Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

2 Maart

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 02 Mrt 2006 7:11    Onderwerp: 2 Maart Reageer met quote

March 2

1917 Puerto Ricans become U.S. citizens, are recruited for war effort

Barely a month before the United States enters World War I, President Woodrow Wilson signs the Jones-Shafroth act, granting U.S. citizenship to the inhabitants of Puerto Rico.

Located about 1,000 miles southeast of Florida—and less than half that distance from the coast of South America—Puerto Rico was ceded to the U.S. by Spain in December 1898 as part of the Treaty of Paris, which ended the Spanish-American War. In 1900, a Congressional act created a civil government for the island; the first governor under this act, Charles H. Allen, was appointed by President William McKinley and inaugurated that May in Puerto Rico’s capital city, San Juan.

On March 2, 1917, Wilson signed the Jones-Shafroth Act, under which Puerto Rico became a U.S. territory and Puerto Ricans were granted statutory citizenship, meaning that citizenship was granted by an act of Congress and not by the Constitution (thus it was not guaranteed by the Constitution). The act also created a bill of rights for the territory, separated its government into executive, legislative and judicial branches, and declared Puerto Rico’s official language to be English.

As citizens, Puerto Ricans could now join the U.S. Army, but few chose to do so. After Wilson signed a compulsory military service act two months later, however, 20,000 Puerto Ricans were eventually drafted to serve during World War I. Puerto Rican soldiers were sent to guard the Panama Canal, the important waterway, in operation since 1914, which joined the Atlantic and Pacific Ocean across the Isthmus of Panama in Central America. Puerto Rican infantry regiments were also sent to the Western Front, including the 396th Infantry Regiment of Puerto Rico, created in New York City, whose members earned the nickname “Harlem Hell Fighters.”

Later, during World War II, Puerto Rico became an important military and naval base for the U.S. Army. Its economy continued to grow, aided by a hydroelectric-power expansion program instituted in the 1940s. In 1951, Puerto Rican voters approved by referendum a new U.S. law granting the islanders the right to draft their own constitution. In March 1952, Luis Munoz Marin, Puerto Rico’s governor, proclaimed Puerto Rico a freely associated U.S. commonwealth under the new constitution; the status was made official that July. Though nationalist agitation for the island’s complete independence from the U.S. was a constant—as were calls for Puerto Rico to become a state—subsequent referendums confirmed the decision to remain a commonwealth.

http://www.historychannel.com
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 20:32    Onderwerp: Reageer met quote

HMS Lennox (1914)

HMS Lennox was a Laforey class destroyer of the Royal Navy. Launched prior to the outbreak of the First World War, she was attached to the Harwich Force and served in the North Sea. Lennox saw action in several engagements, including the Battle off Texel.
Lennox was laid down as HMS Portia before being renamed. She was constructed by William Beardmore and Company and launched on 2 March 1914.

http://en.wikipedia.org/wiki/HMS_Lennox_(1914)
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 20:46    Onderwerp: Reageer met quote

Godfried Bomans

Godfried Jan Arnold Bomans (Den Haag, 2 maart 1913 - Bloemendaal, 22 december 1971) was een Nederlands schrijver en mediapersoonlijkheid.

Bomans was vele jaren de meestgelezen schrijver van Nederland. Hij heeft meer dan 60 boeken en vele andere geschriften op zijn naam staan. Hij heeft tijdens zijn leven weinig officiële erkenning gekregen, in ieder geval niet in de vorm van een literaire prijs. De literaire kritiek weet nog altijd niet goed wat ze met hem aan moet. Zijn werk is moeilijk onder één noemer te brengen, maar hij was zeker een groot stilist. Het werk van Bomans heeft als kenmerk wendbaarheid, een groot gevoel voor humor en een onverslijtbare ironie. Bomans kon zowel zeer ernstig als zeer lichtvoetig schrijven.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Godfried_Bomans

De 100-jarige
‘Is vader thuis?’ vroeg ik aan het oude mannetje, dat open deed. Hij knikte, en liet mij in een kamertje waar een nóg ouder mannetje zat, dat al bijna dood was. Haastig rukte ik een spreekhoorn van de wand en schreeuwde in zijn oor: ‘wel gefeliciteerd!’
‘U bent abuis’, zei de oude man met doffe stem, ‘vader is boven.’
Ik vloog de trap op, want ik begreep, dat het nu een kwestie van seconden was. Daar hing de honderdjarige aan de touwen: hij was bezig een vogelnestje te maken. Ik kroop bijna in zijn oor en gilde: ‘wel gefeliciteerd!!!’ De jubilaris schudde het hoofd, maakte een dubbele salto en sprong op de grond. ‘Ik ben niet doof’, zei hij, zijn jas aantrekkend, ‘ik ben alleen maar oud. Wat is er aan de hand?’
‘Bent u niet honderd jaar geworden?!’ brulde ik.
‘Man, schreeuw niet zo’, sprak de grijsaard, de ringen optrekkend, ‘ik weet het heus wel. Vanavond komt de burgemeester met een schemerlamp en een enveloppe met inhoud. Die schemerlamp kan me niet schelen, maar die enveloppe interesseert me. Wat doen ze daar gewoonlijk in? Ik wist het niet. ‘Waarvoor komt u eigenlijk?’ vroeg het mannetje wrevelig. ‘komt u iets aanbieden?’
‘Ik kom iets vragen’, zei ik, ‘vooreerst, hoe bent u zo oud geworden?’
‘Het ging vanzelf’, antwoordde de jubilaris, ‘elk jaar word je een jaar ouder, dat ligt in de natuur der dingen. Toen ik zeventig was, was ik zeventig, en toen ik tachtig werd, was ik tachtig. En zo maar door tot honderd.’
‘Doet u er iets voor?’
‘Nee, ik doe er niet voor, het gaat vanzelf. Dat is het leuke van dit soort werk.’
‘Wist u, dat u het zou halen?’
‘In het begin niet, maar later begon ik het in de gaten te krijgen. Toen ik negentig werd, ging ik overlijdensberichten in de kranten nakijken; ik knoopte vriendschap aan met de portier van het oude-mannenhuis, en zo kon ik de stand op de voet volgen. Doorzetten, dacht ik, de tanden op elkaar. En jawel hoor, ik haalde het.’
“Waaraan schrijft u het toe?’
‘Het is een kwestie van geduld. De aanhouder wint, wie het laatst lacht, lacht het best, eind goed al goed, in die richting moet u het zoeken.’
‘Wanneer kreeg u het in de gaten?’
‘Precies is dat niet te zeggen. Toen ik zeventig werd, was ik nog een onbetekenend mannetje, mijn tijd moest nog komen. Mijn tachtigste verjaardag was zelfs een dieptepunt: niemand begreep waarom ik niet doodging, en – ik wou niets loslaten. Maar toen kwam ik langzaam aan opzetten. Op mijn negentigste begonnen de mensen me na te wijzen, en op mijn vijf en negentigste had ik de moeilijkheden achter de rug.’
‘Hebt u concurrenten?’
‘Er wonen een paar negentigers in de stad, maar ik houd ze nauwlettend in het oog. Als er een jarig is, stuur ik hem een kaartje, met mijn leeftijd erop. Dat haalt de fut er wel uit op den duur.’
‘Hebt u plezier in uw werk?’
‘O ja, het aardige van ons vak is, dat, als je eenmaal een jaar vóór ligt, je niet meer bent in te halen, al doet de andere nog zo zijn best. Elk jaar dat hij ouder wordt, win ik er ook een, en zo kunnen ze niet inlopen. Dat knakt ze op den duur.’
‘Maar hetzelfde gevoel hebt u toch tegenover degenen, die boven u liggen?’
‘Zeker. Maar het zijn er maar drie. Inhalen kan ik ze niet, maar ik kan wachten. En intussen houd ik ze in de gaten. De weduwe Boltjens uit Schiedam is 102. Goed. Maar gisteren begon ze te hoesten. Dan heb je de oud-zouaaf Serremans in Bolsward. Een taaie bliksem. Maar hij woont op het noorden, op een hoek. Dan heb je Van Loggem uit Venlo met dat houten been. Die heeft een voorsprong, want dat andere been, daar heeft hij geen omkijken meer naar. Maar hij heeft sinds de vorige week een bril nodig voor zijn kleine lettertjes, en een bril, dat weten wij, honderdjarigen, is het begin van ’t einde.’
‘Wat doet u als u bovenaan staat?’
‘Dan schei ik er mee uit. Het is er mij niet om te doen de markt te bederven. Het jonge volK moet ook een kans hebben.'

http://www.onanslemming.nl/?p=615
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 21:20    Onderwerp: Reageer met quote

Letters from Tsar Nicholas to Tsaritsa Alexandra - March 1915

Stavka. 2 March, 1915

MY TENDERLY BELOVED,

I thank you from my heart for your two sweet letters. Every time that I see the envelope with your firm writing, my heart leaps several times, and I shut myself up and read, or more correctly absorb the letter.

Of course the girls can bathe in my swimming-bath; I am glad that the Little One enjoys it so much; I asked the rogue to write to me about all this!

I am here for the seventh time - only think of it 1 At the front everything is quite satisfactory. N. is in a good humour and as usual demands rifles and ammunition. The question of supplying our railways and factories with coal has assumed an alarming character, and I have asked Roukhlov to take it all into his hands. Only imagine, if the manufacture of military supplies were to cease I And this because of a lack of coal, or rather owing to an insufficient output of it. in our mines in the South I I am convinced that energetic measures will pull us out of these difficulties.

George looks quite well and very sunburnt; he has told me many interesting things, which he will presently pass on to you. Petiusha is here, quite recovered now. I have learnt from him that Roman had typhoid fever, but is getting better. To-day a charming old man, Pau, a French general, came from Galicia-he is delighted with his journey and with having been under Austrian fire. Sazonov arrived as well this morning, so that they all lunched with me. To-morrow Paléologue is due to arrive, who is supposed to bring the official reply of France concerning Constantinople, and also her wishes with regard to the Turkish spammer.

http://www.alexanderpalace.org/letters/march15.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 21:29    Onderwerp: Reageer met quote

The Evening Observer [Dunkirk, New York] - March 2, 1915

Rather Remarkable Suggestion for Cleaning Sewers at Erie.
Alligators may be used to clean out city sewers as the result of an offer received by Thedore [sic] Eichhorn, superintendent of streets, yesterday. A New York company wrote to him asking that the innovation be tried out here as it is to be in Dayton, [Ohio]. The company has agents in Florida who select sewer-sized alligators and ship them to cities which order.

The idea is to start an alligator through the sewer head first. Being in a position a little too complicated to turn around the animal will crawl until he reaches a manhole. A rope is to be tied around the alligator's body, and as he moves he will drag a scraper.

Superintendent Eichhorn wasn't certain yesterday which of the street department force he would employ to handling the alligator if he gets one. But he did agree that the idea is a practical one, because an alligator has the strength and determination to push his way through any clog that ever blocked a sewer.

"I'm going to take the matter up and, if they don't charge too much for him, we may get an alligator," he said. When the animal becomes too old to work his way through life and sewers alike, it was suggested that he be placed as the first installment in a municipal zoological garden.

http://www.sewergator.com/news/eo19150302.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 21:38    Onderwerp: Reageer met quote

Cheltonians Who Gave Their Lives in the Great War

2nd March 1915 Captain Herbert Guy TURNER, 2nd Battalion Cheshire Regt, killed in action in Belgium.

Indrukwekkende site... http://www.remembering.org.uk/timeline_1915.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 21:52    Onderwerp: Reageer met quote

AUCKLAND WEEKLY NEWS - 02 MARCH 1916

Page 21 - WATSON, Corporal, awarded the Distinguished Conduct Medal, s/o Mr F H Watson, Manager of the Bank of NSW, Bulls; ex Government Surveyor, Auckland Infantry, attached to Machine-gun section.

Page 22 - MORTON, Captain Alfred Bishop, about 33, educated at Auckland Grammar School, second s/o W E Morton, Green Lane, Auckland, NZSC, Staff Captain, Infantry Brigade, reported missing on 3rd May last is believed to have died of wounds on that date.

http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~sooty/awn02mar1916.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 21:56    Onderwerp: Reageer met quote

The war diary of the Master of Belhaven

Ypres, 2nd March 1916: I got up at 4am and went over to the battery. It was pitch dark and I nearly broke my neck crossing the little trestle bridge over the moat. At half-past, to a second, then bombardment began with an appalling crash, hundreds and probably thousands of guns from 18 pounders up to "Grandmama", the great 15 inch howitzer, let fly it together. For the next hour the noise was simply indescribable. It was almost impossible to distinguish the report of one gun from that of another; the only thing it can be compared to is the roll of a drum. We have the ramparts of the town near us, and the noise was intensified by the continuous echo. It was quite impossible to make oneself heard, even by yelling in a person's ear. After an hour, it began to die down and by the time I came over to breakfast at 8 o'clock it was fairly quiet. The Hun, to my surprise, took it lying down - at least, as far as our area was concerned, he did not fire at all. As soon as the bombardment began, we saw the German SOS signals going up all along the zone that was threatened. There were red rockets bursting into red stars. Soon after, rockets of all colours went up - white, green, red, golden rain, and even red golden rain. I imagine these were meant to confuse us.

About 9 o'clock the wounded began to stream down the road. All those who could walk took himself to the field hospitals. Only the bad cases can be taken in the motor ambulances; these went by in streams also. Most of the men were very cheerful at the prospect of a slight wound that would take them home for a bit. They were principally men who would been hit through the arm or leg by rifle bullets. They told us they had got back our lost trenches and also has some of the old German trenches. They said they had been wonderfully supported by the artillery, whose fire had kept just in front of them as they charged. In spite of the bombardment, the German trenches were full of men, and they had to charge under very heavy rifle and machine-gun fire. The Suffolks and the Gordon Highlanders seem to have lost most. Some men of the former regiment said their battalion was wiped out; but men always say they are the sole survivors. A little later, convoys of German prisoners came through and escorts with fixed bayonets - I should think between 200 and 300 in all, no officers. They were quite a good lot of men, in the prime of life. All wore the flat round cap - no helmets. They have been trying to get into Ypres for 18 months, and now they have succeeded!"

http://www.1914-1918.net/bat14.htm
An extract from "The war diary of the Master of Belhaven", first published by John Murray in 1924 and reprinted in 1990 by Wharncliffe Publishing Limited. The Hon. Ralph Gerard Alexander Hamilton, Master of Belhaven, was officer commanding C Battery, 108th Brigade RFA, in 24th Division at this time.
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 22:22    Onderwerp: Reageer met quote

The Tsarist Downfall of February 1917

On 2 March, 1917, Tsar Nicholas II abdicated in favour of his brother Michael. With the stepping down of the Tsar, the autocratic regime that had ruled since the inception of Russia many hundreds of years earlier came to a final end, replaced by a provisional government that was itself to be replaced shortly with communists that held power until 1991.

The downfall of the autocracy in Russia was undoubtably one of the most important events of the twentieth century. It is no surprise, then, that historians have tried to speculate on the causes of the revolution. One event that has captured the interest of historians in this matter is World War I. Alan Wood writes, "The nature of the relationship between Russia's involvement in the First World War and the 1917 Revolution is a topic which has been mulled over by historians ever since the events took place." On one hand historians, such as Wood, take the stand that Russia was on the brink of collapse in July of 1914, and thus the war didn't matter as the Tsar would have fallen very soon in any case. Others, including eminent historian Richard Pipes believe in that the war accelerated the revolution, speeding up something that would have not have occurred for a while, or possibly not at all, had the war not occurred. Pipes' view is the one that is the most acceptable.

Lees verder op http://www.echeat.com/essay.php?t=25751

What Really Happened to the Romanovs

2 March 1917 - Nicholas II abdicates, naming his brother Mikhail as the heir to the Russian throne, passing over his own son, Alexei, whom he believes to be too young and frail to withstand the strain of leading the country.

http://inspectorpekkala.com/pdf/ROMANOVS_WhatReallyHappened.pdf
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2010 22:47    Onderwerp: Reageer met quote

2 March 1920, Commons Sitting

CONFLICT WITH POLICE.


HC Deb 02 March 1920 vol 126 cc260-1 260

Sir KINGSLEY WOOD (by Private Notice) asked the Home Secretary whether he can make any statement concerning the conflict yesterday between the police and the deputation of ex-service men from Woolwich?

Mr. SHORTT The procession was attended by a Superintendent of Police and a number of officers. The leaders of the procession were warned that they could not cross Westminster Bridge. They, however, attempted to rush the bridge. The police blocked the rush. At about 5.45 p.m. a deputation of the men came from Downing Street and informed the Chief Constable on duty that they had seen the Premier's Private Secretary, with satisfactory results. This was communicated to the men and the mounted police were sent into reserve. As it got dark there was some throwing of bottles and glasses from two public-houses, and several of the police were more or less serious injured. The "New Inn" was cleared by the police, and this led to the smashing of its windows. At about 6.30 p.m. the Chief Constable decided to withdraw the bulk of the police, as the crowd that was left were mostly waiting to see if anything further would happen, and by 7.45 p.m. all reserves were dismissed.

Mr. ADAMSGN Would the right hon. Gentleman consent to a full inquiry being made into all the circumstances of this occurrence?

Brigadier-General CROFT Should the inquiry be extended to the whole principle of the trade union movement?

Mr. SHORTT I cannot see any ground for an inquiry.

Captain LOSEBY Has any suggestion been made from any quarter that the police behaved improperly?

Mr. SHORTT I have heard no such suggestion.

Mr. ADAMSON In view of the unsatisfactory answer, I ask leave to move the Adjournment of the House to call attention to a definite matter of urgent public importance, namely, "the action of the authorities in connection with a deputation and procession of ex-service men which resulted in disorder and many casualties."

Mr. SPEAKER No suggestion is or has been made that the police acted in any way contrary to orders. As far as I can judge, they acted according to the Order passed by this House that processions of this character should not approach the precincts.

Mr. ADAMSON When a serious matter of this kind which is under discussion—

Mr. SPEAKER There is no Question before the House.

Mr. JOHN JONES There is a Question before the House.

Mr. SPEAKER There is no Motion before the House.

Mr. JONES The Motion has been moved. There are men who have been disabled.

http://hansard.millbanksystems.com/commons/1920/mar/02/conflict-with-police

En lees hier verder over dat verhaal: http://hansard.millbanksystems.com/commons/1920/mar/02/conflict-with-police-1
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 02 Mrt 2010 11:21    Onderwerp: Reageer met quote

Stijn Streuvels, In oorlogstijd. Het volledige dagboek van de Eerste Wereldoorlog.

2 maart 1918 - Nieuwe inkwartiering. We krijgen hier in huis weer een luitenant met twee Burschen. Ze zijn uit Pommern.

http://www.dbnl.org/tekst/stre009inoo02_01/stre009inoo02_01_0043.php
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Finnbar
Moderator


Geregistreerd op: 5-11-2009
Berichten: 6982
Woonplaats: Uaso Monte

BerichtGeplaatst: 02 Mrt 2010 12:16    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
...een luitenant met twee Burschen...


wat zijn Burschen? Gewone soldaten (zonder rang dus)?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 19:49    Onderwerp: Reageer met quote

La Peau de l'Ours.

De Peau de l'Ours was een soort beleggingsclub in moderne kunst, die officieel op 24 februari 1904 door 13 personen werd opgericht. De deelnemers waren André Level en zijn broers Emile, Jacques en Maurice Level, Georges Ancey, Robert en Maurice Ellissen, Jules Hunebelle, Félix Marchand, Frédéric Combemale, Jacques, Jean en Edmond Raynal. Emile en Maurice Level en Jacques en Jean Raynal hadden per twee een aandeel. Ieder bracht gedurende 10 jaar 250 francs per jaar in om een van de medeoprichters, André Level, in de gelegenheid te stellen per jaar voor 2.750 francs kunst aan te kopen. (...)


Pablo Picasso, Family of Saltimbanques, 1905

De beleggingsclub kocht o.a. in 1908 Famille de Saltimbanques uit 1905 van Picasso voor 1000 francs en verkocht deze op 2 maart 1914 voor 12.650 francs (inclusief 10% veilingkosten) aan Heinrich Thannhauser. Thannhauser kocht ook het schilderij L'Homme à la houppelande van Picasso voor 1485 francs (inclusief 10% veilingkosten). André Level was in 1908 via Clovis Sagot op de hoogte gesteld van de financiële problemen van Picasso in verband met zijn 'scheiding' van Fernande Olivier. Aangezien de Eerste Wereldoorlog op handen was en van een anti-duitse stemming al sprake was, werd de verkoop van het schilderij aan de Duitser Thannhauser negatief in de kranten beschreven. Dit werd misschien mede veroorzaakt doordat het Louvre de koop misliep.

http://www.kubisme.info/kt200.html & http://www.nga.gov/fcgi-bin/timage_f?object=46382.0&oimage=0&c=
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 19:52    Onderwerp: Reageer met quote

Le Vieux Moulin - AC Bordeaux

Mähler-Besse

Deze Saint-Emilion is gemaakt door het befaamde huis Mähler-Besse. Mähler-Besse is nog altijd een onafhankelijk familiebedrijf. Het is als een van de weinige handelshuizen immer gevestigd in het oude wijnhart van Bordeaux, in het traditionele Quartier des Chartrons. Mähler-Besse is om nog een andere reden buitengewoon. Het is een handelshuis met een groot aantal eigen wijndomeinen. En niet de minste. Om er een paar te noemen: Château Alfa la Bernarde, AC Côtes de Blaye, AC Saint-Emilion Grand Cru, Château d’Arche, Cru Bourgeois, AC Haut-Médoc, Château Picard, Cru Bourgeois, AC Saint-Estèphe, Château Palmer, 3ème Grand Cru Classé, en natuurlijk de Château La Couronne. In 1912 werd Mähler-Besse de eigenaar van deze wijngaard en liet op 2 maart 1914 de merknaam "Le Vieux Moulin" officieel registreren in Batavia.



http://www.defijneneus.nl/levieuxmoulin.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:01    Onderwerp: Reageer met quote

Meierijsche Courant, Dinsdag 2 Maart 1915.

Borkel en Schaft. Tot gemeenteveldwachter alhier is benoemd de heer G. Aarts uit Liessel gem. Deurne. Den heer Aarts bij deze van harte gefeliciteerd.

Meierijsche Courant, Dinsdag 2 Maart 1915.

Dommelen. Donderdag 18 Febr. werden alhier de gemeenteweiden verpacht, doch moesten ten gevolge van te geringe concurrentie worden opgehouden. De Raad besloot dadelijk tot inscharen met het gevolg, dat in minder dan een week tijd meer dan het noodige aantal runderen werd aangeboden. De Dommelsche gemeente weide heeft dus weer haar oude roem gehandhaafd.

http://www.shgv.nl/KrantenArtikelen/1915.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:08    Onderwerp: Reageer met quote

Kanonnier Gaveel


Bob Gaveel op een foto uit 1914-1918. Hij draagt hier het veldgrijze
uniform van 1912 met zwarte opstaande kraag en zwarte kepi
.

Naam voluit: Robert Hanry Gaveel (Bob)

Geboren: 13 november 1894, Amsterdam (Noord-Holland)

Overleden: 17 maart 1965, Vinkeveen en Waverveen (Utrecht)

Levensloop: Bob Gaveel werd op 13 november 1894 in Amsterdam geboren. Zijn moeder is Emma Wilhelmina Joring (gymnastiek opleiding, zonder beroep) en zijn vader is Floris Wijnand Gaveel (kantoorbediende, koopman, handelsreiziger). Ze kregen vijf zoons en een dochter.

In zijn twintigste levensjaar wordt Bob, lang 1,805 meter, op 3 maart 1914 ingelijfd als loteling van de lichting 1914. Hij komt in dienst als milicien kanonnier maar krijgt uitstel van eerste oefening tot 2 maart 1915. Die planning blijkt echter niet haalbaar.
Want vanwege het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog wordt het Nederlandse leger op 31 juli 1914 gemobiliseerd. Nadat de ervaren lichtingen zijn opgeroepen moet ongeoefende Bob op 11 augustus 1914 voor de mobilisatie opgekomen bij de 1e Depot Compagnie, 1ste Bataljon, 2de Regiment Vesting Artillerie (I-2 Vg.A.) alwaar hij zijn opleiding kreeg.
Zijn soldij bedroeg in 1914 per dag 0,45 gulden (vergelijkbaar met 4 euro). Dit werd later met 3 cent verhoogd toen hij stukscommandant werd.
Voor zover bekend heeft hij altijd de rang van soldaat gehouden. Onbekend is welk type geschut hij bediende: hefkoepel, groot flankement of positiegeschut op de tussenbatterijen.

Zes maanden na opkomst wordt hij op 29 januari 1915 overgeplaatst naar een detachement van de 3de Compagnie (3-I-2) welke in Uithoorn is gelegerd; waarschijnlijk in het Fort bij Uithoorn.

Volgens zijn straflijst werd hem op maandag 12 april 1915 drie dagen kwartier arrest opgelegd met als reden: "Gemankeerd op het morgenappel".

Hij wordt op zaterdag 10 juli 1915 zelfs genoemd in "Ons Weekblad", het "Nieuws & Advertentieblad voor Uithoorn en Kwakel". De maandag ervoor was hij in het water gevallen toen hij als "groot liefhebber van visschen" met te veel aandacht bij hengelaars stond te kijken. Wat sport betreft was hij ook een groot fan van voetbalclub Ajax.

Per 27 januari 1916 gaat Bob in onderhoud bij het Detachement Stelling Hoofdkwartier te Amsterdam. Zijn taak en locatie is onbekend, wellicht in opleiding.

Op 28 oktober 1916 vindt er administratief geschuif plaats. Hij wordt dan teruggeplaatst naar het detachement te Fort bij Uithoorn. Dezelfde dag wordt hij gedetacheerd bij de 1e Werklieden Compagnie op de Hembrug maar gaat een paar weken met onbepaald verlof.
De 1e Werklieden Compagnie is in september 1914 opgericht om het personeel van de Artillerie Inrichtingen te ondersteunen. Ook Soldaat Groennou was hier enige tijd bij ingedeeld, mogelijk tegelijkertijd. Volgens de familieoverlevering heeft Bob er (ook) wacht gelopen.

Anderhalf jaar later, op 9 maart 1918, wordt Bob overgeplaatst van de 1e Werklieden Compagnie en gaat weer in onderhoud bij de 1e Depot Compagnie I-2. Wellicht voor een opleiding tot stukscommandant.

Vanaf 20 februari 1918 was hij op onbepaald verlof om zijn bestaan als burger weer op te pakken. Formeel wordt Bob op 1 oktober 1919 gedemobiliseerd en gaat hij met groot verlof.

Na zes jaar als milicien wordt Bob als gewoon dienstplichtig stukscommandant op 10 augustus 1920 ingedeeld bij de Landweer. En wel bij de 3de Compagnie, 1e Bataljon, 2 Landweer Artillerie in Landweerdistrict Amsterdam II (3-I-2 L.W.A.).

Waarschijnlijk wordt hij daarna alleen nog voor herhalingsoefening opgeroepen. Bob wordt vervolgens ingedeeld bij de volgende onderdelen:

•1e Regiment Vesting Artillerie, 1e Schoolcompagnie (per 01-09-1922, Naarden, groot verlof per 4 mei 1926)
•2e Regiment Onbereden Artillerie, 1e Schoolbatterij (per 15-12-1927, reorganisatie)
•Regiment Motorartillerie, 1e Schoolbatterij (per 01-04-1933)
•Regiment Motorartillerie, 1-Depot (op 30-08-1933, plaats van opkomst Woerden Arsenaal)
Als Bob bijna 40 jaar is, wordt hij op 1 oktober 1934 ontslagen wegens dienstbeëindiging. Enkele jaren voor weer een wereldbrand.

Op 15 juni 1922 is Bob getrouwd met Alida Comes (geb. 9 april 1896, overl. 22 oktober 1985) uit Amsterdam. Van 1923 tot en met 1939 kregen zij drie zoons.
Hij was zijn hele leven woonachtig in Amsterdam met uitzondering van 1899 tot en met 1910 toen hij in Hilversum woonde.
Als beroep was hij leidinggevende bij de effectenregistratie van de Amsterdamsche Bank.
Bob moest zijn werkzame leven beëindigen door de Ziekte van Parkinson. Na een lang ziekbeeld is hij in 1965 overleden.

http://www.stelling-amsterdam.nl/mensen/gaveel/index.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:19    Onderwerp: Reageer met quote

Sturmabteilung

The Sturmabteilung, abbreviated SA, functioned as a paramilitary organization of the NSDAP — the German Nazi party. It played a key role in Adolf Hitler's rise to power in the 1930s. (...)

The term Sturmabteilung predates the founding of the Nazi party in 1919. It originally comes from the specialized assault troops used by Germany in World War I utilising Hutier infiltration tactics. Instead of a large mass assault, the Sturmabteilung was organized into small squads of a few soldiers each. The first official German stormtroop unit was authorized on 2 March 1915; German high command ordered the VIII Corps to form a detachment for the testing of experimental weapons and the development of appropriate tactics that could break the deadlock on the Western front.

http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/en/Sturmabteilung
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:30    Onderwerp: Reageer met quote

Vanceboro international bridge bombing


The bridge after the sabotage.

The Vanceboro international bridge bombing was an attempt to destroy the Saint Croix-Vanceboro Railway Bridge on February 2, 1915.

This international bridge crossed the St. Croix River between St. Croix, New Brunswick, Canada and Vanceboro, Maine, United States. At the time of the sabotage attempt in 1915, the bridge was jointly owned and operated by the Canadian Pacific Railway (on the Canadian side) and the Maine Central Railroad (on the American side).

The bombing was masterminded by then spymaster Franz von Papen and executed by Werner Horn. The bomb failed to destroy the bridge but did make it unsafe to use until minor repairs were done. The explosion did however blow out windows in nearby buildings.

In 1915 the United States was still a neutral country in World War I. The Canadian Pacific Railway was prohibited to carry any war goods or troops onto or through United States territory. However, after Japan entered the war in 1914 on behalf of its British ally, Germany feared that Japan may send troops across the Pacific Ocean and through Canada. Germany was convinced this would occur and ordered that Canadian railways be interrupted.

At the outbreak of World War I, Werner Horn was a German reserve army lieutenant who had been in Moka, Guatemala as the manager of a coffee plantation. Upon learning of the war he departed the plantation looking to return to Germany. From Moka he proceeded to Belize, from there he sailed to Galveston and onwards to New York City. However he was unable to depart due to the British blockade in the North Sea. After attempting to set sail for over a month he travelled to Mexico City to return to the plantation. While there he learned that another man had taken his job. He found a job at another plantation in Salto de Agua, Chiapas. Before he could leave he received word in the form of a card telling him once again to return to Germany.

On December 26, 1914, Horn travelled to New Orleans and from there returned to New York where he stayed in the Arietta Hotel.[4] While in New York he met the military attaché of the German Embassy in Washington D.C., Von Papen. Von Papen who was seeking saboteurs to sabotage Canadian railways thought that Horn, who was eager to serve the fatherland, was an ideal candidate. Von Papen went on to explain to the zealful Horn that the bombing would be seen as an act of courage and valour in Germany and that no one would be killed in the process. However the bridge was heavily used at the time and the chance of a train being caught in the bomb was high. Horn was paid $700 to destroy the St. Croix-Vanceboro railway bridge.

Horn left New York from Grand Central Station on the New Haven train to Boston on January 29, 1914, carrying a suitcase of dynamite. He took the overnight train out of Boston (operated by the Boston and Maine Railroad), placing the suitcase of explosives in a lower berth. Horn's sleeping car was transferred to the Maine Central Railroad in Portland and proceeded east across Maine to the Maine Central's eastern terminus at the border hamlet of Vanceboro the following day. Upon arrival in Vanceboro, Horn checked into the Exchange Hotel and was observed hiding the suitcase of explosives in a wood pile outdoors while scouting out the railway bridge on the border over the St. Croix River several hundred feet to the east; this bridge was jointly owned by the Canadian Pacific Railway and the Maine Central Railroad. At least three Vanceboro residents reported his suspicious behaviour to the U.S. immigration inspector. The inspector interviewed Horn at the hotel and Horn assured him that he was merely a Danish farmer looking to purchase land in the area. Horn spent the next two days maintaining a low profile and watching the extremely busy Canadian Pacific Railway main line in order to determine the schedule of trains.

On the night of Monday, February 1, 1915, Horn checked out of the hotel claiming to be catching a train that evening. He apparently changed into a German army uniform, to avoid being convicted of being a spy and executed, before proceeding to the railway bridge over the St. Croix River sometime after midnight.

Horn proceeded to position a suitcase filled with explosives on the Canadian side of the bridge but was interrupted by an oncoming train and was forced to move out of its path. After he was sure it had passed he proceeded to reposition the explosives. However he was interrupted a second time by another train. Puzzled and not wanting to kill anyone, he waited until 1:07 a.m. on February 2 before again repositioning the bomb on a girder. Horn cut the fuse, this changed the time before the explosion from fifty minutes to only three. Horn lit the fuse with a cigar and somehow made it back to the Exchange Hotel through a gale in −30 °F (−34 °C) temperature before the dynamite exploded. At 1:10 a.m. on Tuesday, February 2, 1915 the bomb exploded, blowing out windows across Vanceboro and St. Croix and exposing residents to the freezing air outside. Some iron beams on the bridge were twisted or bent but the damage was relatively minor.

Horn had frostbite on his hands and was assisted by the proprietor of the hotel who allowed him to check back in for the night. The proprietor connected the explosion with Horn's suspicious presence and, upon being informed by residents of the community who had discovered the source and target of the explosion, informed the CPR who closed the bridge and re-routed trains pending a safety inspection.

Railway officials inspected the bridge the following morning and discovered the damage was relatively minor, resulting in the bridge being out of service for several days.


Werner Horn (left) with Deputy Sheriff Geo. W. Ross (right).

The sheriff for Vanceboro, along with two Canadian police officers from McAdam, New Brunswick who crossed the border to provide assistance, detained Horn at the hotel and he surrendered to American authorities. Since the bomb exploded on the Canadian (St. Croix, New Brunswick) side of the bridge, the only charge that the United States could initially lay against Horn in order to detain him was a mischief charge for breaking windows in Vanceboro.

Horn was moved soon thereafter to a jail in Machias for his safety (Vanceboro residents were upset with him over the damage he had caused them) while Canadian authorities began the process of seeking his extradition. Horn was interrogated by the Federal Bureau of Investigation for several days and signed a confession with an agreed-upon statement of facts where he revealed the details of his crime.

Horn faced a federal grand jury in Boston, Massachusetts at the United States District Court for the District of Massachusetts and was indicted on March 2, 1915 for his most serious crime while in the United States - a charge of transporting explosives on a common carrier that also transported passengers for hire. He was sentenced to serve 18 months at the Atlanta Federal Penitentiary, Atlanta, Georgia.

After serving his sentence, Horn was extradited to Canada in October 1919 and was tried in the Court of Queen's Bench of New Brunswick in Fredericton, New Brunswick. He was found guilty and sentenced to serve 10 years at Dorchester Penitentiary, Dorchester, New Brunswick. Horn was assessed by Canadian prison authorities to be insane in July 1921 whereby he was released and deported to Germany.

http://en.wikipedia.org/wiki/Vanceboro_international_bridge_bombing
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:33    Onderwerp: Reageer met quote

COMMONWEALTH WAR GRAVES COMMISSION

De Britse gravendienst oftewel de Commonwealth War Graves Commission (CWGC) coördineert de zorg voor alle Commonwealth graven (Commonwealth = Gemenebest) over de gehele wereld, dus niet alleen van Britten, maar ook van oa. Australiërs, Nieuw-Zeelanders, Canadezen en Indiërs.

De werkzaamheden begonnen kort na het begin van de Eerste Wereldoorlog onder de zorg van het Britse Rode Kruis.
Fabian Ware, commandant van een mobiele eenheid van het Britse Rode Kruis begon bijzonderheden op te schrijven over graven en hun locaties. Het was al snel duidelijk dat aan grafregistratie niets, tot weinig gedaan werd tot op dat moment.

Op 2 maart 1915 werd daarom de "Graves Registration Commission" opgericht, eerst nog als onderdeel van het Rode Kruis, later onderdeel van het leger.

Op 21 mei 1917 werd de Imperial War Graves Commission opgericht.
Na de wapenstilstand van 11 november 1918 had de IWGC te maken met ruim 500.000 vermisten en ruim 500.000 bekende graven; meer dan 1 miljoen Commonwealth doden.

Op 1 april 1960 werd de naam Commonwealth War Graves Commission. Men vond Imperial toen niet meer van de tijd.

Lees verder op http://home.planet.nl/~heus0067/graven/org/cwgc/cwgc.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:41    Onderwerp: Reageer met quote

Gabrielle Petit

De Duitse contraspionage zit Gabrielle Petit dicht op de hielen. In juni 1915 was ze reeds een eerste keer opgeleid, maar bij gebrek aan bewijzen vrijgelaten. De Duitsers houden haar verder in de gaten en het hoofd van de Duitse contraspionage te Brussel, luitenant Bergan, had twee van zijn beste politie-officieren Petermann en Pinkhof op haar spoor gebracht. Een half jaar later, op 20 januari 1916, loopt ze in de val die de Duitsers voor haar hadden opgezet. Een Duitser die zich voordeed alsof hij uit Nederland kwam was het die haar ontmaskerde. Hij veinsde dat hij Belgische jongens wou helpen die zich via het neutrale Nederland wilden aansluiten bij het Belgisch leger achter de IJzer en overhandigde haar tevens plannen waarop de installatie van Duits geschud was op aangeduid. Diezelfde avond nog werd ze op straat aangehouden en gefouilleerd. Ze bleek in het bezit te zijn van een kleine capsule die haar rapport voor de inlichtingendiensten bevatte.

Gabrielle wordt gearresteerd opgesloten in de gevangenis van Sint-Gillis. Ontkennen had geen zin meer. Ze wordt voortdurend ondervraagd en gefolterd maar weigert de namen van andere verzetsleden vrij te geven. In haar cel in de gevangenis van Sint-Gillis houdt ze zich sterk. Ze had misschien aan executie kunnen ontkomen en zich eruit kunnen praten. Als ze namen had genoemd van andere leden van "La Dame Blanche" en andere inlichtingenetwerken, zou ze haar vel gered hebben. Maar ze bleef zwijgen.

Begin maart wordt haar proces aangevat met Ströber als krijgsauditeur. Tijdens het proces gedroeg Gabrielle zich zo opstandig dat de haar toegewezen advocaat (die toch al zo weinig voor haar kon doen) er wanhopig van werd. Reeds op 2 maart 1916 valt het verdict: de dood met de kogel. Ze weigert een genadeverzoek in te dienen. Op 1 april 1916 is het zover. Moedig staande voor het vuurpeleton weigerde ze een blinddoek: "Pas de bandeau. Beau jour pour mourir, le dernier jour du mois de Saint-Joseph." Op de sokkel van haar standbeeld op het Sint-Jansplein staan haar laatste woorden gebeiteld: "Je leur montrerai comment une femme Belge sait mourir." [vrij vertaald: "Ik zal hen tonen dat een Belgische vrouw weet hoe ze hoort te sterven."] Aldus, op 1 april 1916 exact eenennegentig jaar geleden, fusilleerde het Duitse leger de Belgische spionne en verzetsstijdster Gabrielle Petit op de Nationale Schietbaan in Brussel. Ze was amper 23 jaar oud.



Generaloberst Freiherr von Bissing, de Duitse bestuurder van het bezette België, deed daarover de volgende mededeling: "BEKENDMAKING - Bij vonnis van 2 Maart 1916 van een Veldkrijgsraad is Gabriella Petit, verkoopster te Molenbeek, wegens krijgsverraad bestaande in verspieding, ter dood veroordeeld. Beschuldigde Petit heeft naar eigen bekentenis tegen goede bezoldiging een dienst van verspieding op den spoorweg ingericht en gedurende verscheidene maanden de inlichtingen, door hare bespieders aangebracht, aan de vijandelijken inlichtingendienst overgemaakt. Het vonnis tegen haar uitgesproken is voltrokken. Brussel, den 1e April 1916."

http://www.verzet.org/content/view/937/37/1/3/
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:54    Onderwerp: Reageer met quote

DETAIL ARMENIANS' PLIGHT

German Nurses Declare 580 Bodies Were Buded in One Day

MARCH 2, 1916

Dr. Samuel T. Dutton, Secretary of the American Committee for Armenian and Syrian Relief, has received from several German nurses, who are in the Armenian section of Turkey, letters confirming reports from other sources of the Armenian population. Dr. Dutton said yesterday that, while he could not make public the names of the nurses, he was in a position personally to vouch for their trustworthiness.

There are several communications. One of these says in part: "Just now I am coming back from a ride on horseback through------------- plain where thousands of exiles are lying on fields and streets without any shelter, exposed to the power of any kind of brigands. I found men and women badly wounded, their bodies cut open and with broken skulls or in a terrible condition through stabs with the knife. Fortunately I was provided with clothes, so I could change their bloody things and then bring them to the next inn, where they were nursed.

"Many of them were so exhausted from the enormous loss of blood that they died in the meantime." Still another report says in part "The camp in---------- itself is the saddest thing I have ever seen. Right at the entrance a heap of bodies lay unburied. I counted thirty-five in another place twenty-two, right close by were the tents of those people who were very ill. In one single day the burial commission buried as many as 580 person."

For the relief of these conditions the American Committee for Armenian and Syrian Relief is appealing for funds. Contributions may be sent to Charles R. Crane, Treasurer 70 Fifth Avenue.

http://www.scribd.com/doc/14021534/191632-Detail-Armenians-plight
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger


Laatst aangepast door Percy Toplis op 01 Mrt 2011 21:00, in totaal 1 keer bewerkt
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 20:58    Onderwerp: Reageer met quote

Zottegem: Léonce Roels & Désiré Van den Bossche

Léonce Roels

Léonce Roels kreeg zijn beeltenis op het Heldenmonument aan de Heldenlaan. In 1933 werd ook een straat naar hem genoemd. In zijn woning, vandaag Léonce Roelsstraat 7, werd een gedenkplaat aangebracht.

Léonce Roels werd geboren te Oudenaarde op 1 juli 1869. In 1903 wordt hij notaris benoemd te Zottegem in de studie van notaris Vanderstichelen. De flamboyante Roels raakt meteen ingeburgerd in de Egmontstad: hij wordt lid van verscheidene liberale en vrijzinnige verenigingen in Zottegem en in het arrondissement Aalst en gemeenteraadslid voor de liberale partij.

Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog raakt Léonce Roels vrij vlug betrokken in een spionagenet, opgezet om de troepen- en materiaalbewegingen van de Duitsers te kunnen volgen. De Duitsers hadden de Belgische spoorweginfrastructuur immers vrijwel intact in handen gekregen en vermits toentertijd meer dan 90% van alle goederentransport over de "Ijzeren weg" verliep, waren de spoorwegverbindingen vanzelfsprekend strategisch uitermate belangrijk. Wanneer na november 1914 het front vastloopt en het ernaar uitziet dat de oorlog allicht nog een tijd gaat aanslepen, beginnen de Duitsers met het verbeteren van hun aanvoerlijnen. Zottegem was een belangrijk spoorwegknooppunt. Dit wordt terdege door de Duitsers onderkend: ze stationeren er een brigade spoorwegwachters en grote verbouwings- en uitbreidingswerken worden uitgevoerd. Het extreme belang van de spoorweg voor de Duitsers was ook de geallieerden niet ontgaan en ze vertoonden grote interesse voor al wat er per spoor werd vervoerd. Door het noteren van de transporten was het immers mogelijk (grote) offensieven te voorspellen. Al in september 1914 wordt er een spionagenet opgericht dat zich uitstrekte over Henegouwen, Brabant en Oost-Vlaanderen. In het voorjaar van 1915 wordt Léonce Roels aangesproken om een inlichtingsnet in Zottegem uit te bouwen. Hij gaat hierbij grondig tewerk en zet goedgekozen waarnemingsposten uit: een eerste bij zijn buren, waar de gebroeders Poriau de observatiepost bemannen en nauwkeurig optekenen welke treinen voorbijrijden. Vooral de richting van de treinen was belangrijk: reed het stel richting Erwetegem, dan duidde dat op transporten naar Noord-Frankrijk; boog de trein af naar Sint-Goriks-Oudenhove, dan ging het om ladingen bestemd voor het Ijzerfront. Een tweede observatiepost werd opgezet bij Honoré Solomé, die van op de verdieping foto"s kon nemen van de treinen die het Zottegemse station aandeden. Al die informatie werd naar Brussel doorgespeeld via een koerier: Désiré Van den Bossche.

Het Zottegemse spionageverhaal was echter maar een kort leven beschoren, want al in oktober 1915 viel het doek. Motor van de ontmanteling was de contraspion Eugène Jasienski, die reeds voor de oorlog als meesteroplichter een reputatie had verworven en door de Duitse inlichtingendienst werd ingehuurd. In Zottegem meldt hij zich bij de burgemeester aan als een Frans officier. De burgemeester verwijst hem door naar Léonce Roels. Die trapt, fier en niets vermoedend, in de val en ontvouwt aan de spion het complete Zottegemse spionagenet. De rest laat zich raden: het net wordt ontmanteld en de leden worden aangehouden. Eind februari 1916 vindt een monsterproces plaats te Bergen. Roels en Van den Bossche worden ter dood veroordeeld en ze krijgen op 2 maart de kogel te Masnuy-St.-Jean.

Désiré Van den Bossche

Net als notaris Roels kreeg Désiré Van den Bossche zijn beeltenis op het monument aan de Heldenlaan en ook hij kreeg in 1933 een straatnaam. Bij die gelegenheid zou een witmarmeren gedenkplaat, toen bewaard in het Egmontmuseum, aan zijn woonhuis zijn aangebracht. Afgaande op de notulen van het Schepencollege, werd pas in 1954 beslist een gedenkplaat aan te brengen in de Désiré Van den Bosschestraat, "ter nagedachtenis van Désiré Van den Bossche, door de Duitsers in 1914-1918 als gijzelaar omgebracht". Deze gedenkplaat is intussen echter van de gevel verdwenen. In de jaren veertig was de herinnering aan Désiré Van den Bossche nog levendig. Zo worden bij de inhuldiging van het vaandel ""der supportersvereniging de S.V. Vrienden" op zondag 20 april 1947, de feestelijkheden aangevat met het "neerleggen van een bloementuil op het graf van ons diepbetreurd medebestuurslid Mr Désiré Van den Bossche".

Désiré Van den Bossche, geboren te Zottegem op 14 maart 1892, als zoon van een slachter, ging al op jeugdige leeftijd als telegramdrager werken bij de Telegraafdienst. De jonge Van den Bossche was een graag geziene figuur in het plaatselijke ontspanningsleven. Als koerier voor het door Léonce Roels opgezette spionagenet, werd Désiré Van den Bossche gefusilleerd op 2 maart 1916.

http://www.zottegem.be/page.php?linkID=38
Zie ook http://www.bel-memorial.org/cities/oost-vlaanderen/zottegem/zottegem_heldenmonument.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 21:05    Onderwerp: Reageer met quote

Franz Marc

Tijdens de Eerste Wereldoorlog meldde Franz Marc zich als vrijwilliger. 'Van de waanzinnige razernij en kracht van de Duitse inval kan niemand zich een voorstelling maken die het niet heeft meegemaakt.' schreef hij in zijn brieven aan het thuisfront 'deze diep beschamende, schandelijke oorlog'. Op 2 maart 1916 schreef hij aan zijn vrouw al dagenlang niets anders te hebben gezien 'dan het ontzettendste dat mensenhersens zich kunnen voorstellen'.

Twee dagen later sneuvelde hij.

Brief van Franz Marc (1880 - 1916) aan zijn vrouw:
`Liefste... Momenteel huizen we met de colonne op een geheel verwoest landgoed waar de voormalige Franse frontlijn overheen liep. Als bed heb ik een konijnenhok ondersteboven gelegd, het gaas eraf en met hooi gevuld en zo in een kamer gezet die nog beschutting biedt tegen de regen!
Natuurlijk heb ik genoeg dekens en kussens hier, zodat er heel goed in valt te slapen. Maak je geen zorgen, ik red het wel, ook wat mijn gezondheid betreft. Ik voel me goed en zorg heel goed voor mezelf.... Kussen, je frank.`

Franz Marc is dezelfde dag `s middags om vier uur gesneuveld in 1916 in Verdun.

http://91.189.224.215/educatief/ckv1/impressionisme-expressionisme.PDF
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 21:14    Onderwerp: Reageer met quote

Timmerliedenvereniging D.V.V. (Door Vereniging Verbetering) & Algemene Nederlandse Timmerliedenbond.

(..) In dat zelfde jaar [1901] zond men “een adres” aan de Gemeenteraad van Deventer waarin “men de vrijheid nam U Edelachtbare Heeren beleefd te verzoeken eenige wijzigingen te willen brengen in de tot heden opgenomen voorwaarden in bestekken voor werken door de gemeente aan te besteden”.

Enkele punten waren o.a. het minimumloon voor vaklieden a 17 cent per uur, opperman en grondwerker 14 cent per uur. Alleen de steenhouwer sprong er uit met 20 cent per uur. Verder de maximum werktijd van 11 uur per dag te rekenen tussen de uren van ‘s morgens 5 uur tot ‘s avonds 9 uur. Dat tenminste 80 procent der werklieden ingezetenen der gemeente moesten zijn en dat ten hoogste 20 procent der werklieden beneden de leeftijd van 18 jaar mogen zijn. Dat geen onder- aanbesteding van werklieden mogen plaats hebben. Dat arbeidsloon voor Zaterdagmiddag onder werktijd 12 uur in gepast geld wordt uitbetaald.

“Bescheiden maar met aandrang werd het Geachte College verzocht het verzoek in ernstige overweging te willen nemen!”

Aldus een stukje arbeidsvoorwaarden onderhandelingen anno 1901. Zo rond de jaren 1916 en 1917 (tijdens de eerste wereldoorlog) voerden de vakbond zowel landelijk als in de afdeling Deventer loonacties.

Uit “De Timmerman” van 2 maart 1916 een artikel onder de kop “Een Erkenning" staat o.a.:

“Onze loonactie ‘s zijn noodzakelijk met het oog op de duurte der levensmiddelen.”

Dit argument werd ook gedeeld door anderen, blijkens een artikel in het orgaan van de Utrechtsche Patroonsvereniging “Plichtsbesef, zij schrijven:

“Het is voor ons echter ten eenenmale een raadsel hoe deze menschen nog met dezelfde loonen die Zij in 1914 en 1915 genoten kunnen rondkomen. Hun gezinnen verarmen totaal, dat kan niet anders afthans wanneer er niet spoedig verbetering komt”[/i

In “De Timmerman” reageerde men als volgt:

[i]“Dit mogen de Patroons die onze aanvragen afwijzen zich wel eens voor gezegd houden”!


en als bewijs plaatste de schrijver onderstaand overzicht:

STAAT VAN UITGAVEN VOOR EEN GEZIN UIT MAN, VROUW EN ZES KINDEREN

A. Huishuur en Levensmiddelen
Huishuur f 2,75
Aardappelen f 2,50
Groenten f 0,45
Boon en erwten f 0,40
Rijst f 0,10
Vet f 1,00
Vleesch f 0,45
Kaas f 0,30
Boter f 0,07
Zout f 0,75
Brood f 3,50
Koffie f 0,50
Thee f 0,20
Suiker f 0,25
Melk f 0,63
Mosterd en peper f 0,05

Totaal A f 13,90

B. Kleeding en Onderhoud:
Kleeding f 1,00
Brandstoffen f 0,75
Licht f 0,75
Zeep f 0,20
Soda f 0,06
Blauwsel f 0,03
Gloor f 0,021/2
Stijfsel f 0,10
Poetspomade f 0,021/2
Kachelpotlood f 0,03
Schoensmeer f 0,03
Lucifers f 0,05
Petroleum f 0,09
Sajet f 0,35
Tabak f 0,10
Sigaren f 0,10
Kerkgeld f 0,25
Schoolgeld f 0,20
Contributie f 0,25
Busgeld f 0,60
Schoeisel f 1,00

Totaal B f 5,99

Totaal A en B f 19,89


In deze becijfering is geen post opgenomen voor vermeerdering van gezin evenmin als slijtage van het huisraad alsmede beddengoed, etc. Ook zijn niet meegerekend het scheergeld voor de man en de uitgaven voor het haarsnijden der kinderen en ook niet versterkende middelen bij ziekte.
Welke timmerman verdient een loon van ongeveer f 20,00 per week? Immers, slechts enkelen of liever……. bijna geen!
(...)

http://www.fnvbouw.net/leden/index.php/afdeling/more/deventer-geschiedenis/
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 21:21    Onderwerp: Reageer met quote

Tsar Nicholas II's Abdication Proclamation, 2 March 1917

The Russian Tsar, Nicholas II, signed his enforced abdication (in favour of Grand Duke Mikhail, who effectively declined power) on 15 March 1917 (2 March in the Julian calendar) at 3.05 p.m.



Decree of Abdication

In the days of the great struggle against the foreign enemies, who for nearly three years have tried to enslave our fatherland, the Lord God has been pleased to send down on Russia a new heavy trial.

Internal popular disturbances threaten to have a disastrous effect on the future conduct of this persistent war. The destiny of Russia, the honour of our heroic army, the welfare of the people and the whole future of our dear fatherland demand that the war should be brought to a victorious conclusion whatever the cost.

The cruel enemy is making his last efforts, and already the hour approaches when our glorious army together with our gallant allies will crush him. In these decisive days in the life of Russia, We thought it Our duty of conscience to facilitate for Our people the closest union possible and a consolidation of all national forces for the speedy attainment of victory.

In agreement with the Imperial Duma We have thought it well to renounce the Throne of the Russian Empire and to lay down the supreme power. As We do not wish to part from Our beloved son, We transmit the succession to Our brother, the Grand Duke Michael Alexandrovich, and give Him Our blessing to mount the Throne of the Russian Empire.

We direct Our brother to conduct the affairs of state in full and inviolable union with the representatives of the people in the legislative bodies on those principles which will be established by them, and on which He will take an inviolable oath.

In the name of Our dearly beloved homeland, We call on Our faithful sons of the fatherland to fulfil their sacred duty to the fatherland, to obey the Tsar in the heavy moment of national trials, and to help Him, together with the representatives of the people, to guide the Russian Empire on the road to victory, welfare, and glory.

May the Lord God help Russia!

(SIGNED)

NICHOLAS II

(COUNTER-SIGNED)

FREDERICKS, MINISTER OF THE IMPERIAL COURT

http://www.firstworldwar.com/source/nicholasiiabdication.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 21:25    Onderwerp: Reageer met quote

Nikolaas II tekent verklaring op 2 maart 1917



Tweede van links: stafchef Aleksejev, vierde van links: Georgi Lvov, premier van de Voorlopige Regering

[Onbekende schilder, De troonsafstand]

http://www.athene.antenna.nl/ARCHIEF/NR10-Sovjets/Vries-ARBEIDERSRADEN2.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 21:46    Onderwerp: Reageer met quote

Captain Charles Linklater (AIF), letter to Dorothy, 2 March 1917

Charles wrote to Dorothy shortly after he led the raid into the German trenches.

France, 2 March 1917

I wrote to you just before the battle [i.e. trench raid], I hope you get it. Well, it was the hottest hour I have ever experienced.

The Colonel and I selected a point to attack the Germans, then we picked our officers and men and went out for six days training. There was a big raid to follow us and we had to try and get in before and find out information and take prisoners, it was a serious task, everything went well with the training etc and when the minute arrived our artillery opened a barrage which we crawled up to, it was a perfect hell of fire, smoke and shaking earth as soon as the barrage lifted our wire cutters started on the German barb wire, then the mats to cover it were thrown on it and my men dashed into the trench in the face of heavy fire and bombing. Our men killed about 30 Germans, blew up dugouts and got valuable information.

They were to remain in about 20 minutes and then I would send up a blue rocket as a signal to withdraw which I did and burnt the top of my fingers in so doing. It was a real war alright, bursting shells, bombs, killed and dying men, wounded about covered in blood etc., exhausted men collapsing. By jove our stretcher bearers did great work. Zero time was 10:30pm and the artillery ceased at 11:15pm. I was there getting in the wounded till at 12:30am when I thought our raid was disastrous I was greatly surprised when returning to Battalion Headquarters to receive congratulatory messages from Generals, Brigadiers etc. on the success of it as it achieved its objective. I was greatly relieved when I knew all my officers and sergeants had returned untouched.

Lt Mckenzie from Armidale did great work, and will get the Military Cross; he killed 5 Germans, captured 4 and 1 officer. He sent the 4 men back under our men but our boys' blood was up and they chopped the Germans to pieces in No Man's Land. McKenzie would not trust the German officer to his men and started back with him himself as that was a great prize, the German officer was struck by their own shell in No Man's Land and blown to pieces. Lt McKenzie was covered in earth and stunned and a little chap of ours ran back and carried him in, so we did not have any prisoners to present the Brigadier...

The raid was an awful worry to me as I thought my men would be butchered in the German wire but by an act of providence [i.e. God] the German machine gun which was covering the gap [in the barb wire] we entered was smashed by our shells.

The weather is getting milder now and the ice has melted on the water. January [1917] was the coldest month here for about 40 years. I do not know how I endured it some days, it was unendurable.

http://zhour.net/doc13.html
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 21:52    Onderwerp: Reageer met quote

Meierijsche Courant, Zaterdag 2 Maart 1918.

Valkenswaard. De heer F. Lubberink alhier is bestemd voor den dienst in Ned.-Indië als veearts bij den burgerlijken veeartsenijkundigen dienst.

http://www.shgv.nl/KrantenArtikelen/1918.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16018
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 01 Mrt 2011 22:03    Onderwerp: Reageer met quote

Komintern: Oprichting van de Communistische Internationale

Procedures en documenten van het Eerste Congres — 1-6 maart 1919

Eerste Zittingsdag, 2 maart 1919

1. Opening van het congres
(De bijeenkomst wordt geopend om 18.10 uur in het Kremlin).

Lenin: Namens het Centraal Comité van de Russische Communistische Partij verklaar ik het eerste congres van de Communistische Internationale voor geopend. Als eerste wil ik alle aanwezigen vragen op te staan als eerbetoon aan de beste vertegenwoordigers van de Derde Internationale: Karl Liebknecht en Rosa Luxemburg. (Allen staan op).

Kameraden. Onze bijeenkomst is van groot historisch belang. Het is een bewijs van de ineenstorting van alle illusies die de burgerlijke democraten er zo graag op nahouden. Niet alleen in Rusland, maar in de meest ontwikkelde kapitalistische landen van Europa. In Duitsland bijvoorbeeld, is de burgeroorlog een feit [vanaf januari was er in Berlijn gewapende opstand].

De bourgeoisie is doodsbenauwd voor de groeiende revolutionaire beweging van de arbeiders. Dat valt goed te begrijpen als we er rekening mee houden dat de loop van de gebeurtenissen sinds de imperialistische oorlog onvermijdelijk gunstig is voor de revolutionaire beweging van de arbeiders en dat de wereldrevolutie overal aan het groeien is en in intensiteit toeneemt.

De volken zijn zich bewust van de grootsheid en het belang van het gevecht dat nu wordt geleverd. Al wat nu nodig is, is het vinden van een praktische vorm zodat het proletariaat haar heerschappij kan vestigen. Die vorm is het sovjetsysteem met de dictatuur van het proletariaat. Dictatuur van het proletariaat — tot aan vandaag waren deze woorden Latijn voor de massa’s. Dankzij de verspreiding van sovjets over de hele wereld wordt dit Latijn in alle moderne talen vertaald; de arbeidende massa’s hebben een praktische manier van dictatuur gevonden. De arbeidende massa’s begrijpen het dankzij de Sovjetmacht in Rusland, dankzij de Spartacusbond in Duitsland en gelijksoortige organisaties in andere landen, zoals bijvoorbeeld de shopstewards comités in Engeland. Dit alles toont aan dat er een revolutionaire vorm van de dictatuur van het proletariaat is gevonden, dat het proletariaat nu in staat is haar heerschappij uit te oefenen.

Kameraden, ik denk dat, na de gebeurtenissen in Rusland en de januarigevechten in Duitsland, het buitengewoon belangrijk is vast te stellen dat ook in andere landen de nieuwe vorm van de arbeidersbeweging zich rekenschap aan het geven is en de boventoon begint te voeren. Vandaag bijvoorbeeld las ik in een antisocialistische krant een verslag waarin stond dat de Britse regering een deputatie van de Raad van Arbeiders Vertegenwoordigers uit Birmingham had ontvangen en de regering had haar bereidheid uitgesproken om de raad als economisch lichaam te erkennen. Het sovjetsysteem heeft overwonnen, niet alleen in het onderontwikkelde Rusland, maar ook in de meest ontwikkelde landen van Europa; in Duitsland en Groot-Brittannië, het oudste kapitalistische land.

En hoewel de bourgeoisie nog steeds loopt te razen, hoewel ze nog duizenden arbeiders zal vermoorden, zal de overwinning aan ons zijn, de overwinning van de wereldwijde communistische revolutie is verzekerd.

Kameraden, ik breng de hartelijke groeten over namens het Centrale Comité van de Russische Communistische Partij. Ik stel voor dat we een presidium kiezen. Wie zijn er voorgedragen?

Tsjitsjerin: ik stel voor dat er drie permanente leden in het presidium worden gekozen. Voor elke sessie kan dit comité dan een vijfde lid kiezen uit de verschillende nationale organisaties. Als permanente leden wil ik voorstellen: Kameraad Lenin, Albert en Platten. En als vaste secretaris, kameraad Klinger.

(De vergadering neemt het voorstel unaniem over, de nieuw gekozen leden nemen plaats achter de presidiumtafel).

Platten: Op de voorbereidende bijeenkomst hebben we het gehad over de status van deze vergadering. Enerzijds was er de mening dat we ons als Derde Internationale moesten proclameren. Een andere mening, met name naar voren gebracht door een buitenlandse afgevaardigde, was dat het gepaster was deze bijeenkomst een Communistische Conferentie te noemen en pas op een latere bijeenkomst de Derde Internationale op te richten. De argumenten voor de laatste stelling waren dat deze bijeenkomst pas op een laat moment is uitgeroepen en dat niet alle organisaties op de hoogte waren gebracht van het voorstel tot oprichting van de Derde Internationale. Vastgelegd dient te worden dat een deel van de afgevaardigden Moskou niet heeft weten te bereiken vanwege technische problemen. Daarom is er een voorstel gemaakt dat we vandaag alleen als conferentie bij elkaar komen en dat deze conferentie zichzelf tot taak stelt, zo spoedig mogelijk een groter congres te beleggen, alwaar de Derde Internationale dan definitief kan worden opgericht.

Zinovjev: Ik wil een verklaring afleggen namens het Centraal Comité van de Communistische Partij van Rusland. Onze partij is van mening dat het hoog tijd is formeel de Derde internationale te lanceren. En wij willen voorstellen dat die oprichting hier en nu plaatsvindt, op deze eerste bijeenkomst. Maar omdat onze vrienden uit Duitsland, de KPD, er op staan dat de bijeenkomst vooral een conferentie is, vinden wij het noodzakelijk voorlopig hun voorstel te steunen. We willen echter duidelijk maken dat we voortdurend een zo snel mogelijke formele oprichting van de Derde Internationale zullen blijven bepleitten.

Kuusinen: Wij, de Finse afgevaardigden, steunen ook de opvatting dat de Derde Internationale nu moet worden opgericht. Met het oog op de omstandigheden die net door kameraad Zinovjev werden geschetst, zullen we dat voorstel vandaag niet doen. Maar naar onze mening zou het een prachtig resultaat zijn als we deze conferentie konden besluiten met het besluit, als congres, tot oprichting van de nieuwe Internationale.

(De vergadering besluit als Internationale Communistische Conferentie bijeen te zijn gekomen. De kwestie van de kiescommissie wordt behandeld).

Platten: De samenstelling van de conferentie is erg divers en het is noodzakelijk een kiescommissie in te stellen die met deze gevarieerde samenstelling rekening houdt. Het presidium stelt voor dat er 5 leden in de kiescommissie worden gekozen en dat zij rapporteren als hun werk er op zit. De commissie zal ook rapporteren over de aanwezigheid van twee categorieën; diegenen met volledig stemrecht en diegenen die alleen een adviserende stem hebben. Wij hebben een aantal voorstellen voor de kiescommissie.

(De kameraden Tsjitsjerin, Roedniansjki, Sirola, Albert en Stang worden voorgedragen).

Lenin: Nu komen we op de kwestie van de vergaderorde; stemrecht, het verdelen van de stemmen, de besluitvormende en adviserende en de spreektijd.

Reinstein: Ik denk dat het verstandig is de kiescommissie een kwartier de tijd te gunnen, zodat ze kunnen rapporteren wie er volledig stemrecht heeft. Ik stel voor dat we de bijeenkomst een kwartier schorsen.

Albert: Kameraden, naar mijn mening is het voorstel van kameraad Reinstein ontoereikend. Het uitzoeken van het stemrecht zal zeker meer tijd kosten, in ieder geval langer dan een kwartier. Daarom stel ik voor deze sessie voort te zetten.

(Reinstein trekt zijn ordevoorstel in).

Platten: Ik denk dat de spreektijd vanaf het begin af aan beperkt dient te worden, omdat een aantal afgevaardigden nog richting hun verblijfplaats willen. Met het oog op de hoeveelheid punten op de agenda, lijkt het daarom raadzaam de spreektijd te beperken tot vijftien minuten en de inleiders geen beperking op te leggen.

Trotski: Eenieder die voor de tweede keer het woord wil, moet dan maar 5 minuten spreektijd krijgen.

Platten: De procedure die we volgen is dat we een spreker voor en een tegen aan het woord laten en dan tot stemming overgaan.

Lenin: Zijn hiertegen bezwaren? Laat we dan voorstellen doen over de lengte van de sessies

(Sadoul stelt voor om in buitengewone gevallen, de conferentie het recht te geven, spreektijd te verlengen).

(Lenin leest de agenda voor)

Agenda. 1). Organisatorisch. 2) Verslagen van afgevaardigden. 3) Platform van de Internationale Communistische Conferentie; rapporteurs Albert en Boecharin. 4) Burgerlijke Democratie en de Dictatuur van het Proletariaat; inleiders Lenin en Rahja. 5) De conferentie in Bern en de houding tegenover socialistische stromingen; inleiders Platten en Zinovjev. 6) De internationale situatie en het beleid van de Entente; inleiders Obolenski en Platten. 7) Manifest; inleider Trotski. 8) Witte Terreur; inleider Sirola. 9) verkiezing van het secretariaat en wat verder ter tafel komt.

Lenin: We hebben zojuist te horen gekregen dat kameraad Rakovski onderweg is en morgen aan zal komen. Ook andere kameraden zullen nog arriveren. De lijst met rapporteurs moet dan ook niet als definitief worden beschouwd, maar voorwaardelijk. Drie afgevaardigden van de Hongaarse Communistische Partij zijn in Galicië gearresteerd en het is onwaarschijnlijk dat ze nog op de conferentie aanwezig zullen zijn. Zijn er nog andere voorstellen voor de agenda? Wil er iemand het woord? Aangezien niemand zich meldt, is bij deze de agenda aangenomen.

Machtig leesvoer! Lees verder op http://www.marxists.org/nederlands/thema/komintern/start.htm
_________________

“Stop whining.”
– A. Schwarzenegger
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Wat gebeurde er vandaag... Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group