Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

25 mei

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 25 Mei 2006 5:51    Onderwerp: 25 mei Reageer met quote

Der Steinbruch bei Haudromont wiedergenommen

Großes Hauptquartier, 25. Mai.1916
Westlicher Kriegsschauplatz:
Englische Torpedo- und Patrouillenboote wurden an der flandrischen Küste von deutschen Flugzeugen angegriffen.
Westlich der Maas scheiterten drei Angriffe des Feindes gegen das von ihm verlorene Dorf Cumières. Östlich des Flusses stießen unsere Regimenter unter Ausnutzung ihrer vorgestrigen Erfolge weiter vor und eroberten feindliche Gräben südwestlich und südlich der Feste Douaumont.
Der Steinbruch südlich des Gehöftes Haudromont ist wieder in unserem Besitz.
Im Caillettewald lief der Feind während des ganzen Tages gegen unsere Stellung völlig vergeblich an. Außer sehr schweren, blutigen Verlusten büßten die Franzosen über 850 Mann an Gefangenen ein, 14 Maschinengewehre wurden erbeutet.
Bei St. Souplet und über dem Herbe Bois wurde je ein feindlicher Doppeldecker im Luftkampf abgeschossen.
Östlicher Kriegsschauplatz:
Keine besonderen Ereignisse.
Balkankriegsschauplatz:
Üsleb und Gewgheli wurden von feindlichen Fliegern erfolglos beworfen.

Oberste Heeresleitung. 1)
www.stahlgewitter.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 25 Mei 2006 6:00    Onderwerp: Reageer met quote

May 25

1915 Large-scale deportations of Armenians begin in Turkey

On this day in 1915, in the latest of a disturbing series of Turkish aggressions against Armenians during World War I, Mehmed Talat, the Ottoman minister of the interior, announces that all Armenians living near the battlefield zones in eastern Anatolia (under Ottoman rule) will be deported to Syria and Mosul. Large-scale deportations began five days later, after the decision was sanctioned by the Ottoman council of ministers.

As the oldest Christian state (Christianity was established as the state religion some 20 years before the founding of the Roman Empire), Armenia had a long and turbulent history with the Ottoman Empire, stretching back to the 11th century. For this reason, Armenia had welcomed a strong Russian presence in the Caucasus region; indeed, when Russia conquered the eastern part of Armenia, previously held by Iran, in 1828-29, many Armenians moved into that eastern region. In 1896, encouraged by Russia, Armenians living to the west, in eastern Anatolia, had rebelled against Turkish rule; they were met with a vicious response, including the massacre of an estimated 200,000 of their number. Despite expressing support for their Armenian neighbors in the face of Ottoman repression, Russia too exercised strict rule over the Armenians under their control, forbidding them to establish their own schools or speak their own language and deporting nationalist leaders to Siberia.

When World War I broke out in 1914, Armenia became a battlefield for Russian and Turkish armies. Meanwhile, with the rise to power of the so-called Young Turks in the years before the war, Armenia and its people became even more of an affront to the accompanying movements of militant Islam and “pan-Turkism,” which sought to liberate and unify all the diverse peoples of Turkish heritage and Islamic religion living across southern and eastern Europe, many under Christian rule. Some 150,000 Armenians who lived on the Russian side of the frontier enlisted in the czar’s army during World War I, and all Armenians—inside and outside the Ottoman Empire—were seen as dangerous threats to the Turkish war effort. In the heat of battle, bitter at losses suffered at the hands of the Russians and desperate to squash the enemy within as well as without, the Turks determined to take action against Turkey’s Armenian population.

In April 1915, with the Russian army steadily approaching, Armenian resistance in the Van province was quickly and brutally crushed. Talat’s announcement of May 25, 1915—which he justified by saying the deportation was a military necessity required to preserve civil order—came the day after a note of international protest, prepared by Russia’s foreign minister, Sergei Sazonov, claiming that the Armenian population of over 100 villages had been massacred. Clearly, Russia had a stake in exaggerating the numbers killed, and in implicating agents of the Ottoman government—which Sazonov did—but the events that followed lent weight to the note’s claims. On May 27, the Ottoman council of ministers told the Turkish senior army command that if they encountered armed resistance or even opposition to the deportation from the local population they had “the authorization and obligation to repress it immediately and to crush without mercy every attack and all resistance.”

As the war continued, Turkish brutality towards Armenians only increased; that violence, in turn, provoked more of the insurrection it was designed to smash, and the bloody cycle continued. Meanwhile, famine and disease killed many more people, including some 75 percent of those deported to Asia Minor, as the Ottoman Empire was ill-equipped to supply and transport its own armies, let alone handle large-scale deportations. Many other Armenians fled the country, with some 200,000 to 300,000 escaping to Russia. International warnings to the Turkish government—including from the United States, where the New York Times carried headlines decrying Turkey’s “Policy of Extermination”—went unheeded. As U.S. Secretary of State Robert Lansing wrote to President Woodrow Wilson, “it is one of the blackest pages of the history of this war.”

It is impossible to state exactly how many Armenians died in the Ottoman Empire during World War I, due in part to the uncertainty about how many were living there before the war. The number of dead—and the degree of intent and responsibility of the Turkish government—is disputed to this day: some calculations range from 1.3 million to about 2.1 million, and others are much lower. It seems, though, that estimates of one million are reasonable.

www.historychannel.com
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:22    Onderwerp: Reageer met quote

The Gallipoli Campaign

25 May 1915 - The German submarine U21, under the command of Lieutenant Commander Otto Hersing, torpedoed and sank the battleship HMS Triumph as the ship guarded the ship to shore transports off Anzac Cove. General William Birdwood, commander of the ANZAC Corps, wrote that the Triumph 'suddenly turned just like a fish diving, and went straight to the bottom. It was really rather an awful sight and most solemn'.

After the sinking of the Triumph, Admiral Sir John de Roebuck recalled the British battleships to the comparative safety of Mudros harbour. British war correspondent Compton Mackenzie wrote:

The sense of abandonment was acute … every man had paused to stare at the unfamiliar emptiness of the water … it is certain that the Royal Navy has never executed a more demoralising manoeuvre in the whole of its history.

http://www.anzacsite.gov.au/5environment/timelines/100-events-gallipoli-campaign/may-1915.html

Major Warships Sunk in World War 1 - 1915

25 May 1915 - Triumph, British, Swiftsure class Second Class Pre-Dreadnought Battleship
Torpedoed and sunk by the German submarine U21 near Cape Helles in the Eastern Mediterranean. Although she had her torpedo nets deployed she was hit on the starboard side abreast no.2 boiler room. Despite having her guns manned and most watertight doors shut capsized in about 10 minutes, sinking in about 30 minutes. 3 officers and 75 ratings were lost.

http://www.worldwar1.co.uk/sunk15.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger


Laatst aangepast door Percy Toplis op 24 Mei 2010 21:32, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:27    Onderwerp: Reageer met quote

Fred Garrett War Diary

25 May 1915 Tuesday - For the last two or three days we have had intermittent rain showers and sunshine. Hot sun pouring down now after a heavy thundery shower.

Witnessed an awful sight this morning. Two submarines put in an appearance and torpedoed the "Triumph" which was laying gout about 2 ½ miles from our shore.

I heard a bit of a commotion outside my dugout and looking out saw the battleship heeling over. The explosion had only occurred two or three seconds before at about 12.17a.m. destroyers, launches minesweepers and pinnacles were rushing from all directions towards the sinking warship. She heeled over gradually towards shore and took about 8 minutes to turn turtle. She remained bottom up for about twenty minutes with the air and steam bubbling out along the sides and amidst a swarm of small craft. I saw the destroyers open fire at about ¼ of a mile on two separate occasions, once in the direction of Imbros and again towards the Dardanelles. It seemed some time before the other boats commenced searching for the subs. It was magnificent to see the Destroyers rushing up ploughing through the water and belching out black smoke. From our point of vantage on Popes Post and with the aid of binoculars the whole lamentable episode could be seen.

After the men had been rescued the Turks tried to get some shrapnel home but the range was too far for them. The rolling chocks propellers, rudder could be seen above the water and before she went down the bluejackets could be seen to landing and check out their posts.

The water around the sinking boat was black with small craft for about an hour and I noticed one launch leave shore with half a dozen pontoons aboard. Before she got very far she saw she could never get there in time with them and cutting them adrift went for her life.

3.00 p.m. The destroyers are nosing about like a lot of terriers after a rat but I hear they have not been able to make a catch. A few aeroplanes have atop, been hovering over the scene. I hear that only about 400, one half, of the men were saved. The force of the explosion besides causing a lot of instantaneous deaths and wounding a lot, would jam doors and imprison a great number.

Enemy is mining under our trench. We got in before them and blew up and destroyed their sap.

Issued of two boxes Bryant and May matches and three boxes BDV cigarettes (12 in a packet). We are getting an issue (2 ounces) of rum every night.

Sniping still very bad and several of our fellows have been shot dead or wounded today.

According to the latest rumours about 150 men went down with the "Triumph". So far have heard nothing definite regarding the submarine.

The "Triumph" it is stated and her sister ship "Swiftsure", which I saw at Port Said, were built for the Chilean Government but were brought by our people during the Russo-Jap War. They are distinguished by the big derrick between the funnels, used to lift torpedo boats etc.
(58 men & 3 officers)

I noticed in the papers that the German's were transporting submarines to Pola, an Austrian port in the Adriatic.

http://www.grantsmilitaria.com/garrett/html/may1915.htm[/b]
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:35    Onderwerp: Reageer met quote

Edith Elizabeth Appleton Diaries

Edie is at Casualty Clearing Station No. 3 near Ypres.

[May] 25th [1915] - Had quite the busiest night imaginable. The Germans poisoned hundreds of our men yesterday, and we had our hospital full, and emptied and over filled again at once. Men lying on stretchers in the garden, and thick in the grass, even filled a patch known as the duck pond. The cases inside were very bad indeed, and died like poor flies all night. We evacuated at 2 a.m. and promptly filled to such an extent that I had 163 in a ward supposed to take 60, as well as 16 very bad officers and 3 ward sitters.
“I cannot - cannot cannot” said the dying boy “Ye canna - what?” asked O’Neill the Irish orderly, “I cannot…pray” repeated the boy. “Ah thry…” persuaded O’Neill, “twill make ye barra” (better). Quite true I listened to it all.
Bathed in the asylum, went to breakfast, was invited to a drive but had to decline owing to inclination for bed.

http://www.edithappleton.org.uk/Vol1/html/VolText.asp
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:40    Onderwerp: Reageer met quote

Dan is m'n dochter jarig
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:41    Onderwerp: Reageer met quote

AUCKLAND WEEKLY NEWS - 25 MAY 1916

NEXT OF KIN
Sought for two soldiers – R J COPELL and F LORIN of the Australian Imperial Forces, killed in action, thought to be resident in New Zealand.

COMMISSIONS GRANTED – Promotions from Ranks
Non-commission officers of the 13th Infantry reinforcements appointed Second Lieutenants on probation from 19 May, in order of seniority:

ATMORE, Sgt C F – F Co; BLENNERHASSETT, Sgt A R – G Co; BOOKLASS, Cpl S M G J – H Co; BURTON, Sgt P - A Co; CHAMBERLAIN, Sgt K G – B Co; COOK, Cpl S M F – B Co; DONNAN, Sgt A – A Co; DUNCAN, Sgt A T – G Co; FORD, Sgt A - H Co; HANNA, Sgt H H – G Co; HIND, Co Sgt Major C A S - C Co; HOWARD, Co.Sgt Major F - F Co; McGHIE, Sgt J G - E Co.; RIDLING, Co Sgt Major R C – A Co; WILLIS, Sgt H – H Co; WILSON, Sgt J V - C Co

All the new appointees have been transferred to later reinforcements.

http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~sooty/awn25may1916.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:46    Onderwerp: Reageer met quote

Letters from Tsar Nicholas to Tsaritsa Alexandra

Telegram. Stavka. 25 May, 1916.

Sincerest thanks for your letter. Once more we both send you, with all our heart, our best wishes. I long for you terribly. The loss of Lord Kitchener must indeed be very distressing for Georgie. I kiss you tenderly.

NICKY.

NOTE: The "Hampshire," with Lord Kitchener on board, had been lost a week previously.

http://www.alexanderpalace.org/letters/may16.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:53    Onderwerp: Reageer met quote

THE GREAT FOLKESTONE AIR RAID - FRIDAY 25TH MAY 1917

BEFORE THE RAID - Civilians have always been directly affected by wars, whether they were the grieving relatives of men who had died in action, or as the victims of siege, famine and displacement. But the First World War brought a new threat - attacks on non combatants from the air.

The first raids made by Germany on the UK were by "Zepps", airships which dropped bombs on Norfolk on 19th and 20th January 1915, causing death and injury.

But by the end of 1916 the British people were not feeling as vulnerable as they had in 1915 and 1916. The airships or Zeppelins were no longer such a threat, because a good line of defence had been installed against them: a wireless warning system, gun crews, searchlights, and aeroplane patrols.

Indeed the attention of the British government turned to the threat of U Boat attacks on merchant shipping. Gun deliveries were diverted from home defence against air attacks to the mercantile marine, and two squadrons of RFC pilots were sent to France, relieved of their Home defence duties.

The Germans realised that the Zeppelin was now a limited weapon and when a new Gotha twin engine plane was produced in autumn 1916, bombing attacks using aircraft became a real possibility.

Until this time Folkestone had escaped from the air raids and shelling by the German Navy that had affected other towns and cities, despite being a prime target. Folkestone harbour was one of the main embarkation points for troops headed for the Western Front. Many of the larger houses in the town were being used a rest camps for soldiers from the battlefields. At Shorncliffe Military Camp thousands of men were camped, including a large contingent from Canada, and the main line of communication from the Western Front to London ran through the town.

THE RAID - 25th May 1917 was a Friday. It had been a warm and sunny late Spring day, and the shops in Tontine Street were still doing a brisk trade, although it was nearly six o clock. It was Whitsun Bank Holiday on Monday and many wives were purchasing extra provisions for the long week end. Mothers chatted as they queued for the green grocer or fruiterer, while their children played in the sunshine. An aeroplane circled overhead but few were alarmed, as most thought it was 'one of ours' from Dover. There were a series of crashes in the distance but again it was thought to be gun practice from one of the army camps in the vicinity. So the people of Folkestone were taken completely by surprise when the Gotha 'planes swooped down on the town, dropping their loads of high explosive bombs.

The aeroplanes approached the town from the west at about 14,000 feet. Some attacked Hythe and Shorncliffe Camp, others the west end of Folkestone itself, around Central Station and Bouverie Road East. They then made their way to the town centre and here the majority of the fatalities occurred when one of the bombs made a direct hit outside STOKES' Brothers greengrocers in Tontine Street.

The greatest number of killed an injured was caused by the bomb which fell on Tontine Street. Nearly 60 were killed instantly, many others died later from their injuries and over 100 suffered wounds. For those who witnessed it, the carnage was so appalling it could never be forgotten.

The Fire Brigade, Red Cross, Ambulance Corps, and Police were soon swamped by calls for help, and the Canadian Army Medical Corps and the Special Police were brought in to help with the removal of the dead and to rescue the injured. The cemetery and Royal Victoria Hospital mortuaries were soon filled, and the military hospitals at West Cliffe and Shorncliffe were also used for the injured.

The total number killed was 71: 16 men, 28 women and 27 children The total number injured was 96, but certainly this is a minimum number as there were many with minor injuries who did not attend hospital and were therefore not counted.

Outside Folkestone itself other bombs fell; 19 at Lympne, 19 at Hythe, 2 at Sandgate, 16 at Cheriton, and 18 at the military camps at St Martin's Plain, Dibgate and Shorncliffe.

At Shorncliffe a total of 18 soldiers (16 Canadians) were killed and 90 were wounded (86 of these were Canadians)

The death toll is shocking to us now, but was greeted with disbelief in 1917. Dover had been air raided 18 times, but the death toll had been 22 in total, although nearly 190 bombs had been dropped.

AFTERMATH
Censorship - Reporting the wars news in the press was a precarious business. When the Defence Of the Realm Act (DORA) was introduced in 1914, restrictions were placed on many aspects of day to day life, but one of the most pervasive was the control of the press. The reporting of news items liable to cause alarm and despondency was an offence punishable by law, and descriptions of events were sketchy. When the attack on Folkestone was reported in The Times on Monday 28th May the headline read: DAYLIGHT AIR RAID - 76 KILLED AND 74 INJURED - 17 ENEMY AEROPLANES. But the locality was given as the South East of England, which gave rise to huge speculation. The Times reporter in Folkestone commented that not releasing the name of the town 'caused endless anxiety to people' and two days later it reported 'We are now permitted to announce that the town is Folkestone'

In fact the German report of the successful raid had been widely disseminated on the continent and had even reached Canada.

Why was there no warning? - One of the first questions asked after the raid was how had the Germans managed to attack? The attackers had approached not from the sea but from the land. The squadron that attacked Folkestone left is aerodromes in Flanders and flew over Essex, crossed the Thames Estuary at Gravesend, via Maidstone and Ashford towards Folkestone. There were 21 aircraft each carrying up to 6 50kg bombs. The official report after the war stated that 163 bombs with a total weight of 9257 lbs fell, causing £19,405 damage.

Folkestone and Shorncliffe received no warning although the Dover observers had reported the bombers approach 1 ½ hours before the attack.

Both the RNAS and the RFC took to the air after the raid, 37 craft in total, but they were not capable of reaching the height at which the new Gothas flew.

The attack showed the inadequacy of the country's defence against aeroplane attack and aroused deep feelings across the country. As a result urgent steps were taken to protect.

It was later revealed that as the Gothas had flown over North Kent, they were heard at Maidstone, but not seen until they attacked at Folkestone. The jury at the inquest for the victims added their own opinion of the authorities "the jury condemn in the strongest possible manner the negligence of the local and military authorities in not having made arrangements by where the public could have been warned." It appears that the military authorities knew an attack was in progress, but did not warn the borough authorities.

As a result new anti aircraft guns were installed at Westenhanger, Cherry Garden Avenue and Earls Avenue. Search lights and warning sirens, dug-outs and shelters were provided. Some people left the area, and many of the private schools in the town closed for the duration. The frequent alarms and the fear of another attack caused stress and tension, and resulted in tired irritable adults and sleepy children in the schools. But although there were daylight and moonlight alarms, Folkestone never suffered another day like the Great Raid of 25th May.

Lees verder op http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~folkestonefamilies/Tontinestreet.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 21:58    Onderwerp: Reageer met quote

Woodrow Wilson at Airmail Service Dedication, May 25, 1918

Footage from the National Archives: http://www.youtube.com/watch?v=NEsMBqY87vU
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:03    Onderwerp: Reageer met quote

1918: Australians in France - General Sir John Monash

Photographed at Glisy, Villers-Bretonneux area, 25 May 1918.

Met andere woorden: Fotootje! http://www.awm.gov.au/exhibitions/1918/people/genmonash.asp

P.S. Field Marshal Montgomery, the famous British army commander in the Second World War (a junior officer in the First World War), later wrote: I would name Sir John Monash as the best general on the western front in Europe.
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:13    Onderwerp: Reageer met quote

V. I. Lenin - Speech At The Universal Military Training Festival, May 25, 1919

Today we are celebrating the universal military training of the working people.

Up to now, matters military have been an instrument of the exploitation of the proletariat by the capitalists and landowners. And to this day capitalists all over Europe are holding out with the aid of the remnants of their old armies, commanded by bourgeois officers. But this most reliable prop of the bourgeoisie will collapse when the workers take up the rifle, when they begin to form their own, vast proletarian army, when they begin to train soldiers who know what they are fighting for, who will defend the workers and peasants, their factories and workshops, and prevent the landowners and capitalists from coming back to power.

Today’s festival demonstrates the successes we have achieved, the new force that is springing up from the working class. This parade convinces us that Soviet power has won the sympathies of the workers of all countries, that the fraternal alliance of world Soviet republics will take the place of world wars.

Permit me to introduce to you a Hungarian comrade, Tibor Szamuely, Commissar for Military Affairs of the Hungarian Soviet Republic.

Long live the Hungarian proletariat!

Long live the world communist revolution!

Endnote: This speech was delivered at a parade on Red Square, Moscow, of workers’ regiments, communist battalions and students of Moscow army schools. The parade was held in celebration of the first anni-versary of the introduction of universal military training launched in accordance with a decree of the All-Russia Central Executive Committee dated April 23 1918; the training applied to workers and also to easants who did not exploit the labour of others. In the course of a year hundreds of thousands of working people received army training and were sent to reinforce the ranks of the Red Army.

http://www.marxists.org/archive/lenin/works/1919/may/25.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:16    Onderwerp: Reageer met quote

Remembrance Day on Plymouth Hoe, 25th May 1919

I found this image amongst some old photos and postcards belonging to my late grandmother. It shows the National Armada Memorial on Plymouth Hoe, the site of Plymouth's first Remembrance Day on 25th May 1919. The public were invited to lay floral tributes at the base of the monument - and and during the course of the day more than 2,000 wreaths and bunches of flowers were deposited.

Fotootje maar weer? http://www.flickr.com/photos/richardandgill/3446274375/
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:27    Onderwerp: Reageer met quote

Nieuwe Rotterdamsche Courant, 25 mei 1915
Bron: Koninklijke Bibliotheek

De oorlog
Het Engelsche Persbureau maakt bekend, dat de regeeringen van Engeland, Frankrijk en Rusland de volgende openbare verklaring afleggen:

"In de laatste maand hebben de Koerdische en Turksche inwoners van Armenië Armeniërs vermoord, met medeweten en dikwijls met behulp van het Ottomaansche ambtenaren. Omtrent het midden van April zijn er zulke moorden voorgevallen in Erzeroem, Dertsjan, Egin, Biblis, Sassoen, Moesj, Zeitoen en in heel Cilicië. De inwoners van bijna 100 dorpen bij Wan zijn allen vermoord en in die stad wordt de Armenische wijk door Koerden belegerd. Intussen raast de Ottomaansche regeering te Konstantinopel tegen de onschuldige Armenische bevolking. Tegenover de nieuwe misdaden, door Turkije bedreven, geven de verbonden regeeringen openlijk aan de verheven Porte kennis, dat zij al de leden van de Ottomaansche regeering, alsook al hun ambtenaren die er bij zijn betrokken, persoonlijk voor die moorden aansprakelijk te stellen."

Naar de Times uit Sofia verneemt, zijn er wanordelijke toestanden in Adrianopel voorgevallen. Basjibozoeks kwellen de inwoners. Armeniërs worden vervolgd. Er zijn er 45 naar een onbekende plaats gezonden.

http://www.agindepers.nl/kwestie/NRC-25-5-1915.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:33    Onderwerp: Reageer met quote

WOI buiten Europa

Japanse oorlogsdeelname…
Engeland vroeg aan Japan , op basis van de Britse-Japanse Alliantie, om hun macht in Aziatische zee te willen beschermen tegen Duitse aanvallen. In de naam van Japan aanvaardde de Minister van Buitelandse zaken deze opdracht. Japan kreeg een tussenkomst op verschillende plaatsen in Azie. Genro(= De voornaamste politici die in goede banen had geleid, en die achter de schermen lange tijd het beleid hadden). En ze hoopten dat ze op de manier de bekoelde relaties met de V.S en engeland wat op te kunnen verwarmen.

Japan verklaarde wanneer de Duitsers hun bezittingen en basissen in Shandong zonder voorwaarde zouden opgeven , zouden ze het deze bezittingen aan China teruggeven. Japan zeide aan teruggave wel een aantal voorwaarden vast, de zogenaamde 21 eisen aan China .

De eisen werden in januari 1915 voorgelegd en op 25 mei 1915 aanvaard. Het eisenpakket bestaat uit 5 categorieen.

1. Overdracht van de Duitse rechten in Shandong aan Japan.

2. De erkenning dat Japan altijd al een bijzondere positie gehad heeft in Mantsjoerije en Centraal-Mongolië. Hierin zit o.a. een 99-verlenging van het pachten van Dairen en Port Arthur. En het gebruik van de Zuid-Mantsjoerije spoorweg.

3. Japanse inspraak in het beheer van China’s enige zware nijverheid, het Han-ye-ping concern een soort staatsholding.

4. China zal geen kustplaatsen, havens of eilanden 'uit te lenen' aan andere mogendheden dan Japan.

5. Het aanstellen van Japanse politieke, financiële en militaire adviseurs.

China is tegen de tussenkomst van Amerika, Amerika deed nog niet mee in de eerste wereldoorlog daarom Japan laat zijn eisen vallen .De relaties tussen China en Japan verslechterden en er ontstonden anti-Japanse groeperingen in China.

En ten slotte : Om deel te nemen in de oorlog wou Japan zijn invloed i.h Chinese leger versterken. Beide landen sloten voor het einde van de oorlog en het Chinese leger onder Japans bevel plaatste.

Tsja... https://www.google.com/accounts/ServiceLogin?continue=http%3A%2F%2Fsites.google.com%2Fsite%2Fwikiwoi%2Fwoi-buiten-europa&followup=http%3A%2F%2Fsites.google.com%2Fsite%2Fwikiwoi%2Fwoi-buiten-europa&service=jotspot&passive=true&ul=1
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:40    Onderwerp: Reageer met quote

Sassoon

Wanneer hij van de trainingscursus terugkeert, neemt hij zijn rol van Mad
jack weer op. Op 25 mei 1916 doet hij mee aan een nachtelijke trench raid.
Het wordt een ramp. Sassoon keert later in de nacht naar het niemandsland
terug om gewonde soldaten terug te brengen, waaronder de zwaargewonde
korporaal O'Brien, die sterft wanneer Sassoon hem in de Engelse loopgraaf
in veiligheid heeft gebracht. Voor dit vertoon van conspicuous gallantry
ontving as oon het Military Cross, een hoge onderscheiding. Tot zijn
verdriet was het hem niet gegund op 1 juli 1916 aan het begin van de Slag
van de Somme deel te nemen.

Het is verbazingwekkend hoe lang Sassoon deze tegenstrijdige
elementen van zijn persoonlijkheid, de groeiende afkeer van de oorlog en
zijn verlangen er aan deel te nemen, zijn poëtische bevlogenheid en zijn
voorliefde voor het roekeloze avontuur, kan verzoenen. Na april 1917, na
de Battle of Arras, waar hij voor de tweede maal bij een aanval gewond
geraakt, lukt hem dat niet meer. De gruwelijkheden die hij in de Hindenburg
Trench beleeft en die de maanden daarna telkens in hallucinaties
terugkeren, brengen hem er toe publiekelijk tegen de oorlog en de wijze
waarop hij gevoerd wordt, te protesteren. De afschrikwekkende beelden
van rottende lijken, in bizarre omarmingen en in verschillende staat van
verminking, blijven hem de rest van zijn leven achtervolgen. In To the
Warmongers
smijt Sassoon het het thuisfront als het ware in het gezicht:
'I'm back again from helll With loathsome thoughts to sel1:/ Secrets of
death to teil;/ And horrors from the abyss.J Young faces bleared with blood,!
Sucked down into the mud,! You shall hear things like this .. .'
(WP: 77).
En horen zal het publiek nog van Sassoon, van zijn gedichten - zijn eerste
bundeloorlogspoëzie The Oid Huntsman verschijnt in mei 1917 en wordt
over het algemeen juichend ontvangen - maar ook anderszins.

Tijdens zijn genezingsproces komt Sassoon in contact met een kring
van pacifisten rond Lady Ottoline Morreil, waartoe onder anderen ook
Bertrand Russell behoorde. Gesteund door hen formuleert Sassoon dan
zijn publieke protest tegen de oorlog op, zijn befaamde A Soldier's
Declaration
: 'I am making this statement as an act of willful defiance of
military authority, because I believe th at the War is deliberately prolonged
by those who have the power to end it. I am a soldier, convinced that I am
acting on behalf ofsoldiers. ( ... ) I have seen and endured the sufferings of
the troops, and I can no longer be a party to prolonging those sufferings for
ends which I believe to be evil and unjust.(...)


http://groniek.eldoc.ub.rug.nl/FILES/root/34/153_4/Per_8/00000124.pdf
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:44    Onderwerp: Reageer met quote

De Eerste Wereldoorlog en het ontstaan van de nieuwe wereldorde

De Britten landen in maart 1915 met behulp van troepen uit Australië en Nieuw-Zeeland (het 'ANZAC’-leger) bij Gallipoli, de Dardanellen. Een strategische blunder van de eerste orde, die in oktober 1916 met een enorme evacuatie beeindigd moet worden. De verliezen aan beide kanten bedragen in totaal zo'n 500.000 doden en gewonden. De poging om de Dardanellen in te nemen was Churchill’s plan, wat hij ondanks veel kritiek erdoor gedrukt had. Hij moest aftreden als minister op 25 mei 1916. Het heeft er alle schijn van dat deze operatie onderdeel was van Brits-Russische afspraken aan de vooravond van de oorlog. Misschien hebben de Britten beloofd een front in het zuiden te openen, terwijl de Russen de hoofdaanval op Duitsland en Oostenrijk-Hongarije zouden plegen. Aangezien de Russische aanval mislukte en de Britten nog weinig hadden gepresteerd, was het zaak snel aan de operatie te beginnen opdat de moraal in Rusland niet zou omslaan.

http://www.zachariel.nl/artikelen/zachww1deel2.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:47    Onderwerp: Reageer met quote

Kroniek van Baarle in de Eerste Wereldoorlog (1917)

25 mei 1917 - “Langs de grens tussen België en Nederland hadden de Duitsers een stroomdraad aangelegd om smokkel en ontsnapping te voorkomen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Nu wordt gemeld dat hedennacht het 100ste lijk ‘van den draad’ is gehaald.” (Nieuwe Tilburgse Courant)

http://www.amaliavansolms.org/joomla15/index.php?option=com_content&view=article&id=190:08-kroniek-van-baarle-in-de-eerste-wereldoorlog-1917&catid=90:oorlog&Itemid=118
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:52    Onderwerp: Reageer met quote

De donkere tunnels – Hill 60

In dit relatief laaggelegen gebied werd de hoogte van Hill 60 een doelwit voor beide legers en vanaf eind 1914 werd er voortdurend om gevochten. De ondergrondse mijnbouw begon in het begin van 1915 toen Britse mijnwerkers een tunnel naar de Duitse linies groeven met de ‘clay kicking’ methode. Een mijnwerker ligt op zijn rug met metalen stukken aan zijn laarzen, duwt zijn voeten in de wand van de tunnel en brengt vervolgens de losgewerkte grond naar hem toe. Het was heet, zwaar werk in een neerslachtige omgeving, maar kennelijk relatief stil en efficiënt. De Britse journalist Philip Gibbs beschreef de werkomgeving van de tunnelgravers als volgt:

Ik was de donkere tunnels ingegaan, laaggebukt, terwijl mijn stalen helm met harde klappen die door mijn ruggenwervels schokten, tegen de bovenliggende lage steunbalken stootte en ik kwam in een mijngang, waar ik rechtop kon staan en in elektrisch licht gemakkelijk kon lopen. Ik kon hier het levendige gebrom horen van grote motoren, het gemompel van mannenstemmen in donkere holen en zag slapende mannen op stapelbedden in duistere holtes vlak onder de Duitse linies. Ik kon door een vreemd instrumentje luisteren, dat een microfoon genoemd werd, waarmee ik het geschuifel van Duitse voeten in Duitse mijnschachten, het vallen van een houweel of een schop en het uitkloppen van Duitse pijpen tegen houtskoolkacheltjes duizend meter verderop kon horen.

(...) De Duitsers waren zich bewust van de Britse pogingen om mijnen onder Hill 60 te bouwen en spreidden op verschillende dieptes tientallen ontdekkingsschachten uit om ze te vinden. Dit leidde tot een ondergrondse oorlog, omdat de Australiërs probeerden om de Duitse tunnels te ontdekken en deze te vernietigen. Een typische ontmoeting in de tunnels van Hill 60 gebeurde op 25 mei 1917, slechts twee weken voor de langverwachte aanval op Mesen, toen de mijn tot ontploffing zou worden gebracht. Op dat moment zou ontdekking rampzalig zijn geweest. Op die dag vuurden de Duitsers een kleine mijn af in een schacht die zich bijna direct recht boven de hoofdgalerij in Hill 60 bevond. Hierdoor stortte een Australische verdedigingsgang in, waardoor twee Australische mijnwerkers, die op ‘luisterwacht’ stonden voor vijandelijke activiteiten, geïsoleerd werden. Sappeur Edward Earl uit Geelong, Victoria ging rustig door met zijn luisterwerk en hoorde een Duitser in een mijnschacht lopen, precies boven de plaats waar de grote mijn begraven was.

In het begin werd Earl voor dood opgegeven. Opgesloten in de gang maakte hij zijn testament op en schreef een brief naar zijn moeder. Hij kon signalen uit een nabije mijnschacht horen van de andere begraven luisteraar, sappeur George Simpson uit Chatswood, New South wales, maar stopte met zijn eigen signalen, opdat de Duitsers ze niet zouden horen en zo de lokatie van de grote mijn zouden ontdekken. Op de dag na de grote ontploffing, terwijl rommel uit het gebied geruimd werd, hoorde sappeur George Goodwin uit Guildford, New South Wales, Earl’s signalen ongeveer 10 meter van de plaats waar hij aan het werk was. Op 27 mei werden Earl en Simpson gered. Helaas leed Earl aan asfyxie en stierf drie maanden later van de gevolgen.

http://www.ww1westernfront.gov.au/nl-be/zwarte-leen/hill-60.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 22:55    Onderwerp: Reageer met quote

De muiterijen in het Franse leger in 1917

Er is een inventarisatie gemaakt door het 2e Bureau van het Algemene Hoofd-kwartier. Hieruit blijkt dat in de periode van 29 april tot september 1917 totaal 119 gevallen van ‘collectieve acties tegen de discipline’ gemeld zijn waarvan 110 als zeer ernstig werden aangemerkt. Daarnaast zijn er 51 gevallen gemeld die niet als collectieve actie werden beoordeeld omdat ze werden veroorzaakt door enkelingen of kleine groepjes. De 119 zware gevallen zijn als volgt over deze periode verdeeld:
tussen 29 april en 25 mei: 10
tussen 26 mei en 10 juni: 80
tussen 11 juni en 2 juli: 20
tussen 3 juli en 24 juli: 5
in augustus: 3
in september: 1

Interessant artikel op http://www.ssew.nl/muiterijen-franse-leger-1917
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 23:02    Onderwerp: Reageer met quote

Algemeen Handelsblad, 25 mei 1920
Bron: Koninklijke Bibliotheek

De Armeensch-Turksche kwestie
Van een onzer medewerkers in den Balkan ontvingen wij den volgenden interessanten brief, waarvan de inhoud een anderen kijk geeft op de Armenische quaestie dan de in West-Europa gebruikelijke. Wij stellen in de objectiviteit van dezen medewerker het grootste vertrouwen – zijn betoogtrant bevat het bewijs dat hij dit verdient – en drukken daarom zijn correspondentie ongewijzigd en zonder commentaar af.

Evenals onder de regeering van Sultan Abdulhamit komen uit Cilicië weer weerzinwekkende berichten over massaslachtingen van Armeniërs, waardoor de zenuwen van de tamelijk afgestompte wereld weer opniew worden geschokt. Het valt mij in de verste verte niet in om slachtingen, door wie de ook worden gehouden, te rechtvaardigen en den weerzinwekkendsten van alle moorden, de godsdienstmoord, in bescherming te nemen. Maar elke waarheid heeft twee kanten, en wanneer de Armeensche perspropaganda het Armeensche bloedbad in Cilicië tegen de Turken weet uit te buiten, in dezen zin, dat zij daardoor de volledige vernietiging van Turkije door de Entente bewerkt, dan meen ik dat het in het belang der waarheid is, om te onderzoeken of werkelijk alleen de beestachtigheid van de Turken aan deze massamoorden schuldig is.

Ik geloof, dat ik eenig recht heb om dit uit te maken, want ik had gelegenheid om Turkije gedurende den oorlog bij wijze van spreken, in negligé te zien en wel juist daar, waar de Armeensche en Turksche stammen in den meest verbitterden haat elkaar te lijf gaan.

In de lente van het gedenkwaardige jaar 1918, toen ten gevolge van de Russische nederlaag, Turkije het offensief weer begon, en de vlag van den profeet zegevierend in vreemde landen woei, wat sinds den vrede van Kutschuk-Kainardje niet meer gebeurd was, bevond ik mij in het Armeensch-Russische grensgebied, en maakte een deel van den Turkschen opmarsch in het voornamelijk door Armeniërs bewoonde gebied mee.

Een ieder die weet wat oorlogvoeren betekent, zal moeten toegeven, dat er geen betere gelegenheid is, om een land en volk te leren kennen, als juist in den oorlog, waar alle menschelijke hartstochten met geweld tot uiting komen, en waar het laagje cultuur en veinzerij voor de ruwe, hoogere noodzakelijkheid van de oorlogsvoering verdwijnen. Als eenige Europeaan bevond ik mij toen ter tijd in de kritieke omgeving en ben misschien de eenige Europeesche getuige ervan geweest op welke wijze de gebeurtenissen gedurende den Turkschen opmarsch in Russisch Armenië zich hebben toegedragen, en hoe deze beide volkeren tot elkander stonden.

Voordat ik mijn reis begon, was ik reeds Armeensch gezind. Ik had gedurende mijn oponthoud te Konstantinopel, in de jaren 1916/'17, genoeg weerzienwekkende details over de Armeensche massamorden in Turksch-Armenie gehoord en de Europeanen, die meer of minder goed over de gebeurtenissen in Armenië ingelicht waren, gaven dan Turken alleen de schuld en beschouwden de Armeniërs als de onschuldige offers van den Turkschen goddiensthaat en van de dierlijke hartstochten van een barbaarsch volk.

Mijn verhouding tot de Turken was goed genoeg om hen ook over dit netelige punt, wat een Europeaan bijna niet te berde durft te brengen, te spreken. De houding der Turken moest mij in mijn overtuiging sterken, dat de Armeniers onschuldig waren en de Turken alle schuld hadden. Want met een eigenaardige bruuske afwijzing werd mij steeds door iederen Turk, wien ik over het pro en contra van de Armeensche quaestie om inlichtingen vroeg, geantwoord: "Ja, alles is waar wat men over ons verteld. Wij hebben een millioen Armeniërs afgemaakt; het was eenafschuwelijk bloedbad, maar wij waren in ons recht en wij zijn daarvoor alleen tegenover ons zelf verantwoording schuldig." Het gelukte mij niet nog verdere details, of de gronden van deze verschrikkelijke daden te weten te komen. En ik kon alleen tot den slotsom komen dat in de losgelaten hartstochten van den oorlog het godsdienstfanatisme tegenover de Christenen zich liet gaan, waar het maar gelegenheid daartoe zag. En dat gebeurde in het hoogland van Armenië, waar de van de gehele wereld afgesneden Armeniërs aan den Turken overgeleverd waren.

In het voorjaar van 1918 kwam ik in Trapezunt, van waaruit – gelijk bekend is – de eenige begaanbare weg naar het binnenland van Hoog-Armenië loopt.

Trapezunt zelf was in 1915 getuige van een Armeensch bloedbad en drie jaar later wisten Grieken en Levantijnsche Europeanen mij nog in kleuren en geuren te vertellen van de onbeschrijfelijke gruwelscenes, die zich binnen de oer-oude muren van de Trapezunt in 1915 afgespeeld hebben. Hoe op de straten van Trapezunt het bloed der Armeniërs vloeide! Hoe de Armeensche wijken in rook en vlammen opgingen en nog dagen en weken na het bloedbad de lijken van kinderen tegen den oer-ouden Konstantijnschen dijk en in de haven van Platana aanspoelden! Ik zag geruïneerde streken en men vertelde mij, dat dit eens Armeensche wijken waren geweest. Men toonde mij Christelijke kerken. Dit waren de kerken der Armeniërs. Men rakelde de mesthoopen op en beenderen en vergane lijken kwamen te voorschijn. Dat zijn lijken van Armeniïrs, zeide men mij.

Dit zijn zulke ontzettende gewaarwordingen, die men nooit vergeet en die bij iedereen maar één wensch doen opkomen: God behoede ons en een ieder voor deze barbaarscheid en voor den godsdiensthaat der Mohammedanen!

Maar een prior der Franciskaner monniken, een eenvoudige oude prister, die ongetwijfeld aan de zijde van de Christenen stond, schudde zijn hoofd, toen ik in verwenschingen tegen de Turken uitbrak. "Gij vergist u" zeide hij, "de Turken hebben niet alleen schuld. Ja, voor iemand die uit Europa komt en die met Europeesche begrippen over Azië wil oordeelen, die zal de misdaad van het uitroeien van dit volk verwenschen. Maar het is niet de geheele waarheid, die gij gezien en gehoord hebt. Gij moet deze dingen door een Aziatische bril bekijken en begrijpen, dat hier twee volken elkaar met eeuwenouden haat en verbittering te lijf gaan. Men heeft hier twee mentaliteiten, de Turksche en de Armeensche en beide mentaliteiten zeggen, dat een van hen te gronde gaan. Ja, in 1915 waren het Armeniërs, die te gronde zijn gegaan. Alles werd tegen hen in werking gesteld, en zij moesten de nederlaag lijden. Maar zijt gij er wel van overtuigd, dat de Armeniërs in dezelfde omstandigheden niet hetzelfde zouden hebben gedaan of deden? Ik heb mijn rapporten van missies, uitgezonden door mijn orde in Beyazit, Van, Erzurum, Erzincan; uit de rapporten weet ik, dat in 1915 toen de oorlog met Rusland begon, het de Armeniërs waren, die achter het Turkse leger de revolutie aanwakkerden en de Turksche dorpen en nederzettingen ontvolkten en met den grond gelijk maakten. De verdere gebeurtenissen, die daarna in Turkije voorvielen, waren alleen de gevolgen van deze eerste vijandelijke houding der Armeniërs. Ik geef toe, dat er verschrikkelijke dingen gebeurd zijn; er is zooveel bloed gevloeid als nog nooit te voren. Maar onschuldig waren de Armeniërs aan het ontstaan van het bloedbad niet. En wanneer de Turken dan verder gegaan zijn dan nodig was, dan ligt daarvan de schuld niet alleen bij de Turken, maar bij de mentaliteit van Azië, waar de volkenhaat dieper gaat dan bij de Europeesche volken en waar de oorlog beestachtige vormen aanneemt."

"Zie b.v. naar Trapezunt. Gij hebt de platgebrande Armeensche wijken gezien, maar hebt hij ook de platgebrande Turksche wijken aanschouwd? Hebt gij op de nog frissche graven van de Turksche bevolking gelet? Neen! Ziet toen de Armeniërs zich in de zelfde positie bevonden als de Turken, toen zij zegevierend voortrukten onder de bescherming van het Russische leger, toen herhaalde zich het schouwspel van het jaar 1915, maar toen moesten de Turken het ongelden. Waar de Armeniërs een Turk vonden, daar werd hij onbarmhartig neergehouwen, waar zij een Turksche moskee zagen werd deze geplunderd en in brand gestoken. Turksche wijken gingen even goed in rook en vlammen op als Armeensche wijken. Gij gaat thans het land in en gij zult de sporen van den oorlog kunnen volgen: Bayburt, Erzincan, Erzurum en Kars. Gij zult nog rookende puinhoopen zien; gij zult nog bloed en lijken ruiken, maar dat waren echter Turkse lijken."

De Franciscaner pater heeft slechts de waarheid gezegd. Maandenlang ging ik dwars door Armenië en Kurdistan en ik vond bevestigd, wat hij mij verteld had. Na den terugtocht van het Russische leger, die op de Russische vrede volgde, namen de troepen van het z.g. Armeensche leger, de militaire operaties in de bezette Turkse gebieden over. Gedurende de Russische bezetting beschermden de Russen het leven en eigendommvan de Turken. Wat na dan terugtocht van de Russen gebeurd is, is hartverscheurend. De kleine Turksche nederzettingen werden door de benden van generaals Adronits en Murat tot den laatsten man afgemaakt, kerken tot den laatsten steen vernield.

Toen waren de Armeensche verwachtingen nog hoog gespannen. Hun plannen reikten ver, omspanden het geheele Turksche rijk. En zij hoopten dat zij met den erfvijand zouden kunnen afrekenen tot den laatsten man, de laatste vrouw, het laatste kind. Ik heb in Erzincan ruïnes gezien, waar honderden lijken van gewurgde Turken lagen tusschen de puinhoopen. Ik heb licht laten schijnen in putten, die vol lijken waren. Ik heb met eigen ogen gezien, dat graven open gemaakt werden, waarin mannen- en vrouwenlijken over elkaar lagen, bij honderden. Wie hadden dit gedaan? Die overwinnende Armeniërs.

Deze tooneelen vergezelden mij op den verren, langen weg door Opper-Armenië, Kurdistan tot in Russisch-Armenië. En is het een wonder, dat de Turken, toen zij weer overwinnaars waren, wraak namen, kwaad met kwaad vergolden? Ik moet erkennen dat tijdens den Turkschen opmarsch naar Russisch-Armenië het moorden voortgezet werd door de Turken. Aan den anderen kant van de grens van de Sary-Kamisch werden de Armeensche vestigingen, die daar tamelijk gezaaid zijn, ontvolkt met vuur en ijzer. De meest verbitterde volkshaat woedde tegen de vroegere overwinnaars, thans overwonnenen, in den beestachtigen vorm, een wild land van Azië eigen. Onze Europeesche hersens begrijpen deze onverbiddelijke haat niet, die volkeren tegen volkeren opzweept tot de ergste gruweldaden. Maar wij mogen niet vergeten, dat Opper-Armenië een land is, waarvan de beschaving vergeleken kan worden met de oer-cultuur der Europeesche volkeren. De volkeren daar zijn geen naties, doch horden. En zoals in den oertoestand der volkeren een ontmoeting van twee horden de vernietiging beteekende van een dezer twee, zoo is men in de bergen om den Grooten Ararat heden ten dage nog niet bedacht op samenleven, doch op vernietiging. In de kale bergen van Opper-Armenië bestaat er geen compromis, alleen strijd op leven en dood. De overwinnaar leeft, de overwonnene kan alleen sterven.

Tijdens mijn verblijf in Alexandropol gebeurde het volgende, dat een goed licht werpt op de mentaliteit van de menschen aldaar. Uit de richting van de bergengroep Ala Göz hoorde men op een dag kanongedonder. De Armenische bevolking, die achter het Turksche front in angst en beven leefde, legden dit kanongedonder zoo uit, dat de Engelschen oprukten tegen de Turken. En zij leefden in de overtuiging, dat de Turken binnen enkele uren verslagen zouden zijn. Onmiddelijk ontstond achter het Turksche front een opstand, en de zwakke Turksche posten in de Armenische dorpen werden op de geraffineerde manier dood gemarteld. Maar de Engelsen kwamen niet. Een detachement van Kaukasus-Armeniërs had getracht door het dunne Turksche front te breken. Vandaar het kanongedonder. En toen het gevecht een paar uur later voorbij was, kwam de wraak. De dorpen, waarin Turksche soldaten vermoord waren werden vernietigd. Kan men zeggen, dat de Armeniërs geen schuld hadden?

In Alexandropol zelf, in een zuiver Armeensche stad, waar, niettegenstaande de Turksche bezetting, de Armeniërs rustig hun werk deden, kwam ik veel in aanraking met toonaangevende Armeniërs. Zij leefden voortdurend onder een verschrikkelijke angst, dat op een dag door een onbedachtzame handeling van Armeensche benden de Turken wraak zouden nemen en dat zij dan het eerst er aan zouden moeten gelooven. Een gedeelte van Armeensche volk, het beste deel – was voor een vreedzame overeenstemmming met de Turken. Men was nu eenmaal gedwongen samen te leven. En dan zou toch alleen verdraagzaamheid een eind kunnen maken aan het moorden. Maar het grootste gedeelte en de benden, de zoogenaamde militairen wilden van vrede niets weten. Hun leuze was: "Zij of wij, een moet te gronde gaan".

De mannen, die verdraagzaamheid en verzoening predikten, werden verwenscht door het gros van het Armeensche volk. Men zei mij openlijk in Armeensche kringen: "Nu zijn de Turken baas. Maar spoedig zullen wij weer heer en meester zijn en dan zullen we geen enkelen Turk, die in onze handen komt in leven laten. Tusschen ons is geen overeenstemming mogelijk. Wij hebben een rekening eeuwen oud te vereffenen. Onze strijd is zoo oud als ons volk. Deze strijd begon op den dag, waarop de Turken in ons land kwamen en zal tot den dag duren, waarop wij of zij te gronde gaan. Een verzoening willen wij niet. Vervloekt zijn zij, die vriendschap sluiten met de Turken."

Zoo was de stemming in een tijd, waarin de Armenen geen hoop hadden ooit van de Turken bevrijd te worden. Het zag er naar uit, alsof de overwinnende halve maan geheel Russisch-Armenië tot zich zou trekken.

Hiernaar kan men beoordelen, wat er gebeurd is, toen de Turken moesten terugtrekken en de Turksche vestigingen weer in handen van de Armeniërs vielen.

Een vergelijk is alleen mogelijk tusschen beschaafde volkeren. Bij de volkeren van het wildste Azië bestaat alleen haat en vernietiging. "De Turken zijn schuldig. Zij hebben gemoord." Zijn echter de Armeniërs minder schuldig, die ook hebben gemoord, zoodra zij daartoe de macht bezaten?

Azië kan men alleen beoordeelen met Aziatische ogen.

http://www.agindepers.nl/kwestie/AH-25-5-1920.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2010 23:07    Onderwerp: Reageer met quote

Yvonne @ 24 Mei 2010 22:40 schreef:
Dan is m'n dochter jarig

VAN HARTE !! helmpompom helmpompom
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 18:29    Onderwerp: Reageer met quote

Percy Toplis @ 25 Mei 2010 0:07 schreef:
Yvonne @ 24 Mei 2010 22:40 schreef:
Dan is m'n dochter jarig

VAN HARTE !! helmpompom helmpompom

OOK VOOR DIT JAAR, YVONNE D'R DOCHTER! Wink
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 18:32    Onderwerp: Reageer met quote

Staatscommissie-Oppenheim (1913-1914)

De Staatscommissie-Oppenheim werd op 15 november 1913 ingesteld door het kabinet-Cort van der Linden. Zij moest advies uitbrengen over het nieuwe kiesstelsel. De commissie bracht op 25 mei 1914 verslag uit. Op basis van het advies diende het kabinet een wetsvoorstel in tot invoering van het algemeen mannenkiesrecht en van de evenredige vertegenwoordiging.

http://www.denederlandsegrondwet.nl/9353000/1/j9vvihlf299q0sr/vi6tlfazc7rs
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 18:53    Onderwerp: Reageer met quote

Willem Witsen aan J.H.E. Arntzenius-Witsen

Plaats: San Francisco
Datum: 25 mei 1915
San Francisco Cal.

25 Mei 1915

Van middag kreeg 'k je briefkaart en die van C. lieve Cobi en met den vorigen mail, verleden week, kreeg 'k heelemaal niets. 't Schijnt dat je weer ziek bent geweest en dat was geen prettige tijding. Gelukkig zie 'k er ook in dat je gauw denkt te antwoorden en dus weer beter bent. Ik kan je deze week ook niet veel schrijven hoewel 'k stof genoeg heb, maar 'k heb 't zoo druk met de Jury dat er geen kijk op is. Toch wil 'k deze mail niet laten gaan zonder eenig bericht en schrijf 'k je maar op dit nare vloeipapier om je meteen onze uitnodiging te laten zien waarvan wij er 'n 40 hebben rondgezonden. 't Zal wel niets opleveren maar kwaad kan 't in geen geval en behalve wat betreft de opdrachten die 'k niet zal krijgen, zijn er toch wel menschen onder onze kennissen die er zich voor interesseeren. Later schrijf 'k je wel hoe 't is afgeloopen, 't is voor M. erger dan voor mij omdat ze zooveel dames moet ontvangen. Mr. Tor. heeft order gegeven dat er thee moet zijn en 'n ‘guard’ om te bedienen enz. Mrs. Tor. heeft elke week haar ‘tea’ waar eenige dames geregeld komen en van daag was er een ter eere van den Governor of New Jersey op grooten schaal, waar vele dames in de receiving line stonden en twee andere, om de official hostess bij te staan, thee schonken. Maar de Governor is geloof 'k niet gekomen, ten minste 'k heb hem niet gezien. Ik moet nu elken dag om 10 uur 's morg. in de fine arts zijn voor de Jury en moet daarvoor om half 8 opstaan. En den heelen dag op de been zoodat 'k 's av. doodmoe ben. Gelukkig gaan we niet naar al die feesten die er dagelijks zijn. Maar morgen is er groot diner waar we niet af kunnen en overmorgen, na onze receptie (!) is er weer 'n diner van Schultzberg, waarvoor M. wil bedanken, en 's av. bal in Cal. building. Hoe die menschen die dat allemaal naloopen 't uithouden is 'n raadseltje. Elken ochtend, met de post van 9, komen er twee of drie invitaties, meest officieele, maar we maken er bijna geen gebruik van. We hebben er nu ook twee voor particuliere avonden, en M. heeft 'n uitnoodiging van de vrouw van den burgemeester, voor 'n tea. Je zal wel zeggen: wat 'n leventje! Maar 'k schrijf 't je maar omdat 't er hier zoo bij hoort, als eigenaardigheid, anders zou 'k er niet eens iets van zeggen.

Die Jury kost heel wat hoofdbreken, en 'k heb er al veel moeite meê achter den rug, omdat 'k van 't recht dat 'k had om 'n tweede jury lid voor Nederland te benoemen, heb gebruik gemaakt ten gunste van Dr. Brinton, 'n Amer. uit New York, die me aan de hand is gedaan door Schultzberg. Die Dr. Br. is 'n alleraardigst snoezig oud heertje, op en top gentleman en van groote capaciteit, hij is een der beste critici uit Am. maar hij staat er voor bekend dat hij meer geeft om de Europ. kunst, dan om de Amerikaansche. Van daag was 'k zijn gast in de N.Y. Building, at lunch, en morgen is hij de onze, dan komt M. ons halen van de fine arts. Hij is ook in Holland goed bekend en kent Dr. Bredius en Hofstede de Gr. en eenige schilders. Hij gaat 'n stuk over onze afd. schrijven in de Studio en is er nu een bezig voor de N.Y. Sun. Ik denk dat 'k veel aan hem hebben kan. - Verleden Zaterdag hadden wij afgesproken met de Kruijff om naar Mount Tamalpais te gaan; 't was prachtig weer en inderdaad hebben we dien dag 'n indruk gekregen van 't heerlijke Californië zooals er altijd over geroepen wordt, maar waarvan we nog maar weinig hebben kunnen merken. Van Mill Valley af, waar je komt direct van de ferry met den trein, gaat er 'n treintje naar boven met 'n speciaal gebouwde locomotief met kamraderen. 't Gaat tamelijk langzaam dat stijgen al dadelijk door prachtige bosschen, langs rotsen en beken, slingerende wegen den berg op. Open wagens met banken achter elkaar, ieder voor 5 personen. Ik schatte 't gezelschap op 70 à 80 personen. 't was maar voortdurend uitroepen met gestrekte armen, van al de menschen die elkaar iets aanwezen. Nu was 't 'n beek of berg stroom of 'n waterval, dàn was 't 'n vergezicht, de baai en de zee of de trail van den weg waar we over waren gegaan en die nu al diep onder ons lag. En prachtige wilde vreemde bloemen, paars en blauw en rood en geel en wit met mooie hooge pluimen. Hoe hooger we kwamen (en er kwam geen eind aan die reis!) hoe schaarser de boomen, maar zonder kaalheid, want wat op 't prentje de naakte berg lijkt, was inderdaad begroeid met heel laag struikgewas van life oak. Eindelijk boven, kregen we lunch in 'n groot hotel, van waar 't uitzicht buitengewoon mooi en prachtig was, met de baai aan den eenen kant van S. Fr. en de Pacific aan den anderen, met al eilanden en heuvels en Mill Valley in de diepte, enz., enz. Na de lunch zijn we nog naar 't Belvedere geklauterd, M. voorop en de Kruijff er achter en ik wat langzamer als man van 55, zoodat 'k mijn stappen heb geteld en dat waren er 542 op een loopplank en soms treden [tekeningetje]* of [idem]*. Langs den weg alleraardigste eekhorentjes, zoo groot als mijn duim, schrandere en vlugge, bewegelijke diertjes. De afstand van die 542 stappen kun je zien op de briefkaart, van 't hotel naar den top. Terug naar beneden gingen we in ploegen van 30 of 40, iedere ploeg in twee open wagentjes met 'n rem, zonder locomotief, alleen door de zwaartekracht, met 'n vaart de berg af. In 't eerst leek me dat wel griezelig (we zaten vooraan op de eerste bank, naast den brake man) want 'k dacht: als die man z'n rem niet goed hanteert of de rem breekt, komen we niet door al die scherpe bochten, en vallen we te pletter! Maar 't wende gauw en 'k vond 't heerlijk, zóó in die vaart die prachtige bergen reeks af in die prachtige natuur en 't mooie weêr! Halverwege met 'n oogenblik oponthoudt, gingen we 'n anderen weg dan we gekomen waren en kwamen zoo in Mains woods, de mooiste bosschen die 'k ooit gezien heb. Daar kreeg 't heele gezelschap 'n gids en hebben we 'n wandeling gemaakt van 1½ uur. Als 'k tijd had zou 'k graag eens 'n paar dagen daar gaan schilderen. 't Hotelletje waar we den gids kregen is wel klein, maar 't leek me nog al goed. Die bosschen, met de reusachtige varens en breede beken met helder stroomend water en die eeuwen oude boomen lijkt me 'n heerlijkheid om in te dolen zonder gezelschap van vreemden en zonder gids! En dan rustig te zitten schilderen!

Ik schei nu uit, lieve Cobietje, 'k wou graag vroeg naar bed om morgen frisch te zijn, 'k heb de laatste nachten slecht geslapen uit vrees te laat wakker te worden maar M. heeft maatregelen genomen en morgen word 'k door den chineeschen jongen opgebeld. Ik hoop gauw van je te hooren en dat C. weer beter is ('k heb ook altijd die geluiden in mijn hoofd, maar ben eraan gewend) en hoop zelf ook gauw weer te schrijven.

Hartelijke groeten aan allen, ook van M.

je
W.

'k Geloof dat er geen mail is na dezen, voor 15 Juni.

http://www.dbnl.org/tekst/wits009brie01_01/wits009brie01_01_1645.php
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 18:55    Onderwerp: Reageer met quote

The Second Battle of Ypres, 22 april - 25 mei 1915, geschilderd in 1917 door Richard Jack (1866 – 1952)



http://www.archives.gov.on.ca/english/on-line-exhibits/war-artists/big/big_37_2nd_battle.aspx
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 19:00    Onderwerp: Reageer met quote

Woman rescued from LUSITANIA, May 25, 1915



http://luirig.altervista.org/naturaitaliana/viewpics.php?title=Woman+rescued+from+LUSITANIA,+May+25,+1915
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 19:02    Onderwerp: Reageer met quote

Prime Minister Asquith

25/05/1915 - British Prime Minister Asquith reorganises his Liberal government as a coalition of the parties.

http://www.worldwar-1.net/world-war-1-timelines/world-war-1-1915/world-war-1-1915-index.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 19:05    Onderwerp: Reageer met quote

"Am 25.5.1915 durch Luftkampf Abgeschossenen"



http://www.flickr.com/photos/drakegoodman/5709533356/
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 19:09    Onderwerp: Reageer met quote

Diary of EW Manifold - WWI

Edward Walford Manifold was born on 28th April 1892 and grew up in the Western District of Victoria. He travelled to England to join the Royal Field Artillery when World War I broke out.

Diary Entry - 18th to 25th May, 1916
These days were spent in Blighty. The boat left at eleven and it was a beautifully calm run over, without even a destroyer to shadow us. We landed in London at three fifty pm and I went straight to the club but as RSG was not there I went straight round to Batts, bathed, changed and returned to the club at five. As I ran into Bob Russell, his mother, Poss Chirnside and Mrs Chirnside, Bill Austin and RSG - having tea in the club, of course I had to join them and then the news spread all over town. Sid Russell was chasing me the next day on the phone but I thought it was Bob until I finally met the latter at midday and found out the real state of affairs. RSG took me out to St John's Wood to see John and we got him off the afternoon. London seemed packed with people and one would never know there was any trouble such as war. There seemed to be more interest taken in the Irish rebellion than France. I had a day or rather saw quite a lot of Foster, Midler, Barbra, Nan and John, doing theatre with each family. Foster was very busy packing up for Egypt as he is promoted to Major and is taking over the Australian Flying Corps. On Monday, I ran across Knox, an ADC of the 47th Division. They were in just North of Vimy and got a very bad time in the attack which was reported in the paper on Monday. He had to return and he had only been home two days. I left London at seven fifty am on Wednesday and was grabbed by the RTO when enetering the station at Victoria. When coming off the station at Folkestone, I met Suttie who was just returning from leave, having been home for about three weeks as he was not well. When the troops were in the rest camp, we went off to the Metropole for the day, as the ship did not sail until five. There were three ships sailing and each one was packed. There was a large quantity of new kit and men on board. By extraordinary bad luck, I was caught by the RTO again at Boulogne and had to take about 500 men up to a rest camp a good hour's march onto some heights just above the town. One of my men fainted on the big hill and afterwards died, poor chap. Suttie and I stayed at the Louvre and travelled on by the midday train on Thursday, reaching Callons Ricourt about eight pm. To our surprise, there were no horses or Mess cart to convey us to Devion and we were rather taken aback as we had phoned from Boulogne. However, there was nothing for it but to leave our bags and set out for the Mess on foot. When we had breasted a large hill, we got on a passing bus which seemed to be the only vehicle on the road. Devion seemed very deserted on arriving there and, after scaling the iron gates to our Mess, I managed to rouse Madame and the rest of the family and they told us all the news. The Brigade had evidently moved in a great hurry and gone up into action near Souchez and they had left half their kit and mess material behind as they expected to be back in a few days. The people gave us some food and a bed each for the night so we weren't badly off.

http://ewmanifold.blogspot.com/2011/05/diary-entry-18th-to-25th-may-1916.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 19:29    Onderwerp: Reageer met quote

Meierijsche Courant, Donderdag 25 Mei 1916.

Valkenswaard. Smokkelaarsdrama met doodelijken afloop. 24 Mei. Gisternacht heeft zich alhier nabij Bruggerhuize een treurig drama afgespeeld. Zooals gewoon waren onze grenswachten militair-commiezen weder op surveillance. Eensklaps zag een dezer grenswachten eene bende smokkelaars verschijnen. Hij had enkele malen in de lucht geschoten, om hulp van anderen in te roepen. Eensklaps zich omsingeld ziende door de smokkelaars, schoot hij een dezer, een zekere Janssen uit Achel, die op hem aankwam, een kogel in de borst. Jansen viel onmiddellijk dood neder. Hierna kozen allen het hazenpad, behalve één, die nog in handen der grenswachten viel. Koffie, zeep en andere kruidenierswaren werden in beslag genomen.
Door den voerman H. v.d. D. werd het lijk op last der overheid naar het lijkenhuisje alhier vervoerd, om een gerechtelijk onderzoek te ondergaan.
Moge het eene les zijn voor anderen die het nog wagen te smokkelen.

http://www.shgv.nl/KrantenArtikelen/1916.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 19:40    Onderwerp: Reageer met quote

Duindorp in beeld: Aanleg van de riolering in 1917 op de Houtrustweg bij de wegkruising Stadhoudersbrug (Houtrustbrug). Foto 25 mei 1917



http://www.wijkberaadduindorp.nl/duindorpinbeeelddeel5.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 19:53    Onderwerp: Reageer met quote

Nieuwe Rotterdamsche Courant, vrijdag 25 Mei 1917

http://resources2.kb.nl/010035000/pdf/DDD_010035500.pdf
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 20:02    Onderwerp: Reageer met quote

No-Conscription Fellowship, Leaflet, [ca. 25 May 1917]







http://digitalcollections.mcmaster.ca/no-conscription-fellowship-leaflet-ca-25-may-1917-1
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 20:04    Onderwerp: Reageer met quote

German destroyer V-74

May 25, 1918 the German destroyer V-74 was sunk by a German mine. The mine exploded while transferring it from a supply ship to the V74 at Zeebrugee, Belgium. She sank in shallow water and was raised and repaired but eleven crewmen were killed by the explosion.

http://www.maritimequest.com/daily_event_archive/2007/pages/may/25_v_74.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 20:07    Onderwerp: Reageer met quote

A Trench Spade by Norman Rockwell, May 25, 1918 Issue of Judge



This is a fairly unique cover for Rockwell. The whole cover is presented as a giant playing card, the Ace of Spades.

These two soldiers are playing cards in a trench, relaxing during an off-moment of World War One. Notice that even during an off-moment, they still wear their uniforms, including helmets. They are still on the front.

The American soldier wears a brown uniform. The soldier in the blue uniform is a Belgian infantryman. I believe he is Belgian for a couple of reasons.

First, I found a database with most of the uniforms of World War I. Belgian infantry was the only uniform that was not brown, green or grey. They were the only uniform that was blue.

Second, many of Rockwell's other paintings from this era depict American soldiers in Belgium. Two of his Life covers actually mention Belgium in the title.

So, we have an American soldier and a Belgian soldier playing cards by candlelight in a barracks built in a trench. They are in such close quarters that their knees are touching while they play.

The Ace of Spades has been played and rests on the table, waiting to capture an inferior card. The American apparently played the Ace. He has a delighted look on his face. The Belgian is perplexed, trying to figure which card to play.

Tacked on the wall in the background are pictures from home and a Leslie's magazine. These help the soldiers remember why they are fighting .

http://www.best-norman-rockwell-art.com/norman-rockwell-judge-cover-1918-05-25-a-trench-spade.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 20:10    Onderwerp: Reageer met quote

May 25, 1918 McDonald PA Outlook

Many Killed In Aetna Chemical Explosion - Plant of Aetna Chemical Co. Wiped Out by Terrific Explosion - Known Dead 96 - Unaccounted for 59 - Injured 91

On last Saturday at one minute of twelve o'clock the people of McDonald
were startled by a terrific explosion. All eyes turned toward Oakdale, as
here is where the plant of the Aetna Chemical Company is located. Clouds of
smoke shot high into the air, forming a vast cloud in the heavens. Hardly
had the first cloud formed until a second explosion occurred, dealing death
and destination in its wake. Then came a call for physicians and nurses.
People stood spellbound. Reports were that three hundred had lost their
lives at the plant by the blast. **missing type** started when a third
explosion occurred at two o'clock, killing and injuring many more. Homes in
and around Oakdale were wrecked. It was a scene that made the strongest men
quiver. How any came out of the ruins alive is a miracle. Men who where
safe after the first explosion wee caught by ones that followed, there being
six explosions in all during the afternoon. Many of those who met their
death will never be found, their bodies being blown to pieces. Many were
burned beyond recognition.
The injured were cared for by the physicians of Oakdale and surrounding
towns as best they could be. The McDonald Red Cross sent bandages and other
supplies needed and everything possible was done to relieve the suffering.
Two special trains took the wounded to Pittsburgh hospitals. Rescue work
had to be given up on account of the danger from other tanks. The fire
raged all afternoon and well into the night. Sunday morning the work of
recovering the bodies of the victims was resumed and as the ambulances would
return each time, anxious friends waited at the temporary morgue to see if
their loved ones might be found. All day Sunday from early morning until
late at night automobiles from all parts of the country kept coming, making
it almost impossible to get through the throng. No machines were allowed to
get beyond the center of Oakdale on the Noblestown road.
Besides the awful loss of life, the property damage in Oakdale and
surrounding country is heavy. A great many of the best homes of Oakdale
citizens are on the hill facing the **missing type** chimneys are blown off,
all the widows are out, furniture and bric-a-brac are destroyed and plaster
has fallen off the walls. It surely was a dilapidated looking place Sunday
morning. Many narrow escapes were made by those who occupied these homes.
In one home a large piece of pipe came through the roof and landed in the
cellar. In another home a piece of pipe came down through the porch roof
and floor. The business section suffered as well as the residence section.
All storefronts were broken out.
The work of putting in new glass has been progressing this week.
Truckloads of glass are being brought from the city and being supplied to
the owners as fast as possible.
On Tuesday a number of those whom it was impossible to identify, were
buried at Oakdale. Special services were held and all business places were
closed. Following is a partial list of those from this section who were
killed or injured.

Lees verder op http://archiver.rootsweb.ancestry.com/th/read/PA-CARNEGIE/2004-01/1074441114
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 20:19    Onderwerp: Reageer met quote

Vladimir Lenin on the Vsevobuch Parade on May 25, 1919



http://www.glowimages.com/stock-photos-detail/stock-photos-Vladimir-Lenin-Vsevobuch-Parade-1581-38154476-0.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 15951
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Mei 2011 20:21    Onderwerp: Reageer met quote

Vulkaan Kelut uitgebarsten



25 mei 1919 - De vulkaan Kelut op het Indonesische eiland Java is uitgebarsten. Naar schatting zijn er tussen de 5.000 en 10.000 doden gevallen. Hiermee is het een van de dodelijkste vulkaanuitbarstingen van de twintigste eeuw.

De ruim 1.700 meter vulkaan had meerdere kraters waaruit het lava gespuwd werd. Mede hierdoor maakt het de vulkaan erg onvoorspelbaar. Onder de vulkaan ligt een meer met water welke bij de uitbarsting kokend heet verspreid werd. De meeste mensen kwamen echter om door modderstromen.

Na de uitbarsting heeft men een project opgestart om het water onder de vulkaan weg te krijgen. Het lukte hiermee om het waterpeil met 50 meter te verlagen, maar na een uitbarsting in 1951 werd het meer weer dieper. Na opnieuw een uitbarsting in 1966 met honderden doden heeft men besloten het project verder op te pakken, waardoor er opnieuw een lager waterpeil werd gerealiseerd.

http://www.nieuwsdossier.nl/dossier/1919-05-25/Vulkaan+Kelut+uitgebarsten
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group