Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

The Lost Legions Of Fromelles by Peter Barton

Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boekennieuws - Vers van de pers - Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht

Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 10 Jul 2014 13:48    Onderwerp: The Lost Legions Of Fromelles by Peter Barton Reageer met quote

The Lost Legions Of Fromelles by Peter Barton

A meticulous book about one of Australia's great military disasters uncovers new research which reveals that the Allied soldiers who fought that day were comprehensively doomed
On one of those smudgy French days when the mist clings close to the damp earth until well after lunch, I sat in a little estaminet in Fromelles that is famously festooned with boxing kangaroos and Australian flags.

Just as Australia will never forget Fromelles neither will this tiny town’s memory ever shake the Australians. They are in the ground, here, in graves marked and unmarked and some, still, in the old no man’s land where the German guns slaughtered them.

Fromelles, a stone’s throw from Ypres, remains the scene of Australia’s worst military disaster. Over 24 hours in July 1916 the Australian Imperial Force suffered 5,553 casualties including some 1,900 killed.

I was researching a book about a Collingwood player who fought there. But, like the Australian commemoration tourists who alight tour bus after tour bus at Fromelles in the warmer months, I found myself searching for an affinity with the dead. It wasn’t hard to find. They came from my suburbs. Played my code. Went to my school and university.

That’s how we commemorate the great legion of our war dead; we localise the loss, personalise it, because otherwise it just seems too vast to comprehend.

Armed with personal stories that day, I became very angry about what happened at Fromelles in 1916; angry on behalf of the soldiers whose lives were wasted on a military operation that was utterly pointless, like so many other movements on the European Western Front that expended millions of young lives during the first world war.

And now I am angrier, still, because I have just finished reading Peter Barton’s remarkable The Lost Legions of Fromelles: the True Story of the Most Dramatic Battle in Australia’s History.

The promise in non-fiction of the “true story” is often little more than publishing hyperbole. But Barton – a British writer, documentary filmmaker and historian – has gone well beyond the established parameters on Fromelles research. Most notably, he has mined the archives of the Bavarian army in Munich. And he has emerged with a story that illustrates precisely how terribly, scandalously, doomed to die were the Australians – and the Tommys they fought alongside – that day.

The best military history (and make no mistake, this is meticulous, demanding dotted-i and crossed-t military history for the aficionado) dispels the myths that attach themselves like cultural barnacles to our war stories. Barton succeeds in spades here, sparing few subjects, not least the British command and the revered official Australian historian of the first world war, Charles Edwin Woodrow Bean.

Early in the book we discover that Australian prisoners captured by the Germans had, under no particular duress by their captors, blabbed details about the movement in May 1916 towards the front around Fromelles of the 2nd Australian Division.

Bean, it seems, either didn’t know about – or chose to ignore – this in his history.

Bean asserted that the Australians, under German questioning, “gave no information”.

Barton writes: “The most curious aspect of Bean’s ‘defence’, however, is the assertion that German reports admired the tight-lipped response of the Australians. In fact the prisoners were exceedingly communicative, offering a mass of invaluable information that not only guaranteed and assisted subsequent raids on Australian positions, but almost certainly influenced the outcome of events at Fromelles some 10 weeks hence.”

I knew before reading Barton’s book that other British troops had failed to take the German frontline and its stronghold, known as Sugarloaf, in May 1915.

But I did not know just how closely the events of July 1916 - from the initial apparent Australian successes on the German frontline trenches, to their subsequent repulsion and the cutting down of hundreds of others across no man’s land – was a carbon copy of May 1915. Indeed, as the Australians tried to make the front line, they were traversing swampy ground that still held the decaying remains of the 1915 dead. The precise mistakes of the earlier attack were repeated, with shocking consequences.

Barton also skilfully weaves in another intriguing story: the location and reburial of some 250 British and Australian soldiers who, having been killed at Fromelles in 1916, were interred behind what was then the German front.

Barton became the historian for what is known as the Fromelles project. And in this book he traces the dogged persistence against significant odds (not least those of bureaucracy in Australia) of the Australian schoolteacher Lambis Englezos to find, recover and identify the bodies of a particular group of the missing.

Those so far recovered have been buried in Pheasant Wood military cemetery, the first new commonwealth war graveyard to be built in 50 years (the commonwealth now, routinely, repatriates its war dead).

There will be a trove of books about world war one action involving Australians as the centenary nears. The consumer should be wary.

But not of Barton’s The Lost legion of Fromelles – a demanding but highly rewarding book.
Met hart en ziel
De enige echte
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage

Geregistreerd op: 5-6-2006
Berichten: 323
Woonplaats: Wingene

BerichtGeplaatst: 15 Jul 2014 7:02    Onderwerp: Reageer met quote

Komt er een Nederlandse versie uit van dit boek?
De boeken van Peter zijn allemaal top.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht

Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 7597
Woonplaats: aalst

BerichtGeplaatst: 16 Jul 2014 21:53    Onderwerp: Reageer met quote

Heb er eens naar gekeken op amazon, en het boek lijkt mij geheel anders van opzet dan zijn andere boeken...zijn andere boeken zijn allemaal op landschapsformaat met veel fotos, terwijl het nieuwe boek van gewoon formaat is...vraag me af of er ook zoveel fotos gaan instaan...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht

Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 7597
Woonplaats: aalst

BerichtGeplaatst: 21 Jul 2014 19:31    Onderwerp: Reageer met quote

Heb het boek besteld bij amazon, zou moeten vrijdag geleverd worden, zal dan even een korte recensie geven...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht

Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 7597
Woonplaats: aalst

BerichtGeplaatst: 25 Jul 2014 17:33    Onderwerp: Reageer met quote

Heb het boek vandaag thuis gekregen, en het is inderdaad totaal anders van opzet dan de vroegere boeken van Barton. Waar het vroeger landschapsformaat was is het nu gewoon boekformaat. In de vroegere boeken stond het vol fotos, nu enkel 1 fotokatern met een dertigtal kleine fotos. In de vroegere boeken werd de tekst soms geillustreerd met een goed kaartje van de plaats, hier is enkel een katern met enkele fotos van originele stafkaarten, en ik moet zeggen om daar je weg in te vinden, ik heb fromelles al bezocht, en ik had moeite om me te orienteren...over de tekst kan ik niets zeggen, ben eerst begonnen in het boek Z-day van Alan Macdonald...dus conclusie, het boek is niet het typische kijk en leesboek van barton, maar eerder een gewoon leesboek...gelukkig is het niet te duur, ik betaalde iets van een 10 GBP bij amazon...
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
willem brouwer

Geregistreerd op: 17-11-2010
Berichten: 37

BerichtGeplaatst: 01 Okt 2014 9:08    Onderwerp: Reageer met quote

“ the lost legions of Fromelles” the mysteries behind one of the most devasting battles of the great war: Peter Barton

Gekocht als e boek voor €11,50.
Het boek beschrijft de militaire geschiedenis van Fromelles met daarnaast het zoeken naar bewijs voor het bestaan van massagraven bij Fromelles, een verhaal waarin een Australiër van Griekse komaf, Lambis Englezos, een hoofdrol speelt.
Het gedurende 4 jaar bestaande front bij Fromelles ontstond in het najaar 1914, er werd hier ook al in oktober/november 1914 hevig gevochten, gevolgd weer door een kerstverbroedering. Nieuw voor mij was dat in mei 1915 een griezelig identieke slag op praktisch dezelfde locatie werd gevoerd als ruim een jaar later met ook ongeveer hetzelfde hoge aantal slachtoffers aan geallieerde kant. Voor de Duitsers was dat een ideale generale repetitie voor de Brits/Australische aanval op 19 juli 1916. Ze hadden na mei 1915 hun verdedigingslinie nog weer extra versterkt.
De verliescijfers van mei 1915 en juli 1916 bijeen genomen brengt het slagveld van Fromelles aan de top van de meest bloederige “killing fields” van wereldoorlog 1.
In het boek worden de militaire gevechten zeer gedetailleerd besproken waarbij enige kennis van de geografie aldaar wel gewenst is.

Daar ik me vooral interesseerde in de speurtocht naar bewijzen voor het bestaan van de massa graven bij Fromelles volgt hierover een wat uitvoeriger resumé:
In september 2003 ontmoet Peter Barton in Australië Lambis Englezos. Barton was daar voor een lezing over het graven van tunnels in WO 1 (“tunneling”). Englezos was ook bij deze lezing, uitgenodigd door Ward Selby. Englezos en Selby waren overtuigd dat er zich massa graven bevonden bij Fromelles met daarin de vermiste Australiërs, gesneuveld in de slag van 19-29 juli. Selby had zelfs een Duitse kaart met daarop de plaats van de graven: achter het als Pheasant Wood bekend staande bosje vlak buiten Fromelles.
In 2002 hadden Englezos en Selby wiens grootvader daar had gevochten, de slagvelden bij Fromelles bezocht: hun meest opvallende ontdekking toen: de getallen van vermisten klopten niet.
In 2003 had ene Martial Delabarre, president van een lokale historische club, gesproken over verloren graven, het zou algemeen bekend zijn, alleen was er geen documentatie, men had het alleen van horen zeggen.
Het advies van Barton aan Englezos en Selby op dat moment was: ga zoeken naar Duitse documenten over de 6e Beierse Reserve Infanterie Divisie (RID), met documentatie, dagboeken, idem van de 2 brigades en 4 regimenten. Deze Beierse militaire archieven bevinden zich in München.
In de CWGC (Commonwealth War Graves Commission) archieven was niets bekend over massa graven bij het Pheasant Wood, ook was niets bekend bij de OAWG (Office Australian War Graves).
Via de Duitse militaire attaché in Canberra kreeg Englezos een lijst van militaire archieven. Men kwam in contact met iemand die bekend was met het militaire archief in München.
In 2004 berichtte Dr Fuchs, directeur militaire archieven te München dat in 1923 een regiment geschiedenis was geschreven over het 21e reserve infanterie regiment (RIR21) behorende bij de 6e Beierse Reserve Infanterie Divisie (6eBRD) door Julius Ritter von Braun: er werd inderdaad melding gemaakt over massagraven achter het Pheasant Wood. Verder werd niets gevonden (tot op dat moment).
Volgens Peter Barton is dit is geen directe bron informatie, dus geen evidence waarmee autoriteiten en historici kunnen worden overtuigd. Deze directe informatie zou gezocht moeten worden in dagboeken en directe beschrijvingen van gevechtshandelingen.
In ieder geval was het zo dat in februari 2004 volgens de Australische autoriteiten er nog te weinig bewijs was om opgravingen te doen.
Door Jeroen Huygelier (historicus uit België) werd gewezen op een makkelijke toegankelijke bron, de RCWM files (Red Cross Wounded and Missing); deze files bevonden zich in Australië, Canberra, in het AWM (Australian War Memorial).
Het complete materiaal in het AWM werd vervolgens doorzocht door Selby, Englezos en Corfield (auteur Don’t forget me Cobber).
Nagekeken werden alle records van de “missing” na 19/20 juli 1916. Zo stuitte men op ene John Bowden waarbij de Duitsers wat twijfel hadden of het een officier betrof of een “private”. Ergens was genoteerd dat hij mogelijk begraven was in één van de 5 massagraven bij het Phaesant Wood, Fromelles. Dit was aangegeven via een Duitse bron. Hierdoor kreeg men weer een sterke aanmoediging om door te gaan met zoeken naar een primaire bron met documentatie. Dit moest toch te vinden zijn in de gegevens van de 6e BRD in München daar de gegevens van Bowden ook waren gestuurd naar een inlichtingen officier, Fritz Lubcke.
Met al deze gegevens nu verzameld konden Englezos zelfs een schatting maken van het aantal begraven militairen in de massa graven (169). Vooralsnog was het onduidelijk of deze graven na de oorlog ook waren geschoond (gecleared).
Het systeem van de dubbele metalen identificatie plaatjes werd in september 1916 ingevoerd, dus na de slag bij Fromelles. Gevolg was dat eventuele identificatie plaats zou moeten vinden met DNA.
In Australië kreeg Englezos ea medewerking van de media: ook vanuit die hoek werd druk uitgeoefend op autoriteiten om wat te doen. Mede onder deze druk werd een panel samengesteld om te beoordelen of er nu voldoende aanwijzingen waren om de mogelijke graven bij Pheasant Wood te openen.
De aanwijzingen waren op dat moment:
- Bevindingen Fuchs: directeur militaire archieven in München, met de regiment geschiedenis (RIR 21) van Julius Ritter von Braun met daarin een verwijzing naar massagraven bij Fromelles.
- 5 Britse luchtfoto’s van destijds die suggestief waren voor het bestaan van “pits” achter het Pheasant Wood
- De geschiedenis betreffende John Bowden met ook een aanwijzing voor de massagraven
- Het geschatte aantal van vermiste militairen (163)
Het panellid John Williams (schreef een boek over Hitler in WO 1) ging voor onderzoek naar Europa. Williams bezocht daarbij niet de archieven in München. Hij liet zich in Fromelles rondleiden door Martial Delabarre en werd ook voorgesteld aan ene Bailleul die een geschiedenis aan het schrijven was over Duitse regimenten die hadden gevochten in deze regio.
Het was Bailleul die Williams duidelijk maakte dat de zg “pits” op de luchtfoto’s mogelijk mortierposities waren, uiteraard zeer merkwaardig. Vlg Bailleul waren er zeker geen graven bij het Pheasant Wood, het zouden meer militaire en defensieve aanduidingen zijn. Williams was overtuigd van het niet bestaan van deze massa graven en ging terug naar Australië met een negatief advies. Merkwaardig feit was dat Williams nog in 2003 had verklaard dat er aanwijzingen waren voor massagraven, hij was nu volledig van gedachten veranderd. NB: Voor zijn boek over Hitler was hij ook niet in München geweest voor archief onderzoek.
In 2006 werden 3 van de 5 gevonden resten van Australische militairen gesneuveld bij de 3e slag van Yper met DNA geďdentificeerd. Dit was weer een nieuwe aanleiding om de graven bij Fromelles te openen. Er was bewezen dat identificatie met DNA goed mogelijk was.
De Australische autoriteiten vonden op dat moment nog steeds onvoldoende bewijsstukken om tegen het negatieve rapport van Williams in te gaan.
In München was Fuchs ondertussen opgevolgd door Lothar Saupe. Met hem werd contact gezocht door Roger Lee via de Duitse militaire attaché. In oktober 2006 ontving Englezos via Roger Lee nu eindelijk een primair bewijsstuk uit München: in het originele RIR21 dagboek met daarin een regiment order 5220 dd 21 juli 1916 met de opdracht om graven aan te leggen voor gesneuvelde Britse militairen. (Vlg Peter Barton had Williams, indien hij in 2005 München had bezocht, deze kopieën zeker gezien).
Daarnaast werd tegelijkertijd in Australië de volgende bevinding gedaan: nadat in 2004 Englezos en Selby correspondentie hadden gezien over een gesneuvelde militair bij Fromelles, Eric Chinnen, bleken later bij de papieren ook correspondentie te zitten tussen Charles Bean (auteur van de geschiedenis van de Australische militairen in WO1) en Mr Marvyn Chinner, broer van Eric. Ook daarin kwam het massagraf bij Fromelles ter sprake.
Ondertussen was in Engeland vastgesteld door Peter Barton dat er in de massagraven een aanzienlijk aantal Britse militairen bevonden, m.a.w. ook het UK was betrokken bij deze zaak.
Vervolgens moest ook nog onderzocht worden of deze graven na de oorlog niet door de zg clearance teams geschoond waren, hier werden geen aanwijzingen voor gevonden.
Daarna werd o.l.v. het centrum voor archeologisch onderzoek van de Glasgow universiteit in 2009 begonnen met het open leggen van de massa graven bij Fromelles.

Het meest bizarre van deze geschiedenis is dan weer het volgende:
Bailleul, eerder genoemd, zou in 1991 in bezit zijn van kopieën van Duitse documenten die bewijzend waren voor de aanwezigheid van de graven: deze waren afkomstig uit de archieven van de VDK (Volksbund Deutsche Oorlogsgraven). Dit kwam aan het licht bij de inrichting van het nieuwe Fromelles museum: er werd hem (Bailleul) gevraagd wie hij toevertrouwd had deze documenten te bezitten: Martial Delabarre en John Williams die juist in Australië zijn negatieve rapporten zou hebben gebaseerd op de beoordeling van Bailleul.
Deze gegevens werden daarna ook opgevraagd door Peter Barton: (VDK archief te Kassel, 248 Engelsen begraven in 5 “pits”, gelokaliseerd zuidkant van het bosje). Hij vond bij de documenten in Kassel ook nog een brief van Bailleul gericht aan de VDK te Pérenchies dd 16-8-2006. In deze brief vertelt Bailleul dat hij 3 jaar eerder (2003) in contact was geweest met instanties/personen die geďnteresseerd waren in de WO 1 geschiedenis van Fromelles. Verder wordt in de brief medegedeeld dat een Australiër (Englezos) overtuigd was dat hij een sensationele ontdekking had gedaan. De man zou grote inspanningen hebben gedaan om bewijs te krijgen dat deze massagraven nog steeds bestonden in Fromelles ondanks het bekende feit dat in 1920 deze graven waren geschoond voor herbegraven in eigen militaire begraafplaatsen. Verder wordt dan gesteld dat de systematische verwijdering van de doden door de Duitse autoriteiten begon op 10 augustus 1921, inclusief de graven van Pheasant Wood. De brief eindigt met de opmerking dat de inhoud gecommuniceerd zou moeten worden met de Duitse ambassade in Australië om daarmee elke individuele poging tegen te gaan om de aarde van Fromelles te verstoren. Kennelijk heeft hij zo ook John Williams in 2005 overtuigd.
En dan wil Bailleul in 2012 met deze documenten ook nog aantonen dat hij de eerste was die vanaf 1999 van de nog intacte graven wat af wist!

Tenslotte probeert Peter Barton een verklaring te vinden voor het feit dat de graven bij Fromelles na de wapenstilstand door de clearance teams nooit werden gevonden.

Het is een uitermate interessant boek waaruit natuurlijk nog veel meer is te halen dan bovenstaande.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boekennieuws - Vers van de pers - Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls

Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group