Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index Forum Eerste Wereldoorlog
Hét WO1-forum voor Nederland en Vlaanderen
 
 FAQFAQ   ZoekenZoeken   GebruikerslijstGebruikerslijst   WikiWiki   RegistreerRegistreer 
 ProfielProfiel   Log in om je privé berichten te bekijkenLog in om je privé berichten te bekijken   InloggenInloggen   Actieve TopicsActieve Topics 

De oorlogsboeken van Louis Barthas.

 
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Actieve Topics
Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp  
Auteur Bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 10:46    Onderwerp: De oorlogsboeken van Louis Barthas. Reageer met quote

De oorlogsdagboeken van Louis Barthas [tonnenmaker] 1914-1918
Louis Barthas

471 pagina's
geïllustreerd

ISBN 90 76314 519
€ 15,00







De Oorlogsdagboeken van Louis Barthas vormen een indringend relaas over de absurditeit van een oorlog die steeds verder in onze herinnering dreigt weg te zakken, ten onrechte.

Louis Barthas (1879-1952), een eenvoudige tonnenmaker uit Peyriac in Zuid-Frankrijk, was een socialist van het eerste uur. Hoewel hij alleen lagere school had genoten, was hij een verwoed lezer van onder anderen Victor Hugo en Émile Zola.
Als Barthas in 1914 onder de wapenen wordt geroepen is hij 35 jaar oud. Al gauw begint hij als een volleerd journalist verslag te doen van het dagelijkse leven in de loopgraven. Hij schrijft op elk stukje papier dat hij te pakken kan krijgen: schoolschriften, maar ook zelf bij elkaar genaaide blaadjes. Zijn thuisfront zendt hij talloze brieven, met het verzoek deze zorgvuldig te bewaren. Na de oorlog verwerkt hij zijn aantekeningen en brieven in negentien schriften en verlucht deze met ansichtkaarten en foto’s.

In zijn dagboeken getuigt Barthas van het werkelijke leven aan het front, dat door de meer geletterde officieren nooit beschreven had kunnen worden. Zij waren immers zelden aanwezig bij de gruwelijke gevechten om enkele meters modderige grond. Antimilitarist als hij is, toont Barthas met een vlijm­scherpe pen de zinloosheid van deze bloederige loopgravenoorlog. In tegenstelling tot de officiële geschiedschrijving stelt hij de verblinding en de lafheid van de legerleiding en de misdadige onverschilligheid waarmee zij de gewone soldaat behandelde aan de kaak.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 10:49    Onderwerp: Reageer met quote

Stukje uit het boek:

Schrift 10

Het massagraf van Verdun

26 april - 19 mei 1916





Toen het dag werd bekeek ik deze beroemde naamloze heuvel aan de voet waarvan onze loopgraaf zich bevond. Maandenlang was hierom gevochten alsof er een diamantmijn in haar flanken verborgen lag. Helaas, de heuvel bevatte alleen maar duizenden lijken. Het was een hoogte die zich in niets onderscheidde van de naburige heuvels. Het schijnt dat hij ooit voor een deel bebost was. Maar nu was er geen spoor van begroeiing meer te zien. De aarde was omgewoeld en verwoest en bood alleen nog maar een desolate aanblik.



De hele dag zaten wij tegen elkaar geklemd in de afgedekte loopgraaf. We kregen te weinig lucht en het was er te warm. Maar omdat de vliegtuigen van de moffen ons niet hadden kunnen ontdekken werden we ook niet beschoten. Ongeduldig wachtten we tot het nacht werd om opnieuw te marcheren en gemakkelijker te kunnen ademen. Bij het invallen van de nacht kreeg onze compagnie het bevel een paar honderd meter verder een loopgraaf te gaan bezetten. Groepsgewijs gingen we ernaar toe. Het terrein was nog erger gebombardeerd dan de omgeving van de molen van Esnes. Ik weet zeker dat de strategische noodzaak om hier naar toe te gaan uitsluitend de bezorgdheid van onze kolonel was voor zijn eigen hachje in zijn diepe schuilplaats hier vlakbij.



Maar wat hadden het 114e en het 125e regiment van onze divisie gedaan die het bevel hadden gekregen heuvel 304 te heroveren? Het legerbulletin en de minder chauvinistische dagbladen hebben deze fantastische aanval geboekstaafd. Deze twee schitterende regimenten zouden een onweerstaanbare stormloop hebben uitgevoerd en zo deze kleine heuvel met haar vulkaanlandschap hebben teruggeven aan Joffre en Pétain. Zij zouden in tranen zijn geweest.



De werkelijkheid was anders. Na een enorme verkwisting van granaten zijn de twee regimenten naar voren opgerukt en hebben eenvoudigweg de verloren stellingen heroverd of beter gezegd opnieuw bezet want de Duitsers hadden zich al teruggetrokken zonder de confrontatie af te wachten. Dit wil niet zeggen dat de verliezen aan onze kant gering waren. Om kort te zijn, de toestand was weer precies als die van vóór 5 mei: de Fransen aan de ene kant van de heuvel, de Duitsers aan de andere kant en tussen hen de heuveltop als neutrale zone omdat die van twee kanten hevig door de artillerie werd beschoten. Toch hadden de Duitsers nog een bolwerk op de top. Een Algerijnse divisie had die niet kunnen innemen wat het voor ons niet gemakkelijker maakte. Deze divisie bezette een helling vlakbij het woud van Avocourt en onze divisie lag op de helling recht tegenover de sombere Mort-Homme, die rechts van ons oprees, grijs en niet minder desolaat dan heuvel 304.



Toen deze taak volbracht was zouden het 114e en het 125e infanterieregiment hun stellingen voor ons ontruimen om zelf gezondere lucht te gaan inademen in het bos Saint-Pierre. Het 296e had opdracht gekregen onze stellingen opnieuw in te richten en te versterken. De loopgraaf die onze compagnie bezette, lag bijna midden op de helling. Bij de ingang kon ik op een bordje dat door een granaatscherf half vernield was, lezen: ‘Loopgraaf Rascas’. In werkelijkheid was het een verbindingsgang in slechte staat die in één nacht gegraven was door daar gelegerde troepen. Zij waren de volgende dag door zware granaten uitgemoord.



Die plek was één grote berg van uit elkaar gereten mensenvlees. Op de plaatsen waar de aarde bloed had gedronken krioelde het van de vliegen. Je zag geen lijken maar waarschijnlijk lagen ze onder een klein laagje aarde in de vlakbij gelegen granaattrechters. Hun aanwezigheid bleek uit de stank van rottend vlees. Overal lagen brokstukken, verbrijzelde geweren, gescheurde ransels, waaruit tedere brieven en angstvallig bewaarde dierbare herinneringen dwarrelden en door de wind werden verspreid. Er lagen ook gebarsten veldflessen, schoudertassen in flarden, en op alles stond het nummer van het 125e regiment! Ik kon gemakkelijk nieuwe munitie, noodrantsoenen en gereedschap vinden die ik op weg hierheen als ballast had moeten weggooien. Bij deze treurige aanblik vreesden we terecht dat de moffen, als ze ons de volgende dag zouden ontdekken, gehakt van ons zouden maken.



De hele nacht moesten we de verbindingsgang begaanbaar en bewoonbaar maken. Toen het licht werd was de hemel tot onze grote vreugde bewolkt. Laaghangende wolken bedekten heuvel 304 en we bleven de hele dag buiten het zicht van de vijand.



Voortdurend schoten de moffen in het wilde weg granaatsalvo’s af. Weggekropen in de diepste hoeken van de loopgraaf hadden we die dag geen enkele gewonde te betreuren. Toen het donker was moest ons bataljon naar de voorste linies. Op het vastgestelde uur vertrokken we. We volgden de verbindingsgang Rascas die al gauw in een smalle, modderige gracht uitmondde en op sommige plaatsen was ingestort.



Waarom en hoe was het bevel gekomen om op deze plaats halt te houden? Ongetwijfeld was het een misverstand bij de aflossing of misschien hadden we de juiste weg niet gevonden. We gingen liggen om niet door verdwaalde kogels of granaatscherven getroffen te worden. Alsof dit zenuwslopende wachten nog niet voldoende was, viel er een druilerige, dichte regen. Het duurde niet lang tot het water de gracht inliep en tot boven onze schoenen stond. Uit de ransels liep het water langzaam over onze rug, schouders en armen. Op wie of wat moesten we wachten in deze duistere nacht? Zouden ze ons in deze modderpoel laten wegkwijnen?



Eindelijk mochten we weg. Na een tijdje was er geen verbindingsgang meer en moesten we over prikkeldraad, palen, gescheurde zandzakjes, lijken en allerlei soorten wrakstukken verder. Sommigen verdwaalden of bleven in het prikkeldraad haken dat in het donker niet te zien was. Na elke bliksemflits van een granaatontploffing leek het nog donkerder.



Onze compagnie werd verdeeld: één afdeling bleef als reserve, als eregarde van majoor ‘Magere Hein’ en de ‘Kronprinz’ die zich diep in hun door de Duitsers gegraven schuilplaats hadden genesteld. Twee afdelingen moesten de andere compagnieën versterken. De vierde afdeling, waartoe ik behoorde, werd op verkenning gestuurd naar de helling van heuvel 304, recht tegenover heuvel Mort-Homme. In dit gebied was alles akelig maar deze plek was nog erger. Beneden in het ravijn waardoor het beekje Forges stroomde sloegen onophoudelijk zware granaten in. De donkere afgrond leek wel een uitbarstende vulkaan; wij klampten ons als het ware aan de rand van die krater vast.



Onze opdracht bestond uit patrouilleren om zo het contact met de troepen op de helling tegenover ons te onderhouden. Die patrouilles bestonden in werkelijkheid alleen op papier. In feite kwam er bij gebrek aan verkenners al na drie dagen een einde aan.



De dag na onze aankomst ging ik nieuwsgierig de omgeving verkennen. Ik werd nog beschut door de mist die slechts langzaam optrok door het bleke meizonnetje. Ineens zag ik in een granaattrechter het lichaam van een soldaat liggen. Hij was van top tot teen met een dikke korst modder bedekt. ‘Kijk eens,’ zei ik, ‘nu al een dode.’ Ik stootte hem met mijn voet aan om zeker te weten of hij nog tot onze planeet behoorde of tot het rijk van Pluto. Maar ik hoorde een gegrom: ‘Laat me toch met rust!’ In het gegrom herkende ik de stem van Edouard Durand uit Peyriac die net als ik bij de vierde afdeling hoorde. Verbaasd vroeg ik hem hoe het kwam dat hij zich in zo’n bewusteloze toestand bevond. Hij vertelde mij dat hij in prikkeldraad verstrikt was geraakt en dat hij, nadat hij zich met de grootste moeite had bevrijd, zijn afdeling die in de nacht verdwenen was niet meer had kunnen terugvinden. Na uren ronddwalen had hij ’s morgens toch zijn groep teruggevonden. ‘Blijf hier niet zo onbeweeglijk onder die modder liggen,’ zei ik, ‘word wakker en sta op!’ Maar totaal uitgeput bleef hij liggen. ‘Het maakt toch niet uit hoe je crepeert,’ zei hij. Ik kreeg hem niet weg van die plek. Zijn halve afdeling was trouwens al op weg naar een onbekende bestemming en ik heb mijn streekgenoot nooit meer teruggezien.



We bleven met nog maar twee groepen over om de kloof van enkele honderden meters tussen de linies te bewaken. Iets boven ons lag wel een afdeling mitrailleurs in een goed beschutte, gecamoufleerde schuilplaats. Maar op een morgen zagen we tot onze ontzetting dat die plek door een aanval van zware granaten geheel verwoest was. De mitrailleurs en hun schutters waren verdwenen! Nu waren we alleen, helemaal alleen; een dertigtal soldaten met onderluitenant Lorius: opgeofferd en aan ons lot overgelaten op deze moorddadige plek.



De eerste linie had tussenruimtes van zo’n vierhonderd meter tussen afdelingen en compagnieën. We waren er daardoor niet zeker van of recht voor ons Fransen of Duitsers lagen. De tussenruimtes werden zwaar gebombardeerd en waren absoluut onverdedigbaar. Die nacht kreeg sergeant Fontès van onderluitenant Lorius de opdracht een ‘moedige’ man te vinden. Hij moest mee op verkenning om te ontdekken of zich vóór ons soldaten van de Kaiser of van Poincaré bevonden. In onze afdeling vond sergeant Fontès geen enkele vrijwilliger die de benaming ‘moedig’ wilde krijgen. Iedereen had wel een voorwendsel om te weigeren: de een had blaren aan zijn voeten, of reuma, de ander kon bewijzen dat hij aan de laatste patrouille had meegedaan. Jonge soldaten maakten gebruik van hun kwetsbaarheid en de ouderen van hun uitputting.



Ten slotte richtte sergeant Fontès zich aarzelend tot mij: ik, een korporaal die om zijn vooruitstrevende socialistische ideeën en zijn pacifisme bijna kapot was gemaakt. Het is waar dat hij zich niet als meerdere maar als kameraad of zelfs als vriend tot mij richtte. Ik aanvaardde de opdracht maar wel onder voorwaarde dat ik drie nachten vrijgesteld zou worden van wachtdienst, patrouille en corvee.



Zonder uitrusting, alleen met een geweer, bajonet en twee dozen patronen vertrokken we. De maan gaf een beetje licht en het terrein waarover we liepen was doorzeefd en omgeploegd, net alsof er pas een aardbeving was geweest. Hier was geen leven meer in de natuur. Na enkele honderden meters in die chaos leken de grenzen van de horizon oneindig nietig: we voelden ons verloren in het midden van een uitgestrekte woestijn. Het was onmogelijk te bepalen waar we naartoe gingen of waar we vandaan kwamen. Met zijn tweeën kropen we in een granaattrechter en probeerden ons vergeefs te oriënteren op de vuurpijlen en op het geluid van de artillerie. Plotseling hoorden we een verward geluid van stemmen. Angstig spitsten we onze oren: was het een Duitse patrouille of Fransen op corvee? Maar al gauw hoorden we een paar luide vloeken die deden vermoeden dat hier mensen uit het zuiden van Frankrijk in de buurt waren. Het was een ploeg foerageurs uit mijn vroegere 21e compagnie onder commando van kapitein Hudel, die ons als door de Voorzienigheid geroepen passeerde. Deze soldaten gaven ons waardevolle inlichtingen en vertelden dat een deel van de voorste linie op ongeveer tweehonderd meter voor ons lag. Ik vroeg hen of ze die dag verliezen hadden geleden. ‘Helaas,’ antwoordden zij, ‘we zijn goed begonnen: de kapper Cabanel is dood, sergeant Laflorencie is dodelijk gewond en nog een heleboel anderen.’



In mijn vroegere afdeling had zich nog een gruwelijker voorval afgespeeld. Drie van mijn voormalige maten, misleid door een moment van kalmte of misschien overmoedig geworden, hadden besloten een potje manille te spelen. Maar ze vonden geen vierde speler. Nauwelijks was het spel begonnen of een granaat ontplofte midden tussen hen in. Ze werden verbrijzeld en waren op slag dood. Alleen korporaal Larche kon nog prevelen: ‘Mijn god! Mijn god!’ De andere twee waren korporaal Peyre en soldaat Courtauly. Als ik nog bij hen was geweest was ik waarschijnlijk de vierde man in deze noodlottige partij manille geweest en zou ik nu ook, net als mijn kameraden, uit elkaar zijn gereten. Ik rilde bij de gedachte.



Onze kameraden vertelden dat twee- of driehonderd meter vóór ons delen van de 22e compagnie zaten. We moesten daadwerkelijk in een kloof duiken, een soort kronkelige gang die de ene granaattrechter met de andere verbond. Het was de loopgraaf van de eerste linie - of liever een stuk ervan - dat de soldaten, die zwijgende schaduwen, hadden uitgegraven. Daar lagen ze op de grond, anderen leunden onbeweeglijk tegen de wanden. Het was alsof ze met het geweer in de hand in slaap waren gevallen.



Op het moment van onze aankomst vlogen de kogels ons om de oren en hoorden we een kreet en gereutel in de loopgraaf. De schedel van een soldaat was verbrijzeld door een van de kogels die door een mitrailleur op de hellingen van de Mort-Homme waren afgevuurd. Een sergeant liet ons patrouillebevel door de compagniecommandant, luitenant Cordier, in de commandopost tekenen. Het was een gewone granaattrechter die half bedekt was door een plank. Toen dit gebeurd was kwam hij weer terug naar onze stellingen. Ons maandenlang door nerveuze spanningen ontwikkelde instinct, hetzelfde instinct dat een dier de weg naar zijn hol wijst, was onze gids.



We waren om negen uur ’s avonds nog maar net terug of op heuvel 304 barstten mitrailleursalvo’s los. We hadden een bevoorrechte positie en werden niet al te veel beschoten. Op de klanken van deze duivelse muziek, kapot van moeheid, kroop ik in de loopgraaf en sliep bijna net zo makkelijk in als thuis bij het geluid van de regen in de goot. ’s Morgens werd ik wakker door de kou en het vocht. Mijn benen staken uit de kleine schuilplaats in de wand van de loopgraaf, mijn slaapkamer. Er viel een hevige regen die de hele dag aanhield. Maar we klaagden niet, we waren we eerder opgelucht. Nu er geen zon was waren er ook geen vliegtuigen of kabelballons. Het was een soort verpozing, een rustpauze; we konden zonder gevaar wandelen, praten, onze neus naar buiten steken en ons bevoorraden. De regen was een zegen. Wat kon ons het schelen of we nu één of tien keer nat werden.



We zouden de hele duur van onze aflossing tot onze nek in het water hebben gestaan als niet op 16 mei ’s morgens een frisse bries de wolken verdreef en de zon weer scheen. Verschillende vijandelijke vliegtuigen lieten onmiddellijk hun onrustbarende geronk horen en cirkelden de hele dag over de heuvels 304 en Mort-Homme, als onheilspellende vogels die de voorbode vormen van storm. Naïef dachten we dat onze moedige vliegers onmiddellijk de indiscrete verkenners zouden verjagen. Maar dat gebeurde niet. Die dag en ook de volgende dagen bleven ze ongestraft op lage hoogte zweven om onze stellingen te verkennen. Kolonel Douce zei hierover: ‘Toen we in Artois waren zeiden ze dat in Verdun elke dag vliegtuigen van de moffen werden neergehaald. Nu we hier zijn verklaren de communiqués dat hetzelfde gebeurt in Artois.’



In deze situatie hadden we geen enkele bewegingsvrijheid meer. We moesten alles verbergen wat onze aanwezigheid kon verraden: gereedschap, wapens, ransels. Alles moest verdwijnen, zelfs wij. Anders kregen we op staande voet een lawine schroot op ons hoofd. In de namiddag opende de Duitse artillerie, ongetwijfeld ingelicht door de vliegers, zeker twee uur lang het vuur op heuvel 304. Hoeveel tonnen projectielen moeten er niet op deze heuvel zijn gevallen? Geestelijk in de war en afgestompt door de ontploffingen in onze buurt verwachtten we elk ogenblik gedood te worden. Eén goed gericht salvo was voldoende.



Eindelijk verminderde de wervelstorm van schroot en vuur en begon een onafgebroken spervuur in het wilde weg. Stoutmoedig geworden door deze tijdelijke rust kwamen we met vijf of zes kameraden bij elkaar onder een dunne stalen golfplaat die ternauwernood in staat was een kleine granaatscherf tegen te houden. Toch genoten we hier van de relatieve illusie van veiligheid. We praatten over de komende verloven, over de aflossing die maar niet kwam, over onze geboortestreek en onze families die ongetwijfeld doodsbang waren omdat ze wisten in wat voor een hel we zaten. Soms, als het gebulder te erg werd en de explosies vlakbij waren, moesten we wel stil zijn om daarna ons gesprek weer voort te zetten. Plotseling boorde zich een granaat met een droog, snerpend gefluit door de stalen plaat, alsof het een blaadje papier was; hij plofte tegen de wand van de loopgraaf zonder te exploderen. Denk nu niet dat we ontzet waren. Welnee, na de eerste momenten van schrik barstten we in lachen uit. Waarom dit gelach? Wie kan het uitleggen? Was het de opluchting dat we aan zo’n groot gevaar ontsnapt waren? Was het omdat ons gesprek bij verrassing was afgebroken? Een soort nerveuze reactie?



Om middernacht moesten we met drie kameraden onder bevel van korporaal Cazelles vlakbij de rand van het ravijn een wachtpost bezetten die hevig onder vuur lag. Terwijl twee mannen op wacht stonden probeerden de anderen de ingestorte plaatsen te herstellen. Die waren veroorzaakt door de bombardementen op de verbindingsgang - of wat daar nog van over was - die de wachtpost met onze afdeling verbond.



Hadden de moffen het lawaai van onze houwelen gehoord? Of het geluid van onze stemmen dat zoals bij alle zuiderlingen nooit gedempt was? Of was onze wachtpost ontdekt? Hoe dan ook, plotseling sloeg een salvo kleine granaten als knetterend vuurwerk om ons heen in. Wat voor een diabolisch onbekend wapentuig gebruikten ze nu weer? Ik had het nog nooit gehoord en naderhand zou ik het ook nooit meer horen. Ongetwijfeld was het een of andere granaatwerper die de Duitsers, jammer voor hen, later nooit meer hebben gebruikt. De stilte duurde ongeveer dertig eindeloze seconden. Daarna begon het opnieuw. De regen van granaten scheerde gierend en fluitend over de grond. Ze ontploften en spoten vlammen in een fontein van schroot, aarde en keien. We lagen met onze neus op de grond, ontzet en totaal in de war over de manier waarop ze nu weer mensen afschrikten en probeerden te doden. Om eerlijk te zijn: deze granaten leken niet erg moorddadig. Toen het weer rustig werd en we vaststelden dat we er zonder een schrammetje vanaf waren gekomen, waren we hiervan helemaal overtuigd. Toch staat vast dat deze kleine granaten, tegen een groep soldaten zonder beschutting gebruikt, heel gevaarlijk kunnen zijn.



We dachten dat het bij dit valse alarm zou blijven en moesten zelfs lachen om onze angst toen plotseling het duivelse geratel opnieuw begon. Weer moesten we op de grond gaan liggen. En wat erger was: het hield niet op. We dachten dat ze onze wachtpost hadden uitverkoren om het nieuwe wapen te testen. Daar lagen we, als mohammedanen gebukt op de grond. Toen wij met ons zuidelijke karakter, weliswaar snel in de war maar even snel weer in evenwicht, weer konden spreken stelde onze goede korporaal Cazelles, die met zijn hoofd tussen mijn benen lag, voor dat het misschien beter zou zijn een beslissing te nemen. Ik stond in hoog aanzien bij korporaal Cazelles; ongetwijfeld vanwege mijn prestige als oud-korporaal. Hij richtte zich het eerst tot mij en vroeg welke raad ik in deze twijfelachtige situatie kon geven. Ik raadde hem onmiddellijk aan zo vlug mogelijk uit dit ongastvrije oord te vertrekken. De anderen die hij pro forma raadpleegde, waren het daarmee eens en dus vertrokken we, kruipend als slakken. Helaas! Onze ouders hebben ons alleen maar geleerd op onze benen te lopen. Daarom denk ik dat we zeker een uur nodig hadden om de honderd meter af te leggen die ons scheidde van de andere groep. Onze ellebogen, knieën en buik deden vreselijk pijn van het kruipen over de grond, die nog doorweekt was van de regen van de vorige dag .



Met het oog op de volgende, laatste oorlog zouden de jongens op school elke dag en nacht moeten oefenen in kruipen. Uiteindelijk waren we ontsnapt uit de gevaarlijke zone. Een luid gesnurk dat alleen maar uit de keel van kameraad Sabatier kon komen, zei ons dat we vlakbij onze groep waren. Maar toen we buiten gevaar waren kreeg korporaal Cazelles wroeging. Per slot van rekening had hij de wachtpost waarvoor hij verantwoordelijk was verlaten; terwijl overal in Verdun het bevel gold om stand te houden en nooit terug te trekken! In deze afschrikwekkende duisternis waar nu geen enkele Franse soldaat nog waakte, dacht Cazelles dat het hele leger van de ‘Kronprinz’ zich door het donkere gat in het ravijn zou storten. Ik stelde hem gerust: zolang de moffen op het ravijn schoten zouden ze daar zeker niet gaan wandelen. Over onze vrienden waken was al meer dan genoeg.



Op dat moment kwamen de foerageurs binnen. Elke nacht brachten ze onze rantsoenen, brieven en pakjes vanuit de veldkeukens die niet zonder gevaar over de weg tussen Vigneville en Esnes kwamen aanrijden. Eén druppel brandewijn was al voldoende om bij te komen van de lichte emoties van de nacht. Op dat moment stopte het gesnurk van Sabatier. Wat een zware granaat die naast hem ontplofte niet kon, bewerkstelligde de magische formule van brandewijn of alleen al de geur ervan: hij werd wakker.



De foeriers brachten ons het opbeurende nieuws dat we de volgende nacht afgelost zouden worden. Toen de beschermende duisternis die heuvel 304 bedekte plaats moest maken voor het vale licht van de dageraad trokken we ons als uilen terug in onze holen die uitgegraven waren in de wanden van de loopgraaf. We vertelden onze kameraden over de gebeurtenissen van de nacht. Ze schaterlachten om onze angst maar het lachen verging hen snel. Verschillende keren werd onze loopgraaf door die duivelse granaten beschoten. Eén man zag zijn schoudertas in rook opgaan, van een andere soldaat was de veldfles half gesmolten. Een granaat ontplofte vlak boven de borstwering. Mijn buurman die zijn patronen in een tas naast zich had staan, zag deze uiteen spatten alsof het het werk van de duivel was. Verschillende patronen ontploften. Dit alles gebeurde zonder waarschuwing vooraf. We hoorden het afschieten van de granaatjes en hun gesis als van een adder nog niet of ze waren al ontploft en de zwarte rook was verdwenen. Het was een marteling. Nog liever hadden we een zwaar bombardement te verduren gekregen dat daarna ophield, dan deze regen van rotjes die onverwachts insloegen alsof ze uit de grond opdoken. Tot overmaat van ramp kreeg de een na de ander last van diarree die weliswaar zuiverend werkte maar erg ongelegen kwam. Als er één man genezen was leek het wel alsof hij het onmiddellijk aan zijn buurman doorgaf. Voor degene die aan de beurt was, was het een gruwel voortdurend naar een grote granaattrechter te moeten kruipen die als latrine diende. Dit werd altijd tot het laatste moment uitgesteld, na een werkelijk folterende buikkramp. Een van ons werd op de latrine verrast door een van die plotselinge salvo’s en viel van schrik op zijn achterwerk. Om zoiets te voorkomen gebruikten sommigen sardineblikjes of blikjes van cornedbeef om niet uit hun hol te hoeven komen. Er was zelfs iemand die er zijn gamel voor opofferde.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 10:56    Onderwerp: Reageer met quote

Zo en nu even iedereen op de kast jagen,
ik moest het lezen, aanrader, geweldig boek...
En ik kwam er niet doorheen, nieteens uitgelezen...
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
derwisj



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 7588
Woonplaats: aalst

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 13:50    Onderwerp: Reageer met quote

Yvonne,
ik heb het uitgelezen, maar 1 zaak die me opviel in het boek is dat hij nooit schrijft zijn geweer afgevuurd te hebben, of iemand verwond/gedood te hebben. Zou hij een zodanige pacifist geweest zijn dat hij nooit geschoten heeft?
pascal
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Richard



Geregistreerd op: 3-2-2005
Berichten: 13292

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 15:04    Onderwerp: Reageer met quote

Mij is het wel gelukt het boek helemaal uit te lezen en ik beschouw dat als een wapenfeit want het was een flinke worsteling. Het origineel ken ik niet, maar ik heb het vermoeden dat er aan de vertaling wat schort. En dat begint al bij de titel; het Franse tonnelier betekent kuiper. Van het woord tonnenmaker heb ik nog nooit gehoord.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Henri



Geregistreerd op: 26-2-2005
Berichten: 1558
Woonplaats: Capelle a/d IJssel

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 18:12    Onderwerp: Reageer met quote

heb het in een keer uitgelezen (2x zelfs) en vind het niet het beste boek over wo1 dat ik ooit gelezen heb, barthas (vindt ik) klaagt meer over hoe de soldaten behandeld werden dan dat hij frontervaringen beschrijft.
maar het beschrijft wel het tijdsbeeld van wo1 door de ogen van een overtuigd socialist.
barthas was echter geen schrijver en daardoor leest het wat moeilijker, zeker in vergelijk bet bv barbusse.
maar vindt iemand sherstons reis van sasson wel leesbaar dan, dit gaat wel door voor literatuur Confused
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Hauptmann



Geregistreerd op: 17-2-2005
Berichten: 11547

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 19:38    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb het boek ook uitgelezen. Inderdaad is het soms langdradig maar het is wel zijn verhaal. Zijn dagboeken en dan denk ik integraal. Zaken daaruit halen zou afbreuk doen aan zijn dagboek denk ik. Want wat zou je weg moeten laten? Wat zou de grond zijn voor zo'n beslissing?

In ieder geval is het boek inderdaad veel 'zachter' dan zeg het dagboek van Junger of Richards. Denk dat een keuze is geweest van Bartas. Het is zijn beleving van de oorlog. Als je op zoek bent naar pakkende beschrijvingen van gevechten moet je dit boek niet lezen. Al had ik dat eerlijk gezegd liever wel gehad. Bartas is inderdaad geen groot voorstander van de oorlog. Was hij ook niet (bijna) gekozen tot spreekbuis van de soldaten tijdens de muiterij?
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 21:52    Onderwerp: Reageer met quote

derwisj schreef:
Yvonne,
ik heb het uitgelezen, maar 1 zaak die me opviel in het boek is dat hij nooit schrijft zijn geweer afgevuurd te hebben, of iemand verwond/gedood te hebben. Zou hij een zodanige pacifist geweest zijn dat hij nooit geschoten heeft?
pascal


Dat lijkt me stug hoor derwisj,
maar wie weet heeft iemand daar een antwoord op.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Henri



Geregistreerd op: 26-2-2005
Berichten: 1558
Woonplaats: Capelle a/d IJssel

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 22:12    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Dat lijkt me stug hoor derwisj,
maar wie weet heeft iemand daar een antwoord op.


ik kan me niet herinneren dat barthas geschreven heeft geschoten te hebben.

maar eh yvonne wel nu een reden barthas te lezen toch Confused

zo slecht leest het nu ook niet
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 22:16    Onderwerp: Reageer met quote

Daar heb je me henri Smile

Ik vond de schrijfstijl zo taai, kan aan de vertaling liggen hoor,
een vertaling kan een boek echt minder aantrekkelijk maken.

Ik ben weleens benieuwd of mensen het in het frans gelezen hebben en kunnen vertellen dat dat stukken scheelde.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Merlijn



Geregistreerd op: 18-2-2005
Berichten: 11531

BerichtGeplaatst: 13 Mrt 2005 22:17    Onderwerp: Reageer met quote

het is idd taai
maar het is een zeer indrukwekend verhaal
net als het verhaal van Carel Heller
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Henri



Geregistreerd op: 26-2-2005
Berichten: 1558
Woonplaats: Capelle a/d IJssel

BerichtGeplaatst: 16 Mrt 2005 22:25    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Daar heb je me henri

Ik vond de schrijfstijl zo taai, kan aan de vertaling liggen hoor,
een vertaling kan een boek echt minder aantrekkelijk maken.



en yvonne ben je al aan je tweede poging begonnen ??

effe doorbijten is echt wel de moeite waard....
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2005 9:00    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb van de week Alistair Horne gekocht, die lees ik eerst even, daarna ga ik Barthas herlezen Smile
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Henri



Geregistreerd op: 26-2-2005
Berichten: 1558
Woonplaats: Capelle a/d IJssel

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2005 20:36    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Ik heb van de week Alistair Horne gekocht


engelse of nederlandse versie,
ben zelf momenteel de engelse versie aan het herlezen en
twijfel nog steeds of ik de nederlandse wel of niet moet kopen.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 20 Mrt 2005 20:45    Onderwerp: Reageer met quote

http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=109

Dit topic gaat over de zojuist verschenen nederlandse versie Smile
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
ironmarc



Geregistreerd op: 27-2-2005
Berichten: 537
Woonplaats: IJsselstein

BerichtGeplaatst: 24 Mrt 2005 20:09    Onderwerp: Reageer met quote

ik vind het een goed boek, ben er nog mee bezig maar ik krijg een goed beeld van hoe hij de oorlog beleeft heeft. Beschrijf idd niet veel over de gevechten
Heller is ook echt goed, leest lekker en in 1 adem
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage
Henri



Geregistreerd op: 26-2-2005
Berichten: 1558
Woonplaats: Capelle a/d IJssel

BerichtGeplaatst: 11 Apr 2005 19:48    Onderwerp: Reageer met quote

Yvonne schreef:
Ik heb van de week Alistair Horne gekocht, die lees ik eerst even, daarna ga ik Barthas herlezen Smile


en yvonne alweer begonnen met barthas, horne moet je nu ongeveer toch wel 2x uit hebben Laughing Laughing
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
hekura



Geregistreerd op: 21-3-2005
Berichten: 270

BerichtGeplaatst: 06 Mei 2005 23:04    Onderwerp: Reageer met quote

ben net begonnen met barthas, en vind hem tot nu toe helemaal niet langdradig, hij zat in hetzelfde regiment als een van de soldaten waar ik spullen van heb, ik heb bijvoorbeeld post dat is geadresseerd aan het depot in narbonne waar barthas ook zat en over schreef... Smile
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Hans Molier



Geregistreerd op: 21-2-2005
Berichten: 148
Woonplaats: Roosendaal - Nederland

BerichtGeplaatst: 07 Mei 2005 8:54    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb het desbetreffende boek enkele dagen geleden ook weer eens uit de kast gehaald. Gewoon een 'dagboek' van een doodgewone Franse soldaat en zijn belevenissen, niets meer en niets minder. Juist dát maakt het boek voor mij zo aantrekkelijk. De waanzin van deze oorlog beschreven door een doodgewone poilu.
_________________
The Victoria Cross is the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 10 Mei 2005 6:22    Onderwerp: Reageer met quote

Henri schreef:
Yvonne schreef:
Ik heb van de week Alistair Horne gekocht, die lees ik eerst even, daarna ga ik Barthas herlezen Smile


en yvonne alweer begonnen met barthas, horne moet je nu ongeveer toch wel 2x uit hebben Laughing Laughing


Ik ben met een niet WO1 boek bezig
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5735
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 10 Jun 2005 23:22    Onderwerp: Reageer met quote

Hoi,
Heb het boek een paar jaar geleden in een ruk uitgelezen
En heb het helemaal niet taai of langdradig gevonden,
Hoe ze bij de aflossing (geloof van de Mort Homme) de heuvel
Af vluchten weg van het onheil lopen om de heuvel zo snel mogelijk ver
achter zich te laten , en zich nadien in losse grroepjes terug te vinden
Heeft me sterk aangegrepen .
Heb het wel in het frans gelezen
Zal wel wat aan de vertaling schorten , zoals zo vaak .
Voor mij is het verplichte lektuur een must aan ieder die zich in dit onderwerp verdiept.
@+
Patrick

Zie links
http://membres.lycos.fr/greatwar/Biblio/Barthas.htm
http://www.imprimerie-d3.com/actesducolloque/cahiers.html
http://www.univ-tlse2.fr/histoire/mirehc/Bulletin2002/Cazals.htm
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16117
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 20 Dec 2009 17:25    Onderwerp: Reageer met quote

Gisteren gekocht (vierde druk, 2009), en ik verwacht er veel van!
Door Barbusse kwam ik niet heen, misschien lukt het me met Barthas wel.

Yvonne, is het jou ooit nog gelukt?
_________________

“I hope you live a life you are proud of. If you find that you are not, l hope you have the strength to start all over again.
- F. Scott Fitzgerald
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 20 Dec 2009 19:44    Onderwerp: Reageer met quote

Het is heel erg, maar het is me nooit helemaal gelukt.
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Karijn



Geregistreerd op: 30-10-2009
Berichten: 888

BerichtGeplaatst: 22 Dec 2009 15:20    Onderwerp: Reageer met quote

Ik heb Barthas gelezen uit de bieb. Een heel fijn boek moet ik zeggen. Heb het mezelf cadeau gegeven onder de boom.
Vind wel de cover van de nieuwste druk minder mooi, maar das persoonlijk.

groetjes karijn
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
aglooka



Geregistreerd op: 8-9-2009
Berichten: 178
Woonplaats: Leuven

BerichtGeplaatst: 24 Dec 2009 9:17    Onderwerp: Reageer met quote

Ik moet tot mijn grote schaamte toegeven dat ik het als jong broekie in Parijs gekocht heb, maar nooit de tijd genomen heb om meer dan enkele fragmeten erin te lezen.

Shame on me.....

Aglooka
_________________
"Amateurs bestuderen taktiek en strategie, professionals logistiek"
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
kloefeleize



Geregistreerd op: 1-7-2006
Berichten: 162
Woonplaats: Oostende

BerichtGeplaatst: 24 Dec 2009 12:30    Onderwerp: Vertaling Reageer met quote

Afgaande op het stukje tekst dat Yvonne hierboven plaatste doet de vertaling inderdaad geen recht aan het boek van Barthas. In de tweede zin is zelfs een gedeelte weggelaten. Waar in de vertaling sprake is van "duizenden lijken", zegt de originele tekst "des millier de cadavres déchiquetés et pulverisés".
Zoals de meeste franse romans, tijdens of kort na de oorlog geschreven, draagt de licht archaïse taal van de auteur in grote mate bij tot de sfeer van het werk. Dit gaat bijna altijd verloren in de vertaling. Bethas carnets kadert in het virulant antimilitarisme dat opgang maakte in de jaren twintig. Ik vind het origineel best leesbaar en genietbaar. Hij haalt niet het literaire niveau van een Maurice Genevoix, een Blaise Cendrars of een Céline maar is wel oprecht en inderdaad zeer geëngageerd.
Frans leren? Wink
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Philippe Vandeweege



Geregistreerd op: 2-9-2007
Berichten: 1101
Woonplaats: Kortrijk

BerichtGeplaatst: 24 Dec 2009 12:58    Onderwerp: Reageer met quote

Hallo,
De eerste keer las ik het boek in de oorspronkelijke taal,het frans dus,en het viel best mee.Heel onlangs las ik een vertaling in het nederlands en eerlijk gezegd op enkele kleinigheden na ook best te pruimen.
Inhoudelijk nogal negatief over gans de lijn en hierdoor verliest het verhaal wat aan spankracht en krijgt het op de duur last van een zekere eentonigheid.Je moet Barthas natuurlijk nemen als Barthas zoals ie is.Van zodra je wil vergelijken met de échte groten-Lintier,Pézard,Genevoix,Delvert,Belmont,Meyer en nog anderen-dan valt ie tegen want hij is geen partij voor hen.Ik herhaal,je moet hem nemen voor wat hij is,een man uit het volk,syndicalist en met een groot rechtvaardigheidsgevoel en dan is zijn verhaal zelfs waardevol.
Groeten.Philippe
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht AIM Naam
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16117
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 24 Dec 2009 17:05    Onderwerp: Reageer met quote

@Philippe Vandeweege & kloefeleize,
En met jullie commentaar in het achterhoofd zal ik er binnenkort eens in gaan beginnen. Bedankt!
(Natuurlijk ook aan de anderen die commentaar geleverd hebben)
Groet,
P.
_________________

“I hope you live a life you are proud of. If you find that you are not, l hope you have the strength to start all over again.
- F. Scott Fitzgerald
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
den Korrigann



Geregistreerd op: 19-11-2006
Berichten: 1109
Woonplaats: Roeselare

BerichtGeplaatst: 25 Dec 2009 2:13    Onderwerp: Reageer met quote

Het is nu al een paar jaar dat Barthas steevast deel uitmaakt van mijn vakantieliteratuur. Vervelen doet het nooit, integendeel. Ik vind het gewoon heerlijk om na een dagtocht op een of ander Frans slagveld de nacht in te gaan met het lezen van dat boek. Het maakt een en ander zo tastbaar en aanschouwelijk. Het is zelfs een stille wens van mij om ooit eens zijn parcours af te leggen, de plaatsen waar hij gestreden en geleden heeft, rust en ontspanning zocht met een bezoek te vereren.
Mijn respect voor de Franse poilu's is door dat boek enkel groter geworden.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5735
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 25 Dec 2009 13:32    Onderwerp: Reageer met quote

Dat je met Barbusse Le feu, Journal d’une escouade
Moeilijkheden hebt om het in het Nederlands door te worstelen ,
kan ik aannemen .Omdat , Barbusse juist de soldatentaal in argot (dialect) naar voor
laat komen in zijn geschrijf. Hoe dat vertaald is in het Nederlands weet ik niet .
Maar als ik lees hoe velen van jullie het moelijk hebben om zich door Barthas te worstelen .
Moet dit ongetwijfeld aan de vertaling liggen , Barthas heeft weinig slechte recenties gekregen in Frankrijk .

Louis Barthas geboren op 14 juli 1879 te Homps in l'Aude en overleden de 4 mei 1952 te Peyriac-Minervois ( idem ) .
was voor en na de oorlog een kuiper maker.
Louis Barthas heeft geen uitvoerige studies gedaan , maar had wel veelzijdige interesses, en was syndicaal miltitant ,
Wat bij zijn oversten niet in goede aarde viel , en van waar zijn scherpe kritiek naar de bevelhebbers en naar alles wat maar strepen droeg.
Terwijl je in andere dagboeken en romans wel belastende feiten en onbekwaamheden van bevelhebbers kan lezen ,
Zijn deze bij Barthas zeer vernietigend, en ventileerd hij daarover wel een zeer enkelvoudige uitgesproken opinie .
Wat het boek dan ook als sociaal-politiek lectuur belangrijk maakt ,
Het is ook een werk met een schat aan informatie over de Argonne gevechten,
zonder dat het voor het genre getuigenissen representatief is, en het werk eigenlijk in dit genre ,een beetje aan de kant staat .

Men moet ook toegeven dat het werk gedurende de laatste 30 jaren waarin het verschenen is ,
van een grote publicteit kon genieten, en dat het tot vervelens toe ,
wanneer men het enigzins over dit genre heeft ,
steeds maar weer naar voren wordt geschoven .
Het werk provoceert en dat is wel goed , militaire waarden moet je er niet in zoeken .

Voor de liefhebbers in het genre getuigenissen , een pas verschenen juweeltje die ik warm aanbeveel .
Ook door een eenvoudige boer geschreven.

Memoires d’un poilu Breton
Ambroise Harel
zie

http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?p=295075#295075

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16117
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 25 Dec 2009 13:39    Onderwerp: Reageer met quote

Patrick Mestdag @ 25 Dec 2009 13:32 schreef:
Memoires d’un poilu Breton
Ambroise Harel

Patrick, hoe groot is de kans dat van dit boek een Nederlandse vertaling verschijnt?
Mijn beheersing van de Franse taal is nagenoeg 'nul' en ik merk steeds meer dat zoiets met deze hobby, "De Eerste Wereldoorlog", een flinke handicap is!
_________________

“I hope you live a life you are proud of. If you find that you are not, l hope you have the strength to start all over again.
- F. Scott Fitzgerald
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5735
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 26 Dec 2009 0:58    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Patrick, hoe groot is de kans dat van dit boek een Nederlandse vertaling verschijnt?

Betwijfel of dit er ooit van zal komen, of ik zou het zelf moeten gaan vertalen .

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16117
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 26 Dec 2009 10:56    Onderwerp: Reageer met quote

Patrick Mestdag @ 26 Dec 2009 0:58 schreef:
Quote:
Patrick, hoe groot is de kans dat van dit boek een Nederlandse vertaling verschijnt?

Betwijfel of dit er ooit van zal komen, of ik zou het zelf moeten gaan vertalen .

@+
Patrick

Dát is een idee... Evil
_________________

“I hope you live a life you are proud of. If you find that you are not, l hope you have the strength to start all over again.
- F. Scott Fitzgerald
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5735
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 26 Dec 2009 11:18    Onderwerp: Reageer met quote

Ondertussen kan je het net heruitgegeven
Angst van Gabriel Chevallier lezen.
een echte aanrader .
zie
http://www.forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=20971
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16117
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 26 Dec 2009 11:30    Onderwerp: Reageer met quote

Ik ga er achteraan, Patrick.
Bedankt voor de tip!
_________________

“I hope you live a life you are proud of. If you find that you are not, l hope you have the strength to start all over again.
- F. Scott Fitzgerald
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16117
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 11 Feb 2010 20:58    Onderwerp: Reageer met quote

Heb het boek eigenlijk in één ruk uitgelezen, en ben het nu voor de tweede keer aan het lezen. Alleen wat langzamer...
_________________

“I hope you live a life you are proud of. If you find that you are not, l hope you have the strength to start all over again.
- F. Scott Fitzgerald
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5735
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 11 Feb 2010 23:58    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
en ben het nu voor de tweede keer aan het lezen


Ai ....bijt mijn nagels af van de spanning.

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Karijn



Geregistreerd op: 30-10-2009
Berichten: 888

BerichtGeplaatst: 12 Feb 2010 12:55    Onderwerp: Reageer met quote

ik weet natuurlijk ook niet hoe de soldatentaal in het vuur van barbusse naar het Nederlands vertaald is. Bedoel, weet niet of het om een slechte vertaling gaat.
Valt mij wel op dat de woorden die hij gebruikt, scheldwoorden etc, echt van vroeger zijn. Zoals kanis (kop) etc. Dit soort woorden hoor je eigenlijk niet meer. Maar ik ken wel veel woorden van vroeger daardoor vind ik het ook vaak zo grappig om te lezen.
kan me wel voorstellen dat als je het origineel in het frans kunt lezen dat je het dan in het nederlands allemaal wat minder vindt.

Zijn er mensen die het zowel in frans als het nederlands hebben gelezen?

groetjes Karijn
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
ww_soldier



Geregistreerd op: 11-8-2006
Berichten: 1070
Woonplaats: Gentbrugge

BerichtGeplaatst: 12 Feb 2010 15:06    Onderwerp: Reageer met quote

Aha gelukkig dat jullie het nog even onder de aandacht brachten. Nu weet ik wat ik de komende vakantie als vakantielectuur ga meenemen. Barthas in het Frans.
_________________
Wir kämpfen nicht für Vaterland. Und nicht für Deutsche Ehre! Wir sterben für den Unverstand. Und für die Millionäre.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail
Percy Toplis



Geregistreerd op: 9-5-2009
Berichten: 16117
Woonplaats: Suindrecht

BerichtGeplaatst: 14 Feb 2010 15:27    Onderwerp: Reageer met quote

Patrick Mestdag @ 11 Feb 2010 23:58 schreef:
Quote:
en ben het nu voor de tweede keer aan het lezen

Ai ....bijt mijn nagels af van de spanning.
@+
Patrick

Het is gewoon een schitterend boek, Patrick! Ik denk alleen dat ik in mijn enthousiasme veel moois over het hoofd heb 'gelezen'... Overigens blijkt dat ook zo te zijn.
Ik vind zijn kritiek en bijtende cynisme naar alles wat strepen en sterren draagt heerlijk om te lezen, en ook heel begrijpelijk. Niet alleen vanwege zijn achtergrond, maar ook vanwege de rotzooi waar hij en zijn soldaten in terecht komen. Het overmogen en de nonchalance van de heren officieren vind ik in dit verband werkelijk schrijnend.
_________________

“I hope you live a life you are proud of. If you find that you are not, l hope you have the strength to start all over again.
- F. Scott Fitzgerald
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Paddy



Geregistreerd op: 9-11-2007
Berichten: 9280
Woonplaats: Idiot Trench, Dendermonde

BerichtGeplaatst: 14 Feb 2010 15:47    Onderwerp: Reageer met quote

ww_soldier @ 12 Feb 2010 15:06 schreef:
Aha gelukkig dat jullie het nog even onder de aandacht brachten. Nu weet ik wat ik de komende vakantie als vakantielectuur ga meenemen. Barthas in het Frans.


Misschien kan dit wel helpen
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?p=285302#285302

Paddy @ 04 Sep 2009 10:26 schreef:
Ook de Franse soldaten ontwikkelden een eigen militair jargon: l'argot (1) poilu. Reeds in 1915 schreef Ineanu Lazar een werk waarin hij een verklaring zocht voor het Franse soldatenjargon, hij baseerde zich op brieven en frontkrantjes:

L'argot des tranchées d'apres les lettres des poilus et les journaux du front (1915)
http://www.archive.org/details/largotdestranch00ineauoft

De bekende uitgeverij Larousse vond het reeds in 1916 nodig om zijn "Dictionnaire des termes militaires" aan te vullen met het " l'argot poilu".

Dictionnaire des termes militaires et de l'argot poilu
http://www.archive.org/details/dictionnairedest00pariuoft

Albert Dauzat deed tussen februari en juli 1917, via verschillende kranten, een oproep naar officieren en soldaten toe om hem in hun zuivere argot een brief te schrijven over hun ervaringen tijdens de oorlog. Deze brieven vormden de basis van zijn werk "L'argot de la guerre", dat in 1918 verscheen.

L'argot de la guerre, d'apres une enquête aupres des officiers et soldats (1918)
http://www.archive.org/details/largotdelaguerre00dauzuoft

(1)Argot, in het Nederlands eerder "argotisme" genoemd is een aanduiding voor slang, straattaal of Bargoens.
De term is afkomstig uit het Frans. Een Nederlandse bron uit 1858 noemt het "eene soort van koeterwaalsch, onder de dieven en bedelaars in Frankrijk in gebruik".
Sociale groepen kunnen een eigen argot ontwikkelen dat voor buitenstaanders, expres, onbegrijpelijk is. De term is minder beladen dan het woord "Bargoens" waarmee een dieventaal wordt aangeduid.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Argot

_________________
Greetings from a Little Gallant Belgian:-)
Patrick De Wolf
http://ablhistoryforum.be/

There is a very fine line between "hobby" and "mental illness".
"We're doomed, I tell ye!"
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Patrick Mestdag
Moderator


Geregistreerd op: 30-5-2005
Berichten: 5735
Woonplaats: De Pinte

BerichtGeplaatst: 14 Feb 2010 18:24    Onderwerp: Reageer met quote

Quote:
Het is gewoon een schitterend boek, Patrick!

Zietzewel , blij je iets aanbevolen te hebben ,
dat klopt met wat ik erover schreef en aanprees.
Jammer dat je het hierbovenvermelde boek Memoires d’un poilu Breton
van Ambroise Harel vanwege in het Frans
niet kan lezen, wat dat is er ook eentje om niet te versmaden .

@+
Patrick
_________________
Verdun ….papperlapapp! Louis Fernand Celine
Ein Schlachten war’s, nicht eine Schlacht zu nennen“ Ernst Junger .
Oublier c'est trahir ! marechal Foch
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Karijn



Geregistreerd op: 30-10-2009
Berichten: 888

BerichtGeplaatst: 14 Feb 2010 18:54    Onderwerp: Reageer met quote

Je krijgt ook echt een band met Barhas.
Als hij op het eind beschrijft hoe slecht hij zich voelt, dan heb je echt met hem te doen. Hij was nou niet echt een slappe zeurpiet.
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 27 Jul 2012 14:16    Onderwerp: Reageer met quote

Ideaal boek om weereens te herlezen.

Ook als e-book te verkrijgen
http://www.lubberhuizen.nl/detail.php?id=72
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 17 Nov 2012 0:41    Onderwerp: Reageer met quote

Belgische boeklancering De oorlogsdagboeken van Louis Barthas
http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=28134
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Yvonne
Admin


Geregistreerd op: 2-2-2005
Berichten: 45653

BerichtGeplaatst: 17 Nov 2012 0:42    Onderwerp: Reageer met quote

Uittreksel uit 'De oorlogsdagboeken van Louis Barthas'
Quote:
"O, de Oorlogsdagboeken van Louis Barthas! Dat boek heeft een grote historische waarde en is bovendien een uitstekend literair werk." Dat zei wijlen François Mitterand over dit indrukwekkende verslag van de loopgravenoorlog van 1914-18 dat de Franse tonnenmaker Louis Barthas bij elkaar pende. Naar aanleiding van 11 november publiceert DeWereldMorgen.be een stuk uit het boek, dat recent werd heruitgegeven door EPO. Het begint in Verdun.


Lees verder: http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/11/09/uittreksel-uit-de-oorlogsdagboeken-van-louis-barthas
_________________
Met hart en ziel
De enige echte

https://twitter.com/ForumWO1
Naar boven
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage
Berichten van afgelopen:   
Plaats nieuw bericht   Plaats Reactie    Forum Eerste Wereldoorlog Forum Index -> Boeken en recensies Tijden zijn in GMT + 1 uur
Pagina 1 van 1

 
Ga naar:  
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls


Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group