerde feiten.

Het boek is een goed geïllustreerde opsomming van de feitelijke omstandigheden aan het front, zoals soldaat Adolf Hitler die heeft meegemaakt. Niet meer, maar toch ook niets minder. De tekstuele tekortkomingen worden ruimschoots gecompenseerd doordat het boek een magnifieke hoeveelheid illustraties bevat: foto's, postkaarten, geografische kaarten, tekeningen en schilderijen; waar nodig wordt dit al overvloedige materiaal aangevuld met eigen fotowerk om bepaalde zaken te verduidelijken. Overigens, de foto's waarop de auteurs zichzelf trots, men zou haast vrezen als 'fans', vereeuwigen voor bijvoorbeeld een muur waar Hitler honderd jaar eerder heeft gestaan, hadden best achterwege kunnen worden gelaten. Het geheel geeft een goed overzicht in de oorlogservaringen van het Regiment List en daarmee ook in die van hoofdpersoon Adolf Hitler. De auteurs volstaan dus met het noemen en aanschouwelijk maken van alle bestaande feiten. Nieuwe feiten worden niet echt aangedragen en voor een kritische beoordeling van alle feiten kun je beter terecht bij het al genoemde boek van Thomas Weber. Wat niet wegneemt dat "Hitler aan het Westfront" toch een fraai document is geworden.


Ik ga eens op zoek naar de uitgever.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
AOK4



Geregistreerd op: 10-11-2006
Berichten: 2494
Woonplaats: Wevelgem

BerichtGeplaatst: 31 Jul 2014 18:17    Onderwerp: Reageer met quote

Ik zou het boek wel eens willen inzien, maar zal het zeker niet kopen.

Ik zou al die schrijvers die zo neerbuigend schrijven over Hitlers oorlogsdienst (zonder dit te willen ophemelen of zonder over de rest van zijn leven te oordelen) eens willen zien doen wat Hitler deed.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> WO1 in het nieuws Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group