Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hťt WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privť berichten te bekijkenLog in om je privť berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

straffe uitspraken van een oud-strijder in 1932

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Politiek en strategie Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
mercatus



Geregistreerd op: 31-10-2007
Berichten: 1666
Woonplaats: Denderend Aalst

BerichtGeplaatst: 04 Sep 2008 8:42    Onderwerp: straffe uitspraken van een oud-strijder in 1932 Reageer met quote

Straffe uitspraken, onlangs gelezen in een publicatie uit 1932, door Camiel De Meyer, oudstrijder, soldaat 2e klasse (omdat er geen 3de klasse was schrijft hij), 1ste Reg. Jagers te voet, 8e Kie.



"Tegenwoordig wordt er nog al veel gekrakeeld, door de Belgische Heeren, Regeerders of Heerschers, zooals men ze ook wil noemen, over invaliditeit en pensioenen toegekend aan de Oud-strijders uit den oorlog. Volgens die heeren, wordt er veel te veel uitbetaald aan die menschen, of toch volgens hun gedacht. Er zijn na den oorlog veel te veel misbruiken gepleegd geweest ten voordeele der politieke vriendjes of goede kennissen van dezen welke gelast waren die invaliditeit of die pensioenen toe te kennen of te schatten.
Nu eerst, na 13 jaren, na dat ze vroeger alles zoo maar hebben laten begaan, beginnen ze zulks maar eerst te begrijpen, ofwel toch te gevoelen aan hunne kas !
Dat er aan oud-strijders voordeelen toegekend worden, is maar recht en redelijk, doch dat, in het algemeen vooral dezen welke nooit oorlog gekend of gezien hebben er het grootste deel van krijgen, is nochtans de zuivere waarheid.
Daar kunnen de echte en simpele jassen, uit den oorlog best over getuigen, want, ziet ze maar eens goed na, en ge zult kunnen vaststellen dat het juist degenen zijn die tijdens den oorlog nooit de eerste lijn of voorposten hebben gezien, welke nadien met hun ęOudstrijder-zijnĽ het meeste oploopen met 8 frontstrepen en eereteekens ! En toch is het gemakkelijk om begrijpen, als men altijd in de eerste rangen heeft gestaan waar men de geweer- en mitraileur- kogels zoo maar gedurig hoorde fluiten, dat men dan geen 8 frontstrepen kan hebben, dat er toch wel eens den een of anderen dag een stuk in uw lijf terechte moest komen. Het is toch zoo gemakkelijk, beste lezer, 8 frontstrepen te hebben als ge altijd ten minste 2, 5, 10 tot 20 uren achter de vuurlijn mocht blijven, of ten minste toch nooit dichter moest gaan dan op 4 of 5000 meters daarvan. Daar was het toch zoo gemakkelijk, zeg ik, om frontstrepen en eereteekens te verdienen.
Ik vraag mij eens af, op welke wijze die oud-strijders dat verdient hebben, zou het soms zijn met eens een vijandig vliegtuig in de lucht te zien zweven, of is het met te hooren zeggen dat er in de loopgrachten met de gas werd geschoten, of dat ze in Kaaskerke of Diksmuide, met de bommenwerpers hadden gevochten ?
Ik kan maar niet denken hoe het mogelijk is, dat er aan die oud-strijders ook frontstrepen, eereteekens en pensioenen worden betaald ! Ja, beste lezer, zelfs meer dan aan die jongens welke altijd in de eerste rangen hebben gestreden. Hoe, ik vraag het U, is het toch mogelijk, dat de frontstrepen 10 ŗ 20 uren ver achter het front behaald aan zelfde prijs worden betaald als deze welke verdiend werden in de eerste lijn op het slagveld ? Dat er frontstrepen worden toegekend aan de oud-strijders die tijdens den oorlog in de eerste lijn gestreden hebben dat is verstaanbaar, en dat zulks gedaan zou worden naar gelang ze daar verbleven, dat is maar rechtvaardig. 't Is te zeggen, deze die er 6 maand zijn geweest een, deze die er 12 maanden zijn geweest 2 en zovoort; alle 6 maanden 1 frontstreep bij, en alle frontstrepen betalen aan denzelfden prijs. Dat ware rechtvaardiq, dan zouden de oudstrijders ten minste een weinig in evenredigheid worden vergoed. Doch nu is het een schande, want denk eens, jongens die twee jaar in de eerste lijn stonden en nadien door zekere omstandigheden ver in Frankrijk zijn gegaan, hebben drie frontstrepen en trekken minder rente als de oud-strijders die hunne frontstreepen uren ver achter het front hebben gekregen en rente opstrijken voor 8. Legt dat eens uit !
En aan die jongens zal er op 45 jarigen ouderdom minder pensioen betaald worden dan aan dezen die altijd ver achter de vuurlijn mochten blijven, en, nooit hoor, geen enkele maal, naar voren moesten gaan.
Een voorbeeld: twee oudstrijders van 20 jaar, hebben elk twee jaar in de eerste rangen gestreden, een ervan werd gekwetst en de andere heeft verscheidene malen in het gas gezeten. Dan zijn ze verder achteruit in Frankrijk mogen gaan. Die zullen elk voor drie frontstrepen betaald worden, dus 6 te zamen. Een andere oudstrijder van 40 jaar, die 5 uren en verder achter het front bij de burgers heeft mogen verblijven, en zelfs geen geweer had, dus die zeker geen schrik moest hebben ooit naar de vuurlijn gezonden te worden en niet eens weet wat oorlog eigenlijk is, zal ALLEEN 8 frontstrepen hebben, dus nog twee meer dan die eerste twee oudstrijders samen, en aan denzelfden prijs. Wie kan dat uitleggen ?"


Hier zat hij dus duidelijk met een zwaar ongenoegen over het toekennen van frontstrepen.

"Moest ik komen te sterven, dan nog zou mijne vrouw niets trekken, of toch zeker geen honderd duizend franken zooals de Barones van die generaal welke van ouderdom gestorven is en ginder nu in Diksmuide op de Groote Markt staat te prijken ! Hewel merci zulle, beste lezer. En dan durven die heeren toekenners van pensioenen vragen waar de misbruiken zijn ?"

"En weet gij het niet, beste lezer, in Diksmuide op de Markt staat er ook nog een waar ze een standbeeld hebben voor gemaakt, een welke ze na de oorlog baron hadden gemaakt, ja, beste lezer, bandiet dat zal beter zijn rechte naam zijn, want ik heb hem maar al te wel gekend, aangezien ik altijd in zijne legerafdeeling dienst heb gedaan, en die zijn vrouw trekt toch ook honderd duizend franken pensioen omdat haar man van ouderdom gestorven is; ik weet niet of die barones dat wil van zoo een arm land als BelgiŽ."

En deze was ook zijn beste vriend niet.

"Op zekeren avond moesten wij een ander regiment gaan aflossen, ginder rechts van de Minoterie - zoo noemden ze dat in Diksmuide. Dat hadden wij gedaan zoo tusschen 9 en 10 uur des avonds. Wij zaten daar juist op den boord van den IJzer, ge weet, in onze spelonk, nog slechter dan een hondenkot, want in een hondenkot leggen ze toch alle weken nog eens versch strooi, en bij ons gebeurde zoo iets soms maar eens alle jaren. Niet te verwonderen hť, beste lezer, dat er daar veel ongedierte aanwezig was, hetwelk wij liever hadden gemist. Wij waren met zes simpele Vlaamsche jassen en een sergantje, natuurlijk een Waal. Doch zoo rond 12 uur hoorden wij zoo op eens een benauwelijke stem, wij, natuurlijk, allen te gelijk naar buiten en als alles terug stil was stonden wij te luisteren. Op eens hoorden wij terug die stem, doch ze kwam van den overkant van den IJzer. Ik had al gehoord dat het een Vlaamsche stem was. Dat sergantje: natuurlijk dacht aan niets anders dan aan de Duitschers, en wilde er ons doen granaten naartoe werpen, doch ik verbood zulks en moest hem zelfs bedreigen, omdat hij zelf niet zou hebben geworpen. Ja, beste lezer, hij stond zelfs als gereed om te werpen, ge moet weten, hij kende het Vlaamsch uit het Duitsch nog niet, en zeggen dat zulke mannen over ons het bevel voerden. Doch ondertusschen waren mijne makkers ook al meer en meer bewust dat het een Vlaamsche stem was. Wij kropen natuurlijk naar den boord van den IJzer, want het was toch zoo pikdonker. Ik zeg het, zoo iets vergeet ik nooit in mijn heele leven. Als wij daar op den boord van den IJzer waren, wachtten wij terug tot de stem zich liet hooren, en waarlijk het waren Vlaamsche soldaten, ze waren met vier man. Die jongens vroegen ons natuurlijk om hen terug over den IJzer te helpen. Wij deden alles wat wij konden, maakten een vlot, want het andere, waar zij des morgens waren mede over gegaan, was natuurlijk door de Duitschers binst den dag stuk geschoten. Doch als het 3 uur was, was alles afgeloopen, want eens dat wij een vlot hadden, dan was het voor ons, soldaten welke zoo iets dikwijls hebben moeten doen, maar eenige minuten werk om over een vaart te gaan. Doch als die jongens bij ons waren - het waren er vier van het 8ste linie regiment, twee ervan waren gekwetst - vertelden ze ons natuurlijk hoe ze daar waren geraakt. Ze waren des morgens, tusschen licht en donker, over gegaan om een aanval te doen en gansch den dag hadden ze daar tusschen den prikkeldraad in de obusputten gezeten om den avond af te wachten en dan te trachten terug te keeren. Nu, wie natuurlijk met die jongens mede ging naar den post van onze kommandant, dat was toch wel dat Waalsch sergantje, deze welke ze had willen dood werpen met granaten. De kommandant schreef natuurlijk alles goed op wat hij zooal had verricht. Natuurlijk, dat hij ze had willen dood werpen dat had hij heel zeker niet gezegd. Wij, zonder ons nog om iets anders te bekommeren lieten alles maar begaan. Doch weet ge, beste lezer, wie er eene maand nadien voor die heldendaad welke wij hadden verricht gedecoreerd werd ? Natuurlijk dat Waalsch sergantje, deze die de sukkelaars had willen dooden, en die zal er nu ook vergoedingen worden voor betaald. Ja, beste lezer, die, zeg ik, werd er voor gedecoreerd, kreeg drie maanden verlof, om zich in Frankrijk eens goed te gaan uitrusten en kwam terug als adjudant, ge weet, een graad welke hem alle dagen nog zooveel centen opbracht dan vroeger als sergeant. Nu, beste lezer, als wij dat allemaal zagen en wisten hoe zoo iets allemaal ineen zat, gingen wij natuurlijk bij den kommandant, om te reklameeren, doch, wij werden wandelen gezonden. Ik was toch nog niet gemakkelijk om weg te gaan, en moest het hem toch zeggen, dat die sergeant ze zelf had willen dood werpen en zonder ons het heel zeker had gedaan. En weet ge, beste lezer, wat ik en mijne makkers voor antwoord kregen ? Als men er nog durfde over spreken dat men er nog gestraft bij zou worden. Doch ik zat niet veel in met zijne straf en vertelde het aan al wie het maar hooren wilde. En waarlijk, ik heb er nog vier dagen Cachot voor gekregen. Sedert, beste lezer, ben ik zeer goed wakker geweest en weet ik ook wat eigenlijk ęVlaamsche grievenĽ wilde zeggen. Als ik nu, over zoo iets spreek, dan zijn er zelfs nog oud-strijders welke durven zeggen dat ik overdrijf. Kan men dan nog overdrijven, beste lezer, als men zoo iets allemaal moet ondervinden ?"

En zo gaat hij 125 bladzijden door.

mvg. mercatus Wink
_________________
Ik zoek alles i.v.m. de stad Aalst (B-9300) en zijn bevolking tijdens Wereldoorlog I (1914-1918)
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht Bekijk de homepage
jurggie



Geregistreerd op: 25-4-2007
Berichten: 1741

BerichtGeplaatst: 04 Sep 2008 16:21    Onderwerp: Reageer met quote

Lijkt me een uiterst boeiend boek!!

Als je nog is zin hebt om stukken te posetn dan zeg ik daar zeker geen nee tegen Wink
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
alainb



Geregistreerd op: 26-4-2007
Berichten: 211
Woonplaats: Assebroek

BerichtGeplaatst: 05 Sep 2008 10:02    Onderwerp: Reageer met quote

Moest er iemand zijn die dit boekje in bezit heeft en van de hand wil
doen, ik ben kandidaat
Wink
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privť bericht
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Politiek en strategie Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group